حاتم اصم بلخی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۲

2026-09-02T06:32:28Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-04-09T10:27:01Z

ویرایش

مهدی موسوی در ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۰۵

2021-09-05T05:05:29Z

سید مهدی خدایی: پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-08-28T07:50:17Z

پروژه5: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Saeed zamani: ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی را به حاتم اصم بلخی منتقل کرد

2013-07-21T07:21:01Z

ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی را به حاتم اصم بلخی منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی''''' قرن: 3 وف...' ایجاد کرد

2013-07-17T07:17:34Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی''''' قرن: 3 وف...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی'''''

قرن: 3

وفات: (237 ق)

عارف. از مشاهیر [[خراسان]] و شاگرد و مرید شقیق بلخى بود و استاد احمد خضرویه. وى در واشجرد بلخ وفات یافت. به حاتم از این جهت «اصم» مى‌گفتند كه خواست ناشایست فردى را بپوشاند خود را كر، وانمود كرد. چون واعظى حكمت‌گوى بود او را «لقمان زمان» مى‌گفتند.

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج2، ص227.

[[رده:عارفان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-'''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی''' (م، ۲۳۷ ق)، از [[عرفان|عرفا]] و [[محدث|محدثین]] [[حنفی]] مذهب [[خراسان]] و شاگرد شقیق بلخى و استاد احمد بن خضرویه بود. به حاتم از این جهت «أصَم» مى‌گفتند که خواست ناشایستِ فردى را بپوشاند، خود را «کَر» وانمود کرد.
+'''«ابوعبدالرحمان حاتم اَصَم بلخی»''' (م، ۲۳۷ ق)، [[تصوف|صوفی]]، [[محدث|محدث]] و واعظ [[حنفی]] مذهب اهل [[خراسان]] در قرن سوم هجری و از شاگردان [[شقیق بلخی|شقیق بلخى]] بود. دو کتاب «ثمانی مسائل» و «الفوائد و الحکایات و الاخبار» از آثار اوست.
-حاتم [[حدیث|احادیثی]] را از قول شقیق بلخی، شداد بن حکیم، رجاء بن مقدام، سعید بن عبداللّه ماهیانی، ابوعلی سقاء و ابوعثمان صوفی روایت می‌کرده‌ است. افرادی نیز از جمله ابوعبداللّه خوّاص، ابوجعفر هروی، عبداللّه بن سهل رازی، احمد بن خضرویه، محمد بن فارِس و محمد بن حسین اَزدی، حدیث از او شنیده و روایت کرده اند.
+گفته اند که حاتم در [[بغداد]] با [[احمد بن حنبل]] دیدار کرد و در مباحثات و مجادلاتی که باهم داشتند، ابن حنبل از قدرت حاتم اصم در اسکات خصم و از [[عقل]] و درایت وی متعجب شد و او را مدح و تمجید نمود.<ref>ابونعیم اصفهانی، حلیةالاولیاء و طبقات الأصفیاء، ج۸، ص۸۲.</ref>
-چون واعظى [[حکمت|حکمت‌]]<nowiki/>گوى بود، [[ابوبکر وراق|ابوبکر ورّاق]] او را «[[لقمان]] امت» خوانده؛<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی، ج۹، ص۱۵۳.</ref> و جنید بغدادی او را، به سبب صدق و [[اخلاص]] بی نظیرش، «صِدّیق زمانه» لقب داده‌ است.<ref>علی بن عثمان هجویری، کشف المحجوب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> محور اصلی اقوال حاتم، [[توکل]]، [[زهد]]، اخلاص، ریاضت و کناره گیری از خلق است.<ref>ابونعیم اصفهانی، حلیةالاولیاء و طبقات الأصفیاء، ج۸، ص۷۷.</ref> داستانهای بسیاری در شرح حال وی نقل شده که همه حاکی از نوعی توکل افراطی و مخالفت با هرگونه خواست و اراده انسانی در برآوردن حوایج طبیعی است.<ref>عبدالکریم بن هوازن قشیری، الرسالةالقشیریة، ج۱، ص۲۶۲.</ref> از آن جمله است داستان توکل او در خصوص نفقه و [[رزق|روزی]]، که [[سنائی|سنایی]] نیز آن را به نظم درآورده‌است.
+از حاتم اَصم بلخی دو کتاب «ثمانی مسائل» و «الفوائد و الحکایات و الاخبار» باقی مانده‌ است.
-گفته اند که وی در [[بغداد]] با [[احمد بن حنبل]] دیدار کرد و در مباحثات و مجادلاتی که باهم داشتند، ابن حنبل از قدرت حاتم اصم در اسکات خصم و از عقل و درایت وی متعجب شد و او را مدح و تمجید نمود.<ref>ابونعیم اصفهانی، حلیةالاولیاء و طبقات الأصفیاء، ج۸، ص۸۲.</ref>
+چون حاتم، واعظى [[حکمت|حکمت‌]]<nowiki/>گوى بود، [[ابوبکر وراق|ابوبکر ورّاق]] او را «[[لقمان]] امت» خوانده؛<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی، ج۹، ص۱۵۳.</ref> و جنید بغدادی او را، به سبب [[صدق]] و [[اخلاص]] بی نظیرش، «صِدّیق زمانه» لقب داده‌ است.<ref>علی بن عثمان هجویری، کشف المحجوب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> محور اصلی اقوال حاتم، [[توکل]]، [[زهد]]، اخلاص، ریاضت و کناره گیری از خلق است.<ref>ابونعیم اصفهانی، حلیةالاولیاء و طبقات الأصفیاء، ج۸، ص۷۷.</ref> داستانهای بسیاری در شرح حال وی نقل شده که همه حاکی از نوعی توکل افراطی و مخالفت با هرگونه خواست و [[اراده]] انسانی در برآوردن حوایج طبیعی است.<ref>عبدالکریم بن هوازن قشیری، الرسالةالقشیریة، ج۱، ص۲۶۲.</ref> از آن جمله است داستان توکل او در خصوص [[نفقه]] و [[رزق|روزی]]، که [[سنائی|سنایی غزنوی]] نیز آن را به نظم درآورده‌ است.
-از حاتم اصم بلخی دو کتاب «ثمانی مسائل» و «الفوائد و الحکایات و الاخبار» باقی مانده‌است.
+به حاتم بلخی از آن جهت «أصَم» مى‌گفتند که خواست ناشایستِ فردى را بپوشاند، خود را «کَر» وانمود کرد.
-حاتم اصم در ۲۳۷ قمری، در عصر [[متوکل|متوکل عباسی]]، در واشَجَرْد [[ماوراءالنهر]] و اطراف ترمذ درگذشت.
+== وفات ==
-== پانویس ==
+حاتم اصم بلخی، سرانجام در سال ۲۳۷ قمری، در عصر [[متوکل|متوکل عباسی]]، در واشَجَرْد [[ماوراءالنهر]] و اطراف تِرمذ درگذشت.
 {{پانویس}}
 ==منابع==
 *[[دانشنامه جهان اسلام (کتاب)|دانشنامه جهان اسلام]]، برگرفته از مقاله "حاتم اصم".
-*[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج۲، ص۲۲۷.
+*[[دانشنامه جهان اسلام (کتاب)|دانشنامه جهان اسلام]]، برگرفته از مقاله "حاتم اصم".
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۳۰: / سطر ۴۶: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:عارفان]]
-[[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
+[[رده:محدثان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{متوسط}}
-'''''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی'''''
+'''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی''' (م، ۲۳۷ ق)، از [[عرفان|عرفا]] و [[محدث|محدثین]] [[حنفی]] مذهب [[خراسان]] و شاگرد شقیق بلخى و استاد احمد بن خضرویه بود. به حاتم از این جهت «أصَم» مى‌گفتند که خواست ناشایستِ فردى را بپوشاند، خود را «کَر» وانمود کرد.
-'''قرن: ۳ وفات: (۲۳۷ ق)'''
+حاتم [[حدیث|احادیثی]] را از قول شقیق بلخی، شداد بن حکیم، رجاء بن مقدام، سعید بن عبداللّه ماهیانی، ابوعلی سقاء و ابوعثمان صوفی روایت می‌کرده‌ است. افرادی نیز از جمله ابوعبداللّه خوّاص، ابوجعفر هروی، عبداللّه بن سهل رازی، احمد بن خضرویه، محمد بن فارِس و محمد بن حسین اَزدی، حدیث از او شنیده و روایت کرده اند.
-از [[عرفان|عرفا]] و مشاهیر [[خراسان]] و شاگرد و مرید شقیق بلخى و استاد احمد خضرویه بود. وى در واشجرد بلخ وفات یافت. به حاتم از این جهت «اصم» مى‌گفتند که خواست ناشایستِ فردى را بپوشاند، خود را «کَر» وانمود کرد. چون واعظى [[حکمت|حکمت‌]]<nowiki/>گوى بود او را «لقمان زمان» مى‌گفتند.
+چون واعظى [[حکمت|حکمت‌]]<nowiki/>گوى بود، [[ابوبکر وراق|ابوبکر ورّاق]] او را «[[لقمان]] امت» خوانده؛<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغدادی، ج۹، ص۱۵۳.</ref> و جنید بغدادی او را، به سبب صدق و [[اخلاص]] بی نظیرش، «صِدّیق زمانه» لقب داده‌ است.<ref>علی بن عثمان هجویری، کشف المحجوب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> محور اصلی اقوال حاتم، [[توکل]]، [[زهد]]، اخلاص، ریاضت و کناره گیری از خلق است.<ref>ابونعیم اصفهانی، حلیةالاولیاء و طبقات الأصفیاء، ج۸، ص۷۷.</ref> داستانهای بسیاری در شرح حال وی نقل شده که همه حاکی از نوعی توکل افراطی و مخالفت با هرگونه خواست و اراده انسانی در برآوردن حوایج طبیعی است.<ref>عبدالکریم بن هوازن قشیری، الرسالةالقشیریة، ج۱، ص۲۶۲.</ref> از آن جمله است داستان توکل او در خصوص نفقه و [[رزق|روزی]]، که [[سنائی|سنایی]] نیز آن را به نظم درآورده‌است.
 ==منابع==
+*[[دانشنامه جهان اسلام (کتاب)|دانشنامه جهان اسلام]]، برگرفته از مقاله "حاتم اصم".
 *[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج۲، ص۲۲۷.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۲۵: / سطر ۳۰: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:عارفان]]
 [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 '''''ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی'''''
-قرن: 3
+'''قرن: ۳ وفات: (۲۳۷ ق)'''
-وفات: (237 ق)
+از [[عرفان|عرفا]] و مشاهیر [[خراسان]] و شاگرد و مرید شقیق بلخى و استاد احمد خضرویه بود. وى در واشجرد بلخ وفات یافت. به حاتم از این جهت «اصم» مى‌گفتند که خواست ناشایستِ فردى را بپوشاند، خود را «کَر» وانمود کرد. چون واعظى [[حکمت|حکمت‌]]<nowiki/>گوى بود او را «لقمان زمان» مى‌گفتند.
-عارف. از مشاهیر [[خراسان]] و شاگرد و مرید شقیق بلخى بود و استاد احمد خضرویه. وى در واشجرد بلخ وفات یافت. به حاتم از این جهت «اصم» مى‌گفتند كه خواست ناشایست فردى را بپوشاند خود را كر، وانمود كرد. چون واعظى حكمت‌گوى بود او را «لقمان زمان» مى‌گفتند.
+==منابع==
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:عارفان]]
 [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۱
(بدون تفاوت)