حضرت سلیمان علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۰

2026-07-02T15:50:58Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-01-26T12:31:29Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۹

2022-01-26T10:39:43Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۹

2018-09-04T06:49:17Z

Zamani در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۱۷

2018-09-04T06:17:26Z

Zamani: مقدمه

2018-09-04T05:13:39Z

مقدمه

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۷

2018-09-03T10:27:41Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۶

2018-09-03T10:26:59Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۳۵

2018-09-03T09:35:20Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۶

2018-09-03T08:36:42Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 در قرآن موارد زیر در خصوص سرگذشت و داستان زندگی آن حضرت آمده است:
-*آن جناب فرزند و وارث [[حضرت داود]] علیه السلام بود: {{متن قرآن|«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیمانَ»}}؛ ما به داوود سلیمان را بخشیدیم (سوره ص، آیه ۳۰)؛ {{متن قرآن|«وَ وَرِثَ سُلَیمانُ داوُدَ»}}؛ سلیمان از داوود ارث برد. (سوره نمل، آیه ۱۶)
+*آن جناب فرزند و وارث [[حضرت داود]] علیه السلام بود: «{{متن قرآن|وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ...}}<ref name=":1">[[آیه 30 سوره ص|سوره صاد، آیه ۳۰.]]</ref>؛ ما به داوود سلیمان را بخشیدیم ...». «{{متن قرآن|وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ ...}}<ref name=":۰">[[آیه 16 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۱۶.]]</ref>؛ سلیمان از داوود ارث برد ...».
-*خداى تعالى مُلکى عظیم به او داد، [[جن]] و طیر و باد را برایش مسخّر کرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذکر این چند نعمت در [[سوره انبیاء]]، آیه ۸۱، در [[سوره نمل]]، آیه ۱۶ تا ۱۸، در [[سوره سبا]]، آیه ۱۲ تا ۱۳ و در [[سوره ص]]، آیه ۳۵ تا ۳۹ آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید: {{متن قرآن|«وَ قالَ یا أَیهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّیرِ وَ أُوتینا مِنْ کلِّ شَی‏ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبینُ»}}. و گفت: «اى مردم، ما زبان پرندگان را تعلیم یافته ‏ایم و از هر چیزى به ما داده شده است. راستى که این همان امتیاز آشکار است.» (سوره نمل، آیه ۱۶)
+*خداى تعالى مُلکى عظیم به او داد، [[جن]] و طیر و باد را برایش مسخّر کرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذکر این چند نعمت در [[سوره انبیاء]]، آیه ۸۱، در [[سوره نمل]]، آیه ۱۶ تا ۱۸، در [[سوره سبا]]، آیه ۱۲ تا ۱۳ و در [[سوره ص]]، آیه ۳۵ تا ۳۹ آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید: «{{متن قرآن|... يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ}}<ref name=":۰" />؛ و گفت: «اى مردم، ما زبان پرندگان را تعلیم یافته ‏ایم و از هر چیزى به ما داده شده است. راستى که این همان امتیاز آشکار است».
-*در سوره ص، آیه ۳۳ و ۳۴ به مسأله انداختن جسد، بر روى تخت وى اشاره مى  کند: {{متن قرآن|«وَ لَقَدْ فَتَنَّا سُلَیمانَ وَ أَلْقَینا عَلى‏ کرْسِیهِ جَسَداً ثُمَّ أَنابَ * قالَ رَبِّ اغْفِرْ لی‏ وَ هَبْ لی‏ مُلْکاً لا ینْبَغی‏ لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدی إِنَّک أَنْتَ الْوَهَّابُ»}} و قطعاً سلیمان را آزمودیم و بر تخت او جسدى بیفکندیم؛ پس به توبه باز آمد. گفت: «پروردگارا، مرا ببخش و مُلکى به من ارزانى دار که هیچ کس را پس از من سزاوار نباشد، در حقیقت، تویى که خود بسیار بخشنده‏ اى.»
+*در سوره ص، آیه ۳۳ و ۳۴ به مسأله انداختن جسد، بر روى تخت وى اشاره مى  کند: «{{متن قرآن|{{آیه|38|33}} 💠<ref>[[آیه 33 سوره ص|سوره صاد، آیه ۳۳.]]</ref> {{آیه|38|34}}<ref>[[آیه 34 سوره ص|همان، آیه ۳۴.]]</ref>}}؛ و قطعاً سلیمان را آزمودیم و بر تخت او جسدى بیفکندیم؛ پس به توبه باز آمد. گفت: «پروردگارا، مرا ببخش و مُلکى به من ارزانى دار که هیچ کس را پس از من سزاوار نباشد، در حقیقت، تویى که خود بسیار بخشنده‏ اى».
-*داورى آن حضرت در مسأله افتادن گوسفند در زراعت: {{متن قرآن|«وَ داوُدَ وَ سُلَیمانَ إِذْ یحْکمانِ فِى الحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِیهِ غَنَمُ القَوْمِ وَ کنّا لِحُکمِهِمْ شاهِدِینَ * فَفَهَّمْناها سُلَیمانَ وَکلّاً آتَینا حُکماً وَ عِلْماً»}} و داود و سلیمان را یاد کن، هنگامى که درباره آن کشتزار که گوسفندان مردم شب هنگام در آن چریده بودند، داورى مى  کردند و شاهد داورى آنان بودیم. پس آن داورى را به سلیمان فهماندیم و به هر یک از آن دو [[حکمت]] و دانش عطا کردیم. (سوره انبیاء، آیات ۷۸- ۷۹)
+*داورى آن حضرت در مسأله افتادن گوسفند در زراعت: «{{متن قرآن|{{آیه|21|78}} 💠<ref>[[آیه 78 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۷۸.]]</ref> {{آیه|21|79}}<ref name=":2">[[آیه 79 سوره انبیاء|همان، آیه ۷۹.]]</ref>}}؛ و داود و سلیمان را یاد کن، هنگامى که درباره آن کشتزار که گوسفندان مردم شب هنگام در آن چریده بودند، داورى مى  کردند و شاهد داورى آنان بودیم. پس آن داورى را به سلیمان فهماندیم و به هر یک از آن دو [[حکمت]] و دانش عطا کردیم».
-*داستان مورچه، که در سوره نمل، آیه ۱۸ و ۱۹ آمده است: {{متن قرآن|«حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى‏ وادِ النَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ یا أَیهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکنَکمْ لا یحْطِمَنَّکمْ سُلَیمانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لا یشْعُرُونَ * فَتَبَسَّمَ ضاحِکاً مِنْ قَوْلِها وَ قالَ رَبِّ أَوْزِعْنی‏ أَنْ أَشْکرَ نِعْمَتَک الَّتی‏ أَنْعَمْتَ عَلَی وَ عَلى‏ والِدَی وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَدْخِلْنی‏ بِرَحْمَتِک فی‏ عِبادِک الصَّالِحینَ»}} تا آنگاه که به وادى مورچگان رسیدند. مورچه ‏اى [به زبان خویش‏] گفت: «اى مورچگان، به خانه ‏هایتان داخل شوید، مبادا سلیمان و سپاهیانش -ندیده و ندانسته- شما را پایمال کنند.» [سلیمان‏] از گفتار او دهان به خنده گشود و گفت: «پروردگارا، در دلم افکن تا نعمتى را که به من و پدر و مادرم ارزانى داشته ‏اى سپاس بگزارم، و به کار شایسته ‏اى که آن را مى‏ پسندى بپردازم، و مرا به رحمت خویش در میان بندگان شایسته‏ ات داخل کن.»
+*داستان مورچه، که در سوره نمل، آیه ۱۸ و ۱۹ آمده است: «{{متن قرآن|{{آیه|27|18}} 💠<ref>[[آیه 18 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۱۸.]]</ref> {{آیه|27|19}}<ref name=":3">[[آیه 19 سوره نمل|همان، آیه ۱۹.]]</ref>}}؛ تا آنگاه که به وادى مورچگان رسیدند. مورچه ‏اى [به زبان خویش‏] گفت: «اى مورچگان، به خانه ‏هایتان داخل شوید، مبادا سلیمان و سپاهیانش -ندیده و ندانسته- شما را پایمال کنند.» [سلیمان‏] از گفتار او دهان به خنده گشود و گفت: «پروردگارا، در دلم افکن تا نعمتى را که به من و پدر و مادرم ارزانى داشته ‏اى سپاس بگزارم، و به کار شایسته ‏اى که آن را مى‏ پسندى بپردازم، و مرا به رحمت خویش در میان بندگان شایسته‏ ات داخل کن».
-*داستان هدهد و ملکه سبأ ([[بلقیس]]) که در همان سوره نمل، آیات ۲۰ تا ۴۴ آمده است: {{متن قرآن|«وَتَفَقَّدَ الطَّیرَ فَقَالَ مَا لِی لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ کانَ مِنَ الْغَائِبِینَ ...* إِنِّی وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِکهُمْ وَأُوتِیتْ مِنْ کلِّ شَیءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِیمٌ *... قَالَتْ رَبِّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَیمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ»}}.
+*داستان هدهد و ملکه سبأ ([[بلقیس]]) که در همان سوره نمل، آیات ۲۰ تا ۴۴ آمده است: {{متن قرآن|«{{آیه|27|20}} 💠 ... 💠 {{آیه|27|22}} 💠 {{آیه|27|23}} 💠 {{آیه|27|24}} 💠 ... 💠 {{آیه|27|28}} 💠 {{آیه|27|29}} 💠 {{آیه|27|30}} 💠 ... 💠 {{آیه|27|38}} 💠 {{آیه|27|39}} 💠 ... 💠 {{آیه|27|41}} 💠 {{آیه|27|42}} 💠 {{آیه|27|43}} 💠 {{آیه|27|44}}»}}.
-*آیه مربوط به کیفیت درگذشت آن حضرت که در سوره سبأ آیه ۱۴ واقع شده است: {{متن قرآن|«فَلَمَّا قَضَینا عَلَیهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلى‏ مَوْتِهِ إِلاَّ دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْکلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَینَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ کانُوا یعْلَمُونَ الْغَیبَ ما لَبِثُوا فِی الْعَذابِ الْمُهین»‏}} پس چون مرگ را بر او مقرر داشتیم، جز جنبنده‏ اى خاکى [=موریانه‏] که عصاى او را مى‏ خورد، از مرگ او آگاه نگردانید؛ پس چون [سلیمان‏] فرو افتاد براى جنّیان روشن گردید که اگر غیب مى‏ دانستند، در آن عذاب خفّت‏ آور [باقى‏] نمى ‏ماندند.
+*آیه مربوط به کیفیت درگذشت آن حضرت که در [[سوره سبأ]] آیه ۱۴ واقع شده است: «{{متن قرآن|{{آیه|34|14}}}}<ref>[[آیه 14 سوره سبأ|سوره سبأ، آیه ۱۴.]]</ref>؛ پس چون مرگ را بر او مقرر داشتیم، جز جنبنده‏ اى خاکى [=موریانه‏] که عصاى او را مى‏ خورد، از مرگ او آگاه نگردانید؛ پس چون [سلیمان‏] فرو افتاد براى جنّیان روشن گردید که اگر غیب مى‏ دانستند، در آن عذاب خفّت‏ آور [باقى‏] نمى ‏ماندند».
 '''ستایش قرآن از حضرت سلیمان:'''
-*در آیه ۳۰ سوره ص آن حضرت را بهترین بنده خوانده و اوّاب نامیده است: {{متن قرآن|«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیمانَ نِعْمَ العَبْدُ إِنَّهُ أَوّابٌ»}}: و به داود سلیمان را بخشیدم که نیک بنده اى است و بسیار به سوى خدا [[توبه]] مى کند. (سوره ص، آیه ۳۰)
+*در آیه ۳۰ سوره ص آن حضرت را بهترین بنده خوانده و اوّاب نامیده است: «{{متن قرآن|وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ}}<ref name=":1" />؛ و به داود سلیمان را بخشیدم که نیک بنده اى است و بسیار به سوى خدا [[توبه]] مى کند».
-*در سوره انبیاء و سوره نمل آن حضرت را به علم و [[حکمت|حکمت]] ستوده است: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ آتَینا داوُدَ وَ سُلَیمانَ عِلْماً وَ قالا الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِى فَضَّلَنا عَلى کثِیرٍ مِنْ عِبادِهِ المُؤْمِنِینَ»}}: و به راستى به داود و سلیمان دانشى عطا کردیم، و آن دو گفتند: ستایش خدایى را که ما را بر بسیارى از بندگان باایمانش برترى داده است. (سوره نمل، آیه ۱۵) و می فرماید: {{متن قرآن|«فَفَهَّمْناها سُلَیمانَ وَ کلًّا آتَینا حُکماً وَ عِلْماً»}}. پس آن [داورى‏] را به سلیمان فهماندیم، و به هر یک [از آن دو] حکمت و دانش عطا کردیم‏. (سوره انبیاء، آیه ۷۹)
+*در سوره انبیاء و سوره نمل آن حضرت را به علم و [[حکمت|حکمت]] ستوده است: «{{متن قرآن|{{آیه|27|15}}}}<ref>[[آیه 15 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۱۵.]]</ref>؛ و به راستى به داود و سلیمان دانشى عطا کردیم، و آن دو گفتند: ستایش خدایى را که ما را بر بسیارى از بندگان باایمانش برترى داده است». و می فرماید: «{{متن قرآن|{{آیه|21|79}}}}<ref name=":2" />؛ پس آن [داورى‏] را به سلیمان فهماندیم، و به هر یک [از آن دو] حکمت و دانش عطا کردیم‏».
-*در آیه ۲۵ سوره ص آن حضرت به حسن عاقبت و مقام والا نزد خداوند ستوده شده است: {{متن قرآن|«وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ»}} برای او نزد ما قرب و منزلتی بلند و بازگشتی نیکوست. (سوره ص، آیه ۲۵)
+*در آیه ۲۵ سوره ص آن حضرت به حسن عاقبت و مقام والا نزد خداوند ستوده شده است: «{{متن قرآن|{{آیه|38|25}}}}<ref>[[آیه 25 سوره ص|سوره صاد، آیه ۲۵.]]</ref>؛ برای او نزد ما قرب و منزلتی بلند و بازگشتی نیکوست».
-*از ویژگی های حضرت سلیمان [[شکر]] در برابر نعمت  های الهی بیان شده، چنانکه از خداوند توفیق شکرگزارى را درخواست می نمود:{{متن قرآن|«رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکرَ نِعْمَتَک»}}. ([[سوره احقاف]]، آیه ۱۵) و او نعمت ها را وسیله ى آزمایش خویش برای سنجش شکرگذاری یا [[کفران نعمت|کفران]] مى دانست: {{متن قرآن|«هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّی لِیبْلُوَنِی أَأَشْکرُ أَمْ أَکفُرُ»}}. (سوره نمل، آیه ۴۰)<ref> تفسیر نور (محسن قرائتى)، ج۹، ص۴۲۸.</ref>
+*از ویژگی های حضرت سلیمان [[شکر]] در برابر نعمت  های الهی بیان شده، چنانکه از خداوند توفیق شکرگزارى را درخواست می نمود:{{متن قرآن|«... وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ...»}}<ref name=":3" />؛ و او نعمت ها را وسیله ى آزمایش خویش برای سنجش شکرگذاری یا [[کفران نعمت|کفران]] مى دانست: {{متن قرآن|«... قَالَ هَٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ ...»}}<ref>[[آیه 40 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۴۰.]]</ref>. <ref> تفسیر نور (محسن قرائتى)، ج۹، ص۴۲۸.</ref>
 ==حضرت سلیمان در تورات==
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 و نیز مى گوید: مادر سلیمان، اول زن اوریا بود، پدر سلیمان ([[حضرت داوود علیه السلام|داوود]]) عاشقش شد و با او زنا کرد و در همان زنا فرزندى حامله شد. ناگزیر داود (از ترس رسوایى) نقشه کشید تا هر چه زودتر اوریا را سر به نیست کند و همسرش را بگیرد و همین کار را کرد، بعد از کشته شدن اوریا در یکى از جنگ ها، همسرش را به اندرون خانه و نزد سایر زنان خود برد، در آنجا براى بار دوم حامله شد و سلیمان را بیاورد.
-و اما قرآن کریم ساحت آن جناب را مبرا از پرستش بت مى داند، همچنان که ساحت سایر [[انبیاء]] را منزه مى داند و بر [[عصمت]] و هدایتشان تصریح مى کند و در خصوص سلیمان مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ ما کفَرَ سُلَیمانُ»}}: «سلیمان کافر نشد...». ([[سوره بقره]]، آیه ۱۰۲)
+و اما قرآن کریم ساحت آن جناب را مبرا از پرستش بت مى داند، همچنان که ساحت سایر [[انبیاء]] را منزه مى داند و بر [[عصمت]] و هدایتشان تصریح مى کند و در خصوص سلیمان مى فرماید: «{{متن قرآن|... وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ ...»}}<ref>[[آیه 102 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۰۲.]]</ref>؛... سلیمان کافر نشد ...».
 و نیز، ساحتش را از این که از زنا متولد شده باشد منزه داشته است و از او حکایت کرده که در دعایش بعد از سخن مورچه گفت: "پروردگارا، مرا به شکر نعمت ها که بر من و بر پدر و مادر من ارزانى داشتى ملهم فرما". ([[سوره نمل]]، آیه ۱۹) که از این [[دعا]] برمى  آید که مادر او از اهل صراط مستقیم بوده، یعنى از کسانى که خداوند بر آنان انعام کرده، از نبیین و صدیقین و شهداء و صالحین.<ref> ترجمه المیزان (سید محمدباقر موسوى همدانى)، ج۱۵، ص۵۲۳.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داود علیه السلام]]، یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است. مطابق با آنچه در [[قرآن]] آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.		حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داود علیه السلام]]، یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است. مطابق با آنچه در [[قرآن]] آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حضرت سلیمان فرزند حضرت داود علیه السلام، یکی از پیامبران بنی اسرائیل است. مطابق با آنچه در قرآن آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین جن و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.
+حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داود علیه السلام]]، یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است. مطابق با آنچه در [[قرآن]] آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.
 ==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==
-در کتاب "البداية والنهاية" نسب او چنین آمده است:
+در کتاب "[[البداية والنهاية]]" نسب او چنین آمده است:
 سليمان بن داود بن ايشا بن عويد بن عابر بن سلمون بن نحشون بن عمينا داب بن ارم بن حصرون بن فارص بن يهوذا بن يعقوب بن إسحاق بن إبراهيم.<ref>[[البداية والنهاية]] ([[ابن كثير]] دمشقى)، ج2، ص18.</ref>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 - آن جناب فرزند و وارث [[حضرت داود]] علیه السلام بود: {{متن قرآن|«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ»}}؛ ما به داوود سلیمان را بخشیدیم (سوره ص، آيه 30) - {{متن قرآن|«وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ»}}؛ سلیمان از داوود ارث برد (سوره نمل، آيه 16)
-- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره بقره]] آيه 102، در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
+- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
 :{{متن قرآن|وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتينا مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبينُ }}. (سوره نمل، آيه 16)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۱۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	حضرت سلیمان فرزند ~~و وارث~~ حضرت داود علیه السلام، ~~پیامبری~~ است ~~كه هم دارای مقام نبوت بود و هم دارای حكومت بی ‎نظیر و بسیار وسیع~~. مطابق با آنچه در قرآن آمده، خداى تعالى ملكى عظيم ~~به او داد،~~ جن و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.	+	حضرت سلیمان فرزند حضرت داود علیه السلام، یکی از پیامبران بنی اسرائیل است. مطابق با آنچه در قرآن آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین جن و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.

	==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==		==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==
-حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داوود]] است و در کتاب "البداية والنهاية" نسب او چنین آمده است:
+در کتاب "البداية والنهاية" نسب او چنین آمده است:
 سليمان بن داود بن ايشا بن عويد بن عابر بن سلمون بن نحشون بن عمينا داب بن ارم بن حصرون بن فارص بن يهوذا بن يعقوب بن إسحاق بن إبراهيم.<ref>[[البداية والنهاية]] ([[ابن كثير]] دمشقى)، ج2، ص18.</ref>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==حضرت سلیمان در قرآن==
-حضرت سلیمان یكی از [[پیامبران]] بزرگی است كه هم دارای مقام [[نبوت]] بود و هم دارای حكومت بی ‎نظیر و بسیار وسیع که نام مباركش هفده بار در [[قرآن]] در سوره های: [[سوره بقره|بقره]]، [[سوره نساء|نساء]]، [[سوره انعام|انعام]]، [[سوره انبياء|انبياء]]، [[سوره نمل|نمل]]، [[سوره سبا|سبا]] و [[سوره ص|ص]] آمده است.
+حضرت سلیمان مطابق با معرفی قرآن از او، پیامبری است كه هم دارای مقام [[نبوت]] و هم دارای حكومت بی ‎نظیر و بسیار وسیع است. نام آن حضرت هفده بار در [[قرآن]] در سوره های: [[سوره بقره|بقره]]، [[سوره نساء|نساء]]، [[سوره انعام|انعام]]، [[سوره انبياء|انبياء]]، [[سوره نمل|نمل]]، [[سوره سبا|سبا]] و [[سوره ص|ص]] آمده است.
 '''* سرگذشت آن حضرت در قرآن کریم'''
-در [[قرآن کریم]] موارد زیر  در خصوص سرگذشت و داستان زندگی آن حضرت آمده است:
+در [[قرآن کریم]] موارد زیر در خصوص سرگذشت و داستان زندگی آن حضرت آمده است:
 - آن جناب فرزند و وارث [[حضرت داود]] علیه السلام بود كه در اين باره فرمود: {{متن قرآن|«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ»}}. «سوره ص، آيه 30» و نيز فرموده: {{متن قرآن|«وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ»}}. «سوره نمل، آيه 16»
-- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد و کوه ها را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره بقره]] آيه 102، در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
+- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره بقره]] آيه 102، در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
 {{متن قرآن|وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتينا مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبينُ }}. (سوره نمل، آيه 16)
@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 ==سليمان علیه السلام در عهد عتيق==
-داستان آن جناب در كتاب ملوك اول آمده و بسيار در حشمت و جلالت امر او و وسعت ملكش و وفور ثروتش و بلوغ حكمتش سخن گفته.
+داستان آن جناب در كتاب ملوك اول آمده و بسيار در حشمت و جلالت امر او و وسعت ملكش و وفور ثروتش و بلوغ حكمتش سخن گفته. ليكن از داستان هايش كه در [[قرآن]] ذكر شده، در تورات جز همين مقدار نيامده كه: وقتى ملكه سبأ خبر سليمان را شنيد و شنيد كه معبدى در [[اورشليم]] ساخته و او مردى است كه [[حكمت]] داده شده، بار سفر بست و نزدش آمد و هدايايى بسيار آورد و با او ديدار كرد و مسائل بسيارى به عنوان امتحان از او پرسيد و جواب شنيد، آنگاه برگشت. «[[تورات]]، اصحاح دهم از ملوك اول، ص 543»
 عهد عتيق بعد از آن همه ثناء كه براى سليمان كرده در آخر به وى اسائه ادب كرده و «تورات، اصحاح يازدهم و دوازدهم از كتاب سموئيل دوم» گفته كه: وى در آخر عمرش منحرف شد و از خداپرستى دست برداشته به بت  پرستى گراييد و براى بت ها [[سجده]] كرد، بت هايى كه بعضى از زنانش داشتند و آن ها را مى پرستيدند.
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۰: @@
 و اما قرآن كريم ساحت آن جناب را مبرا از پرستش بت مى داند، همچنان كه ساحت ساير [[انبياء]] را منزه مى داند و بر هدايت و عصمتشان تصريح مى كند و در خصوص سليمان مى فرمايد: {{متن قرآن|«وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ»}}. «سليمان كافر نشد». ([[سوره بقره]]، آيه 102)
-و نيز، ساحتش را از اين كه از زنا متولد شده باشد منزه داشته است و از او حكايت كرده كه در دعايش بعد از سخن مورچه گفت: "پروردگارا، مرا به شكر نعمت ها كه بر من و بر پدر و مادر من ارزانى داشتى ملهم فرما". «[[سوره نمل]]، آيه 19» كه در تفسيرش گفتيم از اين [[دعا]] برمى  آيد كه مادر او از اهل صراط مستقيم بوده، يعنى از كسانى كه خداوند بر آنان [[انعام]] كرده، از [[نبيين]] و [[صديقين]] و [[شهداء]] و [[صالحين]].
+و نيز، ساحتش را از اين كه از زنا متولد شده باشد منزه داشته است و از او حكايت كرده كه در دعايش بعد از سخن مورچه گفت: "پروردگارا، مرا به شكر نعمت ها كه بر من و بر پدر و مادر من ارزانى داشتى ملهم فرما". «[[سوره نمل]]، آيه 19» كه از اين [[دعا]] برمى  آيد كه مادر او از اهل صراط مستقيم بوده، يعنى از كسانى كه خداوند بر آنان [[انعام]] كرده، از [[نبيين]] و [[صديقين]] و [[شهداء]] و [[صالحين]].<ref> ترجمه الميزان (موسوى همدانى سيد محمد باقر)، ج15، ص523.</ref>
 ==حضرت سلیمان در روايات==
@@ سطر ۸۶: / سطر ۷۸: @@
 در راه مورچه اي را ديد كه بر دو پاي خود ايستاده دست به آسمان برداشته است و مي گويد: پروردگارا ما نيز از آفريدگان تو هستيم و از روزي تو بي نياز نيستيم. ما را به سبب [[گناهان]] آدميان هلاك مفرما. در اين هنگام سليمان عليه السلام به مردم گفت: برگرديد كه به سبب موجوداتي جز شما باران داده شديد. پس در آن سال چنان بارشي داده شدند كه هرگز مانند آن را به خود نديده بودند.<ref> [[بحارالأنوار]] ([[علامه مجلسى]])، ج61، ص260.</ref>
-* [[امام علی]] عليه السلام: اگر بنا بود كسي براي بالا رفتن به سوي جاودانگي نردباني بيابد يا براي دور كردن [[مرگ]] از خود راهي پيدا كند، بي  گمان آن كس سليمان بن داود عليه  السلام بود كه افزون بر مقام [[نبوت]] و منزلت والا، سلطنت بر [[جن]] و انس نيز در اختيار او نهاده شد. اما چون روزي خود را به طور كامل دريافت كرد و مدت عمرش بسر آمد، كمان  هاي نابودي او را آماج تيرهاي مرگ كردند و خانه  ها از او خالي گشت و مسكن  ها بي  صاحب ماند و گروهي ديگر [[وارث]] آن  ها شدند.<ref> بحارالأنوار (علامه مجلسى)، ج14، ص70.</ref>
+* [[امام علی]] عليه السلام: اگر بنا بود كسي براي بالا رفتن به سوي جاودانگي نردباني بيابد يا براي دور كردن [[مرگ]] از خود راهي پيدا كند، بي  گمان آن كس سليمان بن داود عليه  السلام بود كه افزون بر مقام [[نبوت]] و منزلت والا، سلطنت بر [[جن]] و انس نيز در اختيار او نهاده شد. اما چون روزي خود را به طور كامل دريافت كرد و مدت عمرش بسر آمد، كمان هاي نابودي او را آماج تيرهاي مرگ كردند و خانه  ها از او خالي گشت و مسكن  ها بي  صاحب ماند و گروهي ديگر [[وارث]] آن  ها شدند.<ref> بحارالأنوار (علامه مجلسى)، ج14، ص70.</ref>
 * در [[حديث]] معتبر از حضرت [[امام صادق]] عليه السلام منقول است كه: حضرت سليمان عليه السلام به سبب پادشاهى دنيا، بعد از همه [[پیامبران]] داخل [[بهشت]] خواهد شد.<ref> [[حيوة القلوب]] (علامه مجلسى)، ج2، ص966.</ref>
@@ سطر ۱۲۶: / سطر ۱۱۸: @@
 {{قرآن}}
-[[Category:پادشاهان در قرآن]]
+[[رده:پادشاهان در قرآن]]
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]
 [[رده:پیامبران]]