خالد بن ولید - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2021-07-31T12:02:06Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۲

2020-01-14T11:42:32Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۸

2013-03-07T07:08:30Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} خالد بن وليد بن م...' ایجاد کرد

2013-02-26T10:14:28Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} خالد بن وليد بن م...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

خالد بن وليد بن مغيره از اشراف قريش و از نقش آفرينان سپاه شرك در غزوه بدر، اُحُد و خندق و از اسلام آورندگان سال هشتم هجرت بود. <ref> المعارف، ص 267؛ تاريخ الصحابه، ص 85 ؛ الاستيعاب، ج 2، ص 11. </ref> برخى مفسّران، مقصود از «غمّاً بغَمٍّ» در آيه 153 آل عمران (3) را تسلّط و چيرگى خالد بر سپاه اسلام در نبرد اُحُد دانسته اند. <ref> الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 4، ص 155. </ref> بنا به نقل برخى مفسّران آيه 36 زمر (39) پس از درنگ خالد در اجراى دستور پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله) براى نابودى بت مورد پرستش مشركان نازل شد و عدم ترس از غير خدا را گوشزد نمود. <ref> الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 15، ص 168؛ مجمع البيان، ج 7 ـ 8 ، ص 778. </ref>

نيز در پى پرسش خالد از رسول خدا(صلى الله عليه وآله)مبنى بر وصول مطالبات ربوى پدرش از طايفه ثقيف آيه 278 بقره (2) نازل شد و خداوند مردم را به شدّت از اين كار نهى كرد. <ref> الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 1، ص 287؛ مجمع البيان، ج 1 ـ 2، ص 673 ؛ اسباب النّزول، واحدى، ص 81 . </ref>

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 12، صفحه 268 .

[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-خالد بن وليد بن مغيره از اشراف قريش و از نقش آفرينان سپاه شرك در [[غزوه بدر]]، اُحُد و خندق و از اسلام آورندگان سال هشتم هجرت بود.<ref>المعارف، ص 267؛ تاريخ الصحابه، ص 85؛ الاستيعاب، ج2، ص11.</ref>
+«'''خالد بن ولید بن مغیره»''' از اشراف [[قریش|قریش]] و از نقش آفرینان سپاه مشرکین در [[غزوه بدر]]، [[غزوه احد|اُحُد]] و [[غزوه احزاب|خندق]] بود. او از [[اسلام]] آورندگان سال هشتم هجری بود<ref>المعارف، ص ۲۶۷؛ تاریخ الصحابه، ص ۸۵؛ الاستیعاب، ج۲، ص۱۱.</ref> و پس از [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه وآله) از فرماندهان سپاه مسلمانان در فتوحات گردید.
-برخى مفسران، مقصود از {{متن قرآن|«غمّاً بغَمٍّ»}} در آيه 153 [[سوره آل عمران]](3) را تسلّط و چيرگى خالد بر سپاه اسلام در نبرد اُحُد دانسته اند. <ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 4، ص 155.</ref> بنا به نقل برخى مفسّران آيه 36 [[سوره زمر]](39) پس از درنگ خالد در اجراى دستور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى نابودى بت مورد پرستش مشركان نازل شد و عدم ترس از غير خدا را گوشزد نمود.<ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج15، ص168؛ مجمع البيان، ج7ـ8، ص778.</ref>
+== نسب خالد ==
-نيز در پى پرسش خالد از [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله مبنى بر وصول مطالبات ربوى پدرش از طايفه ثقيف آيه 278 [[سوره بقره]](2) نازل شد و خداوند مردم را به شدت از اين كار نهى كرد.<ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج1، ص 287؛ مجمع البيان، ج1ـ2، ص673؛ اسباب النّزول، واحدى، ص 81.</ref>
+پدرش [[ولید بن مغیره]] در [[مکه]] ریاست داشت و از بزرگان قریش و شخصیتهای بانفوذ به شمار می‌رفت که هم‌زمان با [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] پیامبر (ص) به معارضه با آن حضرت برخاست. گفته شده در پى پرسش خالد از [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله (پس از اسلام آوردن)، مبنى بر وصول مطالبات [[ربا خواری|ربوى]] پدرش از طایفه [[قبیله ثقیف|ثقیف]]، [[آیه 278 سوره بقره|آیه ۲۷۸ سوره بقره]] نازل شد و خداوند مردم را به شدت از این کار نهى کرد.<ref>الجامع لاحکام القرآن، قرطبى، ج۱، ص ۲۸۷؛ مجمع البیان، ج۱ـ۲، ص۶۷۳؛ اسباب النّزول، واحدى، ص ۸۱.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* فرهنگ قرآن، جلد 12، صفحه 268.
+*[https://www.cgie.org.ir/fa/article/236765/%D8%AE%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8%A8%D9%86-%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D9%86-%D9%85%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D9%87 دایرة المعارف بزرگ اسلامی].
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 خالد بن وليد بن مغيره از اشراف قريش و از نقش آفرينان سپاه شرك در [[غزوه بدر]]، اُحُد و خندق و از اسلام آورندگان سال هشتم هجرت بود.<ref>المعارف، ص 267؛ تاريخ الصحابه، ص 85؛ الاستيعاب، ج2، ص11.</ref>
-برخى مفسران، مقصود از «غمّاً بغَمٍّ» در آيه 153 [[سوره آل عمران]](3) را تسلّط و چيرگى خالد بر سپاه اسلام در نبرد اُحُد دانسته اند. <ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 4، ص 155.</ref> بنا به نقل برخى مفسّران آيه 36 [[سوره زمر]](39) پس از درنگ خالد در اجراى دستور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى نابودى بت مورد پرستش مشركان نازل شد و عدم ترس از غير خدا را گوشزد نمود.<ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج15، ص168؛ مجمع البيان، ج7ـ8، ص778.</ref>
+برخى مفسران، مقصود از {{متن قرآن|«غمّاً بغَمٍّ»}} در آيه 153 [[سوره آل عمران]](3) را تسلّط و چيرگى خالد بر سپاه اسلام در نبرد اُحُد دانسته اند. <ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 4، ص 155.</ref> بنا به نقل برخى مفسّران آيه 36 [[سوره زمر]](39) پس از درنگ خالد در اجراى دستور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى نابودى بت مورد پرستش مشركان نازل شد و عدم ترس از غير خدا را گوشزد نمود.<ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج15، ص168؛ مجمع البيان، ج7ـ8، ص778.</ref>
 نيز در پى پرسش خالد از [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله مبنى بر وصول مطالبات ربوى پدرش از طايفه ثقيف آيه 278 [[سوره بقره]](2) نازل شد و خداوند مردم را به شدت از اين كار نهى كرد.<ref>الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج1، ص 287؛ مجمع البيان، ج1ـ2، ص673؛ اسباب النّزول، واحدى، ص 81.</ref>