حضرت صالح علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۹

2022-01-31T11:19:14Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-01-31T09:32:00Z

ویرایش

مهدی موسوی در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷

2022-01-31T08:37:12Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۷

2020-07-16T06:57:46Z

Zamani در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۷

2020-07-16T06:57:17Z

Zamani در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۵

2020-07-16T06:55:47Z

Zamani: /* حضرت صالح در قرآن */

2020-07-16T06:47:25Z

‏حضرت صالح در قرآن

Mohammadi در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۸

2020-07-13T09:58:14Z

Zamani: /* حضرت صالح علیه السلام در روايات */

2020-03-01T11:03:38Z

‏حضرت صالح علیه السلام در روايات

Zamani در ‏۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۱

2020-03-01T10:41:01Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''حضرت صالح علیه السلام،''' پیامبری است از نوادگان [[حضرت نوح علیه السلام|حضرت نوح]] علیه السلام، که بر [[قوم ثمود]] یا «اصحاب الحجر» که از اعراب و [[بت پرستی|بت پرست]] بودند، مبعوث شد تا آنها را به [[توحید]] و ترک [[فساد]] دعوت کند. دعوت صالح و انکار قوم ثمود مدتها ادامه یافت تا آنکه طغیان را به این حد رساندند که ناقه صالح یعنی [[معجزه]] الهی این پیامبر را کشتند و بعد از آن، مشمول [[عذاب]] الهی شده و هلاک گردیدند.
+'''حضرت صالح علیه السلام،''' پیامبری است از نوادگان [[حضرت نوح علیه السلام|حضرت نوح]] علیه السلام، که بر [[قوم ثمود]] یا «اصحاب الحجر» که از اعراب و [[بت پرستی|بت پرست]] بودند، مبعوث شد تا آنها را به [[توحید]] و ترک [[فساد]] دعوت کند. دعوت حضرت صالح و انکار قوم ثمود مدتها ادامه یافت تا آنکه طغیان را به این حد رساندند که «ناقه صالح» یعنی [[معجزه]] الهی این پیامبر را کشتند و بعد از آن، مشمول [[عذاب]] الهی شده و هلاک گردیدند.
 ==زندگی‌نامه==
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 *[[ابوحمزه ثمالى]] از [[امام باقر]] علیه السلام روایت مى  کند: [[جبرئیل]] هلاکت قوم ثمود را براى [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله این گونه بازگو کرد: صالح در حالى که بیش از «شانزده سال» از عمرش نمى‌گذشت به پیامبرى مبعوث گشت و تا سن ۱۲۰ سالگى در میان قومش به ارشاد آنها مى‌پرداخت. اما آنها به دعوت وى وقعى نمى‌نهادند و سر بر آستان بتانى مى‌ساییدند که بالغ بر هفتاد نوع بود.<ref> داستان پیامبران یا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، یوسف عزیزى، ص۱۷۳.</ref>
 *[[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام فرمود: «صالح، مدتى از میان قوم خود پنهان شد و هنگام پنهان شدن، مردى کامل و خوش اندام، دارای ریش زیاد، گونه‌هاى کم‌گوشت، و قد و قامت متوسّط بود، ولى وقتی به سوى قوم خود بازگشت، چهره‌اش تغییر یافته بود و به همین دلیل او را نشناختند و به سه گروه تقسیم شدند: دسته‌ای که منکر وى شدند، ۲. دسته‌اى که به شک افتادند، ۳. دسته‌ای که یقین داشتند که او همان صالح پیغمبر است...».<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة‏، ج ۱، ص ۱۳۶‏؛ بحار الانوار، ج‏۱۱، ص ۳۸۶ – ۳۸۷.</ref>
-*[[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین علی]] (علیه السلام) در فرازی از یکی از خطبه هایش ‌ می فرماید: «ناقه صالح را تنها یک نفر به هلاکت رسانید، ولی خداوند همه را مشمول عذاب ساخت چرا که همه آنها به این امر رضایت داشتند».<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۱.</ref>
+*[[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین علی]] علیه السلام در فرازی از یکی از خطبه هایش ‌ می فرماید: «ناقه صالح را تنها یک نفر به هلاکت رسانید، ولی خداوند همه را مشمول عذاب ساخت چرا که همه آنها به این امر رضایت داشتند».<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۰۱.</ref>
 *[[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله خطاب به امیرالمؤمنین علیه السلام مى فرمایند: شقى ترین انسان هاى اولیه همان کسى بود که ناقة صالح علیه السلام را پِى نمود و در میان امت من پست ترین مردم همان کسی است که خون سرخ تو را بر چهره ات جارى ساخت.<ref> شواهد التنزیل، ج ۲، ص ۳۳۵؛ داستان پیامبران یا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، یوسف عزیزى، ص ۱۷۲.</ref>
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 *داستان پیامبران یا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم؛ یوسف عزیزى، تهران: انتشارات هاد، اول، ۱۳۸۰ ش.
 *نقش اسوه ها در تبلیغ و تربیت، عباسى مقدم، مصطفى؛ تهران: چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامى، ۱۳۷۱.
 ==آرشیو عکس و تصویر==

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 <gallery mode="packed" heights="170">
-پرونده:نبیین (5).jpg|مرقد حضرات هود و صالح علیهماالسلام در وادی السلام
+پرونده:هود و صالح.jpg|مرقد هود و صالح علیهماالسلام در وادی‌السلام
-پرونده:نبیین (1).jpg|ورودی مرقد حضرات هود و صالح علیهماالسلام در وادی السلام
+پرونده:نبیین (1).jpg|ورودی مرقد هود و صالح
-پرونده:نبیین (3).jpg|داخل مرقد حضرات هود و صالح علیهماالسلام در وادی السلام
+پرونده:نبیین (3).jpg|داخل مرقد هود و صالح علیهماالسلام
-پرونده:نبیین (2).jpg|ضریح حضرات هود و صالح علیهماالسلام در وادی السلام
+پرونده:نبیین (2).jpg|ضریح هود و صالح علیهماالسلام
 </gallery>
 {{پیامبران}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۵۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~متوسط~~}}	+	{{خوب}}
	'''حضرت صالح''' پیامبری است که بر [[قوم ثمود]] که از اعراب و بت پرست بودند، مبعوث گرديد. این پیامبر از حيث زمان بعد از [[نوح]] و قبل از [[ابراهيم]] است. دعوت صالح و انكار ثمود مدتها ادامه يافت تا آن كه قوم ثمود طغيان را به اين حد رساندند كه نقشه كشتن ناقه معجزه الهی این پیامبر را طرح كرده و شقى‌ترين فرد خود را وادار كردند تا آن ناقه را به قتل برساند و بعد از این طغیان، رجفه (زلزله بسيار شديد) و صاعقه‌اى آمد و قوم ثمود در خانه‌هايشان هلاك شدند.		'''حضرت صالح''' پیامبری است که بر [[قوم ثمود]] که از اعراب و بت پرست بودند، مبعوث گرديد. این پیامبر از حيث زمان بعد از [[نوح]] و قبل از [[ابراهيم]] است. دعوت صالح و انكار ثمود مدتها ادامه يافت تا آن كه قوم ثمود طغيان را به اين حد رساندند كه نقشه كشتن ناقه معجزه الهی این پیامبر را طرح كرده و شقى‌ترين فرد خود را وادار كردند تا آن ناقه را به قتل برساند و بعد از این طغیان، رجفه (زلزله بسيار شديد) و صاعقه‌اى آمد و قوم ثمود در خانه‌هايشان هلاك شدند.

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 *داستان پيامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم؛ يوسف عزيزى، تهران: انتشارات هاد، اول، 1380 ش.
 *نقش اسوه ها در تبليغ و تربيت، عباسى مقدم، مصطفى؛ تهران: چاپ و نشر سازمان تبليغات اسلامى، 1371.
 ==آرشیو عکس و تصویر==
@@ سطر ۶۱: / سطر ۵۸: @@
 پرونده:نبیین (2).jpg|ضریح حضرات هود و صالح علیهماالسلام در وادی السلام
 </gallery>
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]
 [[رده:پیامبران]]
 [[رده:مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-حضرت صالح پیامبری است که بر قوم ثمود که از اعراب و بت پرست بودند، مبعوث گرديد. این پیامبر از حيث زمان بعد از نوح و قبل از ابراهيم است. دعوت صالح و انكار ثمود مدتها ادامه يافت تا آن كه قوم ثمود طغيان را به اين حد رساندند كه نقشه كشتن ناقه معجزه الهی این پیامبر را طرح كرده و شقى ترين فرد خود را وادار كردند تا آن ناقه را به قتل برساند و بعد از این طغیان، رجفه (زلزله بسيار شديد) و صاعقه اى آمد و قوم ثمود در خانه هايشان هلاك شدند.
+'''حضرت صالح''' پیامبری است که بر [[قوم ثمود]] که از اعراب و بت پرست بودند، مبعوث گرديد. این پیامبر از حيث زمان بعد از [[نوح]] و قبل از [[ابراهيم]] است. دعوت صالح و انكار ثمود مدتها ادامه يافت تا آن كه قوم ثمود طغيان را به اين حد رساندند كه نقشه كشتن ناقه معجزه الهی این پیامبر را طرح كرده و شقى‌ترين فرد خود را وادار كردند تا آن ناقه را به قتل برساند و بعد از این طغیان، رجفه (زلزله بسيار شديد) و صاعقه‌اى آمد و قوم ثمود در خانه‌هايشان هلاك شدند.
 ==نسب حضرت صالح علیه السلام==
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 نام حضرت صالح 9 بار در قرآن آمده و اين رسول گرامى بر [[قوم ثمود]] مبعوث گرديد كه قومى [[بت پرست]] بودند.<ref>[[قاموس قرآن]] (قرشى سيد على اكبر)، ج4، ص144.</ref>
-ثمود قومى از عرب اصيل بوده اند كه در سرزمين "[[وادى القرى]]" بين [[مدينه]] و [[شام]] زندگى مى ‌كردند. اين قوم بعد از [[قوم عاد]] پديد آمده و تمدنى داشته اند كه زمين را آباد مى  كردند و در زمين هموار قصرها و در شكم كوه ها خانه هايى ايمن مى ساختند. ([[سوره اعراف]]، آيه 74)‌ و يكى از مشاغل آنان زراعت بوده، يعنى چشمه هايى به راه انداخته و نخلستان ها و باغ ها و كشتزارها پديد آوردند. ([[سوره شعراء]]، آيه 148)
+ثمود قومى از عرب اصيل بوده اند كه در سرزمين "[[وادى القرى]]" بين [[مدينه]] و [[شام]] زندگى مى ‌كردند. اين قوم بعد از [[قوم عاد]] پديد آمده و تمدنى داشته‌اند كه زمين را آباد مى‌كردند و در زمين هموار قصرها و در شكم كوه‌ها خانه‌هايى ايمن مى ساختند. ([[سوره اعراف]]، آيه 74)‌ و يكى از مشاغل آنان زراعت بوده، يعنى چشمه هايى به راه انداخته و نخلستان ها و باغ ها و كشتزارها پديد آوردند. ([[سوره شعراء]]، آيه 148)
 [[قوم ثمود]] طبق سنت قبائل زندگى مى  كردند كه پيرمردان و بزرگتران، در قبيله حكم مى راندند و در شهرى كه جناب صالح علیه السلام در آنجا مبعوث شد هفت طايفه بودند كه كارشان فساد در زمين بود و هيچ كار شايسته اى نداشتند. ([[سوره نمل]]، آيه 48) و در آخر در زمين طغيان كرده، بت ها پرستيدند و طغيان و سركشى را از حد گذراندند.
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ==حضرت صالح علیه السلام در روايات==
-*پيامبر صلی الله علیه و آله خطاب به [[اميرالمؤمنين]] علیه السلام مى فرمايند: شقى ترين انسان هاى اوليه همان كسى بود كه ناقة صالح را پى نمود و در ميان امت من پست ترين مردم همان كسی است كه خون سرخ تو را بر چهره ات جارى ساخت.<ref> داستان [[پیامبران]] يا قصه هاى [[قرآن]] از آدم تا خاتم (يوسف عزيزى)، ص 172.</ref>
+*پيامبر صلی الله علیه و آله خطاب به [[اميرالمؤمنين]] علیه السلام مى فرمايند: شقى ترين انسان هاى اوليه همان كسى بود كه ناقة صالح را پى نمود و در ميان امت من پست ترين مردم همان كسی است كه خون سرخ تو را بر چهره ات جارى ساخت.<ref> داستان پیامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، يوسف عزيزى، ص 172.</ref>
-*«[[ابوحمزه ثمالى]]» از [[امام باقر]] علیه السلام روايت مى  كند: [[جبرئيل]] هلاكت قوم ثمود را براى پيامبر صلی الله علیه و آله اين گونه بازگو كرد: صالح در حالى كه بيش از «شانزده سال» از عمرش نمى  گذشت به پيامبرى مبعوث گشت و تا سن 120 سالگى در ميان قومش به ارشاد آن ها مى  پرداخت. اما آن ها به دعوت وى وقعى نمى نهادند و سر بر آستان بتانى مى ساييدند كه بالغ بر هفتاد نوع بود.<ref> داستان پيامبران يا [[قصه هاى قرآن]] از آدم تا خاتم (يوسف عزيزى)، ص173.</ref>
+*«[[ابوحمزه ثمالى]]» از [[امام باقر]] علیه السلام روايت مى  كند: [[جبرئيل]] هلاكت قوم ثمود را براى پيامبر صلی الله علیه و آله اين گونه بازگو كرد: صالح در حالى كه بيش از «شانزده سال» از عمرش نمى‌گذشت به پيامبرى مبعوث گشت و تا سن 120 سالگى در ميان قومش به ارشاد آن ها مى‌پرداخت. اما آنها به دعوت وى وقعى نمى‌نهادند و سر بر آستان بتانى مى‌ساييدند كه بالغ بر هفتاد نوع بود.<ref> داستان پيامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، يوسف عزيزى، ص173.</ref>
-==اخلاق و فضائل و ويژگي هاي حضرت صالح علیه السلام==
+==اخلاق و فضائل و ويژگي‌هاي حضرت صالح علیه السلام==
-مطالعه در سيره حيات و دعوت حضرت صالح نشان مى دهد كه اين [[پيامبر الهى]] در برابر برخوردهاى نامعقول و خشونت آميز و معاندانه قوم خود همواره بزرگوارانه رفتار نموده، با اغماض و عفو از خطا و گناهشان درمى گذشت.
+مطالعه در سيره حيات و دعوت حضرت صالح نشان مى‌دهد كه اين [[پيامبر الهى]] در برابر برخوردهاى نامعقول و خشونت آميز و معاندانه قوم خود همواره بزرگوارانه رفتار نموده، با اغماض و عفو از خطا و گناهشان درمى گذشت.
-در ابتداى روند دعوت صالح با استدلال هاى روشن آن ها را به [[توحيد]] فراخواند. استدلالش را نپذيرفتند، بلكه در عوض، تهمت هاى ناروايى بدو زدند و حتى در نهايت گستاخى از او درخواست نزول عذاب نمودند. در تمام اين مراحل آن چه از اين مبلّغ گرانقدر و اسوه قرآنى مشاهده گرديد، مواجهه كريمانه و نگاه مهربانانه و گذشت بزرگوارانه و خطاپوشى پدرانه بود. بنابراين به حق مى توان او را اسوه [[قرآن]] در [[صبر]] و متانت در رفتار با مخالفان دانست.<ref> اسوه هاى قرآنى و شيوه هاى تبليغى آنان (مصطفى عباسى مقدم).</ref>
+در ابتداى روند دعوت صالح با استدلال هاى روشن آن ها را به [[توحيد]] فراخواند. استدلالش را نپذيرفتند، بلكه در عوض، تهمت هاى ناروايى بدو زدند و حتى در نهايت گستاخى از او درخواست نزول عذاب نمودند. در تمام اين مراحل آن چه از اين پیامبر الهی مشاهده گرديد، مواجهه كريمانه و نگاه مهربانانه و گذشت بزرگوارانه و خطاپوشى پدرانه بود. بنابراين به حق مى توان او را اسوه [[قرآن]] در [[صبر]] و متانت در رفتار با مخالفان دانست.<ref> اسوه هاى قرآنى و شيوه هاى تبليغى آنان، مصطفى عباسى مقدم.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۵: @@
 ==منابع==
 *حيوة القلوب، [[علامه مجلسى]]؛ [[قم]]: سرور، ششم، 1384 ش.
 *قاموس قرآن، سيد على اكبر قرشى؛ تهران: اسلاميه، پنجم، 1367 ش.
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۲: @@
 {{پیامبران}}
 {{قرآن}}
 ==آرشیو عکس و تصویر==
@@ سطر ۶۵: / سطر ۶۱: @@
 پرونده:نبیین (2).jpg|ضریح حضرات هود و صالح علیهماالسلام در وادی السلام
 </gallery>
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]
 [[رده:پیامبران]]
 [[رده:مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 [[قوم ثمود]] طبق سنت قبائل زندگى مى  كردند كه پيرمردان و بزرگتران، در قبيله حكم مى راندند و در شهرى كه جناب صالح علیه السلام در آنجا مبعوث شد هفت طايفه بودند كه كارشان فساد در زمين بود و هيچ كار شايسته اى نداشتند. ([[سوره نمل]]، آيه 48) و در آخر در زمين طغيان كرده، بت ها پرستيدند و طغيان و سركشى را از حد گذراندند.
-بعد از آن كه قوم ثمود پروردگار خود را فراموش كرد و در فسادكارى خود از حد گذشت، خداى عزوجل حضرت صالح پيغمبر علیه السلام را به سوى آنان مبعوث كرد و آن جناب از خاندانى آبرومند و صاحب افتخار و معروف به عقل و كفايت بود، ([[سوره هود]]، آيه 62 - [[سوره نمل]]، آيه 49) قوم خود را به [[دين]] [[توحيد]] و به ترك بت پرستى دعوت كرد و آنان را همى خواند تا در مجتمع خود به عدل و احسان رفتار كنند و در زمين علو و گردنكشى نكنند و اسراف و طغيان نورزند، و در آخر آنان را به عذاب الهى تهديد كرد.
+بعد از آن كه قوم ثمود پروردگار خود را فراموش كرد و در فسادكارى خود از حد گذشت، خداى عزوجل حضرت صالح پيغمبر علیه السلام را به سوى آنان مبعوث كرد و آن جناب از خاندانى آبرومند و صاحب افتخار و معروف به عقل و كفايت بود، ([[سوره هود]]، آيه 62 - [[سوره نمل]]، آيه 49) قوم خود را به [[دين]] [[توحيد]] و به ترك بت پرستى دعوت كرد و از آنان خواست که در جامعه خود به عدل و احسان رفتار كنند و در زمين علو و گردنكشى نكنند و اسراف و طغيان نورزند، و در آخر آنان را به عذاب الهى تهديد كرد.
 صالح علیه السلام همچنان به امر دعوت قيام مى  نمود و مردم را به [[حكمت]] و موعظه حسنه نصيحت مى  كرد و در برابر آزار و اذيت آنان در راه خدا صبر مى  نمود تا شايد دست از لجبازى برداشته، [[ايمان]] بياورند ولى به جز جماعتى اندك از مستضعفين قوم، كسى ايمان  نياورد، ([[سوره اعراف]]، آيه 75) طاغيان مستكبر و عامه مردم كه هميشه دنباله رو طغيانند همچنان بر كفر و عناد خود اصرار ورزيدند و مؤمنين به صالح را خوار شمردند و جناب صالح را به سفاهت و جادوگرى متهم ساختند.
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 و از آن جناب دليل و شاهدى بر نبوتش خواسته و گفتند: آيتى [[معجزه]] بياور تا شاهدى بر صدق گفتارت در ادعاى رسالتت باشد، و از پيش خود اين معجزه را پيشنهاد كردند كه صالح براى آنان از شكم صخره سختى كه در كوه بود ماده شترى بيرون بياورد صالح علیه السلام نيز اين كار را كرد و ناقه مطابق آن چه آن ها خواسته بودند از شكم كوه بيرون آمد و به آنان فرمود: خداى تعالى شما را امر فرموده كه از آب چشمه، خود يك روز استفاده كنيد و يك روز ديگر را به اين ناقه اختصاص دهيد تا آن حيوان از آن چشمه بنوشد، در حقيقت يك روز در ميان براى شما باشد و يك روز در ميان براى ناقه، و نيز دستور داده او را آزاد بگذاريد تا در زمين خدا هر جور كه مى خواهد بچرد و زنهار كه به او آسيب برسانيد كه اگر چنين كنيد عذابى دردناك و نزديك شما را خواهد گرفت.
-دعوت صالح و انكار ثمود مدتى ادامه يافت تا آن كه قوم ثمود طغيان را به اين حد رساندند كه نقشه كشتن ناقه را طرح كرده و شقى ترين فرد خود را وادار كردند تا آن ناقه را به قتل برساند و به صالح گفتند: حالا اگر از راستگويان هستى آن عذابى كه ما را به آن تهديد مى كردى بياور، صالح در پاسخشان فرمود: تنها سه روز مهلت داريد كه در خانه هايتان از زندگى برخوردار باشيد و اين وعده اى است كه تكذيب پذير نيست.
+دعوت صالح و انكار ثمود مدتى ادامه يافت تا آن كه قوم ثمود طغيان را به اين حد رساندند كه نقشه كشتن ناقه را طرح كرده و شقى ترين فرد خود را وادار كردند تا آن ناقه را به قتل برساند و به صالح گفتند: حالا اگر از راستگويان هستى آن عذابى كه ما را به آن تهديد مى كردى بياور، صالح در پاسخشان فرمود: تنها سه روز مهلت داريد كه در خانه هايتان از زندگى برخوردار باشيد و اين وعده‌اى است كه تكذيب پذير نيست.
-بعد از اين تهديد مردم شهر و قبائل آن نقشه از بين بردن صالح علیه السلام را طرح كردند و در بين خود سوگندها خوردند كه ما شب هنگام، بر سر او و خانواده اش مى تازيم و همه را به قتل مى رسانيم و آن گاه به صاحب خون او مى گوييم ما هيچ اطلاعى از ماجراى كشته شدن او و خانواده اش نداريم و ما به يقين راستگويانيم. آرى اين نقشه را طرح كردند و خداى تعالى نيز نقشه اى داشت كه آنها از آن خبر نداشتند، چيزى نگذشت كه صاعقه آنان را گرفت در حالى  كه آمدنش را تماشا مى كردند.
+بعد از اين تهديد مردم شهر و قبائل آن نقشه از بين بردن صالح علیه السلام را طرح كردند و در بين خود سوگندها خوردند كه ما شب هنگام، بر سر او و خانواده‌اش مى تازيم و همه را به قتل مى رسانيم و آن گاه به صاحب خون او مى گوييم ما هيچ اطلاعى از ماجراى كشته شدن او و خانواده اش نداريم و ما به يقين راستگويانيم. آرى اين نقشه را طرح كردند و خداى تعالى نيز نقشه اى داشت كه آنها از آن خبر نداشتند، چيزى نگذشت كه صاعقه آنان را گرفت در حالى  كه آمدنش را تماشا مى كردند.
-و همچنين رجفه (زلزله بسيار شديد) و صاعقه اى آمد و قوم ثمود در خانه هايشان هلاك شدند، پس از آن حضرت صالح روى از آنان برتافت و به آن جسدهاى بى جان خطاب كرد كه اى قوم! چقدر به شما گفتم دست از اين بت ها برداريد و چند بار [[رسالت]] پروردگارم را به شما ابلاغ نموده، درباره شما خيرخواهى كردم وليكن شما خيرخواهان خود را دوست نمى داشتيد و خداى تعالى صالح و آنهايى كه [[ايمان]] آورده و از [[عذاب خدا]] پروا داشتند را نجات داد. و بعد از آن كه همه از بين رفتند منادى الهى ندا در داد:
+و همچنين رجفه (زلزله بسيار شديد) و صاعقه‌اى آمد و قوم ثمود در خانه هايشان هلاك شدند، پس از آن حضرت صالح روى از آنان برتافت و به آن جسدهاى بى جان خطاب كرد كه اى قوم! چقدر به شما گفتم دست از اين بت ها برداريد و چند بار [[رسالت]] پروردگارم را به شما ابلاغ نموده، درباره شما خيرخواهى كردم وليكن شما خيرخواهان خود را دوست نمى داشتيد و خداى تعالى صالح و آنهايى كه [[ايمان]] آورده و از [[عذاب خدا]] پروا داشتند را نجات داد. و بعد از آن كه همه از بين رفتند منادى الهى ندا در داد:
-{{متن قرآن|«أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ»}}([[سوره هود]]/آیه68) آگاه باشيد كه [[قوم ثمود]] به پروردگارشان كفر ورزيدند و از رحمت خدا دور گشتند".<ref> [[ترجمه الميزان]] (موسوى همدانى سيد محمد باقر)، ج  10، ص: 471.</ref>
+{{متن قرآن|«أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ»}}([[سوره هود]]/آیه68) آگاه باشيد كه [[قوم ثمود]] به پروردگارشان كفر ورزيدند و از رحمت خدا دور گشتند".<ref> تفسیر المیزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوى همدانى، ج10، ص471.</ref>
 ==حضرت صالح علیه السلام در روايات==

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[قطب راوندى]] گفته است كه: حضرت صالح عليه السلام پسر ثمود پسر عاد پسر ارم پسر سام پسر حضرت نوح بود و مشهور آن است كه: صالح پسر عبيد پسر اسف پسر ماشخ پسر عبيد پسر حاذر پسر ثمود پسر عاثر پسر ارم پسر سام بود.<ref> [[حيوة القلوب]]، ج1، ص308.</ref>
 ==حضرت صالح در قرآن==
-حضرت صالح از [[پیامبران]] عظيم الشأن عليهم السلام است که، نام مباركش در كلام الله مجيد 9 بار آمده و از حيث زمان بعد از نوح و قبل از ابراهيم است. اين رسول گرامى بر [[قوم ثمود]] مبعوث گرديد كه قومى [[بت پرست]] بودند.<ref>[[قاموس قرآن]] (قرشى سيد على اكبر)، ج4، ص144.</ref>
+نام حضرت صالح 9 بار در قرآن آمده و اين رسول گرامى بر [[قوم ثمود]] مبعوث گرديد كه قومى [[بت پرست]] بودند.<ref>[[قاموس قرآن]] (قرشى سيد على اكبر)، ج4، ص144.</ref>
-آنچه كتاب خدا از اخبار اين قوم شرح داده اين است كه اين ها قومى از عرب بوده اند و ما اين معنا را از نام پيامبرشان صالح علیه السلام كه كلمه اى است عربى استفاده مى كنيم و از آيه 61 [[سوره هود]] برمى آيد كه آن جناب از همان قوم بوده، پس معلوم مى  شود اين ها مردمى عرب بوده اند كه نام مردى از آنان صالح بوده و اين قوم بعد از [[قوم عاد]] پديد آمده و تمدنى داشته اند كه زمين را آباد مى  كردند و در زمين هموار قصرها و در شكم كوه ها خانه هايى ايمن مى ساختند. ([[سوره اعراف]]، آيه 74)‌ و يكى از مشاغل آنان زراعت بوده، يعنى چشمه هايى به راه انداخته و نخلستان ها و باغ ها و كشتزارها پديد آوردند. ([[سوره شعراء]]، آيه 148)
+ثمود قومى از عرب اصيل بوده اند كه در سرزمين "[[وادى القرى]]" بين [[مدينه]] و [[شام]] زندگى مى ‌كردند. اين قوم بعد از [[قوم عاد]] پديد آمده و تمدنى داشته اند كه زمين را آباد مى  كردند و در زمين هموار قصرها و در شكم كوه ها خانه هايى ايمن مى ساختند. ([[سوره اعراف]]، آيه 74)‌ و يكى از مشاغل آنان زراعت بوده، يعنى چشمه هايى به راه انداخته و نخلستان ها و باغ ها و كشتزارها پديد آوردند. ([[سوره شعراء]]، آيه 148)
 [[قوم ثمود]] طبق سنت قبائل زندگى مى  كردند كه پيرمردان و بزرگتران، در قبيله حكم مى راندند و در شهرى كه جناب صالح علیه السلام در آنجا مبعوث شد هفت طايفه بودند كه كارشان فساد در زمين بود و هيچ كار شايسته اى نداشتند. ([[سوره نمل]]، آيه 48) و در آخر در زمين طغيان كرده، بت ها پرستيدند و طغيان و سركشى را از حد گذراندند.