حسین بن عبدالصمد عاملی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۳

2025-12-08T06:23:15Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۷

2025-12-07T12:27:26Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ عزالدين شيخ حسين را به حسین بن عبدالصمد عاملی منتقل کرد

2025-12-07T10:34:57Z

مهدی موسوی صفحهٔ عزالدين شيخ حسين را به حسین بن عبدالصمد عاملی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-04-23T07:19:48Z

ویرایش

بهنام در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۱۹

2016-02-29T10:19:58Z

بهرامی: اصلاح الگو

2012-10-06T06:17:28Z

اصلاح الگو

بهرامی: اصلاح الگو

2012-09-29T14:07:05Z

اصلاح الگو

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-08-15T06:37:53Z

اضافه کردن رده

Majid kamali: صفحه‌ای جدید حاوی '{منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.} عزالدين شي...' ایجاد کرد

2012-07-16T12:59:51Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>} عزالدين شي...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}

عزالدين شيخ حسين

حسين بن عبدالصمد عاملی از علمای بزرگ شيعه در قرن دهم هجري است نسب آن جناب به حارث همدان یار با وفای سرور انس و جان مولای متقيان امير مؤمنان عليه السلام منتهی می شود او مشهور به عزالدين حسين والد شيخ بهاست که سرزمين اسلام و تشيع به وجود آن دو بزرگوار پر بهاست و اصولا مکتب تشيع با وجود علمای جبل عامل بر بقاست لبنان یعنی جبل عامل چه نيکو سرزمينی که از لحاظ وسعت اندک ولی از لحاظ عالم خيزی پر برکت و اغلب علمای بزرگ ما از آنان ديار ريشه می گيرد و شاخه های پربار خود را به اقصی نقاط جهان اسلام گسترش می دهد عزالدين والد شيخ بهائی در سال 918 در جبل عامل در خانواده ای که اکثرا اهل علم و فضل و دوستار خاندان اهل بيت بودند به جهان ديده گشود و از آغاز زندگی به تحصيل دانشهای دينی همت گماشت او در جوانی مدتها نزد سيد حسن کرکی و سپس به محضر شهيد ثانی شتافت و پس از سالها بحث و گفتگو و تحقيق و تدريس و تصنيف در عداد اساتيد مجتهدين در آمد عزالدين به قصد زيارت خراسان به اتفاق فرزندش به جانب ايران رهسپار شد و سپس به تأکيد فاضل علی معروف به شيخ علی منشار پدر زن شيخ بهائی در اين کشور رحل اقامت افکند و مدتی در خراسان و قزوين بود و سپس به پيشنهاد مردم و اصرار طهماسب ابلاغ مسئوليت ديار افغانستان (هرات) به او واگذار شد و عازم آن ديار گرديد و در آن نواحی چند سالی به ارشاد خلايق و تدريس افاضل مشغول بود و وضيع و شريف، عالی و دانی از محفل گرم او و محضر درسش مستفيض و بهره مند بودند و اغلب بلاد افغانستان در ظرف اين چند سال به تعاليم مکتب جعفری به خوبی آشنا شدند. عزالدين خود مجتهدی جامع بود و نماز جمعه را واجب عينی می دانست و در هرات مسلمانان هر جمعه از محضر او تا فاصله چند کيلومتر شرکت می جستند و از تعاليم عاليه اسلامی و راه و روش زندگی عبادی سياسی برخوردار گشتند و تا عصر حاضر شيعيان بلاد آنجا از زمان او ريشه می گيرند.

عز الدين در ترويج احکام اسلامی و نشر حقايق قرآنی و احاديث و سخنان معصومين سعی وافی به عمل آورد و پس از هشت سال هرات را به قصد ايران (قزوين) ترک نمود مراسم حج در پيش بود ضمن ملاقاتی با طهماسب صفوی شاه مقدم او را گرامی شمرد و از او خواست که در بلاد ايران به افاضه مشغول باشد او نپذيرفت و اظهار داشت دوست دارم بقيه عمر را به کنار خانه خدا سپری سازم پس از خدا حافظی طهماسب به او گفت الآن که خود می روی و از فيض حضورت ما را محروم می سازی فرزندت را در اين ديار برای خلق خدا بگذار پدر پيشانی شيخ بهائی بوسيد و پسر را وداع گفت و عازم خانه خدا گرديد و در آينده اين فرزند خلف جبل عامل فرزند خلف ايران در شهر اصفهان گرديد. و در قرن دهم و یازدهم برای حوزه اصفهان خورشيدی پر نور گشت که تا هم اکنون پرتو آثارش به اصفهان هست. و اما پدرش عزالدين را آثاری است که اهم آنها بدين قرار است: تحفه اهل ايمان شرح قواعد علامه، شرح الفيه شهيد، حاشيه ارشاد علامه، اعتقادات حقه، عقد حسينی (یا عقد طهماسبی) غرر و درر، رساله در وجوب نماز جمعه، درايت الحديث و ديوان اشعار او. عزالدين پس از زيارت خانه خدا تصميم قطعی داشت برای هميشه در مکه و مدينه بماند که ناگاه خواب بحرين او را بدين ديار کشانيد در لوء لوء بحرين است که چون عزالدين قصد اقامه در عربستان نمود پس از مدتی در خواب ديد که قيامت برپا شده و اراده خدا بدين تعلق گرفت که سرزمين بحرين و آنچه در آن است در عداد بهشتيان قرار گيرد (خلق بحرين و سرزمين آن در عداد بهشتند) و از آن پس عازم آن ديار گرديد و تا آخر عمر به ترويج و تصنيف و تدريس بدين ديار مشغول بود و سرانجام در هشتم ربيع الاول سال 984 در آنجا وفات نمود.

منبع:پایگاه شعائر

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-حسين بن عبدالصمد عاملی از علمای بزرگ شيعه در قرن دهم هجري است نسب آن جناب به حارث همدان یار با وفای سرور انس و جان مولای متقيان امير مؤمنان عليه السلام منتهی می شود او مشهور به عزالدين حسين والد شيخ بهاست که سرزمين اسلام و تشيع به وجود آن دو بزرگوار پر بهاست و اصولا مکتب تشيع با وجود علمای جبل عامل بر بقاست لبنان یعنی جبل عامل چه نيکو سرزمينی که از لحاظ وسعت اندک ولی از لحاظ عالم خيزی پر برکت و اغلب علمای بزرگ ما از آنان ديار ريشه می گيرد و شاخه های پربار خود را به اقصی نقاط جهان اسلام گسترش می دهد عزالدين والد شيخ بهائی در سال 918 در جبل عامل در خانواده ای که اکثرا اهل علم و فضل و دوستار خاندان اهل بيت بودند به جهان ديده گشود و از آغاز زندگی به تحصيل دانشهای دينی همت گماشت او در جوانی مدتها نزد سيد حسن کرکی و سپس به محضر شهيد ثانی شتافت و پس از سالها بحث و گفتگو و تحقيق و تدريس و تصنيف در عداد اساتيد مجتهدين در آمد عزالدين به قصد زيارت خراسان به اتفاق فرزندش به جانب ايران رهسپار شد و سپس به تأکيد فاضل علی معروف به شيخ علی منشار پدر زن شيخ بهائی در اين کشور رحل اقامت افکند و مدتی در خراسان و قزوين بود و سپس به پيشنهاد مردم و اصرار طهماسب ابلاغ مسئوليت ديار افغانستان (هرات) به او واگذار شد و عازم آن ديار گرديد و در آن نواحی چند سالی به ارشاد خلايق و تدريس افاضل مشغول بود و وضيع و شريف، عالی و دانی از محفل گرم او و محضر درسش مستفيض و بهره مند بودند و اغلب بلاد افغانستان در ظرف اين چند سال به تعاليم مکتب جعفری به خوبی آشنا شدند. عزالدين خود مجتهدی جامع بود و نماز جمعه را واجب عينی می دانست و در هرات مسلمانان هر جمعه از محضر او تا فاصله چند کيلومتر شرکت می جستند و از تعاليم عاليه اسلامی و راه و روش زندگی عبادی سياسی برخوردار گشتند و تا عصر حاضر شيعيان بلاد آنجا از زمان او ريشه می گيرند.
+حسین بن عبدالصمد عاملی از علمای بزرگ [[شیعه|شیعه]] در قرن دهم هجری است. نسب آن جناب به [[حارث همدانی|حارث همدان]] یار با وفای سرور انس و جان مولای متقیان [[امام علی علیه السلام|امیر مؤمنان]] علیه السلام منتهی می شود. او مشهور به عزالدین حسین، والد [[شیخ بهایی|شیخ بهائی]] است که سرزمین [[اسلام]] و [[تشیع]] به وجود آن دو بزرگوار پر بهاست و اصولا مکتب تشیع با وجود علمای جبل عامل بر بقاست. [[لبنان]] یعنی جبل عامل چه نیکو سرزمینی که از لحاظ وسعت اندک، ولی از لحاظ عالم خیزی پر برکت و اغلب علمای بزرگ ما از آنان دیار ریشه می گیرد و شاخه های پربار خود را به اقصی نقاط جهان اسلام گسترش می دهد.
-عز الدين در ترويج احکام اسلامی و نشر حقايق قرآنی و احاديث و سخنان معصومين سعی وافی به عمل آورد و پس از هشت سال هرات را به قصد ايران (قزوين) ترک نمود مراسم حج در پيش بود ضمن ملاقاتی با طهماسب صفوی شاه مقدم او را گرامی شمرد و از او خواست که در بلاد ايران به افاضه مشغول باشد او نپذيرفت و اظهار داشت دوست دارم بقيه عمر را به کنار خانه خدا سپری سازم پس از خدا حافظی طهماسب به او گفت الآن که خود می روی و از فيض حضورت ما را محروم می سازی فرزندت را در اين ديار برای خلق خدا بگذار پدر پيشانی شيخ بهائی بوسيد و پسر را وداع گفت و عازم خانه خدا گرديد و در آينده اين فرزند خلف جبل عامل فرزند خلف ايران در شهر اصفهان گرديد. و در قرن دهم و یازدهم برای حوزه اصفهان خورشيدی پر نور گشت که تا هم اکنون پرتو آثارش به اصفهان هست. و اما پدرش عزالدين را آثاری است که اهم آنها بدين قرار است: تحفه اهل ايمان شرح قواعد علامه، شرح الفيه شهيد، حاشيه ارشاد علامه، اعتقادات حقه، عقد حسينی (یا عقد طهماسبی) غرر و درر، رساله در وجوب نماز جمعه، درايت الحديث و ديوان اشعار او. عزالدين پس از زيارت خانه خدا تصميم قطعی داشت برای هميشه در مکه و مدينه بماند که ناگاه خواب بحرين او را بدين ديار کشانيد در لوء لوء بحرين است که چون عزالدين قصد اقامه در عربستان نمود پس از مدتی در خواب ديد که قيامت برپا شده و اراده خدا بدين تعلق گرفت که سرزمين بحرين و آنچه در آن است در عداد بهشتيان قرار گيرد (خلق بحرين و سرزمين آن در عداد بهشتند) و از آن پس عازم آن ديار گرديد و تا آخر عمر به ترويج و تصنيف و تدريس بدين ديار مشغول بود و سرانجام در هشتم ربيع الاول سال 984 در آنجا وفات نمود.
+عزالدین والد شیخ بهائی در سال ۹۱۸ در جبل عامل در خانواده ای که اکثرا اهل علم و فضل و دوستدار خاندان [[اهل البیت|اهل بیت]] بودند به جهان دیده گشود و از آغاز زندگی به تحصیل دانشهای دینی همت گماشت. او در جوانی مدتها نزد [[سيد حسن موسوی کرکی|سید حسن کرکی]] و سپس به محضر [[شهید ثانی|شهید ثانی]] شتافت و پس از سالها بحث و گفتگو و تحقیق و تدریس و تصنیف در عداد اساتید مجتهدین در آمد.
 ==منابع==
 پایگاه شعائر
 [[رده: علمای قرن دهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=سایت}}
+{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}
 حسين بن عبدالصمد عاملی از علمای بزرگ شيعه در قرن دهم هجري است نسب آن جناب به حارث همدان یار با وفای سرور انس و جان مولای متقيان امير مؤمنان عليه السلام منتهی می شود او مشهور به عزالدين حسين والد شيخ بهاست که سرزمين اسلام و تشيع به وجود آن دو بزرگوار پر بهاست و اصولا مکتب تشيع با وجود علمای جبل عامل بر بقاست لبنان یعنی جبل عامل چه نيکو سرزمينی که از لحاظ وسعت اندک ولی از لحاظ عالم خيزی پر برکت و اغلب علمای بزرگ ما از آنان ديار ريشه می گيرد و شاخه های پربار خود را به اقصی نقاط جهان اسلام گسترش می دهد عزالدين والد شيخ بهائی در سال 918 در جبل عامل در خانواده ای که اکثرا اهل علم و فضل و دوستار خاندان اهل بيت بودند به جهان ديده گشود و از آغاز زندگی به تحصيل دانشهای دينی همت گماشت او در جوانی مدتها نزد سيد حسن کرکی و سپس به محضر شهيد ثانی شتافت و پس از سالها بحث و گفتگو و تحقيق و تدريس و تصنيف در عداد اساتيد مجتهدين در آمد عزالدين به قصد زيارت خراسان به اتفاق فرزندش به جانب ايران رهسپار شد و سپس به تأکيد فاضل علی معروف به شيخ علی منشار پدر زن شيخ بهائی در اين کشور رحل اقامت افکند و مدتی در خراسان و قزوين بود و سپس به پيشنهاد مردم و اصرار طهماسب ابلاغ مسئوليت ديار افغانستان (هرات) به او واگذار شد و عازم آن ديار گرديد و در آن نواحی چند سالی به ارشاد خلايق و تدريس افاضل مشغول بود و وضيع و شريف، عالی و دانی از محفل گرم او و محضر درسش مستفيض و بهره مند بودند و اغلب بلاد افغانستان در ظرف اين چند سال به تعاليم مکتب جعفری به خوبی آشنا شدند. عزالدين خود مجتهدی جامع بود و نماز جمعه را واجب عينی می دانست و در هرات مسلمانان هر جمعه از محضر او تا فاصله چند کيلومتر شرکت می جستند و از تعاليم عاليه اسلامی و راه و روش زندگی عبادی سياسی برخوردار گشتند و تا عصر حاضر شيعيان بلاد آنجا از زمان او ريشه می گيرند.
 عز الدين در ترويج احکام اسلامی و نشر حقايق قرآنی و احاديث و سخنان معصومين سعی وافی به عمل آورد و پس از هشت سال هرات را به قصد ايران (قزوين) ترک نمود مراسم حج در پيش بود ضمن ملاقاتی با طهماسب صفوی شاه مقدم او را گرامی شمرد و از او خواست که در بلاد ايران به افاضه مشغول باشد او نپذيرفت و اظهار داشت دوست دارم بقيه عمر را به کنار خانه خدا سپری سازم پس از خدا حافظی طهماسب به او گفت الآن که خود می روی و از فيض حضورت ما را محروم می سازی فرزندت را در اين ديار برای خلق خدا بگذار پدر پيشانی شيخ بهائی بوسيد و پسر را وداع گفت و عازم خانه خدا گرديد و در آينده اين فرزند خلف جبل عامل فرزند خلف ايران در شهر اصفهان گرديد. و در قرن دهم و یازدهم برای حوزه اصفهان خورشيدی پر نور گشت که تا هم اکنون پرتو آثارش به اصفهان هست. و اما پدرش عزالدين را آثاری است که اهم آنها بدين قرار است: تحفه اهل ايمان شرح قواعد علامه، شرح الفيه شهيد، حاشيه ارشاد علامه، اعتقادات حقه، عقد حسينی (یا عقد طهماسبی) غرر و درر، رساله در وجوب نماز جمعه، درايت الحديث و ديوان اشعار او. عزالدين پس از زيارت خانه خدا تصميم قطعی داشت برای هميشه در مکه و مدينه بماند که ناگاه خواب بحرين او را بدين ديار کشانيد در لوء لوء بحرين است که چون عزالدين قصد اقامه در عربستان نمود پس از مدتی در خواب ديد که قيامت برپا شده و اراده خدا بدين تعلق گرفت که سرزمين بحرين و آنچه در آن است در عداد بهشتيان قرار گيرد (خلق بحرين و سرزمين آن در عداد بهشتند) و از آن پس عازم آن ديار گرديد و تا آخر عمر به ترويج و تصنيف و تدريس بدين ديار مشغول بود و سرانجام در هشتم ربيع الاول سال 984 در آنجا وفات نمود.
+== منبع ==
 [[رده: علمای قرن دهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+{{عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=سایت}}
+'''منبع:پایگاه شعائر'''
 حسين بن عبدالصمد عاملی از علمای بزرگ شيعه در قرن دهم هجري است نسب آن جناب به حارث همدان یار با وفای سرور انس و جان مولای متقيان امير مؤمنان عليه السلام منتهی می شود او مشهور به عزالدين حسين والد شيخ بهاست که سرزمين اسلام و تشيع به وجود آن دو بزرگوار پر بهاست و اصولا مکتب تشيع با وجود علمای جبل عامل بر بقاست لبنان یعنی جبل عامل چه نيکو سرزمينی که از لحاظ وسعت اندک ولی از لحاظ عالم خيزی پر برکت و اغلب علمای بزرگ ما از آنان ديار ريشه می گيرد و شاخه های پربار خود را به اقصی نقاط جهان اسلام گسترش می دهد عزالدين والد شيخ بهائی در سال 918 در جبل عامل در خانواده ای که اکثرا اهل علم و فضل و دوستار خاندان اهل بيت بودند به جهان ديده گشود و از آغاز زندگی به تحصيل دانشهای دينی همت گماشت او در جوانی مدتها نزد سيد حسن کرکی و سپس به محضر شهيد ثانی شتافت و پس از سالها بحث و گفتگو و تحقيق و تدريس و تصنيف در عداد اساتيد مجتهدين در آمد عزالدين به قصد زيارت خراسان به اتفاق فرزندش به جانب ايران رهسپار شد و سپس به تأکيد فاضل علی معروف به شيخ علی منشار پدر زن شيخ بهائی در اين کشور رحل اقامت افکند و مدتی در خراسان و قزوين بود و سپس به پيشنهاد مردم و اصرار طهماسب ابلاغ مسئوليت ديار افغانستان (هرات) به او واگذار شد و عازم آن ديار گرديد و در آن نواحی چند سالی به ارشاد خلايق و تدريس افاضل مشغول بود و وضيع و شريف، عالی و دانی از محفل گرم او و محضر درسش مستفيض و بهره مند بودند و اغلب بلاد افغانستان در ظرف اين چند سال به تعاليم مکتب جعفری به خوبی آشنا شدند. عزالدين خود مجتهدی جامع بود و نماز جمعه را واجب عينی می دانست و در هرات مسلمانان هر جمعه از محضر او تا فاصله چند کيلومتر شرکت می جستند و از تعاليم عاليه اسلامی و راه و روش زندگی عبادی سياسی برخوردار گشتند و تا عصر حاضر شيعيان بلاد آنجا از زمان او ريشه می گيرند.
@@ سطر ۷: / سطر ۶: @@
 عز الدين در ترويج احکام اسلامی و نشر حقايق قرآنی و احاديث و سخنان معصومين سعی وافی به عمل آورد و پس از هشت سال هرات را به قصد ايران (قزوين) ترک نمود مراسم حج در پيش بود ضمن ملاقاتی با طهماسب صفوی شاه مقدم او را گرامی شمرد و از او خواست که در بلاد ايران به افاضه مشغول باشد او نپذيرفت و اظهار داشت دوست دارم بقيه عمر را به کنار خانه خدا سپری سازم پس از خدا حافظی طهماسب به او گفت الآن که خود می روی و از فيض حضورت ما را محروم می سازی فرزندت را در اين ديار برای خلق خدا بگذار پدر پيشانی شيخ بهائی بوسيد و پسر را وداع گفت و عازم خانه خدا گرديد و در آينده اين فرزند خلف جبل عامل فرزند خلف ايران در شهر اصفهان گرديد. و در قرن دهم و یازدهم برای حوزه اصفهان خورشيدی پر نور گشت که تا هم اکنون پرتو آثارش به اصفهان هست. و اما پدرش عزالدين را آثاری است که اهم آنها بدين قرار است: تحفه اهل ايمان شرح قواعد علامه، شرح الفيه شهيد، حاشيه ارشاد علامه، اعتقادات حقه، عقد حسينی (یا عقد طهماسبی) غرر و درر، رساله در وجوب نماز جمعه، درايت الحديث و ديوان اشعار او. عزالدين پس از زيارت خانه خدا تصميم قطعی داشت برای هميشه در مکه و مدينه بماند که ناگاه خواب بحرين او را بدين ديار کشانيد در لوء لوء بحرين است که چون عزالدين قصد اقامه در عربستان نمود پس از مدتی در خواب ديد که قيامت برپا شده و اراده خدا بدين تعلق گرفت که سرزمين بحرين و آنچه در آن است در عداد بهشتيان قرار گيرد (خلق بحرين و سرزمين آن در عداد بهشتند) و از آن پس عازم آن ديار گرديد و تا آخر عمر به ترويج و تصنيف و تدريس بدين ديار مشغول بود و سرانجام در هشتم ربيع الاول سال 984 در آنجا وفات نمود.
-منبع:پایگاه شعائر
 [[رده: علمای قرن دهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۳۷
سطر ۸:		سطر ۸:

	منبع:پایگاه شعائر		منبع:پایگاه شعائر
		+	[[رده: علمای قرن دهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۴
(بدون تفاوت)