حجر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۶

2026-04-01T09:16:37Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T13:01:44Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2022-03-10T08:25:11Z

ویرایش

Zamani در ‏۲۱ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۲۴

2014-04-21T12:24:35Z

Saeed zamani در ‏۱۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۳۹

2012-08-15T10:39:25Z

شیرین سادات حسینی: صفحه‌ای جدید حاوی ' '''کلید واژه: حجر، محجور، سفيه، ''' «حج...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:22:19Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: حجر، محجور، سفيه، ' /> '''کلید واژه: حجر، محجور، سفيه، ''' «حج...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

«حجر» در لغت، به معناى منع است و در فقه، «محجور» به كسى گفته مى شود كه طبق قانون شرع، به عللى از تصرف در اموال خود منع شده باشد.<ref> [[تحريرالوسيله]]، ج 2، ص 12.</ref>

افرادى كه از نظر شرعى، محجور و از تصرف در مال خود ممنوع مى باشند فراوانند، از جمله:

* 1- مفلس؛

* 2- كودك تا وقتى كه به حد بلوغ برسد و رشيد شود؛

* 3- مجنون ؛

* 4- سفيه: كسى كه مال خود را بيهوده مصرف مى كند و توانايى نگهدارى و معامله با آن را ندارد.<ref> تحريرالوسيله، ج 2 ص 12-24.</ref><ref> آشنايى با ابواب فقه، ص 77.</ref>

==پانویس ==
<references />

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''«حِجر»''' (به کسر حاء) در [[قرآن|قرآن کریم]] به چند معنی آمده است:
-*اول به معنی [[حرام]]: {{متن قرآن|«هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَ حَرْثٌ حِجْرٌ»}} ([[سوره انعام]]، ۱۳۹) مشرکان بعض حیوانات و محصولات زراعت را خاص بتان خویش می کردند و تصرف در آن نمی کردند و چون بی دلیل چیزی را حرام کردن برخلاف حکم الهی است، خداوند آنها را مذمت فرمود و از اینجا توان دانست اصل بر [[ملاح|اباحت]] است و در آن خلافی است.
+*اول به معنی '''[[حرام]]''': {{متن قرآن|«هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَ حَرْثٌ حِجْرٌ»}}<ref>[[آیه 139 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۲۳.]]</ref>؛ مشرکان بعض حیوانات و محصولات زراعت را خاص بتان خویش می کردند و تصرف در آن نمی کردند و چون بی دلیل چیزی را حرام کردن برخلاف حکم الهی است، خداوند آنها را مذمت فرمود و از اینجا توان دانست اصل بر [[ملاح|اباحت]] است و در آن خلافی است.
-*مشهور دوم به معنی [[عقل]]: {{متن قرآن|«هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ»}} ([[سوره فجر]]، ۵) آیا این سوگندها برای خردمند کافی است؟ چون عقل از کار زشت منع می کند آن را حِجر گفتند.
+*مشهور دوم به معنی '''[[عقل]]''': «{{متن قرآن|هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ»}}<ref>[[آیه 5 سوره فجر|سوره فجر، آیه ۵.]]</ref>؛ آیا این سوگندها برای خردمند کافی است؟ چون عقل از کار زشت منع می کند آن را حِجر گفتند.
-*سوم به معنی حاجب و مانع: {{متن قرآن|«وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَ حِجْرًا مَحْجُورًا»}} ([[سوره فرقان]]، ۵۳).
+*سوم به معنی '''حاجب و مانع''': {{متن قرآن|«وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَ حِجْرًا مَحْجُورًا»}}<ref>[[آیه 53 سوره فرقان|سوره فرقان، آیه ۵۳.]]</ref>.
-*چهارم به معنی کنار و دامن و جمع آن حُجور در قرآن آمده است: {{متن قرآن|«وَ رَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ»}} ([[سوره نساء]]، ۲۳) دختر زنهای شما که در دامن شما و کنار شما هستند بر شما حرامند. این علت است که غالباً دختر زن همراه مادر خود در خانه شوهر مادر می باشد و از این جهت محرم است تا از پوشیدن خود بر او حرج نباشد.
+*چهارم به معنی '''کنار و دامن''' و جمع آن حُجور در قرآن آمده است: {{متن قرآن|«وَ رَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ»}}<ref>[[آیه 23 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۲۳.]]</ref>؛ دختر زنهای شما که در دامن شما و کنار شما هستند بر شما حرامند. این علت است که غالباً دختر زن همراه مادر خود در خانه شوهر مادر می باشد و از این جهت محرم است تا از پوشیدن خود بر او حرج نباشد.
-*پنجم به معنی نام بلاد [[ثمود]] است: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ»}} و به این مناسبت یک [[سوره]] قرآن به نام [[سوره حجر]] موسوم شده است.
+*پنجم به معنی نام '''بلاد [[ثمود]]''' است: {{متن قرآن|«وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ»}}<ref>[[آیه 80 سوره حجر|سوره حجر، آیه ۸۰.]]</ref>؛ و به این مناسبت یک [[سوره]] قرآن به نام [[سوره حجر]] موسوم شده است.
 ==منابع==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۱
سطر ۱۲:		سطر ۱۲:

	*[[علامه شعرانی]]، [[نثر طوبی (کتاب)\|نثر طوبی (دائرةالمعارف لغات قرآن کریم)]]، ج۱، واژه حجر.		*[[علامه شعرانی]]، [[نثر طوبی (کتاب)\|نثر طوبی (دائرةالمعارف لغات قرآن کریم)]]، ج۱، واژه حجر.
		+	{{قرآن}}
	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{صفحه تعیین مقصد}}
+{{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]] (دائرة المعارف لغات قرآن کریم)}}
-. [[حِجر]] : واژه ای در فقه
+'''«حِجر»''' (به کسر حاء) در [[قرآن|قرآن کریم]] به چند معنی آمده است:
-. [[حَجر‌]] : از واژگان به کار رفته در قرآن با معانی مختلف
+*اول به معنی [[حرام]]: {{متن قرآن|«هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَ حَرْثٌ حِجْرٌ»}} ([[سوره انعام]]، ۱۳۹) مشرکان بعض حیوانات و محصولات زراعت را خاص بتان خویش می کردند و تصرف در آن نمی کردند و چون بی دلیل چیزی را حرام کردن برخلاف حکم الهی است، خداوند آنها را مذمت فرمود و از اینجا توان دانست اصل بر [[ملاح|اباحت]] است و در آن خلافی است.
-. حَجَر به معنی سنگ
+==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-«حجر» در لغت، به معناى منع است و در فقه، «محجور» به كسى گفته مى شود كه طبق قانون شرع، به عللى از تصرف در اموال خود منع شده باشد.<ref> [[تحريرالوسيله]]، ج 2، ص 12.</ref>
+{{صفحه تعیین مقصد}}
-افرادى كه از نظر شرعى، محجور و از تصرف در مال خود ممنوع مى باشند فراوانند، از جمله:
+. [[حِجر]] : واژه ای در فقه
-* 1- مفلس؛
+. [[حَجر‌]] : از واژگان به کار رفته در قرآن با معانی مختلف
-* 2- كودك تا وقتى كه به حد بلوغ برسد و رشيد شود؛
+. حَجَر به معنی سنگ

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۳۹
سطر ۱۳:		سطر ۱۳:
	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references />
		+
		+	[[رده:احکام اقتصادی]]
		+	[[رده:اصطلاحات فقهی]]