خرابه شام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۹ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۳

2025-08-09T12:23:32Z

Mohammadi در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۸

2025-07-01T13:38:53Z

Mohammadi در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۸

2025-07-01T12:08:33Z

Mohammadi در ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۷

2025-06-17T14:17:11Z

Zamani در ‏۱۳ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹

2023-08-13T12:19:22Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-09-06T05:59:21Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-11T06:05:06Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۳۱

2013-01-06T11:31:28Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۴۰

2013-01-06T06:40:16Z

Saeed zamani در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۴

2013-01-06T06:14:38Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+{{بخشی از یک کتاب|کتاب= آنچه در کربلا گذشت|نویسنده=محمدعلى عالمى}}
 در تواریخ آمده است که [[یزید بن معاویه|یزید]]، [[اهل البیت|اهل بیت پیامبر]] را در خرابه بدون سقفى منزل داد که از سرما و گرما آنان را حفظ نمى کرد، آنقدر بر اهل بیت سخت گذشت که صورتشان پوست انداخت و مجروح گردید.
 [[پرونده:Sham.jpg|بندانگشتی|سبایا - اثری از استاد حسن روح الأمین]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 [[رده:واقعه عاشورا]]
 [[رده:اسیران کربلا در شام]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 [[رده:واقعه عاشورا]]
 [[رده:اسیران کربلا در شام]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 در تواریخ آمده است که [[یزید بن معاویه|یزید]]، [[اهل البیت|اهل بیت پیامبر]] را در خرابه بدون سقفى منزل داد که از سرما و گرما آنان را حفظ نمى کرد، آنقدر بر اهل بیت سخت گذشت که صورتشان پوست انداخت و مجروح گردید.
+[[پرونده:Sham.jpg|بندانگشتی|سبایا - اثری از استاد حسن روح الأمین]]
 ==توصیف خرابه از زبان امام سجاد==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ==توصیف خرابه از زبان امام سجاد==
-[[منهال بن عمرو]] گوید: [[امام سجاد علیه السلام|حضرت زین العابدین]] علیه السلام را دیدم تکیه بر عصا داده و پاهایش مانند دو نى خشک و خون از آنها جارى بود، رنگ شریفش زرد شده. احوالش را پرسیدم: کیف امسیت یابن رسول اللّه؟ فرمود: همان طور که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در حکومت [[فرعون]] وقت مى گذرانیدند پسرهاشان را مى کشتند و دخترها را زنده نگه مى داشتند، چگونه خواهد بود حال کسى که اسیر دست [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] است، زنهاى ما تا بحال از طعام سیر نشده و سرهاشان پوشیده نگردیده است، هرگاه یزید ما را مى طلبد گمان مى کنم قصد کشتن ما را دارد. منهال! عرب بر عجم افتخار مى کند که [[پیامبر اسلام|محمد]] صلى الله علیه و آله و سلم عربى است، [[قریش|قریش]] بر سایر قبایل افتخار مى کند که محمد از ما است، ولى ما خاندان مردانمان کشته مى شوند و زنان و اطفالمان اسیر مى گردند.
+[[منهال بن عمرو]] گوید: [[امام سجاد علیه السلام|حضرت زین العابدین]] علیه السلام را دیدم تکیه بر عصا داده و پاهایش مانند دو نى خشک و خون از آنها جارى بود، رنگ شریفش زرد شده. احوالش را پرسیدم: کیف امسیت یابن رسول اللّه؟ فرمود: همان طور که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در حکومت [[فرعون]] وقت مى گذرانیدند پسرهاشان را مى کشتند و دخترها را زنده نگه مى داشتند، چگونه خواهد بود حال کسى که اسیر دست [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] است، زنهاى ما تا بحال از طعام سیر نشده و سرهاشان پوشیده نگردیده است، هرگاه یزید ما را مى طلبد گمان مى‌کنم قصد کشتن ما را دارد. منهال! عرب بر عجم افتخار مى کند که [[پیامبر اسلام|محمد]] صلى الله علیه و آله و سلم عربى است، [[قریش|قریش]] بر سایر قبایل افتخار مى‌کند که محمد از ما است، ولى ما خاندان مردانمان کشته مى‌شوند و زنان و اطفالمان اسیر مى‌گردند.
-منهال مى گوید: پرسیدم به کجا مى روید؟ فرمود: جائى که ما را منزل داده اند سقف ندارد، آفتاب ما را گداخته است، جهت ضعف بدن بیرون آمده ام تا قدرى استراحت کنم و زود برگردم از جهت ترس بر زنان، در همین حال صداى زنى بلند شد! نور دیده ام به کجا مى روى؟ برگرد که از دشمن بر تو مى ترسم؟ پرسیدم: این زن کیست. گفتند [[حضرت زینب سلام الله علیها|زینب]] دختر [[امام علی علیه السلام|على مرتضى]] است، زین العابدین مرا گذاشت و به خرابه برگشت.
+منهال مى گوید: پرسیدم به کجا مى‌روید؟ فرمود: جائى که ما را منزل داده‌اند سقف ندارد، آفتاب ما را گداخته است، جهت ضعف بدن بیرون آمده‌ام تا قدرى استراحت کنم و زود برگردم از جهت ترس بر زنان، در همین حال صداى زنى بلند شد! نور دیده‌ام به کجا مى‌روى؟ برگرد که از دشمن بر تو مى‌ترسم؟ پرسیدم: این زن کیست. گفتند [[حضرت زینب سلام الله علیها|زینب]] دختر [[امام علی علیه السلام|على مرتضى]] است، زین العابدین مرا گذاشت و به خرابه برگشت.
 این شاعر عرب چه خوب گفته است:
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 از کامل بهائى نقل شده که اهل بیت [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیه السلام در حال اسارت، از کودکانى که پدرشان در [[کربلا]] شهید شده بوده خبر شهادت پدر را پنهان مى داشتند، دخترکى سه یا چهار ساله از حسین شبى از خواب بیدار شد و بهانه پدر گرفت و گفت: بابایم حسین الان در کنارم بود و مرا در آغوش خود گرفته بود به کجا رفت؟ اهل بیت که از خواب [[حضرت رقیه سلام الله علیها|رقیه]] آگاه شدند یکباره صداى ضجه و ناله شان بلند شد، صداى شیون به خانه [[یزید بن معاویه|یزید]] رسید. از خواب بیدار شد، پرسید در خرابه چه خبر است؟ گفتند: طفلى از حسین پدر را در خواب دیده و بهانه پدر گرفته است. گفت: سر پدر را برایش ببرید، سر حسین را در طشتى نهاده و پارچه اى روى آن پوشیدند و به خرابه آوردند و جلو اهل بیت نهادند.
-رقیه خاتون به تصور این که طعام برایش آورده اند صدا زد: عمه جان! از شما طعام نخواستم، من بابایم حسین را مى خواهم، گفتند: هر چه مى خواهى در میان طشت است. دختر ابى عبدالله با دست هاى کوچکش روپوش را برداشت چشمش بر سر بریده پدر افتاد، سر را در آغوش گرفت و با سر پدر درددل مى کند که شاعر زبان حال او را چنین به نظم آورده است:
+رقیه خاتون به تصور این که طعام برایش آورده اند صدا زد: عمه جان! از شما طعام نخواستم، من بابایم حسین را مى خواهم، گفتند: آنچه مى خواهى در میان طشت است. دختر ابى عبدالله با دست هاى کوچکش روپوش را برداشت چشمش بر سر بریده پدر افتاد، سر را در آغوش گرفت و با سر پدر درددل مى کند که شاعر زبان حال او را چنین به نظم آورده است:
 {{بیت|پدر بعد از تو محنت ها کشیدم|بیابان ها و صحراها دویدم}}
 {{بیت|همى گفتندمان در کوفه و شام|که اینان خارجند از دین اسلام}}
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 {{بیت|همى گفت و سر شاهش در آغوش|بناگه گشت از گفتار خاموش}}
-اهل بیت حسین دیدند که سر به یک طرف و رقیه بطرفى بر زمین افتاد، او را حرکت دادند دیدند جان به جان آفرین تسلیم کرده است.<ref> کامل بهائى به نقل نفس المهموم، ص ۴۵۶.</ref>
+اهل بیت حسین دیدند که سر به یک طرف و رقیه بطرفى بر زمین افتاد، او را حرکت دادند دیدند جان به جان آفرین تسلیم کرده است.<ref> نقل از نفس المهموم، ص ۴۵۶.</ref>
 ==خواب حضرت سکینه در خرابه شام==
-[[حضرت سکینه سلام الله علیها|حضرت سکینه]] نقل مى کند: «هنگامى که در خرابه شام بودیم شبى در خواب دیدم پنج نفر بر مرکب هائى از نور سوارند و [[فرشتگان]] آنها را احاطه نموده و خادمى نیز با آنها است به راهى مى روند، مرکب ها گذشتند ولى خادم بر طرف من آمد و چون نزدیک شد، فرمود: سکینه جدت [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله تو را سلام مى رساند، گفتم: بر رسول خدا صلی الله علیه و آله سلام باد، تو کیستى؟ گفت: خادمى هستم از خدمه [[بهشت]]. گفتم: این مردانى که بر مرکب هاى نور سوارند، کیستند و به کجا مى روند؟ گفت: اول [[حضرت آدم علیه السلام|آدم]] صفى الله، دومى [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] خلیل الله، سومى [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] کلیم الله، چهارمى [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] روح الله، گفتم آن که محاسنش را در دست گرفته گاهى مى افتد و برمى خیزد کیست؟ فرمود: او جد تو رسول خدا است، گفتم: کجا مى روند؟ گفت: براى زیارت پدرت [[امام حسین علیه السلام|حسین]] به [[کربلا]] مى روند، همین که نام جدم شنیدم دویدم تا خود را به رسول خدا برسانم و از مصائبى که بر ما گذشته او را خبر دهم و بگویم که ستمگران درباره ما چه کردند که در این میان دیدم پنچ هودجى از نور فرود آمدند در هر هودجى خانمى نشسته، پرسیدم این خانم ها کیستند؟ گفت اولى [[حضرت حوّا|حوا]] ام البشر، دومى [[آسیه|آسیه بنت مزاحم]]، سومى [[حضرت مریم|مریم دختر عمران]]، چهارمى [[خدیجه کبری|خدیجه بنت خویلد]]، گفتم خانم پنجمى که دست بر سر نهاده گاهى مى افتد و گاهى برمى خیزد کیست؟ فرمود: او جده تو [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]] دختر محمد رسول خدا است. گفتم: مى روم و او را از آنچه بر ما وارد کرده اند آگاه مى سازم، دویدم جلو فاطمه زهرا را گرفتم و شروع کردم به گریه کردن و گفتم: "یا اُمتاة جحدوا والله حقنا، یا امتاة بددوا والله شملنا یا امتاة استباحوا والله حریمنا، یا امتاة قتلوا والله الحسین ابانا"؛ مادر مادر به خدا قسم حق ما را منکر شدند. مادر، مادر به خدا جمعیت ما را پراکنده ساختند. مادر، مادر بخدا قسم حریم ما را مباح ساختند. مادر، مادر به خدا قسم حسین پدرم را شهید کردند. فرمود: سکینه جان دیگر بس است که ناله ات جگرم از آتش زد و بندهاى قلبم را قطع کرد. این پیراهن آغشته بخون پدرت حسین است که از خود جدا نمى کنم تا خدا را ملاقات نمایم که ناگهان از خواب بیدار شدم».<ref>بحار، ج۴۵، ص۱۴۰؛ نفس المهموم، ص۴۵۴؛ لهوف، ص۱۸۸.</ref>
+[[حضرت سکینه سلام الله علیها|حضرت سکینه]] نقل مى کند: «هنگامى که در خرابه شام بودیم شبى در خواب دیدم پنج نفر بر مرکب هائى از نور سوارند و [[فرشتگان]] آنها را احاطه نموده و خادمى نیز با آنها است به راهى مى روند، مرکب ها گذشتند ولى خادم بر طرف من آمد و چون نزدیک شد، فرمود: سکینه جدت [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله تو را سلام مى رساند، گفتم: بر رسول خدا صلی الله علیه و آله سلام باد، تو کیستى؟ گفت: خادمى هستم از خدمه [[بهشت]]. گفتم: این مردانى که بر مرکب هاى نور سوارند، کیستند و به کجا مى روند؟ گفت: اول [[حضرت آدم علیه السلام|آدم]] صفى الله، دومى [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیم]] خلیل الله، سومى [[حضرت موسی علیه السلام|موسی]] کلیم الله، چهارمى [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] روح الله، گفتم آن که محاسنش را در دست گرفته گاهى مى افتد و برمى خیزد کیست؟ فرمود: او جد تو رسول خدا است، گفتم: کجا مى روند؟ گفت: براى زیارت پدرت [[امام حسین علیه السلام|حسین]] به [[کربلا]] مى روند، همین که نام جدم شنیدم دویدم تا خود را به رسول خدا برسانم و از مصائبى که بر ما گذشته او را خبر دهم و بگویم که ستمگران درباره ما چه کردند که در این میان دیدم پنچ هودجى از نور فرود آمدند در هر هودجى خانمى نشسته، پرسیدم این خانم ها کیستند؟ گفت اولى [[حضرت حوّا|حوا]] ام البشر، دومى [[آسیه|آسیه بنت مزاحم]]، سومى [[حضرت مریم|مریم دختر عمران]]، چهارمى [[خدیجه کبری|خدیجه بنت خویلد]]، گفتم خانم پنجمى که دست بر سر نهاده گاهى مى افتد و گاهى برمى خیزد کیست؟ فرمود: او جده تو [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]] دختر محمد رسول خدا است. گفتم: مى روم و او را از رنجهایی که به ما داده‌اند آگاه مى سازم، دویدم و جلوی فاطمه زهرا را گرفتم و شروع کردم به گریه کردن و گفتم: "یا اُمتاة جحدوا والله حقنا، یا امتاة بددوا والله شملنا یا امتاة استباحوا والله حریمنا، یا امتاة قتلوا والله الحسین ابانا"؛ مادر مادر به خدا قسم حق ما را منکر شدند. مادر، مادر به خدا جمعیت ما را پراکنده ساختند. مادر، مادر بخدا قسم حریم ما را مباح ساختند. مادر، مادر به خدا قسم حسین پدرم را شهید کردند. فرمود: سکینه جان دیگر بس است که ناله‌ات جگرم را آتش زد و بندهاى قلبم را قطع کرد. این پیراهن آغشته بخون پدرت حسین است که از خود جدا نمى کنم تا خدا را ملاقات نمایم که ناگهان از خواب بیدار شدم».<ref>بحار، ج۴۵، ص۱۴۰؛ نفس المهموم، ص۴۵۴؛ لهوف، ص۱۸۸.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۰۵
سطر ۴۸:		سطر ۴۸:
	[[رده:واقعه عاشورا]]		[[رده:واقعه عاشورا]]
	[[رده:اسیران کربلا در شام]]		[[رده:اسیران کربلا در شام]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۴
سطر ۵۲:		سطر ۵۲:

	[[رده:واقعه عاشورا]]		[[رده:واقعه عاشورا]]
		+	[[رده:اسیران کربلا در شام]]