حضرت الیاس علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۵

2026-06-30T06:35:23Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-01-18T12:08:21Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۴

2022-01-18T08:34:01Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۴۴

2020-02-01T12:44:24Z

Zamani: رتبه مقاله

2020-01-15T10:41:09Z

رتبه مقاله

Zamani در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۰

2020-01-15T10:40:01Z

Zamani در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۵

2020-01-15T10:35:06Z

Zamani: مشخصات منبع جدید

2020-01-15T10:32:33Z

مشخصات منبع جدید

Zamani در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۰

2020-01-15T10:30:47Z

Zamani در ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۷

2020-01-15T10:27:40Z

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 حضرت الیاس از انبیای [[بنی اسرائیل]] است که در [[قرآن کریم]]‌ دو بار از او یاد شده:
-*{{متن قرآن|«وَ زَکرِیا وَ یحْیى وَ عِیسَى وَ إِلْیاسَ کلٌّ مِّنَ الصَّالِحِینَ»}} و [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] و [[حضرت یحیی علیه السلام|یحیى]] و [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] و '''الیاس''' را که همه از شایستگان بودند. ([[سوره انعام|انعام]]، آیه ۸۵)
+*«{{متن قرآن|{{آیه|6|85}}}}<ref>[[آیه 85 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۸۵.]]</ref>؛ و [[حضرت زکریا علیه السلام|زکریا]] و [[حضرت یحیی علیه السلام|یحیى]] و [[حضرت عیسی علیه السلام|عیسى]] و '''الیاس''' را که همه از شایستگان بودند».
-*{{متن قرآن|«وَ إِنَّ إِلْیاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِینَ»}} و به راستى الیاس از فرستادگان (ما) بود. ([[سوره صافات|صافات]]، آیه ۱۲۳)
+*«{{متن قرآن|{{آیه|37|123}}}}<ref>[[آیه 123 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۲۳.]]</ref>؛ و به راستى الیاس از فرستادگان (ما) بود».
-ذکر نام او براى سومین بار در قرآن در صورتى است که مراد از «إل یاسین» در آیه ۱۳۰ سوره صافات او باشد؛ {{متن قرآن|«سَلامٌ عَلى إِلْ یاسِینَ * إِنّا کذلِک نَجْزِى المُحْسِنِینَ»}} درود بر الیاسین (درود بر پیروان الیاس) ما نیکوکاران را این گونه پاداش مى دهیم. کسى که این کلمه را (الیاسین) متصل خوانده گوید مراد از آن «الیاس» و پیروان او مى  باشد. اما [[ابن عباس]] گوید: مراد از «[[آل یاسین|آل یاسین]]»، آل [[پیامبر اسلام|محمد]] صلی الله علیه و آله است و «یاسین» یکى از نام هاى پیغمبر است.<ref> ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۱، ص۴۳.</ref>
+*«{{متن قرآن|{{آیه|37|130}}}}<ref>[[آیه 130 سوره صافات|همان، آیه ۱۳۰.]]</ref>؛ درود بر الیاسین». [[ابن عباس]] گوید: مراد از «[[آل یاسین|آل یاسین]]»، آل [[پیامبر اسلام|محمد]] صلی الله علیه و آله است و «یاسین» یکى از نام هاى پیغمبر است.<ref> ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۱، ص۴۳.</ref>
-خداوند در سوره الصافات در ده [[آیه|آیه]] از آیه ۱۲۳ الى ۱۳۲، شرح حال حضرت الیاس را بیان فرموده است و می فرماید: {{متن قرآن|«وَ إِنَّ إِلْیاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ»}}: از جمله عباد خاص که ساحت پروردگار از آنان قدردانى فرموده الیاس پیامبر و رسول و از فرزندان و نواده هاى هارون بوده و در شهر بعلبک به [[رسالت]] اعزام شده است.
+خداوند در سوره الصافات در ده [[آیه|آیه]] از آیه ۱۲۳ الى ۱۳۲، شرح حال حضرت الیاس را بیان فرموده است و می فرماید. از جمله عباد خاص که ساحت پروردگار از آنان قدردانى فرموده الیاس پیامبر و رسول و از فرزندان و نواده هاى هارون بوده و در شهر بعلبک به [[رسالت]] اعزام شده است.
-{{متن قرآن|«إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَلا تَتَّقُونَ»}}: جمله اذکر در تقدیر گرفته شده و خطاب به [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى اللّه علیه و آله است که: بیاد آور که الیاس به قوم [[بت پرستی|بت پرست]] خود خطاب نموده و دعوت به خداپرستى مى  نمود و آنان را تهدید نموده که به چه جهت از نعمت آفرینش [[کفران نعمت|کفران]] مى  نمائید و از عقوبت آفریدگار جهان باید در حذر باشید.
+{{متن قرآن|«{{آیه|37|124}}»}}<ref name=":۰">[[آیه 124 سوره صافات|سوره صافات، آیه ۱۲۴.]]</ref>: جمله اذکر در تقدیر گرفته شده و خطاب به [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلى اللّه علیه و آله است که: بیاد آور که الیاس به قوم [[بت پرستی|بت پرست]] خود خطاب نموده و دعوت به خداپرستى مى  نمود و آنان را تهدید نموده که به چه جهت از نعمت آفرینش [[کفران نعمت|کفران]] مى  نمائید و از عقوبت آفریدگار جهان باید در حذر باشید.
-{{متن قرآن|«أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِینَ»}}: چگونه بت بزرگ مشخصى را به نام بعل که ساکنان این سرزمین پرستش مى نمایند و از آفریدگار جهان که ریز و کلان موجودات صحنه هستى را از عدم آفریده اعراض مى نمائید.
+{{متن قرآن|«{{آیه|37|125}}»}}<ref>[[آیه 125 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۵.]]</ref>: چگونه بت بزرگ مشخصى را به نام بعل که ساکنان این سرزمین پرستش مى نمایند و از آفریدگار جهان که ریز و کلان موجودات صحنه هستى را از عدم آفریده اعراض مى نمائید.
-{{متن قرآن|«اللَّهَ رَبَّکمْ وَ رَبَّ آبائِکمُ الْأَوَّلِینَ»}}: در صورتى که آفریدگار جهان سلسله بشر را از [[حضرت آدم علیه السلام|آدم]] أبوالبشر و همه افراد اجداد و نیاکان و پیشینیان شما را از طریق توالد و تناسل آفریده و هر لحظه درباره تأمین وسایل زندگى هر یک از افراد بشر تدبیر مى  نماید و از هرگونه نعمت و آسایش بشر را بهره  مند فرموده و ربوبیت و تدبیر ساحت آفریدگار اختصاص به قومى دون قومى ندارد، همچنان که درباره بت پرستى هر قوم و قبیله اى براى خود بت و معبودى اتخاذ مى  نمایند و به آنها اختصاص خواهد داشت.
+{{متن قرآن|«{{آیه|37|126}}»}}<ref>[[آیه 126 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۶.]]</ref>: در صورتى که آفریدگار جهان سلسله بشر را از [[حضرت آدم علیه السلام|آدم]] أبوالبشر و همه افراد اجداد و نیاکان و پیشینیان شما را از طریق توالد و تناسل آفریده و هر لحظه درباره تأمین وسایل زندگى هر یک از افراد بشر تدبیر مى  نماید و از هرگونه نعمت و آسایش بشر را بهره  مند فرموده و ربوبیت و تدبیر ساحت آفریدگار اختصاص به قومى دون قومى ندارد، همچنان که درباره بت پرستى هر قوم و قبیله اى براى خود بت و معبودى اتخاذ مى  نمایند و به آنها اختصاص خواهد داشت.
-{{متن قرآن|«فَکذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ»}}: در نتیجه مساعى الیاس و دعوت قوم خود به خداپرستى او را تکذیب نمودند و در نتیجه انکار و مبارزه آنان با دعوت الیاس قوم او براى اجراى عقوبت در صحنه  قیامت احضار خواهند شد.
+{{متن قرآن|«{{آیه|37|127}}»}}<ref>[[آیه 127 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۷.]]</ref>: در نتیجه مساعى الیاس و دعوت قوم خود به خداپرستى او را تکذیب نمودند و در نتیجه انکار و مبارزه آنان با دعوت الیاس قوم او براى اجراى عقوبت در صحنه  قیامت احضار خواهند شد.
-{{متن قرآن|«إِلَّا عِبادَاللَّهِ الْمُخْلَصِینَ»}}: آیه مبنى بر استثناء از حکم بیگانگان است که در صحنه قیامت براى رسیدگى و اجراى عقوبت احضار خواهند شد و این حکم اختصاص به کفار دارد و درباره أهل [[توحید]] که به دعوت رسولان پاسخ مثبت داده و از مکتب خداپرستى پیروى نموده اند، در صحنه [[قیامت|قیامت]] محشور مى  شوند ولى در صف أهل توحید که پیشواى آنان رسولان آنان است، خواهد بود. و چنان چه کلمه (المخلصین) به هیئت جمع و مفعول مخلص باشد استثناء به طور منقطع خواهد بود، زیرا مخلص بفتح عباد به طور اطلاق پروردگار که عبودیت آنان به طور خلوص و به موهبت پروردگار است و صفت مخلص بفتح اختصاص به رسولان و پیامبران دارد.
+{{متن قرآن|«{{آیه|37|128}}»}}<ref>[[آیه 128 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۸.]]</ref>: آیه مبنى بر استثناء از حکم بیگانگان است که در صحنه قیامت براى رسیدگى و اجراى عقوبت احضار خواهند شد و این حکم اختصاص به کفار دارد و درباره أهل [[توحید]] که به دعوت رسولان پاسخ مثبت داده و از مکتب خداپرستى پیروى نموده اند، در صحنه [[قیامت|قیامت]] محشور مى  شوند ولى در صف أهل توحید که پیشواى آنان رسولان آنان است، خواهد بود. و چنان چه کلمه (المخلصین) به هیئت جمع و مفعول مخلص باشد استثناء به طور منقطع خواهد بود، زیرا مخلص بفتح عباد به طور اطلاق پروردگار که عبودیت آنان به طور خلوص و به موهبت پروردگار است و صفت مخلص بفتح اختصاص به رسولان و پیامبران دارد.
-{{متن قرآن|«وَتَرَکنَا عَلَیهِ فِی الْآخِرِینَ»}}: از جمله بقاء آثار وجودى الیاس رسولان آنست که در آیات قرآنى ذکر نام و اشاره اى به آثار خیر و مساعى او درباره دعوت مردم به توحید یادآورى شده است.<ref> انوار درخشان، سید محمدحسین حسینى همدانى، ج۱۴، ص۶۵.</ref>
+{{متن قرآن|«{{آیه|37|129}}»}}<ref>[[آیه 129 سوره صافات|همان، آیه ۱۲۹.]]</ref>: از جمله بقاء آثار وجودى الیاس رسولان آنست که در آیات قرآنى ذکر نام و اشاره اى به آثار خیر و مساعى او درباره دعوت مردم به توحید یادآورى شده است.<ref> انوار درخشان، سید محمدحسین حسینى همدانى، ج۱۴، ص۶۵.</ref>
 ==حضرت الیاس در روایات==
-*«[[مفضل بن عمر]]» مى گوید: به خانه [[امام صادق]] علیه السلام آمدیم و ایشان را مشاهده کردیم که به [[زبان سریانی|زبان سریانى]] جملاتى را بیان نموده و اشک مى  ریزند. هنگامى که از ایشان علت را پرسیدیم فرمودند: الیاس پیامبر را به خاطر آوردم او یکى از بندگان صالح [[بنى اسرائیل]] بود که در [[مناجات]] خویش با خداوند مى  گفت: پروردگارا آیا بعد از آن که روزها را به تشنگى و شب ها را به بیدارى گذرانده و گونه خویش را بر خاک آستانت مالیدم باز هم مرا به عذابت مبتلا خواهى نمود. خداوند نیز به او [[وحى]] فرستاد که مطمئن باشد هیچ گاه به [[عذاب]] خویش گرفتارش نخواهد کرد. الیاس مجدداً مناجات خویش را تکرار نمود و ذات بارى تعالى به او خطاب کرد که: اى بنده من وقتى ما وعده نمودیم حتما بدان جامه عمل خواهیم پوشانید. قسمتى از مناجات الیاس این گونه است. «أتراک معذّبى بنارک و قد أظمأت لک هو أجرى؟ أتراک معذبى و قد غفرت لک فی التراب وجهى؟ اتراک معذبى و قد اجتنبت لک المعاصى؟ اتراک معذبى و قد أصهرت لک لیلى؟».<ref>داستان پیامبران یا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، یوسف عزیزی، ص۴۵۱.</ref>
+*«[[مفضل بن عمر]]» مى گوید: به خانه [[امام صادق]] علیه السلام آمدیم و ایشان را مشاهده کردیم که به [[زبان سریانی|زبان سریانى]] جملاتى را بیان نموده و اشک مى  ریزند. هنگامى که از ایشان علت را پرسیدیم فرمودند: الیاس پیامبر را به خاطر آوردم او یکى از بندگان صالح [[بنى اسرائیل]] بود که در [[مناجات]] خویش با خداوند مى  گفت: پروردگارا آیا بعد از آن که روزها را به تشنگى و شب ها را به بیدارى گذرانده و گونه خویش را بر خاک آستانت مالیدم باز هم مرا به عذابت مبتلا خواهى نمود. خداوند نیز به او [[وحى]] فرستاد که مطمئن باشد هیچ گاه به [[عذاب]] خویش گرفتارش نخواهد کرد. الیاس مجدداً مناجات خویش را تکرار نمود و ذات بارى تعالى به او خطاب کرد که: اى بنده من وقتى ما وعده نمودیم حتما بدان جامه عمل خواهیم پوشانید. قسمتى از مناجات الیاس این گونه است. {{متن حدیث|«أتراک معذّبى بنارک و قد أظمأت لک هو أجرى؟ أتراک معذبى و قد غفرت لک فی التراب وجهى؟ اتراک معذبى و قد اجتنبت لک المعاصى؟ اتراک معذبى و قد أصهرت لک لیلى؟»}}.<ref>داستان پیامبران یا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، یوسف عزیزی، ص۴۵۱.</ref>
 *از [[ابن عباس]] روایت شده: هنگامی که [[یوشع بن نون]] بعد از [[حضرت موسی]]‌ علیه السلام بر سرزمین [[شام]] مسلط شد، آن را بین طوایف سبطی ‎ها(ی دوازده گانه) تقسیم نمود، یکی از آن گروه ها که الیاس علیه السلام در میانشان بود در سرزمین بَعْلُبَک (که اکنون یکی از شهرهای [[لبنان]] است) سکونت نمودند. خداوند الیاس علیه السلام را به عنوان پیامبر، برای هدایت مردم بَعْلُبک فرستاد، الیاس به آن شهر وارد شد و مردم آنجا را از [[بت پرستی|بت پرستی]] برحذر داشت و آن ها را به سوی خدای یکتا و بی ‎همتا فراخواند. بَعْلُبک در آن عصر، شاهی به نام «لاجب» داشت که مردم را به پرستش بت فرامی ‎خواند که نام آن «بَعْلُ» بود. طبق سخن خدا در [[قرآن]] (آیات ۱۲۴ تا ۱۲۸ [[سوره صافات]]) «مردم بَعْلُبک، سخن الیاس را تکذیب کردند و از دعوت او اطاعت ننمودند.» ... الیاس علیه السلام از دست آنها گریخت و به پشت کوهها و درون غارها رفت و در آن جا هفت سال مخفیانه زندگی کرد... حضرت الیاس پس از نابودی طاغوتیان، وصیت های خود را به وصی و شاگرد خود «[[الیسع|اَلْیسَع]]» نمود و سپس به سوی آسمان عروج کرد، و لباس [[نبوت]] را از طرف خدا به اَلْیسَع علیه السلام پوشانید. اَلْیسَع به هدایت [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] پرداخت. بنی اسرائیل از او اطاعت کرده و احترام شایانی به او نمودند.<ref> بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۳، ص ۳۹۳ ـ ۳۹۶.</ref>
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 برخی از مفسران در آیه‌های «و ‌زَکرِیا و یحیی و عیسی و اِلیاسَ کلٌّ مِنَ الصّلِحین»<ref>سوره انعام، آیه ۸۵.</ref> و «و ‌اِنَّ اِلیاسَ لَمِنَ المُرسَلین»<ref>سوره صافات، آیه ۱۲۳.</ref> «الیاس» را همان «[[حضرت ادریس علیه السلام|ادریس]]» دانسته‌اند و ویژگی‌ها و داستان‌هایی که برای ادریس بیان شده است را در ذیل این آیات برای «الیاس» آورده‌اند.<ref>طبرسی، مجمع ‌البیان، ۱۳۷۲ش، ج‌۴، ص‌۵۱۰.</ref>
-[[علامه حسن زاده آملی]] در این مورد می گوید: إلیاس همان إدریس است زیرا آن حضرت را ظهور و [[غیبت]] بوده است و دوباره مبعوث شده است، یک بار پیش از غیبت که إدریس نبى بود، قوله تعالى: {{متن قرآن|وَ اذْکرْ فِی الْکتابِ إِدْرِیسَ إِنَّهُ کانَ صِدِّیقاً نَبِیا، وَ رَفَعْناهُ مَکاناً عَلِیا}}<ref>سوره مریم، آیه ۵۶- ۵۷</ref> و زمان غیبتش ۳۶۵ سال بوده است، و پس از آن به اسم الیاس رسول ظهور فرموده است، قوله سبحانه: {{متن قرآن|وَ إِنَّ إِلْیاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ}}.<ref>سوره صافات، آیه ۱۲۴</ref><ref>حسن زاده آملی، ممد الهمم در شرح فصوص الحکم، ص۶۴۲</ref>
+[[علامه حسن زاده آملی]] در این مورد می گوید: إلیاس همان إدریس است زیرا آن حضرت را ظهور و [[غیبت]] بوده است و دوباره مبعوث شده است، یک بار پیش از غیبت که إدریس نبى بود، قوله تعالى: {{متن قرآن|«{{آیه|19|56}}»}}<ref>[[آیه 56 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۵۶.]]</ref> و زمان غیبتش ۳۶۵ سال بوده است، و پس از آن به اسم الیاس رسول ظهور فرموده است، قوله سبحانه: {{متن قرآن|«{{آیه|37|124}}»}}<ref name=":۰" /><ref>حسن زاده آملی، ممد الهمم در شرح فصوص الحکم، ص۶۴۲</ref>
 ==پانویس==
 <references />

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 {{متن قرآن|«إِلَّا عِبادَاللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»}}: آيه مبنى بر استثناء از حكم بيگانگان است كه در صحنه قيامت براى رسيدگى و اجراى عقوبت احضار خواهند شد و اين حكم اختصاص به كفار دارد و درباره أهل [[توحيد]] كه به دعوت رسولان پاسخ مثبت داده و از مكتب خداپرستى پيروى نموده اند، در صحنه قيامت محشور مى  شوند ولى در صف أهل توحيد كه پيشواى آنان رسولان آنان است، خواهد بود. و چنان چه كلمه (المخلصين) به هيئت جمع و مفعول مخلص باشد استثناء به طور منقطع خواهد بود، زيرا مخلص بفتح عباد به طور اطلاق پروردگار كه عبوديت آنان به طور خلوص و به موهبت پروردگار است و صفت مخلص بفتح اختصاص به رسولان و [[پیامبران]] دارد.
-{{متن قرآن|«وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ»}}: از جمله بقاء آثار وجودى و مساعى الياس رسولان آنست كه در آيات قرآنى ذكر نام و اشاره اى به آثار خير و مساعى او درباره دعوت مردم به توحيد يادآورى شده است.<ref> انوار درخشان (حسينى همدانى سيد محمد حسين ) ج  14، ص: 65.</ref>
+{{متن قرآن|«وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ»}}: از جمله بقاء آثار وجودى و مساعى الياس رسولان آنست كه در آيات قرآنى ذكر نام و اشاره اى به آثار خير و مساعى او درباره دعوت مردم به توحيد يادآورى شده است.<ref> انوار درخشان (حسينى همدانى سيد محمد حسين ) ج  14، ص: 65.</ref>
 [[ابن عباس]] گويد: مراد از «[[آل ياسين]]» آل محمد صلی الله علیه و آله است و «ياسين» يكى از نام هاى پيغمبر است. كسى كه اين كلمه را (الياسين) متصل خوانده گويد. مراد از آن «الياس» و پيروان او مى  باشد. و گفته شده كه (يس) نام [[سوره]] مى  باشد گويا كه خداوند فرموده است: سلام بر آن كه به كتاب خداوند و به [[قرآن]] كه (يس) است [[ايمان]] آورد.<ref> ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج21، ص43.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~متوسط~~}}	+	{{خوب}}
	'''حضرت الياس علیه السلام''' از [[انبیاء بنی اسرائیل\|انبیای بنی اسرائیل]] است. وی از صالحین و از جمله پیامبران برترى يافته از سوى خدا بر تمام مردم عصر خويش می باشد. إلياس علیه السلام از پیامبرانی بوده است که [[غیبت]] داشته است او قبل از غیبت با عنوان [[حضرت ادریس علیه السلام\|ادریس]] پیامبر بود و بعد از آن با نام الیاس و به عنوان رسول بر مردم بعلبک مبعوث شد.		'''حضرت الياس علیه السلام''' از [[انبیاء بنی اسرائیل\|انبیای بنی اسرائیل]] است. وی از صالحین و از جمله پیامبران برترى يافته از سوى خدا بر تمام مردم عصر خويش می باشد. إلياس علیه السلام از پیامبرانی بوده است که [[غیبت]] داشته است او قبل از غیبت با عنوان [[حضرت ادریس علیه السلام\|ادریس]] پیامبر بود و بعد از آن با نام الیاس و به عنوان رسول بر مردم بعلبک مبعوث شد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-'''حضرت الياس علیه السلام''' از [[انبیاء بنی اسرائیل|انبیای بنی اسرائیل]] است. وی از صالحین و از جمله پیامبران برترى يافته از سوى خدا بر تمام مردم عصر خويش می باشد. إلياس علیه السلام از پیامبرانی بوده است که [[غیبت]] داشته است او قبل از غیبت با عنوان [[حضرت ادریس علیه السلام|ادریس]] پیامبر بود و بعد از آن با عنوان الیاس و به عنوان رسول بر مردم بعلبک منسوب شد.
+'''حضرت الياس علیه السلام''' از [[انبیاء بنی اسرائیل|انبیای بنی اسرائیل]] است. وی از صالحین و از جمله پیامبران برترى يافته از سوى خدا بر تمام مردم عصر خويش می باشد. إلياس علیه السلام از پیامبرانی بوده است که [[غیبت]] داشته است او قبل از غیبت با عنوان [[حضرت ادریس علیه السلام|ادریس]] پیامبر بود و بعد از آن با نام الیاس و به عنوان رسول بر مردم بعلبک مبعوث شد.
 ==وجه تسميه الیاس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-'''حضرت الياس علیه السلام''' از [[انبیاء بنی اسرائیل|انبیای بنی اسرائیل]] است. وی از صالحین و از جمله پیامبران برترى يافته از سوى خدا بر تمام مردم عصر خويش می باشد. إلياس علیه السلام از پیامبرانی بوده است که [[غیبت]] داشته است او قبل از غیبت با عنوان [[حضرت ادریس علیه السلام|ادریس]] پیامبر بود و بعد از آن با عنوان ادریس و به عنوان رسول بر مردم بعلبک منسوب شد.
+'''حضرت الياس علیه السلام''' از [[انبیاء بنی اسرائیل|انبیای بنی اسرائیل]] است. وی از صالحین و از جمله پیامبران برترى يافته از سوى خدا بر تمام مردم عصر خويش می باشد. إلياس علیه السلام از پیامبرانی بوده است که [[غیبت]] داشته است او قبل از غیبت با عنوان [[حضرت ادریس علیه السلام|ادریس]] پیامبر بود و بعد از آن با عنوان الیاس و به عنوان رسول بر مردم بعلبک منسوب شد.
 ==وجه تسميه الیاس==

@@ سطر ۱۳۰: / سطر ۱۳۰: @@
 * شيخ حر عاملى، محمد بن حسن، الإيقاظ من الهجعة بالبرهان على الرجعة، ترجمه احمد جنتی، تهران، نوید، چاپ اول، 1362 ش.
 * حسن زاده آملى، حسن، ممد الهمم در شرح فصوص الحكم، 1جلد، تهران، وزارت ارشاد، چاپ اول، 1378ش.
+* طبرسی، فضل‌بن حسن، مجمع البیان فی‌ تفسیر‌ القرآن‌، تهران، انتشارات ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش.‌
 {{پیامبران}}
 {{قرآن}}