حضرت یحیی علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۴ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۲

2026-03-14T18:22:29Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-02-13T11:29:35Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۱

2022-02-13T08:41:32Z

نمایش تغییرات

Zamani: /* حضرت یحیی در روايات */

2020-07-28T10:08:33Z

‏حضرت یحیی در روايات

Zamani: /* حضرت یحیی در روايات */

2020-07-28T10:08:19Z

‏حضرت یحیی در روايات

Zamani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۵

2020-07-28T09:55:01Z

Zamani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۸

2020-07-28T08:38:08Z

Zamani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۶

2020-07-28T08:36:23Z

Zamani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۵

2020-07-28T08:35:12Z

Zamani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۴

2020-07-28T08:34:12Z

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==نام و نسب==
-آیه ۷ [[سوره مریم]] که می فرماید: «{{متن قرآن|یا زَکرِیا إِنَّا نُبَشِّرُک بِغُلَامٍ اسْمُهُ یحْیى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِیا}}؛ اى زکریا! ما تو را به پسرى که نامش یحیى است، مژده مى‏‌دهیم، [و] پیش از این همنامى براى او قرار نداده‏‌ایم»، دلالت بر این دارد که خداوند خود نام یحیی را بر او نهاد و این نام بر کسی تا قبل از او گذاشته نشده بود.<ref>طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۴، ص۱۵</ref>
+آیه ۷ [[سوره مریم]] که می فرماید: «{{متن قرآن|{{آیه|19|7}}}}<ref>[[آیه 7 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۷.]]</ref>؛ اى زکریا! ما تو را به پسرى که نامش یحیى است، مژده مى‏‌دهیم، [و] پیش از این همنامى براى او قرار نداده‏‌ایم». دلالت بر این دارد که خداوند خود نام یحیی را بر او نهاد و این نام بر کسی تا قبل از او گذاشته نشده بود. <ref>طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۴، ص۱۵</ref>
 در [[تفسیر اثنی عشری]] آمده است: تسمیه او به یحیى به جهت آن است که زنده شد از رحم عاقرى که در حکم میت بود. یا [[دین]] خدا به دعوت او زنده گشت و نزد جمعى این لفظ عجمى است.<ref> حسینى شاه عبدالعظیمى، تفسیر اثنا عشری، ج۸، ص۱۴۶.</ref> از سخنان دیگری که در مورد وجه این نامگذاری گفته شده آن است که او به این دلیل یحیی نامیده شد که خداوند او را با [[ایمان]] احیا کرد یا اینکه خدا قلب او را با [[نبوت|نبوّت]] زنده کرد.<ref>عزیزی، داستان پیامبران، ص۵۶۳.</ref>
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 و نیز از مُجتبین یعنى مخلصین و راهیافتگان خوانده ([[سوره انعام]]، آیات ۸۵-۸۷) و نام او را خودش نهاده و او را یحیى نامیده که قبل از وى هیچ کس بدین نام مسمى نشده و او را مامور به اخذ کتاب به قوت نموده و او را در کودکى حکمت داده و بر او در سه روز زندگیش سلام فرستاده، روزى که متولد شد و روزى که از دنیا مى رود و روزى که دوباره زنده مى شود. ([[سوره مریم]]، آیات ۲-۱۵)
-و به طور کلى دودمان زکریا را مدح کرده و فرموده: {{متن قرآن|«إِنَّهُمْ کانُوا یسارِعُونَ فِی الْخَیراتِ وَ یدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ کانُوا لَنا خاشِعِینَ»}}: اینان مردمى بودند که در خیرات ساعى و کوشا بودند و ما را به رغبت و از رهبت و خشوع مى خواندند. ([[سوره انبیاء]]، آیه ۹۰) و مقصود از کلمه «انّهم» (اینان)، یحیى و پدر و مادر او است.<ref>ترجمه المیزان، ج۱۴، ص۳۶.</ref>
+و به طور کلى دودمان زکریا را مدح کرده و فرموده: «{{متن قرآن|... إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا ۖ وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ}}<ref>[[آیه 90 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۹۰.]]</ref>؛ ... اینان مردمى بودند که در خیرات ساعى و کوشا بودند و ما را به رغبت و از رهبت و خشوع مى خواندند». و مقصود از کلمه «إِنَّهُمْ» (اینان)، یحیى و پدر و مادر او است.<ref>ترجمه المیزان، ج۱۴، ص۳۶.</ref>
 برخی از آیات قرآن درباره حضرت یحیی عبارت است از:
-*{{متن قرآن|«فَنَادَتْهُ الْمَلآئِکةُ وَ هُوَ قَائِمٌ یصَلِّی فِی الْمِحْرَابِ أَنَّ اللّهَ یبَشِّرُک بِیحْیى مُصَدِّقًا بِکلِمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَ سَیدًا وَ حَصُورًا وَ نَبِیا مِّنَ الصَّالِحِینَ»}}: در حالى که [[حضرت زکریا|زکریا]] در [[محراب]] به [[نماز]] ایستاده بود، [[فرشتگان]] ندایش دادند که خدا تو را به ولادت یحیى بشارت مى دهد که [[حضرت عیسی |عیسی]] مخلوق برگزیده خدا را تصدیق مى کند و بزرگوار و خویشتندار است و پیامبرى است از شایستگان. ([[سوره آل عمران]]، آیه ۳۹)
+*{{متن قرآن|«فَنَادَتْهُ الْمَلَائِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ»}}<ref>[[آیه 39 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۳۹.]]</ref>؛ در حالى که [[حضرت زکریا|زکریا]] در [[محراب]] به [[نماز]] ایستاده بود، [[فرشتگان]] ندایش دادند که خدا تو را به ولادت یحیى بشارت مى دهد که [[حضرت عیسی |عیسی]] مخلوق برگزیده خدا را تصدیق مى کند و بزرگوار و خویشتندار است و پیامبرى است از شایستگان».
-*{{متن قرآن|«یا زَکرِیا إِنَّا نُبَشِّرُک بِغُلَامٍ اسْمُهُ یحْیى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِیا»}}: اى زکریا ما تو را به پسرى که نامش یحیى است مژده مى دهیم که قبلا همنامى براى او قرار نداده ایم. ([[سوره مریم]]، آیه ۷)
+*«{{متن قرآن|{{آیه|19|7}}}}<ref>[[آیه 7 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۷.]]</ref>؛ اى زکریا! ما تو را به پسرى که نامش یحیى است، مژده مى‏‌دهیم، [و] پیش از این همنامى براى او قرار نداده‏‌ایم».
-*{{متن قرآن|«فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ وَهَبْنَا لَهُ یحْیى وَ أَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا یسَارِعُونَ فِی الْخَیرَاتِ وَ یدْعُونَنَا رَغَبًا وَ رَهَبًا وَ کانُوا لَنَا خَاشِعِینَ»}}: پس اجابت کردیم او را و بخشیدیم او را یحیى و شایسته کردیم براى او همسرش را بدرستى که ایشان مى شتافتند در خیرات و می خواندند ما را از راه امید و بیم و بودند ما را خضوع کنندگان. ([[سوره انبیاء]]، آیه ۹۰)
+*«{{متن قرآن|{{آیه|21|90}}}}<ref>[[آیه 90 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۹۰.]]</ref>؛ پس اجابت کردیم او را و بخشیدیم او را یحیى و شایسته کردیم براى او همسرش را بدرستى که ایشان مى شتافتند در خیرات و می خواندند ما را از راه امید و بیم و بودند ما را خضوع کنندگان».
-*{{متن قرآن|«وَ زَکرِیا وَ یحْیى وَ عِیسَى وَ إِلْیاسَ کلٌّ مِّنَ الصَّالِحِینَ»}}: و زکریا و یحیى و عیسى و الیاس را که همه از شایستگان بودند. ([[سوره انعام]]، آیه ۸۵)
+*«{{متن قرآن|{{آیه|6|85}}}}<ref>[[آیه 85 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۸۵.]]</ref>؛ و زکریا و یحیى و عیسى و الیاس را که همه از شایستگان بودند».
-*{{متن قرآن|«یا یحْیى خُذِ الْکتَابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَینَاهُ الْحُکمَ صَبِیا»}}: اى یحیى کتاب خدا را به جد و جهد بگیر و از کودکى به او [[نبوت]] دادیم. (سوره مریم، آیه ۱۲)
+*«{{متن قرآن|{{آیه|19|12}}}}<ref>[[آیه 12 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۱۲.]]</ref>؛ اى یحیى کتاب خدا را به جد و جهد بگیر و از کودکى به او [[نبوت]] دادیم».
 گرچه از ظاهر آیه فوق استفاده می‌شود که حضرت یحیی دارای کتاب مستقل بوده، ولی منظور از کتاب در این [[آیه]]، همان [[تورات]] است. او مروج آیین [[حضرت موسی علیه السلام|حضرت موسی]] (علیه‌السلام) بود، و وقتی که [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت عیسی]] (علیه‌السلام) به مقام نبوت رسید، به او ایمان آورد و مروج آیین او گردید. حضرت یحیی (علیه‌السلام) شش ماه از حضرت عیسی (علیه‌السلام) بزرگتر بود.<ref>علامه مجلسی، بحار الانوار، ج۱۴، ص۱۶۹.</ref>
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 *از [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] نقل شده که یحیی علیه السلام فرمود: از شما می خواهم که (پیوسته) به یاد خدا باشید؛ زیرا حکایت به یاد خدا بودن، حکایت مردی است که دشمن به سرعت او را تعقیب کند و او به دژی نفوذ ناپذیر پناه برد و خود را از گزند آنان در امان دارد. بنده نیز چنین است، خود را از گزند [[شیطان]] نگه ندارد مگر با یاد خدا.<ref> حکم رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم، علاءالدین اعلمى، ص۳۳۷.</ref>
-*[[شیخ طبرسی]] در [[مجمع البیان]] از مجاهد و معمر نقل می کند که: کودکان به یحیی گفتند، بیا با هم بازی کنیم. یحیی گفت: ما برای بازی آفریده نشده ایم. از این جا است که خداوند درباره او فرموده است: {{متن قرآن|«...وآتَیناهُ الحُکمَ صَبِیا»}}: «و از کودکی به او [[حکمت]] دادیم». طبرسی پس از آن می گوید این مطلب از [[امام رضا]] علیه السلام نیز روایت شده است.<ref>شیخ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۷۸۱.</ref>
+*[[شیخ طبرسی]] در [[مجمع البیان]] از مجاهد و معمر نقل می کند که: کودکان به یحیی گفتند، بیا با هم بازی کنیم. یحیی گفت: ما برای بازی آفریده نشده ایم. از این جا است که خداوند درباره او فرموده است: «{{متن قرآن|... وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا}}<ref>[[آیه 12 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۱۲.]]</ref>؛ ... و از کودکی به او [[حکمت]] دادیم». طبرسی پس از آن می گوید این مطلب از [[امام رضا]] علیه السلام نیز روایت شده است.<ref>شیخ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۶، ص۷۸۱.</ref>
 ==شهادت حضرت یحیی==

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ==حضرت یحیی در روايات==
-* از امام صادق عليه السلام نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند: كشنده يحيى بن زكريا ولدالزنا بوده و كشنده حضرت امام حسين عليه السلام نيز ولدالزنا است و آسمان نگريسته مگر بر اين دو.<ref>ترجمه [[كامل الزيارات]]، سيد محمدجواد ذهنى تهرانى، ص243.</ref>
+* از [[امام صادق عليه السلام]] نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند: كشنده يحيى بن زكريا ولدالزنا بوده و كشنده حضرت امام حسين عليه السلام نيز ولدالزنا است و آسمان نگريسته مگر بر اين دو.<ref>ترجمه [[كامل الزيارات]]، سيد محمدجواد ذهنى تهرانى، ص243.</ref>
 * و به سند معتبر از [[امام زين العابدين]] عليه السلام منقول است كه فرمود: با پدرم [[امام حسين]] عليه السلام چون به [[كربلا]] مى رفتيم در هيچ منزل فرود نمى آمديم و بار نمى كرديم مگر آن كه آن حضرت ياد حضرت يحيى عليه السلام مى كردند و روزى فرمودند: از پستى و بى قدرى دنيا نزد خدا آن بود كه سر يحيى بن زكريا عليه السلام را به هديه فرستادند براى فاحشه اى از فاحشه هاى [[بنى اسرائيل]].<ref>[[حيوة القلوب]]، ج2، ص1044.</ref>

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ==حضرت یحیی در روايات==
-* از حضرت ابى عبدالله، [[امام حسین]] عليه السلام نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند: كشنده يحيى بن زكريا ولدالزنا بوده و كشنده حضرت امام حسين عليه السلام نيز ولدالزنا است و آسمان نگريسته مگر بر اين دو.<ref>ترجمه [[كامل الزيارات]]، سيد محمدجواد ذهنى تهرانى، ص243.</ref>
+* از امام صادق عليه السلام نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند: كشنده يحيى بن زكريا ولدالزنا بوده و كشنده حضرت امام حسين عليه السلام نيز ولدالزنا است و آسمان نگريسته مگر بر اين دو.<ref>ترجمه [[كامل الزيارات]]، سيد محمدجواد ذهنى تهرانى، ص243.</ref>
 * و به سند معتبر از [[امام زين العابدين]] عليه السلام منقول است كه فرمود: با پدرم [[امام حسين]] عليه السلام چون به [[كربلا]] مى رفتيم در هيچ منزل فرود نمى آمديم و بار نمى كرديم مگر آن كه آن حضرت ياد حضرت يحيى عليه السلام مى كردند و روزى فرمودند: از پستى و بى قدرى دنيا نزد خدا آن بود كه سر يحيى بن زكريا عليه السلام را به هديه فرستادند براى فاحشه اى از فاحشه هاى [[بنى اسرائيل]].<ref>[[حيوة القلوب]]، ج2، ص1044.</ref>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 ==اخلاق و فضائل و ويژگي هاي حضرت یحیی علیه السلام==
-* خداى [[عزوجل]] حضرت یحیی را در چند جاى [[قرآن]] ياد كرده و او را به ثناى جميلى ستوده، از آن جمله: او را تصديق كننده كلمه اى از خدا (يعنى [[نبوت]] مسيح) خوانده و او را سيد و مايه آبروى قومش و حصور (بى زن) خوانده و پيغمبرى از [[صالحين]] ناميده. <ref>([[سوره آل عمران]]، آيه 39)
+* خداى [[عزوجل]] حضرت یحیی را در چند جاى [[قرآن]] ياد كرده و او را به ثناى جميلى ستوده، از آن جمله: او را تصديق كننده كلمه اى از خدا (يعنى [[نبوت]] مسيح) خوانده و او را سيد و مايه آبروى قومش و حصور (بى زن) خوانده و پيغمبرى از [[صالحين]] ناميده. <ref>[[سوره آل عمران]]، آيه 39</ref>
 </ref>
 و نيز از مجتبين يعنى [[مخلصين]] و راهيافتگان خوانده ([[سوره انعام]]، آيه 85 تا 87) و نام او را خودش نهاده و او را يحيى ناميده كه قبل از وى هيچ كس بدين نام مسمى نشده و او را مامور به اخذ كتاب به قوت نموده و او را در كودكى حكم داده و بر او در سه روز زندگيش سلام فرستاده، روزى كه متولد شد و روزى كه از دنيا مى رود و روزى كه دوباره زنده مى شود. ([[سوره مريم]]، آيات 2-15)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-حضرت یحیی یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] و معاصر [[حضرت عیسی علیه السلام]] بود. يحيى علیه السلام به طور معجزه آسا براى پدر پیر و مادرش که نازا بود، متولد شد. خداى تعالى نام او را خودش نهاده و از كودكى او را حكمت داده بود. مطابق با روایات پادشاه بنی‌اسرائیل حضرت یحیی را بنا به خواهش معشوقه خود به شهادت رساند و سر آن حضرت را برای او فرستاد.
+حضرت یحیی یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] و معاصر [[حضرت عیسی علیه السلام]] بود. يحيى علیه السلام به طور معجزه آسا براى پدر پیر و مادرش که نازا بود، متولد شد. خداى تعالى نام او را خودش نهاده و از كودكى او را حكمت داده بود. مطابق با روایات پادشاه [[بنی‌اسرائیل]] حضرت یحیی را بنا به خواهش معشوقه خود به شهادت رساند و سر آن حضرت را برای او فرستاد.
 ==وجه تسميه یحیی==
 آیه 7 سوره مریم که می فرماید: «{{متن قرآن|يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا}}؛ اى زكريا! ما تو را به پسرى كه نامش يحيى است، مژده مى‏‌دهيم، [و] پيش از اين همنامى براى او قرار نداده‏‌ايم.» دلالت بر این دارد که خداوند خود نام یحیی را بر او نهاد و این نام بر کسی تا قبل از او گذاشته نشده بود.<ref>طباطبائی، الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص15</ref>
-در تفسیر اثنی عشری آمده است: تسميه او به يحيى به جهت آنست كه زنده شد از رحم عاقرى كه در حكم ميت بود. يا [[دين]] خدا به دعوت او زنده گشت و نزد جمعى اين لفظ عجمى است.<ref> حسينى شاه عبدالعظيمى، تفسير اثنا عشري، ج8، ص146.</ref> از سخنان دیگری که در مورد وجه این نامگذاری گفته شده آن است که او به این دلیل یحیی نامیده شد که خداوند او را با ایمان احیا کرد یا اینکه خدا قلب او را با نبوّت زنده کرد.<ref>عزیزی، داستان پیامبران، ص563.</ref>
+در [[تفسیر اثنی عشری]] آمده است: تسميه او به يحيى به جهت آنست كه زنده شد از رحم عاقرى كه در حكم ميت بود. يا [[دين]] خدا به دعوت او زنده گشت و نزد جمعى اين لفظ عجمى است.<ref> حسينى شاه عبدالعظيمى، تفسير اثنا عشري، ج8، ص146.</ref> از سخنان دیگری که در مورد وجه این نامگذاری گفته شده آن است که او به این دلیل یحیی نامیده شد که خداوند او را با ایمان احیا کرد یا اینکه خدا قلب او را با نبوّت زنده کرد.<ref>عزیزی، داستان پیامبران، ص563.</ref>
 ==نسب حضرت یحیی علیه السلام==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==وجه تسميه یحیی==
-آیه 7 سوره مریم که می فرماید: «يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى‏ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا؛ اى زكريا! ما تو را به پسرى كه نامش يحيى است، مژده مى‏‌دهيم، [و] پيش از اين همنامى براى او قرار نداده‏‌ايم.» دلالت بر این دارد که خداوند خود نام یحیی را بر او نهاد و این نام بر کسی تا قبل از او گذاشته نشده بود.<ref>طباطبائی، الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص15</ref>
+آیه 7 سوره مریم که می فرماید: «{{متن قرآن|يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا}}؛ اى زكريا! ما تو را به پسرى كه نامش يحيى است، مژده مى‏‌دهيم، [و] پيش از اين همنامى براى او قرار نداده‏‌ايم.» دلالت بر این دارد که خداوند خود نام یحیی را بر او نهاد و این نام بر کسی تا قبل از او گذاشته نشده بود.<ref>طباطبائی، الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص15</ref>
 در تفسیر اثنی عشری آمده است: تسميه او به يحيى به جهت آنست كه زنده شد از رحم عاقرى كه در حكم ميت بود. يا [[دين]] خدا به دعوت او زنده گشت و نزد جمعى اين لفظ عجمى است.<ref> [[تفسير اثنا عشري]] (حسينى شاه عبدالعظيمى حسين بن احمد)، ج8، ص146.</ref> از سخنان دیگری که در مورد وجه این نامگذاری گفته شده آن است که او به این دلیل یحیی نامیده شد که خداوند او را با ایمان احیا کرد یا اینکه خدا قلب او را با نبوّت زنده کرد.<ref>عزیزی، داستان پیامبران، ص563.</ref>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==وجه تسميه یحیی==
-[[طبرسى]] مى گويد: در اين كه چرا يحيى را بدين نام خوانده اند اختلاف نظر وجود دارد بعضى مى گويند او را يحيى ناميدند چون خداوند نازايى مادرش را بوسيله تولد او شفا بخشيد، گروهى مى گويند: خداوند قلب او را به وسيله [[ايمان]] زنده كرد و جمعى ديگر معتقدند: خداوند قلب او را به وسيله [[نبوت]] زنده و شاداب فرمود و احدى قبل از او بدين اسم ناميده نشده است.<ref>داستان [[پیامبران]] يا [[قصه هاى قرآن]] از آدم تا خاتم ([[يوسف عزيزى]])، ص563.</ref>
+آیه 7 سوره مریم که می فرماید: «يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى‏ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا؛ اى زكريا! ما تو را به پسرى كه نامش يحيى است، مژده مى‏‌دهيم، [و] پيش از اين همنامى براى او قرار نداده‏‌ايم.» دلالت بر این دارد که خداوند خود نام یحیی را بر او نهاد و این نام بر کسی تا قبل از او گذاشته نشده بود.<ref>طباطبائی، الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص15</ref>
-و در تفسیر اثنی عشری آمده است: تسميه او به يحيى به جهت آنست كه زنده شد از رحم عاقرى كه در حكم ميت بود. يا [[دين]] خدا به دعوت او زنده گشت و نزد جمعى اين لفظ عجمى است.<ref> [[تفسير اثنا عشري]] (حسينى شاه عبدالعظيمى حسين بن احمد)، ج8، ص146.</ref>
+در تفسیر اثنی عشری آمده است: تسميه او به يحيى به جهت آنست كه زنده شد از رحم عاقرى كه در حكم ميت بود. يا [[دين]] خدا به دعوت او زنده گشت و نزد جمعى اين لفظ عجمى است.<ref> [[تفسير اثنا عشري]] (حسينى شاه عبدالعظيمى حسين بن احمد)، ج8، ص146.</ref> از سخنان دیگری که در مورد وجه این نامگذاری گفته شده آن است که او به این دلیل یحیی نامیده شد که خداوند او را با ایمان احیا کرد یا اینکه خدا قلب او را با نبوّت زنده کرد.<ref>عزیزی، داستان پیامبران، ص563.</ref>
 ==نسب حضرت یحیی علیه السلام==
-يحيى بن زكريا بن برخيا بن شوا بن نحرائيل بن سهلون بن ارسوا بن شويل بن نعود بن موسى بن عمران.<ref>ترجمه [[تاريخ يعقوبى]] (محمدابراهيم آيتى)، ج1، ص83.</ref>
+يحيى بن زكريا بن برخيا بن شوا بن نحرائيل بن سهلون بن ارسوا بن شويل بن نعود بن موسى بن عمران.<ref> ترجمه تاريخ يعقوبى، محمدابراهيم آيتى، ج1، ص83.</ref>
 ==حضرت یحیی در قرآن==
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 و در [[قرآن کریم]] درباره كشته شدنش چيزى نيامده ولى در اخبار آمده كه سبب شهادتش اين بود كه زنى زناكار در عهد او مى زيسته و پادشاه بنى اسرائيل مفتون او شد و با او مراوده كرد يحيى علیه السلام وى را از اين كار نهى مى نمود و ملامتش مى كرد و چون در قلب پادشاه عظيم و محترم بود لذا پادشاه از اطاعتش ناگزير بود، اين معنا باعث شد كه زن [[زانيه]] نسبت به آن جناب كينه توزى كند، از آن به بعد به پادشاه دست نمى داد مگر بعد از آن كه سر يحيى را از بدنش جدا نموده برايش هديه بفرستد، پادشاه نيز چنين كرد آن جناب را به [[قتل]] رسانده و سر مقدسش را براى زن زانيه هديه فرستاد.
-و در بعضى از اخبار ديگر آمده كه سبب قتلش اين بود كه پادشاه عاشق برادرزاده خود شد و مى خواست با او ازدواج كند يحيى علیه السلام او را نهى مى كرد و مخالفت مى نمود تا آن كه وقتى همسر برادرش دختر را آنچنان آرايش كرد كه تمام قلب شاه را مسخر كند، با چنين وضعى دخترش را نزد پادشاه فرستاد و به او گفته بود كه چون خواست از تو كام بگيرد مخالفت كن و بگو شرطش اين است كه سر يحيى را برايم حاضر كنى، او نيز بلادرنگ سر يحيى را از بدن جدا نموده در طشتى طلا گذاشت و براى دختر برادر حاضر ساخت.<ref>ترجمه [[الميزان]] (موسوى همدانى سيد محمدباقر)، ج14، ص36.</ref>
+و در بعضى از اخبار ديگر آمده كه سبب قتلش اين بود كه پادشاه عاشق برادرزاده خود شد و مى خواست با او ازدواج كند يحيى علیه السلام او را نهى مى كرد و مخالفت مى نمود تا آن كه وقتى همسر برادرش دختر را آنچنان آرايش كرد كه تمام قلب شاه را مسخر كند، با چنين وضعى دخترش را نزد پادشاه فرستاد و به او گفته بود كه چون خواست از تو كام بگيرد مخالفت كن و بگو شرطش اين است كه سر يحيى را برايم حاضر كنى، او نيز بلادرنگ سر يحيى را از بدن جدا نموده در طشتى طلا گذاشت و براى دختر برادر حاضر ساخت.<ref>ترجمه الميزان، ج14، ص36.</ref>
 ==حضرت یحیی در روايات==
-* از حضرت ابى عبدالله، [[امام حسین]] عليه السلام نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند: كشنده يحيى بن زكريا ولدالزنا بوده و كشنده حضرت امام حسين عليه السلام نيز ولدالزنا است و آسمان نگريسته مگر بر اين دو.<ref>ترجمه [[كامل الزيارات]] (سيد محمدجواد ذهنى تهرانى)، ص243.</ref>
+* از حضرت ابى عبدالله، [[امام حسین]] عليه السلام نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند: كشنده يحيى بن زكريا ولدالزنا بوده و كشنده حضرت امام حسين عليه السلام نيز ولدالزنا است و آسمان نگريسته مگر بر اين دو.<ref>ترجمه [[كامل الزيارات]]، سيد محمدجواد ذهنى تهرانى، ص243.</ref>
-* و به سند معتبر از [[امام زين العابدين]] عليه السلام منقول است كه فرمود: با پدرم [[امام حسين]] عليه السلام چون به [[كربلا]] مى رفتيم در هيچ منزل فرود نمى آمديم و بار نمى كرديم مگر آن كه آن حضرت ياد حضرت يحيى عليه السلام مى كردند و روزى فرمودند: از پستى و بى قدرى دنيا نزد خدا آن بود كه سر يحيى بن زكريا عليه السلام را به هديه فرستادند براى فاحشه اى از فاحشه هاى [[بنى اسرائيل]].<ref>[[حيوة القلوب]] ج2، ص1044.</ref>
+* و به سند معتبر از [[امام زين العابدين]] عليه السلام منقول است كه فرمود: با پدرم [[امام حسين]] عليه السلام چون به [[كربلا]] مى رفتيم در هيچ منزل فرود نمى آمديم و بار نمى كرديم مگر آن كه آن حضرت ياد حضرت يحيى عليه السلام مى كردند و روزى فرمودند: از پستى و بى قدرى دنيا نزد خدا آن بود كه سر يحيى بن زكريا عليه السلام را به هديه فرستادند براى فاحشه اى از فاحشه هاى [[بنى اسرائيل]].<ref>[[حيوة القلوب]]، ج2، ص1044.</ref>
 ==اخلاق و فضائل و ويژگي هاي حضرت یحیی علیه السلام==
@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 و نيز از مجتبين يعنى [[مخلصين]] و راهيافتگان خوانده ([[سوره انعام]]، آيه 85 تا 87) و نام او را خودش نهاده و او را يحيى ناميده كه قبل از وى هيچ كس بدين نام مسمى نشده و او را مامور به اخذ كتاب به قوت نموده و او را در كودكى حكم داده و بر او در سه روز زندگيش سلام فرستاده، روزى كه متولد شد و روزى كه از دنيا مى رود و روزى كه دوباره زنده مى شود. ([[سوره مريم]]، آيات 2-15)
-و به طور كلى دودمان زكريا را مدح كرده و فرموده: {{متن قرآن|«إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ»}}: اينان مردمى بودند كه در خيرات ساعى و كوشا بودند و ما را به رغبت و از رهبت و خشوع مى خواندند. ([[سوره انبياء]]، آيه 90) و مقصود از كلمه اينان يحيى و پدر و مادر او است.<ref>[[ترجمه الميزان]] (موسوى همدانى سيد محمدباقر)، ج14، ص36.</ref>
+و به طور كلى دودمان زكريا را مدح كرده و فرموده: {{متن قرآن|«إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ»}}: اينان مردمى بودند كه در خيرات ساعى و كوشا بودند و ما را به رغبت و از رهبت و خشوع مى خواندند. ([[سوره انبياء]]، آيه 90) و مقصود از كلمه اينان يحيى و پدر و مادر او است.<ref>ترجمه الميزان، ج14، ص36.</ref>
-* در [[حدیث]] معتبر از [[امام باقر]] عليه السلام منقول است كه: [[لطف الهى]] نسبت به او به مرتبه اى بود كه هر وقت «يا رب» مى گفت، [[حق]] تعالى مى فرمود: لبيك اى يحيى.<ref>حيوة القلوب (علامه مجلسى)، ج2، ص1041.</ref>
+* در [[حدیث]] معتبر از [[امام باقر]] عليه السلام منقول است كه: [[لطف الهى]] نسبت به او به مرتبه اى بود كه هر وقت «يا رب» مى گفت، [[حق]] تعالى مى فرمود: لبيك اى يحيى.<ref>علامه مجلسى، حيوة القلوب، ج2، ص1041.</ref>
-* يحيي عليه السلام فرمودند: از شما مي خواهم كه (پيوسته) به ياد خدا باشيد؛ زيرا حكايت به ياد خدا بودن، حكايت مردي است كه دشمن به سرعت او را تعقيب كند و او به دژي نفوذ ناپذير پناه برد و خود را از گزند آنان در امان دارد. بنده نيز چنين است، خود را از گزند [[شيطان]] نگه ندارد مگر با ياد خدا.<ref> حكم رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم (علاءالدين اعلمى)، ص337.</ref>
+* يحيي عليه السلام فرمودند: از شما مي خواهم كه (پيوسته) به ياد خدا باشيد؛ زيرا حكايت به ياد خدا بودن، حكايت مردي است كه دشمن به سرعت او را تعقيب كند و او به دژي نفوذ ناپذير پناه برد و خود را از گزند آنان در امان دارد. بنده نيز چنين است، خود را از گزند [[شيطان]] نگه ندارد مگر با ياد خدا.<ref> حكم رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم، علاءالدين اعلمى، ص337.</ref>
-* [[شیخ طبرسی]] در [[مجمع البيان]] از مجاهد و معمر نقل می کند كه: كودكان به يحيي گفتند، بيا با هم بازي كنيم. يحيي گفت: ما براي بازي آفريده نشده ايم. از اين جا است كه خداوند درباره او فرموده است: {{متن قرآن|«...وآتَيْناهُ الحُكْمَ صَبِيّا»}}: «و از كودكي به او [[حكمت]] و[[نبوت]] داديم». طبرسی پس از آن می گوید اين مطلب از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام نیز روايت شده است.<ref> [[مجمع البيان في تفسير القرآن]] ([[شيخ طبرسى ]])، ج6، ص781.</ref>
+* [[شیخ طبرسی]] در [[مجمع البيان]] از مجاهد و معمر نقل می کند كه: كودكان به يحيي گفتند، بيا با هم بازي كنيم. يحيي گفت: ما براي بازي آفريده نشده ايم. از اين جا است كه خداوند درباره او فرموده است: {{متن قرآن|«...وآتَيْناهُ الحُكْمَ صَبِيّا»}}: «و از كودكي به او [[حكمت]] و[[نبوت]] داديم». طبرسی پس از آن می گوید اين مطلب از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام نیز روايت شده است.<ref>شیخ طبرسی، [[مجمع البيان في تفسير القرآن]]، ج6، ص781.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 * حكم رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم؛ علاءالدين اعلمى، [[بيروت]]: اعلمى، اول، 1423 ق.
 * مجمع البيان في تفسير القرآن؛ شيخ طبرسى، تهران: ناصرخسرو، سوم، 1372 ش.
-* ترجمه الميزان، سيد محمدباقر موسوى همدانى؛ قم: دفتر انتشارات اسلامى [[حوزه علميه قم]]، پنجم، 1374 ش.
+* طباطبايى، محمدحسين، الميزان في تفسير القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمي للمطبوعات ، چاپ 2، 1390 ه.ق.
 * تفسير اثنا عشري، حسينى شاه عبدالعظيمى حسين بن احمد؛ تهران: انتشارات ميقات، اول، 1363 ش.
 * ترجمه كامل الزيارات، ترجمه ذهنى تهرانى؛ تهران: انتشارات پيام [[حق]]، اول، 1377 ش.
-−
+*
 {{پیامبران}}
 {{قرآن}}