حَب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۷

2026-03-30T13:47:38Z

Mohammadi در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۷

2026-01-16T19:07:34Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:32:42Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2022-03-10T06:15:03Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۵

2019-11-10T10:35:56Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۲۶

2014-03-01T06:26:54Z

Zamani: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} {{مدخل دائرة المعارف|نثر طوبی: دائرة المعارف لغات قرآن م...' ایجاد کرد

2014-02-26T12:27:40Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} {{مدخل دائرة المعارف|نثر طوبی: دائرة المعارف لغات قرآن م...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن مجید}}
(حب) بفتح حاء دانه مانند جو و گندم و ارزن و هر هسته که میوه برگرد خود ندارد بر خلاف «نوی» که هسته است در جوف میوه مانند بادام و پسته و خرما و زردآلو «ان الله فالق الحب و النوی»(سوره انعام/آیه95) خداوند شکافنده دانه است و هسته. در آیه دیگر فرمود «و أنزلنا من المعصرات ماء ثجاجا لنخرج به حبا و نباتا»(سوره نبأ/آیه15) از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا بسبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم. هم سبب طبیعی را که خود آفریده است آورد در آیه دویم و هم شکافتن را نسبت به خود داد در آیه اول، در شکافتن دانه و هسته قدرت خداوند و حکمت و آیات علم و عنایت او مشاهده می گردد چون به اندازه غذای گیاه نورسته در خود تخم ذخیره نهاده شده است تا دارای ریشه شود و بتواند از زمین غذای خویش فرا گیرد آنگاه تخم را به ریشه و ساقه و برگ منقسم ساخت هر یک برای کاری پس از اول می دانست غذای مناسب گیاه نورسیده چیست آن را در دانه ذخیره نهاد و پس از شکفتن آن را منشعب ساخت به چند قسم: قسمی که باید زیر زمین بماند تا جذب غذا کند و قسمی که باید از زمین بیرون آید و شاخ و برگ و گل و میوه و هسته پدید آورد با رگ ها که راه غذاست و برگ که آلت تنفس است و غیر آن پس طبیعت آلتی است در دست فاعل حکیم که از همه علوم آگاه است و گرنه طبیعت از کجا دانست که نبات به چه چیز نیاز دارد و میان درخت انگور وخرما چه فرق می گذارد آن را با علاقه آفرید که خود را بداربست بیآویزد و به پیچد و بالا رود چون ساقش ضعیف است و خرما را علاقه نداد که خود تنه محکم و سطبر دارد و همچنین سایر انواع گیاه.

==منبع==
نثر طوبی، علامه شعرانی، کتابفروشی اسلامیه، ج1، ص 149

[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن مجید}}
-«حَبّ» (بفتح حاء) به معنی دانه، مانند جو و گندم و هر هسته که میوه بر گرد خود ندارد، برخلاف «نَوی» که هسته است در جوف میوه، مانند بادام و خرما:{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ...}}<ref>[[آیه 95 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۹۵.]]</ref>؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته...».
+«حَبّ» (بفتح حاء) به معنی دانه، مانند جو و گندم و هر هسته که میوه بر گرد خود ندارد، برخلاف «نَوی» که هسته است در جوف میوه، مانند بادام و خرما: «{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ ...}}<ref>[[آیه 95 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۹۵.]]</ref>؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته ...».
-در [[آیه]] دیگر فرمود: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا * لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا}}<ref>[[آیه 15 سوره نبأ|سوره نبأ،آیه ۱۵.]]</ref>؛از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم».
+در [[آیه]] دیگر فرمود: «{{متن قرآن|{{آیه|78|14}} 💠<ref>[[آیه 14 سوره نبأ|سوره نبأ، آیه ۱۴.]]</ref> {{آیه|78|15}}<ref>[[آیه 15 سوره نبأ|همان، آیه ۱۵.]]</ref>}}؛ از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم».
 هم شکافتن را نسبت به خود داد، در آیه اول؛ و هم سبب طبیعی را که خود آفریده است آورد، در آیه دوم.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 پس طبیعت آلتی است در دست فاعل حکیم که از همه علوم آگاه است، وگرنه طبیعت از کجا دانست که نبات به چه چیز نیاز دارد و میان درخت انگور و خرما چه فرق می گذارد؟ آن را با علاقه آفرید که خود را به داربست بیاویزد و بپیچد و بالا رود، چون ساقش ضعیف است و خرما را علاقه نداد که خود تنه محکم و سطبر دارد و همچنین سایر انواع گیاه.
 ==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن مجید}}
-«حَبّ» (بفتح حاء) به معنی دانه، مانند جو و گندم و هر هسته که میوه بر گرد خود ندارد، برخلاف «نَوی» که هسته است در جوف میوه، مانند بادام و خرما: {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوَىٰ»}}؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته. ([[سوره انعام]]، آیه ۹۵)
+«حَبّ» (بفتح حاء) به معنی دانه، مانند جو و گندم و هر هسته که میوه بر گرد خود ندارد، برخلاف «نَوی» که هسته است در جوف میوه، مانند بادام و خرما:{{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ...}}<ref>[[آیه 95 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۹۵.]]</ref>؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته...».
-در [[آیه]] دیگر فرمود: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا * لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَبَاتًا»}}؛ از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم. ([[سوره نبأ]]، آیه ۱۵)
+در [[آیه]] دیگر فرمود: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا * لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا}}<ref>[[آیه 15 سوره نبأ|سوره نبأ،آیه ۱۵.]]</ref>؛از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم».
 هم شکافتن را نسبت به خود داد، در آیه اول؛ و هم سبب طبیعی را که خود آفریده است آورد، در آیه دوم.

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ==مطالب مرتبط==
 *[[فالق الحب و النوی (اسم الله)]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن مجید}}
-(حب) بفتح حاء دانه مانند جو و گندم و ارزن و هر هسته که میوه برگرد خود ندارد برخلاف «نوی» که هسته است در جوف میوه مانند بادام و پسته و خرما و زردآلو؛ {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ»}}؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته. ([[سوره انعام]]/آیه 95)
+«حَبّ» (بفتح حاء) به معنی دانه، مانند جو و گندم و هر هسته که میوه بر گرد خود ندارد، برخلاف «نَوی» که هسته است در جوف میوه، مانند بادام و خرما: {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوَىٰ»}}؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته. ([[سوره انعام]]، آیه ۹۵)
-در آیه دیگر فرمود: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا* لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا»}}؛ از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم. ([[سوره نبأ]]/آیه 15)
+در [[آیه]] دیگر فرمود: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا * لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَبَاتًا»}}؛ از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم. ([[سوره نبأ]]، آیه ۱۵)
-هم سبب طبیعی را که خود آفریده است، آورد. در آیه دویم و هم شکافتن را نسبت به خود داد در آیه اول، در شکافتن دانه و هسته قدرت خداوند و [[حکمت]] و آیات علم و عنایت او مشاهده می گردد چون به اندازه غذای گیاه نورسته در خود تخم ذخیره نهاده شده است تا دارای ریشه شود و بتواند از زمین غذای خویش فراگیرد. آنگاه تخم را به ریشه و ساقه و برگ منقسم ساخت.
+هم شکافتن را نسبت به خود داد، در آیه اول؛ و هم سبب طبیعی را که خود آفریده است آورد، در آیه دوم.
-هر یک برای کاری پس از اول می دانست غذای مناسب گیاه نورسیده چیست؟ آن را در دانه ذخیره نهاد و پس از شکفتن آن را منشعب ساخت به چند قسم: قسمی که باید زیر زمین بماند تا جذب غذا کند و قسمی که باید از زمین بیرون آید و شاخ و برگ و گل و میوه و هسته پدید آورد با رگها که راه غذاست و برگ که آلت تنفس است و غیر آن پس طبیعت آلتی است در دست فاعل حکیم که از همه علوم آگاه است وگرنه طبیعت از کجا دانست که نبات به چه چیز نیاز دارد و میان درخت انگور و خرما چه فرق می گذارد.
+در شکافتن دانه و هسته [[قدرت الهی|قدرت خداوند]] و [[حکمت]] و آیات [[علم الهی|علم]] و عنایت او مشاهده می گردد، چون به اندازه غذای گیاه نورسته در خود تخم ذخیره نهاده شده است تا دارای ریشه شود و بتواند از زمین غذای خویش فراگیرد. آنگاه تخم را به ریشه و ساقه و برگ منقسم ساخت، هر یک برای کاری.
-آن را با علاقه آفرید که خود را به داربست بیآویزد و به پیچد و بالا رود چون ساقش ضعیف است و خرما را علاقه نداد که خود تنه محکم و سطبر دارد و همچنین سایر انواع گیاه.
+پس از اول می دانست غذای مناسب گیاه نورسیده چیست؟ آن را در دانه ذخیره نهاد و پس از شکفتن آن را منشعب ساخت به چند قسم؛ قسمی که باید زیر زمین بماند تا جذب غذا کند و قسمی که باید از زمین بیرون آید و شاخ و برگ و گل و میوه و هسته پدید آورد با رگها که راه غذاست و برگ که آلت تنفس است و غیر آن.
 ==منابع==
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن مجید}}
-(حب) بفتح حاء دانه مانند جو و گندم و ارزن و هر هسته که میوه برگرد خود ندارد برخلاف «نوی» که هسته است در جوف میوه مانند بادام و پسته و خرما و زردآلو؛ {{متن قرآن|«ان الله فالق الحب والنوی»}}؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته. ([[سوره انعام]]/آیه 95)
+(حب) بفتح حاء دانه مانند جو و گندم و ارزن و هر هسته که میوه برگرد خود ندارد برخلاف «نوی» که هسته است در جوف میوه مانند بادام و پسته و خرما و زردآلو؛ {{متن قرآن|«إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ»}}؛ خداوند شکافنده دانه است و هسته. ([[سوره انعام]]/آیه 95)
-در آیه دیگر فرمود: {{متن قرآن|«و أنزلنا من المعصرات ماء ثجاجا لنخرج به حبا و نباتا»}}؛ از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم. ([[سوره نبأ]]/آیه 15)
+در آیه دیگر فرمود: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا* لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا»}}؛ از ابرهای فشارنده آب ریزان فرستادیم تا به سبب آن دانه و گیاه بیرون آوریم. ([[سوره نبأ]]/آیه 15)
 هم سبب طبیعی را که خود آفریده است، آورد. در آیه دویم و هم شکافتن را نسبت به خود داد در آیه اول، در شکافتن دانه و هسته قدرت خداوند و [[حکمت]] و آیات علم و عنایت او مشاهده می گردد چون به اندازه غذای گیاه نورسته در خود تخم ذخیره نهاده شده است تا دارای ریشه شود و بتواند از زمین غذای خویش فراگیرد. آنگاه تخم را به ریشه و ساقه و برگ منقسم ساخت.