جلال الدین محمد دوانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۱

2024-06-01T13:11:36Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ جلال الدين دوانـی را به جلال الدین محمد دوانی که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2022-05-02T08:24:40Z

مهدی موسوی صفحهٔ جلال الدين دوانـی را به جلال الدین محمد دوانی که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴

2022-05-02T08:24:19Z

مهدی موسوی: /* مسافرتهای جلال الدین */

2022-05-02T07:36:29Z

‏مسافرتهای جلال الدین

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۵

2022-05-02T06:15:20Z

نمایش تغییرات

بهنام در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۵۶

2016-02-27T07:56:50Z

بهرامی: اصلاح الگو، بخش بندی متن و ایجاد لینک

2012-09-29T13:10:36Z

اصلاح الگو، بخش بندی متن و ایجاد لینک

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-08-04T06:28:22Z

اضافه کردن رده

Majid kamali: صفحه‌ای جدید حاوی '{منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.} جلال الدين...' ایجاد کرد

2012-07-16T12:59:34Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>} جلال الدين...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}

جلال الدين دوانـی

جلال الدین محمد دوانی (کازرونی، صدیقی) معروف به علامه دوانی، فیلسوف، حکیم، متکلم، شاعر و دانشمند بزرگ اسلامی و از مردان نادری که در راه توسعه فرهنگ اسلامی و علوم عقلی گامهای بسیار مهمی برداشته است. پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور "میرسید شریف جرجانی" بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت.

جلال الدین سال 803 هـ ق، در "دوان" که 8 کیلومتری شهر کازرون و 20 فرسخی شیراز، در ایران است متولد شد. نسب او

به محمدبن ابی بکر، تربیت یافته امیرالمومنین علی علیه السلام می رسد. علوم مقدماتی را نزد پدرش در زادگاهش آموخت و بعد به علوم متداول و معمول زمان (فلسفه، کلام و منطق و دیگر فنون عقلی) روی آورد و اوایل جوانی به جهت هوش و استعداد زیادش به تحقیقات و مطالعات گسترده در این علوم پرداخت تا اینکه در این رشته ها مشهور شد. او برای مطالعاتش بالای کوهی بلند و سر به فلک کشیده و مشرف به دشت ارژن و دریاچه پریشان را انتخاب کرد جائی که دورنمایی بسیار زیبا و دلپذیر داشت. او همانجا در تنهایی به خواندن و از برکردن و یادگیری و تحقیقات پرداخت. هم اکنون آنجا به غار مولی جلال مشهور است. مدتی بعد برای تکمیل علوم به دارالعلم شیراز آمد و در رشته های مختلف فلسفه، ریاضی، کلام و منطق از محضر حکما و دانشمندان استفاده نمود و حکمت و فقه و اصول و تفسیر و حدیث و ادبیات عرب و عجم را یاد گرفت و بعد به تدریس مشغول شد.

مجلس درس او، چون افکار و ابتکارات جدید و دلپذیری داشت خیلی زود خواستاران زیادی پیدا کرد و از همه جا، طالب علم و دانشجو به محضرش آمدند و کم کم به واسطه همین علوم گوناگون و افکارش، آوازه او در همه جا پیچید و مشهورشد. در زمان حکومت امیر حسن بیک و یعقوب میرزا (بایندری) بسیاری از بزرگان، علما و فضلا از تمام نقاط جهان، از روم، آذربایجان، بغداد و کرمان و طبرستان و خراسان به شیراز آمدند و در مجالس درسی او شرکت کردند. او هر روز هفته را به تدریس یک علم اختصاص داد. یک روز تفسیر قرآن، یک روز فقه، یک روز اصول و یک روز حکمت و فلسفه و از این قبیل. اگر چه توجه او به تدریس و شرح و تحقیق و تالیف و تصنیف علوم عقلی و ریاضی بود. علامه دوانی در دوران زندگیش زمان حکومت سلطان یعقوب بایندری مورد احترام سلطان بود و به تبریز دعوت شد و آنجا به سمت قاضی فارس انتخاب و تا آخر عمر در این منصب باقی بود. گذشته از این سلاطین و حکام آن روز ایران، سلطان ابوسعید گورکانی و بایسنقر و سلطان بایزید عثمانی و سلطان مراد او را می شناختند و با او مکاتبه داشته و به او احترام زیاد می گذاشتند. او در برگشت به شیراز از صبح تا ظهر در مدرسه «دارالایتام» مشغول تدریس بود و از ظهر به بعد به قضاوت می نشست.

مسافرتهای جلال الدین:

بعد از تکمیل مراحل علمی اش، مسافرتهای زیادی به تمام نقاط جهان داشت و با وسایل سخت آن روز به کاشان، قزوین، گیلان و بیشتر نقاط آذربایجان، جزیره هرمز و بندر جرون، لار، هرات، عراق رفت و همه جا از طرف دانشمندان و امرای وقت مورد استقبال بود. در کاشان به خواهش یکی از فضلا کتاب «خلق الاعمال» را در کلام نوشت. در گیلان به درخواست عده ای از علما و حاکم آنجا کتاب «شرح عقاید عضدی» را که از آثار مهم اوست، تصنیف کرد. در بین سفرها مدتی نیز به نجف اشرف رفت و به دعوت متولی روضه مبارکه امیرالمومنین (ع) (شرف الدین فتال) که خودش دانشمند بود، حکمت اشراق را تدریس و رساله «زوراء» در حکمت را تصنیف کرد.

جایگاه علمی علامه:

در مقام و جایگاه علمی اش باید بدانیم که از زمان او با زمان "صدرالمتالهین شیرازی" حدود 150 مدار درس و بحث های عقلی براساس افکار او استوار بوده است و باید گفت تنها کسی که می توانست با او برابری کند حکیم مشهور "سید صدرالدین دشتکی شیرازی" معروف به "سید سند" بود که قبل از جلال الدین، حوزه درس و بحث و شاگردان زیادی داشت ولی با روی کار آمدن او، بطرز قابل توجهی حوزه درسی و موقعیت سید صدرالدین از رونق افتاد.

اعتقادات مذهبی:

در زمانی که اکثر اهالی ایران مخصوصا مردم فارس پیرو مذهب تسنن بودند جلال الدین نیز در یک خانواده مشهور سنی شافعی بدنیا آمد بخصوص که از اولاد خلیفه اول عامه (ابوبکر بن ابی قحافه) بود و همانطور که از تالیفاتش مشخص است مثل عموم مردم فارس، پیرو مذهب شافعی و از نظر اصول عقاید، اشعری بوده است. ولی کم کم به مذهب شیعه اثنی عشری گروید، لیکن به علت موقعیت اجتماعی و نفوذی که در میان مردم ایران که آن زمان اغلب سنی مذهب بودند، داشت عقیده اش را نتوانست اظهار کند. از آنجائی که در اواخر عمر، کتابی فارسی بنام «نورالهدایه فی اثبات الامامه» نوشت و به دلیل بعضی دیگر از تالیفاتش علمای بزرگی چون علامه بحرالعلوم و دیگران، بی چون و چرا، آن را دلیل بر تشیع او می دانند.

شاگردان:

1- جمال الدین محمود، از حکمای نامدار بزرگترین شاگرد اوست.

2- کمال الدین حسین میبدی یزدی

3- شمس الدین محمد خفری

4- جمال الدین محمد استرآبادی

5- شیخ منصور باغنوی شیرازی

6- کمال الدین حسین لاری

7- مقدس اردبیلی

8- مولانا عبدالله یزدی

9- مولانا عبدالله شوشتری و.... .

اساتید:

1- محیی الدین کوشنکاری (فلسفه، کلام، منطق، ریاضی)

2- خواجه حسن شاه بقال (شاگرد میرسید شریف جرجانی)

3- همام الدین گلباری

4- شیخ صفی الدین ایجی شیرازی (علم حدیث)

جلال الدین دوانی از منظر بزرگان:

1- دانشمند عالیقدر (قاضی نوراله شوشتری): او از حکمای اسلام و متکلمان اعلام است که بعد از سالها به جایی رسید که اکابر زمان غاشیه مطاوعتش بر دوش و علمای اوان، حلقه بندگیش در گوش کشیدند، فضائلش به اعلی و ادنی رسید و سامانش زیاد.

2- نویسنده «پارسی نغز»: در روزگار او از چهار گوشه جهان، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار شیراز می شدند.

3- قاضی میرزای صفوی: قاضی میر حسین که از بزرگان یزد است در زمان جوانی به شیراز رفت و نزد علامه دوانی تحصیل علم کرد و در اکثر علوم خصوصا احکام حکمی، فیلسوف شد و در میان همردیفان خود به بالاترین رتبه رسید.

تالیفات:

جلال الدین بیشتر از 60 کتاب در علوم مختلف عقلی و نقلی نوشته که به تصدیق دانشمندان اهل فن، آثار او، دلیل بر احاطه او بر علوم اسلامی متداول آن زمان است:

تفسیر قرآن، 7 کتاب

فلسفه و کلام، 24 کتاب

منطق، 7 کتاب

فقه و اصول و حدیث، 8 کتاب

هیئت و هندسه و ریاضی، 5 کتاب

اخلاق و ادبیات فارسی و علوم غریبه، 7کتاب و چندین اثر دیگر. از این کتب، کتابهای شرح عقائد عضدی، اثبات واجب قدیم، خلق افعال، نورالهدایه، عرض لشگر، شرح یکی از غزل های حافظ، در ترکیه، هندوستان، ایران، عراق به چاپ رسیده است.

وفات دوانی:

سال 908 هـ ق، در زمان ظهور شاه اسماعیل صفوی، که اوضاع ایران مخصوصا فارس (شیراز) بهم ریخته بود و ترکمانان در همه جا دست به تاراج و غارت زده بودن، جلال الدین به قصد وطنش (دوان) از شیراز بیرون رفت ولی در نزدیکی کازرون بیمار شد و بعد از 3 روز از دنیا رفت. مزارش در (دوان) در مقبره ای معروف به «شیخ عالی» می باشد.

منبع:[http://alaam.tahoor.com/docs/6810a0010912.php سایت طهور]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''جلال الدین محمد دوانی''' (۹۰۸-۸۰۳ ق)، فیلسوف، حکیم، متکلم، مفسر و فقیه بزرگ اسلامی در قرن هشتم هجری است. در روزگار او از نقاط مختلف جهان اسلام، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار [[شیراز]] می شدند. علامه دوانی آثار متعددی در علوم مختلف اسلامی تألیف نمود، از جمله «نورالهدایه فی اثبات الامامه» که برخی نگارش این کتاب را دلیل بر [[شیعه]] بودن او دانسته اند.
+'''جلال الدین محمد دوانی''' (۹۰۸-۸۰۳ ق)، فیلسوف، حکیم، متکلم، مفسر و فقیه بزرگ اسلامی در قرن هشتم هجری است. در روزگار او از نقاط مختلف جهان اسلام، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار [[شیراز]] می شدند. علامه دوانی آثار متعددی در علوم مختلف اسلامی تألیف نمود، از جمله «نورالهدایه فی اثبات الامامه»، که برخی نگارش این کتاب را دلیل بر [[شیعه]] بودن او دانسته‌اند.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = '''جلال الدین محمد دوانی'''
@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==زندگی‌نامه==
-جلال الدین محمد دوانی کازرونی در سال ۸۰۳ قمری، در «دوان» (۸ کیلومتری شهر کازرون) متولد شد. نسب او به [[محمد بن ابی بکر]]، تربیت یافته [[امیرالمومنین علی علیه السلام]] می رسد. پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور "میرسید شریف جرجانی" بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت.
+جلال الدین محمد دوانی کازرونی در سال ۸۰۳ قمری، در «دوان» (۸ کیلومتری شهر کازرون) متولد شد. نسب او به [[محمد بن ابی بکر]]، تربیت یافته [[امام علی]] علیه السلام می رسد. پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور "میرسید شریف جرجانی" بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت.
 در زمانی که اکثر اهالی [[ایران]] مخصوصا مردم فارس پیرو مذهب [[اهل تسنن|تسنن]] بودند، جلال الدین نیز در یک خانواده مشهور سنی [[شافعی]] بدنیا آمد. بخصوص که از اولاد خلیفه اول ([[ابوبکر بن ابی قحافه]]) بود و همانطور که از تألیفاتش مشخص است، مثل عموم مردم فارس، پیرو مذهب شافعی و از نظر اصول عقاید، [[اشاعره|اشعری]] بوده است. ولی کم کم به مذهب [[شیعه]] اثنی عشری گروید، لیکن به علت موقعیت اجتماعی و نفوذی که در میان مردم [[ایران]] -که آن زمان اغلب سنی مذهب بودند- داشت، عقیده اش را نتوانست اظهار کند. از آنجایی که در اواخر عمر، کتابی فارسی بنام «نورالهدایه فی اثبات الامامه» نوشت و به دلیل بعضی دیگر از تألیفاتش، علمای بزرگی چون [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|علامه بحرالعلوم]] و دیگران، بی چون و چرا، آن را دلیل بر [[شیعه|تشیع]] او می دانند.
@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 ==جایگاه علمی و اجتماعی==
-در مقام و جایگاه علمی اش باید بدانیم که از زمان او با زمان "[[ملاصدرا|صدرالمتالهین شیرازی]]" حدود ۱۵۰ مدار درس و بحث های عقلی براساس افکار او استوار بوده است و باید گفت تنها کسی که می توانست با او برابری کند حکیم مشهور "سید صدرالدین دشتکی شیرازی" معروف به "سید سند" بود که قبل از جلال الدین، حوزه درس و بحث و شاگردان زیادی داشت، ولی با روی کار آمدن او، به طرز قابل توجهی حوزه درسی و موقعیت سید صدرالدین از رونق افتاد.
+در مقام و جایگاه علمی اش باید بدانیم که از زمان او با زمان "[[ملاصدرا|صدرالمتالهین شیرازی]]" حدود ۱۵۰ مدار درس و بحث های عقلی براساس افکار او استوار بوده است و باید گفت تنها کسی که می توانست با او برابری کند حکیم مشهور "سید صدرالدین دشتکی شیرازی" معروف به "سید سند" (پدر [[غیاث الدین منصور دشتکی|غياث‌الدين منصور دشتکی]]) بود که قبل از جلال الدین، حوزه درس و بحث و شاگردان زیادی داشت، ولی با روی کار آمدن او، به طرز قابل توجهی حوزه درسی و موقعیت سید صدرالدین از رونق افتاد.
 [[قاضی نورالله شوشتری]] می نویسد: او از حکمای اسلام و متکلمان اعلام است که بعد از سالها به جایی رسید که اکابر زمان غاشیه مطاوعتش بر دوش و علمای اوان، حلقه بندگیش در گوش کشیدند، فضائلش به اعلی و ادنی رسید و سامانش زیاد.
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۲: @@
 ==منابع==
-*[http://tahoor.com/fa/Article/View/29372?term=%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%20%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C "علامه جلال الدین دوانی"، سایت طهور]
+*[http://tahoor.com/fa/Article/View/29372?term=%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%20%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C "علامه جلال الدین دوانی"، سایت طهور].
-[[رده:علمای قرن نهم]]
+[[رده:علمای قرن نهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فیلسوفان]][[رده:فقیهان]][[رده:متکلمان]][[رده:مفسرین قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''جلال الدین محمد دوانی''' (908-803 ق)، فیلسوف، حکیم، متکلم، شاعر و دانشمند بزرگ اسلامی در قرن هشتم هجری است. که در راه توسعه فرهنگ اسلامی و علوم عقلی گامهای بسیار مهمی برداشته است.
+'''جلال الدین محمد دوانی''' (۹۰۸-۸۰۳ ق)، فیلسوف، حکیم، متکلم، مفسر و فقیه بزرگ اسلامی در قرن هشتم هجری است. در روزگار او از نقاط مختلف جهان اسلام، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار [[شیراز]] می شدند. علامه دوانی آثار متعددی در علوم مختلف اسلامی تألیف نمود، از جمله «نورالهدایه فی اثبات الامامه» که برخی نگارش این کتاب را دلیل بر [[شیعه]] بودن او دانسته اند.
+{{شناسنامه عالم
 ==زندگی‌نامه==
-جلال الدین محمد دوانی کازرونی در سال 803 ه.ق، در «دوان» (8 کیلومتری شهر کازرون) متولد شد. نسب او به [[محمد بن ابی بکر]]، تربیت یافته [[امیرالمومنین علی علیه السلام]] می رسد. پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور "میرسید شریف جرجانی" بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت.
+جلال الدین محمد دوانی کازرونی در سال ۸۰۳ قمری، در «دوان» (۸ کیلومتری شهر کازرون) متولد شد. نسب او به [[محمد بن ابی بکر]]، تربیت یافته [[امیرالمومنین علی علیه السلام]] می رسد. پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور "میرسید شریف جرجانی" بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت.
 در زمانی که اکثر اهالی [[ایران]] مخصوصا مردم فارس پیرو مذهب [[اهل تسنن|تسنن]] بودند، جلال الدین نیز در یک خانواده مشهور سنی [[شافعی]] بدنیا آمد. بخصوص که از اولاد خلیفه اول ([[ابوبکر بن ابی قحافه]]) بود و همانطور که از تألیفاتش مشخص است، مثل عموم مردم فارس، پیرو مذهب شافعی و از نظر اصول عقاید، [[اشاعره|اشعری]] بوده است. ولی کم کم به مذهب [[شیعه]] اثنی عشری گروید، لیکن به علت موقعیت اجتماعی و نفوذی که در میان مردم [[ایران]] -که آن زمان اغلب سنی مذهب بودند- داشت، عقیده اش را نتوانست اظهار کند. از آنجایی که در اواخر عمر، کتابی فارسی بنام «نورالهدایه فی اثبات الامامه» نوشت و به دلیل بعضی دیگر از تألیفاتش، علمای بزرگی چون [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|علامه بحرالعلوم]] و دیگران، بی چون و چرا، آن را دلیل بر [[شیعه|تشیع]] او می دانند.
@@ سطر ۹: / سطر ۱۹: @@
 علامه دوانی، مسافرتهای زیادی به تمام نقاط جهان اسلام داشت و با وسایل سخت آن روز به کاشان، قزوین، گیلان و بیشتر نقاط آذربایجان، جزیره هرمز و بندر جرون، لار، هرات و [[عراق]] رفت و همه جا از طرف دانشمندان و امرای وقت مورد استقبال بود. در کاشان به خواهش یکی از فضلا کتاب «خلق الاعمال» را در [[کلام]] نوشت. در گیلان به درخواست عده ای از علما و حاکم آنجا کتاب «شرح عقاید عضدی» را که از آثار مهم اوست، تصنیف کرد. در بین سفرها مدتی نیز به [[نجف اشرف]] رفت و به دعوت متولی روضه مبارکه [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه السلام (شرف الدین فتال) که خودش دانشمند بود، [[حکمت اشراق]] را تدریس و رساله «زوراء» در [[حکمت]] را تصنیف کرد.
-سال 908 ه.ق، در زمان ظهور شاه اسماعیل صفوی، که اوضاع [[ایران]] مخصوصا فارس بهم ریخته بود و ترکمانان در همه جا دست به تاراج و غارت زده بودند، جلال الدین محمد دوانی به قصد وطنش (دوان) از [[شیراز]] بیرون رفت، ولی در نزدیکی کازرون بیمار شد و بعد از 3 روز از دنیا رفت. مزارش در دوان در مقبره ای معروف به «شیخ عالی» می باشد.
+سال ۹۰۸ ه.ق، در زمان ظهور شاه اسماعیل صفوی، که اوضاع [[ایران]] مخصوصا فارس بهم ریخته بود و ترکمانان در همه جا دست به تاراج و غارت زده بودند، جلال الدین محمد دوانی به قصد وطنش (دوان) از [[شیراز]] بیرون رفت، ولی در نزدیکی کازرون بیمار شد و بعد از ۳ روز از دنیا رفت. مزارش در دوان در مقبره ای معروف به «شیخ عالی» می باشد.
 ==تحصیل و استادان==
@@ سطر ۲۴: / سطر ۳۴: @@
 ==تدریس و شاگردان==
-علامه دوانی بعد از رسیدن مراتب بالای علمی به تدریس مشغول شد. مجلس درس او، چون افکار و ابتکارات جدید و دلپذیری داشت خیلی زود خواستاران زیادی پیدا کرد و از همه جا، طالب علم و دانشجو به محضرش آمدند و کم کم به واسطه همین علوم گوناگون و افکارش، آوازه او در همه جا پیچید و مشهور شد. در زمان حکومت امیر حسن بیک و یعقوب میرزا (بایندری) بسیاری از بزرگان، علما و فضلا از تمام نقاط جهان، از روم، آذربایجان، [[بغداد]] و کرمان و طبرستان و [[خراسان]] به [[شیراز]] آمدند و در مجالس درسی او شرکت کردند. نویسنده «پارسی نغز» می گوید: در روزگار او از چهار گوشه جهان، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار شیراز می شدند.
+علامه دوانی بعد از رسیدن مراتب بالای علمی به تدریس مشغول شد. مجلس درس او، چون افکار و ابتکارات جدید و دلپذیری داشت خیلی زود خواستاران زیادی پیدا کرد و از همه جا، طالب علم و دانشجو به محضرش آمدند و کم کم به واسطه همین علوم گوناگون و افکارش، آوازه او در همه جا پیچید و مشهور شد. در زمان حکومت امیر حسن بیک و یعقوب میرزا (بایندری) بسیاری از بزرگان، علما و فضلا از تمام نقاط جهان، از روم، آذربایجان، [[بغداد]] و کرمان و طبرستان و [[خراسان]] به [[شیراز]] آمدند و در مجالس درسی او شرکت کردند.
 جلال الدین دوانی در شیراز از صبح تا ظهر در مدرسه «دارالایتام» مشغول تدریس بود و از ظهر به بعد به [[قضاوت]] می نشست. او هر روز هفته را به تدریس یک علم اختصاص داد. یک روز [[تفسیر قرآن]]، یک روز [[فقه]]، یک روز [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] و یک روز [[حکمت]] و [[فلسفه]] و از این قبیل.
@@ سطر ۳۶: / سطر ۴۶: @@
 *شیخ منصور باغنوی شیرازی
 *کمال الدین حسین لاری
-*[[مقدس اردبيلی|مقدس اردبیلی]]
+*[[مقدس اردبیلی|مقدس اردبیلی]]
 *قاضی میر حسین؛ میرزای صفوی می گوید: قاضی میر حسین که از بزرگان [[یزد]] است در زمان جوانی به شیراز رفت و نزد علامه دوانی تحصیل علم کرد و در اکثر علوم خصوصا احکام حکمی، فیلسوف شد و در میان همردیفان خود به بالاترین رتبه رسید.
 ==جایگاه علمی و اجتماعی==
-در مقام و جایگاه علمی اش باید بدانیم که از زمان او با زمان "[[ملاصدرا|صدرالمتالهین شیرازی]]" حدود 150 مدار درس و بحث های عقلی براساس افکار او استوار بوده است و باید گفت تنها کسی که می توانست با او برابری کند حکیم مشهور "سید صدرالدین دشتکی شیرازی" معروف به "سید سند" بود که قبل از جلال الدین، حوزه درس و بحث و شاگردان زیادی داشت، ولی با روی کار آمدن او، به طرز قابل توجهی حوزه درسی و موقعیت سید صدرالدین از رونق افتاد.
+در مقام و جایگاه علمی اش باید بدانیم که از زمان او با زمان "[[ملاصدرا|صدرالمتالهین شیرازی]]" حدود ۱۵۰ مدار درس و بحث های عقلی براساس افکار او استوار بوده است و باید گفت تنها کسی که می توانست با او برابری کند حکیم مشهور "سید صدرالدین دشتکی شیرازی" معروف به "سید سند" بود که قبل از جلال الدین، حوزه درس و بحث و شاگردان زیادی داشت، ولی با روی کار آمدن او، به طرز قابل توجهی حوزه درسی و موقعیت سید صدرالدین از رونق افتاد.
-دانشمند عالیقدر [[قاضی نورالله شوشتری]] می نویسد: او از حکمای اسلام و متکلمان اعلام است که بعد از سالها به جایی رسید که اکابر زمان غاشیه مطاوعتش بر دوش و علمای اوان، حلقه بندگیش در گوش کشیدند، فضائلش به اعلی و ادنی رسید و سامانش زیاد.
+[[قاضی نورالله شوشتری]] می نویسد: او از حکمای اسلام و متکلمان اعلام است که بعد از سالها به جایی رسید که اکابر زمان غاشیه مطاوعتش بر دوش و علمای اوان، حلقه بندگیش در گوش کشیدند، فضائلش به اعلی و ادنی رسید و سامانش زیاد.
 علامه دوانی در دوران زندگی اش زمان حکومت سلطان یعقوب بایندری مورد احترام سلطان بود و به [[تبریز]] دعوت شد و آنجا به سمت قاضی فارس انتخاب و تا آخر عمر در این منصب باقی بود. گذشته از این سلاطین و حکام آن روز [[ایران]]، سلطان ابوسعید گورکانی و بایسنقر و سلطان بایزید عثمانی و سلطان مراد او را می شناختند و با او مکاتبه داشته و به او احترام زیاد می گذاشتند.
@@ سطر ۴۹: / سطر ۵۹: @@
 ==آثار و تألیفات==
-علامه جلال الدین دوانی بیشتر از 60 کتاب در علوم مختلف عقلی و نقلی نوشته که به تصدیق دانشمندان اهل فن، آثار او، دلیل بر احاطه او بر [[علوم اسلامی]] متداول آن زمان است. فهرست موضوعی تألیفات او به این ترتیب است:
+علامه جلال الدین دوانی بیشتر از ۶۰ کتاب در علوم مختلف عقلی و نقلی نوشته که به تصدیق دانشمندان اهل فن، آثار او، دلیل بر احاطه او بر [[علوم اسلامی]] متداول آن زمان است. فهرست موضوعی تألیفات او به این ترتیب است:
-* [[تفسیر قرآن]]، 7 کتاب
+*[[تفسیر قرآن]]، ۷ کتاب
-* [[فلسفه]] و [[علم کلام|کلام]]، 24 کتاب
+*[[فلسفه]] و [[علم کلام|کلام]]، ۲۴ کتاب
-* [[منطق]]، 7 کتاب
+*[[منطق]]، ۷ کتاب
-* [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] و [[حدیث]]، 8 کتاب
+*[[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] و [[حدیث]]، ۸ کتاب
-* هیئت و هندسه و [[ریاضی]]، 5 کتاب
+*هیئت و هندسه و [[ریاضی]]، ۵ کتاب
-* [[اخلاق]] و ادبیات فارسی و علوم غریبه، 7 کتاب و ... .
+*[[اخلاق]] و ادبیات فارسی و علوم غریبه، ۷ کتاب و ... .
-از میان این آثار، کتابهای: شرح عقائد عضدی، اثبات واجب قدیم، خلق افعال، نورالهدایه فی اثبات الامامه، عرض لشگر، شرح یکی از غزل های [[حافظ شیرازی|حافظ]]، در [[ترکیه]]، هندوستان، [[ایران]] و [[عراق]] به چاپ رسیده است.
+از میان این آثار، کتابهای: شرح عقائد عضدی، اثبات واجب قدیم، خلق الاعمال، نورالهدایه فی اثبات الامامه، عرض لشگر، شرح یکی از غزل های [[حافظ شیرازی|حافظ]]، در [[ترکیه]]، هندوستان، [[ایران]] و [[عراق]] به چاپ رسیده است.
 ==منابع==
-* [http://tahoor.com/fa/Article/View/29372?term=%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%20%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C "علامه جلال الدین دوانی"، سایت طهور]
+*[http://tahoor.com/fa/Article/View/29372?term=%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86%20%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%20%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C "علامه جلال الدین دوانی"، سایت طهور]
 [[رده:علمای قرن نهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{الگو:عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=سایت}}
+==درباره ی دوانی==
 جلال الدین محمد دوانی (کازرونی، صدیقی) معروف به علامه دوانی، فیلسوف، حکیم، متکلم، شاعر و دانشمند بزرگ اسلامی و از مردان نادری که در راه توسعه [[فرهنگ اسلامی]] و [[علوم عقلی]] گامهای بسیار مهمی برداشته است. پدرش سعدالدین اسعد، از شاگردان محقق مشهور "میرسید شریف جرجانی" بود و در کازرون به تدریس علوم دینی و قضایای شرعیه اشتغال داشت.
@@ سطر ۱۰: / سطر ۸: @@
 مجلس درس او، چون افکار و ابتکارات جدید و دلپذیری داشت خیلی زود خواستاران زیادی پیدا کرد و از همه جا، طالب علم و دانشجو به محضرش آمدند و کم کم به واسطه همین علوم گوناگون و افکارش، آوازه او در همه جا پیچید و مشهورشد. در زمان حکومت امیر حسن بیک و یعقوب میرزا (بایندری) بسیاری از بزرگان، علما و فضلا از تمام نقاط جهان، از روم، آذربایجان، بغداد و کرمان و طبرستان و خراسان به شیراز آمدند و در مجالس درسی او شرکت کردند. او هر روز هفته را به تدریس یک علم اختصاص داد. یک روز تفسیر قرآن، یک روز فقه، یک روز اصول و یک روز حکمت و فلسفه و از این قبیل. اگر چه توجه او به تدریس و شرح و تحقیق و تالیف و تصنیف علوم عقلی و ریاضی بود. علامه دوانی در دوران زندگیش زمان حکومت سلطان یعقوب بایندری مورد احترام سلطان بود و به تبریز دعوت شد و آنجا به سمت قاضی فارس انتخاب و تا آخر عمر در این منصب باقی بود. گذشته از این سلاطین و حکام آن روز ایران، سلطان ابوسعید گورکانی و بایسنقر و سلطان بایزید عثمانی و سلطان مراد او را می شناختند و با او مکاتبه داشته و به او احترام زیاد می گذاشتند. او در برگشت به شیراز از صبح تا ظهر در مدرسه «دارالایتام» مشغول تدریس بود و از ظهر به بعد به قضاوت می نشست.
-== مسافرتهای جلال الدین ==
+==مسافرتهای جلال الدین==
 بعد از تکمیل مراحل علمی اش، مسافرتهای زیادی به تمام نقاط جهان داشت و با وسایل سخت آن روز به کاشان، قزوین، گیلان و بیشتر نقاط آذربایجان، جزیره هرمز و بندر جرون، لار، هرات، عراق رفت و همه جا از طرف دانشمندان و امرای وقت مورد استقبال بود. در کاشان به خواهش یکی از فضلا کتاب «خلق الاعمال» را در کلام نوشت. در گیلان به درخواست عده ای از علما و حاکم آنجا کتاب «شرح عقاید عضدی» را که از آثار مهم اوست، تصنیف کرد. در بین سفرها مدتی نیز به نجف اشرف رفت و به دعوت متولی روضه مبارکه امیرالمومنین (ع) (شرف الدین فتال) که خودش دانشمند بود، حکمت اشراق را تدریس و رساله «زوراء» در حکمت را تصنیف کرد.
-== جایگاه علمی علامه ==
+==جایگاه علمی علامه دوانی==
 در مقام و جایگاه علمی اش باید بدانیم که از زمان او با زمان "صدرالمتالهین شیرازی" حدود 150 مدار درس و بحث های عقلی براساس افکار او استوار بوده است و باید گفت تنها کسی که می توانست با او برابری کند حکیم مشهور "سید صدرالدین دشتکی شیرازی" معروف به "سید سند" بود که قبل از جلال الدین، حوزه درس و بحث و شاگردان زیادی داشت ولی با روی کار آمدن او، بطرز قابل توجهی حوزه درسی و موقعیت سید صدرالدین از رونق افتاد.
-== اعتقادات مذهبی ==
+==اعتقادات مذهبی جلال الدین==
 در زمانی که اکثر اهالی ایران مخصوصا مردم فارس پیرو مذهب [[تسنن]] بودند جلال الدین نیز در یک خانواده مشهور سنی شافعی بدنیا آمد بخصوص که از اولاد خلیفه اول عامه (ابوبکر بن ابی قحافه) بود و همانطور که از تالیفاتش مشخص است مثل عموم مردم فارس، پیرو مذهب شافعی و از نظر اصول عقاید، اشعری بوده است. ولی کم کم به مذهب [[شیعه]] اثنی عشری گروید، لیکن به علت موقعیت اجتماعی و نفوذی که در میان مردم ایران که آن زمان اغلب سنی مذهب بودند، داشت عقیده اش را نتوانست اظهار کند. از آنجائی که در اواخر عمر، کتابی فارسی بنام «نورالهدایه فی اثبات الامامه» نوشت و به دلیل بعضی دیگر از تالیفاتش علمای بزرگی چون علامه بحرالعلوم و دیگران، بی چون و چرا، آن را دلیل بر تشیع او می دانند.
-== شاگردان ==
+==شاگردان وی==
-- جمال الدین محمود، از حکمای نامدار بزرگترین شاگرد اوست.
+. جمال الدین محمود، از حکمای نامدار بزرگترین شاگرد اوست.
-- کمال الدین حسین میبدی یزدی
+. کمال الدین حسین میبدی یزدی
-- شمس الدین محمد خفری
+. شمس الدین محمد خفری
-- جمال الدین محمد استرآبادی
+. جمال الدین محمد استرآبادی
-- شیخ منصور باغنوی شیرازی
+. شیخ منصور باغنوی شیرازی
-- کمال الدین حسین لاری
+. کمال الدین حسین لاری
-- مقدس اردبیلی
+. مقدس اردبیلی
-- مولانا عبدالله یزدی
+. مولانا عبدالله یزدی
-- مولانا عبدالله شوشتری و.... .
+. مولانا عبدالله شوشتری و.... .
-== اساتید ==
+==اساتید ایشان==
-- محیی الدین کوشنکاری (فلسفه، کلام، منطق، ریاضی)
+. محیی الدین کوشنکاری (فلسفه، کلام، منطق، ریاضی)
-- خواجه حسن شاه بقال (شاگرد میرسید شریف جرجانی)
+. خواجه حسن شاه بقال (شاگرد میرسید شریف جرجانی)
-- همام الدین گلباری
+. همام الدین گلباری
-- شیخ صفی الدین ایجی شیرازی (علم حدیث)
+. شیخ صفی الدین ایجی شیرازی (علم حدیث)
-== جلال الدین دوانی از منظر بزرگان ==
+==جلال الدین دوانی از منظر بزرگان==
-- دانشمند عالیقدر [[قاضی نورالله شوشتری]]: او از حکمای اسلام و متکلمان اعلام است که بعد از سالها به جایی رسید که اکابر زمان غاشیه مطاوعتش بر دوش و علمای اوان، حلقه بندگیش در گوش کشیدند، فضائلش به اعلی و ادنی رسید و سامانش زیاد.
+. دانشمند عالیقدر [[قاضی نورالله شوشتری]]: او از حکمای اسلام و متکلمان اعلام است که بعد از سالها به جایی رسید که اکابر زمان غاشیه مطاوعتش بر دوش و علمای اوان، حلقه بندگیش در گوش کشیدند، فضائلش به اعلی و ادنی رسید و سامانش زیاد.
-- نویسنده «پارسی نغز»: در روزگار او از چهار گوشه جهان، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار شیراز می شدند.
+. نویسنده «پارسی نغز»: در روزگار او از چهار گوشه جهان، دانش پژوهان برای بهره بردن از علم و دانش او رهسپار شیراز می شدند.
-- قاضی میرزای صفوی: قاضی میر حسین که از بزرگان یزد است در زمان جوانی به شیراز رفت و نزد علامه دوانی تحصیل علم کرد و در اکثر علوم خصوصا احکام حکمی، فیلسوف شد و در میان همردیفان خود به بالاترین رتبه رسید.
+. قاضی میرزای صفوی: قاضی میر حسین که از بزرگان یزد است در زمان جوانی به شیراز رفت و نزد علامه دوانی تحصیل علم کرد و در اکثر علوم خصوصا احکام حکمی، فیلسوف شد و در میان همردیفان خود به بالاترین رتبه رسید.
-== تالیفات ==
+==تالیفات دوانی==
 جلال الدین بیشتر از 60 کتاب در علوم مختلف عقلی و نقلی نوشته که به تصدیق دانشمندان اهل فن، آثار او، دلیل بر احاطه او بر علوم اسلامی متداول آن زمان است:
@@ سطر ۷۶: / سطر ۷۴: @@
 اخلاق و ادبیات فارسی و علوم غریبه، 7کتاب و چندین اثر دیگر. از این کتب، کتابهای شرح عقائد عضدی، اثبات واجب قدیم، خلق افعال، نورالهدایه، عرض لشگر، شرح یکی از غزل های حافظ، در ترکیه، هندوستان، ایران، عراق به چاپ رسیده است.
-== وفات دوانی ==
+==وفات جلال الدین دوانی==
 سال 908 هـ ق، در زمان ظهور شاه اسماعیل صفوی، که اوضاع ایران مخصوصا فارس (شیراز) بهم ریخته بود و ترکمانان در همه جا دست به تاراج و غارت زده بودن، جلال الدین به قصد وطنش (دوان) از شیراز بیرون رفت ولی در نزدیکی کازرون بیمار شد و بعد از 3 روز از دنیا رفت. مزارش در (دوان) در مقبره ای معروف به «شیخ عالی» می باشد.
 [[رده:علمای قرن نهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۸
سطر ۸۲:		سطر ۸۲:

	منبع:[http://alaam.tahoor.com/docs/6810a0010912.php سایت طهور]		منبع:[http://alaam.tahoor.com/docs/6810a0010912.php سایت طهور]
		+	[[رده:علمای قرن نهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴
(بدون تفاوت)