خضوع - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰

2025-05-29T06:50:16Z

مهدی موسوی در ‏۱۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۴

2021-08-14T08:14:09Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۲۲

2014-02-24T08:22:28Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{نیازمند ویرایش فنی}} یکی از فضائل اخلاقى، ...' ایجاد کرد

2014-02-22T12:03:21Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{نیازمند ویرایش فنی}} یکی از فضائل اخلاقى، ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
{{نیازمند ویرایش فنی}}
یکی از فضائل اخلاقى، خضوع است.

خضوع به معناى خوارى، خود شکنى، زارى، و فروتنى است و گفته شده که خشوع به معناى خضوع نزديک است با اين تفاوت که خضوع فروتنى و خشوع در صورت و چشم، در بدن و گران است به طورى که نگاهش به طرف پايين و صدايش کوتاه باشد.

استکانت هم به معناى خضوع است که ممکن است در برابر خدا و در مقام عبادت و بندگى باشد و يا در برابر بندگان و مردم.

پس خضوع عبادت است از حالت نرمش و رامى و فرمان بردارى که موجب مى‌شود انسان در مقام پيروى از دستورهاى خدا فرمان بردار و گوش به فرمان باشد.

خضوع از مبادى اطاعت و بندگى است همان طورى که سرکشى و تطاول از مبادى و علل معصيت است، از اين رو، يکى از آداب و باطن عبادات، از جمله نماز و تلاوت قرآن خضوع است و در روايتى امام صادق - عليه السلام - مى‌گويد:

"من قرأ القرآن و لم يخضع و لم يرق قلبه و لا ينشى حزنا و وجلا فى سره فقد استهان بعظم شأن الله تعالى و خسر خسرانا مبينا فقارى القرآن محتاج الى ثلاثة اشياء قلب خاشع و بدن فارغ موضع خال "1.

هر که قرآن بخواند و خاضع نشود و دلش نرم نگردد و اندوه و ترسيمى در دل او پديد نيايد، شأن عظيم خداى تعالى و حقير شمرده و زيان کار آشکار است.

== منابع ==

[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ خضوع، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی] بازیابی: 3 اسفند 92.
[[رده:صفات پسندیده]]
[[رده:اخلاق فردی]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 پس خضوع عبارت است از حالت نرمش و رامى و فرمانبردارى که موجب مى‌شود [[انسان]] در مقام پیروى از دستورهاى خدا فرمانبردار و گوش به فرمان باشد.
-خضوع از مبادى اطاعت و بندگى است، همان طورى که سرکشى و تطاول از مبادى و علل [[معصيت|معصیت]] است، از این رو یکى از آداب و باطن عبادات، از جمله [[نماز]] و [[تلاوت قرآن]]، خضوع است؛ در روایتى [[امام صادق]] علیه السلام مى‌فرماید: «من قرأ القرآن ولم یخضع ولم یرقّ قلبه ولا ینشى حزنا و وجلا فى سره فقد استهان بعظم شأن الله تعالى و خسر خسرانا مبینا فقارئ القرآن محتاج الى ثلاثة اشیاء قلب خاشع و بدن فارغ موضع خال»؛ هر که [[قرآن]] بخواند و خاضع نشود و دلش نرم نگردد و اندوه و ترسیمى در دل او پدید نیاید، شأن عظیم خداى تعالى را حقیر شمرده و زیانکاری آشکار است. پس قاری قرآن سه چيز نياز دارد: قلبی خاشع، بدنی فارغ (از امور دیگر) و مکانی خلوت.
+خضوع از مبادى اطاعت و بندگى است، همان طورى که سرکشى و تطاول از مبادى و علل [[معصيت|معصیت]] است، از این رو یکى از آداب و باطن عبادات، از جمله [[نماز]] و [[تلاوت قرآن]]، خضوع است؛ در روایتى [[امام صادق]] علیه السلام مى‌فرماید: {{متن حدیث|«من قرأ القرآن ولم یخضع ولم یرقّ قلبه ولا ینشى حزنا و وجلا فى سره فقد استهان بعظم شأن الله تعالى و خسر خسرانا مبینا فقارئ القرآن محتاج الى ثلاثة اشیاء قلب خاشع و بدن فارغ موضع خال»}}؛ هر که [[قرآن]] بخواند و خاضع نشود و دلش نرم نگردد و اندوه و ترسیمى در دل او پدید نیاید، شأن عظیم خداى تعالى را حقیر شمرده و زیانکاری آشکار است. پس قاری قرآن سه چيز نياز دارد: قلبی خاشع، بدنی فارغ (از امور دیگر) و مکانی خلوت.
 ==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
-یکی از فضائل اخلاقى، خضوع است. خضوع به معناى خوارى، خودشکنى، زارى و فروتنى است و گفته شده که خشوع به معناى خضوع نزديک است با اين تفاوت که خضوع فروتنى و خشوع در صورت و چشم در بدن و گران است به طورى که نگاهش به طرف پايين و صدايش کوتاه باشد.
+«خضوع» یکی از فضائل اخلاقى و به معناى خوارى، خودشکنى، زارى و [[تواضع|فروتنى]] است و گفته شده که «[[خشوع]]» به معناى خضوع نزدیک است، با این تفاوت که خضوع، فروتنى در صورت و چشم در بدن است به طورى که نگاهش به طرف پایین و صدایش کوتاه باشد؛ اما «خشوع» ویژه قلب است.
-استکانت هم به معناى خضوع است که ممکن است در برابر خدا و در مقام عبادت و بندگى باشد و يا در برابر بندگان و مردم.
+«استکانت» هم به معناى خضوع است که ممکن است در برابر [[الله|خدا]] و در مقام [[عبادت]] و بندگى باشد و یا در برابر بندگان و مردم.
-پس خضوع عبادت است از حالت نرمش و رامى و فرمانبردارى که موجب مى‌شود انسان در مقام پيروى از دستورهاى خدا فرمانبردار و گوش به فرمان باشد.
+پس خضوع عبارت است از حالت نرمش و رامى و فرمانبردارى که موجب مى‌شود [[انسان]] در مقام پیروى از دستورهاى خدا فرمانبردار و گوش به فرمان باشد.
-خضوع از مبادى اطاعت و بندگى است همان طورى که سرکشى و تطاول از مبادى و علل معصيت است، از اين رو يکى از آداب و باطن عبادات، از جمله نماز و تلاوت قرآن خضوع است و در روايتى [[امام صادق]] عليه السلام مى‌گويد: "من قرأ القرآن ولم يخضع ولم يرق قلبه ولا ينشى حزنا و وجلا فى سره فقد استهان بعظم شأن الله تعالى و خسر خسرانا مبينا فقارى القرآن محتاج الى ثلاثة اشياء قلب خاشع و بدن فارغ موضع خال"؛ هر که قرآن بخواند و خاضع نشود و دلش نرم نگردد و اندوه و ترسيمى در دل او پديد نيايد، شأن عظيم خداى تعالى و حقير شمرده و زيانکار آشکار است.
+خضوع از مبادى اطاعت و بندگى است، همان طورى که سرکشى و تطاول از مبادى و علل [[معصيت|معصیت]] است، از این رو یکى از آداب و باطن عبادات، از جمله [[نماز]] و [[تلاوت قرآن]]، خضوع است؛ در روایتى [[امام صادق]] علیه السلام مى‌فرماید: «من قرأ القرآن ولم یخضع ولم یرقّ قلبه ولا ینشى حزنا و وجلا فى سره فقد استهان بعظم شأن الله تعالى و خسر خسرانا مبینا فقارئ القرآن محتاج الى ثلاثة اشیاء قلب خاشع و بدن فارغ موضع خال»؛ هر که [[قرآن]] بخواند و خاضع نشود و دلش نرم نگردد و اندوه و ترسیمى در دل او پدید نیاید، شأن عظیم خداى تعالى را حقیر شمرده و زیانکاری آشکار است. پس قاری قرآن سه چيز نياز دارد: قلبی خاشع، بدنی فارغ (از امور دیگر) و مکانی خلوت.
 ==منابع==
-* [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ خضوع، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی] بازیابی: 3 اسفند 92.
 [[رده:صفات پسندیده]]
 [[رده:اخلاق فردی]]