حضرت سلیمان علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2022-01-26T12:31:29Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۹

2022-01-26T10:39:43Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۹

2018-09-04T06:49:17Z

Zamani در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۱۷

2018-09-04T06:17:26Z

Zamani: مقدمه

2018-09-04T05:13:39Z

مقدمه

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۷

2018-09-03T10:27:41Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۶

2018-09-03T10:26:59Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۳۵

2018-09-03T09:35:20Z

Zamani در ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۳۶

2018-09-03T08:36:42Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: درج الگو

2018-07-26T07:22:26Z

درج الگو

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داود علیه السلام]]، یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است. مطابق با آنچه در [[قرآن]] آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.		حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داود علیه السلام]]، یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است. مطابق با آنچه در [[قرآن]] آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حضرت سلیمان فرزند حضرت داود علیه السلام، یکی از پیامبران بنی اسرائیل است. مطابق با آنچه در قرآن آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین جن و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.
+حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داود علیه السلام]]، یکی از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است. مطابق با آنچه در [[قرآن]] آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.
 ==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==
-در کتاب "البداية والنهاية" نسب او چنین آمده است:
+در کتاب "[[البداية والنهاية]]" نسب او چنین آمده است:
 سليمان بن داود بن ايشا بن عويد بن عابر بن سلمون بن نحشون بن عمينا داب بن ارم بن حصرون بن فارص بن يهوذا بن يعقوب بن إسحاق بن إبراهيم.<ref>[[البداية والنهاية]] ([[ابن كثير]] دمشقى)، ج2، ص18.</ref>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 - آن جناب فرزند و وارث [[حضرت داود]] علیه السلام بود: {{متن قرآن|«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ»}}؛ ما به داوود سلیمان را بخشیدیم (سوره ص، آيه 30) - {{متن قرآن|«وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ»}}؛ سلیمان از داوود ارث برد (سوره نمل، آيه 16)
-- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره بقره]] آيه 102، در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
+- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
 :{{متن قرآن|وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتينا مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبينُ }}. (سوره نمل، آيه 16)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۱۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	حضرت سلیمان فرزند ~~و وارث~~ حضرت داود علیه السلام، ~~پیامبری~~ است ~~كه هم دارای مقام نبوت بود و هم دارای حكومت بی ‎نظیر و بسیار وسیع~~. مطابق با آنچه در قرآن آمده، خداى تعالى ملكى عظيم ~~به او داد،~~ جن و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.	+	حضرت سلیمان فرزند حضرت داود علیه السلام، یکی از پیامبران بنی اسرائیل است. مطابق با آنچه در قرآن آمده، خداى تعالى علاوه بر مقام نبوت به او ملكى عظيم اعطا نمود، همچنین جن و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت.

	==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==		==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==نسب حضرت سلیمان علیه السلام==
-حضرت سلیمان فرزند [[حضرت داوود]] است و در کتاب "البداية والنهاية" نسب او چنین آمده است:
+در کتاب "البداية والنهاية" نسب او چنین آمده است:
 سليمان بن داود بن ايشا بن عويد بن عابر بن سلمون بن نحشون بن عمينا داب بن ارم بن حصرون بن فارص بن يهوذا بن يعقوب بن إسحاق بن إبراهيم.<ref>[[البداية والنهاية]] ([[ابن كثير]] دمشقى)، ج2، ص18.</ref>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==حضرت سلیمان در قرآن==
-حضرت سلیمان یكی از [[پیامبران]] بزرگی است كه هم دارای مقام [[نبوت]] بود و هم دارای حكومت بی ‎نظیر و بسیار وسیع که نام مباركش هفده بار در [[قرآن]] در سوره های: [[سوره بقره|بقره]]، [[سوره نساء|نساء]]، [[سوره انعام|انعام]]، [[سوره انبياء|انبياء]]، [[سوره نمل|نمل]]، [[سوره سبا|سبا]] و [[سوره ص|ص]] آمده است.
+حضرت سلیمان مطابق با معرفی قرآن از او، پیامبری است كه هم دارای مقام [[نبوت]] و هم دارای حكومت بی ‎نظیر و بسیار وسیع است. نام آن حضرت هفده بار در [[قرآن]] در سوره های: [[سوره بقره|بقره]]، [[سوره نساء|نساء]]، [[سوره انعام|انعام]]، [[سوره انبياء|انبياء]]، [[سوره نمل|نمل]]، [[سوره سبا|سبا]] و [[سوره ص|ص]] آمده است.
 '''* سرگذشت آن حضرت در قرآن کریم'''
-در [[قرآن کریم]] موارد زیر  در خصوص سرگذشت و داستان زندگی آن حضرت آمده است:
+در [[قرآن کریم]] موارد زیر در خصوص سرگذشت و داستان زندگی آن حضرت آمده است:
 - آن جناب فرزند و وارث [[حضرت داود]] علیه السلام بود كه در اين باره فرمود: {{متن قرآن|«وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ»}}. «سوره ص، آيه 30» و نيز فرموده: {{متن قرآن|«وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ»}}. «سوره نمل، آيه 16»
-- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد و کوه ها را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره بقره]] آيه 102، در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
+- خداى تعالى ملكى عظيم به او داد، [[جن]] و طير و باد را برايش مسخّر كرد و زبان مرغان را به وى آموخت. ذكر اين چند نعمت در [[سوره بقره]] آيه 102، در [[سوره انبياء]]، آيه 81، در [[سوره نمل]]، آيه 16 تا 18، در [[سوره سبا]]، آيه 12 تا 13 و در [[سوره ص]]، آيه 35 تا 39 آمده است. به عنوان نمونه آیه زیر از سوره نمل، علم او به زبان پرندگان را بیان می نماید:
 {{متن قرآن|وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتينا مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبينُ }}. (سوره نمل، آيه 16)
@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 ==سليمان علیه السلام در عهد عتيق==
-داستان آن جناب در كتاب ملوك اول آمده و بسيار در حشمت و جلالت امر او و وسعت ملكش و وفور ثروتش و بلوغ حكمتش سخن گفته.
+داستان آن جناب در كتاب ملوك اول آمده و بسيار در حشمت و جلالت امر او و وسعت ملكش و وفور ثروتش و بلوغ حكمتش سخن گفته. ليكن از داستان هايش كه در [[قرآن]] ذكر شده، در تورات جز همين مقدار نيامده كه: وقتى ملكه سبأ خبر سليمان را شنيد و شنيد كه معبدى در [[اورشليم]] ساخته و او مردى است كه [[حكمت]] داده شده، بار سفر بست و نزدش آمد و هدايايى بسيار آورد و با او ديدار كرد و مسائل بسيارى به عنوان امتحان از او پرسيد و جواب شنيد، آنگاه برگشت. «[[تورات]]، اصحاح دهم از ملوك اول، ص 543»
 عهد عتيق بعد از آن همه ثناء كه براى سليمان كرده در آخر به وى اسائه ادب كرده و «تورات، اصحاح يازدهم و دوازدهم از كتاب سموئيل دوم» گفته كه: وى در آخر عمرش منحرف شد و از خداپرستى دست برداشته به بت  پرستى گراييد و براى بت ها [[سجده]] كرد، بت هايى كه بعضى از زنانش داشتند و آن ها را مى پرستيدند.
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۰: @@
 و اما قرآن كريم ساحت آن جناب را مبرا از پرستش بت مى داند، همچنان كه ساحت ساير [[انبياء]] را منزه مى داند و بر هدايت و عصمتشان تصريح مى كند و در خصوص سليمان مى فرمايد: {{متن قرآن|«وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ»}}. «سليمان كافر نشد». ([[سوره بقره]]، آيه 102)
-و نيز، ساحتش را از اين كه از زنا متولد شده باشد منزه داشته است و از او حكايت كرده كه در دعايش بعد از سخن مورچه گفت: "پروردگارا، مرا به شكر نعمت ها كه بر من و بر پدر و مادر من ارزانى داشتى ملهم فرما". «[[سوره نمل]]، آيه 19» كه در تفسيرش گفتيم از اين [[دعا]] برمى  آيد كه مادر او از اهل صراط مستقيم بوده، يعنى از كسانى كه خداوند بر آنان [[انعام]] كرده، از [[نبيين]] و [[صديقين]] و [[شهداء]] و [[صالحين]].
+و نيز، ساحتش را از اين كه از زنا متولد شده باشد منزه داشته است و از او حكايت كرده كه در دعايش بعد از سخن مورچه گفت: "پروردگارا، مرا به شكر نعمت ها كه بر من و بر پدر و مادر من ارزانى داشتى ملهم فرما". «[[سوره نمل]]، آيه 19» كه از اين [[دعا]] برمى  آيد كه مادر او از اهل صراط مستقيم بوده، يعنى از كسانى كه خداوند بر آنان [[انعام]] كرده، از [[نبيين]] و [[صديقين]] و [[شهداء]] و [[صالحين]].<ref> ترجمه الميزان (موسوى همدانى سيد محمد باقر)، ج15، ص523.</ref>
 ==حضرت سلیمان در روايات==
@@ سطر ۸۶: / سطر ۷۸: @@
 در راه مورچه اي را ديد كه بر دو پاي خود ايستاده دست به آسمان برداشته است و مي گويد: پروردگارا ما نيز از آفريدگان تو هستيم و از روزي تو بي نياز نيستيم. ما را به سبب [[گناهان]] آدميان هلاك مفرما. در اين هنگام سليمان عليه السلام به مردم گفت: برگرديد كه به سبب موجوداتي جز شما باران داده شديد. پس در آن سال چنان بارشي داده شدند كه هرگز مانند آن را به خود نديده بودند.<ref> [[بحارالأنوار]] ([[علامه مجلسى]])، ج61، ص260.</ref>
-* [[امام علی]] عليه السلام: اگر بنا بود كسي براي بالا رفتن به سوي جاودانگي نردباني بيابد يا براي دور كردن [[مرگ]] از خود راهي پيدا كند، بي  گمان آن كس سليمان بن داود عليه  السلام بود كه افزون بر مقام [[نبوت]] و منزلت والا، سلطنت بر [[جن]] و انس نيز در اختيار او نهاده شد. اما چون روزي خود را به طور كامل دريافت كرد و مدت عمرش بسر آمد، كمان  هاي نابودي او را آماج تيرهاي مرگ كردند و خانه  ها از او خالي گشت و مسكن  ها بي  صاحب ماند و گروهي ديگر [[وارث]] آن  ها شدند.<ref> بحارالأنوار (علامه مجلسى)، ج14، ص70.</ref>
+* [[امام علی]] عليه السلام: اگر بنا بود كسي براي بالا رفتن به سوي جاودانگي نردباني بيابد يا براي دور كردن [[مرگ]] از خود راهي پيدا كند، بي  گمان آن كس سليمان بن داود عليه  السلام بود كه افزون بر مقام [[نبوت]] و منزلت والا، سلطنت بر [[جن]] و انس نيز در اختيار او نهاده شد. اما چون روزي خود را به طور كامل دريافت كرد و مدت عمرش بسر آمد، كمان هاي نابودي او را آماج تيرهاي مرگ كردند و خانه  ها از او خالي گشت و مسكن  ها بي  صاحب ماند و گروهي ديگر [[وارث]] آن  ها شدند.<ref> بحارالأنوار (علامه مجلسى)، ج14، ص70.</ref>
 * در [[حديث]] معتبر از حضرت [[امام صادق]] عليه السلام منقول است كه: حضرت سليمان عليه السلام به سبب پادشاهى دنيا، بعد از همه [[پیامبران]] داخل [[بهشت]] خواهد شد.<ref> [[حيوة القلوب]] (علامه مجلسى)، ج2، ص966.</ref>
@@ سطر ۱۲۶: / سطر ۱۱۸: @@
 {{قرآن}}
-[[Category:پادشاهان در قرآن]]
+[[رده:پادشاهان در قرآن]]
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]
 [[رده:پیامبران]]

@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۲: @@
 * تفسير نور، محسن قرائتى؛ تهران: مركز فرهنگى درسهايى از [[قرآن]]، یازدهم، 1383 ش.
 * [[البداية والنهاية]]، [[ابن كثير]] دمشقى؛ بیروت: دارالفكر.
+{{پیامبران}}
 {{قرآن}}