جایگاه اهل البیت علیهم السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: ویرایش

2022-04-20T06:56:48Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۰

2022-04-20T05:50:12Z

مهدی موسوی در ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۴

2022-04-20T05:44:08Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-11-19T15:55:46Z

7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-04T10:23:43Z

رده اولویت مقاله

سید مهدی خدایی در ‏۴ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۳۱

2016-04-04T07:31:54Z

بهنام در ‏۶ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۴۵

2016-02-06T09:45:16Z

Saeed zamani: تعیین رده

2012-08-11T06:05:39Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '
2012-07-16T13:25:11Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: اهل بیت علیهم السلام، آیه ولایت، حدیث جابر، عصمت، آیه مبا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه
* '''[واقعه غدیر|داستان غدير خم]'''

==جایگاه ائمه علیهم‌السلام==

'''آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام'''

مطابق با روایات وارد شده از [[پیامبر اسلام]] و [[ائمه اطهار]] علیهم‌السلام که در کتب فریقین آمده، آیات بسیاری از [[قرآن]] دلالت بر ولایت و امامت و عصمت ائمه علیهم‌السلام دارد. در این جا تنها به ذکر مواردی چند بسنده می‌شود.

'''الف) حدیث غدیر و آیات تبلیغ و اکمال:'''

مطابق [[حدیث متواتر]] غدیر که هیچ یک از دانشمندان [[اسلام]] در صدور آن تردید ننموده‌اند پیامبر صلی الله علیه و آله در آخرین [[حج]] خود با نام حجةالوداع علی علیه‌السلام را از طرف خدا به عنوان خلیفه، وصی و امام پس از خود معرفی نمود.

آیه تبلیغ که پیامبر را مامور به ابلاغ این پیام نموده است و آیه اکمال که اتمام نعمت و اکمال دین را با این واقعه می‌داند در این روز بر پیامبر نازل شد.

آیه تبلیغ: «يَأَيهَُّا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايهَْدِى الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ؛ اى پيغمبر، آنچه از خدا بر تو نازل شد (به خلق) برسان كه اگر نرسانى تبليغ [[رسالت]] و اداء وظيفه نكرده اى و خدا تو را از (شر) مردمان محفوظ خواهد داشت، (و دل قوى دار كه) خدا كافران را (به هيچ راه موفقيتى) راهنمايى نخواهد كرد. ([[سوره مائده]]/ 67)

آیه اکمال: «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِينا؛ امروز دین شما را به حد کمال رساندم و نعمت را بر شما تمام کردم و بهترين آيين را كه [[اسلام]] است برايتان برگزيدم».

در نقل‌های شیعی این روایت پیامبر بر این مسئله تاکید می‌کنند که امامت و ولایت را تا [[روز قیامت]] در نسل خود باقی می‌گذارند.

'''ب) آیه ولایت:'''

روزی حضرت علی علیه‌السلام انگشتر خود را به سائلی در [[نماز]] بخشیدند آیه نازل گردید که «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ؛ ولىّ امر و ياور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانى خواهند بود كه نماز به پا داشته و به فقرا در حال ركوع [[زكات]] مى دهند».

به اتفاق مفسران مراد از این آیه [[امام على]] عليه‌السلام است.

'''ج) حدیث جابرو منظور از اولی‌الامر:'''

هنگامی که آیه‌ی «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي‌الْأَمْرِ مِنْكُم ...»(نساء/59) نازل گردید. جابر از پیامبر صلی الله علیه و آله سوال نمود: یا رسول ‌الله، ما خدا و رسول او را شناخته‌ایم، لازم است اولواالامر را نیز بشناسیم.

پیامبر [[اسلام]] پاسخ داد: ای جابر، آنان جانشینان من و امامان بعد از من‌اند. نخستین آنان علی ابن ابیطالب است و سپس به ترتیب: حسن بن علی، حسین بن علی، علی بن حسین، محمد بن علی، که در توراتبه "باقر" معروف است و تو در هنگام پیری او را خواهی دید و هر وقت او را دیدی، سلام مرا به او برسان. پس از محمد بن علی نیز به ترتیب، جعفر بن محمد، موسی بن جعفر، علی بن موسی، محمد بن علی، علی بن محمد، حسن بن علی و پس از ایشان فرزندش می‌باشد که هم‌نام (محمد) و هم‌کنیه من (ابوالقاسم) است. اوست که از نظر مردم پنهان می‌شود و غیبت او طولانی می‌گردد تا آن جا که فقط افرادی که [[ایمان]] راسخ دارند، بر عقیده‌ی به او باقی می‌مانند. (عوالی اللئالی، ابن ابی الجمهور احسائی، الجمله الثانیه: فی الاحادیث المتعلقة بالعلم و اهله و حاملیه، حدیث 120)

'''د) ضرورت عصمت امام و آیه تطهیر در شان ائمه علیهم‌السلام:'''

«وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لايَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ؛ و (به ياد آر) هنگامى كه خدا ابراهيم را به امورى امتحان فرمود و او همه را به جاى آورد، خدا به او گفت: من تو را به پيشوايى خلق برگزينم، ابراهيم عرض كرد: به فرزندان من چه؟ فرمود: (اگر شايسته باشند مى دهم، زيرا) عهد من به مردم ستمكار نخواهد رسيد. ([[سوره بقره]]/ 124)

از آنجا که گناه [[ظلم]] به نفس است پس مطابق با این آیه امامت جز معصوم به کس دیگری نمی‌رسد. (برای تفصیل بیشتر رجوع کنید به تفسیرالمیزان [[علامه طباطبائی]] ذیل این آیه)؛

خداوند در [[قرآن]] می‌فرماید: «إِنَّما يُريدُاللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً؛ خدا چنين مى خواهد كه هر رجس و آلايشى را از شما خانواده ([[نبوت]]) ببرد و شما را از هر عيب پاك و منزه گرداند». ([[سوره احزاب]]/ 33)

موافق اخبار [[شيعه]] و اهل سنت این آیه راجع به شخص پيغمبر و على و فاطمه و حسنين عليهم‌السلام است.

'''ه) آیه مباهله موید منظور بودن ائمه علیهم‌السلام از کلمه اهل بیت در آیه تطهیر:'''

«فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنفُسنَا وَ أَنفُسکُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَت اللَّهِ عَلی الْکذِبِینَ؛ به آنان (مسیحیان نجران) بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت می‌کنیم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت می‌کنیم شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت می‌کنیم شما نیز از نفوس خود را؛ آنگاه مباهله می‌کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می‌دهیم». ([[سوره آل عمران]]/61)

شان نزول این آیه که [[شیعه]] و اهل سنت در مورد آن اتفاق نظر دارند یکی دیگر از دلایل حقانیت [[اهل بیت]] علیهم‌السلام است. ما این شان نزول را از کتاب اسباب نزول واحدی از علمای اهل سنت قرن پنجم نقل می‌نماییم (کتاب او از معروفترین کتاب‌های اسباب نزول است).

عاقب و سيد در رأس هيأت نجرانى نزد پيغمبر صلی الله علیه و آله آمدند و پيغمبر صلی الله علیه و آله آن دو را به [[اسلام]] دعوت كرد. گفتند: ما پيش از تو تسليم خدا بوده ايم. فرمود [[دروغ]] مى گوييد، مى خواهيد بگويم چه چيز شما را مانع از مسلمان شدن است؟ گفتند: بگو، فرمود: صليب دوستى و شرابخوارى و گوشت خوك خوردن و آن دو را دعوت به ملاعنه كرد و قرار شد فردا صبح بيايند. صبح پيغمبر صلی الله علیه و آله دست على و فاطمه و حسن و حسين را گرفت و به دنبال عاقب و سيد فرستاد دعوت (به مباهله) را اجابت نكردند، و پذيرفتند كه خراج بدهند. پيغمبر صلی الله علیه و آله فرمود قسم به آن كه مرا به حق مبعوث كرد اگر به ملاعنه حاضر مى شدند صحرا آتشباران مى شد. (اسباب نزول واحدی، [[سوره آل عمران]]، ذیل آیه 61)

علامه طباطبایی در ذیل این آیه می‌فرماید: [[رسول خدا]] در مقام امتثال این فرمان از «انفسنا» به غیر از علی و از «نسائنا» بجز فاطمه سلام ‌الله ‌علیها و از «ابنائنا» بجز حسنین علیهم‌السلام را نیاورد، معلوم می‌شود. برای کلمه اول به جز علی و برای کلمه دوم به جز فاطمه سلام ‌الله ‌علیها و از سوم بجز حسنین علیهم‌السلام مصداق نیافت و کانه منظور از «ابناء» و «نساء» و «انفس» همان اهل بیت رسول خدا بوده، همچنان ‌که در بعضی روایات به این معنا تصریح شده، بعد از آن که رسول خدا نام‌بردگان را با خود آورد عرضه داشت: «بارالها اینان‌اند اهل بیت من»، چون این عبارت می‌فهماند پروردگارا من به‌جز اینان کسی را نیافتم تا برای مباهله دعوت کنم.

'''حدیث ثقلین بیانگر جایگاه اهل البیت علیهم السلام:'''

مطابق با روایات پیامبر در واپسین روزهای عمر شریف خویش به عنوان وصیتی همیشگی برای امت خود فرمودند: «إنّي تاركٌ فيكم الثّقلين كتاب الله و عترتي لن يفترقا حتّي يردا عليّ الحوض ما إن تمسّكتم بهما لن تضّلوا و لن تزّلوا؛ من در ميان شما امت دو چيز نفيس وزين و گرانبهايي را باقي گذرنده‌ام كه كتاب خدا و عترت من، كه اهل بيت منند، كه اين دو هرگز از همديگر جدا نمي‌شوند تا وقتي كه بر من نزد حوض كوثر وارد شوند».

لازم به ذکر است صحت حدیث ثقلین از نظر فریقین در رساله‌ای که «دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه» در [[مصر]] در این مورد چاپ نموده به اثبات رسیده ‌است. این [[حدیث]] علاوه بر امامت ائمه علیهم‌السلام، اثبات اتصال [[قرآن]] و [[اهل بیت]] علیهم‌السلام را می‌نماید و نشان می‌دهد که قرآن را به تنهایی بدون اهل بیت علیهم‌السلام نمی‌توان فهمید.

'''وجوب اطاعت ائمه علیهم‌السلام در روایات:'''

مطابق با آیه ولایت ([[سوره نساء]]/ 59) و آیه اطاعت ([[سوره مائده]]/ 55)،اطاعت ائمه علیهم‌السلام را خداوند واجب نموده است. همچنین خدا در قرآن امر به بودن با صادقین نموده: «کونوا مع الصادقین؛ که بالاترین مصداق صادقون ائمه علیهم‌السلام هستند». (سوره مائده/ 119)

'''در احادیث آمده:'''

افضل آن چیزی که بندگان به وسیله آن به خدا نزدیک می شوند اطاعت خدا و اطاعت رسول و اطاعت از اولی الامر است. ( وافی، کتاب الحجه، باب فرض طاعه الائمه علیهم‌السلام)

اطاعت ائمه علیهم‌السلام اطاعت پیامبر و سرباز زدن از اطاعت آنان سرباز زدن از فرمان اوست. (وافی، کتاب الحجه، باب وجوب موالاتهم والاقتداء بهم والکون معهم، حدیث 5)

و تاکید شده بر این که کسی نمی‌تواند بدون امام به خدا تقرب پیدا کند. (وافی، کتاب الحجه، باب من دان الله تعالی بغیر امام من الله)

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 مطابق با روایات وارد شده از [[پیامبر اسلام]] و [[ائمه اطهار]] علیهم‌السلام که در کتب فریقین آمده، آیات بسیاری از [[قرآن]] دلالت بر [[ولایت]] و [[امامت]] و [[عصمت]] [[اهل البیت|اهل بیت]] علیهم‌السلام دارد. در این جا تنها به ذکر مواردی چند بسنده می‌شود.
-'''<I>الف) آیه تبلیغ:</I>'''
+'''<I>الف) [[آیه تبلیغ]]:</I>'''
 مطابق [[حدیث غدیر]] که حدیثی [[متواتر]] است و هیچ یک از دانشمندان [[اسلام]] در صدور آن تردید ننموده‌اند، [[پیامبر]] صلی الله علیه و آله در آخرین [[حج]] خود با نام [[حجة الوداع|حجةالوداع]]، [[حضرت علی]] علیه‌السلام را از طرف [[خدا]] به عنوان [[خلیفه]]، وصی و [[امام]] پس از خود معرفی نمود. در نقل‌های [[شیعه|شیعی]] این روایت، پیامبر بر این مسئله تاکید می‌کنند که امامت و ولایت را تا [[روز قیامت]] در نسل خود باقی می‌گذارند.
-خداوند در «[[آیه تبلیغ]]» که در این روز بر پیامبر اکرم نازل شد، ایشان را مأمور به ابلاغ این پیام نموده است می فرماید:
+خداوند در «آیه تبلیغ» که در این روز بر پیامبر اکرم نازل شد، ایشان را مأمور به ابلاغ این پیام نموده است می فرماید:
 «يَا أَيهَُّا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايهَْدِى الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ»؛ ([[سوره مائده]]/ 67) اى پيغمبر، آنچه از خدا بر تو نازل شد (به خلق) برسان كه اگر نرسانى تبليغ [[رسالت]] و اداء وظيفه نكرده اى و خدا تو را از (شر) مردمان محفوظ خواهد داشت، (و دل قوى دار كه) خدا كافران را (به هيچ راه موفقيتى) راهنمايى نخواهد كرد.
-'''<I>ب)</I>''' '''<I>آیه اکمال دین:</I>'''
+'''<I>ب)</I>''' '''<I>[[آیه اکمال]]:</I>'''
-همچنین در «[[آیه اکمال]]» که همان روز [[واقعه غدیر|غدیر]] نازل گردید، اتمام نعمت و اکمال دین را با این واقعه می‌داند و می فرماید:
+همچنین در «آیه اکمال» که همان روز [[واقعه غدیر|غدیر]] نازل گردید، اتمام نعمت و اکمال دین را با این واقعه می‌داند و می فرماید:
 «... الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً»؛ ([[سوره مائده]]/ 3) امروز دین شما را به حد کمال رساندم و نعمت را بر شما تمام کردم و بهترين آيين را كه [[اسلام]] است برايتان برگزيدم.
-'''<I>ج)</I>''' '''<I>آیه ولایت:</I>'''
+'''<I>ج)</I>''' '''<I>[[آیه ولایت]]:</I>'''
-روزی [[حضرت علی]] علیه‌السلام در [[نماز]]، انگشتر خود را به سائلی بخشیدند که این آیه معروف به «[[آیه ولایت]]» نازل گردید: «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ»؛ ([[سوره مائده]]/ 55) ولىّ امر و ياور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانى خواهند بود كه نماز به پا داشته و به فقرا در حال ركوع [[زكات]] مى دهند.
+روزی [[حضرت علی]] علیه‌السلام در [[نماز]]، انگشتر خود را به سائلی بخشیدند که این آیه نازل گردید: «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ»؛ ([[سوره مائده]]/ 55) ولىّ امر و ياور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانى خواهند بود كه نماز به پا داشته و به فقرا در حال ركوع [[زكات]] مى دهند.
 به اتفاق مفسران، مراد از جمله «وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ ...» [[امام على]] عليه‌السلام است.
-'''<I>د) آیه</I>''' '''<I>اولی‌الامر:</I>'''
+'''<I>د) [[آیه اولی الامر|آیه]]</I>''' [[آیه اولی الامر|'''<I>اولی‌الامر</I>''']]'''<I>:</I>'''
 هنگامی که آیه‌ «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي‌الْأَمْرِ مِنْكُم ...» ([[سوره نساء]]/ 59) نازل گردید، [[جابر بن عبدالله انصاری|جابر انصاری]] از پیامبر صلی الله علیه و آله سؤال نمود: یا رسول ‌الله، ما خدا و رسول او را شناخته‌ایم، لازم است که «[[اولی الأمر]]» را نیز بشناسیم.
@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 پیامبر اکرم پاسخ داد: ای جابر، آنان جانشینان من و [[ائمه اطهار|امامان]] بعد از من‌اند. نخستین آنان [[امام علی علیه السلام|علی ابن ابیطالب]] است و سپس به ترتیب: [[امام حسن علیه السلام|حسن بن علی]]، [[امام حسین علیه السلام|حسین بن علی]]، [[امام سجاد علیه السلام|علی بن حسین]]، [[امام باقر علیه السلام|محمد بن علی]]، که در [[تورات]] به "باقر" معروف است و تو در هنگام پیری او را خواهی دید و هر وقت او را دیدی، سلام مرا به او برسان. پس از محمد بن علی نیز به ترتیب، [[امام صادق علیه السلام|جعفر بن محمد]]، [[امام موسی کاظم علیه السلام|موسی بن جعفر]]، [[امام رضا علیه السلام|علی بن موسی]]، [[امام جواد علیه السلام|محمد بن علی]]، [[امام هادی علیه السلام|علی بن محمد]]، [[امام حسن عسکری علیه السلام|حسن بن علی]] و پس از ایشان فرزندش می‌باشد که هم‌نام (محمد) و هم‌ [[کنیه]] من (ابوالقاسم) است. اوست که از نظر مردم پنهان می‌شود و [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]] او طولانی می‌گردد تا آن جا که فقط افرادی که [[ایمان]] راسخ دارند، بر عقیده‌ی به او باقی می‌مانند.<ref>عوالی اللئالی، ابن ابی الجمهور احسائی، الجمله الثانیه: فی الاحادیث المتعلقة بالعلم و اهله و حاملیه، حدیث 120.</ref>
-'''<I>ه)</I>''' '''<I>آیه تطهیر</I>''' '''<I>و</I>''' '''<I>عصمت اهل بیت:</I>'''
+'''<I>ه)</I>''' '''<I>[[آیه تطهیر]]:</I>'''
 از آنجا که [[گناه]]، [[ظلم]] به نفس است، پس مطابق با آیه ذیل، [[امامت]] جز [[معصوم]] به کس دیگری نمی‌رسد: «وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لايَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ»؛ ([[سوره بقره]]/ 124) و (به ياد آر) هنگامى كه خدا ابراهيم را به امورى امتحان فرمود و او همه را به جاى آورد، خدا به او گفت: من تو را به پيشوايى خلق برگزينم، ابراهيم عرض كرد: به فرزندان من چه؟ فرمود: عهد من به مردم ستمكار نخواهد رسيد.
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 موافق اخبار [[شيعه]] و [[اهل سنت]]، مراد از «[[اهل البیت]]» در این آیه، [[پیامبر اسلام|پيغمبر]] و [[امام علی علیه السلام|على]] و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]] و [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسين]] عليهم‌السلام است. یکی از دلایل این سخن، «[[آیه مباهله]]» است که در ادامه ذکر می شود.
-'''<I>و) آیه مباهله:</I>'''
+'''<I>و) [[آیه مباهله]]:</I>'''
-«فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنفُسنَا وَ أَنفُسکُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلی الْکاذِبِینَ»؛ به آنان (مسیحیان نجران) بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت می‌کنیم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت می‌کنیم شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت می‌کنیم شما نیز از نفوس خود را؛ آنگاه مباهله می‌کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می‌دهیم. ([[سوره آل عمران]]/61)
+«فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنفُسنَا وَ أَنفُسکُمْ ثُمَّ نَبْتهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلی الْکاذِبِینَ»؛ به آنان (مسیحیان نجران) بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت می‌کنیم شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت می‌کنیم شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت می‌کنیم شما نیز از نفوس خود را؛ آنگاه مباهله می‌کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می‌دهیم. ([[سوره آل عمران]]/ 61)
 [[اسباب نزول|شأن نزول]] این آیه که [[شیعه]] و [[اهل سنت]] در مورد آن اتفاق نظر دارند، یکی دیگر از دلایل حقانیت [[اهل بیت]] علیهم‌السلام است. در کتاب «[[اسباب النزول (واحدی)|اسباب نزول]]» واحدی از علمای اهل سنت در قرن پنجم هجری چنین آمده است: «عاقب و سيد در رأس هيأت [[نجران|نجرانى]] نزد پيغمبر صلی الله علیه و آله آمدند و پيغمبر آن دو را به [[اسلام]] دعوت كرد. گفتند: ما پيش از تو تسليم خدا بوده ايم. فرمود [[دروغ]] مى گوييد، مى خواهيد بگويم چه چيز شما را مانع از مسلمان شدن است؟ گفتند: بگو، فرمود: صليب دوستى و [[شراب خواری|شرابخوارى]] و گوشت خوك خوردن و آن دو را دعوت به [[مباهله پیامبر اسلام با مسیحیان نجران|مباهله]] (ملاعنه) كرد و قرار شد فردا صبح بيايند. صبح، پيغمبر صلی الله علیه و آله دست [[امام علی علیه السلام|على]] و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|فاطمه]] و [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسين]] عليهم‌السلام را گرفت و به دنبال عاقب و سيد فرستاد. آنها دعوت (به مباهله) را اجابت نكردند، و پذيرفتند كه [[خراج]] بدهند. پيغمبر صلی الله علیه و آله فرمود قسم به آن كه مرا به حق مبعوث كرد اگر به ملاعنه حاضر مى شدند صحرا آتشباران مى شد».<ref>اسباب نزول واحدی، [[سوره آل عمران]]، ذیل آیه 61.</ref>
-[[علامه طباطبایی]] در ذیل این آیه می‌فرماید: «[[رسول خدا]] در مقام امتثال این فرمان از «انفسنا» به غیر از علی علیه‌السلام و از «نسائنا» بجز فاطمه سلام ‌الله ‌علیها و از «ابنائنا» بجز حسنین علیهماالسلام را نیاورد، معلوم می‌شود که برای کلمه اول به جز علی و برای کلمه دوم به جز فاطمه و از سوم بجز حسنین علیهم‌السلام مصداق نیافت و کانه منظور از «ابناء» و «نساء» و «انفس» همان [[اهل البیت|اهل بیت]] رسول خدا بوده، همچنان ‌که در بعضی روایات به این معنا تصریح شده، بعد از آن که رسول خدا نام‌بردگان را با خود آورد عرضه داشت: «بارالها اینان‌اند اهل بیت من»، چون این عبارت می‌فهماند پروردگارا من به‌جز اینان کسی را نیافتم تا برای مباهله دعوت کنم».
+[[علامه طباطبایی]] در ذیل این آیه می‌فرماید: «[[رسول خدا]] در مقام امتثال این فرمان از «انفسنا» به غیر از علی علیه‌السلام و از «نسائنا» بجز فاطمه سلام ‌الله ‌علیها و از «ابنائنا» بجز حسنین علیهماالسلام را نیاورد، معلوم می‌شود که برای کلمه اول به جز علی و برای کلمه دوم به جز فاطمه و از سوم بجز حسنین علیهم‌السلام مصداق نیافت و کانه منظور از «ابناء» و «نساء» و «انفس» همان «[[اهل البیت|اهل بیت]]» رسول خدا بوده، همچنان ‌که در بعضی روایات به این معنا تصریح شده، بعد از آن که رسول خدا نام‌بردگان را با خود آورد عرضه داشت: «بارالها اینان‌اند اهل بیت من»، چون این عبارت می‌فهماند پروردگارا من به‌جز اینان کسی را نیافتم تا برای مباهله دعوت کنم».
 ==حدیث ثقلین بیانگر جایگاه اهل البیت علیهم السلام==

@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 [[رده:اهل البیت]]
 [[رده:جایگاه اهل البیت]]
-[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
+[[رده: مقاله های مهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۳
سطر ۶۹:		سطر ۶۹:
	[[رده:اهل البیت]]		[[رده:اهل البیت]]
	[[رده:جایگاه اهل البیت]]		[[رده:جایگاه اهل البیت]]
		+	[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۳۱
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
		+
		+
	==آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام==		==آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۰۵
سطر ۱:		سطر ۱:
−	* '''[واقعه غدیر\|داستان غدير خم]'''
−
−	~~==جایگاه ائمه علیهم‌السلام==~~
−
	'''آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام'''		'''آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام'''

سطر ۶۸:		سطر ۶۴:

	و تاکید شده بر این که کسی نمی‌تواند بدون امام به خدا تقرب پیدا کند. (وافی، کتاب الحجه، باب من دان الله تعالی بغیر امام من الله)		و تاکید شده بر این که کسی نمی‌تواند بدون امام به خدا تقرب پیدا کند. (وافی، کتاب الحجه، باب من دان الله تعالی بغیر امام من الله)
		+	[[رده:اهل البیت]]
		+	[[رده:جایگاه اهل البیت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام'''
+==آیات نازل شده در مورد ائمه علیهم‌السلام==
 مطابق با روایات وارد شده از [[پیامبر اسلام]] و [[ائمه اطهار]] علیهم‌السلام که در کتب فریقین آمده، آیات بسیاری از [[قرآن]] دلالت بر ولایت و امامت و عصمت ائمه علیهم‌السلام دارد. در این جا تنها به ذکر مواردی چند بسنده می‌شود.
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 علامه طباطبایی در ذیل این آیه می‌فرماید: [[رسول خدا]] در مقام امتثال این فرمان از «انفسنا» به غیر از علی و از «نسائنا» بجز فاطمه سلام ‌الله ‌علیها و از «ابنائنا» بجز حسنین علیهم‌السلام را نیاورد، معلوم می‌شود. برای کلمه اول به جز علی و برای کلمه دوم به جز فاطمه سلام ‌الله ‌علیها و از سوم بجز حسنین علیهم‌السلام مصداق نیافت و کانه منظور از «ابناء» و «نساء» و «انفس» همان اهل بیت رسول خدا بوده، همچنان ‌که در بعضی روایات به این معنا تصریح شده، بعد از آن که رسول خدا نام‌بردگان را با خود آورد عرضه داشت: «بارالها اینان‌اند اهل بیت من»، چون این عبارت می‌فهماند پروردگارا من به‌جز اینان کسی را نیافتم تا برای مباهله دعوت کنم.
-'''حدیث ثقلین بیانگر جایگاه اهل البیت علیهم السلام:'''
+==حدیث ثقلین بیانگر جایگاه اهل البیت علیهم السلام==
 مطابق با روایات پیامبر در واپسین روزهای عمر شریف خویش به عنوان وصیتی همیشگی برای امت خود فرمودند: «إنّي تاركٌ فيكم الثّقلين كتاب الله و عترتي لن يفترقا حتّي يردا عليّ الحوض ما إن تمسّكتم بهما لن تضّلوا و لن تزّلوا؛ من در ميان شما امت دو چيز نفيس وزين و گرانبهايي را باقي گذرنده‌ام كه كتاب خدا و عترت من، كه اهل بيت منند، كه اين دو هرگز از همديگر جدا نمي‌شوند تا وقتي كه بر من نزد حوض كوثر وارد شوند».
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 لازم به ذکر است صحت حدیث ثقلین از نظر فریقین در رساله‌ای که «دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه» در [[مصر]] در این مورد چاپ نموده به اثبات رسیده ‌است. این [[حدیث]] علاوه بر امامت ائمه علیهم‌السلام، اثبات اتصال [[قرآن]] و [[اهل بیت]] علیهم‌السلام را می‌نماید و نشان می‌دهد که قرآن را به تنهایی بدون اهل بیت علیهم‌السلام نمی‌توان فهمید.
-'''وجوب اطاعت ائمه علیهم‌السلام در روایات:'''
+==وجوب اطاعت ائمه علیهم‌السلام در روایات==
 مطابق با آیه ولایت ([[سوره نساء]]/ 59) و آیه اطاعت ([[سوره مائده]]/ 55)،اطاعت ائمه علیهم‌السلام را خداوند واجب نموده است. همچنین خدا در قرآن امر به بودن با صادقین نموده: «کونوا مع الصادقین؛ که بالاترین مصداق صادقون ائمه علیهم‌السلام هستند». (سوره مائده/ 119)