حبل - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:29:50Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۰

2021-11-07T06:50:58Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-11-07T06:26:48Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۵

2020-02-12T11:05:42Z

Aghajani: ویرایش Aghajani (بحث) به آخرین تغییری که دانشیار انجام داده بود واگردانده شد

2020-02-12T10:58:12Z

ویرایش Aghajani (بحث) به آخرین تغییری که دانشیار انجام داده بود واگردانده شد

Aghajani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۷

2020-02-12T10:57:44Z

Aghajani در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۲

2019-11-10T10:42:26Z

دانشیار در ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۴۴

2014-09-14T07:44:20Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۲۴

2014-04-07T04:24:49Z

Zamani در ‏۱۸ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۳۴

2014-03-18T12:34:00Z

@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 * [[حبل الله]]
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ==منابع==
-* [[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی]]، [[علامه شعرانی]].
+*[[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی]]، [[علامه شعرانی]].
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]:دائرة المعارف لغات قرآن کریم}}
+{{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن کریم}}
-'''ریسمان جمع آن حبال است.'''
+'''«حَبل»''' از واژگان [[قرآن|قرآنی]]، به معنای ریسمان و جمع آن «حِبال» است.
-{{متن قرآن|«وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»}}؛ ([[سوره ق]]/آیه 16) ما نزدیکتریم به انسان از رگ گردن او.
+{{متن قرآن|«وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ»}}؛ ([[سوره ق]]/آیه ۱۶) ما نزدیکتریم به انسان از رگ گردن او.
-رگ گردن را تشبیه به ریسمان کرد. در اصطلاح اطبا رگهای جنبنده را شریان می گویند و رگهای ساکن را ورید اما در لغت این فرق نیست و ابوالهیثم گوید: ورید رگ زننده است که در سطح بدن باشد و گویند شریان رگهای باریکتر است که در عمق أعضا جای دارد.
+در این [[آیه]] رگ گردن را تشبیه به ریسمان کرد. در اصطلاح اطبا رگهای جنبنده را شریان می گویند و رگهای ساکن را وَرید، اما در لغت این فرق نیست و ابوالهیثم گوید: ورید رگ زننده است که در سطح بدن باشد و گویند شریان رگهای باریکتر است که در عمق أعضا جای دارد.
-انسان به [[روح]] خود انسان است زیرا که اگر انسان جان نداشته باشد، جماد است و اگر جان او مدرک کلیات نباشد و غیر محسوسات چیزی ادراک نکند، حیوان است و از همه اعضای بدن چیزی که به روح او از همه نزدیکتر است، رگ قلب است و آن را در اصطلاح اطبا آورطی گویند.
+[[انسان]] به [[روح]] خود انسان است زیرا که اگر انسان جان نداشته باشد، جماد است و اگر جان او مدرک کلیات نباشد و غیر محسوسات چیزی ادراک نکند، حیوان است و از همه اعضای بدن چیزی که به روح او از همه نزدیکتر است، رگ قلب است و آن را در اصطلاح اطبا آورطی گویند.
-نزدیکی او از آنجا دانسته می شود که تا آن رگ می جنبد انسان زنده است و چون ساکن شود، مرده است. شاید همه اعضا از کار بیفتند و باز به کار آیند چون آورطی رابطه خود را با روح نگسسته و می تواند استمداد کند از وی و باز روح حیوانی و قوه حیات را به مغز و اعصاب و سایر جوارح برساند اما اگر آورطی ساکن شود و بکار نیاید هیچیک از اعضا قدرت آن را ندارند که قوه حیات را از نفس ناطقه گرفته به آورطی برسانند پس آورطی واسطه میان اعضای بدن و نفس ناطقه است و از همه جوارح به او نزدیکتر است.
+نزدیکی او از آنجا دانسته می شود که تا آن رگ می جنبد انسان زنده است و چون ساکن شود، مرده است. شاید همه اعضا از کار بیفتند و باز به کار آیند چون آورطی رابطه خود را با روح نگسسته و می تواند استمداد کند از وی و باز روح حیوانی و قوه حیات را به مغز و اعصاب و سایر جوارح برساند اما اگر آورطی ساکن شود و بکار نیاید هیچیک از اعضا قدرت آن را ندارند که قوه حیات را از نفس ناطقه گرفته به آورطی برسانند، پس آورطی واسطه میان اعضای بدن و نفس ناطقه است و از همه جوارح به او نزدیکتر است.
-خداوند می فرماید: با آن نزدیکی که آورطی به انسان یعنی به نفس ناطقه او دارد خداوند از آن هم نزدیکتر است زیرا که او علت وجود و نگهدارنده نفس است و رگ گردن معد یعنی آماده کننده است و وجود هر چیز بسته به علت موجده است نه علت معده.
+[[الله|خداوند]] می فرماید: با آن نزدیکی که آورطی به انسان یعنی به نفس ناطقه او دارد خداوند از آن هم نزدیکتر است زیرا که او علت وجود و نگهدارنده نفس است و رگ گردن مُعدّ یعنی آماده کننده است و وجود هر چیز بسته به علت موجده است نه علت مُعده.
-{{متن قرآن|«فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ»}}؛ ([[سوره شعراء]]/آیه 44) جاودان فرعون ریسمان و عصاهای خود را انداختند و در سوره ([[سوره طه]]/آیه 66) می فرماید: آن ریسمان ها و عصاها از جادوئی آنان چنان به نظر می آیند که می جنبند.
+{{متن قرآن|«فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِیهُمْ»}}؛ ([[سوره شعراء]]/آیه ۴۴) جادوگران [[فرعون]] ریسمان و عصاهای خود را انداختند و در سوره ([[سوره طه]]/آیه ۶۶) می فرماید: آن ریسمان ها و عصاها از جادوئی آنان چنان به نظر می آیند که می جنبند.
 حبل مجازاً به معنی سبب و وسیله نیز استعمال شده است چون ریسمان هم دست آویز است.
-{{متن قرآن|«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 103) به ریسمان خدا دست فرابرید همه با هم.
+{{متن قرآن|«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه ۱۰۳) به ریسمان خدا دست فرابرید همه با هم.
 یعنی به دین خدا چنگ زنید که وسیله تقرب به او است.
-{{متن قرآن|«ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 112) زده شد بر بنی اسرائیل خواری هر جا که باشند مگر بوسیله و سببی از جانب خدا یا از مردم.
+{{متن قرآن|«ضُرِبَتْ عَلَیهِمُ الذِّلَّةُ أَینَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه ۱۱۲) زده شد بر بنی اسرائیل خواری هر جا که باشند مگر بوسیله و سببی از جانب خدا یا از مردم.
-بنی اسرائیل یا باید به پیمان و عهد و حکم الهی در امان باشند، چنان که مسلمانان را فرمود با اهل ذمه نیکی کنند و آزار نرسانند و جان و مال آنها را محفوظ دارند و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ»}} است چون مشروع است مطابق دستور الهی.
+[[بنی اسرائیل]] یا باید به پیمان و عهد و حکم الهی در امان باشند، چنان که مسلمانان را فرمود با [[اهل ذمه]] نیکی کنند و آزار نرسانند و جان و مال آنها را محفوظ دارند و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ»}} است چون مشروع است مطابق دستور الهی.
-یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} است. خداوند آن وسیله مشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ»}} نامید. وسیله نامشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
+یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} است. خداوند آن وسیله مشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ»}} نامید و وسیله نامشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} و در هر دو حال ذلت است و [[عزت]] آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و [[یهود]] هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
-==منبع==
+==منابع==
-نثر طوبی، علامه شعرانی
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''ریسمان جمع آن حبال است.'''
-{{متن قرآن|«و نحن أقرب الیه من حبل الورید»}}؛ ([[سوره ق]]/آیه 16) ما نزدیکتریم به انسان از رگ گردن او.
+{{متن قرآن|«وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»}}؛ ([[سوره ق]]/آیه 16) ما نزدیکتریم به انسان از رگ گردن او.
 رگ گردن را تشبیه به ریسمان کرد. در اصطلاح اطبا رگهای جنبنده را شریان می گویند و رگهای ساکن را ورید اما در لغت این فرق نیست و ابوالهیثم گوید: ورید رگ زننده است که در سطح بدن باشد و گویند شریان رگهای باریکتر است که در عمق أعضا جای دارد.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 خداوند می فرماید: با آن نزدیکی که آورطی به انسان یعنی به نفس ناطقه او دارد خداوند از آن هم نزدیکتر است زیرا که او علت وجود و نگهدارنده نفس است و رگ گردن معد یعنی آماده کننده است و وجود هر چیز بسته به علت موجده است نه علت معده.
-{{متن قرآن|«فالقوا حبالهم و عصیهم»}}؛ ([[سوره شعراء]]/آیه 44) جاودان فرعون ریسمان و عصاهای خود را انداختند و در سوره ([[سوره طه]]/آیه 66) می فرماید: آن ریسمان ها و عصاها از جادوئی آنان چنان به نظر می آیند که می جنبند.
+{{متن قرآن|«فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ»}}؛ ([[سوره شعراء]]/آیه 44) جاودان فرعون ریسمان و عصاهای خود را انداختند و در سوره ([[سوره طه]]/آیه 66) می فرماید: آن ریسمان ها و عصاها از جادوئی آنان چنان به نظر می آیند که می جنبند.
 حبل مجازاً به معنی سبب و وسیله نیز استعمال شده است چون ریسمان هم دست آویز است.
-{{متن قرآن|«واعتصموا بحبل الله جمیعاً»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 103) به ریسمان خدا دست فرابرید همه با هم.
+{{متن قرآن|«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 103) به ریسمان خدا دست فرابرید همه با هم.
 یعنی به دین خدا چنگ زنید که وسیله تقرب به او است.
-{{متن قرآن|«ضربت علیهم الذلة أین ماثقفوا الا بحبل من الله و حبل من الناس»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 112) زده شد بر بنی اسرائیل خواری هر جا که باشند مگر بوسیله و سببی از جانب خدا یا از مردم.
+{{متن قرآن|«ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 112) زده شد بر بنی اسرائیل خواری هر جا که باشند مگر بوسیله و سببی از جانب خدا یا از مردم.
-بنی اسرائیل یا باید به پیمان و عهد و حکم الهی در امان باشند، چنان که مسلمانان را فرمود با اهل ذمه نیکی کنند و آزار نرسانند و جان و مال آنها را محفوظ دارند و این «حبل من الله» است چون مشروع است مطابق دستور الهی.
+بنی اسرائیل یا باید به پیمان و عهد و حکم الهی در امان باشند، چنان که مسلمانان را فرمود با اهل ذمه نیکی کنند و آزار نرسانند و جان و مال آنها را محفوظ دارند و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ»}} است چون مشروع است مطابق دستور الهی.
-یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این «حبل من الناس» است. خداوند آن وسیله مشروع را «حبل من الله» نامید. وسیله نامشروع را «حبل من الناس» و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
+یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} است. خداوند آن وسیله مشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ اللَّهِ»}} نامید. وسیله نامشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
 ==منبع==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''ریسمان جمع آن حبال است.'''
-{{متن قرآن|«وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»}}؛ ([[سوره ق]]/آیه 16) ما نزدیکتریم به انسان از رگ گردن او.
+{{متن قرآن|«و نحن أقرب الیه من حبل الورید»}}؛ ([[سوره ق]]/آیه 16) ما نزدیکتریم به انسان از رگ گردن او.
 رگ گردن را تشبیه به ریسمان کرد. در اصطلاح اطبا رگهای جنبنده را شریان می گویند و رگهای ساکن را ورید اما در لغت این فرق نیست و ابوالهیثم گوید: ورید رگ زننده است که در سطح بدن باشد و گویند شریان رگهای باریکتر است که در عمق أعضا جای دارد.
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 خداوند می فرماید: با آن نزدیکی که آورطی به انسان یعنی به نفس ناطقه او دارد خداوند از آن هم نزدیکتر است زیرا که او علت وجود و نگهدارنده نفس است و رگ گردن معد یعنی آماده کننده است و وجود هر چیز بسته به علت موجده است نه علت معده.
-{{متن قرآن|«فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ»}}؛ ([[سوره شعراء]]/آیه 44) جاودان فرعون ریسمان و عصاهای خود را انداختند و در سوره ([[سوره طه]]/آیه 66) می فرماید: آن ریسمان ها و عصاها از جادوئی آنان چنان به نظر می آیند که می جنبند.
+{{متن قرآن|«فالقوا حبالهم و عصیهم»}}؛ ([[سوره شعراء]]/آیه 44) جاودان فرعون ریسمان و عصاهای خود را انداختند و در سوره ([[سوره طه]]/آیه 66) می فرماید: آن ریسمان ها و عصاها از جادوئی آنان چنان به نظر می آیند که می جنبند.
 حبل مجازاً به معنی سبب و وسیله نیز استعمال شده است چون ریسمان هم دست آویز است.
-{{متن قرآن|«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 103) به ریسمان خدا دست فرابرید همه با هم.
+{{متن قرآن|«واعتصموا بحبل الله جمیعاً»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 103) به ریسمان خدا دست فرابرید همه با هم.
 یعنی به دین خدا چنگ زنید که وسیله تقرب به او است.
-{{متن قرآن|«ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 112) زده شد بر بنی اسرائیل خواری هر جا که باشند مگر بوسیله و سببی از جانب خدا یا از مردم.
+{{متن قرآن|«ضربت علیهم الذلة أین ماثقفوا الا بحبل من الله و حبل من الناس»}}؛ ([[سوره آل عمران]]/آیه 112) زده شد بر بنی اسرائیل خواری هر جا که باشند مگر بوسیله و سببی از جانب خدا یا از مردم.
 بنی اسرائیل یا باید به پیمان و عهد و حکم الهی در امان باشند، چنان که مسلمانان را فرمود با اهل ذمه نیکی کنند و آزار نرسانند و جان و مال آنها را محفوظ دارند و این «حبل من الله» است چون مشروع است مطابق دستور الهی.
-یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} است. خداوند آن وسیله مشروع را «حبل من الله» نامید. وسیله نامشروع را {{متن قرآن|«حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ»}} و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
+یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این «حبل من الناس» است. خداوند آن وسیله مشروع را «حبل من الله» نامید. وسیله نامشروع را «حبل من الناس» و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
 ==منبع==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۴۴
سطر ۲۶:		سطر ۲۶:

	یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این «حبل من الناس» است. خداوند آن وسیله مشروع را «حبل من الله» نامید. وسیله نامشروع را «حبل من الناس» و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.		یا گروهی دیگر آنها را در حمایت خویش گیرند و یاری کنند در امری که خدا راضی نیست و این «حبل من الناس» است. خداوند آن وسیله مشروع را «حبل من الله» نامید. وسیله نامشروع را «حبل من الناس» و در هر دو حال ذلت است و عزت آن است که خداوند انسان را به نیروی خود او حفظ کند نه به نیروی دیگران و یهود هرگز به نیروی خود متکی نیستند دیگران باید آنها را حمایت گیرند و نیرو دهند.
		+
		+	==منبع==
		+	نثر طوبی، علامه شعرانی

	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۳۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	ریسمان جمع آن حبال است	+	{{نیازمند ویرایش فنی}}
		+	{{مدخل دائرة المعارف\|[[نثر طوبی]]:دائرة المعارف لغات قرآن کریم}}
		+	'''ریسمان جمع آن حبال است'''

	«و نحن أقرب الیه من حبل الورید»(سوره ق/آیه16) ما نزدیک تریم به انسان از رگ گردن او. رگ گردن را تشبیه به ریسمان کرد.		«و نحن أقرب الیه من حبل الورید»(سوره ق/آیه16) ما نزدیک تریم به انسان از رگ گردن او. رگ گردن را تشبیه به ریسمان کرد.