خطبه حضرت زینب در میان کوفیان - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ سخنرانی حضرت زینب سلام الله در میان کوفیان را به خطبه حضرت زینب در میان کوفیان منتقل کرد

2025-07-08T05:24:57Z

مهدی موسوی صفحهٔ سخنرانی حضرت زینب سلام الله در میان کوفیان را به خطبه حضرت زینب در میان کوفیان منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۸

2025-07-08T05:18:29Z

Mohammadi: Mohammadi صفحهٔ سخنرانی حضرت زینب(س) در میان کوفیان را به سخنرانی حضرت زینب سلام الله در میان کوفیان منتقل کرد

2025-06-18T13:19:01Z

Mohammadi صفحهٔ سخنرانی حضرت زینب(س) در میان کوفیان را به سخنرانی حضرت زینب سلام الله در میان کوفیان منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۳۱ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۲۷

2020-08-31T06:27:30Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۹ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۸

2013-12-09T06:18:34Z

Zamani در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۰

2013-11-11T10:50:32Z

Zamani در ‏۹ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۸

2013-11-09T10:58:42Z

Zamani در ‏۹ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۸

2013-11-09T10:58:09Z

Zamani در ‏۹ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۷

2013-11-09T10:57:47Z

اله یاری در ‏۹ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۴۲

2013-11-09T10:42:44Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-خطبه [[حضرت زینب سلام الله علیها|حضرت زینب]] عليهاالسلام در جمع اهل [[کوفه]]، یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسرای اهل البیت]] علیهم السلام نقل شده است. [[شیخ مفید]] این [[خطبه]] را در کتاب [[الأمالى شیخ مفید (کتاب)|الامالی]] به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند:
+خطبه [[حضرت زینب سلام الله علیها|حضرت زینب]] عليهاالسلام در جمع اهل [[کوفه]]، یکی از وقایع مهمی است که پس از ورود [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسرای اهل البیت]] علیهم السلام به شهر کوفه، گزارش شده است. [[شیخ مفید]] این [[خطبه]] را در کتاب «[[الأمالى شیخ مفید (کتاب)|الامالی]]» خود به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند:
-زینب دختر [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام را دیدم و زن باحیایى سخنورتر از او ندیده ام و گویى از زبان [پدرش] [[امیرالمؤمنین|امیرمؤمنان]] علیه السلام سخن مى گفت. او در آغاز به مردم اشاره کرد که: «ساکت شوید». نَفَس ها در سینه ها حبس شدند و آواها فروخفتند. زینب علیهاالسلام گفت:
+زینب دختر [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام را دیدم -و زن باحیایى سخنورتر از او ندیده ام- و گویى از زبان [پدرش] [[امیرالمؤمنین|امیرمؤمنان]] علیه السلام سخن مى گفت. او در آغاز به مردم اشاره کرد که: «ساکت شوید». نَفَس ها در سینه ها حبس شدند و آواها فروخفتند. زینب علیهاالسلام گفت:
 «ستایش خدا راست و بر پدرم [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]]، درود! اما بعد، اى کوفیان و اى دغلکاران بى وفا! اشکتان هرگز خشک مباد! و ناله تان هیچگاه فروخفته مباد! مَثَل شما مَثَل زنى است که رشته تابیده [به دست خویش] را پس از محکم کردن، از هم مى گسست. سوگندهایتان را دستاویز فریب یکدیگر قرار مى دهید.
-هان! آیا جز لافْ‌زنانِ گزافه گو و سینه هاى [[کینه]] جو میان شما هست؟ به گاهِ دیدار، نرم و در برابر دشمن ناتوان و شکننده پیمان و تباه کننده تعهدید. چه بد چیزى براى خود، پیش فرستاده اید که موجب خشم خدا بر شما و عذاب همیشگى مى شود! گریه مى کنید؟! آرى به خدا سوگند، باید فراوان بگِریید و کم بخندید که به ننگ و عار آن رسیده اید و هرگز از آلودگى آن پاکیزه نخواهید شد.
+هان! آیا جز لافْ‌زنانِ گزافه گو و سینه هاى [[کینه]] جو میان شما هست؟ به گاهِ دیدار، نرم و در برابر دشمن ناتوان و شکننده پیمان و تباه کننده تعهدید. چه بد چیزى براى خود پیش فرستاده اید، که موجب خشم خدا بر شما و عذاب همیشگى مى شود! گریه مى کنید؟! آرى به خدا سوگند، باید فراوان بگِریید و کم بخندید که به ننگ و عار آن رسیده اید و هرگز از آلودگى آن پاکیزه نخواهید شد.
 نگین مُهر پیامبرى و سَرور جوانان بهشتى، پناهگاه نیکوکارانتان و جان پناه پیشامدهایتان و نشانه روشن راهتان و نردبان پیروزیتان را تنها گذاشتید و او را کشتید. چه بد بارى را بر دوش مى کشید! سرنگون و نگونسار باشید که تلاشتان ناکام و دستانتان خالى ماند و بازى را باختید و در خشم خدا، خانه کردید و مُهر خوارى و درماندگى بر پیشانى تان زده شد! واى بر شما!
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 آیا مى دانید چه جگرى از [[پیامبر اسلام|محمّد]] (صلى الله علیه و آله) دریدید؟! و چه خونى از او ریختید؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتید؟! بى گمان کارى ناروا کردید. نزدیک است که آسمانها از آن بشکافند و زمین دهانْ باز کند و کوه ها فرو ریزند!.
-به سانِ احمقان زشتکار بر سرِ دُردانه او ریختید و زمین و آسمان را از سیاهى لشکر پُر کردید. آیا از خونْ بارشِ آسمان به شگفت مى آیید؟! عذاب [[آخرت]] که رسواکننده تر است. مهلت خدا سبُک سرتان نکند که خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام، نگرانش نمى کند. هرگز! به درستى که پروردگارت در کمین است».
+به سانِ احمقان زشتکار بر سرِ دُردانه او ریختید و زمین و آسمان را از سیاهى‌لشکر پُر کردید. آیا از خونْ بارشِ آسمان به شگفت مى آیید؟! عذاب [[آخرت]] که رسواکننده تر است. مهلت خدا سبُک‌سرتان نکند که خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام، نگرانش نمى کند. هرگز! به درستى که پروردگارت در کمین است».
 آنگاه زینب علیهاالسلام خاموش شد. مردم را حیران و انگشت به دهان دیدم و پیرمردى گریان را دیدم که محاسنش خیس شده بود و مى گفت: پیرانشان، بهترینْ پیران اند و فرزندانشان به گاهِ برشمردن نسلها، نه خوارند و نه رسوا.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ==منابع==
-*محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج۸، ص۱۳۹، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.html سایت حدیث نت].
+*[[دانشنامه امام حسین علیه السلام (کتاب)|دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ]]، محمد محمدی ری‌شهری و همکاران، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج۸، ص۱۳۹، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.html سایت حدیث نت].
 {{واقعه عاشورا}}
-[[رده:اسیران کربلا در کوفه]]
+[[رده:حضرت زینب علیهاالسلام]][[رده:اسیران کربلا در کوفه]][[رده:خطبه های اهل البیت علیهم السلام]]
-[[رده:خطبه های اهل البیت علیهم السلام]]
+[[رده:تاریخ اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-خطبه حضرت زینب در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر اسرای اهل البیت علیهم السلام نقل شده است. [[شیخ مفید]] این خطبه را در کتاب الامالی به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند:
+خطبه [[حضرت زینب سلام الله علیها|حضرت زینب]] عليهاالسلام در جمع اهل [[کوفه]]، یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسرای اهل البیت]] علیهم السلام نقل شده است. [[شیخ مفید]] این [[خطبه]] را در کتاب [[الأمالى شیخ مفید (کتاب)|الامالی]] به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند:
-زينب دختر على عليه السلام را ديدم و زن باحيايى سخنورتر از او نديده ام و گويى از زبان [پدرش] اميرمؤمنان عليه السلام سخن مى گفت  . او در آغاز به مردم اشاره كرد كه: «ساكت شويد». نَفَس ها در سينه ها حبس شدند و آواها فروخفتند. زينب عليهاالسلام گفت: ستايش  خدا راست و بر پدرم پيامبر خدا، درود! اما بعد، اى كوفيان و اى دغلكاران بى وفا! اشكتان هرگز خشك مباد! و ناله تان هيچگاه فروخفته مباد! مَثَل شما «مَثَل زنى است كه رشته تابيده [به دست خويش] را پس از محكم كردن، از هم مى گسست. سوگندهايتان را دستاويز فريب يكديگر قرار مى دهيد».
+زینب دختر [[امام علی علیه السلام|على]] علیه السلام را دیدم و زن باحیایى سخنورتر از او ندیده ام و گویى از زبان [پدرش] [[امیرالمؤمنین|امیرمؤمنان]] علیه السلام سخن مى گفت. او در آغاز به مردم اشاره کرد که: «ساکت شوید». نَفَس ها در سینه ها حبس شدند و آواها فروخفتند. زینب علیهاالسلام گفت:
-هان! آيا جز لافْزنانِ گزافه گو و سينه هاى كينه جو ميان شما هست؟ به گاهِ ديدار، نرم و در برابر دشمن ناتوان و شكننده پيمان و تباه كننده تعهديد . چه بد چيزى براى خود، پيش فرستاده ايد كه موجب خشم خدا بر شما و عذاب هميشگى مى شود! گريه مى كنيد؟! آرى به خدا سوگند ، بايد فراوان بگِرييد و كم بخنديد كه به ننگ و عار آن رسيده ايد و هرگز از آلودگى آن پاكيزه نخواهيد شد.
+«ستایش خدا راست و بر پدرم [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]]، درود! اما بعد، اى کوفیان و اى دغلکاران بى وفا! اشکتان هرگز خشک مباد! و ناله تان هیچگاه فروخفته مباد! مَثَل شما مَثَل زنى است که رشته تابیده [به دست خویش] را پس از محکم کردن، از هم مى گسست. سوگندهایتان را دستاویز فریب یکدیگر قرار مى دهید.
-نگين مُهر پيامبرى و سَرور جوانان بهشتى، پناهگاه نيكوكارانتان و جان پناه پيشامدهايتان و نشانه روشن راهتان و نردبان پيروزیتان را تنها گذاشتيد و او را كشتيد. چه بد بارى را بر دوش مى كشيد! سرنگون و نگونسار باشيد كه تلاشتان ناكام و دستانتان خالى ماند و بازى را باختيد و در خشم خدا، خانه كرديد و مُهر خوارى و درماندگى بر پيشانى تان زده شد! واى بر شما!
+هان! آیا جز لافْ‌زنانِ گزافه گو و سینه هاى [[کینه]] جو میان شما هست؟ به گاهِ دیدار، نرم و در برابر دشمن ناتوان و شکننده پیمان و تباه کننده تعهدید. چه بد چیزى براى خود، پیش فرستاده اید که موجب خشم خدا بر شما و عذاب همیشگى مى شود! گریه مى کنید؟! آرى به خدا سوگند، باید فراوان بگِریید و کم بخندید که به ننگ و عار آن رسیده اید و هرگز از آلودگى آن پاکیزه نخواهید شد.
-آيا مى دانيد چه جگرى از محمّد صلى الله عليه و آله دريديد؟! و چه خونى از او ريختيد؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتيد؟! «بى گمان كارى ناروا كرديد. نزديك است كه آسمانها از آن بشكافند و زمين دهانْ باز كند و كوه ها فرو ريزند!».
+نگین مُهر پیامبرى و سَرور جوانان بهشتى، پناهگاه نیکوکارانتان و جان پناه پیشامدهایتان و نشانه روشن راهتان و نردبان پیروزیتان را تنها گذاشتید و او را کشتید. چه بد بارى را بر دوش مى کشید! سرنگون و نگونسار باشید که تلاشتان ناکام و دستانتان خالى ماند و بازى را باختید و در خشم خدا، خانه کردید و مُهر خوارى و درماندگى بر پیشانى تان زده شد! واى بر شما!
-به سانِ احمقان زشتكار بر سرِ دُردانه او ريختيد و زمين و آسمان را از سياهى لشكر پُر كرديد. آيا از خونْ بارشِ آسمان به شگفت مى آييد؟! «عذاب آخرت كه رسواكننده تر است». مهلت خدا سبُك سرتان نكند كه خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام، نگرانش نمى كند. هرگز! به درستى كه پروردگارت در كمين است.
+آیا مى دانید چه جگرى از [[پیامبر اسلام|محمّد]] (صلى الله علیه و آله) دریدید؟! و چه خونى از او ریختید؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتید؟! بى گمان کارى ناروا کردید. نزدیک است که آسمانها از آن بشکافند و زمین دهانْ باز کند و کوه ها فرو ریزند!.
-آنگاه زينب عليهاالسلام خاموش شد. مردم را حيران و انگشت به دهان ديدم و پيرمردى گريان را ديدم كه محاسنش خيس شده بود و مى گفت: پيرانشان، بهترينْ پيران اند و فرزندانشان به گاهِ برشمردن نسلها، نه خوارند و نه رسوا.
+به سانِ احمقان زشتکار بر سرِ دُردانه او ریختید و زمین و آسمان را از سیاهى لشکر پُر کردید. آیا از خونْ بارشِ آسمان به شگفت مى آیید؟! عذاب [[آخرت]] که رسواکننده تر است. مهلت خدا سبُک سرتان نکند که خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام، نگرانش نمى کند. هرگز! به درستى که پروردگارت در کمین است».
 ==منابع==
-* محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج8، ص139، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.html سایت حدیث نت].
 {{واقعه عاشورا}}
 [[رده:اسیران کربلا در کوفه]]
 [[رده:خطبه های اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
+خطبه حضرت زینب در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر اسرای اهل البیت علیهم السلام نقل شده است. [[شیخ مفید]] این خطبه را در کتاب الامالی به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند:
-زينب دختر على عليه السلام را ديدم و زن باحيايى سخنورتر از او نديده ام ، و گويى از زبان [پدرش] امير مؤمنان عليه السلام سخن مى گفت . او در آغاز به مردم اشاره كرد كه : «ساكت شويد» . نَفَس ها در سينه ها حبس شدند و آواها فرو خفتند . زينب عليهاالسلام گفت : «ستايش ، خدا راست و بر پدرم پيامبر خدا ، درود ! امّا بعد ، اى كوفيان و اى دغلكاران بى وفا ! اشكتان ، هرگز خشك مباد! و ناله تان هيچ گاه فروخفته مباد ! مَثَل شما ، «مَثَل زنى است كه رشته تابيده [به دست خويش] را پس از محكم كردن ، از هم مى گسست .
+زينب دختر على عليه السلام را ديدم و زن باحيايى سخنورتر از او نديده ام و گويى از زبان [پدرش] اميرمؤمنان عليه السلام سخن مى گفت  . او در آغاز به مردم اشاره كرد كه: «ساكت شويد». نَفَس ها در سينه ها حبس شدند و آواها فروخفتند. زينب عليهاالسلام گفت: ستايش  خدا راست و بر پدرم پيامبر خدا، درود! اما بعد، اى كوفيان و اى دغلكاران بى وفا! اشكتان هرگز خشك مباد! و ناله تان هيچگاه فروخفته مباد! مَثَل شما «مَثَل زنى است كه رشته تابيده [به دست خويش] را پس از محكم كردن، از هم مى گسست. سوگندهايتان را دستاويز فريب يكديگر قرار مى دهيد».
-آيا مى دانيد چه جگرى از محمّد صلى الله عليه و آله دريديد؟! و چه خونى از او ريختيد؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتيد؟! «بى گمان ، كارى ناروا كرديد . نزديك است كه آسمان ها از آن بشكافند و زمين ، دهانْ باز كند و كوه ها فرو ريزند!» . به سانِ احمقان زشتكار ، بر سرِ دُردانه او ريختيد و زمين و آسمان را از سياهى لشكر ، پُر كرديد . آيا از خونْ بارشِ آسمان ، به شگفت مى آييد؟! «عذاب آخرت كه رسوا كننده تراست» . مهلت خدا ، سبُك سرتان نكند ، كه خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام ، نگرانش نمى كند . هرگز ! «به درستى كه پروردگارت در كمين است» » .
+هان! آيا جز لافْزنانِ گزافه گو و سينه هاى كينه جو ميان شما هست؟ به گاهِ ديدار، نرم و در برابر دشمن ناتوان و شكننده پيمان و تباه كننده تعهديد . چه بد چيزى براى خود، پيش فرستاده ايد كه موجب خشم خدا بر شما و عذاب هميشگى مى شود! گريه مى كنيد؟! آرى به خدا سوگند ، بايد فراوان بگِرييد و كم بخنديد كه به ننگ و عار آن رسيده ايد و هرگز از آلودگى آن پاكيزه نخواهيد شد.
-== منابع ==
+نگين مُهر پيامبرى و سَرور جوانان بهشتى، پناهگاه نيكوكارانتان و جان پناه پيشامدهايتان و نشانه روشن راهتان و نردبان پيروزیتان را تنها گذاشتيد و او را كشتيد. چه بد بارى را بر دوش مى كشيد! سرنگون و نگونسار باشيد كه تلاشتان ناكام و دستانتان خالى ماند و بازى را باختيد و در خشم خدا، خانه كرديد و مُهر خوارى و درماندگى بر پيشانى تان زده شد! واى بر شما!
-محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج8، ص 139، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.htmlسایت حدیث نت]
+آيا مى دانيد چه جگرى از محمّد صلى الله عليه و آله دريديد؟! و چه خونى از او ريختيد؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتيد؟! «بى گمان كارى ناروا كرديد. نزديك است كه آسمانها از آن بشكافند و زمين دهانْ باز كند و كوه ها فرو ريزند!».
 {{واقعه عاشورا}}
 [[رده:اسیران کربلا در کوفه]]
 [[رده:خطبه های اهل البیت علیهم السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۰
سطر ۱۳:		سطر ۱۳:

	محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج8، ص 139، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.htmlسایت حدیث نت]		محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج8، ص 139، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.htmlسایت حدیث نت]
		+
		+	{{واقعه عاشورا}}
		+
		+	[[رده:اسیران کربلا در کوفه]]
		+	[[رده:خطبه های اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 آيا مى دانيد چه جگرى از محمّد صلى الله عليه و آله دريديد؟! و چه خونى از او ريختيد؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتيد؟! «بى گمان ، كارى ناروا كرديد . نزديك است كه آسمان ها از آن بشكافند و زمين ، دهانْ باز كند و كوه ها فرو ريزند!» . به سانِ احمقان زشتكار ، بر سرِ دُردانه او ريختيد و زمين و آسمان را از سياهى لشكر ، پُر كرديد . آيا از خونْ بارشِ آسمان ، به شگفت مى آييد؟! «عذاب آخرت كه رسوا كننده تراست» . مهلت خدا ، سبُك سرتان نكند ، كه خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام ، نگرانش نمى كند . هرگز ! «به درستى كه پروردگارت در كمين است» » .
-آن گاه زينب عليهاالسلام خاموش شد . مردم را حيران و انگشت به دهان ديدم و پيرمردى گريان را ديدم كه محاسنش خيس شده بود و مى گفت : پيرانشان ، بهترينْ پيران اند و فرزندانشان به گاهِ بر شمردن نسل ها ، نه خوارند و نه رسو}
+آن گاه زينب عليهاالسلام خاموش شد . مردم را حيران و انگشت به دهان ديدم و پيرمردى گريان را ديدم كه محاسنش خيس شده بود و مى گفت : پيرانشان ، بهترينْ پيران اند و فرزندانشان به گاهِ بر شمردن نسل ها ، نه خوارند و نه رسوا
 == منابع ==
 محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ج8، ص 139، دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p119.htmlسایت حدیث نت]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۴
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۹
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۸
سطر ۱:		سطر ۱:
	{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}		{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
−	~~{{بخشی از یک کتاب}}~~
−
	خطبه حضرت زینب در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر اسرای اهل البیت علیهم السلام نقل شده است شیخ مفید این خطبه را در کتاب الامالی به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند :		خطبه حضرت زینب در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر اسرای اهل البیت علیهم السلام نقل شده است شیخ مفید این خطبه را در کتاب الامالی به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند :

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-خطبه حضرت زینب در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر اسرای اهل البیت علیهم السلام نقل شده است شیخ مفید این خطبه را در کتاب الامالی به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند :زينب دختر على عليه السلام را ديدم و زن باحيايى سخنورتر از او نديده ام ، و گويى از زبان [پدرش] امير مؤمنان عليه السلام سخن مى گفت . او در آغاز به مردم اشاره كرد كه : «ساكت شويد» . نَفَس ها در سينه ها حبس شدند و آواها فرو خفتند . زينب عليهاالسلام گفت : «ستايش ، خدا راست و بر پدرم پيامبر خدا ، درود ! امّا بعد ، اى كوفيان و اى دغلكاران بى وفا ! اشكتان ، هرگز خشك مباد! و ناله تان هيچ گاه فروخفته مباد ! مَثَل شما ، «مَثَل زنى است كه رشته تابيده [به دست خويش] را پس از محكم كردن ، از هم مى گسست .
+خطبه حضرت زینب در جمع اهل کوفه یکی از وقایعی است که در ضمن گزارش وقایع کوفه بر اسرای اهل البیت علیهم السلام نقل شده است شیخ مفید این خطبه را در کتاب الامالی به نقل از حَذلَم بن ستير این گونه بیان می کند :
 سوگندهايتان را دستاويز فريب يكديگر قرار مى دهيد» . هان ! آيا جز لافْزنانِ گزافه گو و سينه هاى كينه جو ميان شما هست؟ به گاهِ ديدار ، نرم ، و در برابر دشمن ، ناتوان ، و شكننده پيمان و تباه كننده تعهّديد . چه بد چيزى براى خود ، پيش فرستاده ايد كه موجب خشم خدا بر شما و عذاب هميشگى مى شود! گريه مى كنيد؟! آرى به خدا سوگند ، بايد فراوان بگِرييد و كم بخنديد ، كه به ننگ و عار آن رسيده ايد و هرگز از آلودگى آن ، پاكيزه نخواهيد شد . نگين مُهر پيامبرى و سَرور جوانان بهشتى ، پناهگاه نيكوكارانتان و جان پناه پيشامدهايتان و نشانه روشن راهتان و نردبان پيروزى تان را تنها گذاشتيد و او را كشتيد . چه بد بارى را بر دوش مى كشيد ! سرنگون و نگونسار باشيد ، كه تلاشتان ناكام و دستانتان خالى ماند و بازى را باختيد و در خشم خدا ، خانه كرديد و مُهر خوارى و درماندگى بر پيشانى تان زده شد ! واى بر شما !
 آيا مى دانيد چه جگرى از محمّد صلى الله عليه و آله دريديد؟! و چه خونى از او ريختيد؟! و چه دُردانه اى را از او گرفتيد؟! «بى گمان ، كارى ناروا كرديد . نزديك است كه آسمان ها از آن بشكافند و زمين ، دهانْ باز كند و كوه ها فرو ريزند!» . به سانِ احمقان زشتكار ، بر سرِ دُردانه او ريختيد و زمين و آسمان را از سياهى لشكر ، پُر كرديد . آيا از خونْ بارشِ آسمان ، به شگفت مى آييد؟! «عذاب آخرت كه رسوا كننده تراست» . مهلت خدا ، سبُك سرتان نكند ، كه خدا عجله اى ندارد و از دست دادنِ فرصت انتقام ، نگرانش نمى كند . هرگز ! «به درستى كه پروردگارت در كمين است» » .
 آن گاه زينب عليهاالسلام خاموش شد . مردم را حيران و انگشت به دهان ديدم و پيرمردى گريان را ديدم كه محاسنش خيس شده بود و مى گفت : پيرانشان ، بهترينْ پيران اند و فرزندانشان به گاهِ بر شمردن نسل ها ، نه خوارند و نه رسو}