حکیم (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۶

2026-03-30T13:06:57Z

Mohammadi در ‏۳۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۳

2026-03-30T13:03:50Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۷

2026-01-16T18:57:00Z

نمایش تغییرات

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T08:25:39Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۴

2023-08-19T12:14:12Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-03-16T12:38:41Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۵

2022-03-16T11:25:20Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۶ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۴

2022-03-16T11:14:46Z

نمایش تغییرات

Zamani: حکیم را به حکیم (اسم الله) منتقل کرد

2014-08-20T07:14:41Z

حکیم را به حکیم (اسم الله) منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۰۸

2013-02-27T12:08:22Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 ۱. العلیم: {{متن قرآن|«... الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ»}}<ref>[[آیه 32 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۳۲.]]</ref>.
-۲. العزیز: {{متن قرآن|«... الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»}}<ref>[[آیه 129 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۲۹.]]</ref>.
+۲. العزیز: {{متن قرآن|«... الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»}}<ref>[[آیه 129 سوره بقره|همان، آیه ۱۲۹.]]</ref>.
 ۳. الخبیر: {{متن قرآن|«... وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ»}}<ref>[[آیه 18 سوره انعام| سوره انعام، آیه ۱۸.]]</ref>.
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ولى این تفسیر در تمام موارد نمى تواند صحیح باشد، زیرا گاهى علیم و حکیم در آیات با هم آمده اند. چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ»}}<ref>[[آیه 32 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۳۲.]]</ref>.
-۶. [[شیخ صدوق]] مى گوید: حکیم را مى توان از «حکم» به معنى علم گرفت، مانند: {{متن قرآن|«يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ»}}<ref>[[آیه 269 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۹.]]</ref> بر هر کس بخواهد علم را مى دهد، همچنین مى توان آن را از «حکم» به معنى اتقان و استوارى گرفت. و مقصود این است که افعال او متقن بوده و مصون از تباهى است.<ref>صدوق، توحید، ص ۱۰۲.</ref>
+۶. [[شیخ صدوق]] مى گوید: حکیم را مى توان از «حکم» به معنى علم گرفت، مانند: {{متن قرآن|«يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ»}}<ref>[[آیه 269 سوره بقره|همان، آیه ۲۶۹.]]</ref> بر هر کس بخواهد علم را مى دهد، همچنین مى توان آن را از «حکم» به معنى اتقان و استوارى گرفت. و مقصود این است که افعال او متقن بوده و مصون از تباهى است.<ref>صدوق، توحید، ص ۱۰۲.</ref>
 '''استوارى و هدفدارى فعل:'''
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 [[امام علی علیه السلام|امیر مؤمنان]] مى فرماید: «{{متن حدیث|قَدَّرَ مَا خَلَقَ فَأَحْكَمَ تَقْدِيرَهُ وَ دَبَّرَهُ ...}}<ref>[https://ahlolbait.com/content/14194/%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-91-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87-%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-%D8%A3%D8%B4%D8%A8%D8%A7%D8%AD نهج البلاغه، خطبه ۹۱.]</ref>؛ آنچه را که آفرید، اندازه گیرى نمود; آن را به استوارى اندازه گیرى کرد».
-باز مى فرماید: «{{متن حدیث|... مُبْتَدِعِ الْخَلَائِقِ بِعِلْمِهِ وَ مُنْشِئِهِمْ بِحُكْمِهِ، بِلَا اقْتِدَاءٍ وَ لَا تَعْلِيمٍ وَ لَا احْتِذَاءٍ لِمِثَالِ صَانِعٍ حَكِيمٍ وَ لَا إِصَابَةِ خَطَإٍ وَ لَا حَضْرَةِ مَلَإٍ ...}}<ref>[https://ahlolbait.com/content/15848/%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-191-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87 نهج البلاغه، خطبه ۱۹۱.]</ref>؛ خدایى که آفریده ها را با دانش خود پدید آورد و با حکمت (یا فرمان) خود آفرید، بدون این که از کار آفریننده حکیمى پیروى کند ویا از او آموزش ببیند و نمونه کار او را سرمشق خود قرار دهد».
+باز مى فرماید: «{{متن حدیث|... مُبْتَدِعِ الْخَلَائِقِ بِعِلْمِهِ وَ مُنْشِئِهِمْ بِحُكْمِهِ، بِلَا اقْتِدَاءٍ وَ لَا تَعْلِيمٍ وَ لَا احْتِذَاءٍ لِمِثَالِ صَانِعٍ حَكِيمٍ وَ لَا إِصَابَةِ خَطَإٍ وَ لَا حَضْرَةِ مَلَإٍ ...}}<ref>[https://ahlolbait.com/content/15848/%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-191-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87 همان، خطبه ۱۹۱.]</ref>؛ خدایى که آفریده ها را با دانش خود پدید آورد و با حکمت (یا فرمان) خود آفرید، بدون این که از کار آفریننده حکیمى پیروى کند ویا از او آموزش ببیند و نمونه کار او را سرمشق خود قرار دهد».
 '''پیراستگى از عبث:'''

@@ سطر ۲۱۲: / سطر ۲۱۲: @@
 * [[حکمت الهی]]
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''«حکیم»'''، از صفات [[الله|خداوند]] است<ref>روح الارواح فى شرح اسماء الملک الفتّاح، ص ۳۹۸؛ التّبیان، ج ۱، ص ۱۴۲؛ مجمع البیان، ج ۱-۲، ص ۱۸۳.</ref> و اطلاق آن بر پروردگار به دلیل [[علم الهی|علم]] او به حقایق اشیا و پدیدآوردن آنها در کمال استوارى است.<ref>مفردات، ص ۲۴۹، «حکم».</ref>
+'''«حکیم»'''، از صفات [[الله|خداوند]] است<ref>روح الارواح فى شرح اسماء الملک الفتّاح، ص ۳۹۸؛ التّبیان، ج ۱، ص ۱۴۲؛ مجمع البیان، ج ۱-۲، ص ۱۸۳.</ref> و اطلاق آن بر پروردگار به دلیل [[علم الهی|علم]] او به حقایق اشیا و پدیدآوردن آنها در کمال استوارى است.<ref>مفردات، ص ۲۴۹، «حکم».</ref> لفظ «حکیم» در [[قرآن|قرآن کریم]] نود و هفت بار آمده و در نود و دو مورد وصف خدا و در موارد دیگر وصف ذکر، کتاب، قرآن، امر قرار گرفته است مانند: {{متن قرآن|(... تِلْک آیاتُ الکتابِ الحَکیم)}}.([[سوره یونس|یونس]]/۱)
 ==مقصود از حکیم چیست؟==
@@ سطر ۲۱۱: / سطر ۲۰۹: @@
 *[http://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=7#id176_p176 پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی، منشور جاوید، ج ۲، ص ۱۷۷-۱۸۸].
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۴
(بدون تفاوت)