حدیث یوم الدار - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹

2022-05-28T10:59:52Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-12-05T10:45:15Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۵

2021-12-05T08:25:01Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۱

2019-08-17T09:41:44Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۴۶

2016-02-16T05:46:33Z

Zamani در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۳۲

2014-01-01T10:32:32Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۳۲

2013-09-09T08:32:26Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* پانویس */

2013-09-09T08:29:27Z

‏پانویس

مهدی موسوی: اصلاح رده

2012-09-22T05:07:27Z

اصلاح رده

Saeed zamani در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۱۷

2012-07-21T13:17:18Z

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 مرحوم [[علامه امینی]]، هفت صورت از منابع [[اهل سنت]] نقل کرده است که صورت اول همان بود که نقل شد؛<ref> تاریخ الامم والملوک، طبری، بیروت، دار قاموس الحدیث، ج ۲، ص ۲۱۷. مرحوم علامه این صورت را از افراد ذیل نقل کرده است: طبری، تاریخ، ج ۲، ص ۲۱۶، ابوجعفر اسکافی بغدادی متوفای ۲۴۰ در «نقض العثمانیه»؛ فقیه برهان الدین، محمد بن محمد بن ظفر الملکی، متوفی ۵۶۷ در «انباء نجباء الابناء» ص ۴۶ـ۴۸؛ کامل ابن اثیر، ج ۲، ص ۲۴؛ (الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، بیروت، دار صادر، ۱۳۹۹ ق، ج ۲، ص ۶۳) ابوالفدا عمادالدین دمشقی، در تاریخش، ج ۱، ص ۱۱۶؛ شهاب الدین الخفاجی، «شرح الشفا» قاضی عیاض، ج ۳، ص ۳۷؛ علاءالدین بغدادی در تفسیرش ص ۳۹۰؛ سیوطی در جمع الجوامع (از طبری از شش حافظ نقل نموده است که عبارت باشد از ابن اسحاق، ابن جریر، ابن ابی‌حاتم، ابن مردویه، ابی نعیم و بیهقی)؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج ۳، ص ۲۵۴ و همین طور احمد حنبل در مسندش ج ۱، ص ۱۱۱ به سندی که تمام افراد قابل تأیید و سند آن صحیح است بدون هیچ شبهه نقل کرده است... ر.ک: الغدیر، چاپ دارالکتب الاسلامیه، ص ۲۷۹ ـ۲۸۰.</ref> صورت‌های دیگر به اختصار چنین است:
-*۱. [[احمد بن حنبل]] در مسندش؛<ref>مسند احمد، ج ۱، ص ۱۵۹.</ref> [[محمد طبری|طبری]] در تاریخش؛<ref>تاریخ طبری، ج ۱، ص ۲۱۷.</ref> حافظ نسائی در [[خصائص امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (کتاب)|خصائص]]؛<ref>خصائص نسائی، ص ۱۸.</ref> گنجی شافعی در کفایة الطالب،<ref>کفایة الطالب، ص ۲۰۶.</ref> نقل کرده اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بعد از دعوت از خویشاوندان فرمود: «فَأَیکمْ یبَایعُنِی عَلَى أَنْ یکونَ أَخِی وَ صَاحِبِی وَ وَارِثِی فَلَمْ یقُمْ إِلَیهِ أَحَدٌ قَالَ فَقُمْتُ وَ کنْتُ أَصْغَرَ الْقَوْمِ سِنّاً فَقَالَ اجْلِسْ قَالَ ثُمَّ قَالَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ کلَّ ذَلِک أَقُومُ إِلَیهِ فَیقُولُ لِی اجْلِسْ حَتَّى کانَتِ الثَّالِثَةُ ضَرَبَ یدَهُ عَلَى یدِی؛<ref> الغدیر، چاپ اسلامیه، ج ۲، ص ۲۸۰ و چاپ دائرة المعارف، همان، ج ۳، ص ۳۹۵ و ۳۹۶.</ref> پس کدام‌یک از شما با من بیعت می‌کند که برادر و یار و وارث من باشد، هیچ کسی بلند نشد. من (علی) پا شدم، در حالی که کوچک‌ترینِ آن جمع بودم. حضرت فرمود: بنشین. این جمله را سه بار تکرار کرد. هر بار (فقط) من پا شدم و حضرت می‌فرمود: بنشین تا به مرحله سوم که دست خود را (به عنوان بیعت) بر دست من زد (یعنی که تو برادر و رفیق و وارث من هستی)». فرق این صورت با صورت قبلی این است که در این نقل، حکم خلیفتی نیامده است؛ ولی کلمه وارثی آمده است.
+*۱. [[احمد بن حنبل]] در مسندش؛<ref>مسند احمد، ج ۱، ص ۱۵۹.</ref> [[محمد بن جریر طبری|طبری]] در تاریخش؛<ref>تاریخ طبری، ج ۱، ص ۲۱۷.</ref> حافظ نسائی در [[خصائص امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (کتاب)|خصائص]]؛<ref>خصائص نسائی، ص ۱۸.</ref> گنجی شافعی در کفایة الطالب،<ref>کفایة الطالب، ص ۲۰۶.</ref> نقل کرده اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بعد از دعوت از خویشاوندان فرمود: «فَأَیکمْ یبَایعُنِی عَلَى أَنْ یکونَ أَخِی وَ صَاحِبِی وَ وَارِثِی فَلَمْ یقُمْ إِلَیهِ أَحَدٌ قَالَ فَقُمْتُ وَ کنْتُ أَصْغَرَ الْقَوْمِ سِنّاً فَقَالَ اجْلِسْ قَالَ ثُمَّ قَالَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ کلَّ ذَلِک أَقُومُ إِلَیهِ فَیقُولُ لِی اجْلِسْ حَتَّى کانَتِ الثَّالِثَةُ ضَرَبَ یدَهُ عَلَى یدِی؛<ref> الغدیر، چاپ اسلامیه، ج ۲، ص ۲۸۰ و چاپ دائرة المعارف، همان، ج ۳، ص ۳۹۵ و ۳۹۶.</ref> پس کدام‌یک از شما با من بیعت می‌کند که برادر و یار و وارث من باشد، هیچ کسی بلند نشد. من (علی) پا شدم، در حالی که کوچک‌ترینِ آن جمع بودم. حضرت فرمود: بنشین. این جمله را سه بار تکرار کرد. هر بار (فقط) من پا شدم و حضرت می‌فرمود: بنشین تا به مرحله سوم که دست خود را (به عنوان بیعت) بر دست من زد (یعنی که تو برادر و رفیق و وارث من هستی)». فرق این صورت با صورت قبلی این است که در این نقل، حکم خلیفتی نیامده است؛ ولی کلمه وارثی آمده است.
 *۲. از حافظ ابن مردویه و... نقل کرده است که پس از دو بار دعوت خویشاوندان، بار سوم در حالی که دستش را دراز کرده بود، فرمود: «مَن یبَایعُنی عَلی اَنْ یکونَ اَخی وَ صاحِبی وَ ولیکمْ مِنْ بَعْدی؟ فَمَدَدْتُ ‌َیدِی وَ قُْلْتُ: اَنَا أبایعُک، وَ اَنَا یوْمَئِذٍ اَصْغَرُ الْقَوْمِ...؛<ref> همان، ص ۳۹۸.</ref> کیست که با من بیعت کند بنابراین که برادر و یار من و سرپرست شما بعد از من باشد. پس من (علی) دستم را جلو بردم و گفتم من با تو بیعت می‌کنم، در حالی که کوچک‌ترینِ فرد جمعیت بودم». این صورت در مقایسه با صورت دوم کلمه «ولیکمْ» را اضافه دارد و با صورت اول، مقداری هماهنگ است؛ چون اول «خلیفتی فیکم» دارد و صورت سوم «ولیکم». شاید بتوان گفت: جامعیت و دلالت ولیکم بر [[امامت]] [[امام علی]]  علیه السلام بیشتر از کلمه «خلیفتی» باشد.
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 برخی علمای اهل سنت از خطرناک‌ترین شیوه‌هایی که در پیش گرفته‌اند، حذف و یا تحریف این حدیث است؛ از جمله درباره‌ی حدیث «یوم الدار»، متأسفانه این تحریف و جنایت روا داشته شده است که به نمونه‌هایی اشاره می‌شود:
-*۱. طبری با این که در تاریخش این حدیث را درست نقل کرده است؛ ولی در [[تفسیر طبری (کتاب)|تفسیر]] خود جلد ۱۹ صفحه ۷۵، آن را به این صورت نقل می‌کند: «فَأَیکمْ یؤَازِرُنِی عَلَى هَذَا الْأَمْرِ عَلَى أَنْ یکونَ أَخِی وَ کذا وَ کذا ثُمَّ قالَ إِنَّ هذا اَخی وَ کذا وَ کذا فَاسْمَعُوا وَ‌ اَطیعُوه» وی کلمه وصیی و خلیفتی را حذف کرده و به جای آن «کذا و کذا» گذاشته است؛<ref> الغدیر، چاپ اسلامیه، ج ۲، ص ۲۸۷ و ۲۸۸ و چاپ دائرة‌المعارف، ج ۳، ص ۳۰۶ و ر.ک: تاریخ اسلام، همان، ص ۱۴۷.</ref> ولی توجه نداشته است که تعبیر «فَاسْمَعُوا وَ اَطیعوهُ» در حدی بر مسئله امامت و پیشوایی دلالت دارد.
+*۱. [[محمد بن جریر طبری|طبری]] با این که در تاریخش این حدیث را درست نقل کرده است؛ ولی در [[تفسیر طبری (کتاب)|تفسیر]] خود جلد ۱۹ صفحه ۷۵، آن را به این صورت نقل می‌کند: «فَأَیکمْ یؤَازِرُنِی عَلَى هَذَا الْأَمْرِ عَلَى أَنْ یکونَ أَخِی وَ کذا وَ کذا ثُمَّ قالَ إِنَّ هذا اَخی وَ کذا وَ کذا فَاسْمَعُوا وَ‌ اَطیعُوه» وی کلمه وصیی و خلیفتی را حذف کرده و به جای آن «کذا و کذا» گذاشته است؛<ref> الغدیر، چاپ اسلامیه، ج ۲، ص ۲۸۷ و ۲۸۸ و چاپ دائرة‌المعارف، ج ۳، ص ۳۰۶ و ر.ک: تاریخ اسلام، همان، ص ۱۴۷.</ref> ولی توجه نداشته است که تعبیر «فَاسْمَعُوا وَ اَطیعوهُ» در حدی بر مسئله امامت و پیشوایی دلالت دارد.
 *۲. اسماعیل بن کثیر شامی در سه کتابش (تفسیر، جلد ۳، صفحه ۳۵۱؛ البدایة والنهایة، جلد ۳، صفحه ۴۰ و السیرة النبویة، جلد ۱، صفحه ۴۵۹) نیز روش نامقبول طبری را در پیش گرفته است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{مقاله از یک نشریه}}
 __toc__

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۴۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مقاله از یک نشریه}}		{{مقاله از یک نشریه}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۰:۳۲
سطر ۸۷:		سطر ۸۷:

	[[Category:احادیث با عناوین خاص]]		[[Category:احادیث با عناوین خاص]]
		+	[[رده:جایگاه اهل البیت]]
	{{حدیث}}		{{حدیث}}

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
+__toc__
 پس از سه سال از رسالت پیامبر اكرم  صلی  الله  علیه  و  آله، فرشته [[وحی]] نازل شد و فرمان خداوند را برای دعوت خویشاوندان و بستگان نزدیك به او ابلاغ كرد: «وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَكَ الْأَقْرَبِینَ وَاخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّی بَرِی ءٌ مِمَّا تَعْمَلُون؛<ref> [[سوره شعراء]]/214 ـ216. سوره شعراء كه آیات انذار در آن است، پس از [[سوره واقعه]] نازل شده و سپس به ترتیب [[سوره نمل]]، [[سوره قصص]]، [[سوره اسراء]]، [[سوره يونس]]، [[سوره هود]]، [[سوره يوسف]] و آن‌گاه [[سوره حجر]] كه فرمان علنی شدن دعوت پیامبر «فَاصْدَع بِما تُؤْمر» جزو آن است، نازل شده است. ر.ك: التمهید فی علوم القرآن، ج 1، ص 105 و تاریخ اسلام، مهدی پیشوایی، قم، بنیاد معارف، ص 148.</ref> خویشاوندان نزدیك خود را انذار كن، و بال و پر (مهر و نرمی) خود را برای مؤمنان كه از تو پیروی كرده‌اند، پهن كن و اگر از تو نافرمانی كنند، بگو: من از آنچه شما انجام می‌دهید بیزارم».
@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۴: @@
 حدیث «یوم الدار» به صورت‌ها و سندهای مختلفش برای یك انسان مُنصف كافی است تا با ملاحظه آن به راحتی دلالت آن را بر امامت و خلافت بلافصل [[امام علی]]  علیه السلام بپذیرد؛ ولی بوده‌اند و خواهند بود كسانی كه با بهانه‌هایی، این حدیث را نپذیرند و یا به گونه‌ای در آن شبهه ایجاد كنند و اگر این دو راه را بسته دیدند، دست به تحریف بزنند. در ادامه‌ی بحث به نمونه‌هایی از كسانی می‌پردازیم كه به نحوی از پذیرش حدیث فوق شانه خالی كرده‌اند.
-'''ابن تیمیه و تضعیف حدیث'''
+==ابن تیمیه و تضعیف حدیث==
 ابن تیمیه كه بنیان‌گذار فكری وهابیت به شمار می‌رود، با این كه حدیث «یوم الدار» به نحو صورت چهارم را در كتاب منهاج السنه جلد 4، صفحه 80 نقل كرده، گفته است این حدیث جعلی و ضعیف است. وی هیچ‌گونه دلیلی بر ضعف و جعل آن ارائه نكرده است. تنها معیار برای صحیح نبودن حدیث، نزد او این است كه بیانگر فضایل [[اهل بیت]] و [[امام علی]]  علیه السلام است.
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۰: @@
 برخی دیگر برای اشكال بر سند حدیث ابومریم عبدالغفار بن قاسم را تضعیف كرده‌اند. تنها ضعف و جرم [[شیعه]] بودن است؛ با این كه جمعی وی را مدح كرده‌اند؛ همچون ابن عقده چنان كه در لسان المیزان، جلد 4، صفحه 43 آمده است و حفاظ ستّه پیش گفته از او حدیث نقل كرده‌اند و هیچ یك به سبب ابو‌مریم، حدیث را تضعیف نكرده‌اند.<ref> ر.ك: همان، چاپ اسلامیه، ج 2، ص 280 با توضیحات.</ref>
-'''امامت در كودكی، تأیید یا تردید؟'''
+==امامت در كودكی، تأیید یا تردید؟==
 اسكافی در كتاب «النقض العثمانیه»، صفحه 278 بعد از ذكر حدیث، این سؤالات را درباره آن مطرح كرده است: آیا تهیه‌ی طعام به عهده‌ی طفل غیرممیز قرار می‌گیرد؟ و به عهده كودكی غیرعاقل؟ آیا كودكی 5 ساله یا هفت ساله، امین اسرار نبوت قرار می‌گیرد؟ و آیا در بین پیرمردان و كهنسالان جز عاقل ورزیده دعوت می‌شود؟ و آیا پیامبر دست برادری و جانشینی و خلافت جز به كسی می‌دهد كه اهلیت (و قابلیت) این را داشته باشد؟! و به حَد تكلیف رسیده باشد و توان تحمل ولایت خدا و دشمنی با دشمنان او را داشته باشد؟
@@ سطر ۷۲: / سطر ۶۸: @@
 وقتی خداوند حكیم و قادر، مقام نبوت را به خردسالی عطا كند، قادر و توانا است كه مقام امامت را نیز به كودكی و یا نوجوانی و نونهالی عطا فرماید.
-'''تحریف یا جنایت تاریخی'''
+==تحریف یا جنایت تاریخی==
 از خطرناك‌ترین شیوه‌هایی كه برخی علمای اهل سنت در پیش گرفته‌اند، حذف و یا تحریف حدیث است. این گونه برخوردها، جنایت، تاریخی و در واقع خیانت به سعادت كلی بشر است؛ از جمله درباره‌ی حدیث «یوم الدار»، متأسفانه این تحریف و جنایت روا داشته شده است كه به نمونه‌هایی اشاره می‌شود:
@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۰: @@
 در نتیجه باید گفت دومین موردی كه پیامبر صلی الله علیه و آله با صراحت تمام، امامت و خلافت علی  علیه السلام را بیان كرده و به صورت‌ها و طرق متعددی در منابع فریقین نقل شده و دست تحریفگران هم نتوانسته است، سیمای آن را بپوشاند. سال سوم بعثت و حدیث «یوم الدار» است.
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 [[Category:احادیث با عناوین خاص]]
 {{حدیث}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۲۹
سطر ۸۷:		سطر ۸۷:
	<references />		<references />
	[[Category:احادیث با عناوین خاص]]		[[Category:احادیث با عناوین خاص]]
		+
		+	{{حدیث}}

@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۶: @@
 ==پانویس ==
 <references />
-[[Category:جایگاه اهل البیت علیهم السلام]]
+[[Category:جایگاه اهل البیت]]