جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰

2022-05-12T09:30:53Z

سید مهدی خدایی در ‏۴ اکتبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۵۲

2016-10-04T10:52:03Z

Zamani: تقویم: جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا را به جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا که قبلاً صفحهٔ تغییرمسیر بود، منتقل کرد

2013-11-17T09:18:25Z

تقویم: جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا را به جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا که قبلاً صفحهٔ تغییرمسیر بود، منتقل کرد

اله یاری در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۰

2013-11-12T07:00:32Z

مرضیه الله وکیل جزی: جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا را به تقویم: جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا منتقل کرد

2012-10-28T08:17:22Z

جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا را به تقویم: جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۴:۵۲

2012-08-16T04:52:34Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۰۴

2012-08-05T08:04:58Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '
2012-07-16T12:45:36Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: کربلا، 10 محرم، خولی بن يزيد اصبحی، جنايات سپاه عمر در عصر ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه
'''منبع:''' نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام

==جنايات سپاه عمر بن سعد، در عصر عاشورا - عاشورا (دهم محرم)، سال 61 هجري قمري/ 10 محرم==

پس از شهادت جانسوز ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام و هفتاد و دو تن از ياران فداكار وي در صبح و [[عصر عاشورا]]، دشمنان [[اهل بيت]] علیهم‌السلام جنايت‌هاي ديگري در عصر عاشورا مرتكب گرديدند كه به طور اختصار به آن‌ها اشاره مي‌كنيم:

* '''1- غارت خيمه‌هاي حسيني'''

سپاهيان [[عمر بن سعد]]، به ويژه جنايتكاران گروه نابكار و سفاك [[شمر بن ذي الجوشن]]، پس از شهادت [[امام حسين]] علیه‌السلام به خيمه‌هاي آن حضرت يورش برده و آن‌ها را غارت كردند و چهارپايان، لباس‌ها، صندوق‌ها، اسلحه‌ها، خواركي‌ها و هر چه يافتند، تمامي آن‌ها را به يغما بردند.

آنان، حتي حريم اهل بيت علیهم‌السلام را مراعات نكرده و زيورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند. به طوري كه زنان اهل بيت علیهم‌السلام ناچار شده و به عمر بن سعد پناهنده گرديده و از شدت جنايتكاري شمر و گروه نابكارش شكايت كردند. با اين كه عمر بن سعد به ظاهر دستور داد كه از غارت خيمه‌ها دست بردارند، با اين حال منافقان و جنايتكاران به پست فطرتي و فرومايه‌گي خويش ادامه دادند.<ref> [[الارشاد]] ([[شيخ مفيد]])، ص 468؛ [[منتهي الآمال]] ([[شیخ عباس قمی]])، ج 1، ص 399.</ref>

* '''2- آتش زدن خيمه‌ها'''

پس از غارت، اقدام به آتش زدن خيمه‌ها نمودند. در اندك مدتي تمامي خيمه‌ها هر چه در آن‌ها بود، در آتش ظلم يزيديان سوخت و نابود شد و حتي جان بازماندگان و يتيمان كاروان حسيني، با خطر آتش‌سوزي مواجه گرديد و بدين منظور، زينب كبري سلام الله علیها به آنان دستور داد كه از خيمه‌ها بيرون رفته و به اطراف پناهنده شوند. تا از اين طريق از آتش سوزان خيمه‌ها در امان بمانند.<ref> لهوف [[سيد بن طاووس]]، ص 150.</ref>

* '''3- اسب دواني بر پيكر شهيدان'''

عمر بن سعد، بنا به دستور كتبي [[عبيدالله بن زياد]]، پس از شهادت امام حسين علیه‌السلام و ياران او در [[كربلا]]، تصميم به اسب دواني بر پيكرهاي خونين شهيدان گرفت. ده نفر از [[منافقان]] و دشمنان اهل بيت علیهم‌السلام براي اين كار پيش قدم شده و پس از نعل‌بندي اسبان خويش بر پيكرهاي شهيدان كربلا، اسب تاختند و پيكرهاي پر از جراحت و بي‌سر شهيدان را در هم شكستند.<ref> الارشاد، ص 469.</ref>

* '''4- ارسال سر مقدس امام حسين علیه‌السلام به كوفه'''

عمر بن سعد، براي خوش خدمتي بيشتر به دستگاه ظالمانه اموي، دستور داد سر بريده امام حسين علیه السلام را در عصر عاشورا باشتاب و سرعت به [[كوفه]] ببرند و عبيدالله را از پايان يافتن غائله كربلا باخبر گردانند.

مأموريت رساندن سر مقدس امام حسين علیه‌السلام بر عهده [[خولي بن يزيد اصبحي]] گذاشته شد. ولي وي شب هنگام به كوفه رسيد و در آن وقت، [[دارالاماره]] بسته بود. به همين جهت شب را در خانه خويش گذرانيد و سر امام حسين علیه‌السلام را از ترس همسرش در تنوري پنهان كرد و در بامداد روز يازدهم به دارالاماره رفت و سر آن حضرت را تحويل عبيدالله بن زياد داد.<ref> همان، ص 470؛ منتهي الآمال، ج 1، ص 401.</ref>

==پانویس ==
<references />
منابع بیشتر:

[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=65 وقایع الایام شیخ عباس قمی، 10 محرم].

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال 61 هجری قمری}}
+{{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال ۶۱ هجری قمری}}
-پس از شهادت جانسوز ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام و هفتاد و دو تن از ياران فداكار وي در صبح و [[عصر عاشورا]]، دشمنان [[اهل بيت]] علیهم‌السلام جنايت‌هاي ديگري در عصر عاشورا مرتكب گرديدند كه به طور اختصار به آن‌ها اشاره مي‌كنيم:
+پس از شهادت جانسوز [[امام حسین علیه السلام|ابا عبدالله الحسین]] علیه‌السلام و [[هفتاد و دو تن]] از یاران فداکار ایشان در [[کربلا]]، دشمنان [[اهل بیت]] علیهم‌السلام جنایت‌های دیگری در عصر [[روز عاشورا|عاشورا]] مرتکب گردیدند که به طور اختصار به آن‌ها اشاره می‌شود.
-===غارت خيمه‌هاي حسيني===
+== جنایات یزیدیان در عصر عاشورا ==
-آنان، حتي حريم اهل بيت علیهم‌السلام را مراعات نكرده و زيورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند. به طوري كه زنان اهل بيت علیهم‌السلام ناچار شده و به عمر بن سعد پناهنده گرديده و از شدت جنايتكاري شمر و گروه نابكارش شكايت كردند. با اين كه عمر بن سعد به ظاهر دستور داد كه از غارت خيمه‌ها دست بردارند، با اين حال منافقان و جنايتكاران به پست فطرتي و فرومايه‌گي خويش ادامه دادند.<ref> [[الارشاد]] ([[شيخ مفيد]])، ص 468؛ [[منتهي الآمال]] ([[شیخ عباس قمی]])، ج 1، ص 399.</ref>
+===غارت خیمه‌های حسینی===
-===آتش زدن خيمه‌ها===
+آنان، حتی حریم اهل بیت امام حسین را مراعات نکرده و زیورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند. به طوری که زنان اهل بیت علیهم‌السلام ناچار شده و به عمر بن سعد پناهنده گردیده و از شدت جنایتکاری شمر و گروه نابکارش شکایت کردند. با این که عمر بن سعد به ظاهر دستور داد که از غارت خیمه‌ها دست بردارند، با این حال منافقان و جنایتکاران به رفتار خویش ادامه دادند.<ref> الارشاد (شیخ مفید)، ص ۴۶۸؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۱، ص ۳۹۹.</ref>
-پس از غارت، اقدام به آتش زدن خيمه‌ها نمودند. در اندك مدتي تمامي خيمه‌ها هر چه در آن‌ها بود، در آتش ظلم يزيديان سوخت و نابود شد و حتي جان بازماندگان و يتيمان كاروان حسيني، با خطر آتش‌سوزي مواجه گرديد و بدين منظور، زينب كبري سلام الله علیها به آنان دستور داد كه از خيمه‌ها بيرون رفته و به اطراف پناهنده شوند. تا از اين طريق از آتش سوزان خيمه‌ها در امان بمانند.<ref> لهوف [[سيد بن طاووس]]، ص 150.</ref>
+===آتش زدن خیمه‌ها===
-===اسب دواني بر پيكر شهيدان===
+پس از غارت، اقدام به آتش زدن خیمه‌ها نمودند. در اندک مدتی تمامی خیمه‌ها و هر چه در آن‌ها بود، در آتش ظلم یزیدیان سوخت و نابود شد و حتی جان بازماندگان و یتیمان کاروان حسینی، با خطر آتش‌سوزی مواجه گردید و بدین منظور، [[حضرت زینب سلام الله علیها|زینب کبری]] سلام الله علیها به آنان دستور داد که از خیمه‌ها بیرون رفته و به اطراف پناهنده شوند، تا از این طریق از آتش سوزان خیمه‌ها در امان بمانند.<ref> لهوف (سید بن طاووس)، ص ۱۵۰.</ref>
-عمر بن سعد، بنا به دستور كتبي [[عبيدالله بن زياد]]، پس از شهادت امام حسين علیه‌السلام و ياران او در [[كربلا]]، تصميم به اسب دواني بر پيكرهاي خونين شهيدان گرفت. ده نفر از [[منافقان]] و دشمنان اهل بيت علیهم‌السلام براي اين كار پيش قدم شده و پس از نعل‌بندي اسبان خويش بر پيكرهاي شهيدان كربلا، اسب تاختند و پيكرهاي پر از جراحت و بي‌سر شهيدان را در هم شكستند.<ref> الارشاد، ص 469.</ref>
+===اسب‌دوانی بر پیکر شهیدان===
-===ارسال سر مقدس امام حسين علیه‌السلام به كوفه===
+عمر بن سعد، بنا به دستور کتبی [[عبیدالله بن زیاد]]، پس از شهادت امام حسین علیه‌السلام و یاران او در [[کربلا]]، تصمیم به اسب دوانی بر پیکرهای خونین شهیدان گرفت. ده نفر از [[منافقان]] و دشمنان اهل بیت علیهم‌السلام برای این کار پیش قدم شده و پس از نعل‌بندی اسبان خویش بر پیکرهای شهیدان کربلا، اسب تاختند و پیکرهای پر از جراحت و بی‌سر شهیدان را در هم شکستند.<ref> الارشاد، ص ۴۶۹.</ref>
-عمر بن سعد، براي خوش خدمتي بيشتر به دستگاه ظالمانه اموي، دستور داد سر بريده امام حسين علیه السلام را در عصر عاشورا باشتاب و سرعت به [[كوفه]] ببرند و عبيدالله را از پايان يافتن غائله كربلا باخبر گردانند. مأموريت رساندن سر مقدس امام حسين علیه‌السلام بر عهده [[خولي بن يزيد اصبحي]] گذاشته شد. ولي وي شب هنگام به كوفه رسيد و در آن وقت، [[دارالاماره]] بسته بود. به همين جهت شب را در خانه خويش گذرانيد و سر امام حسين علیه‌السلام را از ترس همسرش در تنوري پنهان كرد و در بامداد روز يازدهم به دارالاماره رفت و سر آن حضرت را تحويل عبيدالله بن زياد داد.<ref> همان، ص 470؛ منتهي الآمال، ج 1، ص 401.</ref>
+===ارسال سر مقدس امام حسین به کوفه===
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-موسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
+* مؤسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
-منابع بیشتر:
+منابع برای مطالعه بیشتر:
-[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=65 وقایع الایام شیخ عباس قمی، 10 محرم].
+* [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=65 وقایع الایام، شیخ عباس قمی، حوادث ۱۰ محرم].
 [[رده:وقایع ماه محرم]]
 [[رده:سال ۶۱ هجری قمری]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال 61 هجری قمری}}
 پس از شهادت جانسوز ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام و هفتاد و دو تن از ياران فداكار وي در صبح و [[عصر عاشورا]]، دشمنان [[اهل بيت]] علیهم‌السلام جنايت‌هاي ديگري در عصر عاشورا مرتكب گرديدند كه به طور اختصار به آن‌ها اشاره مي‌كنيم:
-* '''<I>1- غارت خيمه‌هاي حسيني</I>'''
+===غارت خيمه‌هاي حسيني===
 سپاهيان [[عمر بن سعد]]، به ويژه جنايتكاران گروه نابكار و سفاك [[شمر بن ذي الجوشن]]، پس از شهادت [[امام حسين]] علیه‌السلام به خيمه‌هاي آن حضرت يورش برده و آن‌ها را غارت كردند و چهارپايان، لباس‌ها، صندوق‌ها، اسلحه‌ها، خواركي‌ها و هر چه يافتند، تمامي آن‌ها را به يغما بردند.
 آنان، حتي حريم اهل بيت علیهم‌السلام را مراعات نكرده و زيورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند. به طوري كه زنان اهل بيت علیهم‌السلام ناچار شده و به عمر بن سعد پناهنده گرديده و از شدت جنايتكاري شمر و گروه نابكارش شكايت كردند. با اين كه عمر بن سعد به ظاهر دستور داد كه از غارت خيمه‌ها دست بردارند، با اين حال منافقان و جنايتكاران به پست فطرتي و فرومايه‌گي خويش ادامه دادند.<ref> [[الارشاد]] ([[شيخ مفيد]])، ص 468؛ [[منتهي الآمال]] ([[شیخ عباس قمی]])، ج 1، ص 399.</ref>
-* '''<I>2- آتش زدن خيمه‌ها</I>'''
+===آتش زدن خيمه‌ها===
 پس از غارت، اقدام به آتش زدن خيمه‌ها نمودند. در اندك مدتي تمامي خيمه‌ها هر چه در آن‌ها بود، در آتش ظلم يزيديان سوخت و نابود شد و حتي جان بازماندگان و يتيمان كاروان حسيني، با خطر آتش‌سوزي مواجه گرديد و بدين منظور، زينب كبري سلام الله علیها به آنان دستور داد كه از خيمه‌ها بيرون رفته و به اطراف پناهنده شوند. تا از اين طريق از آتش سوزان خيمه‌ها در امان بمانند.<ref> لهوف [[سيد بن طاووس]]، ص 150.</ref>
-* '''<I>3- اسب دواني بر پيكر شهيدان</I>'''
+===اسب دواني بر پيكر شهيدان===
 عمر بن سعد، بنا به دستور كتبي [[عبيدالله بن زياد]]، پس از شهادت امام حسين علیه‌السلام و ياران او در [[كربلا]]، تصميم به اسب دواني بر پيكرهاي خونين شهيدان گرفت. ده نفر از [[منافقان]] و دشمنان اهل بيت علیهم‌السلام براي اين كار پيش قدم شده و پس از نعل‌بندي اسبان خويش بر پيكرهاي شهيدان كربلا، اسب تاختند و پيكرهاي پر از جراحت و بي‌سر شهيدان را در هم شكستند.<ref> الارشاد، ص 469.</ref>
-* '''<I>4- ارسال سر مقدس امام حسين علیه‌السلام به كوفه</I>'''
+===ارسال سر مقدس امام حسين علیه‌السلام به كوفه===
-مأموريت رساندن سر مقدس امام حسين علیه‌السلام بر عهده [[خولي بن يزيد اصبحي]] گذاشته شد. ولي وي شب هنگام به كوفه رسيد و در آن وقت، [[دارالاماره]] بسته بود. به همين جهت شب را در خانه خويش گذرانيد و سر امام حسين علیه‌السلام را از ترس همسرش در تنوري پنهان كرد و در بامداد روز يازدهم به دارالاماره رفت و سر آن حضرت را تحويل عبيدالله بن زياد داد.<ref> همان، ص 470؛ منتهي الآمال، ج 1، ص 401.</ref>
+عمر بن سعد، براي خوش خدمتي بيشتر به دستگاه ظالمانه اموي، دستور داد سر بريده امام حسين علیه السلام را در عصر عاشورا باشتاب و سرعت به [[كوفه]] ببرند و عبيدالله را از پايان يافتن غائله كربلا باخبر گردانند. مأموريت رساندن سر مقدس امام حسين علیه‌السلام بر عهده [[خولي بن يزيد اصبحي]] گذاشته شد. ولي وي شب هنگام به كوفه رسيد و در آن وقت، [[دارالاماره]] بسته بود. به همين جهت شب را در خانه خويش گذرانيد و سر امام حسين علیه‌السلام را از ترس همسرش در تنوري پنهان كرد و در بامداد روز يازدهم به دارالاماره رفت و سر آن حضرت را تحويل عبيدالله بن زياد داد.<ref> همان، ص 470؛ منتهي الآمال، ج 1، ص 401.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۰
سطر ۳۵:		سطر ۳۵:
	[[رده:وقایع ماه محرم]]		[[رده:وقایع ماه محرم]]
	[[رده:سال ۶۱ هجری قمری]]		[[رده:سال ۶۱ هجری قمری]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 مأموريت رساندن سر مقدس امام حسين علیه‌السلام بر عهده [[خولي بن يزيد اصبحي]] گذاشته شد. ولي وي شب هنگام به كوفه رسيد و در آن وقت، [[دارالاماره]] بسته بود. به همين جهت شب را در خانه خويش گذرانيد و سر امام حسين علیه‌السلام را از ترس همسرش در تنوري پنهان كرد و در بامداد روز يازدهم به دارالاماره رفت و سر آن حضرت را تحويل عبيدالله بن زياد داد.<ref> همان، ص 470؛ منتهي الآمال، ج 1، ص 401.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>
 ==منابع==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۱۸
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۷
(بدون تفاوت)