حضرت حوّا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۳

2026-09-27T11:23:17Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2022-01-17T09:21:32Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۴۰

2020-06-21T05:40:14Z

Zamani: رتبه مقاله

2018-07-01T05:36:05Z

رتبه مقاله

Zamani در ‏۲۶ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۱۲

2016-03-26T12:12:16Z

Zamani در ‏۲۶ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۱۱

2016-03-26T12:11:48Z

Movahedian در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۲۸

2016-02-14T18:28:01Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2014-02-13T07:48:02Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۵۷

2014-01-08T06:57:45Z

نمایش تغییرات

بهرامی در ‏۷ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۴

2013-12-07T10:24:36Z

@@ سطر ۵۲: / سطر ۵۲: @@
 ==منابع==
-* دانشنامه جهان اسلام، جلد 14، ذیل مدخل ''حوّا'' از سيد على آقایی (با تلخیص)، در دسترس در  پایگاه دانشنامه جهان اسلام.
+* دانشنامه جهان اسلام، جلد 14، مدخل ''حوّا'' از سيد على آقایی (با تلخیص).
 {{قرآن}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۳۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	حَوّا، نخستين زن، همسر حضرت آدم علیه السلام و مادر نسل بشر است. آدم و حوّا در پى وسوسه شیطان و خوردن ميوه ممنوعه، از بهشت رانده شدند.		حَوّا، نخستين زن، همسر حضرت آدم علیه السلام و مادر نسل بشر است. آدم و حوّا در پى وسوسه شیطان و خوردن ميوه ممنوعه، از بهشت رانده شدند.

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 به طور كلى صورت نوشتارى واژه حَوّاء در زبان عربى در چند معناى اصلى يافت مىشود: يكى ذيل مادّه «ح و و» (دالّ بر سياه شبيه به سبز يا قرمز مايل به سياه)، مؤنث أحوى، صفت چيزى يا زنى كه رنگ تيره و مايل به سياه دارد؛<ref>ابن سيده؛ فيروزآبادى، همانجاها؛ طريحى، ذيل «حوو»؛ زبيدى، همانجا؛ قس ابن منظور كه آن را ذيل «حوى» آورده است.</ref> ديگرى ذيل مادّه «ح ى ى» (با دو دلالت زندگى و مار) به معناى مارگير <ref>ابن سيده؛ فيروزآبادى، همانجاها؛ قس خليلبن احمد، كه آن را ذيل «حيو» آورده است.</ref> همچنين ابن منظور (همانجا) حَوّاء به همراه الف لام را نام يك اسب دانسته است. <ref>براى شاهد شعرى رجوع کنید به ذوالرُّمّه، ص231.</ref> در فرهنگ عربى پيش از اسلام از نام حوّاء براى نامگذارى زنان استفاده مى شده <ref>رجوع کنید به هوروويتس، ص109.</ref> و به گزارش ابن سعد (ج8، ص323ـ324)، نام همسر يكى از صحابيان پيامبر حوّاء بوده است. به نظر هوروويتس (همانجا)، اين كاربرد در فرهنگ عربى لزوماً برگرفته از نام حوّاء در فرهنگ يهودى ـ مسيحى نيست و ممكن است صرفاً مؤنث أحوى باشد. هر چند حوّاء به عنوان نام همسر آدم در شعرى از فرزدق (متوفى 110) آمده است. <ref>رجوع کنید به ابوعبيده، ج1، ص434.</ref>
-==حوا در '''سنّت اسلامى'''==
+==حوا در سنّت اسلامى==
 در [[قرآن كريم]] واژه حوا ذكر نشده و ذيل آيات راجع به حضرت آدم از حوّا با عنوان همسر آدم (زَوْجكَ) ياد شده است.<ref>رجوع کنید به [[سوره بقره]]: 35؛ [[سوره اعراف]]: 19؛ [[سوره طه]]: 117.</ref> البته در [[احاديث]] و كتب تاريخى و تفسيرى، همسر آدم حوا ناميده شده و گفته شده اين نامگذارى از آن رو بوده كه حوّا مادر همه زندگان <ref>رجوع کنید به ابن سعد، ج1، ص39ـ40، به نقل از ابن عباس.</ref> يا از حىّ (=موجود زنده، يعنى آدم) خلق شده است. <ref>طبرى، ذيل [[سوره بقره]]: 35؛ ابن بابويه، 1385ـ1386، ج1، ص2، 16؛ همو، 1361ش، ص48؛ قس مجلسى، ج11، ص100ـ101 كه در اين اشتقاق مناقشه كرده است؛ نيز رجوع کنید به بخش قبلى مقاله.</ref> همچنين در روايتى، آدم حوّا را أثّا ناميد كه در زبان نبطى به معناى زن است. <ref>رجوع کنید به ابن سعد، ج1، ص39 به نقل از مجاهد؛ قس بخش قبلى مقاله، ايشاه در زبان عبرى و آرامى؛ نيز رجوع کنید به د.اسلام، چاپ دوم، ذيل مادّه؛ اسپلبرگ، ص312، 322، يادداشت 27.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 حَوّا، نخستين زن، همسر حضرت آدم علیه السلام و مادر نسل بشر است. آدم و حوّا در پى وسوسه شیطان و خوردن ميوه ممنوعه، از بهشت رانده شدند.
+== واژه شناسى ==
-{{مدخل دائرة المعارف|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}
+اين نام در عهد عتيق به عبرى به صورت (حَوّاه) آمده است. <ref>رجوع کنید به سفر پيدايش، 20:3.</ref> اين واژه در ترجمه يونانىِ تورات، Evα و در لاتينى، Heva بوده و از لاتينى نيز به صورت Eve وارد زبانهاى غربى شده است.<ref>اسكينر، ص85؛ كولر و باومگارتنر، ص280؛ د.دين و اخلاق، ذيل "Eve"</ref> درباره ريشه شناسى واژه حوا اختلاف هست؛ چنان كه نُه ريشه محتمل براى آن ذكر كرده اند. <ref>رجوع کنید به كولر و باومگارتنر، ص280ـ281.</ref>
 بنابر عهد عتيق (همانجا) حضرت آدم همسر خود را حوّا ناميد، ازآن رو كه او مادر همه زندگان است. بدين ترتيب واژه حوّا بايد به معناى زندگى و مشتق از مادّه حاوا ــ صورت كهنتر مادّه عبرى حاياه و عربى آن (حَىَّ)ــ به معناى زيستن و زندگى بخشيدن باشد.<ref>گزنيوس، ص cclxiv-cclxii، cclxxiv-cclxxiii؛ د. دين و اخلاق، همانجا؛ <دانشنامه معيار كتاب مقدس>، ذيل "Eve" </ref>، يا ممكن است تغييريافته كلمه حَيَّاه (به معناى زنده/ حىّ) باشد؛ <ref>گزنيوس، ص cclxiv،cclxxiv ؛ كولر و باومگارتنر، همانجا.</ref> به نظر اسكينر (ص86) اصل وجود يك نام مستقل (حوّا) براى همسر آدم يا نخستين زن، احتمالاً از نظريه اى كهن در باب خاستگاه انسان به جا مانده كه بر اساس آن نخستين مادر، نماينده وحدت نسل است.
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۶: @@
 به طور كلى صورت نوشتارى واژه حَوّاء در زبان عربى در چند معناى اصلى يافت مىشود: يكى ذيل مادّه «ح و و» (دالّ بر سياه شبيه به سبز يا قرمز مايل به سياه)، مؤنث أحوى، صفت چيزى يا زنى كه رنگ تيره و مايل به سياه دارد؛<ref>ابن سيده؛ فيروزآبادى، همانجاها؛ طريحى، ذيل «حوو»؛ زبيدى، همانجا؛ قس ابن منظور كه آن را ذيل «حوى» آورده است.</ref> ديگرى ذيل مادّه «ح ى ى» (با دو دلالت زندگى و مار) به معناى مارگير <ref>ابن سيده؛ فيروزآبادى، همانجاها؛ قس خليلبن احمد، كه آن را ذيل «حيو» آورده است.</ref> همچنين ابن منظور (همانجا) حَوّاء به همراه الف لام را نام يك اسب دانسته است. <ref>براى شاهد شعرى رجوع کنید به ذوالرُّمّه، ص231.</ref> در فرهنگ عربى پيش از اسلام از نام حوّاء براى نامگذارى زنان استفاده مى شده <ref>رجوع کنید به هوروويتس، ص109.</ref> و به گزارش ابن سعد (ج8، ص323ـ324)، نام همسر يكى از صحابيان پيامبر حوّاء بوده است. به نظر هوروويتس (همانجا)، اين كاربرد در فرهنگ عربى لزوماً برگرفته از نام حوّاء در فرهنگ يهودى ـ مسيحى نيست و ممكن است صرفاً مؤنث أحوى باشد. هر چند حوّاء به عنوان نام همسر آدم در شعرى از فرزدق (متوفى 110) آمده است. <ref>رجوع کنید به ابوعبيده، ج1، ص434.</ref>
-در '''سنّت اسلامى'''، در [[قرآن كريم]] واژه حوا ذكر نشده و ذيل آيات راجع به حضرت آدم از حوّا با عنوان همسر آدم (زَوْجكَ) ياد شده است.<ref>رجوع کنید به [[سوره بقره]]: 35؛ [[سوره اعراف]]: 19؛ [[سوره طه]]: 117.</ref> البته در [[احاديث]] و كتب تاريخى و تفسيرى، همسر آدم حوا ناميده شده و گفته شده اين نامگذارى از آن رو بوده كه حوّا مادر همه زندگان <ref>رجوع کنید به ابن سعد، ج1، ص39ـ40، به نقل از ابن عباس.</ref> يا از حىّ (=موجود زنده، يعنى آدم) خلق شده است. <ref>طبرى، ذيل [[سوره بقره]]: 35؛ ابن بابويه، 1385ـ1386، ج1، ص2، 16؛ همو، 1361ش، ص48؛ قس مجلسى، ج11، ص100ـ101 كه در اين اشتقاق مناقشه كرده است؛ نيز رجوع کنید به بخش قبلى مقاله.</ref> همچنين در روايتى، آدم حوّا را أثّا ناميد كه در زبان نبطى به معناى زن است. <ref>رجوع کنید به ابن سعد، ج1، ص39 به نقل از مجاهد؛ قس بخش قبلى مقاله، ايشاه در زبان عبرى و آرامى؛ نيز رجوع کنید به د.اسلام، چاپ دوم، ذيل مادّه؛ اسپلبرگ، ص312، 322، يادداشت 27.</ref>
+==حوا در '''سنّت اسلامى'''==
 در [[قرآن كريم]] از آفرينش حوّا سخنى به ميان نيامده است. بنابر آيات قرآن، آدم و همسرش به خواست خدا در [[بهشت]] ساكن شدند. آنها مى توانستند از هر خوراكى در بهشت استفاده كنند، جز ميوه يك درخت و در صورت نزديك شدن به آن درخت از ظالمان محسوب مى شدند. شيطان هر دوى آنها را فريب داد و آنها ميوه ممنوعه را خوردند. در پى آن بدي هاى آنها بر يكديگر پديدار شد و آنها كوشيدند با برگهاى بهشتى خود را بپوشانند. سپس از خدا خواستند كه آنها را ببخشد. خدا نيز به آنها گفت كه بايد به زمين بروند و در آنجا زندگى كنند تا اين كه بميرند و از آنجا خارج شوند. <ref>[[سوره بقره]]: 35ـ38؛ [[سوره اعراف]]: 19ـ25؛ [[سوره طه]]: 115ـ123؛ رجوع کنید به آدم.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۲۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	حَوّا، نخستين زن، همسر حضرت آدم علیه السلام و مادر نسل بشر است. آدم و حوّا در پى وسوسه شیطان و خوردن ميوه ممنوعه، از بهشت رانده شدند.
		+
		+
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 ==منابع==
 * دانشنامه جهان اسلام، جلد 14، ذیل مدخل ''حوّا'' از سيد على آقایی (با تلخیص)، در دسترس در  پایگاه دانشنامه جهان اسلام.
 [[رده:زنان مطرح شده در قرآن]]
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 == منابع ==
-*دانشنامه جهان اسلام، جلد 14، ذیل مدخل ''حوّا'' از سيدعلى آقایی، در دسترس در  پایگاه دانشنامه جهان اسلام
+*دانشنامه جهان اسلام، جلد 14، ذیل مدخل ''حوّا'' از سيدعلى آقایی (با تلخیص)، در دسترس در  پایگاه دانشنامه جهان اسلام
 [[رده:زنان مطرح شده در قرآن]]
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]