حدیث قدسی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2021-11-29T12:15:46Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۹

2020-04-20T11:29:36Z

سید مهدی خدایی: 1

2019-09-16T08:08:23Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۴

2019-09-16T08:04:29Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۴

2019-09-16T07:34:01Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۱

2019-09-16T07:21:23Z

سید مهدی خدایی: تغییر مقاله

2019-09-16T06:56:20Z

تغییر مقاله

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-04T10:54:08Z

رده اولویت مقاله

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۲۵

2016-02-23T13:25:31Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۰۵

2012-10-31T07:05:38Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''حدیث قُدسی''' به سخنی گفته می شود که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله آن را از خداوند نقل می‌کند، اما نه به عنوان قرآن.
+'''«حدیث قُدسی»''' -یا حدیث الهی- به سخنی گفته می شود که [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) آن را از [[الله|خداوند]] متعال نقل می‌کند، اما نه به عنوان [[قرآن]]. بسیاری از محققان گفته‌اند که معنای حدیث قدسی از خداوند و الفاظ آن از پیامبر است.
-==حدیث قدسی==
+==تعریف حدیث قدسی==
-در ترکیب وصفی حدیث قدسی واژه قدسی منسوب است به قدس به معنای «پاکی و طهارت» یا «برکت» که وصف حدیث قرار گرفته است. درباره وجه تسمیه احادیث قدسی چند احتمال داده اند که بر اساس قوی ترین آنها انتساب این احادیث به ذات مقدس الهی موجب این نام گذاری شده است. در تعاریف گوناگون این حدیث قدسی این نقطه مشترک وجود دارد که حدیث قدسی سخنی است که آن را به پیامبر اکرم از قول خدا گزارش داده است و در الفاظ آن تحدی و اعجازی وجود ندارد. در ایـن زمینه که در حدیث قدسی، معنا از جانب خداسـت هـیچ وجـه اختلافـی بـین تعـاریف ارائـه شـده توسط دانشمندان وجود ندارد.  اما درباره لفظ ان دو قول وجود دارد.<ref name=":0">تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی</ref>
+در ترکیب وصفی «حدیث قدسی» واژه قدسی منسوب است به قدس به معنای «پاکی و طهارت» یا «برکت» که وصف [[حدیث]] قرار گرفته است. درباره وجه تسمیه احادیث قدسی چند احتمال داده اند، از جمله اینکه انتساب این احادیث به ذات مقدس [[الله|خداوند]] موجب این نام گذاری شده است. در حدیثی [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلّی الله علیه و آله می فرماید: «قال الله عزوجل: الصومُ لی و أنا أجزی علیه».<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۹۳، ص۲۵۵</ref>
-این سخن میرداماد که حتی الفاظ حدیث قدسی هم از جانب خداوند است، محل تردید و تامل است و اثبات آن دلیل می‌خواهد که ایشان به آن اشاره نکرده‌اند و لذا بسیاری از محققان گفته‌اند که معنای حدیث قدسی از خداوند و الفاظ آن از پیامبر است.<ref name=":1" />
+در تعاریف گوناگون حدیث قدسی این نقطه مشترک وجود دارد که حدیث قدسی سخنی است که آن را [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] از قول خدا گزارش داده است و در الفاظ آن [[تحدی]] و [[اعجاز|اعجازی]] وجود ندارد. در این که در حدیث قدسی، معنا از جانب خداست، اختلافی بین دانشمندان وجود ندارد؛ اما درباره لفظ آن دو قول وجود دارد:<ref name=":۰">تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی</ref>
-صبحی صالح  چنین تعریف می کند: «پیامبر گاهی  مواعظی را بر اصحاب خود ایراد می فرمودند به نقل از خداوند عز و جل» اما، نه وحی منزل بود که آن را قرآن بنامند و نه قول صریح پیامبر بود که حدیث عادی بنامند، بلکه پیامبر اصرار داشت که آن را با الفاظی بیان نماید که آن را به خداوند نسبت دهد تا به اصحاب بفهماند کـه نقـش وی دراین عبارات فقط نقش یک واسطه است.<ref name=":0" />
+'''الف. معنا از خداست و لفظ از معصوم:'''
-==تفاوت حدیث قدسی با آیات قرآنی==
+طبق این نظر، حدیث قدسی خبرهایی است که خداوند معنای آن را به الهام یا در خواب به پیامبر القا کرده و پیامبر با عبارت هایی از خود، از آن خبر داده است.<ref name=":۰" /> منادی (یکی از حدیث شناسان [[اهل سنت]]) گفته‌است: «فرق میان [[قرآن]] و حدیث قدسی در این است که قرآن، همان لفظی است که [[جبرئیل]] آن را آورده ولی حدیث قدسی خبرهایی است که خداوند معنای آن را به الهام یا در خواب به پیامبر القاء کرده و پیامبر با عبارت‌هایی از خود از آن خبر داده‌است.»<ref name=":۱">حدیث قدسی چیست؟، مکتب اسلام، شماره ۱۱</ref>
-*اولا صدور آنها از پیامبر، قطعی نیست مگر این که به صورت متواتر نقل شده باشد که در این صورت با آنها معامله حدیث می‌شود.
+'''ب. لفظ و معنا هر دو از خداست:'''
-با این وصف می توان به قاطعیت گفت که احادیث قدسی در احکام مانند قران نیستند. بنابراین
+[[میرداماد|میرداماد]]، معتقد است که حتی الفاظ حدیث قدسی نیز از جانب خداست ولی حالت اعجاز ندارد و در توضیح مطلب اضافه می‌کند که حق تحقیق این است که قرآن، کلامی است که خداوند، هم معنا و هم لفظ آن را به پیامبر (ص) [[وحی]] می‌کند و پیامبر آن را به طور مرتب از روح القدس دریافت می‌نماید و آن را به صورت منظم از عالم بالا می‌شنود ولی حدیث قدسی کلامی است که معنای آن به پیامبر وحی می‌شود و خداوند با الفاظ مخصوصی و در ترتیب مخصوصی بر زبان پیامبر جاری می‌سازد و پیامبر نمی‌تواند الفاظ یا ترتیب آن را تغییر دهد و حدیث نبوی کلامی است که معنای آن به پیامبر وحی می‌شود و او مجاز است که هرگونه که بخواهد عبارت آن را بسازد.<ref name=":۱" />
-# نماز به قرائت احاديث قدسيه صحّت ندارد.
+این سخن میرداماد که حتی الفاظ حدیث قدسی هم از جانب خداوند است، محل تردید و تامل است و اثبات آن دلیل می‌خواهد که ایشان به آن اشاره نکرده‌اند و لذا بسیاری از محققان گفته‌اند که معنای حدیث قدسی از خداوند و الفاظ آن از پیامبر است.<ref name=":۱" />
-# منكر قرآن كافر شمرده مى‏ شود به خلاف منكر حديث قدسى.
-# مسّ حديث قدسى بر كسى حرمت ندارد.
+صبحی صالح چنین تعریف می کند: «پیامبر گاهی مواعظی را بر اصحاب خود ایراد می فرمودند به نقل از خداوند عز و جل»، اما نه وحی منزل بود که آن را قرآن بنامند و نه قول صریح پیامبر بود که [[حدیث]] عادی بنامند، بلکه پیامبر اصرار داشت که آن را با الفاظی بیان نماید که آن را به خداوند نسبت دهد تا به اصحاب بفهماند که نقش وی دراین عبارات فقط نقش یک واسطه است.<ref name=":۰" />
-# قرائت آن بر جنب و حائض و نفساء تحريم نشده.
-# روايت به معنى در آن صحيح است.
+==تفاوت حدیث قدسی با قرآن==
-# خريد و فروشش منعى ندارد.<ref>تاريخ قرآن(راميار)، متن، ص: 98</ref>
+تفاوت حدیث قدسی با [[آیه|آیات]] قرآنی در این است که:
 ==پانویس==
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۹: @@
 ==منابع==
-*محمد شریفی، فاطمه هدایتی، تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی؛ نشریه حدیث و اندیشه
+*محمد شریفی، فاطمه هدایتی، تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی؛ نشریه حدیث و اندیشه.
-*جعفری، یعقوب؛ مکتب اسلام، بهمن 1382، سال چهل و سوم - شماره 11 (از 21 تا 26)
+*یعقوب جعفری، مکتب اسلام، بهمن ۱۳۸۲، سال چهل و سوم - شماره ۱۱ (از ۲۱ تا ۲۶).
-*محمود راميار، تاريخ قرآن(راميار)، 1جلد، امير كبير - تهران، چاپ: سوم، 1369.
+*محمود رامیار، تاریخ قرآن(رامیار)، ۱جلد، امیر کبیر - تهران، چاپ: سوم، ۱۳۶۹.
 {{اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 [[رده:مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
+'''حدیث قُدسی''' به سخنی گفته می شود که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله آن را از خداوند نقل می‌کند، اما نه به عنوان قرآن.
 ==حدیث قدسی==
 در ترکیب وصفی حدیث قدسی واژه قدسی منسوب است به قدس به معنای «پاکی و طهارت» یا «برکت» که وصف حدیث قرار گرفته است. درباره وجه تسمیه احادیث قدسی چند احتمال داده اند که بر اساس قوی ترین آنها انتساب این احادیث به ذات مقدس الهی موجب این نام گذاری شده است. در تعاریف گوناگون این حدیث قدسی این نقطه مشترک وجود دارد که حدیث قدسی سخنی است که آن را به پیامبر اکرم از قول خدا گزارش داده است و در الفاظ آن تحدی و اعجازی وجود ندارد. در ایـن زمینه که در حدیث قدسی، معنا از جانب خداسـت هـیچ وجـه اختلافـی بـین تعـاریف ارائـه شـده توسط دانشمندان وجود ندارد.  اما درباره لفظ ان دو قول وجود دارد.<ref name=":0">تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط}}
+{{خوب}}
 ==حدیث قدسی==
 در ترکیب وصفی حدیث قدسی واژه قدسی منسوب است به قدس به معنای «پاکی و طهارت» یا «برکت» که وصف حدیث قرار گرفته است. درباره وجه تسمیه احادیث قدسی چند احتمال داده اند که بر اساس قوی ترین آنها انتساب این احادیث به ذات مقدس الهی موجب این نام گذاری شده است. در تعاریف گوناگون این حدیث قدسی این نقطه مشترک وجود دارد که حدیث قدسی سخنی است که آن را به پیامبر اکرم از قول خدا گزارش داده است و در الفاظ آن تحدی و اعجازی وجود ندارد. در ایـن زمینه که در حدیث قدسی، معنا از جانب خداسـت هـیچ وجـه اختلافـی بـین تعـاریف ارائـه شـده توسط دانشمندان وجود ندارد.  اما درباره لفظ ان دو قول وجود دارد.<ref name=":0">تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی</ref>
 ===معنا از خداست و لفظ از معصوم===

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 صبحی صالح  چنین تعریف می کند: «پیامبر گاهی  مواعظی را بر اصحاب خود ایراد می فرمودند به نقل از خداوند عز و جل» اما، نه وحی منزل بود که آن را قرآن بنامند و نه قول صریح پیامبر بود که حدیث عادی بنامند، بلکه پیامبر اصرار داشت که آن را با الفاظی بیان نماید که آن را به خداوند نسبت دهد تا به اصحاب بفهماند کـه نقـش وی دراین عبارات فقط نقش یک واسطه است.<ref name=":0" />
-== تفاوت حدیث قدسی با آیات قرآنی ==
+==تفاوت حدیث قدسی با آیات قرآنی==
 تفاوت حدیث قدسی با آیات قرآنی در این است که:
-* اولا صدور آنها از پیامبر، قطعی نیست مگر این که به صورت متواتر نقل شده باشد که در این صورت با آنها معامله حدیث می‌شود.
+*اولا صدور آنها از پیامبر، قطعی نیست مگر این که به صورت متواتر نقل شده باشد که در این صورت با آنها معامله حدیث می‌شود.
-* ثانیا جملات آنها مانند قرآن معجزه نیست و با آنها تحدی نمی‌شود و به نظر می‌رسد که محتوا و مفهوم آنها از جانب خداست ولی الفاظ آنها توسط پیامبر (ص) ابداع شده‌است.
+*ثانیا جملات آنها مانند قرآن معجزه نیست و با آنها تحدی نمی‌شود و به نظر می‌رسد که محتوا و مفهوم آنها از جانب خداست ولی الفاظ آنها توسط پیامبر (ص) ابداع شده‌است.
-* معانی آنها یا به واسطه فرشته وحی و یا به صورت الهام و یا در خواب به پیامبر القاء شده‌است. البته همه سخنان پیامبر (ص) از سرچشمه وحی ناشی می‌شود، چنان که خداوند در قرآن کریم، راجع به سخنان آن حضرت چنین می‌فرماید: «او از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید و سخنان او چیزی جز وحی که فرستاده می‌شود، نیست.» ولی گاهی پیامبر(ص) مامور می‌شد که آن سخنان را به طور مستقیم از خداوند نقل کند و گاهی چنین ماموریتی نداشت.
+*معانی آنها یا به واسطه فرشته وحی و یا به صورت الهام و یا در خواب به پیامبر القاء شده‌است. البته همه سخنان پیامبر (ص) از سرچشمه وحی ناشی می‌شود، چنان که خداوند در قرآن کریم، راجع به سخنان آن حضرت چنین می‌فرماید: «او از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید و سخنان او چیزی جز وحی که فرستاده می‌شود، نیست.» ولی گاهی پیامبر(ص) مامور می‌شد که آن سخنان را به طور مستقیم از خداوند نقل کند و گاهی چنین ماموریتی نداشت<ref name=":1" />.
-به گفته دانشمند نامدار، تهانوی: احادیث قدسی را خداوند در شب معراج به پیامبر الهام کرده و به آن «اسرارالوحی» هم گفته می‌شود و نیز به قرآن «الوحی المتلوّ» (وحی تلاوت شده) و به احادیث قدسی «الوحی المرویّ» (وحی روایت شده) گفته می‌شود و احادیث قدسی، احکام قرآن را ندارد، بنابراین نمی‌توان آن را در نماز قرائت کرد و جمله‌های آن را سوره یا آیه نامید و مس کتابت آن بدون وضو، جایز است و حائض و جنب می‌توانند آن را بخوانند. دیگر اینکه نمی‌توان آنها را به صورت «قال الله تعالی» نقل کرد و باید به صورت «قال رسول الله فیما یرد به عن ربه» نقل نمود.<ref name=":1" />.
+با این وصف می توان به قاطعیت گفت که احادیث قدسی در احکام مانند قران نیستند. بنابراین
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۸: / سطر ۳۶: @@
 *محمد شریفی، فاطمه هدایتی، تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی؛ نشریه حدیث و اندیشه
 *جعفری، یعقوب؛ مکتب اسلام، بهمن 1382، سال چهل و سوم - شماره 11 (از 21 تا 26)
 {{اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 [[رده:مقاله های مهم]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 در ترکیب وصفی حدیث قدسی واژه قدسی منسوب است به قدس به معنای «پاکی و طهارت» یا «برکت» که وصف حدیث قرار گرفته است. درباره وجه تسمیه احادیث قدسی چند احتمال داده اند که بر اساس قوی ترین آنها انتساب این احادیث به ذات مقدس الهی موجب این نام گذاری شده است. در تعاریف گوناگون این حدیث قدسی این نقطه مشترک وجود دارد که حدیث قدسی سخنی است که آن را به پیامبر اکرم از قول خدا گزارش داده است و در الفاظ آن تحدی و اعجازی وجود ندارد. در ایـن زمینه که در حدیث قدسی، معنا از جانب خداسـت هـیچ وجـه اختلافـی بـین تعـاریف ارائـه شـده توسط دانشمندان وجود ندارد.  اما درباره لفظ ان دو قول وجود دارد.<ref name=":0">تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی</ref>
 ===معنا از خداست و لفظ از معصوم===
-برخی گفته اند: حدیث قدسی خبرهایی است که خداوند معنای آن را بـه الهام یـا در خواب به پیامبر القا کرده و پیامبر با عبارت هایی از خود، از آن خبر داده است<ref name=":0" />
+طبق این نظر حدیث قدسی خبرهایی است که خداوند معنای آن را بـه الهام یـا در خواب به پیامبر القا کرده و پیامبر با عبارت هایی از خود، از آن خبر داده است<ref name=":0" /> منادی (یکی از حدیث شناسان بزرگ اهل سنت) گفته‌است: «فرق میان قرآن و حدیث قدسی در این است که قرآن، همان لفظی است که جبرئیل آن را آورده ولی حدیث قدسی خبرهایی است که خداوند معنای آن را به الهام یا در خواب به پیامبر القاء کرده و پیامبر با عبارت‌هایی از خود از آن خبر داده‌است.» <ref name=":1">حدیث قدسی چیست؟، مکتب اسلام، شماره 11</ref>
 ===لفظ و معنا هر دو از خداست===
-میرداماد بر این نظر است که: «حدیث قدسی کلامی است که معنای آن به پیامبر وحی می شود و خداوند با الفاظ و ترتیبی مخصوص بر زبان پیامبر جاری می سازد و پیامبر نمی تواند الفاظ یا ترتیب آن را تغییر دهد. صبحی صالح  چنین تعریف می کند: «پیامبر گاهی  مواعظی را بر اصحاب خود ایراد می فرمودند به نقل از خداوند عز و جل» اما، نه وحی منزل بود که آن را قرآن بنامند و نه قول صریح پیامبر بود که حدیث عادی بنامند، بلکه پیامبر اصرار داشت که آن را با الفاظی بیان نماید که آن را به خداوند نسبت دهد تا به اصحاب بفهماند کـه نقـش وی دراین عبارات فقط نقش یک واسطه است.<ref name=":0" />
+میرداماد، معتقد است که حتی الفاظ حدیث قدسی نیز از جانب خداست ولی حالت اعجاز ندارد و در توضیح مطلب اضافه می‌کند که حق تحقیق این است که قرآن، کلامی است که خداوند، هم معنا و هم لفظ آن را به پیامبر (ص) وحی می‌کند و پیامبر آن را به طور مرتب از روح القدس دریافت می‌نماید و آن را به صورت منظم از عالم بالا می‌شنود ولی حدیث قدسی کلامی است که معنای آن به پیامبر وحی می‌شود و خداوند با الفاظ مخصوصی و در ترتیب مخصوصی بر زبان پیامبر جاری می‌سازد و پیامبر نمی‌تواند الفاظ یا ترتیب آن را تغییر دهد و حدیث نبوی کلامی است که معنای آن به پیامبر وحی می‌شود و او مجاز است که هرگونه که بخواهد عبارت آن را بسازد.<ref name=":1" />
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۴: / سطر ۲۷: @@
 *محمد شریفی، فاطمه هدایتی، تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی؛ نشریه حدیث و اندیشه
 {{اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 [[رده:مقاله های مهم]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{مدخل دائره المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
-'''كلام خدا جز [[قرآن]]'''
+==حدیث قدسی==
-محتواى حدیث قدسى كلام خداوند است كه با فرستادگان خود سخن گفته است. در تفاوت حدیث قدسى با [[قرآن]] گفته‌اند: نسبت به [[حدیث]] قدسى تحدّى صورت نگرفته، برخلاف قرآن كه مردم را به تحدّى فراخوانده است و نیز قرآن، [[وحی]] از طریق [[جبرئیل]] است؛ اما حدیث قدسى الهام گونه و مانند آن است.<ref> مشرق الشمسین/24؛ الرواشح السماویة/291؛ مجمع البحرین 6/371.</ref>
+در ترکیب وصفی حدیث قدسی واژه قدسی منسوب است به قدس به معنای پاکی و طهارت یا برکت که وصف حدیث قرار گرفته است. درباره وجه تسمیه احادیث قدسی چند احتمال داده اند که بر اساس قوی ترین آنها انتساب این احادیث به ذات مقدس الهی موجب این نام گذاری شده است.
+در تعاریف گوناگون این حدیث قدسی این نقطه مشترک وجود دارد که حدیث قدسی سخنی است که آن را به پیامبر اکرم از قول خدا گزارش داده است و در الفاظ آن تحدی و اعجازی وجود ندارد. در ایـن زمینه که در حدیث قدسی، معنا از جانب خداسـت هـیچ وجـه اختلافـی بـین تعـاریف ارائـه شـده توسط دانشمندان وجود ندارد.  اما درباره لفظ ان دو قول وجود دارد.
-فقها در مقام [[استنباط]] [[احكام]] در باب‌هاى مختلف از احادیث قدسى - كه مجموعه‌اى از مواعظ و رهنمودهاى اخلاقى است و نه صرف بیان احكام - بهره گرفته‌اند.
+===معنا از خداست و لفظ از معصوم===
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۵: @@
 ==منابع==
-جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد 3، صفحه 268‌.
+* محمد شریفی، فاطمه هدایتی، تأملی بر رابطه بین وحی قرآنی، وحی بیانی، حدیث قدسی و حدیث نبوی؛ نشریه حدیث و اندیشه
 {{اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 [[رده:مقاله های مهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۴
سطر ۱۶:		سطر ۱۶:
	{{اصطلاحات حدیثی}}		{{اصطلاحات حدیثی}}
	[[رده:اصطلاحات حدیثی]]		[[رده:اصطلاحات حدیثی]]
		+	[[رده:مقاله های مهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۲۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
	{{مدخل دائره المعارف\|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}		{{مدخل دائره المعارف\|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}