حرکت دادن کاروان اسرا از کربلا به کوفه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani: Zamani صفحهٔ حرکت کاروان اسرا از کربلا را به حرکت دادن کاروان اسرا از کربلا به کوفه منتقل کرد

2023-09-09T12:58:30Z

Zamani صفحهٔ حرکت کاروان اسرا از کربلا را به حرکت دادن کاروان اسرا از کربلا به کوفه منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۸

2022-08-09T05:38:34Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: حرکت کاروان اسرا از کربلا را به حرکت کاروان اسرا از کربلا که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2022-08-09T05:21:43Z

مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: حرکت کاروان اسرا از کربلا را به حرکت کاروان اسرا از کربلا که تغییرمسیر بود منتقل کرد

بهنام در ‏۶ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۴

2016-03-06T06:24:22Z

بهنام در ‏۶ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۲۰

2016-03-06T06:20:31Z

مرضیه الله وکیل جزی: حرکت کاروان اسرا از کربلا را به تقویم: حرکت کاروان اسرا از کربلا منتقل کرد

2012-10-28T09:25:16Z

حرکت کاروان اسرا از کربلا را به تقویم: حرکت کاروان اسرا از کربلا منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۱۰

2012-08-16T05:10:11Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' حوادث الایام، صفحه 39 '''نویسنده:''' سيد مهدى مرعشى نجف...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:31:48Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' حوادث الایام، صفحه 39 '''نویسنده:''' سيد مهدى مرعشى نجف...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' حوادث الایام، صفحه 39

'''نویسنده:''' سيد مهدى مرعشى نجفى

عمر بن سعد ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در [[کربلا]] ماند و بر کشته‌شدگان خود [[نماز]] خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن [[امام سجاد]] علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به شهدا افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.

[[حضرت زینب]] کبرى علیهاالسلام چون نظرش به بدن مبارک امام افتاد، فرمود: السلام علیک یا ذبیحاً من القفا و سپس نعش برادر را به سینه خود چسبانید، عرض کرد: اختک لک الفداء یا بن محمد المصطفى و یا قرّة عین فاطمة الزهرا بعد با صوتى حزین و قلبى دردناک گفت: یا محمداه صلى علیک ملیک السّمآء این حسین توست که با اعضاى پاره‌پاره در خون خویش آغشته است، این‌ها دختران تواند که اسیر شده‌اند، این حسین توست که بدنش بر روى خاک افتاده.

حضرت سکینه علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان بنى‌امیه مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را غارت و عبایم را ربودند.

کفعمى نقل مى کند که حضرت سکینه علیهاالسلام فرموده است: چون بدن نازنین پدرم را در آغوش گرفتم حالت اغماء به من رخ داد، در آن حال شنیدم که پدرم مى‌فرمود: شیعتى مهما شربتم ماء عذب فاذکرونى × او سمعتم بغریب او شهید فاندبونى.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 11 محرم|سال= سال 61 هجری قمری}}
-[[عمر بن سعد]] ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در [[کربلا]] ماند و بر کشته‌شدگان خود [[نماز]] خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن [[امام سجاد]] علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به [[شهدای کربلا|شهدا]] افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.
+پس از شهادت [[امام حسین علیه السلام|ابا عبدالله الحسين]] علیه‌السلام و ارسال سر مقدس آن حضرت در عصر [[عاشورا]] به [[كوفه]]، [[عمر بن سعد]] در روز يازدهم [[ماه محرم|محرم]] دستور داد كه سرهاي ساير شهيدان را شستشو داده و در ميان سركردگان سپاه خويش تقسيم كنند، تا آنان، آن سرها را به نزد [[عبیدالله بن زیاد|عبيدالله]] برده و پاداش بگيرند.
-[[حضرت زینب]] کبرى علیهاالسلام چون نظرش به بدن مبارک امام افتاد، فرمود: السلام علیک یا ذبیحاً من القفا و سپس نعش برادر را به سینه خود چسبانید، عرض کرد: اختک لک الفداء یا بن محمد المصطفى و یا قرّة عین فاطمة الزهرا بعد با صوتى حزین و قلبى دردناک گفت: یا محمداه صلى علیک ملیک السّمآء این حسین توست که با اعضاى پاره‌پاره در خون خویش آغشته است، این‌ها دختران تواند که اسیر شده‌اند، این حسین توست که بدنش بر روى خاک افتاده.
+همچنين وي دستور داد كه كشته‌هاي خود را گردآوري كرده و بر آنان [[نماز میت|نماز]] بخوانند و سپس [[دفن]] كنند. ولي بدن‌هاي بي‌سر [[شهدای کربلا|شهيدان کربلا]] را در آن بيابان رها كرد. آن‌گاه دستور داد زنان، كودكان و بازماندگان واقعه عاشورا را اسير و به همراه خود به كوفه ببرند.
-[[حضرت سکینه]] علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان [[بنى‌امیه]] مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را غارت و عبایم را ربودند.
+هنگام خروج آنان از سرزمين [[كربلا]]، به خواسته اسيران و يا به دستور [[عمر بن سعد]] جهت تازه كردن داغ اسيران و عزيز از دست‌دادگان، آنان را از كنار پيكرهاي شهيدان عبور دادند. وقتى چشم زنان به شهدا افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.
-[[کفعمى]] نقل مى کند که حضرت سکینه علیهاالسلام فرموده است: چون بدن نازنین پدرم را در آغوش گرفتم حالت اغماء به من رخ داد، در آن حال شنیدم که پدرم مى‌فرمود: شیعتى مهما شربتم ماء عذب فاذکرونى × او سمعتم بغریب او شهید فاندبونى.
+[[حضرت زینب]] علیهاالسلام چون نظرش به بدن مبارک برادرش [[امام حسین]] علیه‌السلام افتاد، فرمود: السلام علیک یا ذبیحاً من القفا؛ و سپس نعش برادر را به سینه خود چسبانید، عرض کرد: اختک لک الفداء یا بن محمد المصطفى و یا قرّة عین فاطمة الزهرا؛ بعد با صوتى حزین و قلبى دردناک گفت: یا محمداه صلى علیک ملیک السّماء؛ این حسین توست که با اعضاى پاره‌پاره در خون خویش آغشته است، این‌ها دختران تواند که اسیر شده‌اند، این حسین توست که بدنش بر روى خاک افتاده.
 ==منابع==
-سيد مهدى مرعشى نجفى، حوادث الایام، صفحه 39.
+* سيد مهدى مرعشى نجفى، حوادث الایام، صفحه ۳۹.
 [[رده:وقایع ماه محرم]]
 [[رده:سال ۶۱ هجری قمری]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 11 محرم|سال= سال 61 هجری قمری}}
-[[عمر بن سعد]] ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در [[کربلا]] ماند و بر کشته‌شدگان خود [[نماز]] خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن [[امام سجاد]] علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به [[شهدا]] افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.
+[[عمر بن سعد]] ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در [[کربلا]] ماند و بر کشته‌شدگان خود [[نماز]] خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن [[امام سجاد]] علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به [[شهدای کربلا|شهدا]] افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.
 [[حضرت زینب]] کبرى علیهاالسلام چون نظرش به بدن مبارک امام افتاد، فرمود: السلام علیک یا ذبیحاً من القفا و سپس نعش برادر را به سینه خود چسبانید، عرض کرد: اختک لک الفداء یا بن محمد المصطفى و یا قرّة عین فاطمة الزهرا بعد با صوتى حزین و قلبى دردناک گفت: یا محمداه صلى علیک ملیک السّمآء این حسین توست که با اعضاى پاره‌پاره در خون خویش آغشته است، این‌ها دختران تواند که اسیر شده‌اند، این حسین توست که بدنش بر روى خاک افتاده.
-[[حضرت سکینه]] علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان [[بنى‌امیه]] مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را [[غارت]] و عبایم را ربودند.
+[[حضرت سکینه]] علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان [[بنى‌امیه]] مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را غارت و عبایم را ربودند.
 [[کفعمى]] نقل مى کند که حضرت سکینه علیهاالسلام فرموده است: چون بدن نازنین پدرم را در آغوش گرفتم حالت اغماء به من رخ داد، در آن حال شنیدم که پدرم مى‌فرمود: شیعتى مهما شربتم ماء عذب فاذکرونى × او سمعتم بغریب او شهید فاندبونى.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 11 محرم|سال= سال 61 هجری قمری}}
-عمر بن سعد ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در [[کربلا]] ماند و بر کشته‌شدگان خود [[نماز]] خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن [[امام سجاد]] علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به شهدا افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.
+[[عمر بن سعد]] ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در [[کربلا]] ماند و بر کشته‌شدگان خود [[نماز]] خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن [[امام سجاد]] علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به [[شهدا]] افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.
 [[حضرت زینب]] کبرى علیهاالسلام چون نظرش به بدن مبارک امام افتاد، فرمود: السلام علیک یا ذبیحاً من القفا و سپس نعش برادر را به سینه خود چسبانید، عرض کرد: اختک لک الفداء یا بن محمد المصطفى و یا قرّة عین فاطمة الزهرا بعد با صوتى حزین و قلبى دردناک گفت: یا محمداه صلى علیک ملیک السّمآء این حسین توست که با اعضاى پاره‌پاره در خون خویش آغشته است، این‌ها دختران تواند که اسیر شده‌اند، این حسین توست که بدنش بر روى خاک افتاده.
-حضرت سکینه علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان بنى‌امیه مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را غارت و عبایم را ربودند.
+[[حضرت سکینه]] علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان [[بنى‌امیه]] مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را [[غارت]] و عبایم را ربودند.
-کفعمى نقل مى کند که حضرت سکینه علیهاالسلام فرموده است: چون بدن نازنین پدرم را در آغوش گرفتم حالت اغماء به من رخ داد، در آن حال شنیدم که پدرم مى‌فرمود: شیعتى مهما شربتم ماء عذب فاذکرونى × او سمعتم بغریب او شهید فاندبونى.
+[[کفعمى]] نقل مى کند که حضرت سکینه علیهاالسلام فرموده است: چون بدن نازنین پدرم را در آغوش گرفتم حالت اغماء به من رخ داد، در آن حال شنیدم که پدرم مى‌فرمود: شیعتى مهما شربتم ماء عذب فاذکرونى × او سمعتم بغریب او شهید فاندبونى.
 ==منابع==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۸
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۱
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۲۵
(بدون تفاوت)