حسن بن محبوب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2022-04-06T09:47:12Z

ویرایش

مهدی موسوی در ‏۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۱

2022-04-06T08:31:36Z

Zamani: Zamani صفحهٔ حسن بن محبوب السراد را به حسن بن محبوب منتقل کرد

2019-11-13T11:39:03Z

Zamani صفحهٔ حسن بن محبوب السراد را به حسن بن محبوب منتقل کرد

سید مهدی خدایی: پروژه2: سنجش کیفی

2019-07-01T10:47:01Z

پروژه2: سنجش کیفی

سید مهدی خدایی در ‏۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۳۸

2018-10-09T13:38:01Z

سید مهدی خدایی: درج الگوی رتبه بندی و اصلاح برخی مطالب

2018-10-09T13:37:28Z

درج الگوی رتبه بندی و اصلاح برخی مطالب

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۳۴

2014-02-24T06:34:03Z

عربصالحی: /* روایتی از امام هشتم */

2014-02-24T06:25:23Z

‏روایتی از امام هشتم

عربصالحی: /* پانویس */

2014-02-24T06:24:44Z

‏پانویس

عربصالحی: /* پانویس */

2014-02-24T06:24:26Z

‏پانویس

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«حسن بن محبوب»'''، از راویان موثق و بزرگ [[شیعه]] در قرن سوم هجری و از [[اصحاب اجماع]] است. وی از یاران [[امام کاظم]] و [[امام رضا]] و [[امام جواد]] علیهم السلام بوده و از ایشان روایاتی نقل کرده است.
+'''«حسن بن محبوب کوفی»'''، از راویان موثق و بزرگ [[شیعه]] در قرن سوم هجری و از [[اصحاب اجماع]] است. وی از یاران و راویان [[امام کاظم]] و [[امام رضا]] و [[امام جواد]] علیهم السلام بوده و از ایشان روایاتی نقل کرده است. دو کتاب «المشیخة» و «النوادر» از آثار حدیثی اوست.
-==ولادت و نسب ==
+{{شناسنامه عالم
 ابوعلی حسن بن محبوب سراد بجلی کوفی، قبل از سال ۱۵۰ قمری و بنا بر قولی در سال ۱۲۹ قمری به دنیا آمد.<ref>قاموس الرجال، ج۳ ص۳۵۰.</ref>
@@ سطر ۷: / سطر ۱۸: @@
 طبق قانون [[اسلام]] برای بردگان، همین کلام کافی بود تا غلام آزاد شود و جریر هم حق نداشت حرفش را پس بگیرد. به این ترتیب وهب آزاد شد و داوطلبانه به امام علی علیه السلام پیوست. وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است. وهب در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
-حسن بن محبوب سراد در آخر سال 224 هجری به سن شصت و پنج سالگی وفات نمود.<ref> مجالس المؤمنين، 1/412، رجال كشى، 2/851.</ref>
+حسن بن محبوب سراد کوفی در آخر سال ۲۲۴ هجری وفات نمود.<ref> مجالس المؤمنین، ۱/۴۱۲، رجال کشى، ۲/۸۵۱.</ref>
 ==مشایخ و راویان==
-حسن بن محبوب محضر [[امام موسی کاظم علیه السلام|حضرت موسی بن جعفر]] و [[امام رضا علیه السلام|حضرت رضا]] و [[امام جواد علیه السلام|امام جواد]] علیهم السلام را درک نموده<ref>رجال الطوسی: ص۳۳۴، ش۴۹۷۸.</ref> و از هر سه امام بزرگوار [[حدیث]] نقل کرد.
+حسن بن محبوب محضر [[امام موسی کاظم علیه السلام|حضرت موسی بن جعفر]] و [[امام رضا علیه السلام|حضرت رضا]] و [[امام جواد علیه السلام|امام جواد]] علیهم السلام را درک نموده<ref>رجال الطوسی، ص۳۳۴، ش۴۹۷۸.</ref> و از هر سه امام بزرگوار [[حدیث]] نقل کرد.
-وی همچنین از محضر ۱۸۰ استاد، حدیث فراگرفت؛ کسانی چون [[علی بن رئاب]]، [[ابان بن تغلب|اَبان بن تَغلِب]]، [[حماد بن عیسی|حمّاد بن عیسی کوفی]]، [[ابان بن عثمان|اَبان بن عثمان]] و [[محمد بن سنان|محمّد بن سنان زاهری کوفی]] از آن جمله اند. محبوب (پدر حسن) در تربيت او  اهتمام فراوانی داشت. او به جهت تشویق فرزندش به فراگیری و نقل [[حدیث]] با او قرار گذاشته بود كه هر حديثی كه از على بن رئاب استماع كند و بنويسد يك درهم به او بدهد. على بن رئاب از ثقات و اجلاء علماء [[شيعه]] كوفه بوده است.<ref>رجالى حلى، ص93، شماره13.</ref>
+وی همچنین از محضر ۱۸۰ استاد، حدیث فراگرفت؛ کسانی چون [[علی بن رئاب]]، [[ابان بن تغلب|اَبان بن تَغلِب]]، [[حماد بن عیسی|حمّاد بن عیسی کوفی]]، [[ابان بن عثمان|اَبان بن عثمان]] و [[محمد بن سنان|محمّد بن سنان زاهری کوفی]] از آن جمله اند. محبوب (پدر حسن) در تربیت او  اهتمام فراوانی داشت. او به جهت تشویق فرزندش به فراگیری و نقل [[حدیث]] با او قرار گذاشته بود که هر حدیثی که از على بن رئاب استماع کند و بنویسد یک درهم به او بدهد.<ref>رجالى حلى، ص۹۳، شماره۱۳.</ref>
 به این ترتیب او به یکی از علاقه مندان حدیث و راویان صادق کلام [[ائمه اطهار|ائمه]] تبدیل شد.
-و از طرفی بیش از صد راوی، چون [[ابراهیم بن هاشم قمی|ابراهیم بن هاشم قمّی]]، ابراهیم بن حسن، [[احمد بن محمد بن خالد برقى|احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری]]، [[حسن بن علی بن فضال|حسن بن فضّال]] و محمد بن علی بن محبوب، از وی اخذ حدیث و نقل روایت کرده اند.<ref>معجم رجال الحدیث: ج۶، ص۹۲-۹۴ ش۳۰۷۰.</ref>
+و از طرفی بیش از صد راوی، چون [[ابراهیم بن هاشم قمی|ابراهیم بن هاشم قمّی]]، ابراهیم بن حسن، [[احمد بن محمد بن خالد برقى|احمد بن محمد بن خالد برقی]]، [[احمد بن محمد بن عیسی اشعری]]، [[حسن بن علی بن فضال|حسن بن فضّال]] و محمد بن علی بن محبوب، از وی اخذ حدیث و نقل روایت کرده اند.<ref>معجم رجال الحدیث، ج۶، ص۹۲-۹۴ ش۳۰۷۰.</ref>
-==مقام علمی حسن بن محبوب==
+==روایات و آثار علمی==
-یکی از ویژگی های ممتاز حسن بن محبوب، روایاتی است که راجع به ارکان [[دین]] و مخصوصاً موضوع خطیر [[امامت]] نقل کرده، از جمله روایتی را از امام رضا علیه السلام نقل می کند که فرمودند: هر امامی بر گردن اولیا و شیعیانش عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده وفای به عهد و حسن ادای آن [[زيارت|زیارت]] کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق آنچه که امامان راغب و شیفته‌ی آن بودند، در روز [[قیامت]] ائمه برای آنها [[شفاعت|شفیع]] خواهند بود.
+یکی از ویژگی های ممتاز حسن بن محبوب، روایاتی است که راجع به ارکان [[دین]] و مخصوصاً موضوع خطیر [[امامت]] نقل کرده، از جمله روایتی را از امام رضا علیه السلام نقل می کند که فرمودند: هر امامی بر گردن اولیا و شیعیانش عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده وفای به عهد و حسن ادای آن [[زیارت|زیارت]] کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق آنچه که امامان راغب و شیفته‌ی آن بودند، در روز [[قیامت]] ائمه برای آنها [[شفاعت|شفیع]] خواهند بود.
-ابن محبوب، از [[محدث|محدّثانی]] است که در همه ابواب [[فقه]]، از وی روایت گزارش شده است. نام وی در ۳۶۳۸ [[سند حدیث|سند]]، در [[کتب اربعه]] واقع شده است. از جمله کتاب های وی: کتاب «المشیخة» است که [[شیخ آقا بزرگ تهرانی]]، تبویب آن را به ترتیب کتاب های فقهی می داند و ترتیب فصل بندی آن را داوود بن کوره قمّی انجام داده است.<ref>الذریعة: ج۱۰ ص۱۷۱ ش۳۴۱.</ref> [[ابن ادریس حلی|ابن ادریس حلّی]]، از این کتاب ۴۵۰ حدیث انتخاب کرده و در [[السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی (کتاب)|السرائر]] خود، آورده است. این کتاب، جزﺀ اوّلین کتاب هایی است که در [[علم رجال]]، نگارش شده است.<ref>السرائر : ج۳ ص۵۸۹.</ref>
+حسن بن محبوب، از [[محدث|محدّثانی]] است که در همه ابواب [[فقه]]، از وی روایت گزارش شده است. نام وی در ۳۶۳۸ [[سند حدیث|سند]]، در [[کتب اربعه]] واقع شده است. از جمله کتاب های وی: کتاب «المشیخة» است که [[شیخ آقا بزرگ تهرانی]]، تبویب آن را به ترتیب کتاب های فقهی می داند و ترتیب فصل بندی آن را داوود بن کوره قمّی انجام داده است.<ref>الذریعة، ج۱۰ ص۱۷۱ ش۳۴۱.</ref> [[ابن ادریس حلی|ابن ادریس حلّی]]، از این کتاب ۴۵۰ حدیث انتخاب کرده و در [[السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی (کتاب)|السرائر]] خود، آورده است. این کتاب، جزﺀ اوّلین کتاب هایی است که در [[علم رجال]]، نگارش شده است.<ref>السرائر ، ج۳ ص۵۸۹.</ref>
-از دیگر کتاب های اوست: کتاب «النوادر»، که حدود هزار ورق بوده است؛ همچنین کتاب «المراح»، که [[ابن ندیم]]، این کتاب را به کتب وی اضافه کرده است. همچنین کتاب «التفسیر» و کتاب «معرفة رواة الأخبار» و «كتاب حدود» و «ديات» و «فرائض» و «نكاح» و «طلاق» را می توان برشمرد.
+ابن محبوب در این نگاشته، تمامی استادان و [[مشایخ]] خود را، شاید به ترتیب زمان دیدار، می‌آورد و آنچه از آنان با [[سماع (علم الحدیث)|سماع]] و [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]]، روایت کرده، در زیر نام هر یک یادآور می‌شود که پس از بررسی همه سویه، روشن شده که در بین صد تن از استادان و مشایخ وی، شصت تن از شاگردان [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام بوده‌اند
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
+*[[شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب یازدهم: در تاریخ حضرت امام رضا علیه السلام.
-*[[شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب یازدهم: در تاريخ حضرت امام رضا عليه السلام.
+*"حسن بن محبوب"، [http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9/article/15.html پایگاه جامع عاشورا]، بازیابی: ۵ اسفند ماه ۱۳۹۲.
-*"حسن بن محبوب"، [http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9/article/15.html پایگاه جامع عاشورا]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
+*محمد محمدی ری شهری، شناخت نامه حدیث، ج۳، ص۸۳-۸۴.
-*شناخت نامه حدیث، ج۳، ص۸۳-۸۴.
+*"حسن بن محبوب کوفی"، دفتر تبلیغات اسلامی، مجله فقه، شماره۳. در دسترس در [http://lib.eshia.ir/47140/1/10 کتابخانه مدرسه فقاهت].
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۴۴: / سطر ۵۴: @@
 |رده=دارد
 }}
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[Category: راویان حدیث]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بجلی معروف به سرّاد، از بزرگان رجال شیعه و راویان نامور است. وی از اصحاب موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام بوده و از اركان اربعه عصر خود و از اصحاب اجماع است.
+'''«حسن بن محبوب»'''، از راویان موثق و بزرگ [[شیعه]] در قرن سوم هجری و از [[اصحاب اجماع]] است. وی از یاران [[امام کاظم]] و [[امام رضا]] و [[امام جواد]] علیهم السلام بوده و از ایشان روایاتی نقل کرده است.
-==نسب حسن بن محبوب کوفی==
+==ولادت و نسب ==
-وی، در شمار موالیان اعراب و از نژاد مردم سِند هندوستان بود. جد اعلای وی، وهب از برده‌های جریر بن عبدالله بجلی صحابی مشهور بود.  وهب  همراه با مولای خودش جریر بن عبدالله بجلی به حضور امیرالمؤمنین [حضرت علی|علی]] علیه السلام رسید، از حضرت تقاضا کرد: مرا از مولایم، جریر خریداری بفرمایید تا در خدمت و همراه شما باشم. امیرالمؤمنین خریدار غلام شد و اما جریر که دوست نداشت او را را به امام بفروشد گفت: این برده آزاد است. من او را از قید بردگی آزاد کرده‌ام.
+ابوعلی حسن بن محبوب سراد بجلی کوفی، قبل از سال ۱۵۰ قمری و بنا بر قولی در سال ۱۲۹ قمری به دنیا آمد.<ref>قاموس الرجال، ج۳ ص۳۵۰.</ref>
-طبق قانون اسلام برای بردگان، همین کلام کافی بود تا غلام آزاد شود. و جریر هم حق نداشت حرفش را پس بگیرد.  به این ترتیب وهب آزاد شد و داوطلبانه به امام علی علیه السلام پیوست.
-وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است.وهب در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
+او در شمار موالیان اعراب و از نژاد مردم سِند هندوستان بود. جد اعلای وی، وهب از برده‌های جریر بن عبدالله بجلی [[صحابی]] مشهور بود. وهب همراه با مولای خودش جریر بن عبدالله بجلی به حضور [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام رسید، از حضرت تقاضا کرد: مرا از مولایم جریر خریداری بفرمایید تا در خدمت و همراه شما باشم. امیرالمؤمنین خریدار غلام شد و اما جریر که دوست نداشت او را را به امام بفروشد گفت: این برده آزاد است. من او را از قید بردگی آزاد کرده‌ام.
-==درک محضر ائمه علیهم السلام==
+طبق قانون [[اسلام]] برای بردگان، همین کلام کافی بود تا غلام آزاد شود و جریر هم حق نداشت حرفش را پس بگیرد. به این ترتیب وهب آزاد شد و داوطلبانه به امام علی علیه السلام پیوست. وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است. وهب در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
-حسن بن محبوب محضر حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام را درک کرد و از هر سه امام بزرگوار حدیث نقل کرد. در آخر سنه دويست و بيست و چهار به سن شصت و پنج وفات نمود<ref> [[مجالس المؤمنين]]، 1/412، رجال كشى، 2/851.</ref>
 ==مقام علمی حسن بن محبوب==
-محبوب (پدر حسن) در تربيت او  اهتمام فراوانی داشت. او به جهت تشویق فرزندش به فراگیری و نقل حدیث با او قرار گذاشته بود که داده بود كه هر حديثی كه از على بن رثاب استماع كند و بنويسد يك درهم به او بدهد. على بن رثاب از ثقات و اجلاء علماء [[شيعه]] كوفه بوده است. <ref>رجالى حلى، ص93، شماره13.</ref>
+یکی از ویژگی های ممتاز حسن بن محبوب، روایاتی است که راجع به ارکان [[دین]] و مخصوصاً موضوع خطیر [[امامت]] نقل کرده، از جمله روایتی را از امام رضا علیه السلام نقل می کند که فرمودند: هر امامی بر گردن اولیا و شیعیانش عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده وفای به عهد و حسن ادای آن [[زيارت|زیارت]] کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق آنچه که امامان راغب و شیفته‌ی آن بودند، در روز [[قیامت]] ائمه برای آنها [[شفاعت|شفیع]] خواهند بود.
-به این ترتیب او به یکی از علاقه مندان حدیث و راویان صادق کلام ائمه تبدیل شد.  کتابهای او فراوان است از جمله (كتاب مشيخه) و (كتاب حدود) و (ديات) و (فرائض) و (نكاح) و (طلاق) و كتاب (نوادر) و كتاب (تفسير) و غيره
-او از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت مى‌كند و از شصت نفر از اصحاب حضرت [[امام صادق]] عليه السلام روايت نقل كرده است.
+ابن محبوب، از [[محدث|محدّثانی]] است که در همه ابواب [[فقه]]، از وی روایت گزارش شده است. نام وی در ۳۶۳۸ [[سند حدیث|سند]]، در [[کتب اربعه]] واقع شده است. از جمله کتاب های وی: کتاب «المشیخة» است که [[شیخ آقا بزرگ تهرانی]]، تبویب آن را به ترتیب کتاب های فقهی می داند و ترتیب فصل بندی آن را داوود بن کوره قمّی انجام داده است.<ref>الذریعة: ج۱۰ ص۱۷۱ ش۳۴۱.</ref> [[ابن ادریس حلی|ابن ادریس حلّی]]، از این کتاب ۴۵۰ حدیث انتخاب کرده و در [[السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی (کتاب)|السرائر]] خود، آورده است. این کتاب، جزﺀ اوّلین کتاب هایی است که در [[علم رجال]]، نگارش شده است.<ref>السرائر : ج۳ ص۵۸۹.</ref>
-یکی از ویژگی های ممتاز حسن بن محبوب  روایاتی است که راجع به ارکان دین و مخصوصاً موضوع خطیر امامت نقل کرده اند از جمله روایتی را از امام رضا علیه السلام نقل کرده که فرمودند: هر امامی بر گردن اولیا و شیعیانش عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده ی وفای به عهد و حسن ادای آن زیارت کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق آنچه که امامان راغب و شیفته‌ی آن بودند، در روز قیامت ائمه برای آنها شفیع خواهند بود.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-* حاج شیخ عباس قمی، منتهی الآمال قسمت دوم، باب یازدهم: در تاريخ حضرت امام رضا عليه السلام.
-* حسن بن محبوب، [http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9/article/15.html پایگاه جامع عاشورا]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
+*[[شیخ عباس قمی]]، [[منتهى الآمال (کتاب)|منتهی الآمال]]، قسمت دوم، باب یازدهم: در تاريخ حضرت امام رضا عليه السلام.
-* دفتر تبلیغات اسلامی، حسن بن محبوب کوفی، مجله فقه، شماره۳. در دسترس در [http://lib.eshia.ir/47140/1/10 کتابخانه مدرسه فقاهت]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
+*"حسن بن محبوب"، [http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9/article/15.html پایگاه جامع عاشورا]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 * حسن بن محبوب، [http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9/article/15.html پایگاه جامع عاشورا]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
 * دفتر تبلیغات اسلامی، حسن بن محبوب کوفی، مجله فقه، شماره۳. در دسترس در [http://lib.eshia.ir/47140/1/10 کتابخانه مدرسه فقاهت]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[Category: راویان حدیث]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 وی، در شمار موالیان اعراب و از نژاد مردم سِند هندوستان بود. جد اعلای وی، وهب از برده‌های جریر بن عبدالله بجلی صحابی مشهور بود.  وهب  همراه با مولای خودش جریر بن عبدالله بجلی به حضور امیرالمؤمنین [حضرت علی|علی]] علیه السلام رسید، از حضرت تقاضا کرد: مرا از مولایم، جریر خریداری بفرمایید تا در خدمت و همراه شما باشم. امیرالمؤمنین خریدار غلام شد و اما جریر که دوست نداشت او را را به امام بفروشد گفت: این برده آزاد است. من او را از قید بردگی آزاد کرده‌ام.
 طبق قانون اسلام برای بردگان، همین کلام کافی بود تا غلام آزاد شود. و جریر هم حق نداشت حرفش را پس بگیرد.  به این ترتیب وهب آزاد شد و داوطلبانه به امام علی علیه السلام پیوست.
- وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است.وهب در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
+وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است.وهب در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
 ==درک محضر ائمه علیهم السلام==
 حسن بن محبوب محضر حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام را درک کرد و از هر سه امام بزرگوار حدیث نقل کرد. در آخر سنه دويست و بيست و چهار به سن شصت و پنج وفات نمود<ref> [[مجالس المؤمنين]]، 1/412، رجال كشى، 2/851.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بجلی معروف به سرّاد، از بزرگان رجال شیعه و راویان نامور است. وی از اركان اربعه عصر خود و از اصحاب اجماع است.
+{{خوب}}
+ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بجلی معروف به سرّاد، از بزرگان رجال شیعه و راویان نامور است. وی از اصحاب موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام بوده و از اركان اربعه عصر خود و از اصحاب اجماع است.
-==معرفی حسن بن محبوب کوفی==
+==نسب حسن بن محبوب کوفی==
+وی، در شمار موالیان اعراب و از نژاد مردم سِند هندوستان بود. جد اعلای وی، وهب از برده‌های جریر بن عبدالله بجلی صحابی مشهور بود.  وهب  همراه با مولای خودش جریر بن عبدالله بجلی به حضور امیرالمؤمنین [حضرت علی|علی]] علیه السلام رسید، از حضرت تقاضا کرد: مرا از مولایم، جریر خریداری بفرمایید تا در خدمت و همراه شما باشم. امیرالمؤمنین خریدار غلام شد و اما جریر که دوست نداشت او را را به امام بفروشد گفت: این برده آزاد است. من او را از قید بردگی آزاد کرده‌ام.
-وی، در شمار موالیان اعراب و نژاد از مردم سند هندوستان می‌برد. جد اعلای وی، وهب از برده‌های جریر بن عبدالله بجلی صحابی مشهور بود که در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
+طبق قانون اسلام برای بردگان، همین کلام کافی بود تا غلام آزاد شود. و جریر هم حق نداشت حرفش را پس بگیرد.  به این ترتیب وهب آزاد شد و داوطلبانه به امام علی علیه السلام پیوست.
+ وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است.وهب در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
-شيخ كشى روايت كرده از على بن محمد قتيبى از جعفر بن محمد بن حسن محبوب كه گفته نسب جد من حسن بن محبوب چنين است، حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب و اين وهب عبدى بوده سندى مملوك جرير بن عبدالله بجلى و (زراد) يعنى زره‌گر بوده. پس به خدمت حضرت [[امیرالمومنین]] عليه السلام رفت و از آن حضرت التماس نمود كه او را از جرير خريدارى نمايد، جرير چون كراهت داشت كه او را از دست خود بيرون كند گفت آن غلام حر است آزاد كردم او را و چون آزادى او محقق شد خدمت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام را اختيار كرد و وفات كرد حسن بن محبوب در آخر سنه دويست و بيست و چهار به سن شصت و پنج.<ref> [[مجالس المؤمنين]]، 1/412، رجال كشى، 2/851.</ref>
+==درک محضر ائمه علیهم السلام==
+حسن بن محبوب محضر حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام را درک کرد و از هر سه امام بزرگوار حدیث نقل کرد. در آخر سنه دويست و بيست و چهار به سن شصت و پنج وفات نمود<ref> [[مجالس المؤمنين]]، 1/412، رجال كشى، 2/851.</ref>
 ==مقام علمی حسن بن محبوب==
+محبوب (پدر حسن) در تربيت او  اهتمام فراوانی داشت. او به جهت تشویق فرزندش به فراگیری و نقل حدیث با او قرار گذاشته بود که داده بود كه هر حديثی كه از على بن رثاب استماع كند و بنويسد يك درهم به او بدهد. على بن رثاب از ثقات و اجلاء علماء [[شيعه]] كوفه بوده است. <ref>رجالى حلى، ص93، شماره13.</ref>
-او را كتب بسيار است از جمله (كتاب مشيخه) و (كتاب حدود) و (ديات) و (فرائض) و (نكاح) و (طلاق) و كتاب (نوادر) كه نحو هزار ورق است و كتاب (تفسير) و غيره از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت مى‌كند و از شصت نفر از اصحاب حضرت [[امام صادق]] عليه السلام روايت كرده و نقل شده كه اهتمام (محبوب) پدر حسن در تربيت او به مرتبه‌اى بوده كه جهت ترغيب او در اخذ [[حديث]] با او قرار داده بود كه به هر حديث كه از على بن رثاب استماع كند و بنويسد يك درهم به او بدهد و اين على بن رثاب از ثقات و اجلاء علماء [[شيعه]] كوفه است و روايت مى‌كند از حضرت امام صادق عليه السلام و حضرت موسى بن جعفر عليه السلام و برادرش يمان بن رثاب از رؤساى [[خوارج]] بوده و در هر سال سه روز اين دو برادر با هم اجتماع مى‌كردند و مناظره مى‌نمودند پس از آن از هم جدا مى‌شدند و ديگر با هم به كلام حتى به سلام مخاطبه نمى‌نمودند.<ref>رجالى حلى، ص93، شماره13.</ref>
+به این ترتیب او به یکی از علاقه مندان حدیث و راویان صادق کلام ائمه تبدیل شد.  کتابهای او فراوان است از جمله (كتاب مشيخه) و (كتاب حدود) و (ديات) و (فرائض) و (نكاح) و (طلاق) و كتاب (نوادر) و كتاب (تفسير) و غيره
+او از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت مى‌كند و از شصت نفر از اصحاب حضرت [[امام صادق]] عليه السلام روايت نقل كرده است.
-==روایتی از امام هشتم==
+یکی از ویژگی های ممتاز حسن بن محبوب  روایاتی است که راجع به ارکان دین و مخصوصاً موضوع خطیر امامت نقل کرده اند از جمله روایتی را از امام رضا علیه السلام نقل کرده که فرمودند: هر امامی بر گردن اولیا و شیعیانش عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده ی وفای به عهد و حسن ادای آن زیارت کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق آنچه که امامان راغب و شیفته‌ی آن بودند، در روز قیامت ائمه برای آنها شفیع خواهند بود.
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بجلی معروف به سرّاد، از بزرگان رجال شیعه و راویان نامور است. وی از اركان اربعه عصر خود و از اصحاب اجماع است.
-ابوعلی حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بجلی، معروف به سرّاد، از بزرگان رجال شیعه و راویان نامور است. وی از اركان اربعه عصر خود و از اصحاب اجماع است .
+==معرفی حسن بن محبوب کوفی==
-== معرفی حسن بن محبوب کوفی ==
+وی، در شمار موالیان اعراب و نژاد از مردم سند هندوستان می‌برد. جد اعلای وی، وهب از برده‌های جریر بن عبدالله بجلی صحابی مشهور بود که در سال ۵۱ هجری بدرود حیات گفته است.
 شيخ كشى روايت كرده از على بن محمد قتيبى از جعفر بن محمد بن حسن محبوب كه گفته نسب جد من حسن بن محبوب چنين است، حسن بن محبوب بن وهب بن جعفر بن وهب و اين وهب عبدى بوده سندى مملوك جرير بن عبدالله بجلى و (زراد) يعنى زره‌گر بوده. پس به خدمت حضرت [[امیرالمومنین]] عليه السلام رفت و از آن حضرت التماس نمود كه او را از جرير خريدارى نمايد، جرير چون كراهت داشت كه او را از دست خود بيرون كند گفت آن غلام حر است آزاد كردم او را و چون آزادى او محقق شد خدمت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام را اختيار كرد و وفات كرد حسن بن محبوب در آخر سنه دويست و بيست و چهار به سن شصت و پنج.<ref> [[مجالس المؤمنين]]، 1/412، رجال كشى، 2/851.</ref>
-این بزرگوار به درک محضر حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام مفتخر گردید و از هر سه آنها روایت دارد.
+این بزرگوار به درک محضر حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و امام جواد علیهماالسلام مفتخر گردید و از هر سه آنها روایت دارد. وهب در هنر زره بافی استاد بوده، از این روی به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب بر تمام نسل وی گفته می‌شده است.
-وهب، در هنر زره بافی ، استاد بوده، از این روی، به وی (سرّاد) و یا (زرّاد) می‌گفته‌اند و این لقب، بر تمام نسل وی گفته می‌شده است.
+آنگاه که وهب در خدمت مولای خود، جریر بن عبدالله بجلی به حضور امیرالمؤمنین [حضرت علی|علی]] علیه السلام رسید، از حضرت تقاضا کرد: مرا از مولایم، جریر خریداری بفرمایید تا پیوسته و هماره در خدمت و همراه شما باشم. امیرالمؤمنین خریدار غلام شد و مولای وی که با حضرت یکدل و یکرنگ نبود، در پاسخ آن سرور گفت: این برده آزاد است. من او را از قید بردگی آزاد کرده‌ام.
-آن گاه که وهب در خدمت مولای خود، جریر بن عبدالله بجلی، به حضور امیرالمؤمنین [حضرت علی|علی]] - علیه السلام- رسید، از حضرت تقاضا کرد:مرا از مولایم، جریر، خریداری بفرمایید، تا پیوسته و هماره در خدمت و همراه شما باشم. امیرالمؤمنین، خریدار غلام شد و مولای وی که با حضرت یکدل و یک رنگ نبود، در پاسخ آن سرور گفت:این برده آزاد است. من او را از قید بردگی آزاد کرده‌ام.
+چون نتوانست حرفِ خود را پس بگیرد، آزادی غلام قطعی شد و به امیرالمؤمنین پیوست ولی ولاء عتق یعنی وابستگی قانونی او به جریر بن عبدالله بجلی برقرار ماند و نسل وی به عنوان: مولای بجلیه و مولای جریر، نام بُردار شدند.
-این گزارش را جعفر بن محمد بن حسن بن محبوب می‌دهد و افزون بر آن، از شکل و شمایل و ویژگیهای جسمی وی نیز یاد می‌کند:
+این گزارش را جعفر بن محمد بن حسن بن محبوب می‌دهد و افزون بر آن، از شکل و شمایل و ویژگیهای جسمی وی نیز یاد می‌کند: علی بن محمد القتیبی، قال حدثنی جعفر بن محمد بن الحسن بن محبوب، نسبة جده الحسن بن محبوب: ان الحسن بن محبوب، ابن وهب، ابن جعفر بن وهب، و کان وهب عبدا سندیاً مملوکا لجریر بن عبدالله البجلی و کان زرّاداً فصار الی امیرالمؤمنین علیه السلام وسأله ان یتباعه عن جریر، فکره جریر ان یخرجه من یده، فقال: الغلام حرّ قد اعتقته! فلما صحّ عتقه صار فی خدمة امیرالمؤمنین.
-برابر این گزارش، حسن بن محبوب، گندمگون و تیره رنگ بوده و دو سوی پیشانی وی، مو نداشته، موهای سرش صاف و موهای صورت او، کم پُشت بوده است. از نظر استخوان بندی بدن، چهارشانه و از لگن خاصره سمت راست، می‌لنگیده است.
+ومات الحسن بن محبوب فی آخر سنة اربع و عشرین و مأتین و کان من ابناء خمس و سبعین سنة وکان آدم شدید الأدمة انزع سناطاً خفیف العارضین ربعة من الرجال یخمع من ورکة الأیمن.
-وی، در اواخر سال ۲۳۴ه.ق. در حالی که حدود هفتاد وپنج سال سن داشته، دار فانی را وداع کرده است.
+برابر این گزارش، حسن بن محبوب، گندمگون و تیره رنگ بوده و دو سوی پیشانی وی مو نداشته، موهای سرش صاف و موهای صورت او کم پُشت بوده است. از نظر استخوان بندی بدن، چهارشانه و از لگن خاصره سمت راست، می‌لنگیده است.
-== مقام علمی حسن بن محبوب ==
+وی در اواخر سال ۲۳۴ هـ.ق در حالی که حدود هفتاد و پنج سال سن داشته دار فانی را وداع کرده است.
-او را كتب بسيار است از جمله (كتاب مشيخه) و (كتاب حدود) و (ديات) و (فرائض) و (نكاح) و (طلاق) و كتاب (نوادر) كه نحو هزار ورق است و كتاب (تفسير) و غيره از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت مى‌كند و از شصت نفر از اصحاب حضرت [[امام صادق]] عليه السلام روايت كرده و نقل شده كه اهتمام (محبوب) پدر حسن در تربيت او به مرتبه‌اى بوده كه جهت ترغيب او در اخذ [[حديث]] با او قرار داده بود كه به هر حديث كه از على بن رثاب استماع كند و بنويسد يك درهم به او بدهد و اين على بن رثاب از ثقات و اجلاء علماء [[شيعه]] كوفه است و روايت مى‌كند از حضرت امام صادق عليه السلام و حضرت موسى بن جعفر عليه السلام و برادرش يمان بن رثاب از رؤساى [[خوارج]] بوده و در هر سال سه روز اين دو برادر با هم اجتماع مى‌كردند و مناظره مى‌نمودند پس از آن از هم جدا مى‌شدند و ديگر با هم به كلام حتى به سلام مخاطبه نمى‌نمودند.<ref> رجالى حلى، ص 93، شماره 13.</ref>
+==مقام علمی حسن بن محبوب==
-یکی از ویژگی های ممتاز آنجناب روایاتی است که راجع به ارکان دین و مخصوصا موضوع خطیر امامت نقل کرده اند از جمله روایتی را از هشتمین مهر سپهر امامت چنین نقل کرده است که ایشان فرمودند:
+او را كتب بسيار است از جمله (كتاب مشيخه) و (كتاب حدود) و (ديات) و (فرائض) و (نكاح) و (طلاق) و كتاب (نوادر) كه نحو هزار ورق است و كتاب (تفسير) و غيره از حضرت [[امام رضا]] عليه السلام روايت مى‌كند و از شصت نفر از اصحاب حضرت [[امام صادق]] عليه السلام روايت كرده و نقل شده كه اهتمام (محبوب) پدر حسن در تربيت او به مرتبه‌اى بوده كه جهت ترغيب او در اخذ [[حديث]] با او قرار داده بود كه به هر حديث كه از على بن رثاب استماع كند و بنويسد يك درهم به او بدهد و اين على بن رثاب از ثقات و اجلاء علماء [[شيعه]] كوفه است و روايت مى‌كند از حضرت امام صادق عليه السلام و حضرت موسى بن جعفر عليه السلام و برادرش يمان بن رثاب از رؤساى [[خوارج]] بوده و در هر سال سه روز اين دو برادر با هم اجتماع مى‌كردند و مناظره مى‌نمودند پس از آن از هم جدا مى‌شدند و ديگر با هم به كلام حتى به سلام مخاطبه نمى‌نمودند.<ref>رجالى حلى، ص93، شماره13.</ref>
-== لقب سرّاد ==
+==روایتی از امام هشتم==
-فقير گويد: به ملاحظه اين كه وهب جد حسن زراد بود حسن را زراد مى‌گفتند تا آن كه حضرت [[امام رضا]] عليه السلام به بزنطى فرمود كه حسن بن محبوب زراد مگو بلكه بگو سرّاد به جهت آن كه حق تعالى در [[قرآن]] فرموده، «وَ قَدِّر فى السَّرْدِ»<ref> [[سوره سبا]](34)، آيه 11.</ref> و اين نهى حضرت از گفت زراد و امر به گفتن سراد نه آن است كه عيبى در زراد باشد؛ زيرا كه زراد و سراد هر دو به يك معنى است بلكه اين براى اهتمام و ترغيب به قرآن مجيد است كه تا ممكن شود براى شخص چنان كند كه كلماتش و استشهاداتش موافق با قرآن باشد و از كلام خداوند تعالى اخذ شده باشد؛ چنان كه روايت شده در حال آن حضرت كه تمام سخن او و جواب او و مثل‌ها كه مى‌آورد همه از قرآن مجيد منتزع بود.
+یکی از ویژگی های ممتاز آنجناب روایاتی است که راجع به ارکان دین و مخصوصاً موضوع خطیر امامت نقل کرده اند از جمله روایتی را از هشتمین مهر سپهر امامت چنین نقل کرده است که ایشان فرمودند: هر امامی بر گردن اولیا و شیعیانش عهدی دارد و از جمله موارد کامل کننده ی وفای به عهد و حسن ادای آن زیارت کردن قبور آنهاست، پس هر کس از روی علاقه قبه آنها را زیارت کند برای تصدیق آنچه که امامان راغب و شیفته‌ی آن بودند، در روز قیامت ائمه برای آنها شفیع خواهند بود.
-==پانویس ==
+==لقب سرّاد==
-==منابع==
+فقير گويد: به ملاحظه اين كه وهب جد حسن زراد بود حسن را زراد مى‌گفتند تا آن كه حضرت [[امام رضا]] عليه السلام به بزنطى فرمود كه حسن بن محبوب زراد مگو بلكه بگو سرّاد به جهت آن كه حق تعالى در [[قرآن]] فرموده، «وَ قَدِّر فى السَّرْدِ»<ref>[[سوره سبا]](34)، آيه 11.</ref> و اين نهى حضرت از گفت زراد و امر به گفتن سراد نه آن است كه عيبى در زراد باشد؛ زيرا كه زراد و سراد هر دو به يك معنى است بلكه اين براى اهتمام و ترغيب به قرآن مجيد است كه تا ممكن شود براى شخص چنان كند كه كلماتش و استشهاداتش موافق با قرآن باشد و از كلام خداوند تعالى اخذ شده باشد؛ چنان كه روايت شده در حال آن حضرت كه تمام سخن او و جواب او و مثل‌ها كه مى‌آورد همه از قرآن مجيد منتزع بود.
-*حاج شیخ عباس قمی, منتهی الآمال قسمت دوم، باب یازدهم: در تاريخ حضرت امام رضا عليه السلام.
+==پانویس==
-*حسن بن محبوب ،[http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B9/article/15.html پایگاه جامع عاشورا]، بازیابی: 5 اسفند ماه 1392.
+==منابع==
 [[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]
 [[Category: راویان حدیث]]