حضرت موسی علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۸

2026-04-07T10:48:54Z

Zamani در ‏۳۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۸

2026-03-30T08:18:28Z

Zamani در ‏۳۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۴

2026-03-30T08:14:21Z

Mohammadi در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۹

2026-03-15T11:59:08Z

مهدی موسوی در ‏۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۰

2022-10-24T10:50:09Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۱

2022-06-29T07:21:30Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳

2022-06-29T07:13:01Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۹

2022-06-29T06:59:12Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۷

2022-06-29T06:57:16Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۴۲

2022-06-29T06:42:14Z

@@ سطر ۹۹: / سطر ۹۹: @@
 از آیات قرآن که اشاره به مقام حضرت موسی علیه السلام دارد می توان به موارد زیر اشاره نمود:
-*موسى علیه السلام یکى از پنج پیغمبر [[اولواالعزم]] است، که آنان سادات [[انبیاء]] بودند، و کتاب و [[شریعت]] داشتند، و خداى تعالى در آیه شریفه {{متن قرآن|«وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا؛و [یاد کن] زمانی را که از پیامبران [برای ابلاغ وحی] پیمان گرفتیم، و [نیز] از تو و از نوح و از ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم. و از همه آنان پیمانی محکم و استوار گرفتیم»}}<ref>[[آیه 7 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷.]]</ref>. و آیه {{متن قرآن|« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ...؛ از دین آنچه را به نوح سفارش کرده بود، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو وحی کردیم؛ و آنچه ابراهیم و موسی و عیسی را به آن توصیه نمودیم ...»}}<ref>[[آیه 13 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۱۳.]]</ref>.  که راجع به شریعت هاى آسمانى و انبیاى داراى شریعت است، آن جناب را در زمره آنان برشمرده است.
+*موسى علیه السلام یکى از پنج پیغمبر [[اولواالعزم]] است، که آنان سادات [[انبیاء]] بودند، و کتاب و [[شریعت]] داشتند، و خداى تعالى در آیه شریفه «{{متن قرآن|{{آیه|33|7}}}}<ref>[[آیه 7 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷.]]</ref>؛ و [یاد کن] زمانی را که از پیامبران [برای ابلاغ وحی] پیمان گرفتیم، و [نیز] از تو و از نوح و از ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم. و از همه آنان پیمانی محکم و استوار گرفتیم». و آیه «{{متن قرآن|{{آیه|42|13}}}}<ref>[[آیه 13 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۱۳.]]</ref>؛ از دین آنچه را به نوح سفارش کرده بود، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو وحی کردیم؛ و آنچه ابراهیم و موسی و عیسی را به آن توصیه نمودیم ...»،  که راجع به شریعت هاى آسمانى و انبیاى داراى شریعت است، آن جناب را در زمره آنان برشمرده است.
-*خدا بر او و بر برادرش منت نهاده و فرموده: «{{متن قرآن|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ}}<ref>[[آیه 114 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ ما بر موسى و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] منت نهادیم». و نیز بر آن دو بزرگوار سلام کرده است: {{متن قرآن|«سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ»}}<ref>[[آیه 120 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۰.]]</ref>.
+*خدا بر او و بر برادرش منت نهاده و فرموده: «{{متن قرآن|{{آیه|37|114}}}}<ref>[[آیه 114 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ ما بر موسى و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] منت نهادیم». و نیز بر آن دو بزرگوار سلام کرده است: {{متن قرآن|«{{آیه|37|120}}»}}<ref>[[آیه 120 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۰.]]</ref>.
-*خدا او را به بهترین مدح و ثنا ستوده:«{{متن قرآن|{{آیه|19|51}} 💠 <ref>[[آیه 51 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۵۱.]]</ref> {{آیه|19|52}}<ref>[[آیه 52 سوره مریم|همان، آیه ۵۲.]]</ref>}}؛ یاد آور در کتاب موسى را که مخلص و رسولى نبى بود و ما او را از جانب طور ایمن ندا داده، براى هم سخنى خود نزدیکش کردیم».
+*خدا او را به بهترین مدح و ثنا ستوده: «{{متن قرآن|{{آیه|19|51}} 💠<ref>[[آیه 51 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۵۱.]]</ref> {{آیه|19|52}}<ref>[[آیه 52 سوره مریم|همان، آیه ۵۲.]]</ref>}}؛ یاد آور در کتاب موسى را که مخلص و رسولى نبى بود و ما او را از جانب طور ایمن ندا داده، براى هم سخنى خود نزدیکش کردیم».
 *موسى نزد خدا آبرومند بود: {{متن قرآن|«... وَكَانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهًا»}}<ref>[[آیه 69 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۶۹.]]</ref>. و خدا با او به نحوى خاص، هم سخن شد: {{متن قرآن|«... وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا»}}<ref>[[آیه 164 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۱۶۴.]]</ref>.
 *آن جناب را در [[سوره انعام]] و در چند جاى دیگر در زمره انبیاء ذکر کرده و در آیه هاى ۸۴-۸۸ سوره انبیاء او و سایر انبیاء را ستوده به این که ایشان پیامبرانى نیکوکار و صالح بودند که خدا بر عالمیان اجتباء و برتریشان داده بود و به سوى صراط مستقیم هدایتشان کرده بود. و در سوره مریم در آیه ۵۸ ایشان را چنین ستوده که اینان از کسانى هستند که خدا بر آنان انعام کرده است، در نتیجه صفات زیر براى موسى جمع شده است: [[اخلاص]]، وجاهت، احسان، صلاحیت، تفضیل، اجتباء، هدایت و انعام.
-*[[قرآن کریم]] کتابی که بر آن جناب نازل شده را "[[تورات]]" معرفى نموده و در [[سوره احقاف]]، آیه ۱۲ آن را به دو وصف "امام" و "رحمت" توصیف نموده، در [[سوره انبیاء]] آیه ۴۸ آن را "فرقان" و "ضیاء" خوانده، در [[سوره مائده]] آیه ۴۴ آن را "هدى" و "نور" خوانده و در [[سوره اعراف]]، آیه ۱۴۵ فرموده: {{متن قرآن|«وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ...»}}<ref>[[آیه 145 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۴۵.]]</ref>؛ برایش در الواح از هر چیزى موعظه اى و نیز براى هر چیزى تفصیلى نوشتیم...».
+*[[قرآن کریم]] کتابی که بر آن جناب نازل شده را "[[تورات]]" معرفى نموده و در [[سوره احقاف]]، آیه ۱۲ آن را به دو وصف "امام" و "رحمت" توصیف نموده، در [[سوره انبیاء]] آیه ۴۸ آن را "فرقان" و "ضیاء" خوانده، در [[سوره مائده]] آیه ۴۴ آن را "هدى" و "نور" خوانده و در [[سوره اعراف]] فرموده: «{{متن قرآن|وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ ...}}<ref>[[آیه 145 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۴۵.]]</ref>؛ برایش در الواح از هر چیزى موعظه اى و نیز براى هر چیزى تفصیلى نوشتیم ...».
 ==حضرت موسی در روایات==

@@ سطر ۱۲۵: / سطر ۱۲۵: @@
 {{پانویس}}
 ==منابع==
@@ سطر ۱۳۷: / سطر ۱۳۵: @@
 ==مقالات مرتبط==
+*[[بنی اسرائیل]]
 *[[حضرت خضر|حضرت خضر عليه السلام]]
 *[[حضرت هارون علیه السلام|حضرت هارون عليه السلام]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 وجه دیگر را [[ابن عباس]] گفته است: جهت تسمیه طفل، به موسى این است که میان درخت و آب افتاده بوده و آب در زبان قبطى (مو) و درخت (سا) است.<ref> حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، (بلاغى سید عبدالحجت)، جلد اول، ص۲۴۸.</ref> اما سید عبدالحجت بلاغی با استناد به اینکه در زمان حضرت موسی، دیگرانی هم به این اسم گزارش شده‌اند، در این وجه تسمیه تردید وارد کرده است.<ref> حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، (بلاغى سید عبدالحجت)، جلد اول، ص۲۴۹.</ref>
-حضرت موسی علیه السلام از نسل [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] و تبار [[بنى اسرائیل]] بود. جمعى از مفسران و مورخان ذکر کرده‌اند که: حضرت موسى پسر عمران پسر یصهر پسر قاهث پسر لاوى پسر یعقوب علیه السلام است و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] برادر او بود از مادر و پدر و در اسم مادر ایشان اختلاف کرده اند: بعضى گفته اند «نحیب» بود و بعضى گفته اند «افاحیه» بود و بعضى «بوخایید» گفته اند، و مشهور قول اخیر است.<ref>حیوة القلوب، (علامه مجلسی)، ج۱، ص۵۷۹.</ref>
+حضرت موسی علیه السلام از نسل [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] و تبار [[بنى اسرائیل]] بود. جمعى از مفسران و مورخان ذکر کرده‌اند که: حضرت موسى پسر عمران پسر یصهر پسر قاهث پسر لاوى پسر یعقوب علیه السلام است.<ref>حیوة القلوب، (علامه مجلسی)، ج۱، ص۵۷۹.</ref>  اسم مادر او را نیز مختلف گفته اند بعضى گفته اند «نحیب» بود و بعضى گفته‌اند «افاحیه» بود و بعضى «بوخایید» گفته‌اند، و «بوخایید» از بقیه مشهورتر است.<ref>حیوة القلوب، (علامه مجلسی)، ج۱، ص۵۷۹.</ref>
 ==حضرت موسی در قرآن==
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ===سرگذشت حضرت موسى در قرآن===
-آنچه از داستان حضرت موسی علیه السلام در قرآن آمده این است که:
+آنچه از داستان حضرت موسی علیه السلام در قرآن و روایات آمده این است که:
-حضرت موسی در [[مصر]] در خانه مردى از [[بنی اسرائیل]] به دنیا آمد و آن روزهایى بود که فرعونیان به دستور [[فرعون]] پسر بچه هاى بنى اسرائیل را سر مى بریدند. مطابق با روایات نقل شده از [[امام صادق]] علیه السلام، بنی‌اسرائیل بر اساس وعده‌ای که حضرت یوسف به آنان داده بود، در انتظار ولادت موسی و کشته‌شدن فرعون به دست او بودند و خبر اعتقاد آنان به فرعون رسیده بود تا اینکه زمانی کاهنان و ساحران دربار به او گفتند که امسال فرزندی از بنی‌اسرائیل متولد می‌شود که هلاکت دین تو و قومت به دست او خواهد بود، از این رو فرعون دستور داد به محض ولادت پسری در بنی‌اسرائیل او را به قتل برسانند.<ref>قمی، تفسیر قمی، ۱۳۶۷ ش، ج۲، ص۱۳۵؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ ق، ج۱، ص۱۴۷.</ref>
+حضرت موسی در [[مصر]] در خانه مردى از [[بنی اسرائیل]] به دنیا آمد و آن روزهایى بود که فرعونیان به دستور [[فرعون]] پسر بچه‌هاى بنى اسرائیل را سر مى بریدند. مطابق با روایات نقل شده از [[امام صادق]] علیه السلام، بنی‌اسرائیل بر اساس وعده‌ای که حضرت یوسف به آنان داده بود، در انتظار ولادت موسی و کشته‌شدن فرعون به دست او بودند و خبر اعتقاد آنان به فرعون رسیده بود تا اینکه زمانی کاهنان و ساحران دربار به او گفتند که امسال فرزندی از بنی‌اسرائیل متولد می‌شود که هلاکت دین تو و قومت به دست او خواهد بود، از این رو فرعون دستور داد به محض ولادت پسری در بنی‌اسرائیل او را به قتل برسانند.<ref>قمی، تفسیر قمی، ۱۳۶۷ ش، ج۲، ص۱۳۵؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ ق، ج۱، ص۱۴۷.</ref>
 با این وجود، موسى علیه السلام متولد شد و چند ماهى پس از ولادت، در دامان مادر زندگى کرد، و آن‌گاه که مادرش بیمناک ‌شد مبادا راز او فاش شود، خداوند بدو الهام فرمود تا موسی را در صندوقى نهاده به رود نیل بیفکند و خداى سبحان قلب او را آرامش بخشید و به وى مژده داد که موسى را به سوى او باز خواهد گرداند و او را به پیامبرى برمی گزیند.
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 موسی در خانه فرعون نشو و نما نمود تا به سن بلوغ رسید. قرآن می گوید: هنگامی که او به حد رشد رسید و جوانی برومند شد ما به او حُکم و دانش دادیم.
-روزی موسی مشاهده نمود که بین فردی از بنی اسرائیل که از طرفداران او بود با مردى قبطى زد و خورد رخ داده است. موسی به طرفداری از پیرو خود به مرد قبطی مشتی زد و او بر اثر این ضربه کشته شد. موسی از مصر به سوى مدین فرار نمود، چون ترس این را داشته که فرعونیان به [[قصاص]] آن مرد قبطى به قتلش برسانند. در مدین او به خدمت [[حضرت شعیب]] علیه السلام رسید و با یکی از دختران او [[ازدواج]] نمود به این شرط که مدت هشت یا ده سال برای شعیب کار کند.
+روزی موسی مشاهده نمود که بین فردی از بنی اسرائیل که از طرفداران او بود با مردى قبطى زد و خورد رخ داده است. موسی به طرفداری از پیرو خود به مرد قبطی مشتی زد و او بر اثر این ضربه کشته شد. موسی از مصر به سوى مَدیَن فرار نمود، چون ترس این را داشته که فرعونیان به [[قصاص]] آن مرد قبطى به قتلش برسانند. در مدین او به خدمت [[حضرت شعیب]] علیه السلام رسید و با یکی از دختران او [[ازدواج]] نمود به این شرط که مدت هشت یا ده سال برای شعیب کار کند.
 پس از به سر رساندن آن مدت مقرر، موسی به اتفاق اهل بیتش مدین را ترک کردند. در بین راه موسی از طرف [[طور سینا|کوه طور]] آتشى دید و چون راه را گم کرده بودند و آن شب هم شبى بسیار تاریک بود، به امید این که کنار آن آتش کسى را ببیند و راه را از او بپرسد و هم آتشى برداشته با خود بیاورد، به خانواده‌اش گفت: شما اینجا باشید تا من بروم پاره اى آتش برایتان بیاورم و یا کنار آتش راهنمایى ببینم و از او از راه بپرسم، ولى همین که نزدیک مى شود خداى تعالى از درختى که آن جا بود، ندایش داد و با او سخن گفت و او را به [[رسالت]] خود برگزید و [[معجزه]] عصا و ید بیضا به او داد و به عنوان رسالت به سوى فرعون و قومش گسیل نمود، تا بنى اسرائیل را نجات دهد.
@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 موسى نزد [[فرعون]] آمد، و او را به سوى کلمه [[حق]] و [[دین]] [[توحید]] خواند، و از او خواست که بنى اسرائیل را همراه او روانه کند، و دست از شکنجه و کشتارشان بردارد، و به منظور این که بفهماند رسول خداست، [[معجزه]] عصا و ید بیضا را به او نشان داد. فرعون از قبول گفته او امتناع ورزید، و سعی برآن نمود تا با سحر ساحران با معجزه او معارضه کند، و حتی ساحران سحرى عظیم نشان دادند، اژدها و مارهاى بسیار به راه انداختند ولى همین که موسى عصاى خود را بیفکند، تمامى آن سحرها را برچید و دوباره به صورت عصا برگشت. ساحران که فهمیدند عصاى موسى از سنخ سحر و جادوى ایشان نیست، همه به [[سجده]] افتادند و گفتند: ما به رب العالمین [[ایمان]] آوردیم، به آن کسى که رب موسى و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] است، ولى فرعون همچنان بر انکار دعوت وى اصرار ورزید، و ساحران را تهدید کرد و ایمان نیاورد.
-از آن پس موسى علیه السلام پیوسته او و طرفدارانش را به دین توحید فرا مى خواند و معجزه ها مى آورد، یک بار آنها را دچار طوفان ساخت، یک بار ملخ و شپش و قورباغه و خون را بر آنان مسلط کرد، آیاتى مفصل آورد ولى ایشان بر استکبار خود پافشارى کردند، به هر یک از گرفتاری ها که موسى به عنوان معجزه برایشان مى آورد، مبتلا مى شدند، مى گفتند: اى موسى پروردگار خودت را بخوان و از آن عهدى که به تو داده که اگر ایمان بیاوریم این بلا را از ما بگرداند استفاده کن که اگر این بلا را بگردانى به طور قطع ایمان مى آوریم و بنى اسرائیل را با تو مى فرستیم ولى همین که خدا در مدت مقرر بلا را از ایشان برطرف مى کرد، دوباره عهد خود را مى شکستند و به کفر خود ادامه مى دادند.
+از آن پس موسى علیه السلام پیوسته او و طرفدارانش را به دین توحید فرا مى خواند و معجزه ها مى آورد، یک بار آنها را دچار طوفان ساخت، یک بار ملخ و شپش و قورباغه و خون را بر آنان مسلط کرد، آیاتى مفصل آورد ولى ایشان بر استکبار خود پافشارى کردند، به هر یک از گرفتاری ها که موسى به عنوان معجزه برایشان مى آورد، مبتلا مى شدند، مى گفتند: اى موسى پروردگار خودت را بخوان و از آن عهدى که به تو داده که اگر ایمان بیاوریم این بلا را از ما بگرداند استفاده کن که اگر این بلا را بگردانى به طور قطع ایمان مى آوریم و بنى اسرائیل را با تو مى‌فرستیم ولى همین که خدا در مدت مقرر بلا را از ایشان برطرف مى‌کرد، دوباره عهد خود را مى‌شکستند و به کفر خود ادامه مى‌دادند.
-ناگزیر خداى تعالى به موسی دستور داد تا بنى اسرائیل را در یک شب معین بسیج نموده از [[مصر]] بیرون ببرد. موسى و بنى اسرائیل از مصر بیرون شدند و شبانه به راه افتادند تا به کنار دریا رسیدند، فرعون چون از جریان آگهى یافت از دنبال سر، ایشان را تعقیب کرد و همین که دو فریق یکدیگر را از دور دیدند، اصحاب موسى به وى گفتند: دشمن دارد به ما مى رسد. موسى گفت: حاشا، پروردگار من با من است و بزودى مرا راهنمایى مى کند در همین حال به وى [[وحى]] شد که با عصایش به دریا بزند همین که زد، دریا شکافته شد و بنى اسرائیل از دریا گذشتند. فرعون و لشکریانش نیز وارد دریا شدند، همین که آخرین نفرشان وارد شد، خداوند آب را از دو طرف به هم زد و همه شان را غرق کرد.
+ناگزیر خداى تعالى به موسی دستور داد تا بنى اسرائیل را در یک شب معین بسیج نموده از [[مصر]] بیرون ببرد. موسى و بنى اسرائیل از مصر بیرون شدند و شبانه به راه افتادند تا به کنار دریا رسیدند، فرعون چون از جریان آگهى یافت از دنبال سر، ایشان را تعقیب کرد و همین که دو گروه یکدیگر را از دور دیدند، اصحاب موسى به وى گفتند: دشمن دارد به ما مى رسد. موسى گفت: حاشا، پروردگار من با من است و بزودى مرا راهنمایى مى کند در همین حال به وى [[وحى]] شد که با عصایش به دریا بزند همین که زد، دریا شکافته شد و بنى اسرائیل از دریا گذشتند. فرعون و لشکریانش نیز وارد دریا شدند، همین که آخرین نفرشان وارد شد، خداوند آب را از دو طرف به هم زد و همه شان را غرق کرد.
 بعد از آن که خداوند بنى اسرائیل را از شر [[فرعون]] و لشکرش نجات داد و موسى علیه السلام ایشان را به طرف بیابانى برد که هیچ آب و علفى نداشت، در آن جا خداوند آنان را اکرام کرد و "منّ و سلوى"، (که اولى گوشتى بریان و دومى چیزى به شکل ترنجبین بود) بر آنان نازل کرد تا غذایشان باشد و براى سیراب شدنشان موسى به امر خداوند عصایش را به سنگى زد، دوازده چشمه از آن جوشید هر یک از تیره هاى بنى اسرائیل چشمه خود را مى شناخت و از آن چشمه مى نوشیدند و از آن من و سلوى مى خوردند و براى رهایى از گرماى آفتاب، ابر بر سر آنان سایه مى افکند.
@@ سطر ۹۹: / سطر ۹۹: @@
 از آیات قرآن که اشاره به مقام حضرت موسی علیه السلام دارد می توان به موارد زیر اشاره نمود:
-*موسى علیه السلام یکى از پنج پیغمبر [[اولواالعزم]] است، که آنان سادات [[انبیاء]] بودند، و کتاب و [[شریعت]] داشتند، و خداى تعالى در آیه شریفه {{متن قرآن|«وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا»}}<ref>[[آیه 7 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷.]]</ref>. و آیه {{متن قرآن|« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ...»}}<ref>[[آیه 13 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۱۳.]]</ref>.  که راجع به شریعت هاى آسمانى و انبیاى داراى شریعت است، آن جناب را در زمره آنان برشمرده است.
+*موسى علیه السلام یکى از پنج پیغمبر [[اولواالعزم]] است، که آنان سادات [[انبیاء]] بودند، و کتاب و [[شریعت]] داشتند، و خداى تعالى در آیه شریفه {{متن قرآن|«وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا؛و [یاد کن] زمانی را که از پیامبران [برای ابلاغ وحی] پیمان گرفتیم، و [نیز] از تو و از نوح و از ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم. و از همه آنان پیمانی محکم و استوار گرفتیم»}}<ref>[[آیه 7 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷.]]</ref>. و آیه {{متن قرآن|« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ...؛ از دین آنچه را به نوح سفارش کرده بود، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو وحی کردیم؛ و آنچه ابراهیم و موسی و عیسی را به آن توصیه نمودیم ...»}}<ref>[[آیه 13 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۱۳.]]</ref>.  که راجع به شریعت هاى آسمانى و انبیاى داراى شریعت است، آن جناب را در زمره آنان برشمرده است.
 *خدا بر او و بر برادرش منت نهاده و فرموده: «{{متن قرآن|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ}}<ref>[[آیه 114 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ ما بر موسى و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] منت نهادیم». و نیز بر آن دو بزرگوار سلام کرده است: {{متن قرآن|«سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ»}}<ref>[[آیه 120 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۰.]]</ref>.
 *خدا او را به بهترین مدح و ثنا ستوده:«{{متن قرآن|{{آیه|19|51}} 💠 <ref>[[آیه 51 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۵۱.]]</ref> {{آیه|19|52}}<ref>[[آیه 52 سوره مریم|همان، آیه ۵۲.]]</ref>}}؛ یاد آور در کتاب موسى را که مخلص و رسولى نبى بود و ما او را از جانب طور ایمن ندا داده، براى هم سخنى خود نزدیکش کردیم».

@@ سطر ۹۹: / سطر ۹۹: @@
 از آیات قرآن که اشاره به مقام حضرت موسی علیه السلام دارد می توان به موارد زیر اشاره نمود:
-*موسى علیه السلام یکى از پنج پیغمبر [[اولواالعزم]] است، که آنان سادات [[انبیاء]] بودند، و کتاب و [[شریعت]] داشتند، و خداى تعالى در آیه شریفه {{متن قرآن|«وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِیینَ مِیثاقَهُمْ، وَ مِنْک وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِیمَ وَ مُوسى وَ عِیسَى ابْنِ مَرْیمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِیثاقاً غَلِیظاً»}} ([[سوره احزاب]]، آیه ۷) و آیه {{متن قرآن|«شَرَعَ لَکمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً، وَالَّذِی أَوْحَینا إِلَیک وَ ما وَصَّینا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسى وَ عِیسى»}} ([[سوره شورى]]، آیه ۱۳) که راجع به شریعت هاى آسمانى و انبیاى داراى شریعت است، آن جناب را در زمره آنان برشمرده است.
+*موسى علیه السلام یکى از پنج پیغمبر [[اولواالعزم]] است، که آنان سادات [[انبیاء]] بودند، و کتاب و [[شریعت]] داشتند، و خداى تعالى در آیه شریفه {{متن قرآن|«وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا»}}<ref>[[آیه 7 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۷.]]</ref>. و آیه {{متن قرآن|« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ...»}}<ref>[[آیه 13 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۱۳.]]</ref>.  که راجع به شریعت هاى آسمانى و انبیاى داراى شریعت است، آن جناب را در زمره آنان برشمرده است.
-*خدا بر او و بر برادرش منت نهاده و فرموده: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَ هارُونَ»}} ما بر موسى و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] منت نهادیم. ([[سوره صافات]]، آیه ۱۱۴) و نیز بر آن دو بزرگوار سلام کرده است: {{متن قرآن|«سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ»}} (سوره صافات، آیه ۱۲۰).
+*خدا بر او و بر برادرش منت نهاده و فرموده: «{{متن قرآن|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ}}<ref>[[آیه 114 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ ما بر موسى و [[حضرت هارون علیه السلام|هارون]] منت نهادیم». و نیز بر آن دو بزرگوار سلام کرده است: {{متن قرآن|«سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ»}}<ref>[[آیه 120 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۰.]]</ref>.
-*خدا او را به بهترین مدح و ثنا ستوده،{{متن قرآن|«وَاذْکرْ فِی الْکتابِ مُوسى، إِنَّهُ کانَ مُخْلَصاً، وَ کانَ رَسُولًا نَبِیا، وَ نادَیناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَیمَنِ، وَ قَرَّبْناهُ نَجِیا»}}: یاد آور در کتاب موسى را که مخلص و رسولى نبى بود و ما او را از جانب طور ایمن ندا داده، براى هم سخنى خود نزدیکش کردیم. ([[سوره مریم]]، آیه ۵۲).
+*خدا او را به بهترین مدح و ثنا ستوده:«{{متن قرآن|{{آیه|19|51}} 💠 <ref>[[آیه 51 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۵۱.]]</ref> {{آیه|19|52}}<ref>[[آیه 52 سوره مریم|همان، آیه ۵۲.]]</ref>}}؛ یاد آور در کتاب موسى را که مخلص و رسولى نبى بود و ما او را از جانب طور ایمن ندا داده، براى هم سخنى خود نزدیکش کردیم».
-*موسى نزد خدا آبرومند بود: {{متن قرآن|«وَکانَ عِنْدَاللَّهِ وَجِیهاً»}} (سوره احزاب، آیه ۶۹) و خدا با او به نحوى خاص، هم سخن شد: {{متن قرآن|«وَکلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَکلِیماً»}} ([[سوره نساء]]، آیه ۱۶۴).
+*موسى نزد خدا آبرومند بود: {{متن قرآن|«... وَكَانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهًا»}}<ref>[[آیه 69 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۶۹.]]</ref>. و خدا با او به نحوى خاص، هم سخن شد: {{متن قرآن|«... وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا»}}<ref>[[آیه 164 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۱۶۴.]]</ref>.
 *آن جناب را در [[سوره انعام]] و در چند جاى دیگر در زمره انبیاء ذکر کرده و در آیه هاى ۸۴-۸۸ سوره انبیاء او و سایر انبیاء را ستوده به این که ایشان پیامبرانى نیکوکار و صالح بودند که خدا بر عالمیان اجتباء و برتریشان داده بود و به سوى صراط مستقیم هدایتشان کرده بود. و در سوره مریم در آیه ۵۸ ایشان را چنین ستوده که اینان از کسانى هستند که خدا بر آنان انعام کرده است، در نتیجه صفات زیر براى موسى جمع شده است: [[اخلاص]]، وجاهت، احسان، صلاحیت، تفضیل، اجتباء، هدایت و انعام.
-*[[قرآن کریم]] کتابی که بر آن جناب نازل شده را "[[تورات]]" معرفى نموده و در [[سوره احقاف]]، آیه ۱۲ آن را به دو وصف "امام" و "رحمت" توصیف نموده، در [[سوره انبیاء]] آیه ۴۸ آن را "فرقان" و "ضیاء" خوانده، در [[سوره مائده]] آیه ۴۴ آن را "هدى" و "نور" خوانده و در [[سوره اعراف]]، آیه ۱۴۵ فرموده: {{متن قرآن|«وَ کتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کلِّ شَی ءٍ مَوْعِظَةً وَ تَفْصِیلًا لِکلِّ شَی ءٍ»}} - برایش در الواح از هر چیزى موعظه اى و نیز براى هر چیزى تفصیلى نوشتیم.
+*[[قرآن کریم]] کتابی که بر آن جناب نازل شده را "[[تورات]]" معرفى نموده و در [[سوره احقاف]]، آیه ۱۲ آن را به دو وصف "امام" و "رحمت" توصیف نموده، در [[سوره انبیاء]] آیه ۴۸ آن را "فرقان" و "ضیاء" خوانده، در [[سوره مائده]] آیه ۴۴ آن را "هدى" و "نور" خوانده و در [[سوره اعراف]]، آیه ۱۴۵ فرموده: {{متن قرآن|«وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ...»}}<ref>[[آیه 145 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۱۴۵.]]</ref>؛ برایش در الواح از هر چیزى موعظه اى و نیز براى هر چیزى تفصیلى نوشتیم...».
 ==حضرت موسی در روایات==

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 آنچه از داستان حضرت موسی علیه السلام در قرآن آمده این است که:
-حضرت موسی در [[مصر]] در خانه مردى از [[بنی اسرائیل]] به دنیا آمد و در روزهایى به دنیا آمد که فرعونیان به دستور [[فرعون]] پسر بچه هاى بنى اسرائیل را سر مى بریدند.<ref>مطابق با روایات نقل شده از امام صادق(ع) و امام باقر(ع)، بنی‌اسرائیل بر اساس وعده‌ای که حضرت یوسف به بنی‌اسرائیل داده بود، در انتظار ولادت موسی و کشته‌شدن فرعون به دست او بودند و خبر اعتقاد آنان به فرعون رسیده بود تا اینکه زمانی کاهنان و ساحران دربار به او گفتند که امسال فرزندی از بنی‌اسرائیل متولد می‌شود که هلاکت دین تو و قومت به دست او خواهد بود، از این رو فرعون دستور داد به محض ولادت پسری در بنی‌اسرائیل او را به قتل برسانند. (قمی، تفسیر قمی، ۱۳۶۷ ش، ج۲، ص۱۳۵؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ ق، ج۱، ص۱۴۷.)</ref> موسى علیه السلام چند ماهى پس از ولادت، در دامان مادر زندگى کرد، و آن‌گاه که مادرش بیمناک ‌شد مبادا راز او فاش شود، خداوند بدو الهام فرمود تا موسی را در صندوقى نهاده به رود نیل بیفکند و خداى سبحان قلب او را آرامش بخشید و به وى مژده داد که موسى را به سوى او باز خواهد گرداند و او را به پیامبرى برمی گزیند.
+حضرت موسی در [[مصر]] در خانه مردى از [[بنی اسرائیل]] به دنیا آمد و در روزهایى به دنیا آمد که فرعونیان به دستور [[فرعون]] پسر بچه هاى بنى اسرائیل را سر مى بریدند.{{یادداشت|مطابق با روایات نقل شده از امام صادق(ع) و امام باقر(ع)، بنی‌اسرائیل بر اساس وعده‌ای که حضرت یوسف به بنی‌اسرائیل داده بود، در انتظار ولادت موسی و کشته‌شدن فرعون به دست او بودند و خبر اعتقاد آنان به فرعون رسیده بود تا اینکه زمانی کاهنان و ساحران دربار به او گفتند که امسال فرزندی از بنی‌اسرائیل متولد می‌شود که هلاکت دین تو و قومت به دست او خواهد بود، از این رو فرعون دستور داد به محض ولادت پسری در بنی‌اسرائیل او را به قتل برسانند. (قمی، تفسیر قمی، ۱۳۶۷ ش، ج۲، ص۱۳۵؛ شیخ صدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ ق، ج۱، ص۱۴۷.)}} موسى علیه السلام چند ماهى پس از ولادت، در دامان مادر زندگى کرد، و آن‌گاه که مادرش بیمناک ‌شد مبادا راز او فاش شود، خداوند بدو الهام فرمود تا موسی را در صندوقى نهاده به رود نیل بیفکند و خداى سبحان قلب او را آرامش بخشید و به وى مژده داد که موسى را به سوى او باز خواهد گرداند و او را به پیامبرى برمی گزیند.
 مادر موسى بعد از انجام این دستور، خواهر موسى را در کنار ساحل به همراه فرزند خود فرستاد تا ببیند سرنوشت کودکش به کجا مى‌‌انجامد. صندوق به همراه جریان آب وارد قصر فرعون شد و [[آسیه]] همسر فرعون به محض آنکه به موسى نظر کرد، خداوند محبت وى را در دلش افکند و لذا از فرعون تقاضا کرد که این طفل را پیش خودشان نگه دارند و فرعون با تقاضای همسرش موافق نموده از قتل او منصرف شد.
@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۳: @@
 ==پانویس==
-<references />
+{{پانویس}}
 ==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''حضرت موسى علیه السلام''' یکی از پیامبران قوم [[بنی اسرائیل]] است که چند نسل پس از [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] علیه السلام نیای بزرگ بنى اسرائیل به هدایت و رهبری آنها مبعوث شد. او پیامبری صاحب [[شریعت]] بود و کتاب آسمانی او که «[[تورات]]» نام دارد منبع احکام شریعت یهود است.
+'''حضرت موسى علیه السلام''' یکی از پیامبران قوم [[بنی اسرائیل]] است که چند نسل پس از [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] علیه السلام نیای بزرگ بنى اسرائیل به هدایت و رهبری آنها مبعوث شد. او پیامبری صاحب [[شریعت]] بود و کتاب آسمانی او که «[[تورات]]» نام دارد منبع احکام شریعت یهود است. موسی قوم بنی‌اسرائیل را که پیش از این در زمان پیامبری حضرت یوسف در مصر ساکن شده بودند، و بعدها توسط سلاطین مصر به خدمت گرفته شده بودند از دست فرعون حاکم مصر نجات داده و از مصر خارج نمود.
-قرآن حضرت موسى را یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبر اولوالعزم]] معرفی نموده و نام او و داستانهایش بارها در قرآن آمده است. مطابق با قرآن و تورات موسی قوم بنی‌اسرائیل را که پیش از این در زمان پیامبری حضرت یوسف در مصر ساکن شده بودند، و بعدها توسط سلاطین مصر به خدمت گرفته شده بودند از دست فرعون حاکم مصر نجات داده و از مصر خارج نمود.
+قرآن حضرت موسى را یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبر اولوالعزم]] معرفی نموده و نام او و داستانهایش بارها در قرآن آمده است.
 ==نام و نسب ==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 '''حضرت موسى علیه السلام''' یکی از پیامبران قوم [[بنی اسرائیل]] است که چند نسل پس از [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] علیه السلام نیای بزرگ بنى اسرائیل به هدایت و رهبری آنها مبعوث شد. او پیامبری صاحب [[شریعت]] بود و کتاب آسمانی او که «[[تورات]]» نام دارد منبع احکام شریعت یهود است.
-قرآن حضرت موسى را یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبر اولوالعزم]] معرفی نموده و نام او و داستانهایش بارها در قرآن آمده است. موسی قوم بنی‌اسرائیل را که پیش از این در زمان پیامبری حضرت یوسف در مصر ساکن شده بودند، و بعدها توسط سلاطین مصر به خدمت گرفته شدن بودند از دست فرعون حاکم مصر نجات داده و از مصر خارج نمود.
+قرآن حضرت موسى را یکی از [[پیامبران اولوالعزم|پیامبر اولوالعزم]] معرفی نموده و نام او و داستانهایش بارها در قرآن آمده است. موسی قوم بنی‌اسرائیل را که پیش از این در زمان پیامبری حضرت یوسف در مصر ساکن شده بودند، و بعدها توسط سلاطین مصر به خدمت گرفته شده بودند از دست فرعون حاکم مصر نجات داده و از مصر خارج نمود.
 ==نام و نسب ==