جنة المأوی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۹

2026-04-01T13:09:42Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:32:02Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: ویرایش

2022-05-14T05:39:06Z

ویرایش

Aghajani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۵

2019-09-30T10:05:02Z

Zamani در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۵۷

2014-01-29T06:57:45Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۷

2013-03-07T08:17:24Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} اين واژه تركيبى ب...' ایجاد کرد

2013-02-26T12:16:54Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} اين واژه تركيبى ب...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

اين واژه تركيبى به صورت مفرد «جنّة المأوى» و به صورت جمع «جنّات المأوى» هر كدام يك بار در قرآن آمده است. در سوره نجم‌(53) آيه 15: «عند سدرة المنتهى * عندها جنّة المأوى» و در سوره سجده‌(32) آيه 19: «...فلهم جنّات المأوى نزلاً» «مأوى» اقامتگاه نهايى و محلّ استراحت را گويند و «جنّة المأوى» در مجاورت «سدرة‌المنتهى» از قرب و اهمّيّت آن حكايت دارد.<ref> دانشنامه قرآن، ج‌1، ص‌853‌. </ref>

==پانویس==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 9 .

[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-این واژه ترکیبى به صورت مفرد «جَنّة المَأوى» و به صورت جمع «جنّات المَأوى» هر کدام یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] آمده است. در [[سوره نجم]] آیه ۱۵: {{متن قرآن|«عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ * عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ»}} و در [[سوره سجده]] آیه ۱۹: {{متن قرآن|«...فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ نُزُلاً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ»}} (براى مؤمنان صالح العمل باغ هاى بهشت است که در آن ساکن مى شوند، و این وسیله پذیرائى از آنهاست، در مقابل اعمالى که انجام مى دادند).
+این واژه ترکیبى به صورت مفرد «جَنّة المَأوى» و به صورت جمع «جنّات المَأوى» هر کدام یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] آمده است. در [[سوره نجم]] آمده: {{متن قرآن|«{{آیه|53|14}} 💠<ref>[[آیه 14 سوره نجم|سوره نجم، آیه ۱۴.]]</ref> {{آیه|53|15}}<ref>[[آیه 15 سوره نجم|همان، آیه ۱۵.]]</ref>»}}؛ و در [[سوره سجده]] آمده: «{{متن قرآن|{{آیه|32|19}}}}<ref>[[آیه 19 سوره سجدة|سوره سجده، آیه ۱۹.]]</ref>؛ براى مؤمنان صالح العمل باغ هاى بهشت است که در آن ساکن مى شوند، و این وسیله پذیرائى از آنهاست، در مقابل اعمالى که انجام مى دادند».
 «مأوى»<ref>«مأوى» در اصل به معنى محل انضمام است، و از آنجا که سکونت افراد در یک مکان، سبب انضمام آنها به یکدیگر است، این واژه به محل سکونت اطلاق شده است.</ref> اقامتگاه نهایى و محل استراحت را گویند و «جنّة المأوى» در مجاورت {{متن قرآن|«[[سدرة المنتهى|سدرة‌المنتهى]]»}}، از قرب و اهمّیت آن حکایت دارد.<ref> دانشنامه قرآن، ج‌۱، ص‌۸۵۳‌.</ref>
-{{متن قرآن|«جَنَّةُ الْمَأْوى»}} به معنى [[بهشت|بهشتى]] است که محل سکونت است، و در این که این کدام بهشت است؟ در میان مفسران اختلاف است. بعضى آن را همان {{متن قرآن|«جَنَّةُ الْخُلْدِ»}}؛ (بهشت جاویدان) مى دانند، که در انتظار تمام اهل ایمان و پرهیزگاران است و محل آن را در آسمان می باشد، و [[آیه 19 سوره سجدة|آیه ۱۹ سوره سجده]] را شاهد بر آن مى گیرند: {{متن قرآن|«فَلَهُمْ جَنّاتُ الْمَأْوى...»}}؛ چرا که این آیه به قرینه آیه بعد از آن، مسلماً از بهشت جاویدان سخن مى گوید.
+{{متن قرآن|«جَنَّةُ الْمَأْوى»}} به معنى [[بهشت|بهشتى]] است که محل سکونت است، و در این که این کدام بهشت است؟ در میان مفسران اختلاف است. بعضى آن را همان {{متن قرآن|«جَنَّةُ الْخُلْدِ»}}؛ (بهشت جاویدان) مى دانند، که در انتظار تمام اهل ایمان و پرهیزگاران است و محل آن را در آسمان می باشد، و [[آیه 19 سوره سجدة|آیه ۱۹ سوره سجده]] را شاهد بر آن مى گیرند: {{متن قرآن|«... فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ ...»}}؛ چرا که این آیه به قرینه آیه بعد از آن، مسلماً از بهشت جاویدان سخن مى گوید.
-ولى از آنجا که در جاى دیگر مى خوانیم: {{متن قرآن|«وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَة مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ»}}؛ (براى رفتن به سوى مغفرت پروردگار و بهشتى که وسعت آن آسمان ها و زمین است، بر یکدیگر پیشى گیرید)،<ref>سوره آل عمران، آیه ۱۳۳.</ref> بعضى معنى فوق را بعید شمرده اند؛ زیرا ظاهر آیه مورد بحث، نشان مى دهد که «جَنَّةُ الْمَأْوى» در آسمان و غیر از بهشت جاویدان است که وسعتش به اندازه تمام آسمان ها و زمین مى باشد.
+ولى از آنجا که در جاى دیگر مى خوانیم: «{{متن قرآن|{{آیه|3|133}}}}<ref>[[آیه 133 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۳.]]</ref>؛ براى رفتن به سوى مغفرت پروردگار و بهشتى که وسعت آن آسمان ها و زمین است، بر یکدیگر پیشى گیرید». بعضى معنى فوق را بعید شمرده اند؛ زیرا ظاهر آیه مورد بحث، نشان مى دهد که «جَنَّةُ الْمَأْوى» در آسمان و غیر از بهشت جاویدان است که وسعتش به اندازه تمام آسمان ها و زمین مى باشد.
 لذا گاهى آن را به جایگاه ویژه اى از بهشت تفسیر کرده اند که در کنار «سدرة المنتهى» و محل خاصان و مخلصان است. و گاه گفته اند به معنى بهشت برزخى است که ارواح شهداء و مؤمنان، موقتاً به آنجا مى روند.

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 * [[فرهنگ قرآن]]، ج ۹.
 * [[تفسیر نمونه]]، آیت الله مکارم شیرازی، ج ۲۲، ص ۵۰۷.
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:بهشت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-اين واژه تركيبى به صورت مفرد «جنّة المأوى» و به صورت جمع «جنّات المأوى» هر كدام يك بار در [[قرآن]] آمده است. در [[سوره نجم]](53) آيه 15: {{متن قرآن|«عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ × عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ»}} و در [[سوره سجده]](32) آيه 19: {{متن قرآن|«...فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ نُزُلًا» }} «مأوى» اقامتگاه نهايى و محل استراحت را گويند و «جنّة المأوى» در مجاورت «سدرة‌المنتهى» از قرب و اهمّيّت آن حكايت دارد.<ref> دانشنامه قرآن، ج‌1، ص‌853‌.</ref>
+این واژه ترکیبى به صورت مفرد «جَنّة المَأوى» و به صورت جمع «جنّات المَأوى» هر کدام یک بار در [[قرآن|قرآن کریم]] آمده است. در [[سوره نجم]] آیه ۱۵: {{متن قرآن|«عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ * عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ»}} و در [[سوره سجده]] آیه ۱۹: {{متن قرآن|«...فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ نُزُلاً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ»}} (براى مؤمنان صالح العمل باغ هاى بهشت است که در آن ساکن مى شوند، و این وسیله پذیرائى از آنهاست، در مقابل اعمالى که انجام مى دادند).
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-فرهنگ قرآن، جلد 9.
+* [[فرهنگ قرآن]]، ج ۹.
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:بهشت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-اين واژه تركيبى به صورت مفرد «جنّة المأوى» و به صورت جمع «جنّات المأوى» هر كدام يك بار در [[قرآن]] آمده است. در [[سوره نجم]](53) آيه 15: {{متن قرآن|«عند سدرة المنتهى × عندها جنّة المأوى»}} و در [[سوره سجده]](32) آيه 19: {{متن قرآن|«...فلهم جنّات المأوى نزلاً» }} «مأوى» اقامتگاه نهايى و محل استراحت را گويند و «جنّة المأوى» در مجاورت «سدرة‌المنتهى» از قرب و اهمّيّت آن حكايت دارد.<ref> دانشنامه قرآن، ج‌1، ص‌853‌.</ref>
+اين واژه تركيبى به صورت مفرد «جنّة المأوى» و به صورت جمع «جنّات المأوى» هر كدام يك بار در [[قرآن]] آمده است. در [[سوره نجم]](53) آيه 15: {{متن قرآن|«عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ × عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ»}} و در [[سوره سجده]](32) آيه 19: {{متن قرآن|«...فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَىٰ نُزُلًا» }} «مأوى» اقامتگاه نهايى و محل استراحت را گويند و «جنّة المأوى» در مجاورت «سدرة‌المنتهى» از قرب و اهمّيّت آن حكايت دارد.<ref> دانشنامه قرآن، ج‌1، ص‌853‌.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۵۷
سطر ۱۰:		سطر ۱۰:

	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]
		+	[[رده:بهشت]]