حمران بن اعین شیبانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2022-04-07T05:23:15Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲

2022-04-06T11:32:38Z

مهدی موسوی در ‏۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۸

2022-04-06T10:18:49Z

Zamani در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۰

2020-06-09T12:40:25Z

Zamani در ‏۹ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۱۶

2015-12-09T06:16:01Z

Heidariyan47 در ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۲۱

2015-12-08T11:21:05Z

Heidariyan47 در ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۱۹

2015-12-08T11:19:13Z

Heidariyan47 در ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۱۷

2015-12-08T11:17:01Z

Heidariyan47 در ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۴

2015-12-08T11:04:11Z

Heidariyan47 در ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۴۹

2015-12-08T10:49:27Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حُمران‌ بن اَعْيَن شيبانى، محدّث امامى قرن دوم. كنيه‌اش را ابوالحسن  و ابوحمزه ذكر كرده‌اند. وى در زمره تابعين بود. حمران، برادر [[زرارة بن اعين شيبانى|زرارة ‌بن اَعين]] و ظاهراً بزرگ‌ترين فرزند خانواده اَعيَن است.
+'''«حُمران‌ بن اَعْيَن شيبانى»'''، برادر «[[زرارة بن اعين شيبانى|زرارة ‌بن اَعين]]»، از [[محدث|محدثان]] بزرگ [[امامیه|امامى]] قرن دوم هجری و در زمره [[تابعین|تابعين]] است. وی از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر|امام باقر]] و [[امام جعفرصادق|امام صادق]] عليهماالسلام بود. حمران‌، علاوه بر روایت [[حدیث]]، در علم قرائت، [[علم نحو|نحو]]، [[علم لغت|لغت]]، [[فقه]] و [[علم کلام|کلام]] نیز مهارت داشت.
-حمران از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر]] و [[امام جعفرصادق]] عليهماالسلام بود و امام چهارم [[امام سجاد علیه السلام|على‌بن حسين]] عليه‌السلام، را نيز درك كرد و رواياتى به نقل از وى از آن حضرت يافت مى‌شود.<ref>شاکری، مدخل "حمران بن اعین بن سنسن شیبانی" در دانشنامه جهان اسلام</ref>
+== فعالیت‌های علمی ==
-دیگر [[مشایخ]] حدیث حمران عبارت‌اند از: ابی‌طفیل عامر بن واثله لیثی، ابوحرب‌ بن ابی‌الاسود، و عبید بن نُضَیله که جملگی از مشایخ حدیث اهل‌ سنّت‌ اند. سفیان ثوری، اسرائیل، ابوخالد قَمّاط، [[زرارة بن اعین|زراره]]، عبید بن زراره، محمد بن حمران، عمرو بن أُذینه، هشام بن سالم، [[علی بن ریان بن صلت قمی|علی بن رِئاب]] و یونس بن سالم نیز از وی روایت کرده‌اند.
+دیگر [[مشایخ]] حدیث حمران عبارت‌اند از: ابی‌طفیل عامر بن واثله لیثی، ابوحرب‌ بن ابی‌الاسود، و عبید بن نُضَیله که جملگی از مشایخ حدیث اهل‌ سنّت‌ اند.
 حمران‌ بن اَعین از راویان مشترک است و [[اهل سنت|اهل‌سنّت]] و [[امامیه]] از وی [[حدیث]] نقل کرده‌اند. همین امر سبب شده است تا در باب وثاقت وی اتفاق‌نظر وجود نداشته باشد. چنان‌که پاره‌ای از عالمان رجال اهل سنّت، به دلیل [[شیعه]] بودن حمران، روایاتش را غیرموثق و نامعتبر دانسته‌اند. در مقابل، برخی دیگر از عالمان رجال اهل‌سنّت، مانند ابن‌حِبّان، وی را در زمره موثقان ذکر کرده‌اند.<ref>ابن‌حِبّان، کتاب الثقات، ج۴، ص۱۷۹.</ref> در میان جوامع حدیثی اهل سنّت، [[ابن ماجه]] و [[احمد بن حنبل|ابن حنبل]] روایتهایی از وی نقل کرده‌اند.
-[[رجال کشی (کتاب)|رجال کشی]] جملات متعددی را از زبان [[ائمه اطهار|امامان]] در مدح و ستایش حمران نقل کرده است. مضمون این روایتها غالبا اثبات شیعه بودن حمران است که در مقایسه با سخنان ناقدان اهل تسنن، درخور توجه است.
+[[شیخ طوسی]] نیز، در فصل متعلق به اصحاب نزدیک امامان، از حمران‌ بن اَعین نام‌ برده است.<ref>شیخ طوسی، الامالی، ص۳۴۶.</ref> [[ابوغالب زراری]]، حمران را در زمره مشایخ و بزرگان شیعه امامی جای داده است.<ref>احمدبن محمد زراری، رساله ابی‌غالب الزراری، ص۱۱۳.</ref>
-در روايت آمده است كه موالى حضرت صادق عليه السلام نزد آن حضرت مناظره می‌‌نمودند و حمران ساكت بود. حضرت فرمود: اى حمران! چرا تو ساكتى تكلم نمی‌‌كنى؟ عرض کرد: اى آقاى من! من قسم خورده‌ام كه تلكم نكنم در مجلسى كه شما در آن جا باشيد، فرمود: من اذن دادم تو را در كلام، تكلم كن.‌‌<ref> [[بحارالانوار]]، 66/3.</ref>
+حمران‌بن اَعین، علاوه بر روایت [[حدیث]]، در علم قرائت، [[علم نحو|نحو]]، [[علم لغت|لغت]]، [[فقه]] و [[علم کلام|کلام]] نیز مهارت داشت. مشهور است که حمزة‌ بن حبیب، از [[قراء سبعه|قرّاء سبعه]]، علم قرائت را نزد حمران آموخت.<ref>زراری، رسالة ابی‌غالب الزراری، ص۱۱۳ـ ۱۱۴.</ref>
-و [[حسن بن على بن يقطين]] از مشايخ خود روايت كرده كه حمران و زراره و عبدالملك و بكير و عبدالرحمان اولاد اعين، تمامی ‌‌مستقيم بودند و چهار نفر ايشان در زمان حضرت صادق عليه السلام وفات كردند و از اصحاب حضرت صادق عليه السلام بودند، و زراره تا زمان حضرت [[امام كاظم]] عليه السلام بود و امام کاظم را ملاقات كرد . <ref> رجال كشى، 1/328.</ref>
+== حمران در نظر معصومان ==
-روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد  به همان حديث از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>
+* [[امام باقر]] عليه السلام به حمران فرمود: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> رجال كشى، 1/414.</ref> و [[امام صادق]] عليه السلام بعد از رحلت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال علامه حلى، ص 63.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حُمران‌بن اَعْيَن بن سُنسُن شيبانى، محدّث امامى قرن دوم. كنيه‌اش را ابوالحسن  و ابوحمزه ذكر كرده‌اند. وى در زمره تابعين بود. حمران، برادر [[زرارة بن اعين شيبانى|زرارة ‌بن اَعين]] و ظاهراً بزرگ‌ترين فرزند خانواده اَعيَن است .
+حُمران‌ بن اَعْيَن شيبانى، محدّث امامى قرن دوم. كنيه‌اش را ابوالحسن  و ابوحمزه ذكر كرده‌اند. وى در زمره تابعين بود. حمران، برادر [[زرارة بن اعين شيبانى|زرارة ‌بن اَعين]] و ظاهراً بزرگ‌ترين فرزند خانواده اَعيَن است.
-حمران از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر]] و [[امام جعفرصادق]] عليهماالسلام بود و امام چهارم، [[على‌بن حسين]] عليه‌السلام، را نيز درك كرد و رواياتى به نقل از وى از آن حضرت يافت مى‌شود.<ref>شاکری، مدخل "حمران بن اعین بن سنسن شیبانی" در دانشنامه جهان اسلام</ref>
+حمران از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر]] و [[امام جعفرصادق]] عليهماالسلام بود و امام چهارم [[امام سجاد علیه السلام|على‌بن حسين]] عليه‌السلام، را نيز درك كرد و رواياتى به نقل از وى از آن حضرت يافت مى‌شود.<ref>شاکری، مدخل "حمران بن اعین بن سنسن شیبانی" در دانشنامه جهان اسلام</ref>
-حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref> و حضرت [[امام صادق]] عليه السلام بعد از رحلت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال [[علامه حلى]]، ص 63.</ref> و وقتى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد: «ما شيعيان چه مقدار كم می‌‌باشيم؛ لَوِاجْتَمَعْنا عَلى شاةٍ مااَفَنَيْناهاَ» فرمود: می‌‌خواهيد من عجيب‌تر از اين شما را خبر دهم؟ گفتم: بلى، فرمود: مهاجر و انصار رفتند و اشاره به دست خود فرمود مگر سه نفر، و مراد آن حضرت از اين سه نفر: [[سلمان]]، [[ابوذر]]، [[مقداد]] است.
+دیگر [[مشایخ]] حدیث حمران عبارت‌اند از: ابی‌طفیل عامر بن واثله لیثی، ابوحرب‌ بن ابی‌الاسود، و عبید بن نُضَیله که جملگی از مشایخ حدیث اهل‌ سنّت‌ اند. سفیان ثوری، اسرائیل، ابوخالد قَمّاط، [[زرارة بن اعین|زراره]]، عبید بن زراره، محمد بن حمران، عمرو بن أُذینه، هشام بن سالم، [[علی بن ریان بن صلت قمی|علی بن رِئاب]] و یونس بن سالم نیز از وی روایت کرده‌اند.
-چنانچه در روايت امام باقر علیه السلام است: «اِرتَدَّ النّاسُ اِلاّ ثَلثَةٌ: سَلْمانُ وَ اَبُوذَرٍ وَالْمِقدادُ، قال الرّاوى فَقُلْتُ: عَمّارُ! قالَ عليه السلام: كانَ حاصَ حَيْصَةً ثُمَّ رَجَعَ ثُمَّ. قال عليه السلام: اَنْ اَرَدْتَ الَّذى لَمْ يَشُكَّ وَلَمْ يَدْخُلْهُ شَىءٌ فَالْمِقْدادُ».<ref> رجال كشى، 1/47.</ref>
+حمران‌ بن اَعین از راویان مشترک است و [[اهل سنت|اهل‌سنّت]] و [[امامیه]] از وی [[حدیث]] نقل کرده‌اند. همین امر سبب شده است تا در باب وثاقت وی اتفاق‌نظر وجود نداشته باشد. چنان‌که پاره‌ای از عالمان رجال اهل سنّت، به دلیل [[شیعه]] بودن حمران، روایاتش را غیرموثق و نامعتبر دانسته‌اند. در مقابل، برخی دیگر از عالمان رجال اهل‌سنّت، مانند ابن‌حِبّان، وی را در زمره موثقان ذکر کرده‌اند.<ref>ابن‌حِبّان، کتاب الثقات، ج۴، ص۱۷۹.</ref> در میان جوامع حدیثی اهل سنّت، [[ابن ماجه]] و [[احمد بن حنبل|ابن حنبل]] روایتهایی از وی نقل کرده‌اند.
-در روايت ديگر است كه حضرت [[امام صادق]] عليه السلام احوال حمران را از [[بكير بن اعين]] پرسيد، بكير عرض نمود: كه امسال حج نيامده با آن كه شوق شديدى داشت كه خدمت شما برسد ولكن سلام بر شما رسانيده، حضرت فرمود: بر تو و بر او سلام باد! حمران مؤمن است از اهل جنت كه مرتاب نخواهد شد هرگز نه به خدا نه به خدا، <ref> همان مأخذ، ص 415.</ref>
+[[رجال کشی (کتاب)|رجال کشی]] جملات متعددی را از زبان [[ائمه اطهار|امامان]] در مدح و ستایش حمران نقل کرده است. مضمون این روایتها غالبا اثبات شیعه بودن حمران است که در مقایسه با سخنان ناقدان اهل تسنن، درخور توجه است.
 در روايت آمده است كه موالى حضرت صادق عليه السلام نزد آن حضرت مناظره می‌‌نمودند و حمران ساكت بود. حضرت فرمود: اى حمران! چرا تو ساكتى تكلم نمی‌‌كنى؟ عرض کرد: اى آقاى من! من قسم خورده‌ام كه تلكم نكنم در مجلسى كه شما در آن جا باشيد، فرمود: من اذن دادم تو را در كلام، تكلم كن.‌‌<ref> [[بحارالانوار]]، 66/3.</ref>
@@ سطر ۱۵: / سطر ۲۵: @@
 روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد  به همان حديث از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-* شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
-* شاکری، سیمیندخت، مدخل "حمران بن اعین بن سنسن شیبانی" در دانشنامه جهان اسلام (ج 14، ص 6529)
+*[[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حُمران‌بن اَعْيَن بن سُنسُن شيبانى، محدّث امامى قرن دوم. كنيه‌اش را ابوالحسن  و ابوحمزه ذكر كرده‌اند. وى در زمره تابعين بود . حمران، برادر زرارة‌بن اَعين* و ظاهراً بزرگ‌ترين فرزند خانواده اَعيَن است .
+حُمران‌بن اَعْيَن بن سُنسُن شيبانى، محدّث امامى قرن دوم. كنيه‌اش را ابوالحسن  و ابوحمزه ذكر كرده‌اند. وى در زمره تابعين بود. حمران، برادر [[زرارة بن اعين شيبانى|زرارة ‌بن اَعين]] و ظاهراً بزرگ‌ترين فرزند خانواده اَعيَن است .
-حمران از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر]] و [[امام جعفرصادق]] عليهماالسلام بود و امام چهارم، [[على‌بن حسين]] عليه‌السلام، را نيز درك كرد و رواياتى به نقل از وى از آن حضرت يافت مى‌شود <ref>دانشنامه جهان اسلام ، موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي ،ج 14 ص 6529 </ref>
 حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref> و حضرت [[امام صادق]] عليه السلام بعد از رحلت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال [[علامه حلى]]، ص 63.</ref> و وقتى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد: «ما شيعيان چه مقدار كم می‌‌باشيم؛ لَوِاجْتَمَعْنا عَلى شاةٍ مااَفَنَيْناهاَ» فرمود: می‌‌خواهيد من عجيب‌تر از اين شما را خبر دهم؟ گفتم: بلى، فرمود: مهاجر و انصار رفتند و اشاره به دست خود فرمود مگر سه نفر، و مراد آن حضرت از اين سه نفر: [[سلمان]]، [[ابوذر]]، [[مقداد]] است.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۷: @@
 ==پانویس ==
 <references />
-===منبع===
+==منابع==
+* شیخ عباس قمی، منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
-*حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال، قسمت دوم، باب نهم: در تاريخ حضرت صادق عليه السلام
+* شاکری، سیمیندخت، مدخل "حمران بن اعین بن سنسن شیبانی" در دانشنامه جهان اسلام (ج 14، ص 6529)
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 و [[حسن بن على بن يقطين]] از مشايخ خود روايت كرده كه حمران و زراره و عبدالملك و بكير و عبدالرحمان اولاد اعين، تمامی ‌‌مستقيم بودند و چهار نفر ايشان در زمان حضرت صادق عليه السلام وفات كردند و از اصحاب حضرت صادق عليه السلام بودند، و زراره تا زمان حضرت [[امام كاظم]] عليه السلام بود و امام کاظم را ملاقات كرد . <ref> رجال كشى، 1/328.</ref>
-روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد . از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>
+روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد  به همان حديث از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>
 ==پانویس ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 حمران از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر]] و [[امام جعفرصادق]] عليهماالسلام بود و امام چهارم، [[على‌بن حسين]] عليه‌السلام، را نيز درك كرد و رواياتى به نقل از وى از آن حضرت يافت مى‌شود <ref>دانشنامه جهان اسلام ، موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي ،ج 14 ص 6529 </ref>
-حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref>
+حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref> و حضرت [[امام صادق]] عليه السلام بعد از رحلت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال [[علامه حلى]]، ص 63.</ref> و وقتى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد: «ما شيعيان چه مقدار كم می‌‌باشيم؛ لَوِاجْتَمَعْنا عَلى شاةٍ مااَفَنَيْناهاَ» فرمود: می‌‌خواهيد من عجيب‌تر از اين شما را خبر دهم؟ گفتم: بلى، فرمود: مهاجر و انصار رفتند و اشاره به دست خود فرمود مگر سه نفر، و مراد آن حضرت از اين سه نفر: [[سلمان]]، [[ابوذر]]، [[مقداد]] است.
 چنانچه در روايت امام باقر علیه السلام است: «اِرتَدَّ النّاسُ اِلاّ ثَلثَةٌ: سَلْمانُ وَ اَبُوذَرٍ وَالْمِقدادُ، قال الرّاوى فَقُلْتُ: عَمّارُ! قالَ عليه السلام: كانَ حاصَ حَيْصَةً ثُمَّ رَجَعَ ثُمَّ. قال عليه السلام: اَنْ اَرَدْتَ الَّذى لَمْ يَشُكَّ وَلَمْ يَدْخُلْهُ شَىءٌ فَالْمِقْدادُ».<ref> رجال كشى، 1/47.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۱۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	وی برادر ~~[[زراره]]~~ است كه از ~~حواريين حضرت~~ [[امام محمدباقر]] ~~عليه السلام~~ و [[امام جعفرصادق]] ~~عليه السلام بشمار رفته~~ و حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref>	+	حُمران‌بن اَعْيَن بن سُنسُن شيبانى، محدّث امامى قرن دوم. كنيه‌اش را ابوالحسن و ابوحمزه ذكر كرده‌اند. وى در زمره تابعين بود . حمران، برادر زرارة‌بن اَعين* و ظاهراً بزرگ‌ترين فرزند خانواده اَعيَن است .
		+	حمران از اصحاب و راويان [[امام محمدباقر]] و [[امام جعفرصادق]] عليهماالسلام بود و امام چهارم، [[على‌بن حسين]] عليه‌السلام، را نيز درك كرد و رواياتى به نقل از وى از آن حضرت يافت مى‌شود
		+
		+	حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref>

	و حضرت [[امام صادق]] عليه السلام بعد از رحلت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال [[علامه حلى]]، ص 63.</ref> و وقتى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد: «ما شيعيان چه مقدار كم می‌‌باشيم؛ لَوِاجْتَمَعْنا عَلى شاةٍ مااَفَنَيْناهاَ» فرمود: می‌‌خواهيد من عجيب‌تر از اين شما را خبر دهم؟ گفتم: بلى، فرمود: مهاجر و انصار رفتند و اشاره به دست خود فرمود مگر سه نفر، و مراد آن حضرت از اين سه نفر: [[سلمان]]، [[ابوذر]]، [[مقداد]] است.		و حضرت [[امام صادق]] عليه السلام بعد از رحلت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال [[علامه حلى]]، ص 63.</ref> و وقتى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد: «ما شيعيان چه مقدار كم می‌‌باشيم؛ لَوِاجْتَمَعْنا عَلى شاةٍ مااَفَنَيْناهاَ» فرمود: می‌‌خواهيد من عجيب‌تر از اين شما را خبر دهم؟ گفتم: بلى، فرمود: مهاجر و انصار رفتند و اشاره به دست خود فرمود مگر سه نفر، و مراد آن حضرت از اين سه نفر: [[سلمان]]، [[ابوذر]]، [[مقداد]] است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۱:۰۴
سطر ۱۲:		سطر ۱۲:

	روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد . از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>		روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد . از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>
−
−	مؤلف گويد: كه قريب به همين از سيد حميرى نقل شده از بعضى از اهل فضل كه گفت: در نزد ابوعمرو علاء نشسته بوديم و مشغول مذاكره بوديم كه سيد حمير وارد شد و نشست و ما مشغول شديم به ذكر زرع و نخل يك ساعتى، سيد برخاست ما گفتيم: اى ابوهاشم! براى چه برخاستى؟ گفت:
−

	==پانویس ==		==پانویس ==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+وی برادر [[زراره]] است كه از حواريين حضرت [[امام محمدباقر]] عليه السلام و [[امام جعفرصادق]] عليه السلام بشمار رفته و حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: که تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> [[رجال كشى]] ، 1/414.</ref>
-برادر زراره است كه از حواريين حضرت امام محمدباقر عليه السلام و امام جعفرصادق عليه السلام بشمار رفته و حضرت [[امام باقر]] عليه السلام به او فرموده: كه تو از [[شيعه]] مايى در دنيا و آخرت.<ref> رجال كشى، 1/414.</ref>
+در روايت آمده است كه موالى حضرت صادق عليه السلام نزد آن حضرت مناظره می‌‌نمودند و حمران ساكت بود. حضرت فرمود: اى حمران! چرا تو ساكتى تكلم نمی‌‌كنى؟ عرض کرد: اى آقاى من! من قسم خورده‌ام كه تلكم نكنم در مجلسى كه شما در آن جا باشيد، فرمود: من اذن دادم تو را در كلام، تكلم كن.‌‌<ref> [[بحارالانوار]]، 66/3.</ref>
-و حضرت [[امام صادق]] عليه السلام بعد از موت او فرموده: «ماتَ وَاللّهِ مُؤمِنا؛ به خدا قسم! به حالت [[ايمان]] از دنيا رفت».‌‌<ref> رجال [[علامه حلى]]، ص 63.</ref> و وقتى به حضرت صادق عليه السلام عرض كرد: «ما شيعيان چه مقدار كم می‌‌باشيم؛ لَوِاجْتَمَعْنا عَلى شاةٍ مااَفَنَيْناهاَ» فرمود: می‌‌خواهيد من عجيب‌تر از اين شما را خبر دهم؟ گفتم: بلى، فرمود: مهاجر و انصار رفتند و اشاره به دست خود فرمود مگر سه نفر، و مراد آن حضرت از اين سه نفر: [[سلمان]]، [[ابوذر]]، [[مقداد]] است.
+و [[حسن بن على بن يقطين]] از مشايخ خود روايت كرده كه حمران و زراره و عبدالملك و بكير و عبدالرحمان اولاد اعين، تمامی ‌‌مستقيم بودند و چهار نفر ايشان در زمان حضرت صادق عليه السلام وفات كردند و از اصحاب حضرت صادق عليه السلام بودند، و زراره تا زمان حضرت [[امام كاظم]] عليه السلام بود و امام کاظم را ملاقات كرد . <ref> رجال كشى، 1/328.</ref>
-چنانچه در روايت باقرى است: «اِرتَدَّ النّاسُ اِلاّ ثَلثَةٌ: سَلْمانُ وَ اَبُوذَرٍ وَالْمِقدادُ، قال الرّاوى فَقُلْتُ: عَمّارُ! قالَ عليه السلام: كانَ حاصَ حَيْصَةً ثُمَّ رَجَعَ ثُمَّ. قال عليه السلام: اَنْ اَرَدْتَ الَّذى لَمْ يَشُكَّ وَلَمْ يَدْخُلْهُ شَىءٌ فَالْمِقْدادُ».<ref> رجال كشى، 1/47.</ref>
+روايت است كه حمران هرگاه با اصحاب می‌‌نشست پيوسته با ايشان از آل محمد عليهم السلام روايت می‌‌كرد، پس هرگاه ايشان از غير آل محمد چيزى می‌‌گفتند ايشان را رد می‌‌كرد . از اهل بيت عليهم‌السلام تا سه دفعه چنين می‌‌كرد اگر به همان حال باقى می‌‌ماندند برمی‌‌خاست و می‌‌رفت.<ref> مجالس المؤمنين، 1/347.</ref>
 مؤلف گويد: كه قريب به همين از سيد حميرى نقل شده از بعضى از اهل فضل كه گفت: در نزد ابوعمرو علاء نشسته بوديم و مشغول مذاكره بوديم كه سيد حمير وارد شد و نشست و ما مشغول شديم به ذكر زرع و نخل يك ساعتى، سيد برخاست ما گفتيم: اى ابوهاشم! براى چه برخاستى؟ گفت:
 ==پانویس ==