جدث - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۱

2026-01-19T07:21:58Z

Mohammadi در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۱

2026-01-19T07:21:35Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:53:01Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۶

2022-04-25T09:16:20Z

Aghajani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۷

2020-02-12T08:27:22Z

Zamani در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۵۲

2014-01-22T11:52:58Z

Zamani: صفحه‌ای جدید حاوی 'به معنی گور جمع آن أجداث در قرآن استعمال شده است. «فاذا هم من الاجداث الی ربهم ی...' ایجاد کرد

2014-01-22T11:48:48Z

صفحه‌ای جدید حاوی 'به معنی گور جمع آن أجداث در قرآن استعمال شده است. «فاذا هم من الاجداث الی ربهم ی...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

به معنی گور جمع آن أجداث در قرآن استعمال شده است.

«فاذا هم من الاجداث الی ربهم ینسلون» (سوره یس/آیه51) از گورها سوی پروردگار خود می روند. باید بیرون آمدن از قبر را کنایه از زنده شدن در آخرت دانست نه آنکه حقیقة مردگان تا آن زمان در قبر می مانند چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم هندو را می سوزانند و خاکسترشان را در رود کنک پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند

و این مضمون در سوره القمر آیه 7 نیز آمده است. از این تاویل عجب نباید داشت زیرا که گاه امری که برای اندک از مردم اتفاق می افتد به همه نسبت می دهند چنانکه گویند عرب شاعرند و یونانیان حکیم.

[[رده:واژگان قرآنی]]
[[رده:معاد]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''«جدث»''' به معنی گور است و جمع آن «أجداث» در [[قرآن|قرآن کریم]] استعمال شده است:
-{{متن قرآن|«... فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ»}}<ref>[[آیه 51 سوره یس|سوره یس،آیه ۵۱.]]</ref>؛...آنها از گورها سوی پروردگار خود می روند».
+{{متن قرآن|«... فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ}}<ref>[[آیه 51 سوره یس|سوره یس،آیه ۵۱.]]</ref>؛...آنها از گورها سوی پروردگار خود می روند».
 باید بیرون آمدن از [[قبر]] را کنایه از زنده شدن در [[آخرت]] دانست نه آنکه حقیقتاً مردگان تا آن زمان در قبر می مانند، چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم هندو را می سوزانند و خاکسترشان را در رود گنگ پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند. پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند.
-و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه ۷ نیز آمده است: {{متن قرآن|«خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ»}}<ref>[[آیه 7 سوره قمر|سوره قمر،آیه ۷.]]</ref>؛ در حالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، همچون ملخ های پراکنده از گورها بیرون آیند».
+و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه ۷ نیز آمده است: {{متن قرآن|«خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ}}<ref>[[آیه 7 سوره قمر|سوره قمر،آیه ۷.]]</ref>؛ در حالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، همچون ملخ های پراکنده از گورها بیرون آیند».
 از این [[تأویل]] عجب نباید داشت زیرا که گاه امری که برای اندکی از مردم اتفاق می افتد به همه نسبت می دهند، چنانکه گویند عرب شاعرند و یونانیان حکیم.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''«جدث»''' به معنی گور است و جمع آن «أجداث» در [[قرآن|قرآن کریم]] استعمال شده است:
-{{متن قرآن|«فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ ینْسِلُونَ»}} ([[سوره یس]]، ۵۱) آنها از گورها سوی پروردگار خود می روند.
+{{متن قرآن|«... فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ»}}<ref>[[آیه 51 سوره یس|سوره یس،آیه ۵۱.]]</ref>؛...آنها از گورها سوی پروردگار خود می روند».
 باید بیرون آمدن از [[قبر]] را کنایه از زنده شدن در [[آخرت]] دانست نه آنکه حقیقتاً مردگان تا آن زمان در قبر می مانند، چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم هندو را می سوزانند و خاکسترشان را در رود گنگ پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند. پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند.
-و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه ۷ نیز آمده است: {{متن قرآن|«خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ یخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ کأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ»}}؛ در حالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، همچون ملخ های پراکنده از گورها بیرون آیند.
+و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه ۷ نیز آمده است: {{متن قرآن|«خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ»}}<ref>[[آیه 7 سوره قمر|سوره قمر،آیه ۷.]]</ref>؛ در حالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، همچون ملخ های پراکنده از گورها بیرون آیند».
 از این [[تأویل]] عجب نباید داشت زیرا که گاه امری که برای اندکی از مردم اتفاق می افتد به همه نسبت می دهند، چنانکه گویند عرب شاعرند و یونانیان حکیم.

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 * [[نثر طوبی]]، علامه شعرانی، ج۱، ص ۱۲۶.
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:معاد]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قرآن کریم}}
-به معنی گور است و جمع آن أجداث در [[قرآن]] استعمال شده است.
+'''«جدث»''' به معنی گور است و جمع آن «أجداث» در [[قرآن|قرآن کریم]] استعمال شده است:
-{{متن قرآن|«فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ»}} ([[سوره یس]]/آیه51) از گورها سوی پروردگار خود می روند. باید بیرون آمدن از [[قبر]] را کنایه از زنده شدن در آخرت دانست نه آنکه حقیقة مردگان تا آن زمان در قبر می مانند چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم [[هندو]] را می سوزانند و خاکسترشان را در رود کنک پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند
+{{متن قرآن|«فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ ینْسِلُونَ»}} ([[سوره یس]]، ۵۱) آنها از گورها سوی پروردگار خود می روند.
-و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه 7 نیز آمده است. از این تاویل عجب نباید داشت زیرا که گاه امری که برای اندک از مردم اتفاق می افتد به همه نسبت می دهند چنانکه گویند عرب شاعرند و یونانیان حکیم.
+باید بیرون آمدن از [[قبر]] را کنایه از زنده شدن در [[آخرت]] دانست نه آنکه حقیقتاً مردگان تا آن زمان در قبر می مانند، چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم هندو را می سوزانند و خاکسترشان را در رود گنگ پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند. پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند.
-==منبع==
+و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه ۷ نیز آمده است: {{متن قرآن|«خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ یخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ کأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ»}}؛ در حالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، همچون ملخ های پراکنده از گورها بیرون آیند.
-نثر طوبی، علامه شعرانی، ج1، ص 126
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:معاد]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 به معنی گور است و جمع آن أجداث در [[قرآن]] استعمال شده است.
-«فاذا هم من الاجداث الی ربهم ینسلون» ([[سوره یس]]/آیه51) از گورها سوی پروردگار خود می روند. باید بیرون آمدن از [[قبر]] را کنایه از زنده شدن در آخرت دانست نه آنکه حقیقة مردگان تا آن زمان در قبر می مانند چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم [[هندو]] را می سوزانند و خاکسترشان را در رود کنک پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند
+{{متن قرآن|«فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ»}} ([[سوره یس]]/آیه51) از گورها سوی پروردگار خود می روند. باید بیرون آمدن از [[قبر]] را کنایه از زنده شدن در آخرت دانست نه آنکه حقیقة مردگان تا آن زمان در قبر می مانند چون هیچکس تا آخر این جهان در قبر نخواهد ماند مگر اندک. هر سال میلیونها مردم [[هندو]] را می سوزانند و خاکسترشان را در رود کنک پراکنده می سازند و هزاران تن دفن نمی شوند و در دریا می میرند و ماهیان می خورند یا گرگان و کرکسان صحرا و هزاران قبرستان را زیر و رو می کنند و استخوانها را از قبور بیرون می ریزند پس بیرون آمدن از قبر کنایه است مانند آنکه گویند فلان را بر تخت نشاندند یعنی پادشاهی دادند
 و این مضمون در [[سوره القمر]] آیه 7 نیز آمده است. از این تاویل عجب نباید داشت زیرا که گاه امری که برای اندک از مردم اتفاق می افتد به همه نسبت می دهند چنانکه گویند عرب شاعرند و یونانیان حکیم.