خدیجه کبری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani: دقیق تر کردن بخش ازدواج خدیجه

2025-09-14T13:45:58Z

دقیق تر کردن بخش ازدواج خدیجه

Zamani: /* جایگاه و ویژگی‌های اخلاقی خدیجه */

2024-03-17T10:13:55Z

‏جایگاه و ویژگی‌های اخلاقی خدیجه

Zamani در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۵

2024-03-17T07:15:59Z

Zamani در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۳

2024-03-16T19:23:54Z

Zamani در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۳

2024-03-16T08:43:50Z

Zamani: نسب

2024-03-16T07:33:44Z

نسب

Zamani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۶

2022-09-21T11:46:54Z

Zamani: مرتب کردن رفرنس ها

2022-09-21T10:17:48Z

مرتب کردن رفرنس ها

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۵

2022-09-21T10:15:50Z

Zamani: خنثی‌سازی ویرایش 142823 توسط Zamani (بحث)

2022-09-21T10:14:18Z

خنثی‌سازی ویرایش 142823 توسط Zamani (بحث)

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==خدیجه قبل از ازدواج با پیامبر==
-معروف است اولین کسی که به خواستگاری خدیجه آمد یکی از بزرگان عرب به نام «عتیق بن عائذ مخزومی‌‌» بود. او پس از [[ازدواج]] با خدیجه، در جوانی درگذشت و اموال بسیاری برای خدیجه ارث گذاشت. پس از او «ابی هاله بن المنذر الاسدی» که یکی از بزرگان قبیله خود او بود، با وی ازدواج کرد. ثمره این پیوند فرزندی به نام «هند» بود که در کودکی درگذشت. ابی‌هاله نیز پس از چندی، وفات یافت و ثروت بسیار از خویش برجای نهاد.
+در برخی از منابع تاریخی آمده است که خدیجه ابتدا به ازدواج «عتیق بن عائذ مخزومی‌‌» در آمد و پس از او «ابی هاله اسدی»  با وی ازدواج کرد که از او صاحب فرزندی به نام «هند» شد.<ref>الإصابة في تمييز الصحابة ،ج‏8، ص99 و 347؛ إعلام الورى بأعلام الهدى ،ج‏1، ص274</ref>
-هر چند این مطلب نزد عامه و خاصه معروف است که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سومین همسر خدیجه بود و جز [[عایشه]] با دوشیزه‌ای ازدواج نکرد، ولی مورد تایید همگان نیست. جمعی از مورخان و بزرگان، نظر مخالف دارند؛ برای مثال «ابوالقاسم کوفی»، «[[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|احمد بلاذری]]»، «[[سید مرتضی]]» در کتاب «شافی» و «[[شیخ طوسی]]» در «تلخیص شافی» آشکارا می‌‌گویند که خدیجه، هنگام ازدواج با پیامبر، «عذرا» (باکره) بود. این مطلب را [[علامه مجلسی]] نیز تایید کرده است.<ref name=":0">طبسی، محمدمحسن، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.</ref>
+اما جمعی از مورخان و علما، نظر مخالف دارند؛ برای مثال «ابوالقاسم کوفی»، «[[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|احمد بلاذری]]»، «[[سید مرتضی]]» در کتاب «شافی» و «[[شیخ طوسی]]» در «تلخیص شافی» می‌‌گویند که خدیجه، هنگام ازدواج با پیامبر، «عذرا» (باکره) بود. این مطلب را [[علامه مجلسی]] نیز تایید کرده است.<ref name=":0">طبسی، محمدمحسن، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.</ref>
 ==علاقه مندی خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله==
@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۵: @@
 *ابو الفرج الإصفهاني، مقاتل الطالبيين، قم، مؤسسة دار الكتاب للطباعة والنشر، 1385 ه‌ - 1965 م.
 *بیهقی، احمد بن حسین، دلائل النبوة، تحقیق عبد المعطى قلعجى، بیروت، دار الكتب العلمیة، ۱۴۰۵ق.
 *طبسی، محمدمحسن، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.
 *عاملی، جعفر مرتضی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، بیروت، دارالهادی - دارالسیرة، 1415ق

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==جایگاه و ویژگی‌های اخلاقی خدیجه==
-خديجه از اشراف مكه و زنى خردمند، با درايت، پارسا و پاكدامن بود و بهترين زن قريش به شمار مى‌‏آمد تا آنجا كه در دوران جاهليت به «سيده قريش» مشهور گرديد.<ref> مير شريفى‏، سيد على، پيام آور رحمت، ص15</ref> از دیگر القاب او در آن زمان «طاهره» (به معنای بانوی پاک) و «ملکه بطحاء» (ملکه شهر مکه) بود.
+خديجه از اشراف مكه و زنى خردمند، با درايت، پارسا و پاكدامن بود و بهترين زن قريش به شمار مى‌‏آمد تا آنجا كه در دوران جاهليت به «سيده قريش» مشهور گرديد.<ref> مير شريفى‏، سيد على، پيام آور رحمت، ص15</ref> از دیگر القاب او در آن زمان «طاهره» (به معنای بانوی پاک) بود.<ref>ابن سعد واقدی، الطبقات الکبری، ج8، ص12</ref>
 خدیجه از نظر [[عقل]] و زیرکی نیز برتری فوق‌العاده‌ای داشت. جالب این است او از کسانی بود که انتظار ظهور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌‌کشید و همیشه از ورقة بن نوفل و دیگر علما جویای نشانه‌های [[نبوت]] می‌‌شد. اشعار فصیح و پرمعنای وی در شأن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از علم و ادب و کمال و محبت او به آن بزرگوار حکایت می‌‌کند. نمونه‌ای از اشعار خدیجه درباره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله چنین است:

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 هر چند این مطلب نزد عامه و خاصه معروف است که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سومین همسر خدیجه بود و جز [[عایشه]] با دوشیزه‌ای ازدواج نکرد، ولی مورد تایید همگان نیست. جمعی از مورخان و بزرگان، نظر مخالف دارند؛ برای مثال «ابوالقاسم کوفی»، «[[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|احمد بلاذری]]»، «[[سید مرتضی]]» در کتاب «شافی» و «[[شیخ طوسی]]» در «تلخیص شافی» آشکارا می‌‌گویند که خدیجه، هنگام ازدواج با پیامبر، «عذرا» (باکره) بود. این مطلب را [[علامه مجلسی]] نیز تایید کرده است.<ref name=":0">طبسی، محمدمحسن، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.</ref>
-===علاقه مندی خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله===
+==علاقه مندی خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله==
 حضرت محمد صلی الله علیه و آله پیش از ازدواج با خدیجه، با پيشنهاد عمويش حضرت ابوطالب علیه‌السلام حاضر شد كه با خديجه پيمانى بسته و با مقدارى از دارايى‌ هاى وى به شرط مضاربه تجارت كند. غلام خدیجه به نام میسره، در سفر تجاری همراه پیامبر بود. پس از بازگشت کاروان، میسره آنچه را در سفر دیده بود برای خدیجه تعریف کرد، از جمله اینکه: محمد (ص) بر سر موضوعی با تاجری اختلاف پیدا کرد. آن مرد به او گفت: به لات و عزی سوگند بخور تا سخن ترا بپذیرم. محمد (ص) در پاسخ گفت: پست ترین و مبغوض ترین موجودات پیش من، همان لات و عزی است که تو آنها را می پرستی<ref>طبقات کبری، ج 1، ص 130.</ref> و نیز این جریان را که در نزدیک "بصری " (شهر شام)، محمد (ص) زیر سایه درختی نشسته بود، در این حال چشم راهبی که در صومعه نشسته بود به محمد امین (ص) افتاد. وی از من نام او را سوال کرد و من پاسخ دادم، آنگاه وی گفت: این مرد که زیر سایه این درخت نشسته است، همان پیامبریست که در تورات و انجیل درباره او بشارت های فراوانی خوانده ام.<ref>بحار الأنوار، ج‏16، ص18</ref> خدیجه با شنیدن این کرامت، شوق مفرطی که سرچشمه آن علاقه به معصومیت محمد «ص» بود، در خود احساس کرد و بی اختیار گفت: میسره! کافی است، علاقه مرا به محمد دو چندان کردی.... سپس آنچه را از میسره شنیده بود برای ورقه بن نوفل نقل کرد و ورقه به او گفت: صاحب این کرامات، پیامبر عربی است.<ref>سیره ابن هشام، ج 1، ص 76.</ref>
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 ابن اسحاق جمله‌ای در شأن خدیجه دارد که گویای همکاری و صداقت او در پیشبرد اسلام است. او می‌‌گوید: «خدیجه یاور صادق و باوفایی برای پیامبر صلی الله علیه و آله بود و مصیبت‌ها در پی رحلت خدیجه و [[ابوطالب]] بر پیامبر صلی الله علیه و آله سرازیر شد».
-گویا این دو، در برابر هجوم ناملایمات بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، سدی بلند و مستحکم بودند. این جمله معروف، که اسلام رهین اخلاق پیامبر صلی الله علیه و آله، شمشیر [[امام علی]] علیه السلام و اموال خدیجه است، از نهایت همکاری و صداقت خدیجه پرده برمی‌‌دارد.<ref name=":0" />
+این جمله معروف، که اسلام رهین اخلاق پیامبر صلی الله علیه و آله، شمشیر [[امام علی]] علیه السلام و اموال خدیجه است، از نهایت همکاری و صداقت خدیجه پرده برمی‌‌دارد.<ref name=":0" />
 ==وفات خدیجه سلام الله علیها==
@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 حضرت خدیجه سلام الله علیها سه سال قبل از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]] بیمار شد. [[پیامبر اسلام|پیغمبر]] صلی الله علیه و آله به وی فرمود: ای خدیجه، «اما علمت ان الله قد زوّجنی معک فی الجنه؛ آیا می‌‌دانی که خداوند تو را در [[بهشت]] نیز همسرم ساخته است؟!». آن‌گاه از خدیجه دلجویی و تفقد کرد؛ او را وعده بهشت داد و درجات عالی بهشت را به شکرانه خدمات او توصیف فرمود.
-خدیجه در سن ۶۵ سالگی در ماه [[رمضان]] سال دهم بعثت در خارج از [[شعب ابوطالب]] جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله شخصاً خدیجه را غسل داد، حنوط کرد و با همان پارچه‌ای که [[جبرئیل]] از طرف خداوند عزوجل برای خدیجه آورده بود، کفن کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله شخصا درون قبر رفت، سپس خدیجه را در خاک نهاد. آرامگاه خدیجه در [[مکه]] در «قبرستان حجون» یا «معلاة» واقع است.<ref name=":0" />
+خدیجه در ماه [[رمضان]] سال دهم بعثت در خارج از [[شعب ابوطالب]] جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله شخصاً خدیجه را غسل داد، حنوط کرد و با همان پارچه‌ای که [[جبرئیل]] از طرف خداوند عزوجل برای خدیجه آورده بود، کفن کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله شخصا درون قبر رفت، سپس خدیجه را در خاک نهاد. آرامگاه خدیجه در [[مکه]] در «قبرستان حجون» یا «معلاة» واقع است.<ref name=":0" />
 ==پیامبر اکرم و یاد خدیجه==

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==جایگاه و ویژگی‌های اخلاقی خدیجه==
-خديجه از اشراف مكه و زنى خردمند، هوشمند، با درايت، پارسا و پاكدامن بود و بهترين زن قريش به شمار مى‌‏آمد تا آنجا كه در دوران جاهليت به «طاهره» و «سيده قريش» مشهور گرديد.<ref> مير شريفى‏، سيد على، پيام آور رحمت، ص15</ref>
+خديجه از اشراف مكه و زنى خردمند، با درايت، پارسا و پاكدامن بود و بهترين زن قريش به شمار مى‌‏آمد تا آنجا كه در دوران جاهليت به «سيده قريش» مشهور گرديد.<ref> مير شريفى‏، سيد على، پيام آور رحمت، ص15</ref> از دیگر القاب او در آن زمان «طاهره» (به معنای بانوی پاک) و «ملکه بطحاء» (ملکه شهر مکه) بود.
-خدیجه سلام الله علیها در بین اقوام خود یگانه و ممتاز و میان اقران کم‌نظیر بود. او به فضایل اخلاقی و پذیرایی‌های شایان بسیار معروف بود و بدین جهت زنان [[مکه]] به وی [[حسد]] می‌‌ورزیدند.
+خدیجه از نظر [[عقل]] و زیرکی نیز برتری فوق‌العاده‌ای داشت. جالب این است او از کسانی بود که انتظار ظهور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌‌کشید و همیشه از ورقة بن نوفل و دیگر علما جویای نشانه‌های [[نبوت]] می‌‌شد. اشعار فصیح و پرمعنای وی در شأن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از علم و ادب و کمال و محبت او به آن بزرگوار حکایت می‌‌کند. نمونه‌ای از اشعار خدیجه درباره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله چنین است:
 فَلَو اَنَّنی اَمسَیتُ فِی کُلِّ نِعمَةٍ  ***   وَ دَامت لی الدُّنیا و مُلکُ الاَکاسِرَة
@@ سطر ۵۱: / سطر ۴۷: @@
 «اگر من روز را شام کنم در حالی که از همه نعمت ها برخوردار باشم و دنیا و ملک و مملکت سلاطین کسروی دائما برای من باشد، همه اینها در پیش من برابر بال پشه‌ای نیست، زمانی که چشمم به چشم تو نیافتند».
-دیگر خصوصیت خدیجه این است که او دارای شم‌ّ اقتصادی و روح‌ بازرگانی بود و آوازه شهرتش در این امر به [[شام]] هم رسیده بود. البته سجایای اخلاقی حضرت خدیجه چنان زیاد است که قلم از بیان آن ناتوان است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌‌فرماید: «افضل نساء اهل الجنه خدیجه بنت خویلد و فاطمه بنت محمد و مریم بنت عمران و آسیه بنت مزاحم».
+پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌‌فرماید: «افضل نساء اهل الجنه خدیجه بنت خویلد و فاطمه بنت محمد و مریم بنت عمران و آسیه بنت مزاحم».
-چه می‌‌توان گفت در شأن کسی که مایه آرامش و تسلای خاطر [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بود؟! در تاریخ می‌‌خوانیم: «حضرت محمد صلی الله علیه و آله هر وقت از تکذیب [[قریش]] و اذیت‌های ایشان محزون و آزرده می‌‌شدند، هیچ چیز آن حضرت را مسرور نمی‌‌کرد مگر یاد خدیجه؛ و هرگاه خدیجه را می‌‌دید مسرور می‌‌شد».
+خدیجه از بزرگترین بانوان اسلام بشمار می‌‌رود. او اولین زنی بود که به [[اسلام]] گروید؛ چنان که [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی‌طالب]] علیه السلام اولین مردی بود که اسلام آورد. اولین زنی که [[نماز]] خواند، خدیجه بود. او انسانی روشن‌بین و دوراندیش بود. باگذشت، علاقه‌مند به معنویات، وزین و باوقار، معتقد به حق و حقیقت و متمایل به اخبار آسمانی بود. همین شرافت برای او بس که همسر [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بود و گسترش اسلام به کمک مال و ثروت او تحقق یافت. او برای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله یاوری صادق بود. در تاریخ می‌‌خوانیم: «حضرت محمد صلی الله علیه و آله هر وقت از تکذیب [[قریش]] و اذیت‌های ایشان محزون و آزرده می‌‌شدند، هیچ چیز آن حضرت را مسرور نمی‌‌کرد مگر یاد خدیجه؛ و هرگاه خدیجه را می‌‌دید مسرور می‌‌شد».
 ذهبی می‌‌گوید: مناقب و فضایل خدیجه بسیار است؛ او از جمله زنان کامل، عاقل، والا، پای‌بند به دیانت و عفیف و کریم و از اهل [[بهشت]] بود. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله کرارا او را مدح و ثنا می‌‌گفت و بر سایر امهات مومنین ترجیح می‌‌داد و از او بسیار تجلیل می‌‌کرد. به حدی که [[عایشه]] می‌‌گفت: بر هیچ یک از زنان پیامبر صلی الله علیه و آله به اندازه خدیجه [[حسد|رشک]] نورزیدم و این بدان سبب بود که پیامبر صلی الله علیه و آله بسیار او را یاد می کرد.

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 خدیجه از قبیله قریش بود. پدرش خویلد بن عبدالعزی بن قصی بن کلاب بود<ref>ابن حجر عسقلانی، الإصابة في تمييز الصحابة، ج‏8، ص99</ref>، که قصی بن کلاب، جد چهارم پیامبر اسلام (صلی‌الله‌ علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌باشد. و مادرش فاطمه دختر زائد بن اصم نیز قریشی و از قبیله بنی عامر بود.<ref>ابو الفرج الإصفهاني، مقاتل الطالبيين، ج1، ص29؛ ابن حجر عسقلانی، الإصابة في تمييز الصحابة، ج‏8، ص99</ref>
 معروف است اولین کسی که به خواستگاری خدیجه آمد یکی از بزرگان عرب به نام «عتیق بن عائذ مخزومی‌‌» بود. او پس از [[ازدواج]] با خدیجه، در جوانی درگذشت و اموال بسیاری برای خدیجه ارث گذاشت. پس از او «ابی هاله بن المنذر الاسدی» که یکی از بزرگان قبیله خود او بود، با وی ازدواج کرد. ثمره این پیوند فرزندی به نام «هند» بود که در کودکی درگذشت. ابی‌هاله نیز پس از چندی، وفات یافت و ثروت بسیار از خویش برجای نهاد.
-هر چند این مطلب نزد عامه و خاصه معروف است که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سومین همسر خدیجه بود و جز [[عایشه]] با دوشیزه‌ای ازدواج نکرد، ولی مورد تایید همگان نیست. جمعی از مورخان و بزرگان، نظر مخالف دارند؛ برای مثال «ابوالقاسم کوفی»، «[[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|احمد بلاذری]]»، «[[سید مرتضی]]» در کتاب «شافی» و «[[شیخ طوسی]]» در «تلخیص شافی» آشکارا می‌‌گویند که خدیجه، هنگام ازدواج با پیامبر، «عذرا» (باکره) بود. این معنا را [[علامه مجلسی]] نیز تایید کرده است.<ref name=":0">محمدمحسن طبسی، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.</ref>
+هر چند این مطلب نزد عامه و خاصه معروف است که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سومین همسر خدیجه بود و جز [[عایشه]] با دوشیزه‌ای ازدواج نکرد، ولی مورد تایید همگان نیست. جمعی از مورخان و بزرگان، نظر مخالف دارند؛ برای مثال «ابوالقاسم کوفی»، «[[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|احمد بلاذری]]»، «[[سید مرتضی]]» در کتاب «شافی» و «[[شیخ طوسی]]» در «تلخیص شافی» آشکارا می‌‌گویند که خدیجه، هنگام ازدواج با پیامبر، «عذرا» (باکره) بود. این مطلب را [[علامه مجلسی]] نیز تایید کرده است.<ref name=":0">طبسی، محمدمحسن، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.</ref>
-==علاقه مندی خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله==
+===علاقه مندی خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله===
 حضرت محمد صلی الله علیه و آله پیش از ازدواج با خدیجه، با پيشنهاد عمويش حضرت ابوطالب علیه‌السلام حاضر شد كه با خديجه پيمانى بسته و با مقدارى از دارايى‌ هاى وى به شرط مضاربه تجارت كند. غلام خدیجه به نام میسره، در سفر تجاری همراه پیامبر بود. پس از بازگشت کاروان، میسره آنچه را در سفر دیده بود برای خدیجه تعریف کرد، از جمله اینکه: محمد (ص) بر سر موضوعی با تاجری اختلاف پیدا کرد. آن مرد به او گفت: به لات و عزی سوگند بخور تا سخن ترا بپذیرم. محمد (ص) در پاسخ گفت: پست ترین و مبغوض ترین موجودات پیش من، همان لات و عزی است که تو آنها را می پرستی<ref>طبقات کبری، ج 1، ص 130.</ref> و نیز این جریان را که در نزدیک "بصری " (شهر شام)، محمد (ص) زیر سایه درختی نشسته بود، در این حال چشم راهبی که در صومعه نشسته بود به محمد امین (ص) افتاد. وی از من نام او را سوال کرد و من پاسخ دادم، آنگاه وی گفت: این مرد که زیر سایه این درخت نشسته است، همان پیامبریست که در تورات و انجیل درباره او بشارت های فراوانی خوانده ام.<ref>بحار الأنوار، ج‏16، ص18</ref> خدیجه با شنیدن این کرامت، شوق مفرطی که سرچشمه آن علاقه به معصومیت محمد «ص» بود، در خود احساس کرد و بی اختیار گفت: میسره! کافی است، علاقه مرا به محمد دو چندان کردی.... سپس آنچه را از میسره شنیده بود برای ورقه بن نوفل نقل کرد و ورقه به او گفت: صاحب این کرامات، پیامبر عربی است.<ref>سیره ابن هشام، ج 1، ص 76.</ref>
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۶: @@
 [[سید جعفر مرتضی عاملی]] نویسنده "الصحیح من سیرة النبی" بر این باور است که زینب، رقیه و ام کلثوم فرزندان رسول خدا(ص) و خدیجه نبوده‌اند؛ بلکه [[دخترخوانده|دخترخوانده‌های]] آنها بوده‌اند.<ref>عاملی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، 1415ق، ج۲، ص125 تا 131؛ عاملی، بنات النبی اَم ربائبه؟، ۱۴۱۳ق، ص۷۷-۷۹؛ کوفی، الاستغاثه، ج۱، ص۶۸.</ref>
-==ویژگی‌های اخلاقی==
+==جایگاه و ویژگی‌های اخلاقی خدیجه==
 خدیجه سلام الله علیها در بین اقوام خود یگانه و ممتاز و میان اقران کم‌نظیر بود. او به فضایل اخلاقی و پذیرایی‌های شایان بسیار معروف بود و بدین جهت زنان [[مکه]] به وی [[حسد]] می‌‌ورزیدند.
 خدیجه از بزرگترین بانوان اسلام بشمار می‌‌رود. او اولین زنی بود که به [[اسلام]] گروید؛ چنان که [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی‌طالب]] علیه السلام اولین مردی بود که اسلام آورد. اولین زنی که [[نماز]] خواند، خدیجه بود. او انسانی روشن‌بین و دوراندیش بود. باگذشت، علاقه‌مند به معنویات، وزین و باوقار، معتقد به حق و حقیقت و متمایل به اخبار آسمانی بود. همین شرافت برای او بس که همسر [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله بود و گسترش اسلام به کمک مال و ثروت او تحقق یافت. او برای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله یاوری صادق بود.
-خدیجه از کتب آسمانی آگاهی داشت و علاوه بر کثرت اموال و املاک، او را «ملکه بطحاء» می‌‌گفتند. از نظر [[عقل]] و زیرکی نیز برتری فوق‌العاده‌ای داشت و مهمتر این که حتی قبل از اسلام وی را «طاهره» و «مبارکه» و «سیده زنان» می‌‌خواندند. جالب این است او از کسانی بود که انتظار ظهور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌‌کشید و همیشه از ورقة بن نوفل و دیگر علما جویای نشانه‌های [[نبوت]] می‌‌شد. اشعار فصیح و پرمعنای وی در شأن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از علم و ادب و کمال و محبت او به آن بزرگوار حکایت می‌‌کند. نمونه‌ای از اشعار خدیجه درباره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله چنین است:
+خدیجه از کتب آسمانی آگاهی داشت و علاوه بر کثرت اموال و املاک، او را «ملکه بطحاء» می‌‌گفتند. از نظر [[عقل]] و زیرکی نیز برتری فوق‌العاده‌ای داشت. جالب این است او از کسانی بود که انتظار ظهور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌‌کشید و همیشه از ورقة بن نوفل و دیگر علما جویای نشانه‌های [[نبوت]] می‌‌شد. اشعار فصیح و پرمعنای وی در شأن پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از علم و ادب و کمال و محبت او به آن بزرگوار حکایت می‌‌کند. نمونه‌ای از اشعار خدیجه درباره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله چنین است:
 فَلَو اَنَّنی اَمسَیتُ فِی کُلِّ نِعمَةٍ  ***   وَ دَامت لی الدُّنیا و مُلکُ الاَکاسِرَة
@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۹: @@
 *ابو الفرج الإصفهاني، مقاتل الطالبيين، قم، مؤسسة دار الكتاب للطباعة والنشر، 1385 ه‌ - 1965 م.
 *بیهقی، احمد بن حسین، دلائل النبوة، تحقیق عبد المعطى قلعجى، بیروت، دار الكتب العلمیة، ۱۴۰۵ق.
 *عاملی، جعفر مرتضی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، بیروت، دارالهادی - دارالسیرة، 1415ق
 *مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، اسلامیه.
-*محمدمحسن طبسی، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.
+*مير شريفى‏، سيد على، پیام آور رحمت، تهران، سمت‏، 1385 ش‏.
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''حضرت خدیجه''' سلام الله علیها، اولین همسر [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و مادر [[حضرت فاطمه]] سلام الله علیها است. او نخستین بانویی است که به رسول خدا [[ایمان]] آورد و تمام اموال خویش را به پیامبر صلی الله علیه و آله بخشید تا در راه نشر [[اسلام]] صرف نماید. خدیجه از کتب آسمانی آگاهی داشت و علاوه بر کثرت اموال و املاک، از نظر عقل و زیرکی و پاکدامنی برتری فوق‌العاده‌ای داشت.
+'''حضرت خدیجه''' سلام الله علیها، اولین همسر [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و مادر [[حضرت فاطمه]] سلام الله علیها است. او نخستین بانویی است که به رسول خدا [[ایمان]] آورد و تمام اموال خویش را به پیامبر صلی الله علیه و آله بخشید تا در راه نشر [[اسلام]] صرف نماید.
 [[پرونده:حجون.jpg|بندانگشتی|آرامگاه حضرت خدیجه در قبرستان حجون]]
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 در مورد ولادت خدیجه سلام الله علیها بین مورخان اختلاف وجود دارد برخی گفته اند هنگامی که او در سال 10 بعثت یعنی سه سال قبل از هجرت پیامبر وفات نمود 65 سال سن داشت ولی برخی می گویند در این هنگام سن ایشان 50 سال بود. در صورت درستی روایت اول او زاده ۶۸ سال قبل از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]] است و در صورت درستی روایت دوم او زاده 53 قبل از هجرت است. بیهقی نویسنده کتاب دلائل النبوة بعد از نقل هر دو روایت، روایت دوم را درست تر می داند<ref> بیهقی، دلائل النبوة، ج‏2، ص71</ref>
-خانواده‌ای که خدیجه را پرورش داد، از نظر شرافت خانوادگی و نسبت‌های خویشاوندی، در شمار بزرگترین قبیله‌های عرب جای داشت. این خاندان در همه [[حجاز]] نفوذ داشت. آثار بزرگی و نجابت و شرافت از کردار و گفتار خدیجه پدیدار بود. خدیجه از قبیله هاشم بود و پدر و اقوامش از ثروتمندان قریش بودند. پدرش خویلد بن اسد قریشی نام داشت. مادرش فاطمه دختر زائد بن اصم بود.
+خدیجه از قبیله قریش بود. پدرش خویلد بن عبدالعزی بن قصی بن کلاب بود<ref>ابن حجر عسقلانی، الإصابة في تمييز الصحابة، ج‏8، ص99</ref>، که قصی بن کلاب، جد چهارم پیامبر اسلام (صلی‌الله‌ علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌باشد. و مادرش فاطمه دختر زائد بن اصم نیز قریشی و از قبیله بنی عامر بود.<ref>ابو الفرج الإصفهاني، مقاتل الطالبيين، ج1، ص29؛ ابن حجر عسقلانی، الإصابة في تمييز الصحابة، ج‏8، ص99</ref>
 معروف است اولین کسی که به خواستگاری خدیجه آمد یکی از بزرگان عرب به نام «عتیق بن عائذ مخزومی‌‌» بود. او پس از [[ازدواج]] با خدیجه، در جوانی درگذشت و اموال بسیاری برای خدیجه ارث گذاشت. پس از او «ابی هاله بن المنذر الاسدی» که یکی از بزرگان قبیله خود او بود، با وی ازدواج کرد. ثمره این پیوند فرزندی به نام «هند» بود که در کودکی درگذشت. ابی‌هاله نیز پس از چندی، وفات یافت و ثروت بسیار از خویش برجای نهاد.
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۱: @@
 ==منابع==
 *ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، ‌دار الفکر.
-*ابن سعد، الطبقات الكبرى‏، بیروت، دار الكتب العلمية، 1418ق.
+*ابو الفرج الإصفهاني، مقاتل الطالبيين، قم، مؤسسة دار الكتاب للطباعة والنشر، 1385 ه‌ - 1965 م.
 *بیهقی، احمد بن حسین، دلائل النبوة، تحقیق عبد المعطى قلعجى، بیروت، دار الكتب العلمیة، ۱۴۰۵ق.
 *عاملی، جعفر مرتضی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، بیروت، دارالهادی - دارالسیرة، 1415ق

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 زفاف خدیجه با [[حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله ۲ ماه و ۷۵ روز پس از بازگشت از سفر تجارت [[شام]] تحقق یافت که ۱۵ سال قبل از بعثت بود و در آن زمان، حضرت محمد صلی الله علیه و آله ۲۵ سال داشت.
-در مورد سن خدیجه (س) در آن هنگام اختلاف است. برخی منابع گفته‌اند او به هنگام ازدواج با پیامبر ۴۰ سال داشت <ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۰ق، ج۸، ص۱۷۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۳؛ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۹۸، ج۹، ص۴۵۹؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۲، ص۲۸۰.</ref> ولی با توجه به حمل فاطمه ‏سلام الله عليها و ولادت آن حضرت که در سال پنجم بعثت‏ مى‏ باشد این قول بعید به نظر می رسد چرا که در این صورت خدیجه باید در سن 60 سالگی حضرت فاطمه سلام الله علیها را وضع حمل نموده باشد و قول دیگری که سن ایشان را به هنگام ازدواج ۲۸ سال دانسته است<ref> بحار الأنوار، ج‏16، ص10؛ بلاذری انساب الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۹۸؛ سير اعلام النبلاء ج 2 ص 111 </ref> قابل قبول تر است. این قول در برخی از منابع تاریخی از [[ابن عباس]] نقل شده است.
+در مورد سن خدیجه (س) در آن هنگام اختلاف است. برخی منابع گفته‌اند او به هنگام ازدواج با پیامبر ۴۰ سال داشت <ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ۱۴۱۰ق، ج۸، ص۱۷۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۳؛ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۹۸، ج۹، ص۴۵۹؛ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۲، ص۲۸۰.</ref> ولی با توجه به حمل فاطمه ‏سلام الله عليها و ولادت آن حضرت که در سال پنجم بعثت‏ مى‏ باشد این قول بعید به نظر می رسد چرا که در این صورت خدیجه باید در سن 60 سالگی حضرت فاطمه سلام الله علیها را وضع حمل نموده باشد و قول دیگری که سن ایشان را به هنگام ازدواج ۲۸ سال دانسته است<ref> بحار الأنوار، ج‏16، ص10؛ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۹۸؛ سير اعلام النبلاء، ج2، ص111 </ref> قابل قبول تر است. این قول در برخی از منابع تاریخی از [[ابن عباس]] نقل شده است.
 خدیجه به سبب علاقه به حضرت محمد صلی الله علیه و آله و مقام معنوی او با [[رسول خدا]] ازدواج کرد و تمام دارایی و مقام و جایگاه فامیلی خود را فدای پیشرفت مقاصد همسرش ساخت. در عقد ازدواج حضرت محمد صلی الله علیه و آله و خدیجه، عبدالله بن غنم به آن‌ها چنین تبریک گفت: «هنیئا مریئا یا خدیجه قد جرت لک الطیر فیما کان منک باسعد تزوجت خیر البریه کلها و من ذا الذی فی الناس مثل محمد؟ و بشر به البران عیسی بن مریم و موسی ابن عمران فی اقرب موعد اقرت به الکتاب قدما بانه رسول من البطحاء هادو مهتد؛ گوارا باد بر تو ای خدیجه که طالع تو سعادتمند بوده و با بهترین خلایق ازدواج کردی. چه کسی در میان مردم همانند محمد است. محمد کسی است که [[حضرت عیسی]] و [[حضرت موسی]] علیهماالسلام به آمدنش بشارت داده‌اند و کتب آسمانی به پیامبری او اقرار داشتند. رسولی که سر از [[بطحاء]] ([[مکه]]) درمی‌‌آورد و او هدایت کننده و هدایت شونده است».<ref name=":0" />
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 پسران خدیجه پیش از [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] پیامبر صلی الله علیه و آله، بدرود زندگی گفتند.
-[[ابوالقاسم کوفی]]، عالم شیعی قرن چهارم و [[سید جعفر مرتضی عاملی]]، از محققان شیعی قرن پانزدهم قمری، بر این باورند که زینب، رقیه و ام کلثوم فرزندان رسول خدا(ص) و خدیجه نبوده‌اند؛ بلکه [[دخترخوانده|دخترخوانده‌های]] آنها بوده‌اند.<ref>عاملی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۲۱۸؛ عاملی، بنات النبی اَم ربائبه؟، ۱۴۱۳ق، ص۷۷-۷۹؛ کوفی الاستغاثه، ج۱، ص۶۸.</ref>
+[[سید جعفر مرتضی عاملی]] نویسنده "الصحیح من سیرة النبی" بر این باور است که زینب، رقیه و ام کلثوم فرزندان رسول خدا(ص) و خدیجه نبوده‌اند؛ بلکه [[دخترخوانده|دخترخوانده‌های]] آنها بوده‌اند.<ref>عاملی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، 1415ق، ج۲، ص125 تا 131؛ عاملی، بنات النبی اَم ربائبه؟، ۱۴۱۳ق، ص۷۷-۷۹؛ کوفی، الاستغاثه، ج۱، ص۶۸.</ref>
 ==ویژگی‌های اخلاقی==
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۱: @@
 ==منابع==
 {{شناختنامه رسول خدا (ص)}}

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 هر چند این مطلب نزد عامه و خاصه معروف است که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سومین همسر خدیجه بود و جز [[عایشه]] با دوشیزه‌ای ازدواج نکرد، ولی مورد تایید همگان نیست. جمعی از مورخان و بزرگان، نظر مخالف دارند؛ برای مثال «ابوالقاسم کوفی»، «[[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|احمد بلاذری]]»، «[[سید مرتضی]]» در کتاب «شافی» و «[[شیخ طوسی]]» در «تلخیص شافی» آشکارا می‌‌گویند که خدیجه، هنگام ازدواج با پیامبر، «عذرا» (باکره) بود. این معنا را [[علامه مجلسی]] نیز تایید کرده است.<ref> محمدمحسن طبسی، «حضرت خدیجه سلام الله علیها مادر امت»، کوثر، دی ۱۳۷۸، شماره ۳۴.</ref>
-==علاقه مند شدن خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله==
+==علاقه مندی خدیجه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله==
 حضرت محمد صلی الله علیه و آله پیش از ازدواج با خدیجه، با پيشنهاد عمويش حضرت ابوطالب علیه‌السلام حاضر شد كه با خديجه پيمانى بسته و با مقدارى از دارايى‌ هاى وى به شرط مضاربه تجارت كند. غلام خدیجه به نام میسره، در سفر تجاری همراه پیامبر بود. پس از بازگشت کاروان، میسره آنچه را در سفر دیده بود برای خدیجه تعریف کرد، از جمله اینکه: محمد (ص) بر سر موضوعی با تاجری اختلاف پیدا کرد. آن مرد به او گفت: به لات و عزی سوگند بخور تا سخن ترا بپذیرم. محمد (ص) در پاسخ گفت: پست ترین و مبغوض ترین موجودات پیش من، همان لات و عزی است که تو آنها را می پرستی<ref>طبقات کبری، ج 1، ص 130.</ref> و نیز این جریان را که در نزدیک "بصری " (شهر شام)، محمد (ص) زیر سایه درختی نشسته بود، در این حال چشم راهبی که در صومعه نشسته بود به محمد امین (ص) افتاد. وی از من نام او را سوال کرد و من پاسخ دادم، آنگاه وی گفت: این مرد که زیر سایه این درخت نشسته است، همان پیامبریست که در تورات و انجیل درباره او بشارت های فراوانی خوانده ام.<ref>بحار الأنوار، ج‏16، ص18</ref> خدیجه با شنیدن این کرامت، شوق مفرطی که سرچشمه آن علاقه به معصومیت محمد «ص» بود، در خود احساس کرد و بی اختیار گفت: میسره! کافی است، علاقه مرا به محمد دو چندان کردی.... سپس آنچه را از میسره شنیده بود برای ورقه بن نوفل نقل کرد و ورقه به او گفت: صاحب این کرامات، پیامبر عربی است.<ref>سیره ابن هشام، ج 1، ص 76.</ref>
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 اینها موجب شد تا خدیجه حضرت محمد صلی الله علیه و آله مشتاق ازدواج با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گردد و خود شخصی را واسطه کند که به پیامبر پیشنهاد ازدواج با خدیجه را بدهد.
-==ازدواج و فرزندان==
+==ازدواج با پیامبر ==
 زفاف خدیجه با [[حضرت محمد]] صلی الله علیه و آله ۲ ماه و ۷۵ روز پس از بازگشت از سفر تجارت [[شام]] تحقق یافت که ۱۵ سال قبل از بعثت بود و در آن زمان، حضرت محمد صلی الله علیه و آله ۲۵ سال داشت.
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 خدیجه به سبب علاقه به حضرت محمد صلی الله علیه و آله و مقام معنوی او با [[رسول خدا]] ازدواج کرد و تمام دارایی و مقام و جایگاه فامیلی خود را فدای پیشرفت مقاصد همسرش ساخت. در عقد ازدواج حضرت محمد صلی الله علیه و آله و خدیجه، عبدالله بن غنم به آن‌ها چنین تبریک گفت: «هنیئا مریئا یا خدیجه قد جرت لک الطیر فیما کان منک باسعد تزوجت خیر البریه کلها و من ذا الذی فی الناس مثل محمد؟ و بشر به البران عیسی بن مریم و موسی ابن عمران فی اقرب موعد اقرت به الکتاب قدما بانه رسول من البطحاء هادو مهتد؛ گوارا باد بر تو ای خدیجه که طالع تو سعادتمند بوده و با بهترین خلایق ازدواج کردی. چه کسی در میان مردم همانند محمد است. محمد کسی است که [[حضرت عیسی]] و [[حضرت موسی]] علیهماالسلام به آمدنش بشارت داده‌اند و کتب آسمانی به پیامبری او اقرار داشتند. رسولی که سر از [[بطحاء]] ([[مکه]]) درمی‌‌آورد و او هدایت کننده و هدایت شونده است».
-در تعداد فرزندان حضرت خدیجه، میان مورخان اختلاف است. به گفته مشهور ثمره ازدواج رسول خدا و خدیجه، شش فرزند بود: ۱- هاشم؛ ۲- عبدالله، (به این دو «طاهر» و «طیب» می‌‌گفتند)؛ ۳- رقیه؛ ۴- زینب؛ ۵- ام‌کلثوم؛ ۶- [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]].
+== فرزندان خدیجه از پیامبر(ص)==
-رقیه بزرگترین دخترانش بود و زینب، ام‌کلثوم و فاطمه به ترتیب پس از رقیه قرار داشتند. پسران خدیجه پیش از [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] پیامبر صلی الله علیه و آله، بدرود زندگی گفتند. ولی دخترانش، [[نبوت]] پیامبر صلی الله علیه و آله را درک کردند. گروهی از محققان معتقدند: قاسم و همه دختران [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله پس از بعثت به دنیا آمدند و چند روز پس از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به [[مدینه]] هجرت کردند.
+پسران خدیجه پیش از [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] پیامبر صلی الله علیه و آله، بدرود زندگی گفتند.
 ==ویژگی‌های اخلاقی==