حضرت مریم علیهاالسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۷

2026-06-27T10:17:12Z

Mohammadi: /* ولادت حضرت عیسی */

2026-06-27T10:14:30Z

‏ولادت حضرت عیسی

Mohammadi در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۸

2026-06-27T09:58:14Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2022-02-07T11:36:31Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ حضرت مریم را به حضرت مریم علیهاالسلام منتقل کرد

2022-02-07T09:30:20Z

مهدی موسوی صفحهٔ حضرت مریم را به حضرت مریم علیهاالسلام منتقل کرد

Aghajani در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۵

2020-01-06T11:05:34Z

Aghajani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۷

2019-09-16T07:27:02Z

Aghajani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۱

2019-09-16T07:21:47Z

Zamani در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۳۵

2018-10-27T11:35:29Z

Zamani در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۱۲

2018-10-27T07:12:03Z

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 *«{{متن قرآن|{{آیه|3|43}}}}<ref>[[آیه 43 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۴۳.]]</ref>؛ ای مریم! (به شکرانه این نعمت) برای پروردگار خود، خضوع کن و سجده بجا آور! و با رکوع‌کنندگان، رکوع کن».
-*«{{متن قرآن|{{آیه|19|16}}}}<ref>[[آیه 16 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۱۶.]]</ref>؛ و در این کتاب (آسمانی) مریم را یاد کن، آن هنگام که از خانواده‌اش جدا شد و در ناحیه شرقی ([[بیت المقدس]]) قرار گرفت.
+*«{{متن قرآن|{{آیه|19|16}}}}<ref>[[آیه 16 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۱۶.]]</ref>؛ و در این کتاب (آسمانی) مریم را یاد کن، آن هنگام که از خانواده‌اش جدا شد و در ناحیه شرقی ([[بیت المقدس]]) قرار گرفت».
-*«{{متن قرآن|{{آیه|3|42}}}}<ref name=":1">[[آیه 42 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۴۲.]]</ref>؛ و (به یاد آورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند: «ای مریم! خدا تو را برگزیده و پاک ساخته؛ و بر تمام زنان جهان، برتری داده است.
+*«{{متن قرآن|{{آیه|3|42}}}}<ref name=":1">[[آیه 42 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۴۲.]]</ref>؛ و (به یاد آورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند: «ای مریم! خدا تو را برگزیده و پاک ساخته؛ و بر تمام زنان جهان، برتری داده است».
-*«{{متن قرآن|{{آیه|3|45}}}}<ref name=":۰">[[آیه 45 سوره آل عمران|همان، آیه ۴۵.]]</ref>؛ هنگامی که فرشتگان مریم را گفتند که خدا تو را به کلمه خود بشارت مى‌‌دهد که نامش مسیح عیسى پسر مریم است، که در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان (درگاه خدا) است.
+*«{{متن قرآن|{{آیه|3|45}}}}<ref name=":۰">[[آیه 45 سوره آل عمران|همان، آیه ۴۵.]]</ref>؛ هنگامی که فرشتگان مریم را گفتند که خدا تو را به کلمه خود بشارت مى‌‌دهد که نامش مسیح عیسى پسر مریم است، که در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان (درگاه خدا) است».
 برخی از فضائل و ویژگی های حضرت مریم علیهاالسلام که در قرآن کریم ذکر شده عبارت است از:
-*در [[سوره تحریم]] آیه ۱۲: «{{متن قرآن|... الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا ...»}}: مریم را به خاطر عفتش مى ستاید، و شاید این به خاطر رفتار ناپسندى باشد که [[یهود|یهودیان]] نسبت به آن جناب روا داشته و تهمتى باشد که ایشان به وى زدند.<ref>ترجمه المیزان (سید محمدباقر موسوى همدانى)، ج۱۹، ص۵۷۹.</ref>
+*در [[سوره تحریم]] آیه ۱۲: «{{متن قرآن|... الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا ...»}}، مریم را به خاطر عفتش مى ستاید، و شاید این به خاطر رفتار ناپسندى باشد که [[یهود|یهودیان]] نسبت به آن جناب روا داشته و تهمتى باشد که ایشان به وى زدند.<ref>ترجمه المیزان (سید محمدباقر موسوى همدانى)، ج۱۹، ص۵۷۹.</ref>
 *یکی از اوصاف حضرت مریم سخن گفتن با [[فرشتگان]] است. خداوند در [[سوره آل عمران]] می فرماید: «{{متن قرآن|{{آیه|3|45}}}}<ref name=":۰" />؛ (به یاد بیاورید) هنگامى را که فرشتگان گفتند: اى مریم! خداوند تو را به کلمه اى (وجود با عظمتى) از طرف خودش بشارت مى دهد که نامش «مسیح عیسى بن مریم» است، در حالى که در این جهان و جهان دیگر صاحب شخصیت خواهد بود و از مقربان است».

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 از [[امام باقر]] علیه السلام روایت شده است که: '''"چون مادر مریم او را زائید در خرقه اى او را پیچید و آورد در بیت المقدس و شرح نذر خود را بر آن ها بیان کرد آن ها هر کدام طالب شدند که تکفل او را بنمایند چون پدر مریم که عمران باشد مقام ریاستى بر آن ها داشت. [[حضرت زکریا]] فرمود: من سزاوارترم بتکفل او زیرا خاله اش در منزل من است. راضى نشدند، بنا بر قرعه شد و قرعه بنام زکریا درآمد".'''<ref> أطیب البیان فی تفسیر القرآن (سید عبدالحسین طیب)، ج۳، ص۱۸۲.</ref>
 ==ولادت حضرت عیسی ==
-بعد از آن که مریم به حد بلوغ رسید و در حجاب (محراب) قرار گرفت، خداى تعالى [[روح]] را (که یکى از [[فرشتگان]] بزرگ خدا است) نزد او فرستاد و روح به شکل بشرى تمام عیار در برابر مریم مجسم شد و به او گفت: که فرستاده اى است از نزد معبودش، و پروردگارش وى را فرستاده تا به اذن او پسرى به وى بدهد، پسرى بدون پدر و او را بشارت داد به این که بزودى از پسرش [[معجزات]] عجیبى ظهور مى کند و نیز خبر داد که خداى تعالى بزودى او را به [[روح القدس]] تایید نموده، کتاب و [[حکمت]] و [[تورات]] و [[انجیل]] مى آموزد و به عنوان رسولى به سوى [[ بنى اسرائیل]] گسیلش مى دارد. رسولى داراى آیات بینات و نیز به مریم از شأن پسرش و سرگذشت او خبر داد، آنگاه در مریم بدمید و او را حامله کرد، آن طور که یک نفر زن به فرزند خود حامله مى شود.
+*بعد از آن که مریم به حد بلوغ رسید و در حجاب (محراب) قرار گرفت، خداى تعالى [[روح]] را (که یکى از [[فرشتگان]] بزرگ خدا است) نزد او فرستاد و روح به شکل بشرى تمام عیار در برابر مریم مجسم شد و به او گفت: که فرستاده اى است از نزد معبودش، و پروردگارش وى را فرستاده تا به اذن او پسرى به وى بدهد، پسرى بدون پدر و او را بشارت داد به این که بزودى از پسرش [[معجزات]] عجیبى ظهور مى کند و نیز خبر داد که خداى تعالى بزودى او را به [[روح القدس]] تایید نموده، کتاب و [[حکمت]] و [[تورات]] و [[انجیل]] مى آموزد و به عنوان رسولى به سوى [[ بنى اسرائیل]] گسیلش مى دارد. رسولى داراى آیات بینات و نیز به مریم از شأن پسرش و سرگذشت او خبر داد، آنگاه در مریم بدمید و او را حامله کرد، آن طور که یک نفر زن به فرزند خود حامله مى شود. این مطالب از آیات "[[سوره آل عمران]]، آیه ۳۵-۴۴" استفاده مى شود.
-این مطالب از آیات "[[سوره آل عمران]]، آیه ۳۵-۴۴" استفاده مى شود: آنگاه مریم به مکانى دور منتقل شد و در آن جا درد زائیدنش گرفت و درد زائیدن او را به طرف تنه نخله اى کشانید و با خود مى گفت: اى کاش قبل از این مرده و از خاطره ها فراموش شده بودم، من همه چیز را و همه چیز مرا از یاد مى برد، در این هنگام از طرف پائین وى ندایش داد: غم مخور که پروردگارت پائین پایت نهر آبى قرار داده، تنه درخت را تکان بده تا پى در پى خرماى نورس از بالا بریزد، از آن خرما بخور و از آن آب بنوش و از فرزندى چون من خرسند باش، اگر از آدمیان کسى را دیدى که حتما خواهى دید، بگو من براى رحمان [[روزه]] گرفته ام و به همین جهت امروز با هیچ انسان سخن نمى گویم، مریم چون این را شنید از آن جا که فرزند خود را زائیده بود به طرف مردم آمد در حالى که فرزندش را در آغوش داشت. ([[سوره مریم]]، آیه ۲۰-۲۷)
+*آنگاه مریم به مکانى دور منتقل شد و در آن جا درد زائیدنش گرفت و درد زائیدن او را به طرف تنه نخله اى کشانید و با خود مى گفت: اى کاش قبل از این مرده و از خاطره ها فراموش شده بودم، من همه چیز را و همه چیز مرا از یاد مى برد، در این هنگام از طرف پائین وى ندایش داد: غم مخور که پروردگارت پائین پایت نهر آبى قرار داده، تنه درخت را تکان بده تا پى در پى خرماى نورس از بالا بریزد، از آن خرما بخور و از آن آب بنوش و از فرزندى چون من خرسند باش، اگر از آدمیان کسى را دیدى که حتما خواهى دید، بگو من براى رحمان [[روزه]] گرفته ام و به همین جهت امروز با هیچ انسان سخن نمى گویم، مریم چون این را شنید از آن جا که فرزند خود را زائیده بود به طرف مردم آمد در حالى که فرزندش را در آغوش داشت. ([[سوره مریم]]، آیه ۲۰-۲۷)
-مردم وقتى مریم را به این حال دیدند، شروع کردند از هر سو به وى طعنه زدن و سرزنش نمودن، چون دیدند دخترى بدون شوهر بچه دار شده است، گفتند: اى مریم چه عمل شگفت  آورى کردى!، اى خواهر هارون نه پدرت بد مردى بود و نه مادرت زناکار، مریم اشاره کرد به کودکش که با او سخن بگوئید، مردم گفتند: ما چگونه با کسى سخن گوئیم که کودکى در گهواره است، در این جا عیسى به سخن درآمد و گفت: من بنده خدا هستم، خداى تعالى به من کتاب داد و مرا پیامبرى از پیامبران کرد و هر جا که باشم با برکتم کرد و مرا به [[نماز]] و [[زکات]] سفارش کرد مادام که زنده باشم، بر [[احسان]] به مادرم سفارش فرمود و مرا نه جبار کرد و نه شقى، و سلام بر من روزى که به دنیا آمدم و روزى که مى میرم و روزى که زنده برمى خیزم. ([[سوره مریم]]، آیه ۲۷-۳۴)
+*مردم وقتى مریم را به این حال دیدند، شروع کردند از هر سو به وى طعنه زدن و سرزنش نمودن، چون دیدند دخترى بدون شوهر بچه دار شده است، گفتند: اى مریم چه عمل شگفت  آورى کردى!، اى خواهر هارون نه پدرت بد مردى بود و نه مادرت زناکار، مریم اشاره کرد به کودکش که با او سخن بگوئید، مردم گفتند: ما چگونه با کسى سخن گوئیم که کودکى در گهواره است، در این جا عیسى به سخن درآمد و گفت: من بنده خدا هستم، خداى تعالى به من کتاب داد و مرا پیامبرى از پیامبران کرد و هر جا که باشم با برکتم کرد و مرا به [[نماز]] و [[زکات]] سفارش کرد مادام که زنده باشم، بر [[احسان]] به مادرم سفارش فرمود و مرا نه جبار کرد و نه شقى، و سلام بر من روزى که به دنیا آمدم و روزى که مى میرم و روزى که زنده برمى خیزم. ([[سوره مریم]]، آیه ۲۷-۳۴)
 ==حضرت مریم در روایات==

@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 ==اخلاق و فضائل و ويژگي هاي حضرت مریم عليهاالسلام==
-* در [[سوره تحريم]] آیه 12: {{متن قرآن|«الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا»}}: مريم را به خاطر عفتش مى ستايد، و ستايش مريم علیهاالسلام در [[قرآن کریم]] مكرر آمده و شايد اين به خاطر رفتار ناپسندى باشد كه يهوديان نسبت به آن جناب روا داشته و تهمتى باشد كه ايشان به وى زدند، همچنین در «وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ» يعنى مريم از زمره مردمى بود كه مطيع خدا و خاضع در برابر اويند و دائما بر اين حال هستند و اگر مريم علیهاالسلام را با اين كه زن بود، فردى از [[قانتين]] خواند با اين كه كلمه مذكور جمع مذكر است، بدين جهت بود كه بيشتر قانتين مردان هستند. که منظور از قانتين عموم اهل طاعت و خضوع براى خدا باشد.<ref>[[ترجمه الميزان]] (سيد محمدباقر موسوى همدانى)، ج19، ص579.</ref>
+* در [[سوره تحريم]] آیه 12: {{متن قرآن|«الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا»}}: مريم را به خاطر عفتش مى ستايد، و ستايش مريم علیهاالسلام در [[قرآن کریم]] مكرر آمده و شايد اين به خاطر رفتار ناپسندى باشد كه يهوديان نسبت به آن جناب روا داشته و تهمتى باشد كه ايشان به وى زدند، همچنین در {{متن قرآن|«وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ»}} يعنى مريم از زمره مردمى بود كه مطيع خدا و خاضع در برابر اويند و دائما بر اين حال هستند و اگر مريم علیهاالسلام را با اين كه زن بود، فردى از [[قانتين]] خواند با اين كه كلمه مذكور جمع مذكر است، بدين جهت بود كه بيشتر قانتين مردان هستند. که منظور از قانتين عموم اهل طاعت و خضوع براى خدا باشد.<ref>[[ترجمه الميزان]] (سيد محمدباقر موسوى همدانى)، ج19، ص579.</ref>
 * در تفسير [[مجمع البیان]] از ابى موسى از رسول صلى الله عليه و آله روايت نموده: مي فرمود: بسيارى از رجال به مقام كمال [[ايمان]] نائل آمده اند و از بانوان كسى به مقام كامل نرسيده جز چهار بانو:

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 :و اين كه بعد از گفتن آن سخن اضافه كرد كه "من او و ذريه او را از شر [[شيطان]] رانده شده، به خدا پناه مى دهم" براى اين بود كه او و ذريه اش موفق به [[عبادت]] و خدمت كنيسه بشوند تا اسم مريم مطابق با مسمى باشد.»<ref>[[ترجمه الميزان]]، سيد محمد باقر موسوى همدانى، ج3، ص270.</ref>
-در تفسير قمى «[[تفسير قمى]] ج 1 ص 101» در ذيل آيه: "إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ..." از [[امام صادق]] علیه السلام روايت آمده كه فرمود: خداى تعالى به عمران [[وحى]] كرد كه من فرزندى به تو خواهم بخشيد، پسرى تام الخلقة، و پر بركت كه افراد كور مادرزاد و مبتلا به مرض برص را شفا مى دهد و به اذن خدا مردگان را زنده مى كند و من او را رسولى براى [[بنى اسرائيل]] قرار مى دهم.
+در تفسير قمى «[[تفسير قمى]] ج 1 ص 101» در ذيل آيه: {{متن قرآن|«إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ...»}} از [[امام صادق]] علیه السلام روايت آمده كه فرمود: خداى تعالى به عمران [[وحى]] كرد كه من فرزندى به تو خواهم بخشيد، پسرى تام الخلقة، و پر بركت كه افراد كور مادرزاد و مبتلا به مرض برص را شفا مى دهد و به اذن خدا مردگان را زنده مى كند و من او را رسولى براى [[بنى اسرائيل]] قرار مى دهم.
 عمران اين جريان را با همسرش حنه در ميان گذاشت و حنه همان مادر مريم است، همين كه مريم را حامله شد پيش خود خيال كرد كه حملش پسر است و وقتى آن را دختر زاييد عرضه داشت: "پروردگارا من او را دختر آوردم و معلوم است كه پسر چون دختر نيست و دختر نمى تواند پيغمبر شود".

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 به نظر علامه طباطبائی ره نامگذاری مریم نیز خود به خاطر نذر مادر او بوده است:
-:«كلمه "مريم" در لغت آن شهر، به طورى كه گفته اند به معناى زن عابد است، و نيز زن خدمتكار است، از همين جا معلوم مى شود كه چرا اين مادر دختر خود را بلافاصله بعد از وضع حمل مريم ناميد، و چرا خداى تعالى اين عمل او را حكايت كرد، خواست تا بعد از نوميدى از زاييدن پسرى كه محرر براى [[عبادت]] و خدمت باشد بلا درنگ همين دختر را براى اين كار محرر كند، پس اين كه گفت: "سميتها مريم"، به منزله اين است كه گفته باشد: "من اين دختر را براى تو محرر زاييدم" دليل بر اين كه جمله نامبرده به منزله صيغه [[نذر]] است، اين است كه خداى سبحان دنبالش اين نذر را قبول نموده و مى فرمايد: "فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً...".
+:«كلمه "مريم" در لغت آن شهر، به طورى كه گفته اند به معناى زن عابد است، و نيز زن خدمتكار است، از همين جا معلوم مى شود كه چرا اين مادر دختر خود را بلافاصله بعد از وضع حمل مريم ناميد، و چرا خداى تعالى اين عمل او را حكايت كرد، خواست تا بعد از نوميدى از زاييدن پسرى كه محرر براى [[عبادت]] و خدمت باشد بلا درنگ همين دختر را براى اين كار محرر كند، پس اين كه گفت: "سميتها مريم"، به منزله اين است كه گفته باشد: "من اين دختر را براى تو محرر زاييدم" دليل بر اين كه جمله نامبرده به منزله صيغه [[نذر]] است، اين است كه خداى سبحان دنبالش اين نذر را قبول نموده و مى فرمايد: {{متن قرآن|«فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً...»}}(سوره آل عمران/ آیه 37).
 :و اين كه بعد از گفتن آن سخن اضافه كرد كه "من او و ذريه او را از شر [[شيطان]] رانده شده، به خدا پناه مى دهم" براى اين بود كه او و ذريه اش موفق به [[عبادت]] و خدمت كنيسه بشوند تا اسم مريم مطابق با مسمى باشد.»<ref>[[ترجمه الميزان]]، سيد محمد باقر موسوى همدانى، ج3، ص270.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==حضرت مریم عليهاالسلام  در قرآن==
-اصولا در [[قرآن کریم]] جز مريم نام هيچ زنى برده نشده<ref> ترجمه الميزان (سيد محمدباقر موسوى همدانى)، ج19، ص578.</ref> و نامش سى و چهار بار در كلام الله مجيد ذکر شده است.<ref>[[قاموس قرآن]] (سيد على اكبر قرشى)، ج6، ص252.</ref> که البته در غالب موارد به هنگام نام بردن عیسی علیه السلام با نام عیسی بن مریم می باشد. از جمله مواردی که نام مریم به تنهایی برده شده است آیات زیر است:
+در [[قرآن کریم]] جز مريم نام هيچ زنى برده نشده<ref> ترجمه الميزان (سيد محمدباقر موسوى همدانى)، ج19، ص578.</ref> و نامش سى و چهار بار در كلام الله مجيد ذکر شده است.<ref>[[قاموس قرآن]] (سيد على اكبر قرشى)، ج6، ص252.</ref> که البته در غالب موارد به هنگام نام بردن عیسی علیه السلام با نام عیسی بن مریم می باشد. از جمله مواردی که نام مریم به تنهایی برده شده است آیات زیر است:
 * {{متن قرآن|«يَا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ»}}؛ ای مریم! (به شکرانه این نعمت) برای پروردگار خود، خضوع کن و [[سجده]] بجا آور! و با [[رکوع]]‌کنندگان، رکوع کن.([[سوره آل عمران]]، آیه 43)
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 ==سرپرستی حضرت مریم علیها السلام==
-از كافى مسندا از حضرت [[امام باقر]] عليه السلام و [[حدیث]] مروى از تفسير على بن ابراهيم مسندا از حضرت [[امام صادق]] عليه السلام اينست كه چون مادر مريم او را زائيد در خرقه اى او را پيچيد و آورد در بيت المقدس در نزد [[انبياء]] كه آن جا مشغول به [[عبادت]] بودند و آن ها بنابر نقل [[مجمع البيان]] بيست و نه نفر بودند و شرح نذر خود را بر آن ها بيان كرد آن ها هر كدام طالب شدند كه تكفل او را بنمايند چون پدر مريم كه عمران باشد مقام رياستى بر آن ها داشت [[حضرت زکریا]] فرمود: من سزاوارترم بتكفل او زيرا خاله اش در منزل من است راضى نشدند، بنا بر قرعه شد قرعه بنام زكريا درآمد.<ref> أطيب البيان في تفسير القرآن (سيد عبدالحسين طيب)، ج3، ص182.</ref>
+از [[امام باقر]] عليه السلام روایت شده است كه چون مادر مريم او را زائيد در خرقه اى او را پيچيد و آورد در بيت المقدس در نزد [[انبياء]] كه آن جا مشغول به [[عبادت]] بودند و آن ها بيست و نه نفر بودند و شرح نذر خود را بر آن ها بيان كرد آن ها هر كدام طالب شدند كه تكفل او را بنمايند چون پدر مريم كه عمران باشد مقام رياستى بر آن ها داشت. [[حضرت زکریا]] فرمود: من سزاوارترم بتكفل او زيرا خاله اش در منزل من است. راضى نشدند، بنا بر قرعه شد قرعه بنام زكريا درآمد.<ref> أطيب البيان في تفسير القرآن (سيد عبدالحسين طيب)، ج3، ص182.</ref>
 به شرحى كه خداوند در [[سوره آل عمران]] مي فرمايد: {{متن قرآن|«فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقاً قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَـذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ إنَّ اللّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ»}}.
 ==ولادت حضرت عیسی علیه السلام==
-بعد از آن كه مريم به حد بلوغ رسيد و در حجاب (محراب) قرار گرفت، خداى تعالى [[روح]] را (كه يكى از [[فرشتگان]] بزرگ خدا است) نزد او فرستاد و روح به شكل بشرى تمام عيار در برابر مريم مجسم شد و به او گفت: كه فرستاده اى است از نزد معبودش، و پروردگارش وى را فرستاده تا به اذن او پسرى به وى بدهد، پسرى بدون پدر و او را بشارت داد به اين كه بزودى از پسرش [[معجزات]] عجيبى ظهور مى كند و نيز خبر داد كه خداى تعالى بزودى او را به [[روح القدس]] تاييد نموده، كتاب و [[حكمت]] و [[تورات]] و [[انجيل]] اش مى آموزد و به عنوان رسولى به سوى [[ بنى اسرائيل]] گسيلش مى دارد.
+بعد از آن كه مريم به حد بلوغ رسيد و در حجاب (محراب) قرار گرفت، خداى تعالى [[روح]] را (كه يكى از [[فرشتگان]] بزرگ خدا است) نزد او فرستاد و روح به شكل بشرى تمام عيار در برابر مريم مجسم شد و به او گفت: كه فرستاده اى است از نزد معبودش، و پروردگارش وى را فرستاده تا به اذن او پسرى به وى بدهد، پسرى بدون پدر و او را بشارت داد به اين كه بزودى از پسرش [[معجزات]] عجيبى ظهور مى كند و نيز خبر داد كه خداى تعالى بزودى او را به [[روح القدس]] تاييد نموده، كتاب و [[حكمت]] و [[تورات]] و [[انجيل]] اش مى آموزد و به عنوان رسولى به سوى [[ بنى اسرائيل]] گسيلش مى دارد. رسولى داراى آيات بينات و نيز به مريم از شان پسرش و سرگذشت او خبر داد، آنگاه در مريم بدميد و او را حامله كرد، آن طور كه يك نفر زن به فرزند خود حامله مى شود، اين مطالب از آيات "[[سوره آل عمران]]، آيه 35-44" استفاده مى شود: آنگاه مريم به مكانى دور منتقل شد و در آن جا درد زائيدنش گرفت و درد زائيدن او را به طرف تنه نخله اى كشانيد و با خود مى گفت: اى كاش قبل از اين مرده و از خاطره ها فراموش شده بودم، من همه چيز را و همه چيز مرا از ياد مى برد، در اين هنگام از طرف پائين وى ندايش داد:
-رسولى داراى آيات بينات و نيز به مريم از شان پسرش و سرگذشت او خبر داد، آنگاه در مريم بدميد و او را حامله كرد، آن طور كه يك نفر زن به فرزند خود حامله مى شود، اين مطالب از آيات "[[سوره آل عمران]]، آيه 35-44" استفاده مى شود: آنگاه مريم به مكانى دور منتقل شد و در آن جا درد زائيدنش گرفت و درد زائيدن او را به طرف تنه نخله اى كشانيد و با خود مى گفت: اى كاش قبل از اين مرده و از خاطره ها فراموش شده بودم، من همه چيز را و همه چيز مرا از ياد مى برد، در اين هنگام از طرف پائين وى ندايش داد:
+غم مخور كه پروردگارت پائين پايت نهر آبى قرار داده، تنه درخت را تكان بده تا پى در پى خرماى نورس از بالا بريزد، از آن خرما بخور و از آن آب بنوش و از فرزندى چون من خرسند باش، اگر از آدميان كسى را ديدى كه حتما خواهى ديد، بگو من براى رحمان [[روزه]] گرفته ام و به همين جهت امروز با هيچ انسان سخن نمى گويم، مريم چون اين را شنيد از آن جا كه فرزند خود را زائيده بود به طرف مردم آمد در حالى كه فرزندش را در آغوش داشت ([[سوره مريم]]، آيه 20-27)
 مردم و همشهريان مريم وقتى او را به اين حال ديدند، شروع كردند از هر سو به وى طعنه زدن و سرزنش نمودند چون ديدند دخترى شوهر نرفته بچه دار شده است، گفتند: اى مريم چه عمل شگفت  آورى كردى!، اى خواهر هارون نه پدرت بد مردى بود و نه مادرت زناكار، مريم اشاره كرد به كودكش كه با او سخن بگوئيد، مردم گفتند: ما چگونه با كسى سخن گوئيم كه كودكى در گهواره است، در اين جا عيسى به سخن درآمد و گفت: