حدیث کساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zadhoosh: به‌روزرسانی مقاله با نسخهٔ نهایی و اصلاح ارجاع‌ها

2026-11-10T13:07:22Z

به‌روزرسانی مقاله با نسخهٔ نهایی و اصلاح ارجاع‌ها

Zadhoosh: ایجاد مقالهٔ تازه: حدیث کساء

2026-11-10T12:43:03Z

ایجاد مقالهٔ تازه: حدیث کساء

صفحهٔ تازه

'''حدیث کساء'''، روایتی است دربارهٔ گرد آمدن [[پیامبر اسلام]] (صلی الله علیه و آله) با [[امام علی علیه السلام|علی]]، [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]]، [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسین]] (علیهم السلام) زیر عبا (کساء) و نزول [[آیه تطهیر]] ([[سوره احزاب]]، آیهٔ ۳۳) در شأن آنان.<ref>مسلم، صحیح مسلم، کتاب الفضائل، باب فضائل أهل بیت النبی (ص)؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۳۵؛ طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب.</ref> این رویداد را محدثان [[شیعه]] و [[اهل سنت]] با سندهای گوناگون نقل کرده‌اند و اصطلاح «اصحاب کساء» از آن برخاسته است.<ref>مشایخ فریدنی، «حدیث کساء»، دایرةالمعارف تشیع، ج۶، ص۱۸۷.</ref>

این رویداد دو صورت روایی دارد: گزارشی کوتاه که در صحاح و مسانید اهل سنت و در منابع شیعه آمده است، و متنی بلند و مفصل به روایت [[جابر بن عبدالله انصاری]] از حضرت فاطمه (سلام الله علیها) که در مجالس شیعی خوانده می‌شود و در چاپ‌های [[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]] درج شده است.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۵–۷۱۷؛ مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> به گزارش دایرةالمعارف تشیع، اصل این حدیث از معدود رویدادهایی است که میان شیعه و سنی مورد اتفاق است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref>

==گزارش کوتاه==
در [[صحیح مسلم (کتاب)|صحیح مسلم]]، در باب فضائل اهل بیت پیامبر (ص)، روایتی از [[عایشه]] آمده که صورت کوتاه و روشن این رویداد را دربردارد:
{{متن حدیث|«خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ غَدَاةً وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ مِنْ شَعْرٍ أَسْوَدَ، فَجَاءَ الْحَسَنُ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ جَاءَ الْحُسَيْنُ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَدْخَلَهَا، ثُمَّ جَاءَ عَلِيٌّ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}؛ «پیامبر (ص) بامدادی بیرون آمد، در حالی که ردایی پشمین و نقش‌دار از موی سیاه بر تن داشت. حسن آمد و او را زیر آن جای داد؛ سپس حسین آمد و او را داخل کرد؛ سپس فاطمه آمد و او را وارد کرد؛ سپس علی آمد و او را داخل کرد؛ آنگاه فرمود: خداوند فقط می‌خواهد پلیدی را از شما اهل بیت بزداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند.»<ref>مسلم، صحیح مسلم، کتاب الفضائل، باب فضائل أهل بیت النبی (ص).</ref>

همین مضمون از [[ام سلمه]] و از عمر بن ابی‌سلمه نیز نقل شده و در [[سنن ترمذی (کتاب)|سنن ترمذی]] و [[مسند احمد بن حنبل (کتاب)|مسند احمد]] آمده است.<ref>ترمذی، سنن الترمذی، کتاب المناقب، باب مناقب أهل بیت النبی (ص)؛ ابن حنبل، مسند أحمد، مسند النساء، حدیث أم سلمة.</ref> در منابع شیعه، این گزارش در [[بحارالأنوار (کتاب)|بحار الأنوار]] و در تفسیرهای ذیل آیه نقل شده است.<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۳۵؛ طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب.</ref>

در پی این رویداد، آیهٔ تطهیر نازل شد:
{{متن قرآن|«إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}؛ «جز این نیست که خدا می‌خواهد هرگونه پلیدی را از شما اهل بیت بزداید و شما را چنان‌که شایسته است پاک و پاکیزه گرداند.»<ref>قرآن کریم، سورهٔ احزاب، آیهٔ ۳۳ (ترجمهٔ حسین انصاریان).</ref>

==مکان رویداد==
دربارهٔ جایگاه این گردهمایی اختلاف است. به گزارش دایرةالمعارف تشیع، رویداد در خانهٔ حضرت فاطمه (سلام الله علیها) یا خانهٔ [[ام سلمه]] رخ داده است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> در متن مفصّل، خانهٔ فاطمه (سلام الله علیها) محل رویداد است و خود او گزارش‌دهندهٔ آن است.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۵.</ref> در برخی روایات، ام سلمه از پیامبر (ص) خواست تا زیر کساء با آنان باشد؛ پیامبر او را به خیر بشارت داد، اما در شمار اصحاب کساء قرار نداد.<ref>ترمذی، سنن الترمذی، کتاب المناقب، باب مناقب أهل بیت النبی (ص).</ref>

==جایگاه اعتقادی==
حدیث کساء، همراه با آیهٔ تطهیر، در کلام شیعه دو کارکرد دارد: تعیین مصداق «اهل بیت» و اثبات عصمت آنان. مفسران شیعه برآن‌اند که مقصود از اهل بیت در این آیه، همان پنج تن زیر کساء است و همسران پیامبر را دربر نمی‌گیرد.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب؛ طباطبایی، المیزان، ذیل همان آیه.</ref> آنان [[رجس|«رجس»]] را هرگونه پلیدی معنوی، از جمله گناه، می‌دانند و بر این باورند که تعلق ارادهٔ تکوینی خداوند به زدودن آن، همان [[عصمت]] است.<ref>طباطبایی، المیزان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب.</ref>

از سوی دیگر، در کلام [[امامیه]]، [[امامت]] جز برای معصوم نیست. مفسران شیعه از آیهٔ {{متن قرآن|«لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ»}}؛ «عهد من به ستمکاران نمی‌رسد»<ref>قرآن کریم، سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۴ (ترجمهٔ حسین انصاریان)؛ طبرسی، مجمع البیان، ذیل همان آیه.</ref> چنین برداشت کرده‌اند که منصب امامت به کسی که ستم کرده است نمی‌رسد. بر این پایه، حدیث کساء و آیهٔ تطهیر، با تعیین [[پنج تن|پنج تن اهل کساء]] و اثبات عصمت ایشان، در شمار مستندات امامت اهل بیت (علیهم السلام) نیز به کار می‌رود.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب؛ طباطبایی، المیزان، ذیل همان آیه.</ref>

==متن مفصّل==
متن بلندی که امروز در مجالس خوانده می‌شود، به روایت [[جابر بن عبدالله انصاری]] از حضرت فاطمه (سلام الله علیها) است. مفاتیح الجنان آن را به نقل از «عوالم العلوم» عبدالله بن نورالله بحرانی و «با سند صحیح» از جابر آورده است.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۵.</ref> در همان چاپ یادآوری شده که این متن را برخی ناشران برای «اتمام فایده» و به سبب «کثرت تلاوت مؤمنان» به پایان کتاب افزوده‌اند و از اصل مفاتیح نیست.<ref>قمی، همان، ج۱، ص۷۱۵ (پانویس).</ref>

آنچه در پی می‌آید، گزیده‌ای از این متن است: آغاز روایت، دعای پیامبر (ص) زیر عبا و وعدهٔ پایانی آن. متن کامل در مفاتیح الجنان چند صفحه را دربر می‌گیرد و در آن، آمدن حسن و حسین و علی (علیهم السلام) و اجازه‌گرفتن آنان، و نیز گفت‌وگوی [[جبرئیل]] با پیامبر (ص) به تفصیل آمده است.<ref>همان، ج۱، ص۷۱۵–۷۱۷.</ref>

<div class="mw-collapsible mw-collapsed" style="border:1px solid #d8d0bf; border-radius:8px; padding:0.6em 1em; margin:1em 0; background:#fffdf7;">
<div style="font-weight:bold; color:#6b5518; margin-bottom:0.6em;">گزیدهٔ متن و ترجمهٔ حدیث کساء (برای دیدن، بخش را باز کنید)</div>

'''آغاز روایت'''
<div style="border:1px solid #d8d0bf; border-radius:8px; margin:1em 0; overflow:hidden; background:#fff;">
<div style="background:#fbf7ec; border-right:5px solid #c2a24b; padding:0.65em 1em;">
<div style="font-size:0.75em; color:#8a6d1f; font-weight:bold; margin-bottom:0.35em;">متن عربی</div>
<div dir="rtl" lang="ar" style="text-align:justify; line-height:2.15; font-size:1.08em; font-family:'Traditional Arabic','Scheherazade New','Amiri',serif;">عَنْ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ عَلَيْهَا السَّلَامُ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، قَالَ: سَمِعْتُ فَاطِمَةَ أَنَّهَا قَالَتْ: دَخَلَ عَلَيَّ أَبِي رَسُولُ اللَّهِ فِي بَعْضِ الْأَيَّامِ، فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ، فَقُلْتُ: عَلَيْكَ السَّلَامُ، قَالَ: إِنِّي أَجِدُ فِي بَدَنِي ضَعْفًا، فَقُلْتُ لَهُ: أُعِيذُكَ بِاللَّهِ يَا أَبَتَاهُ مِنَ الضَّعْفِ! فَقَالَ: يَا فَاطِمَةُ، ائْتِينِي بِالْكِسَاءِ الْيَمَانِي فَغَطِّينِي بِهِ، فَأَتَيْتُهُ بِالْكِسَاءِ الْيَمَانِي فَغَطَّيْتُهُ بِهِ، وَصِرْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِ وَإِذَا وَجْهُهُ يَتَلَأْلَأُ كَأَنَّهُ الْبَدْرُ فِي لَيْلَةِ تَمَامِهِ وَكَمَالِهِ.</div>
</div>
<div style="background:#f3f8fc; border-right:5px solid #6f95bd; border-top:1px solid #e2e8ee; padding:0.65em 1em;">
<div style="font-size:0.75em; color:#4a6f96; font-weight:bold; margin-bottom:0.35em;">ترجمهٔ فارسی</div>
<div style="text-align:justify; line-height:1.95; margin-top:0.4em;">از فاطمهٔ زهرا (سلام الله علیها) دختر پیامبر خدا (ص) روایت شده است؛ [جابر] گفت: از فاطمه شنیدم که فرمود: روزی پدرم پیامبر خدا بر من وارد شد و فرمود: سلام بر تو ای فاطمه. گفتم: سلام بر تو. فرمود: من در بدنم سستی احساس می‌کنم. به او گفتم: ای پدر، تو را از این سستی به خدا می‌سپارم. فرمود: ای فاطمه، عبای یمانی را برایم بیاور و مرا با آن بپوشان. عبای یمانی را آوردم و او را پوشاندم و به او می‌نگریستم؛ چهره‌اش می‌درخشید، همچون ماه شب چهاردهم در تمامی و کمال خود.</div>
</div>
</div>

'''دعای پیامبر (ص) زیر کساء'''
<div style="border:1px solid #d8d0bf; border-radius:8px; margin:1em 0; overflow:hidden; background:#fff;">
<div style="background:#fbf7ec; border-right:5px solid #c2a24b; padding:0.65em 1em;">
<div style="font-size:0.75em; color:#8a6d1f; font-weight:bold; margin-bottom:0.35em;">متن عربی</div>
<div dir="rtl" lang="ar" style="text-align:justify; line-height:2.15; font-size:1.08em; font-family:'Traditional Arabic','Scheherazade New','Amiri',serif;">فَلَمَّا اكْتَمَلْنَا جَمِيعًا تَحْتَ الْكِسَاءِ أَخَذَ أَبِي رَسُولُ اللَّهِ بِطَرَفَيِ الْكِسَاءِ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى إِلَى السَّمَاءِ وَقَالَ: اللَّهُمَّ إِنَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي وَخَاصَّتِي وَحَامَّتِي، لَحْمُهُمْ لَحْمِي وَدَمُهُمْ دَمِي، يُؤْلِمُنِي مَا يُؤْلِمُهُمْ وَيَحْزُنُنِي مَا يَحْزُنُهُمْ، أَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَهُمْ وَسِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَهُمْ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُمْ وَمُحِبٌّ لِمَنْ أَحَبَّهُمْ، إِنَّهُمْ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُمْ، فَاجْعَلْ صَلَوَاتِكَ وَبَرَكَاتِكَ وَرَحْمَتَكَ وَغُفْرَانَكَ وَرِضْوَانَكَ عَلَيَّ وَعَلَيْهِمْ، وَأَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهِّرْهُمْ تَطْهِيرًا.</div>
</div>
<div style="background:#f3f8fc; border-right:5px solid #6f95bd; border-top:1px solid #e2e8ee; padding:0.65em 1em;">
<div style="font-size:0.75em; color:#4a6f96; font-weight:bold; margin-bottom:0.35em;">ترجمهٔ فارسی</div>
<div style="text-align:justify; line-height:1.95; margin-top:0.4em;">چون همگی زیر آن عبا گرد آمدیم، پدرم دو طرف عبا را به دست گرفت و با دست راست به آسمان اشاره کرد و گفت: خدایا، اینان اهل بیت و نزدیکان و کسان من‌اند؛ گوشتشان گوشت من و خونشان خون من است. آنچه آنان را بیازارد مرا می‌آزارد و آنچه آنان را اندوهگین کند مرا اندوهگین می‌کند. من با هر کس که با آنان بجنگد در جنگم و با هر کس که با آنان از در صلح باشد در صلحم؛ دشمن آن کسی‌ام که با آنان دشمنی کند و دوستدار کسی‌ام که آنان را دوست بدارد. آنان از من‌اند و من از آنان. پس درودها و برکات و رحمت و آمرزش و خشنودی خود را بر من و آنان قرار ده و پلیدی را از ایشان بزدای و پاکشان گردان.</div>
</div>
</div>

'''وعدهٔ پایان روایت'''
<div style="border:1px solid #d8d0bf; border-radius:8px; margin:1em 0; overflow:hidden; background:#fff;">
<div style="background:#fbf7ec; border-right:5px solid #c2a24b; padding:0.65em 1em;">
<div style="font-size:0.75em; color:#8a6d1f; font-weight:bold; margin-bottom:0.35em;">متن عربی</div>
<div dir="rtl" lang="ar" style="text-align:justify; line-height:2.15; font-size:1.08em; font-family:'Traditional Arabic','Scheherazade New','Amiri',serif;">فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ: وَالَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيًّا وَاصْطَفَانِي بِالرِّسَالَةِ نَجِيًّا، مَا ذُكِرَ خَبَرُنَا هَذَا فِي مَحْفَلٍ مِنْ مَحَافِلِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَفِيهِ جَمْعٌ مِنْ شِيعَتِنَا وَمُحِبِّينَا، إِلَّا وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْ بِهِمُ الْمَلَائِكَةُ وَاسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ إِلَى أَنْ يَتَفَرَّقُوا.</div>
</div>
<div style="background:#f3f8fc; border-right:5px solid #6f95bd; border-top:1px solid #e2e8ee; padding:0.65em 1em;">
<div style="font-size:0.75em; color:#4a6f96; font-weight:bold; margin-bottom:0.35em;">ترجمهٔ فارسی</div>
<div style="text-align:justify; line-height:1.95; margin-top:0.4em;">پیامبر (ص) فرمود: سوگند به آن که مرا به حق به پیامبری برانگیخت و به رسالت برگزید، این خبر ما در هیچ انجمنی از انجمن‌های زمین که در آن گروهی از شیعیان و دوستداران ما باشند، یاد نمی‌شود، مگر آنکه رحمت بر آنان فرود می‌آید و فرشتگان آنان را در میان می‌گیرند و تا پراکنده نشوند برایشان آمرزش می‌خواهند.</div>
</div>
</div>
</div>

==سند و ارزیابی==
اصل رویداد، به گزارش دایرةالمعارف تشیع، در آثار شیعه و سنی به اندازه‌ای تکرار شده که مورد اتفاق است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> دربارهٔ متن بلند، دیدگاه‌ها یکسان نیست. مفاتیح الجنان سند آن را «صحیح» می‌خواند و آن را به عوالم العلوم بحرانی نسبت می‌دهد.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۵.</ref> در فهرستی که محمدی اشتهاردی از منابع این متن به دست داده، نام «منتخب» [[فخرالدین طریحی]] (سدهٔ یازدهم هجری) و عوالم العلوم عبدالله بحرانی دیده می‌شود و او از [[سید محمدکاظم طباطبائی یزدی|سید محمدکاظم یزدی]] نقل می‌کند که اصل داستان را متواتر دانسته و بعید نشمرده است که تفصیل آن نیز چنین باشد.<ref>محمدی اشتهاردی، «داستان کساء و مدارک آن»، ماهنامهٔ پاسدار اسلام، شمارهٔ ۲۳۷.</ref>

گروهی از عالمان شیعه رساله‌های مستقلی دربارهٔ سند این حدیث نوشته‌اند؛ از جمله «سند حدیث کساء» از [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی]] و «حدیث الکساء عند أهل السنة» از [[سید مرتضی عسکری]].<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> همچنین شروحی بر متن معروف آن نگاشته شده است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref>

==در مجالس و فرهنگ شیعی==
به گزارش دایرةالمعارف تشیع، متن مفصل حدیث کساء در مجالس و محافل شیعی، برای تبرک و [[توسل به اهل بیت علیهم السلام|توسل]]، برآورده شدن حاجات، رفع مشکلات و شفای بیماران خوانده می‌شود.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> پشتوانهٔ این سنت، وعده‌ای است که در پایان خود روایت آمده و به یادکرد آن خبر در انجمن‌های شیعیان، فرود رحمت و آمرزش فرشتگان را بشارت می‌دهد.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۷.</ref>

از همین رویداد، اصطلاح‌هایی مانند «اصحاب کساء»، «آل عبا» و «[[پنج تن|پنج تن آل عبا]]» در ادبیات دینی رایج شده است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> شاعران عرب، فارسی و ترکی این رویداد را به نظم درآورده‌اند و شرح‌هایی نیز بر متن آن نوشته شده است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> این متن در شمار [[حدیث|احادیث]] مشهور شیعه در فضایل اهل بیت (علیهم السلام) است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref>

==پانویس==
{{پانویس}}

==منابع==
* قرآن کریم (ترجمهٔ حسین انصاریان).
* ابن حنبل، أحمد؛ ''مسند أحمد''، بیروت: دار صادر، بی‌تا؛ ج۶.
* ترمذی، محمد بن عیسی؛ ''سنن الترمذی''، تحقیق أحمد محمد شاکر و دیگران، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، بی‌تا.
* طباطبایی، سید محمدحسین؛ ''المیزان فی تفسیر القرآن''، قم: منشورات اسماعیلیان، بی‌تا.
* طبرسی، فضل بن حسن؛ ''مجمع البیان فی تفسیر القرآن''، تهران: ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.
* قمی، عباس؛ ''کلیات مفاتیح الجنان''، قم: اسوه، بی‌تا؛ ج۱.
* مجلسی، محمدباقر؛ ''بحار الأنوار''، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق؛ ج۳۵.
* محمدی اشتهاردی، محمد؛ «داستان کساء و مدارک آن»، ماهنامهٔ پاسدار اسلام، شمارهٔ ۲۳۷.
* مسلم نیشابوری، مسلم بن حجاج؛ ''صحیح مسلم''، تحقیق محمد فؤاد عبدالباقی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، بی‌تا.
* مشایخ فریدنی، حسین؛ «حدیث کساء»، ''دایرةالمعارف تشیع''، تهران: مؤسسهٔ تحقیقات و نشر معارف اهل البیت، ج۶.

[[رده:احادیث با عناوین خاص]]
[[رده:جایگاه اهل البیت]]
[[رده:امامت]]
[[رده:آیات قرآن]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==گزارش کوتاه==
-در [[صحیح مسلم (کتاب)|صحیح مسلم]]، در باب فضائل اهل بیت پیامبر (ص)، روایتی از [[عایشه]] آمده که صورت کوتاه و روشن این رویداد را دربردارد:
+در [[صحیح مسلم (کتاب)|صحیح مسلم]]، باب فضائل اهل بیت پیامبر (ص)، روایتی از [[عایشه]] آمده که صورت کوتاه و روشن این رویداد را دربردارد:
 {{متن حدیث|«خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ غَدَاةً وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ مِنْ شَعْرٍ أَسْوَدَ، فَجَاءَ الْحَسَنُ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ جَاءَ الْحُسَيْنُ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَدْخَلَهَا، ثُمَّ جَاءَ عَلِيٌّ فَأَدْخَلَهُ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}؛ «پیامبر (ص) بامدادی بیرون آمد، در حالی که ردایی پشمین و نقش‌دار از موی سیاه بر تن داشت. حسن آمد و او را زیر آن جای داد؛ سپس حسین آمد و او را داخل کرد؛ سپس فاطمه آمد و او را وارد کرد؛ سپس علی آمد و او را داخل کرد؛ آنگاه فرمود: خداوند فقط می‌خواهد پلیدی را از شما اهل بیت بزداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند.»<ref>مسلم، صحیح مسلم، کتاب الفضائل، باب فضائل أهل بیت النبی (ص).</ref>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==جایگاه اعتقادی==
-حدیث کساء، همراه با آیهٔ تطهیر، در کلام شیعه دو کارکرد دارد: تعیین مصداق «اهل بیت» و اثبات عصمت آنان. مفسران شیعه برآن‌اند که مقصود از اهل بیت در این آیه، همان پنج تن زیر کساء است و همسران پیامبر را دربر نمی‌گیرد.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب؛ طباطبایی، المیزان، ذیل همان آیه.</ref> آنان [[رجس|«رجس»]] را هرگونه پلیدی معنوی، از جمله گناه، می‌دانند و بر این باورند که تعلق ارادهٔ تکوینی خداوند به زدودن آن، همان [[عصمت]] است.<ref>طباطبایی، المیزان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب.</ref>
+حدیث کساء، همراه با آیهٔ تطهیر، در کلام شیعه دو کارکرد دارد: تعیین مصداق [[اهل البیت|«اهل بیت»]] و اثبات عصمت آنان. مفسران شیعه برآن‌اند که مقصود از اهل بیت در این آیه، همان پنج تن زیر کساء است و همسران پیامبر را دربر نمی‌گیرد.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب؛ طباطبایی، المیزان، ذیل همان آیه.</ref> آنان [[رجس|«رجس»]] را هرگونه پلیدی معنوی، از جمله گناه، می‌دانند و بر این باورند که تعلق ارادهٔ تکوینی خداوند به زدودن آن، همان [[عصمت]] است.<ref>طباطبایی، المیزان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب.</ref>
 از سوی دیگر، در کلام [[امامیه]]، [[امامت]] جز برای معصوم نیست. مفسران شیعه از آیهٔ {{متن قرآن|«لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ»}}؛ «عهد من به ستمکاران نمی‌رسد»<ref>قرآن کریم، سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۴ (ترجمهٔ حسین انصاریان)؛ طبرسی، مجمع البیان، ذیل همان آیه.</ref> چنین برداشت کرده‌اند که منصب امامت به کسی که ستم کرده است نمی‌رسد. بر این پایه، حدیث کساء و آیهٔ تطهیر، با تعیین [[پنج تن|پنج تن اهل کساء]] و اثبات عصمت ایشان، در شمار مستندات امامت اهل بیت (علیهم السلام) نیز به کار می‌رود.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ذیل آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب؛ طباطبایی، المیزان، ذیل همان آیه.</ref>
@@ سطر ۷۱: / سطر ۷۱: @@
 ==در مجالس و فرهنگ شیعی==
-به گزارش دایرةالمعارف تشیع، متن مفصل حدیث کساء در مجالس و محافل شیعی، برای تبرک و [[توسل به اهل بیت علیهم السلام|توسل]]، برآورده شدن حاجات، رفع مشکلات و شفای بیماران خوانده می‌شود.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> پشتوانهٔ این سنت، وعده‌ای است که در پایان خود روایت آمده و به یادکرد آن خبر در انجمن‌های شیعیان، فرود رحمت و آمرزش فرشتگان را بشارت می‌دهد.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۷.</ref>
+به گزارش دایرةالمعارف تشیع، متن مفصّل حدیث کساء در مجالس و محافل شیعی، برای تبرک و [[توسل به اهل بیت علیهم السلام|توسل]]، برآورده شدن حاجات، رفع مشکلات و شفای بیماران خوانده می‌شود.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> پشتوانهٔ این سنت، وعده‌ای است که در پایان خود روایت آمده و به یادکرد آن خبر در انجمن‌های شیعیان، فرود رحمت و آمرزش فرشتگان را بشارت می‌دهد.<ref>قمی، مفاتیح الجنان، ج۱، ص۷۱۷.</ref>
 از همین رویداد، اصطلاح‌هایی مانند «اصحاب کساء»، «آل عبا» و «[[پنج تن|پنج تن آل عبا]]» در ادبیات دینی رایج شده است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> شاعران عرب، فارسی و ترکی این رویداد را به نظم درآورده‌اند و شرح‌هایی نیز بر متن آن نوشته شده است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref> این متن در شمار [[حدیث|احادیث]] مشهور شیعه در فضایل اهل بیت (علیهم السلام) است.<ref>مشایخ فریدنی، همان، ص۱۸۷.</ref>