حزب (از تقسیمات قرآن) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷

2022-04-25T10:57:47Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-12-12T09:25:20Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۵

2018-06-20T11:25:52Z

Zamani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۵

2018-06-20T11:25:17Z

Zamani در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۸:۳۷

2017-02-14T08:37:52Z

سید مهدی خدایی: /* منابع */

2015-05-18T11:48:36Z

‏منابع

سید مهدی خدایی: /* حزب در اصطلاح علوم قرآنى */

2015-05-18T11:47:06Z

‏حزب در اصطلاح علوم قرآنى

Zamani: حزب را به حزب (از تقسیمات قرآن) منتقل کرد

2015-05-18T05:18:46Z

حزب را به حزب (از تقسیمات قرآن) منتقل کرد

Zamani در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۵:۱۱

2015-05-18T05:11:04Z

سید مهدی خدایی: /* منابع */

2015-05-17T12:26:20Z

‏منابع

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-در تقسیمات [[قرآن|قرآن کریم]]، هر «[[جزء (قرآن)|جزء]]» از این کتاب شریف را به ۴ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک «حزب» نامیده اند.
+در تقسیمات [[قرآن|قرآن کریم]]، هر «[[جزء (قرآن)|جزء]]» از این کتاب شریف را به ۴ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک «حزب» نامیده اند. با این تقسیم بندی، قرآن داری ۱۲۰ حزب می شود.
 ==حزب در لغت==
 «حزب» را در لغت به معناى «طایفه، دسته و گروه» دانسته‌اند: «حزب مرد، یعنى اصحابش ... و نیز حزب به معناى طایفه است.»<ref> مختار الصحاح، ص ۱۲۹: «حزب الرجل: أصحابه ... و الحزب أیضا الطائفة»</ref> همچنین در معناى لغوى حزب آورده‌اند: «بهره و نصیب».<ref> تهذیب اللغة، ج ۴، ص ۲۱۷؛ لسان العرب، ج ۳، ص ۱۴۸؛ المعجم الوسیط، ص ۱۷۰؛ المصباح المنیر، ص ۱۳۳. </ref> «گفته مى‌شود: حزبم را از مال به من بده، یعنى بهره و نصیبم را.»<ref> لسان العرب، ج ۳، ص ۱۴۸: «النصیب. یقال أعطنى حزبى من المال أى حظّى و نصیبى» </ref>
 ==حزب در اصطلاح قرآنى==
-حزب در اصطلاح [[علوم قرآنى]] به بخش معینى از [[قرآن]] اطلاق مى شود. در برخى تقسیم ‌بندى ‌ها، هر [[جزء (قرآن)|جزء]] را به ۴ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک '''حزب''' نامیده اند. با این تقسیم بندی، قرآن داری ۱۲۰ حزب می شود.<ref> آشنایى با علوم قرآنى(حلبى)، ص: ۱۱۳ </ref>
+حزب در اصطلاح [[علوم قرآنى]] به بخش معینى از [[قرآن]] اطلاق مى شود. در برخى تقسیم ‌بندى ‌ها، هر «[[جزء (قرآن)|جزء]]» را به ۴ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک '''حزب''' نامیده اند. با این تقسیم بندی، قرآن داری ۱۲۰ حزب می شود.<ref> آشنایى با علوم قرآنى(حلبى)، ص: ۱۱۳ </ref>
-گاهی نیز کل قرآن را به بخشهای معینی، تقسیم می کنند مثل تقسیمات هفت تایی که در برخی روایات به آن اشاره شده؛ چنانچه سخاوى آورده است: «به اصحاب رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله‌ و سلم) گفتیم: برایمان روایت کرده‌ اند که پیامبر حزبى از قرآن به ذهنش خطور کرد. شما چگونه قرآن را حزب‌ بندى مى‌ کنید؟ گفتند:
+گاهی نیز کل قرآن را به بخشهای معینی، تقسیم می کنند مثل تقسیمات هفت تایی که در برخی روایات به آن اشاره شده؛ چنانچه سخاوى آورده است: «به اصحاب [[رسول خدا]] (صلى اللّه علیه و آله‌ و سلم) گفتیم: برایمان روایت کرده‌ اند که پیامبر حزبى از قرآن به ذهنش خطور کرد. شما چگونه قرآن را حزب‌ بندى مى‌ کنید؟ گفتند:
 ما قرآن را به ۳ [[سوره]]، ۵ سوره، ۷ سوره، ۹ سوره، ۱۱ سوره، ۱۳ سوره و حزب مفصل که از "[[سوره ق]]" تا آخر قرآن است، حزب‌بندى مى‌کنیم.»<ref>جمال القراء، ج ۱، ص ۳۱۴: «فقلنا لاصحاب رسول اللّه (صلى اللّه علیه [و آله‌] و سلم) انه قد حدثنا طرأ علیه حزبه من القرآن فکیف تحزّبون القرآن؟ فقالوا: نحزّبه ثلاث سور و خمس سور و سبع سور و تسع سور و احدى عشرة سورة و ثلاث عشرة سورة و حزب المفصل فیما بین قاف و أسفل.»</ref>
 در این تقسیم ‌بندى اگر [[سوره حمد|سوره فاتحه]] را جزء این تقسیم ندانیم و اگر ترتیب سور را با ترتیب فعلى یکى بدانیم،<ref>البته بعید نیست چنین هم بوده باشد و از این‌رو، این حدیث، تأییدى است بر این که سوره‌ها در زمان رسول اکرم (صلى اللّه علیه و آله) ترتیب خاصى داشته ‌اند و به احتمال قوى، ترتیب ایشان همین ترتیب فعلى بوده است. علاوه بر این، تأییدى است براین که قرآن کریم در زمان رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله) به صورت یک مجموعه بوده است و نه اوراق پراکنده.</ref> احزاب هفتگانه چنین تقسیم ‌بندى مى‌شدند:
-*حزب یکم: بقره، آل عمران، نساء
+#حزب‌ اول‌: سه‌ سوره‌، شامل‌ [[سوره‌ بقره‌]]، [[سوره آل‌ عمران‌]] و [[سوره نساء]]
-*حزب دوم: مائده، انعام، اعراف، انفال، برائت‌
+#حزب‌ دوم‌: پنج‌ سوره‌، شامل‌ [[سوره‌ مائده‌]]، [[سوره انعام‌]]، [[سوره اعراف‌]]، [[سوره انفال‌]] و [[سوره توبه‌]]
-*حزب سوم: یونس، هود، یوسف، رعد، ابراهیم، حجر، نحل‌
+#حزب‌ سوم‌: هفت‌ سوره‌، شامل‌ [[سوره‌ یونس‌]]، [[سوره هود]]، [[سوره یوسف‌]]، [[سوره رعد]]، [[سوره ابراهیم‌]]، [[سوره حجر]] و [[سوره نحل‌]]
-*حزب چهارم: اسراء، کهف، مریم، طه، انبیاء، حج، مؤمنون، نور، فرقان‌
+#حزب‌ چهارم‌: نه‌ سوره‌، شامل‌ [[سوره‌ اسراء]]، [[سوره كهف‌]]، [[سوره مریم‌]]، [[سوره طه‌]]، [[سوره انبیاء]]، [[سوره حج‌]]، [[سوره مؤمنون‌]]، [[سوره نور]] و [[سوره فرقان‌]]
-*حزب پنجم: شعراء، نمل، قصص، عنکبوت، روم، لقمان، سجده، احزاب، سبأ، فاطر، یس‌
+#حزب‌ پنجم‌: یازده‌ سوره‌، شامل‌ [[سوره‌ شعراء]]، [[سوره نمل‌]]، [[سوره قصص‌]]، [[سوره عنكبوت‌]]، [[سوره روم‌]]، [[سوره لقمان‌]]، [[سوره سجده‌]]، [[سوره احزاب‌]]، [[سوره سبا]]، [[سوره فاطر]] و [[سوره یس‌]]
-*حزب ششم: صافات، ص، زمر، غافر، فصلت، شورى، زخرف، دخان، جاثیه، احقاف، محمد، فتح، حجرات‌
+#حزب‌ ششم‌: سیزده‌ سوره‌، شامل‌ [[سوره‌ صافات‌]]، [[سوره ص‌]]، [[سوره زمر]]، [[سوره غافر]]، [[سوره فصلت‌]]، [[سوره شوری‌]]، [[سوره زخرف‌]]، [[سوره دخان‌]]، [[سوره جاثیه‌]]، [[سوره احقاف‌]]، [[سوره محمد]]، [[سوره فتح‌]] و [[سوره حجرات‌]]
-*حزب هفتم: ق تا آخر (حزب مفصّل).
+#حزب‌ هفتم‌: (حزب‌ مفصَّل‌)، از [[سوره ق‌]] تا آخر [[قرآن‌]].<ref>ابن‌حنبل‌، ج‌۴، ص‌۹؛ ابن‌ماجه‌، ج‌۱، ص۴۲۷ـ۴۲۸؛ زرکشی‌، ج‌۱، ص‌۲۴۷ـ۲۴۸.</ref>
 در برخی روایات نیز به «حزب‌» به معنای اصطلاحی اشاره است، از جمله [[مالک بن انس|مالک بن انس]] در [[موطأ مالک بن انس (کتاب)|موطأ]] آورده است: «... [[عمر بن خطاب]] گفت: هر کس در شب حزبش را از دست داد، اگر آن را از هنگام زوال خورشید تا نماز ظهر بخواند، گویا آن حزب را از دست نداده است.»<ref>الموطأ، ج ۱، ص ۲۰۰: «حدثنى یحیى عن مالک، عن داود بن الحصین، عن الاعرج، عن عبد الرّحمن بن عبد القارى؛ انّ عمر بن الخطاب قال: من فاته حزبه من اللیل، فقرأه حین تزول الشمس إلى صلاة الظهر، فإنّه لم یفته، أو کأنّه أدرکه.»</ref>
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 *آشنایى با علوم قرآنى، على اصغر حلبى‌، تهران‌، ۱۳۷۴.
-== مطالب مرتبط ==
+==مطالب مرتبط==
-* [[تقسیمات قرآن]]
+*[[تقسیمات قرآن]]
 {{قرآن}}
 [[رده:تقسیمات قرآن]]
 <references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-در تقسیمات قرآن هر [[جزء]] را به 4 قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک حزب نامیده اند
+در تقسیمات [[قرآن|قرآن کریم]]، هر «[[جزء (قرآن)|جزء]]» از این کتاب شریف را به ۴ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک «حزب» نامیده اند.
-==معنای حزب در لغت==
+==حزب در لغت==
-حزب را در لغت به معناى «طايفه، دسته و گروه» دانسته‌اند: «حزب مرد، يعنى اصحابش ... و نيز حزب به معناى طايفه است.»<ref> مختار الصحاح، ص 129: «حزب الرجل: أصحابه ... و الحزب أيضا الطائفة»</ref>  همچنين در معناى لغوى حزب آورده‌اند: «بهره و نصيب»<ref> تهذيب اللغة، ج 4، ص 217؛ لسان العرب، ج 3، ص 148؛ المعجم الوسيط، ص 170؛ المصباح المنير، ص 133. </ref>  «گفته مى‌شود: حزب‌ ام را از مال به من بده، يعنى بهره و نصيب‌ام را.»<ref> لسان العرب، ج 3، ص 148: «النصيب. يقال أعطنى حزبى من المال أى حظّى و نصيبى» </ref>
+«حزب» را در لغت به معناى «طایفه، دسته و گروه» دانسته‌اند: «حزب مرد، یعنى اصحابش ... و نیز حزب به معناى طایفه است.»<ref> مختار الصحاح، ص ۱۲۹: «حزب الرجل: أصحابه ... و الحزب أیضا الطائفة»</ref> همچنین در معناى لغوى حزب آورده‌اند: «بهره و نصیب».<ref> تهذیب اللغة، ج ۴، ص ۲۱۷؛ لسان العرب، ج ۳، ص ۱۴۸؛ المعجم الوسیط، ص ۱۷۰؛ المصباح المنیر، ص ۱۳۳. </ref> «گفته مى‌شود: حزبم را از مال به من بده، یعنى بهره و نصیبم را.»<ref> لسان العرب، ج ۳، ص ۱۴۸: «النصیب. یقال أعطنى حزبى من المال أى حظّى و نصیبى» </ref>
-==حزب در اصطلاح علوم قرآنى==
+==حزب در اصطلاح قرآنى==
-حزب در اصطلاح [[علوم قرآنى]] به بخش معينى از [[قرآن]] اطلاق مى شود. در برخى تقسيم ‌بندى ‌ها،هر [[جزء]] را به 4 قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک حزب نامیده اند. با این تقسیم بندی قرآن داری 120 حزب می شود.<ref> آشنايى با علوم قرآنى(حلبى)، ص: 113 </ref>
+حزب در اصطلاح [[علوم قرآنى]] به بخش معینى از [[قرآن]] اطلاق مى شود. در برخى تقسیم ‌بندى ‌ها، هر [[جزء (قرآن)|جزء]] را به ۴ قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک '''حزب''' نامیده اند. با این تقسیم بندی، قرآن داری ۱۲۰ حزب می شود.<ref> آشنایى با علوم قرآنى(حلبى)، ص: ۱۱۳ </ref>
-احزاب هفتگانه چنين تقسيم ‌بندى مى‌شدند:
+گاهی نیز کل قرآن را به بخشهای معینی، تقسیم می کنند مثل تقسیمات هفت تایی که در برخی روایات به آن اشاره شده؛ چنانچه سخاوى آورده است: «به اصحاب رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله‌ و سلم) گفتیم: برایمان روایت کرده‌ اند که پیامبر حزبى از قرآن به ذهنش خطور کرد. شما چگونه قرآن را حزب‌ بندى مى‌ کنید؟ گفتند:
-*حزب يكم: بقره، آل عمران، نساء
+ما قرآن را به ۳ [[سوره]]، ۵ سوره، ۷ سوره، ۹ سوره، ۱۱ سوره، ۱۳ سوره و حزب مفصل که از "[[سوره ق]]" تا آخر قرآن است، حزب‌بندى مى‌کنیم.»<ref>جمال القراء، ج ۱، ص ۳۱۴: «فقلنا لاصحاب رسول اللّه (صلى اللّه علیه [و آله‌] و سلم) انه قد حدثنا طرأ علیه حزبه من القرآن فکیف تحزّبون القرآن؟ فقالوا: نحزّبه ثلاث سور و خمس سور و سبع سور و تسع سور و احدى عشرة سورة و ثلاث عشرة سورة و حزب المفصل فیما بین قاف و أسفل.»</ref>
 *حزب دوم: مائده، انعام، اعراف، انفال، برائت‌
-*حزب سوم: يونس، هود، يوسف، رعد، ابراهيم، حجر، نحل‌
+*حزب سوم: یونس، هود، یوسف، رعد، ابراهیم، حجر، نحل‌
-*حزب چهارم: اسراء، كهف، مريم، طه، انبياء، حج، مؤمنون، نور، فرقان‌
+*حزب چهارم: اسراء، کهف، مریم، طه، انبیاء، حج، مؤمنون، نور، فرقان‌
-*حزب پنجم: شعراء، نمل، قصص، عنكبوت، روم، لقمان، سجده، احزاب، سبأ، فاطر، يس‌
+*حزب پنجم: شعراء، نمل، قصص، عنکبوت، روم، لقمان، سجده، احزاب، سبأ، فاطر، یس‌
-*حزب ششم: صافات، ص، زمر، غافر، فصلت، شورى، زخرف، دخان، جاثيه، احقاف، محمد، فتح، حجرات‌
+*حزب ششم: صافات، ص، زمر، غافر، فصلت، شورى، زخرف، دخان، جاثیه، احقاف، محمد، فتح، حجرات‌
 *حزب هفتم: ق تا آخر (حزب مفصّل).
-==اشاره به حزب‌ در روایات==
+در برخی روایات نیز به «حزب‌» به معنای اصطلاحی اشاره است، از جمله [[مالک بن انس|مالک بن انس]] در [[موطأ مالک بن انس (کتاب)|موطأ]] آورده است: «... [[عمر بن خطاب]] گفت: هر کس در شب حزبش را از دست داد، اگر آن را از هنگام زوال خورشید تا نماز ظهر بخواند، گویا آن حزب را از دست نداده است.»<ref>الموطأ، ج ۱، ص ۲۰۰: «حدثنى یحیى عن مالک، عن داود بن الحصین، عن الاعرج، عن عبد الرّحمن بن عبد القارى؛ انّ عمر بن الخطاب قال: من فاته حزبه من اللیل، فقرأه حین تزول الشمس إلى صلاة الظهر، فإنّه لم یفته، أو کأنّه أدرکه.»</ref>
-در سنن ابى داود، مطلب پيش به اين شكل آمده است: «... شنيدم عمر بن خطاب مى ‌گويد: رسول خدا (صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلّم) فرمود: هر كس بدون اين كه حزبش را يا مقدارى از آن را خوانده باشد بخوابد و آن را بين نماز صبح و نماز ظهر بخواند، به نام او ثبت خواهد شد و گويى كه آن را در شب خوانده است.»<ref>سنن ابى داود، جزء 2، ص 34: «... سمعت عمر بن الخطاب يقول: قال رسول اللّه صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلم: من نام عن حزبه أو عن شى‌ء منه فقرأه ما بين صلاة الفجر و صلاة الظّهر كتب له كأنّما قرأه من الليل.»</ref>
+در [[سنن ابی داوود (کتاب)|سنن ابى داود]]، مطلب پیش به این شکل آمده است: «... شنیدم عمر بن خطاب مى ‌گوید: رسول خدا [صلى اللّه علیه و آله‌] فرمود: هر کس بدون این که حزبش را یا مقدارى از آن را خوانده باشد بخوابد و آن را بین نماز صبح و نماز ظهر بخواند، به نام او ثبت خواهد شد و گویى که آن را در شب خوانده است.»<ref>سنن ابى داود، جزء ۲، ص ۳۴: «... سمعت عمر بن الخطاب یقول: قال رسول اللّه صلى اللّه علیه [و آله‌] و سلم: من نام عن حزبه أو عن شى‌ء منه فقرأه ما بین صلاة الفجر و صلاة الظّهر کتب له کأنّما قرأه من اللیل.»</ref>
-==پی نوشت==
+==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
 {{قرآن}}
 [[رده:تقسیمات قرآن]]

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 در اين تقسيم ‌بندى اگر سوره فاتحه را جزء اين تقسيم ندانيم و اگر ترتيب سور را با ترتيب فعلى يكى بدانيم <ref>البته بعيد نيست چنين هم بوده باشد و از اين‌رو، اين حديث، تأييدى است بر اين كه سوره‌ها در زمان رسول اكرم (صلى اللّه عليه و آله) ترتيب خاصى داشته ‌اند و به احتمال قوى، ترتيب ايشان همين ترتيب فعلى بوده است. علاوه بر اين، تأييدى است براين كه قرآن كريم در زمان رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله) به صورت يك مجموعه بوده است و نه اوراق پراكنده.</ref>
-احزاب هفتگانه چنين تقسيم ‌بندى مى‌شود:
+احزاب هفتگانه چنين تقسيم ‌بندى مى‌شدند:
 *حزب يكم: بقره، آل عمران، نساء
 *حزب دوم: مائده، انعام، اعراف، انفال، برائت‌

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط}}
+{{خوب}}
 ==معنای حزب در لغت==
 حزب را در لغت به معناى «طايفه، دسته و گروه» دانسته‌اند: «حزب مرد، يعنى اصحابش ... و نيز حزب به معناى طايفه است.»<ref> مختار الصحاح، ص 129: «حزب الرجل: أصحابه ... و الحزب أيضا الطائفة»</ref>  همچنين در معناى لغوى حزب آورده‌اند: «بهره و نصيب»<ref> تهذيب اللغة، ج 4، ص 217؛ لسان العرب، ج 3، ص 148؛ المعجم الوسيط، ص 170؛ المصباح المنير، ص 133. </ref>  «گفته مى‌شود: حزب‌ ام را از مال به من بده، يعنى بهره و نصيب‌ام را.»<ref> لسان العرب، ج 3، ص 148: «النصيب. يقال أعطنى حزبى من المال أى حظّى و نصيبى» </ref>
@@ سطر ۶: / سطر ۷: @@
 گاهی نیز كل قرآن را به بخشهای معينی، تقسیم می کنند مثل تقسیمات هفت تایی که در برخی روایات به آن اشاره شده است چنانچه سخاوى آورده است: «به اصحاب رسول خدا (صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلم) گفتيم: برايمان روايت كرده‌ اند كه پيامبر (صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلم) حزبى از قرآن به ذهنش خطور كرد. شما چگونه قرآن را حزب‌ بندى مى‌ كنيد؟ گفتند:
 ما قرآن را به 3 سوره، 5 سوره، 7 سوره، 9 سوره، 11 سوره، 13 سوره و حزب مفصل كه از ق تا آخر قرآن است، حزب‌بندى مى‌كنيم.»<ref>جمال القراء، ج 1، ص 314: «فقلنا لاصحاب رسول اللّه (صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلم) انه قد حدثنا طرأ عليه حزبه من القرآن فكيف تحزّبون القرآن؟ فقالوا: نحزّبه ثلاث سور و خمس سور و سبع سور و تسع سور و احدى عشرة سورة و ثلاث عشرة سورة و حزب المفصل فيما بين قاف و أسفل.»</ref>
-در اين تقسيم ‌بندى اگر سوره فاتحه را جزء اين تقسيم ندانيم و اگر ترتيب سور را با ترتيب فعلى يكى بدانيم <ref>البته بعيد نيست چنين هم بوده باشد و از اين‌رو، اين حديث، تأييدى است بر اين كه سوره‌ها در زمان رسول اكرم (صلى اللّه عليه و آله) ترتيب خاصى داشته ‌اند و به احتمال قوى، ترتيب ايشان همين ترتيب فعلى بوده است. علاوه بر اين، تأييدى است براين كه قرآن كريم در زمان رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله) به صورت يك مجموعه بوده است و نه اوراق پراكنده.</ref> احزاب هفتگانه چنين تقسيم ‌بندى مى‌شود:
+در اين تقسيم ‌بندى اگر سوره فاتحه را جزء اين تقسيم ندانيم و اگر ترتيب سور را با ترتيب فعلى يكى بدانيم <ref>البته بعيد نيست چنين هم بوده باشد و از اين‌رو، اين حديث، تأييدى است بر اين كه سوره‌ها در زمان رسول اكرم (صلى اللّه عليه و آله) ترتيب خاصى داشته ‌اند و به احتمال قوى، ترتيب ايشان همين ترتيب فعلى بوده است. علاوه بر اين، تأييدى است براين كه قرآن كريم در زمان رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله) به صورت يك مجموعه بوده است و نه اوراق پراكنده.</ref>
 *حزب يكم: بقره، آل عمران، نساء
 *حزب دوم: مائده، انعام، اعراف، انفال، برائت‌
@@ سطر ۱۷: / سطر ۲۰: @@
 ==اشاره به حزب‌ در روایات==
 مالك بن انس در موطأ آورده است:«... عمر بن خطاب گفت: هر كس در شب حزبش را از دست داد، اگر آن را از هنگام زوال خورشيد تا نماز ظهر بخواند، گويا آن حزب را از دست نداده است.» <ref>الموطأ، ج 1، ص 200: «حدثنى يحيى عن مالك، عن داود بن الحصين، عن الاعرج، عن عبد الرّحمن بن عبد القارى؛ انّ عمر بن الخطاب قال: من فاته حزبه من الليل، فقرأه حين تزول الشمس إلى صلاة الظهر، فإنّه لم يفته، أو كأنّه أدركه.»</ref>
 در سنن ابى داود، مطلب پيش به اين شكل آمده است: «... شنيدم عمر بن خطاب مى ‌گويد: رسول خدا (صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلّم) فرمود: هر كس بدون اين كه حزبش را يا مقدارى از آن را خوانده باشد بخوابد و آن را بين نماز صبح و نماز ظهر بخواند، به نام او ثبت خواهد شد و گويى كه آن را در شب خوانده است.»<ref>سنن ابى داود، جزء 2، ص 34: «... سمعت عمر بن الخطاب يقول: قال رسول اللّه صلى اللّه عليه [و آله‌] و سلم: من نام عن حزبه أو عن شى‌ء منه فقرأه ما بين صلاة الفجر و صلاة الظّهر كتب له كأنّما قرأه من الليل.»</ref>
 ==پی نوشت==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-.تقسيمات قرآنى و سور مكى و مدنى‌, حميد رضا مستفيد؛ كريم دولتى‌, ناشر: وزارت ارشاد
+*تقسيمات قرآنى و سور مكى و مدنى‌، حميد رضا مستفيد و كريم دولتى‌، وزارت ارشاد، تهران‌، 1384
-مكان چاپ: تهران‌, سال چاپ: 1384
+*فرهنگ اصطلاحات قرآنى‌, محمد يوسف حريرى‌، قم‌، چاپ دوم، 1384
+*آشنايى با علوم قرآنى، على اصغر حلبى‌، تهران‌، 1374
 {{قرآن}}
 [[رده:تقسیمات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۸:۳۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
	==معنای حزب در لغت==		==معنای حزب در لغت==
	حزب را در لغت به معناى «طايفه، دسته و گروه» دانسته‌اند: «حزب مرد، يعنى اصحابش ... و نيز حزب به معناى طايفه است.»<ref> مختار الصحاح، ص 129: «حزب الرجل: أصحابه ... و الحزب أيضا الطائفة»</ref> همچنين در معناى لغوى حزب آورده‌اند: «بهره و نصيب»<ref> تهذيب اللغة، ج 4، ص 217؛ لسان العرب، ج 3، ص 148؛ المعجم الوسيط، ص 170؛ المصباح المنير، ص 133. </ref> «گفته مى‌شود: حزب‌ ام را از مال به من بده، يعنى بهره و نصيب‌ام را.»<ref> لسان العرب، ج 3، ص 148: «النصيب. يقال أعطنى حزبى من المال أى حظّى و نصيبى» </ref>		حزب را در لغت به معناى «طايفه، دسته و گروه» دانسته‌اند: «حزب مرد، يعنى اصحابش ... و نيز حزب به معناى طايفه است.»<ref> مختار الصحاح، ص 129: «حزب الرجل: أصحابه ... و الحزب أيضا الطائفة»</ref> همچنين در معناى لغوى حزب آورده‌اند: «بهره و نصيب»<ref> تهذيب اللغة، ج 4، ص 217؛ لسان العرب، ج 3، ص 148؛ المعجم الوسيط، ص 170؛ المصباح المنير، ص 133. </ref> «گفته مى‌شود: حزب‌ ام را از مال به من بده، يعنى بهره و نصيب‌ام را.»<ref> لسان العرب، ج 3، ص 148: «النصيب. يقال أعطنى حزبى من المال أى حظّى و نصيبى» </ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۵:۱۸
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۵:۱۱
سطر ۲۳:		سطر ۲۳:

	2.فرهنگ اصطلاحات قرآنى‌, محمد يوسف حريرى‌, مكان چاپ: قم‌, چاپ دوم,1384		2.فرهنگ اصطلاحات قرآنى‌, محمد يوسف حريرى‌, مكان چاپ: قم‌, چاپ دوم,1384
		+
		+	{{قرآن}}
		+
		+	[[رده:تقسیمات قرآن]]