حضرت علی اکبر علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* در زیارت ناحیه مقدسه */

2025-07-02T13:33:17Z

‏در زیارت ناحیه مقدسه

Mohammadi در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۸

2025-07-02T13:28:42Z

Zamani در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۲

2023-07-25T12:32:05Z

Zamani: /* زندگینامه و ویژگی‌ها */

2023-07-25T11:40:43Z

‏زندگینامه و ویژگی‌ها

Zamani در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۰

2023-07-25T11:40:08Z

Zamani در ‏۶ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۰

2022-08-06T10:20:25Z

مهدی موسوی در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۹

2022-05-29T07:39:01Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-02-05T10:18:00Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2019-06-22T07:21:08Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani: تصحیح شعر

2018-04-28T06:53:58Z

تصحیح شعر

@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۱۰۰: @@
 {{متن حدیث|«السَّلامُ عَلَیک یا أوَّلَ قَتیلٍ مِن نَسلِ خَیرِ سَلیلٍ مِن سُلالَةِ إبراهیمَ الخَلیلِ ، صَلَّى اللّهُ عَلَیک وعَلى أبیک ، إذ قالَ فیک : قَتَلَ اللّهُ قَوما قَتَلوک ، یا بُنَی ما أجرَأَهُم عَلَى الرَّحمنِ وعَلَى انتِهاک حُرمَةِ الرَّسولِ ! عَلَى الدُّنیا بَعدَک العَفا ، کأَنّی بِک بَینَ یدَیهِ ماثِلاً ، ولِلکافِرینَ قائِلاً :
-أنَا عَلِی بنُ الحُسَینِ بنِ عَلِی * نَحنُ وبَیتِ اللّهِ أولى بِالنَّبِی
+{{متن حدیث|أنَا عَلِی بنُ الحُسَینِ بنِ عَلِی * نَحنُ وبَیتِ اللّهِ أولى بِالنَّبِی}}
-أطعَنُکم بِالرُّمحِ حَتّى ینثنَی * أضرِبُکم بِالسَّیفِ أحمی عَن أبی
+{{متن حدیث|أطعَنُکم بِالرُّمحِ حَتّى ینثنَی * أضرِبُکم بِالسَّیفِ أحمی عَن أبی}}
-ضَرَبَ غُلامٍ هاشِمِی عَرَبِی * وَاللّهِ لا یحکمُ فینَا ابنُ الدَّعِی
+{{متن حدیث|ضَرَبَ غُلامٍ هاشِمِی عَرَبِی * وَاللّهِ لا یحکمُ فینَا ابنُ الدَّعِی}}
-حَتّى قَضَیتَ نَحبَک ولَقیتَ رَبَّک ، أشهَدُ أنَّک أولى بِاللّهِ وبِرَسولِهِ ، وأنَّک ابنُ رَسولِهِ ، وحُجَّتُهُ وأمینُهُ، وَابنُ حُجَّتِهِ وأمینِهِ . حَکمَ اللّهُ عَلى قاتِلِک مُرَّةَ بنِ مُنقِذِ بنِ النُّعمانِ العَبدِی ـ لَعَنَهُ اللّهُ وأخزاهُ ـ ومَن شَرِکهُ فی قَتلِک ، وکانوا عَلَیک ظَهیرا ، أصلاهُمُ اللّهُ جَهَنَّمَ وساءَت مَصیرا ، وجَعَلَنَا اللّهُ مِن مُلاقیک ومُرافِقیک ، ومُرافِقی جَدِّک وأبیک وعَمِّک وأخیک واُمِّک المَظلومَةِ ، وأبرَأُ إلَى اللّهِ مِن أعدائِک اُولِى الجُحودِ ، والسَّلامُ عَلَیک ورَحمَةُ اللّهِ وبَرَکاتُهُ»}}.
+{{متن حدیث|حَتّى قَضَیتَ نَحبَک ولَقیتَ رَبَّک ، أشهَدُ أنَّک أولى بِاللّهِ وبِرَسولِهِ ، وأنَّک ابنُ رَسولِهِ ، وحُجَّتُهُ وأمینُهُ، وَابنُ حُجَّتِهِ وأمینِهِ . حَکمَ اللّهُ عَلى قاتِلِک مُرَّةَ بنِ مُنقِذِ بنِ النُّعمانِ العَبدِی ـ لَعَنَهُ اللّهُ وأخزاهُ ـ ومَن شَرِکهُ فی قَتلِک ، وکانوا عَلَیک ظَهیرا ، أصلاهُمُ اللّهُ جَهَنَّمَ وساءَت مَصیرا ، وجَعَلَنَا اللّهُ مِن مُلاقیک ومُرافِقیک ، ومُرافِقی جَدِّک وأبیک وعَمِّک وأخیک واُمِّک المَظلومَةِ ، وأبرَأُ إلَى اللّهِ مِن أعدائِک اُولِى الجُحودِ ، والسَّلامُ عَلَیک ورَحمَةُ اللّهِ وبَرَکاتُهُ»}}.
 سلام بر تو اى نخستین کشته از تبار بهترین بازمانده از نسلِ ابراهیم خلیل! درود خدا بر تو و بر پدرت ، آن گاه که در باره ات فرمود : «خدا بکشد آن گروهى را که تو را کشت . پسرم ! چه جرئتى بر خداى مهربان کردند و چه جسارتى در هتک حرمت پیامبر ! پس از تو ، خاک بر سرِ دنیا !» .

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 على ‌اکبر علیه السلام در شکل و شمایل و خلق و خو، شبیه ‌ترین مردم به [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (صلى الله علیه و آله) بود و منش و رفتارش، اخلاق پیامبر (صلى الله علیه و آله) را در خاطره‌ ها زنده مى‌ کرد و هرگاه [[اهل البیت|اهل بیت]] علیهم السلام مشتاق دیدار جدشان رسول اللَّه (صلى الله علیه و آله) مى ‌شدند، به چهره او مى ‌نگریستند.
-در روایتی به نقل از [[شیخ جعفر شوشتری]] در کتاب خصائص الحسینیه آمده است: در روز [[روز عاشورا|عاشورا]]، [[امام حسین علیه السلام|اباعبدالله الحسین]] هنگامی که علی اکبر را به میدان می فرستاد، به لشگر خطاب کرد و فرمود: "یا قوم، هولاءِ قد برز علیهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله..." ای قوم، شما شاهد باشید، پسری را به میدان می فرستم، که شبیه ترین مردم از نظر خلق و خوی و منطق به رسول الله (ص) است، بدانید هر زمان ما دلمان برای رسول الله(ص) تنگ می شد نگاه به وجه این پسر می کردیم.
+در روایتی به نقل از [[شیخ جعفر شوشتری]] در کتاب خصائص الحسینیه آمده است: در روز [[روز عاشورا|عاشورا]]، [[امام حسین علیه السلام|اباعبدالله الحسین]] هنگامی که علی اکبر را به میدان می فرستاد، به لشگر خطاب کرد و فرمود: {{متن حدیث|«یا قوم، هولاءِ قد برز علیهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله...»}}؛ ای قوم، شما شاهد باشید، پسری را به میدان می فرستم، که شبیه ترین مردم از نظر خلق و خوی و منطق به رسول الله است، بدانید هر زمان ما دلمان برای رسول الله تنگ می شد نگاه به وجه این پسر می کردیم.
 '''شایستگی برای خلافت از نظر معاویه:'''
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 '''از مردن در راه حق چه باک‌:'''
-[[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ طبرى]] ـ به نقل از عُقْبة بن سَمعان ـ : وقتى آخر شب شد، [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیه السلام به ما فرمود که آبگیرى کنیم. آن گاه دستور حرکت داد و ما به راه افتادیم. وقتى از منزلگاه [[قصر مقاتل|قصر بنى مُقاتل]]، حرکت کردیم و کمى رفتیم، حسین علیه السلام چُرتى زد و آن گاه بیدار شد و مى فرمود: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ» و «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِینَ» و این را دو یا سه بار تکرار کرد.
+[[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ طبرى]] ـ به نقل از عُقْبة بن سَمعان ـ : وقتى آخر شب شد، [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیه السلام به ما فرمود که آبگیرى کنیم. آن گاه دستور حرکت داد و ما به راه افتادیم. وقتى از منزلگاه [[قصر مقاتل|قصر بنى مُقاتل]]، حرکت کردیم و کمى رفتیم، حسین علیه السلام چُرتى زد و آن گاه بیدار شد و مى فرمود: {{متن حدیث|«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ؛ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِینَ»}} و این را دو یا سه بار تکرار کرد.
-پسرش على اکبر، بر اسب خویش آمد و گفت: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ رَجِعُونَ» و «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلمِینَ»، پدر جان! فدایت شوم! حمد و اِنّا لِلّه گفتن تو، براى چیست؟ فرمود: «پسرم! چُرتم گرفت و [در خواب،] سوارى را بر اسبى دیدم که گفت: این قوم حرکت مى کنند و مرگ نیز به دنبال آنهاست. پس دانستم که از مرگمان به ما خبر مى دهند».
+پسرش على اکبر، بر اسب خویش آمد و گفت: '''«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ رَجِعُونَ»''' و '''«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلمِینَ»'''، پدر جان! فدایت شوم! حمد و اِنّا لِلّه گفتن تو، براى چیست؟ فرمود: '''«پسرم! چُرتم گرفت و [در خواب،] سوارى را بر اسبى دیدم که گفت: این قوم حرکت مى کنند و مرگ نیز به دنبال آنهاست. پس دانستم که از مرگمان به ما خبر مى دهند»'''.
 گفت: پدر جان! خدا برایت بد نیاورد! مگر ما بر [[حق]] نیستیم (ألَسنا عَلَى الحَقِّ)؟ فرمود: «سوگند به آن که بندگان به سوى او خواهند رفت، چرا». علی اکبر گفت: پدر جان! پس اهمّیتى ندارد؛ چرا که بر حق جان مى دهیم. فرمود: «خدا، نیکوترین پاداشى را که به خاطر پدرى به فرزندى داده، به تو بدهد!».<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۳۰۹</ref>
@@ سطر ۵۹: / سطر ۵۹: @@
 '''وداع حضرت علی اکبر با حرم:'''
-در بسیاری از کتب است که چون حضرت عازم جنگ شد، امام به او فرمود: با مادر و برادر و عمّه هایت وداع نما. سپس به خیام حرم آمد، چون صدای جانفزای علی اکبر به گوش پرده نشینان حرم رسید همگی به دور او حلقه ماتم زدند و به علی اکبر گفتند: (إرحَم غُربَتَنا) به غربت ما رحم کن، (وَ لاتَستَعجِل إلی القِتال) عجله به جانب میدان نکن، (فَإنَّهُ لَیسَ لَنا طاقَةٌ فی فِراقِک) ما فراق تو را طاقت نداریم. و دستها در آغوشش درآوردند، و چندی ناله و گریه کردند. ابی عبدالله  فریاد زد: زنان، اهل بیت من، رهایش کنید. (فَإنَّهُ مَمسوسٌ فِی الله وَ مَقتولٌ فی سَبیلِ الله) او با ذات خدا تماس دارد و شهید راه خداست.
+در بسیاری از کتب است که چون حضرت عازم جنگ شد، امام به او فرمود: با مادر و برادر و عمّه هایت وداع نما. سپس به خیام حرم آمد، چون صدای جانفزای علی اکبر به گوش پرده نشینان حرم رسید همگی به دور او حلقه ماتم زدند و به علی اکبر گفتند: (إرحَم غُربَتَنا) به غربت ما رحم کن، (وَ لاتَستَعجِل إلی القِتال) عجله به جانب میدان نکن، (فَإنَّهُ لَیسَ لَنا طاقَةٌ فی فِراقِک) ما فراق تو را طاقت نداریم. و دستها در آغوشش درآوردند، و چندی ناله و گریه کردند. ابی عبدالله  فریاد زد: زنان، اهل بیت من، رهایش کنید. {{متن حدیث|«فَإنَّهُ مَمسوسٌ فِی الله وَ مَقتولٌ فی سَبیلِ الله»}} او با ذات خدا تماس دارد و شهید راه خداست.
-در کتاب روضة الاحباب نقل شده که امام حسین (ع) بدست خود سلاح جنگ به قامت علی اکبر پوشانید و کلاهخودی فولادی برسر او گذاشت و کمربند چرمی که از [[امام علی علیه السلام|علی مرتضی]] (ع) به یادگار داشت بر کمر وی بست و اسب عقاب را به او داد تا سوار شود، و او را بدین گونه روانه میدان کرد. امام حسین (ع) از شدّت غم گاهی می نشست و گاهی بر می خاست و سر خود را به آسمان بلند کرد و گفت:‌ خدایا شاهد باش که علی را فدای امّت جدّم کردم.
+در کتاب روضة الاحباب نقل شده که امام حسین علیه السلام بدست خود سلاح جنگ به قامت علی اکبر پوشانید و کلاهخودی فولادی برسر او گذاشت و کمربند چرمی که از [[امام علی علیه السلام|علی مرتضی]] علیه السلام به یادگار داشت بر کمر وی بست و اسب عقاب را به او داد تا سوار شود، و او را بدین گونه روانه میدان کرد. امام حسین علیه السلام از شدّت غم گاهی می نشست و گاهی بر می خاست و سر خود را به آسمان بلند کرد و گفت:‌ خدایا شاهد باش که علی را فدای امّت جدّم کردم.
 '''رزم اول حضرت علی اکبر:'''
@@ سطر ۷۳: / سطر ۷۳: @@
 {{بیت|تااللهِ لا یحکمُ فینا اِبنُ الدَّعِی |}}
-من علی پسر حسین پسر علی (ع) هستم، به خانه خدا سوگند که ما به نبّی(ص) نزدیکتر و اولی هستیم تا [[شبث بن ربعی|شبث]] و [[شمر بن ذی الجوشن|شمر]] فرومایه، آنقدر با شمشیر به شما می زنم تا شمشیر تاب بردارد، شمشیر زدن جوان هاشمی علوی. بخدا قسم پیوسته امروز از پدرم حمایت می کنم تا فرزند زنا زاده در میان ما حکومت نکند.
+من علی پسر حسین پسر علی هستم، به خانه خدا سوگند که ما به نبّی نزدیکتر و اولی هستیم تا [[شبث بن ربعی|شبث]] و [[شمر بن ذی الجوشن|شمر]] فرومایه، آنقدر با شمشیر به شما می زنم تا شمشیر تاب بردارد، شمشیر زدن جوان هاشمی علوی. بخدا قسم پیوسته امروز از پدرم حمایت می کنم تا فرزند زنا زاده در میان ما حکومت نکند.
 '''تشنگی مفرط حضرت علی اکبر:'''
@@ سطر ۹۱: / سطر ۹۱: @@
 '''پدر بر سر بالین پسر:'''
-حضرت هنوز رمقی در تن داشت که فریاد برآورد: «یا أبتاه! علیک منّی السّلام هذا جدی رسول الله یقرئک السلام و یقول: عجّل القدوم إلینا و شهق شهقةً فارق الدنیا؛ ای پدر! سلام بر تو باد، این جدم رسول خداست، او به جامی لبریز مرا سیراب کرد، او همی گوید: به سوی ما شتاب کن، و سپس نفسی کشید و به دیدار باقی شتافت. امام حسین(ع) به بالینش آمد و گونه بر گونه‌اش نهاد. [[حمید بن مسلم]] گوید: روز عاشوراء به گوش خود شنیدم که حسین مى‌فرمود: اى پسر جانم، خدا بکشد مردمى را که کشتند تو را چه اندازه بر خداى بخشاینده و بر هتک حرمت رسول جرأت دارند؟ سیل اشک روان کرد و گفت: پس از تو اف بر دنیا (عَلَى الدُّنیا بَعْدَک الْعَفا).
+حضرت هنوز رمقی در تن داشت که فریاد برآورد: «یا أبتاه! علیک منّی السّلام هذا جدی رسول الله یقرئک السلام و یقول: عجّل القدوم إلینا و شهق شهقةً فارق الدنیا؛ ای پدر! سلام بر تو باد، این جدم رسول خداست، او به جامی لبریز مرا سیراب کرد، او همی گوید: به سوی ما شتاب کن، و سپس نفسی کشید و به دیدار باقی شتافت. امام حسین علیه السلام به بالینش آمد و گونه بر گونه‌اش نهاد. [[حمید بن مسلم]] گوید: روز عاشوراء به گوش خود شنیدم که حسین مى‌فرمود: اى پسر جانم، خدا بکشد مردمى را که کشتند تو را چه اندازه بر خداى بخشاینده و بر هتک حرمت رسول جرأت دارند؟ سیل اشک روان کرد و گفت: «عَلَى الدُّنیا بَعْدَک الْعَفا»؛ پس از تو اف بر دنیا.
-در «روضة الصفا» آمده است که حسین بر بالین او بلند گریست و تا آن زمان کسى گریه‌اش را نشنیده بود. در این هنگام [[حضرت زینب سلام الله علیها|حضرت زینب]] (سلام الله علیها) از خیمه بیرون دوید در حالتى که ندا مى کرد: یا حَبیباهُ یابْنَ أخاهُ! پس آمد و خود را بر روى بدن پاره پاره على اکبر افکند، امام حسین علیه السّلام آمدند و خواهر را از روى جنازه على اکبر بلند کرد و به نزد زنان برگردانید. ابی عبدالله (ع) خود را به روی نعش علی انداخت و صورت روی صورت علی نهاد. همه گفتند حسین روی جنازه علی جان سپرده است، صدای هلهله و شادی دشمن بلند شد. بعد از دقایقی حضرت سر از روی نعش علی برداشت و رو به سمت خیام کرد و فرمود: "یا فتیان بنی هاشم! احملوا اخاکم الی الفسطاط" یعنی جوانان بنی هاشم بیایید و جنازه برادرتان را به سوی خیمه ها ببرید.
+در «روضة الصفا» آمده است که حسین بر بالین او بلند گریست و تا آن زمان کسى گریه‌اش را نشنیده بود. در این هنگام [[حضرت زینب سلام الله علیها|حضرت زینب]] (سلام الله علیها) از خیمه بیرون دوید در حالتى که ندا مى کرد: '''«یا حَبیباهُ یابْنَ أخاهُ!»''' پس آمد و خود را بر روى بدن پاره پاره على اکبر افکند، امام حسین علیه السّلام آمدند و خواهر را از روى جنازه على اکبر بلند کرد و به نزد زنان برگردانید. ابی عبدالله علیه السلام خود را به روی نعش علی انداخت و صورت روی صورت علی نهاد. همه گفتند حسین روی جنازه علی جان سپرده است، صدای هلهله و شادی دشمن بلند شد. بعد از دقایقی حضرت سر از روی نعش علی برداشت و رو به سمت خیام کرد و فرمود: {{متن حدیث|«یا فتیان بنی هاشم! احملوا اخاکم الی الفسطاط»}}؛ یعنی جوانان بنی هاشم بیایید و جنازه برادرتان را به سوی خیمه ها ببرید.
 ==در زیارت ناحیه مقدسه==
 در فرازی از [[زیارت ناحیه مقدسه]] خطاب به علی اکبر علیه السلام چنین آمده است:
-«السَّلامُ عَلَیک یا أوَّلَ قَتیلٍ مِن نَسلِ خَیرِ سَلیلٍ مِن سُلالَةِ إبراهیمَ الخَلیلِ ، صَلَّى اللّهُ عَلَیک وعَلى أبیک ، إذ قالَ فیک : قَتَلَ اللّهُ قَوما قَتَلوک ، یا بُنَی ما أجرَأَهُم عَلَى الرَّحمنِ وعَلَى انتِهاک حُرمَةِ الرَّسولِ ! عَلَى الدُّنیا بَعدَک العَفا ، کأَنّی بِک بَینَ یدَیهِ ماثِلاً ، ولِلکافِرینَ قائِلاً :
+{{متن حدیث|«السَّلامُ عَلَیک یا أوَّلَ قَتیلٍ مِن نَسلِ خَیرِ سَلیلٍ مِن سُلالَةِ إبراهیمَ الخَلیلِ ، صَلَّى اللّهُ عَلَیک وعَلى أبیک ، إذ قالَ فیک : قَتَلَ اللّهُ قَوما قَتَلوک ، یا بُنَی ما أجرَأَهُم عَلَى الرَّحمنِ وعَلَى انتِهاک حُرمَةِ الرَّسولِ ! عَلَى الدُّنیا بَعدَک العَفا ، کأَنّی بِک بَینَ یدَیهِ ماثِلاً ، ولِلکافِرینَ قائِلاً :
 أنَا عَلِی بنُ الحُسَینِ بنِ عَلِی * نَحنُ وبَیتِ اللّهِ أولى بِالنَّبِی
@@ سطر ۱۰۶: / سطر ۱۰۶: @@
 ضَرَبَ غُلامٍ هاشِمِی عَرَبِی * وَاللّهِ لا یحکمُ فینَا ابنُ الدَّعِی
-حَتّى قَضَیتَ نَحبَک ولَقیتَ رَبَّک ، أشهَدُ أنَّک أولى بِاللّهِ وبِرَسولِهِ ، وأنَّک ابنُ رَسولِهِ ، وحُجَّتُهُ وأمینُهُ، وَابنُ حُجَّتِهِ وأمینِهِ . حَکمَ اللّهُ عَلى قاتِلِک مُرَّةَ بنِ مُنقِذِ بنِ النُّعمانِ العَبدِی ـ لَعَنَهُ اللّهُ وأخزاهُ ـ ومَن شَرِکهُ فی قَتلِک ، وکانوا عَلَیک ظَهیرا ، أصلاهُمُ اللّهُ جَهَنَّمَ وساءَت مَصیرا ، وجَعَلَنَا اللّهُ مِن مُلاقیک ومُرافِقیک ، ومُرافِقی جَدِّک وأبیک وعَمِّک وأخیک واُمِّک المَظلومَةِ ، وأبرَأُ إلَى اللّهِ مِن أعدائِک اُولِى الجُحودِ ، والسَّلامُ عَلَیک ورَحمَةُ اللّهِ وبَرَکاتُهُ».
+حَتّى قَضَیتَ نَحبَک ولَقیتَ رَبَّک ، أشهَدُ أنَّک أولى بِاللّهِ وبِرَسولِهِ ، وأنَّک ابنُ رَسولِهِ ، وحُجَّتُهُ وأمینُهُ، وَابنُ حُجَّتِهِ وأمینِهِ . حَکمَ اللّهُ عَلى قاتِلِک مُرَّةَ بنِ مُنقِذِ بنِ النُّعمانِ العَبدِی ـ لَعَنَهُ اللّهُ وأخزاهُ ـ ومَن شَرِکهُ فی قَتلِک ، وکانوا عَلَیک ظَهیرا ، أصلاهُمُ اللّهُ جَهَنَّمَ وساءَت مَصیرا ، وجَعَلَنَا اللّهُ مِن مُلاقیک ومُرافِقیک ، ومُرافِقی جَدِّک وأبیک وعَمِّک وأخیک واُمِّک المَظلومَةِ ، وأبرَأُ إلَى اللّهِ مِن أعدائِک اُولِى الجُحودِ ، والسَّلامُ عَلَیک ورَحمَةُ اللّهِ وبَرَکاتُهُ»}}.
 سلام بر تو اى نخستین کشته از تبار بهترین بازمانده از نسلِ ابراهیم خلیل! درود خدا بر تو و بر پدرت ، آن گاه که در باره ات فرمود : «خدا بکشد آن گروهى را که تو را کشت . پسرم ! چه جرئتى بر خداى مهربان کردند و چه جسارتى در هتک حرمت پیامبر ! پس از تو ، خاک بر سرِ دنیا !» .

@@ سطر ۳۶: / سطر ۳۶: @@
 پسرش على اکبر، بر اسب خویش آمد و گفت: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیهِ رَجِعُونَ» و «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلمِینَ»، پدر جان! فدایت شوم! حمد و اِنّا لِلّه گفتن تو، براى چیست؟ فرمود: «پسرم! چُرتم گرفت و [در خواب،] سوارى را بر اسبى دیدم که گفت: این قوم حرکت مى کنند و مرگ نیز به دنبال آنهاست. پس دانستم که از مرگمان به ما خبر مى دهند».
-گفت: پدر جان! خدا برایت بد نیاورد! مگر ما بر [[حق]] نیستیم (ألَسنا عَلَى الحَقِّ)؟ فرمود: «سوگند به آن که بندگان به سوى او خواهند رفت، چرا». علی اکبر گفت: پدر جان! پس اهمّیتى ندارد؛ چرا که بر حق جان مى دهیم. فرمود: «خدا، نیکوترین پاداشى را که به خاطر پدرى به فرزندى داده، به تو بدهد!».
+گفت: پدر جان! خدا برایت بد نیاورد! مگر ما بر [[حق]] نیستیم (ألَسنا عَلَى الحَقِّ)؟ فرمود: «سوگند به آن که بندگان به سوى او خواهند رفت، چرا». علی اکبر گفت: پدر جان! پس اهمّیتى ندارد؛ چرا که بر حق جان مى دهیم. فرمود: «خدا، نیکوترین پاداشى را که به خاطر پدرى به فرزندى داده، به تو بدهد!».<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۳۰۹</ref>
 '''آوردن آب در شب عاشورا:'''
-[[الأمالی شیخ صدوق (کتاب)|الأمالى صدوق]]  به نقل از عبد اللّه بن منصور، از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]]، از پدرش [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] از جدّش [[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیهم السلام: در [[شب عاشورا]] امام حسین علیه السلام فرمان داد تا در اطراف لشکرش گودالى شبیه خندق کنْدند و به دستور ایشان پر از هیزم شد. آن گاه، پسرش على اکبر علیه السلام را با سى سوار و بیست پیاده، براى آوردن آب فرستاد.
+[[الأمالی شیخ صدوق (کتاب)|الأمالى صدوق]]  به نقل از عبد اللّه بن منصور، از [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]]، از پدرش [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] از جدّش [[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیهم السلام: در [[شب عاشورا]] امام حسین علیه السلام فرمان داد تا در اطراف لشکرش گودالى شبیه خندق کنْدند و به دستور ایشان پر از هیزم شد. آن گاه، پسرش على اکبر علیه السلام را با سى سوار و بیست پیاده، براى آوردن آب فرستاد.<ref> الأمالي، شيخ صدوق، ج1، ص221</ref>
 '''امان نامه برای حضرت در شب عاشورا:'''
-در [[الطبقات الکبری (کتاب)|الطبقات الکبرى]] آمده است: مردى از شامیان، على اکبر فرزند حسین علیه السلام را ـ که مادرش آمنه، دختر ابو مُرّة بن عُروة بن مسعود ثقفى بود، فرا خواند و گفت: تو با امیر مؤمنان [<nowiki/>[[یزید بن معاویه|یزید]]]، خویشاوندى دارى و به او نزدیکى. اگر بخواهى، ما به تو امان مى دهیم و به هر کجا که دوست داشتى، برو! على اکبر گفت: «بدان که ـ به خدا سوگند ـ رعایتِ خویشاوندىِ [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]] صلى الله علیه و آله، لازم تر از رعایت خویشاوندى [[ابوسفیان|ابو سفیان]] است!».
+در [[الطبقات الکبری (کتاب)|الطبقات الکبرى]] آمده است: مردى از شامیان، على اکبر فرزند حسین علیه السلام را ـ که مادرش آمنه، دختر ابو مُرّة بن عُروة بن مسعود ثقفى بود، فرا خواند و گفت: تو با امیر مؤمنان [[یزید بن معاویه|یزید]]، خویشاوندى دارى و به او نزدیکى. اگر بخواهى، ما به تو امان مى دهیم و به هر کجا که دوست داشتى، برو! على اکبر گفت: «بدان که ـ به خدا سوگند ـ رعایتِ خویشاوندىِ [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]] صلى الله علیه و آله، لازم تر از رعایت خویشاوندى [[ابوسفیان|ابو سفیان]] است!».
 '''نخستین شهید اهل بیت در روز عاشورا:'''

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 سند معتبرى براى حضور او در واقعه [[کربلا|کربلا]] وجود ندارد؛  بلکه برخى متأخّران، درگذشت او را قبل از واقعه کربلا دانسته اند.<ref>دانشنامه امام حسین(ع)، ج ۱، مدخل "لیلی همسر امام حسین(ع)".</ref>
-علت اینکه آن حضرت به علی اکبر مشهور شده است آن است که امام علی بن الحسین علیه السلام معروف به امام سجاد علیه السلام فرزند دیگر امام حسین علیه السلام همنام او و از او کوچکتر بوده است. ابو الفرج، در [[مقاتل الطالبیین (کتاب)|مقاتل الطالبیین]] خود، نقل کرده که [[یزید بن معاویه|یزید]] به امام زین العابدین علیه السلام گفت: نامت چیست؟ ایشان به او پاسخ داد: «على». یزید گفت: مگر على را خدا نکشت؟ فرمود: «برادر بزرگ ترى به نام على داشتم که شما او را کشتید.»<ref>مقاتل الطالبيين،ابو الفرج الإصفهاني، ج1، ص119</ref>
+علت اینکه آن حضرت به علی اکبر (بزرگتر) مشهور شده است آن است که امام علی بن الحسین علیه السلام معروف به امام سجاد علیه السلام فرزند دیگر امام حسین علیه السلام همنام او و از او کوچکتر بوده است. ابو الفرج، در [[مقاتل الطالبیین (کتاب)|مقاتل الطالبیین]] خود، نقل کرده که [[یزید بن معاویه|یزید]] به امام زین العابدین علیه السلام گفت: نامت چیست؟ ایشان به او پاسخ داد: «على». یزید گفت: مگر على را خدا نکشت؟ فرمود: «برادر بزرگ ترى به نام على داشتم که شما او را کشتید.»<ref>مقاتل الطالبيين،ابو الفرج الإصفهاني، ج1، ص119</ref>
 '''شبیه ترین خلق به پیامبر اکرم:'''
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 [[معاویه|معاویه]]، او را شایسته ترین فرد براى [[خلافت]] مى دانست و او را چنین توصیف کرد:
 «شایسته ترین فرد براى این کار (خلافت)، على بن الحسین بن على است. جدّش پیامبر خدا صلى الله علیه و آله است و دلیرى [[بنی هاشم|بنى هاشم]]، سخاوت [[بنی امیه|بنى امیه]] و فخر ثقیف را دارد». البتّه این سخن معاویه، در واقع، یک موضعگیرى سیاسى، به منظور نفى خلافت از خاندان رسالت است، نه این که واقعا او خلافت را حقّ على اکبر مى دانسته است.
 ==علی اکبر در حادثه کربلا==

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 سند معتبرى براى حضور او در واقعه [[کربلا|کربلا]] وجود ندارد؛  بلکه برخى متأخّران، درگذشت او را قبل از واقعه کربلا دانسته اند.<ref>دانشنامه امام حسین(ع)، ج ۱، مدخل "لیلی همسر امام حسین(ع)".</ref>
-[[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام به دلیل شدّت علاقه اى که به نام پدر بزرگوارش داشت، نام سه فرزند پسرِ خود را «على» گذاشت. از این رو، اوّلى به «علىِ اکبر» و دومى به «علىِ اوسط» و سومى به «علىِ اصغر» معروف شدند.
+علت اینکه آن حضرت به علی اکبر مشهور شده است آن است که امام علی بن الحسین علیه السلام معروف به امام سجاد علیه السلام فرزند دیگر امام حسین علیه السلام همنام او و از او کوچکتر بوده است. ابو الفرج، در [[مقاتل الطالبیین (کتاب)|مقاتل الطالبیین]] خود، نقل کرده که [[یزید بن معاویه|یزید]] به امام زین العابدین علیه السلام گفت: نامت چیست؟ ایشان به او پاسخ داد: «على». یزید گفت: مگر على را خدا نکشت؟ فرمود: «برادر بزرگ ترى به نام على داشتم که شما او را کشتید.»<ref>مقاتل الطالبيين،ابو الفرج الإصفهاني، ج1، ص119</ref>
 '''شبیه ترین خلق به پیامبر اکرم:'''

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''علی بن حسین علیه السلام''' مشهور به «علی اکبر»، فرزند بزرگ [[سیدالشهداء|حضرت سیدالشهدا]] علیه السلام است که در [[روز عاشورا]] در [[کربلا]] به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید. هنگام دفن [[شهدای کربلا]]، پیکر مطهر حضرت علی اکبر در پایین پای پدر بزرگوارش مدفون شد، از آن رو قبر [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام «[[قبر شش گوشه|شش گوشه]]» است.
-[[پرونده:شش گوشه.jpg|بندانگشتی|مدفن حضرت علی‌اکبر در قبر شش گوشه]]
+[[پرونده:شش گوشه.jpg|بندانگشتی|مدفن حضرت علی‌اکبر در ضریح شش گوشه]]
 ==زندگینامه و ویژگی‌ها==

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==علی اکبر در حادثه کربلا==
-مشهور است که حضرت على اکبر، اوّلین شهید [[اهل البیت|اهل بیت]] در [[کربلا]] بوده و طبرى و [[ابوالفرج اصفهانی|ابو الفرج اصفهانی]]، به این مطلب، تصریح کرده اند و در «[[زیارت ناحیه مقدسه|زیارت ناحیه]]» هم آمده است.
+مشهور است که حضرت على اکبر، اوّلین شهید [[اهل البیت|اهل بیت]] در [[کربلا]] بوده و [[محمد بن جریر طبری|طبرى]] و [[ابوالفرج اصفهانی|ابو الفرج اصفهانی]]، به این مطلب، تصریح کرده اند و در «[[زیارت ناحیه مقدسه|زیارت ناحیه]]» هم آمده است.
 '''سن حضرت در زمان شهادت''':
@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 به روایت [[بحارالأنوار (کتاب)|بحارالانوار]]: مرة بن منقذ بر فرق جوان ضربتی را زد که تاب و توان از او برفت، لشکر با شمشیر بر او می زد و او دست بگردن اسب خود کرد،‌ و اسب (که گویا تیر به چشمش خورده، و یا خون آن حضرت چشمانش را گرفته بود) او را میان لشکر دشمن برد.
-کتاب عوالم و محمد ابن جریر طبری و [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)|ارشاد]]، می گویند: مُنغَضِب ابن مرّه گفت: گناه عرب به گردن من اگر داغ او را به جگر پدرش نگذارم. حمله کرد، چنان شمشیری به فرق او زد که فرق شکافت، خون به صورتش جاری شد، شدت جریان خون جلوی چشمش را گرفت، از شدت زخم روی اسب افتاد، دستش را به گردن اسب انداخت، اسب چون در محاصره بود، راهی برای بیرون بردنش از میان لشکر نداشت، گرفتار شد. در این حال (فَقَطَعوهُ بِسُیوفِهِم إرباً إرباً) از هر طرف شمشیر به او زدند و او را قطعه قطعه کردند.
+کتاب عوالم و [[تاریخ طبری (کتاب)|تاریخ طبری]] و [[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)|ارشاد]]، می گویند: مُنغَضِب ابن مرّه گفت: گناه عرب به گردن من اگر داغ او را به جگر پدرش نگذارم. حمله کرد، چنان شمشیری به فرق او زد که فرق شکافت، خون به صورتش جاری شد، شدت جریان خون جلوی چشمش را گرفت، از شدت زخم روی اسب افتاد، دستش را به گردن اسب انداخت، اسب چون در محاصره بود، راهی برای بیرون بردنش از میان لشکر نداشت، گرفتار شد. در این حال (فَقَطَعوهُ بِسُیوفِهِم إرباً إرباً) از هر طرف شمشیر به او زدند و او را قطعه قطعه کردند.
 '''پدر بر سر بالین پسر:'''
@@ سطر ۱۴۱: / سطر ۱۴۱: @@
 *آهی سوزان بر مزار شهیدان (ترجمه "[[اللهوف (کتاب)|الهوف]]" [[سید بن طاووس]])، ترجمه احمد فهری زنجانی، انتشارات جهان.
-*در کربلا چه گذشت؟ (ترجمه "[[نفس المهموم (کتاب)|نفس المهموم]]" [[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]])، ترجمه محمد باقر کمره ای، انتشارات مسجد مقدس جمکران، ۱۳۸۱.
+*در کربلا چه گذشت؟ (ترجمه "[[نفس المهموم (کتاب)|نفس المهموم]]" [[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]])، ترجمه محمدباقر کمره ای، انتشارات مسجد مقدس جمکران، ۱۳۸۱.
-*[[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)|ارشاد]]، [[شیخ مفید|شیخ مفید]]، مترجم محمدباقر ساعدى خراسانى، انتشارات اسلامیة، تهران، ۱۳۸۰.
+*[[الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد (کتاب)|الارشاد]]، شیخ مفید، مترجم محمدباقر ساعدى خراسانى، انتشارات اسلامیة، تهران، ۱۳۸۰.
 *[[مقتل ابومخنف (کتاب)|مقتل ابی مخنف]]، ابومخنف، مترجم جواد سلیمانی، محقق محمد هادی یوسفی غروی، سال ۱۳۸۱.
 *[[دانشنامه امام حسین علیه السلام (کتاب)|دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ]]، محمد محمدی ری شهری، انتشارات دارالحدیث، قم، ۱۳۸۸.

@@ سطر ۱۳۸: / سطر ۱۳۸: @@
 == شعری در وصف حضرت علی اکبر (ع) ==
 {{بیت|یم فاطمی در سرمدی|مه هاشمی گل احمدی}}
-{{بیت|سرادقات محمدی | طلعت ظهور و جلالتی}}
+{{بیت|ز سرادقات محمدی | '''طلعت ظهور جلالتی'''}}
 {{بیت|به ملک مطاع به خدا مطیع|به مرض شفا به جزا شفیع}}
-{{بیت|چه مقام بندگی اش منیع|به چه طاعتی و اطاعتی}}
+{{بیت|چه مقام بندگی اش منیع|'''به چه طاعتی و اطاعتی'''}}
-{{بیت|به چه طاعتی و اطاعتی  |به سما قمر به نبی ثمر}}
+{{بیت|به سما قمر به نبی ثمر|به فاطمه در به علی گوهر}}
-{{بیت|به فاطمه در به علی گوهر |به حسن جگر به حسین پسر}}
+{{بیت|به حسن جگر به حسین پسر|'''چه نجابتی چه اصالتی'''}}
-{{بیت|چه نجابتی چه اصالتی |خم زلف او چه شکر شکن}}
+{{بیت|خم زلف او چه شکر شکن|به مثال نقره ی فام تن}}
-{{بیت|به مثال نقره ی فام تن |سپری به کتف و کفن به تن}}
+{{بیت|سپری به کتف و کفن به تن|'''به چه قامتی و قیامتی'''}}
-{{بیت|به چه قامتی و قیامتی| ز جلو نظر سوی قتلگه}}
+{{بیت|ز جلو نظر سوی قتلگه|ز قفا نظر سوی خیمه گه}}
-{{بیت|ز قفا نظر سوی خیمه گه| که نموده شه به قدش نگه}}
+{{بیت|که نموده شه به قدش نگه|'''به چه حسرتی و چه حالتی'''}}
-{{بیت|به چه حسرتی و چه حالتی| ز قفا دو زن شده نوحه گر}}
+{{بیت|ز قفا دو زن شده نوحه گر|یکی عمه گفت و یکی پسر}}
-{{بیت|یکی عمه گفت و یکی پسر|که نما به حالت ما نظر}}
+{{بیت|که نما به حالت ما نظر|'''به اشارتی و نظارتی'''}}
 ==پانویس==