جنگ های صدر اسلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۲

2025-07-22T13:22:57Z

Zamani در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۴

2024-02-13T07:04:13Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۳

2022-05-17T11:53:09Z

مهدی موسوی در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۹

2022-05-17T10:49:49Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۵

2020-08-03T11:35:55Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۷

2020-07-02T07:37:49Z

سید مهدی خدایی: 7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-11-26T05:45:00Z

7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی: ویرایش

2019-07-04T10:40:53Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۴

2019-07-04T08:34:11Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۳

2018-10-29T09:53:42Z

@@ سطر ۶۸۰: / سطر ۶۸۰: @@
 *جنگ های ردّه یا جنگ های [[ارتداد]]: پس از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، عده ای ادعای [[نبوت]] کردند که از مهم ترین آنها می توان به اسود عنسی در [[یمن]]، طلیحه بن خويلد اسدى  و ياران او  از غطفان، عيينة بن حصن فزارى، [[مسیلمه کذاب]] در [[یمامه|يمامه]] و سجاح دختر حارث تميمى كه بعدا با مسيلمه ازدواج كرد، اشاره نمود. به این مدعیان دروغین «متنبّیان» صدر اسلام می گویند.  سخت ترین نبرد مسلمانان در جنگ های رده در یمامه صورت گرفت. در این نبرد تعداد هزار دویست مسلمان به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسیدند که هفتصد نفر آنها حافظ قرآن بودند.
-*فتوحات: به نبردهایی گفته می شود که برای فتح سرزمین های جدید صورت می گرفت. مانند: جنگ [[قادسیه]]، جنگ [[جنگ یرموک|یرموک]] و ... اشاره کرد. که مهم ترین آنها در زمان خیلفه دوم عمر بن خطاب رخ داد.
+*فتوحات: به نبردهایی گفته می شود که برای فتح سرزمین های جدید صورت می گرفت. مانند: [[جنگ قادسیه]]، جنگ [[جنگ یرموک|یرموک]] و ... اشاره کرد. که مهم ترین آنها در زمان خیلفه دوم عمر بن خطاب رخ داد.
 *جنگ هایی که بین مسلمانان صورت گرفت و تمام آنها در زمان امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی طالب]] رخ داد و دلیل آنها این بود که بعضی مسلمانان نمی توانستند [[عدالت]] امیرالمؤمنین را تحمل کنند. این جنگ ها عبارت اند از: [[جنگ جمل]]، [[جنگ صفین]] و [[جنگ نهروان]].
@@ سطر ۷۰۴: / سطر ۷۰۴: @@
 |نبرد نخیله  یا نبرد مهران||سال چهارده هجری||جریر بن عبدالله بجلی و مهران بن مهربنداد||دوازده هزار ایرانی||حمله مسلمانان به مناطق مرزی ایران و مقابله ایرانیان با آنها||ایرانیان||شکست ایرانیان و کشته شدن فرمانده آنها||پس از این پیروزی مسلمانان دو باره تصمیم به حمله به [[عراق]] و ایران گرفتند
 |-
-|[[قادسیه|جنگ قادسیه]]||سال 15 یا 16 هجری (بین مورخان اختلاف است)، عمر بن خطاب||[[سعد بن ابی وقاص]] و رستم فرخزاد||بین بیست تا سی هزار مسلمان، تعداد ایرانیان بین سه تا چهار برابر بوده است ([[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|بلاذری]] صد وبیست هزار نفر نوشته است)||جلوگیری از نفوذ اعراب به ایران و نابودی کامل آنها||ایرانیان||شکست ایرانیان و کشته شدن فرمانده آنها||این نبرد چهار روز به طول انجامید، در این نبرد غنایم بسیاری نصیب مسلمانان شد از جمله درفش کاویانی به دست مسلمانان افتاد که این به معنای زوال ساسانیان بود، پس از این نبرد شهر [[کوفه]] تأسیس شد.
+|[[جنگ قادسیه]]||سال 15 یا 16 هجری (بین مورخان اختلاف است)، عمر بن خطاب||[[سعد بن ابی وقاص]] و رستم فرخزاد||بین بیست تا سی هزار مسلمان، تعداد ایرانیان بین سه تا چهار برابر بوده است ([[ابوالحسن احمد ابوجعفر بلاذری|بلاذری]] صد وبیست هزار نفر نوشته است)||جلوگیری از نفوذ اعراب به ایران و نابودی کامل آنها||ایرانیان||شکست ایرانیان و کشته شدن فرمانده آنها||این نبرد چهار روز به طول انجامید، در این نبرد غنایم بسیاری نصیب مسلمانان شد از جمله درفش کاویانی به دست مسلمانان افتاد که این به معنای زوال ساسانیان بود، پس از این نبرد شهر [[کوفه]] تأسیس شد.
 |-
 |نبرد جلولا||سال شانزده هجری، عمر بن خطاب||[[هاشم بن عتبه مرقال|هاشم بن عتبة بن ابی وقاص]] (هاشم مرقال)، خرزاد برادر رستم||دوازده هزار مسلمان||پس گرفتن شهر [[مداین|مدائن]] توسط ایرانیان و جبران شکست های قبلی||ایرانیان||شکست ایرانیان||[[حجر بن عدی]] یکی از فرماندهان این نبرد بود

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 گوستاولوبون، دانشمند فرانسوی می‌گوید: پیشرفت سریع [[قرآن]] موجب شد تا مورخانی که با [[اسلام]] دشمنی می‌ورزند، این پیشرفت را معلول دو چیز بدانند: یکی، آزادی‌هایی که در این [[دین]] موجود است و دیگر زور شمشیر. ولی باید دانست که این نسبت‌های ناروا پایه و اساس صحیحی ندارد؛ زیرا هر کسی قرآن را بخواند به خوبی می‌بیند که همان سخت‌گیری‌هایی که در ادیان دیگر دیده شده، در این دین نیز موجود است و موضوع [[تعدد زوجات]] نیز برای ملت‌های مسلمانی که پیش از ظهور اسلام در میان آنها رایج بوده است، چیز تازه‌ای نبود تا موجب جلب نظر آنان به این دین و پذیرش آن شود. اما این که آزادی عمل در اسلام باعث جذب پیروان اسلام شده، دانشمند نامی؛ مسیو «بیل» چندین سال قبل از این به خوبی به آن پاسخ داده است. وی پس از این که ثابت کرده که آنچه پیغمبر اسلام بدان دستور داده و پیروان خود را پایبند کرده (مانند: [[روزه]]، جلوگیری از [[شراب خواری|باده‌گساری]] و دیگر دستورهای اخلاقی)، به مراتب سخت‌تر از دستورهای [[مسیحیت|عیسویان]] است. وی آن‌گاه چنین گفته است: با این حال، کمال اشتباه و نادانی است اگر کسی بپندارد که پیشرفت برق‌آسا و سریع اسلام در اطراف جهان، بدین جهت بوده که اسلام کارهای دشوار و رفتار نیک را از دوش پیروان خود برداشته و به آنها در انجام کارهای زشت، آزادی عمل داده است. مسیو «هوتینجر» فهرست کاملی از [[اخلاق]] کریمه و [[آداب و سنن اسلامی|آداب]] پسندیده‌ای را که در دین اسلام موجود است، تدوین نموده است و صرف نظر از طرفداری از اسلام، به راستی این فهرست شامل آخرین دستورهایی است که می‌توان برای [[تهذیب نفس|تهذیب]] اخلاق و جلوگیری از رفتارهای ناپسند یک انسان، تدوین کرد.
-گوستاولوبون سپس می‌افزاید: خواننده محترم در فصل آینده، ضمن بحث کشورگشایی‌های عرب و علل پیشرفت آنها، بدین مطلب پی‌ خواهد برد که زور شمشیر نیز موجب پیشرفت [[قرآن]] نگشت؛ زیر رسم اعراب این بود که هر کجا را فتح می‌کردند، مردم آنجا را در [[دین]] خود آزاد می‌گذاردند و این که مردم [[مسیحیت|مسیحی]] از دین خود دست برمی‌داشتند و به دین اسلام می‌گرویدند و زبان عرب را بر زبان مادری خود ترجیح می‌دادند، بدان جهت بود که مسیحیان [[عدل]] و دادی را که در عرب‌های فاتح می‌دیدند، مانند آن را از زمامداران پیشین خود ندیده بودند. سادگی و سهولتی که آنها در دین اسلام مشاهده می‌نمودند و نظیرش را در کیش قبلی سراغ نداشتند، باعث گرایش آنها به اسلام شد. تاریخ، این مطلب را ثابت کرده که ادیان به زور شمشیر پیشرفت نکرده‌اند. روزی که [[نصاری|نصارا]]، [[اندلس]] را فتح کردند، عرب‌های آن سرزمین کشته شدن و آوارگی را بر ترک دین خود ترجیح دادند و به هیچ وجه زیر بار مذهب دیگری نرفتند.
+گوستاولوبون سپس می‌افزاید: خواننده محترم در فصل آینده، ضمن بحث کشورگشایی‌های عرب و علل پیشرفت آنها، بدین مطلب پی‌ خواهد برد که زور شمشیر نیز موجب پیشرفت [[قرآن]] نگشت؛ زیرا رسم اعراب این بود که هر کجا را فتح می‌کردند، مردم آنجا را در [[دین]] خود آزاد می‌گذاردند و این که مردم [[مسیحیت|مسیحی]] از دین خود دست برمی‌داشتند و به دین اسلام می‌گرویدند و زبان عرب را بر زبان مادری خود ترجیح می‌دادند، بدان جهت بود که مسیحیان [[عدل]] و دادی را که در عرب‌های فاتح می‌دیدند، مانند آن را از زمامداران پیشین خود ندیده بودند. سادگی و سهولتی که آنها در دین اسلام مشاهده می‌نمودند و نظیرش را در کیش قبلی سراغ نداشتند، باعث گرایش آنها به اسلام شد. تاریخ، این مطلب را ثابت کرده که ادیان به زور شمشیر پیشرفت نکرده‌اند. روزی که [[نصاری|نصارا]]، [[اندلس]] را فتح کردند، عرب‌های آن سرزمین کشته شدند و آوارگی را بر ترک دین خود ترجیح دادند و به هیچ وجه زیر بار مذهب دیگری نرفتند.
 باری، قرآن به وسیله شمشیر پیشرفت نکرده، بلکه تنها به وسیله دعوت و تبلیغ بود. همین تبلیغ بود که ملت‌های ترک و مغول با این که اعراب را مغلوب کرده بودند، اما آنان را مسلمان کرد. عرب فقط از هندوستان عبور کرد، اما چنان [[اسلام]] در آن گسترش یافت که هم اکنون بیش از پنجاه میلیون مسلمان در این مملکت وجود دارد. این در حالی است که انگلستان هنگامی که هند مستعمره آن بود، با وسایل بسیار مجهز و فرستادن [[کشیش]] به تبلیغ مذهب [[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]] پرداخت؛ ولی روز به روز بر تعداد مسلمانان این سرزمین افزوده شد. همچنین در مملکت پهناور چین که عرب حتی به یک وجب از زمین آن حمله نبرد، پیشرفت [[قرآن]] کمتر از هندوستان نبود؛ ولی اسلام با چنان سرعتی در این سرزمین پیشرفت کرد که متجاوز از بیست میلیون [[مسلمان]] دارد.<ref>ر.ک: تاریخ اسلام و عرب، گوستاولوبون، ص ۱۴۴– ۱۴۷.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-جنگ و [[جهاد]] به منظور تقویت [[حق]] و تضعیف [[باطل]] و اقامة حق و دفع باطل است که در فرهنگ [[قرآن]]، بار ارزشی مثبتی دارد.
+در فرهنگ [[قرآن]]، جنگ و [[جهاد]] به منظور اقامه [[حق]] و دفع [[باطل]]، بار ارزشی مثبتی دارد. جنگ های صدر [[اسلام]] شامل موارد مختلفی است؛ جنگ های زمان [[رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله) که خود شامل [[غزوه|غزوات]] و [[سریه|سرایا]] است؛ و جنگ های زمان [[خلفای راشدین]] که بیشتر مربوط به مسئله [[ارتداد]] و فتوحات است.
 ==حکمت جنگ‌های پیامبر اسلام==
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 پاسخ این است که: وقتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دعوت خود را مطرح کرد و مردم را به [[توحید]] و خداپرستی و اجتناب از [[شرک]] فراخواند، به طور طبیعی مردم به دو گروه تقسیم شدند: عده‌ای دعوتش را پذیرفتند و مسلمان شدند و عده‌ای دعوتش را رد کرده، در برابرش صف کشیدند و به عناد و دشمنی پرداختند.
-وقتی هدف‌ها و راه‌ها از هم جدا شوند، امید بازگشت و رجوع از بین می‌رود و راه وحدت و هماهنگی بسته ‌می‌شود. [[اسلام]] مکتبی زنده و جهانی است که اصلاح نظامات اجتماعی و اقتصادی دنیا را به شیوه خاصی دنبال می‌کند. اسلام مانند مکاتب دیگر در چارچوب جامعه و نژاد محصور نیست؛ بلکه برای عموم جهانیان است و مسلمانان به پیروی از تعالیم اسلام، وظیفه دارند در راه نجات توده‌های محروم و ستمدیده، استقرار صلح و [[عدالت]] و آشنا شدن مردم جهان با برنامه‌های زندگی بکوشند. مجاهدین اسلام در صدد آن نیستند که از راه [[جهاد]]، دست به کشورگشایی بزنند و یا حکومتی را سرنگون و حکومتی مثل آن یا بدتر از آن را ایجاد کنند؛ بلکه جهاد، تلاش بشر دوستانه و بی‌شائبه‌ای است که در راه خدا و تکامل انسان‌ها و نجات توده‌های ضعیف انجام می‌یابد تا [[فتنه|فتنه‌ها]] زدوده و صلح عمومی برقرار شود: {{متن قرآن|«وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَتَكُونَ فِتْنَةٌ»}}<ref>[[سوره بقره]]/193.</ref>؛ و با آنها پیکار کنید تا فتنه ([[بت پرستی]] و سلب آزادی از مردم) باقی نماند.
+وقتی هدف‌ها و راه‌ها از هم جدا شوند، امید بازگشت و رجوع از بین می‌رود و راه وحدت و هماهنگی بسته ‌می‌شود. [[اسلام]] مکتبی زنده و جهانی است که اصلاح نظامات اجتماعی و اقتصادی دنیا را به شیوه خاصی دنبال می‌کند. اسلام مانند مکاتب دیگر در چارچوب جامعه و نژاد محصور نیست؛ بلکه برای عموم جهانیان است و مسلمانان به پیروی از تعالیم اسلام، وظیفه دارند در راه نجات توده‌های محروم و ستمدیده، استقرار صلح و [[عدالت]] و آشنا شدن مردم جهان با برنامه‌های زندگی بکوشند. مجاهدین اسلام در صدد آن نیستند که از راه [[جهاد]]، دست به کشورگشایی بزنند و یا حکومتی را سرنگون و حکومتی مثل آن یا بدتر از آن را ایجاد کنند؛ بلکه جهاد، تلاش بشر دوستانه و بی‌شائبه‌ای است که در راه خدا و تکامل انسان‌ها و نجات توده‌های ضعیف انجام می‌یابد تا [[فتنه|فتنه‌ها]] زدوده و صلح عمومی برقرار شود: {{متن قرآن|«وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَتَکونَ فِتْنَةٌ»}}<ref>[[سوره بقره]]/۱۹۳.</ref>؛ و با آنها پیکار کنید تا فتنه ([[بت پرستی]] و سلب آزادی از مردم) باقی نماند.
-[[فطرت]] انسان حکم می‌کند که علف‌های هرزه و عضوهای فاسد اجتماع باید قطع شود تا زمینه برای نجات و سعادت توده‌های محروم فراهم آید. در آیین [[اسلام]]، جنگ به عنوان یک هدف مطرح نیست؛ بلکه «جهاد» برای جلوگیری از تجاوزها و ستمگری‌ها و نیز باز شدن راه برای سعادت انسان‌های شایسته، آخرین وسیله است. [[قرآن]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ...»}}<ref>[[سوره بقره]]/251.</ref>؛ اگر خدا برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد، زمین تباه و فاسد می‌شد.
+[[فطرت]] انسان حکم می‌کند که علف‌های هرزه و عضوهای فاسد اجتماع باید قطع شود تا زمینه برای نجات و سعادت توده‌های محروم فراهم آید. در آیین [[اسلام]]، جنگ به عنوان یک هدف مطرح نیست؛ بلکه «جهاد» برای جلوگیری از تجاوزها و ستمگری‌ها و نیز باز شدن راه برای سعادت انسان‌های شایسته، آخرین وسیله است. [[قرآن]] در این باره می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَلَوْلاَ دَفْعُ اللّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ...»}}<ref>[[سوره بقره]]/۲۵۱.</ref>؛ اگر خدا برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمی‌کرد، زمین تباه و فاسد می‌شد.
 پس در بینش اسلامی، «جهاد» به منظور از بین بردن [[فساد]] و تباهی و محو مفسدان تشریع شده است؛ آنها که بر سر راه سعادت انسان‌های بی‌شماری نشسته و اجازه پیروی از حق را به آنها نمی‌دهند. همان گونه که جرّاح، عضو فاسد بدن را قطع می‌کند تا بیماری به سایر اعضا سرایت نکند، پیامبر نیز به دستور خدا مأموریت دارد تا با [[طاغوت|طاغوت‌هایی]] که بر سر راه دعوت اسلامی، مانع ایجاد کرده‌اند و نمی‌گذارند عقاید حقّه توحیدی گسترش یابد، مبارزه کند و زنجیر بردگی و بندگی را از دست و پای مردم بی‌شمار باز کند و آنها بتوانند راه خود را با آزادی عمل طی کنند.
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 گوستاولوبون سپس می‌افزاید: خواننده محترم در فصل آینده، ضمن بحث کشورگشایی‌های عرب و علل پیشرفت آنها، بدین مطلب پی‌ خواهد برد که زور شمشیر نیز موجب پیشرفت [[قرآن]] نگشت؛ زیر رسم اعراب این بود که هر کجا را فتح می‌کردند، مردم آنجا را در [[دین]] خود آزاد می‌گذاردند و این که مردم [[مسیحیت|مسیحی]] از دین خود دست برمی‌داشتند و به دین اسلام می‌گرویدند و زبان عرب را بر زبان مادری خود ترجیح می‌دادند، بدان جهت بود که مسیحیان [[عدل]] و دادی را که در عرب‌های فاتح می‌دیدند، مانند آن را از زمامداران پیشین خود ندیده بودند. سادگی و سهولتی که آنها در دین اسلام مشاهده می‌نمودند و نظیرش را در کیش قبلی سراغ نداشتند، باعث گرایش آنها به اسلام شد. تاریخ، این مطلب را ثابت کرده که ادیان به زور شمشیر پیشرفت نکرده‌اند. روزی که [[نصاری|نصارا]]، [[اندلس]] را فتح کردند، عرب‌های آن سرزمین کشته شدن و آوارگی را بر ترک دین خود ترجیح دادند و به هیچ وجه زیر بار مذهب دیگری نرفتند.
-باری، قرآن به وسیله شمشیر پیشرفت نکرده، بلکه تنها به وسیله دعوت و تبلیغ بود. همین تبلیغ بود که ملت‌های ترک و مغول با این که اعراب را مغلوب کرده بودند، اما آنان را مسلمان کرد. عرب فقط از هندوستان عبور کرد، اما چنان [[اسلام]] در آن گسترش یافت که هم اکنون بیش از پنجاه میلیون مسلمان در این مملکت وجود دارد. این در حالی است که انگلستان هنگامی که هند مستعمره آن بود، با وسایل بسیار مجهز و فرستادن [[کشیش]] به تبلیغ مذهب [[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]] پرداخت؛ ولی روز به روز بر تعداد مسلمانان این سرزمین افزوده شد. همچنین در مملکت پهناور چین که عرب حتی به یک وجب از زمین آن حمله نبرد، پیشرفت [[قرآن]] کمتر از هندوستان نبود؛ ولی اسلام با چنان سرعتی در این سرزمین پیشرفت کرد که متجاوز از بیست میلیون [[مسلمان]] دارد.<ref>ر.ک: تاریخ اسلام و عرب، گوستاولوبون، ص 144– 147.</ref>
+باری، قرآن به وسیله شمشیر پیشرفت نکرده، بلکه تنها به وسیله دعوت و تبلیغ بود. همین تبلیغ بود که ملت‌های ترک و مغول با این که اعراب را مغلوب کرده بودند، اما آنان را مسلمان کرد. عرب فقط از هندوستان عبور کرد، اما چنان [[اسلام]] در آن گسترش یافت که هم اکنون بیش از پنجاه میلیون مسلمان در این مملکت وجود دارد. این در حالی است که انگلستان هنگامی که هند مستعمره آن بود، با وسایل بسیار مجهز و فرستادن [[کشیش]] به تبلیغ مذهب [[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]] پرداخت؛ ولی روز به روز بر تعداد مسلمانان این سرزمین افزوده شد. همچنین در مملکت پهناور چین که عرب حتی به یک وجب از زمین آن حمله نبرد، پیشرفت [[قرآن]] کمتر از هندوستان نبود؛ ولی اسلام با چنان سرعتی در این سرزمین پیشرفت کرد که متجاوز از بیست میلیون [[مسلمان]] دارد.<ref>ر.ک: تاریخ اسلام و عرب، گوستاولوبون، ص ۱۴۴– ۱۴۷.</ref>
 ==جنگ‌های زمان رسول خدا==
-جنگ های زمان [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله) خود شامل: [[غزوات پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله|غزوات]] و [[سریه|سرایا]] است. در زمان رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، نبردهای مسلمانان به دو قسمت تقسیم می شد:
+جنگ های زمان [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله) خود شامل: [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوات]] و [[سریه|سرایا]] است. با این توضیح که در زمان رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، نبردهای مسلمانان به دو قسمت تقسیم می شد:
-*جهادهایی که خود رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در آنها شرکت می کردند که به آنها''' [[غزوه]]''' می گفتند و تعداد آنها را 26 یا 27 عدد نوشته اند.
+*جهادهایی که خود رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در آنها شرکت می کردند که به آنها '''[[غزوه]]''' می گفتند و تعداد آنها را ۲۶ یا ۲۷ عدد نوشته اند.
-*جهادهایی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، یکی از اصحاب خود را فرمانده سپاه می کردند و خود شخصاً در آن ها شرکت نمی کردند، که به آنها''' [[سریه]]''' می گویند و تعداد آنها به روایت [[سیره ابن اسحاق]] 35 سریه است.
+*جهادهایی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، خود شخصاً در آنها شرکت ننموده، بلکه یکی از اصحاب خود را فرمانده سپاه می کردند، که به آنها '''[[سریه]]''' می گویند و تعداد آنها به روایت [[سیره ابن اسحاق]]، ۳۵ سریه است.
 '''غزوات رسول خدا (صلی الله علیه و آله):'''
@@ سطر ۶۷۷: / سطر ۶۷۷: @@
 |}
 ==جنگ‌های زمان خلفای نخستین==
-در زمان [[خلفای نخستین]] ما سه نوع نبرد داریم:
+در زمان [[خلفای نخستین]] سه نوع نبرد وجود دارد:
-#جنگ های ردّه یا جنگ های [[ارتداد]]: پس از شهادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) عده ای ادعای [[نبوت]] کردند که از مهم ترین آنها می توان به اسود عنسی در [[یمن]]، طلیحه بن خويلد اسدى  و ياران او  از غطفان  و مهتر ايشان: عيينة بن حصن فزارى، [[مسیلمه کذاب|مسیلمة بن حبيب حنفى]] (کذاب) در [[یمامه|يمامه]] و سجاح دختر حارث تميمى كه سپس با مسيلمه ازدواج كرد و [[اَشْعَث‌ بن‌ قَيس|اشعث بن قيس]] مؤذن آنها بود اشاره کرد. به این مدعیان دروغین متنبیان صدر اسلام می گویند.  سخترین نبرد مسلمانان در جنگ های رده در یمامه صورت گرفت. در این نبرد تعداد هزار دویست مسلمان به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسیدند که هفتصد نفر آنها حافظ قرآن بودند.
+*جنگ های ردّه یا جنگ های [[ارتداد]]: پس از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، عده ای ادعای [[نبوت]] کردند که از مهم ترین آنها می توان به اسود عنسی در [[یمن]]، طلیحه بن خويلد اسدى  و ياران او  از غطفان، عيينة بن حصن فزارى، [[مسیلمه کذاب]] در [[یمامه|يمامه]] و سجاح دختر حارث تميمى كه بعدا با مسيلمه ازدواج كرد، اشاره نمود. به این مدعیان دروغین «متنبّیان» صدر اسلام می گویند.  سخت ترین نبرد مسلمانان در جنگ های رده در یمامه صورت گرفت. در این نبرد تعداد هزار دویست مسلمان به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسیدند که هفتصد نفر آنها حافظ قرآن بودند.
-#فتوحات: به نبردهایی گفته می شود که برای فتح سرزمین های جدید صورت می گرفت. مانند: جنگ [[قادسیه]]، جنگ [[جنگ یرموک|یرموک]] و ... اشاره کرد. که مهم ترین آنها در زمان خیلفه دوم عمر بن خطاب رخ داد.
+*فتوحات: به نبردهایی گفته می شود که برای فتح سرزمین های جدید صورت می گرفت. مانند: جنگ [[قادسیه]]، جنگ [[جنگ یرموک|یرموک]] و ... اشاره کرد. که مهم ترین آنها در زمان خیلفه دوم عمر بن خطاب رخ داد.
-#جنگ هایی که بین مسلمانان صورت گرفت و تمام آنها در زمان امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی طالب]] رخ داد و دلیل آنها این بود که بعضی مسلمانان نمی توانستند [[عدالت]] امیرالمؤمنین را تحمل کنند. این جنگ ها عبارت اند از: 1. [[جنگ جمل]] 2. [[جنگ صفین]] 3. [[جنگ نهروان]].
+*جنگ هایی که بین مسلمانان صورت گرفت و تمام آنها در زمان امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|علی بن ابی طالب]] رخ داد و دلیل آنها این بود که بعضی مسلمانان نمی توانستند [[عدالت]] امیرالمؤمنین را تحمل کنند. این جنگ ها عبارت اند از: [[جنگ جمل]]، [[جنگ صفین]] و [[جنگ نهروان]].
 '''مهمترین جنگ‌ها در زمان خلفای نخستین:'''
@@ سطر ۷۱۱: / سطر ۷۱۱: @@
 |}
+==پانویس==
 ==منابع==
@@ سطر ۷۳۴: / سطر ۷۳۵: @@
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۹۰: / سطر ۹۰: @@
 |-
 | style="width:20%; background:#ccccff" |اتفاقات مهم
-|دادن لقب [[ابوتراب]] به [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب]](علیه اسلام).
+|دادن لقب [[ابوتراب]] به [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب]](علیه السلام).
 |-
@@ سطر ۵۵۳: / سطر ۵۵۳: @@
 |-
 | style="width:20%; background:#ccccff" |هدف غزوه
-|به دلیل تحریک ها، آزار و اذیت هایی که یهودیان علیه اسلام انجام می دادند رسول خدا(ص) تصمیم گرفتند تا برای همیشه ریشه آنها را برکنند
+|به دلیل تحریک ها، آزار و اذیت هایی که یهودیان علیه السلام انجام می دادند رسول خدا(ص) تصمیم گرفتند تا برای همیشه ریشه آنها را برکنند
 |-
 | style="width:20%; background:#ccccff" |جبهه مقابل
@@ سطر ۶۶۴: / سطر ۶۶۴: @@
 |-
 | style="width:20%; background:#ccccff" |اتفاقات مهم
-|نفاق بسیاری در این غزوه مشخص شد از جمله کسانی که با بهانه های غیر موجه به همراه سپاه نیامدند، تخریب [[مسجد ضرار]]، جانشینی حضرت علی (علیه اسلام) در مدینه و بیان [[حدیث منزلت]] توسط رسول خدا(ص) در مورد حضرت علی(علیه اسلام)، سؤقصد به جان رسول خدا(ص) در عقبه و برملا شدن نقشه منافقان توسط ایشان
+|نفاق بسیاری در این غزوه مشخص شد از جمله کسانی که با بهانه های غیر موجه به همراه سپاه نیامدند، تخریب [[مسجد ضرار]]، جانشینی حضرت علی (علیه السلام) در مدینه و بیان [[حدیث منزلت]] توسط رسول خدا(ص) در مورد حضرت علی(علیه السلام)، سؤقصد به جان رسول خدا(ص) در عقبه و برملا شدن نقشه منافقان توسط ایشان
 |}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۴۵
سطر ۷۰۹:		سطر ۷۰۹:
	[[رده:جنگ های صدر اسلام]]		[[رده:جنگ های صدر اسلام]]
	[[رده:تاریخ صدر اسلام]]		[[رده:تاریخ صدر اسلام]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 == نبردهای زمان رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ==
-در زمان رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم) ، نبردهای مسلمانان به دو قسمت تقسیم می شد.
+در زمان رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) ، نبردهای مسلمانان به دو قسمت تقسیم می شد.
 # جهادهایی که خود رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در آنها شرکت می کردند که به آنها ''' غزوه ''' می گفتند و تعداد آنها را 26 یا 27 عدد نوشته اند.
 # جهادهایی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ، یکی از اصحاب خود را فرمانده سپاه می کردند و خود شخصاً در آن ها شرکت نمی کردند، که به آنها''' سریه''' می گویند و تعداد آنها به روایت ابن اسحاق 35 سریه است.
@@ سطر ۶۷۶: / سطر ۶۷۶: @@
 {| align="center" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" class="wikitable" style="text-align: center; font-weight: normal; font-size: 100%; margin: auto;"
 |+
-'''برخی سریه های مهم زمان رسول خدا(صل الله علیه و آله و سلم)'''
+'''برخی سریه های مهم زمان رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)'''
 |- style="width:10%; background:#ccccff"
@@ سطر ۷۱۲: / سطر ۷۱۲: @@
 == جنگ های زمان خلفای نخستین ==
 در زمان خلفای نخستین ما سه نوع نبرد داریم.
-#[[جنگ های رده]] یا جنگ های ارتداد:پس از شهادت رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) عده ای ادعای نبوت کرده. که از مهم ترین آنها می توان به اسود عنسی در یمن،طلیحه بن خويلد اسدى  و ياران او  از غطفان  و مهتر ايشان: عيينة بن حصن فزارى‌ ، مسیلمة بن  بن حبيب حنفى در يمامه(کذاب) و سجاح دختر حارث تميمى كه سپس با مسيلمه ازدواج كرد و اشعث بن قيس مؤذن آنها بود اشاره کرد.به این مدعیان دروغین [[متنبیان صدر اسلام]] می گویند.  سخترین نبرد مسلمانان در جنگ های رده در یمامه صورت گرفت.در این نبرد تعداد هزار دویست مسلمان به شهادت رسیدند که هفتصد نفر آنها حافظ قرآن بودند.
+#[[جنگ های رده]] یا جنگ های ارتداد:پس از شهادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) عده ای ادعای نبوت کرده. که از مهم ترین آنها می توان به اسود عنسی در یمن،طلیحه بن خويلد اسدى  و ياران او  از غطفان  و مهتر ايشان: عيينة بن حصن فزارى‌ ، مسیلمة بن  بن حبيب حنفى در يمامه(کذاب) و سجاح دختر حارث تميمى كه سپس با مسيلمه ازدواج كرد و اشعث بن قيس مؤذن آنها بود اشاره کرد.به این مدعیان دروغین [[متنبیان صدر اسلام]] می گویند.  سخترین نبرد مسلمانان در جنگ های رده در یمامه صورت گرفت.در این نبرد تعداد هزار دویست مسلمان به شهادت رسیدند که هفتصد نفر آنها حافظ قرآن بودند.
 # فتوحات : به نبردهایی گفته می شود که برای فتح سرزمین های جدید صورت می گرفت.مانند:جنگ قادسیه،جنگ یرموک و ... اشاره کرد. که مهم ترین آنها در زمان خیلفه دوم عمر بن خطاب رخ داد.
 # جنگ هایی که بین مسلمانان صورت گرفت و تمام آنها در زمان امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب رخ داد و دلیل آنها این بود که بعضی مسلمانان نمی توانستند عدالت امیرالمؤمنین را تحمل کنند.این جنگ ها عبارت اند از: