حصن منصور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2022-01-16T09:52:35Z

ویرایش

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۸ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۳۸

2013-04-08T07:38:52Z

Saeed zamani: ایجاد

2013-03-16T06:09:44Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{بخشی از یک کتاب}}

اين قلعه به نام بانى آن منصور از قبيله قيس همزمان با مروان بن محمد آخرين خليفه اموى است. «6» هارون الرشيد قلعه منصور را در ايام خلافت پدرش مهدى ساخت و با سپاهيان مجهز كرد. «7» ابن خرداذبه، حصن منصور را از مرزهاى جزيره نام برده و مى‌نويسد: از سميساط تا حصن منصور شش فرسخ و از حصن منصور تا
__________________________________________________

(6). فتوح البلدان؛ ص 277.
(7). همان؛ ص 278.
جغرافياى تاريخى كشورهاى اسلامى، ج‌1، ص: 326
ملطيه ده فرسخ راه است. «1» اين شهر در نيمه اول قرن چهارم هجرى قمرى حصار كوچكى بوده است. كشت آن به آب باران بوده و منبر و مسجد جامع داشته است. «2» در سال 303 روميان بر ثغور جزيره حمله و حصن منصور را غارت كردند. «3» مقدسى درباره حصن منصور فقط همين‌قدر اشاره كرده كه در مرز واقع است. «4» به نوشته ادريسى ميان سميساط و ملطيه شهر كوچكى است كه حصن منصور نام دارد و آن دژ خوب و مشهورى است و داراى روستاها و آباديهاست. در آنجا نعمت فراوان است. «5» ياقوت مى‌گويد:
حصن منصور از نواحى ديار مضر و در مغرب فرات نزديك سميساط واقع است. بر گرد شهر ديوار و خندق است. باروى آن سه دروازه دارد، در ميان شهر دژى است كه به گرد آن دو ديوار است. «6» بعد از قرن هشتم قمرى، حصن منصور به اديمان معروف شد و روميان (عثمانيها) در آن زمان آن را پرها مى‌گفتند. «7»

(1). المسالك و الممالك؛ ص 73 و كتاب الخراج؛ ص 77.
(2). مسالك و ممالك؛ ص 65.
(3). تاريخ ابن خلدون؛ ج 2، ص 596.
(4). احسن التقاسيم؛ بخش 1، ص 40.
(5). نزهة المشتاق؛ ج 2، ص 651.
(6). معجم البلدان؛ ج 2، ص 265.
(7). سرزمينهاى خلافت شرقى؛ ص 131.

==پانویس==

{{پانویس}}

==منبع==

حسین قره چانلو، جغرافياى تاريخى كشورهاى اسلامى، سمت، تهران، 1380، ج‌1، ص 325 و 326.

[[رده:شهرهای تاریخی از بین رفته ]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-اين قلعه به نام بانى آن منصور از قبيله قيس همزمان با مروان بن محمد آخرين خليفه اموى است.<ref>فتوح البلدان؛ ص 277.</ref> هارون الرشيد قلعه منصور را در ايام خلافت پدرش مهدى ساخت و با سپاهيان مجهز كرد.<ref>همان؛ ص 278.</ref> ابن خرداذبه، حصن منصور را از مرزهاى جزيره نام برده و مى‌نويسد: از سميساط تا حصن منصور شش فرسخ و از حصن منصور تا ملطيه ده فرسخ راه است.<ref>المسالك والممالك؛ ص 73 و كتاب الخراج؛ ص 77.</ref>
+قلعه «حصن منصور» به نام بانى آن «منصور» از قبیله قیس همزمان با مروان بن محمد آخرین خلیفه [[بنی امیه|اموى]] است.<ref>فتوح البلدان؛ ص ۲۷۷.</ref> [[هارون الرشید|هارون الرشید]] قلعه منصور را در ایام [[خلافت]] پدرش [[مهدی (خلیفه عباسی)|مهدى عباسی]] ساخت و با سپاهیان مجهز کرد.<ref>همان؛ ص ۲۷۸.</ref> ابن خرداذبه، حصن منصور را از مرزهاى جزیره نام برده و مى‌نویسد: از سمیساط تا حصن منصور شش فرسخ و از حصن منصور تا ملطیه ده فرسخ راه است.<ref>المسالک والممالک؛ ص ۷۳ و کتاب الخراج؛ ص ۷۷.</ref>
-اين شهر در نيمه اول قرن چهارم هجرى قمرى حصار كوچكى بوده است. كشت آن به آب باران بوده و منبر و مسجد جامع داشته است.<ref> مسالك و ممالك؛ ص 65.</ref> در سال 303 روميان بر ثغور جزيره حمله و حصن منصور را غارت كردند.<ref>تاريخ ابن خلدون؛ ج2، ص596.</ref>
+این شهر در نیمه اول قرن چهارم قمرى حصار کوچکى بوده است. کشت آن به آب باران بوده و منبر و [[مسجد جامع]] داشته است.<ref> مسالک و ممالک؛ ص ۶۵.</ref> در سال ۳۰۳ قمری رومیان بر ثغور جزیره حمله و حصن منصور را غارت کردند.<ref>تاریخ ابن خلدون؛ ج۲، ص۵۹۶.</ref>
-مقدسى درباره حصن منصور فقط همين ‌قدر اشاره كرده كه در مرز واقع است.<ref>احسن التقاسيم؛ بخش 1، ص40.</ref> به نوشته ادريسى ميان سميساط و ملطيه شهر كوچكى است كه حصن منصور نام دارد و آن دژ خوب و مشهورى است و داراى روستاها و آبادي هاست. در آنجا نعمت فراوان است.<ref>نزهة المشتاق؛ ج2، ص651.</ref>
+مقدسى درباره حصن منصور فقط همین ‌قدر اشاره کرده که در مرز واقع است.<ref>احسن التقاسیم؛ بخش ۱، ص۴۰.</ref> به نوشته ادریسى میان سمیساط و ملطیه شهر کوچکى است که حصن منصور نام دارد و آن دژ خوب و مشهورى است و داراى روستاها و آبادی هاست. در آنجا نعمت فراوان است.<ref>نزهة المشتاق؛ ج۲، ص۶۵۱.</ref>
-ياقوت مى‌گويد: حصن منصور از نواحى ديار مضر و در مغرب فرات نزديك سميساط واقع است. بر گرد شهر ديوار و خندق است. باروى آن سه دروازه دارد، در ميان شهر دژى است كه به گرد آن دو ديوار است.<ref>معجم البلدان؛ ج2، ص265.</ref> بعد از قرن هشتم قمرى، حصن منصور به اديمان معروف شد و روميان (عثماني ها) در آن زمان آن را پرها مى‌گفتند.<ref>سرزمين هاى خلافت شرقى؛ ص 131.</ref>
+[[یاقوت حموی]] مى‌گوید: حصن منصور از نواحى دیار مُضَر و در مغرب [[فرات]] نزدیک سمیساط واقع است. بر گرد شهر دیوار و خندق است. باروى آن سه دروازه دارد، در میان شهر دژى است که به گرد آن دو دیوار است.<ref>معجم البلدان؛ ج۲، ص۲۶۵.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-حسین قره چانلو، جغرافياى تاريخى كشورهاى اسلامى، سمت، تهران، 1380، ج‌1، ص 325 و 326.
+* حسین قره چانلو، جغرافیاى تاریخى کشورهاى اسلامى، سمت، تهران، ۱۳۸۰، ج‌۱، ص ۳۲۵-۳۲۶.
 [[رده:شهرهای تاریخی از بین رفته]]