ثواب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۳

2026-04-02T08:13:40Z

Mohammadi در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۸

2026-01-20T06:18:26Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-22T12:57:26Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۶

2022-05-31T11:16:02Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴

2022-05-31T10:44:27Z

Aghajani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۵

2020-02-12T06:45:52Z

Aghajani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۳

2020-02-12T06:43:28Z

سید مهدی خدایی: 7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-11-19T15:29:49Z

7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Goodosuser: اصلاح ی در میمانند که بدون نقطه به نظر می رسید در صفحه اصلی.(بر جاى مى‏مانند)

2015-04-14T21:43:34Z

اصلاح ی در میمانند که بدون نقطه به نظر می رسید در صفحه اصلی.(بر جاى مى‏مانند)

Zamani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۲۸

2015-04-13T06:28:05Z

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 جزای اعمال نیک مثل:
-*{{متن قرآن|«...وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا}}<ref>[[آیه 46 سوره کهف|سوره کهف،آیه ۴۶.]]</ref>؛... و کردارهاى نیک که همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و امید بستن به آنها نیکوتر است».
+*«{{متن قرآن|... وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا}}<ref>[[آیه 46 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۴۶.]]</ref>؛ ... و کردارهاى نیک که همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و امید بستن به آنها نیکوتر است».
-*{{متن قرآن|«...وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ...»}}<ref>[[آیه 195 سوره آل عمران|سوره آل عمران،آیه ۱۹۵.]]</ref>؛...و آنان را در بهشت هایى که در آن نهرها جارى است داخل مى‌کنم. این پاداشى است از جانب خدا و پاداش نیکو نزد خداست...».
+*«{{متن قرآن|... وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ...»}}<ref>[[آیه 195 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۹۵.]]</ref>؛ ... و آنان را در بهشت هایى که در آن نهرها جارى است داخل مى‌کنم. این پاداشى است از جانب خدا و پاداش نیکو نزد خداست ...».
 و جزای اعمال بد مثل:
-*{{متن قرآن|«هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ}}<ref>[[آیه 36 سوره مطففین|سوره مطففین،آیه ۳۶.]]</ref>؛آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند».
+*«{{متن قرآن|هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ}}<ref>[[آیه 36 سوره مطففین|سوره مطففین، آیه ۳۶.]]</ref>؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند».
-*{{متن قرآن|«...فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ...»}}<ref>[[آیه 153 سوره آل عمران|سوره آل عمران،آیه ۱۵۳.]]</ref>؛...جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی...».
+*«{{متن قرآن|... فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ ...»}}<ref>[[آیه 153 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۵۳.]]</ref>؛ ... جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی ...».
 ==ثواب در اصطلاح متکلمین==
 در اصطلاح اهل [[علم کلام|کلام]]، آنچه در برابر اعمال به بندگان می دهند سه قسم است؛ اگر بنده مستحق آن نباشد «تفضّل» است و اگر مستحق باشد، بر عمل اختیاری «ثواب» است و بر غیر اختیاری «عوَض»؛ مثلا عبادتی که زندگان برای اموات بجای آرند، آنچه به میّت رسد تفضل است، چون استحقاق ندارد و آنچه به زنده که خود عمل کرده است دهند ثواب است، و آنچه در برابر فقر و بیماری و امثال آن دهند عوض است.
-استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به [[اختیار]] خود، بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود {{متن قرآن|«...كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۱۲.]]</ref>.
+استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به [[اختیار]] خود، بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود {{متن قرآن|«... كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۲.]]</ref>.
 [[اشاعره]] گویند ثواب مطلقا تفضل است و هیچ کس استحقاق ندارد، مبنی بر اصل خویش که [[حسن و قبح عقلی]] را انکار دارند و چون اصل آنان را قبول نکرده ایم، فرع را نیز نمی پذیریم.<ref> نثر طوبی، علامه شعرانی، ذیل واژه "ثوب"، ج۱، ص۱۲۰. </ref>

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 جزای اعمال نیک مثل:
-*{{متن قرآن|«وَ الْباقِیاتُ الصَّالِحاتُ خَیرٌ عِنْدَ رَبِّک ثَواباً ...»}} ([[سوره کهف|کهف]]/۴۶)؛ و کردارهاى نیک که همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و امید بستن به آنها نیکوتر است.
+*{{متن قرآن|«...وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا}}<ref>[[آیه 46 سوره کهف|سوره کهف،آیه ۴۶.]]</ref>؛... و کردارهاى نیک که همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و امید بستن به آنها نیکوتر است».
-*{{متن قرآن|«وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِاللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّواب‌»}} ([[سوره آل عمران|آل عمران]]/۱۹۵)؛ و آنان را در بهشتهایى که در آن نهرها جارى است داخل مى‌کنم. این پاداشى است از جانب خدا و پاداش نیکو نزد خداست.
+*{{متن قرآن|«...وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ...»}}<ref>[[آیه 195 سوره آل عمران|سوره آل عمران،آیه ۱۹۵.]]</ref>؛...و آنان را در بهشت هایى که در آن نهرها جارى است داخل مى‌کنم. این پاداشى است از جانب خدا و پاداش نیکو نزد خداست...».
 و جزای اعمال بد مثل:
-*{{متن قرآن|«هَلْ ثُوِّبَ الْکفَّارُ مَا کانُوا یفْعَلُونَ»}} ([[سوره مطففین|مطففین]]/۳۶)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند.
+*{{متن قرآن|«هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ}}<ref>[[آیه 36 سوره مطففین|سوره مطففین،آیه ۳۶.]]</ref>؛آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند».
-*{{متن قرآن|«فَأَثَابَکمْ غَمًّا بِغَمٍّ»}} (آل عمران/۱۵۳)؛ جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی.
+*{{متن قرآن|«...فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ...»}}<ref>[[آیه 153 سوره آل عمران|سوره آل عمران،آیه ۱۵۳.]]</ref>؛...جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی...».
 ==ثواب در اصطلاح متکلمین==
 در اصطلاح اهل [[علم کلام|کلام]]، آنچه در برابر اعمال به بندگان می دهند سه قسم است؛ اگر بنده مستحق آن نباشد «تفضّل» است و اگر مستحق باشد، بر عمل اختیاری «ثواب» است و بر غیر اختیاری «عوَض»؛ مثلا عبادتی که زندگان برای اموات بجای آرند، آنچه به میّت رسد تفضل است، چون استحقاق ندارد و آنچه به زنده که خود عمل کرده است دهند ثواب است، و آنچه در برابر فقر و بیماری و امثال آن دهند عوض است.
-استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به [[اختیار]] خود، بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود {{متن قرآن|«کتبَ عَلی نفسِه الرحمة»}}. ([[سوره انعام|انعام]]/۱۲)
+استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به [[اختیار]] خود، بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود {{متن قرآن|«...كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۱۲.]]</ref>.
 [[اشاعره]] گویند ثواب مطلقا تفضل است و هیچ کس استحقاق ندارد، مبنی بر اصل خویش که [[حسن و قبح عقلی]] را انکار دارند و چون اصل آنان را قبول نکرده ایم، فرع را نیز نمی پذیریم.<ref> نثر طوبی، علامه شعرانی، ذیل واژه "ثوب"، ج۱، ص۱۲۰. </ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۷
سطر ۷۵:		سطر ۷۵:
	\|رده= دارد		\|رده= دارد
	}}		}}
		+	{{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-ثواب در لغت جزا است بر عمل نیک یا بد، و در اصطلاح جزای نیک است.
+«ثواب» در لغت به معنای جزا است بر عمل نیک یا بد، و در اصطلاح جزای نیک است.
 ==ثواب در قرآن==
-ثواب به جزاى اعمال نيک و بد هر دو اطلاق شده است.
+«ثواب» در [[قرآن|قرآن کریم]] به جزاى اعمال نيک و بد، هر دو اطلاق شده؛ هرچند بیشتر برای جزای نیکو به کار رفته است.<ref> [[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قران کریم، [[علامه شعرانی]]، ذیل واژه "ثوب" (ج1، ص120)/ [[قاموس قرآن]]، سید علی اکبر قرشی، ج‌1، ص321</ref>
-جزای اعمال نیک مثل :
+جزای اعمال نیک مثل:
-وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً ... ([[سوره كهف|کهف]]/46)؛ و كردارهاى نيک كه همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و اميد بستن به آنها نيكوتر است.
+* «وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً ...» ([[سوره كهف|کهف]]/46)؛ و كردارهاى نيک كه همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و اميد بستن به آنها نيكوتر است.
-{{متن قرآن|«وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّواب‌»}} ([[سوره آل عمران|آل عمران]]/195)؛ و آنان را در بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است داخل مى‌كنم. اين پاداشى است از جانب خدا و پاداش نيكو نزد خداست.
+و جزای اعمال بد مثل:
-و جزای اعمال بد مثل :
+* {{متن قرآن|«هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ»}} ([[سوره مطففین|مطففین]]/36)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند.
-{{متن قرآن|«هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ»}} ([[سوره مطففین]]/آیه36)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند.
+==ثواب در اصطلاح متکلمین==
+در اصطلاح اهل [[علم کلام|کلام]] آنچه در برابر اعمال به بندگان می دهند سه قسم است؛ اگر بنده مستحق آن نباشد «تفضّل» است و اگر مستحق باشد، بر عمل اختیاری «ثواب» است و بر غیر اختیاری «عوَض»؛ مثلا عبادتی که زندگان برای اموات بجای آرند، آنچه به میت رسد تفضل است، چون استحقاق ندارد و آنچه به زنده که خود عمل کرده است دهند ثواب است، و آنچه در برابر فقر و بیماری و امثال آن دهند عوض است.
-==ثواب در اصطلاح متکلمین==
+استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به اختیار خود، بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود «کتبَ علی نفسه الرحمة».
-==پاداش دهنده==
+[[اشاعره]] گویند ثواب مطلقا تفضل است و هیچ کس استحقاق ندارد، مبنی بر اصل خویش که [[حسن و قبح عقلی]] را انکار دارند و چون اصل آنان را قبول نکرده ایم، فرع را نیز نمی پذیریم.<ref> [[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قران کریم، علامه شعرانی، ذیل واژه "ثوب" (ج1، ص120) </ref>
-خدای متعال در راستای مصلحت بندگان، تکالیفی الزامی و غیرالزامی بر عهده آنان نهاده است. بندگان با عمل به این تکالیف هیچ گونه حقی بر خدا پیدا نمی‌کنند؛ لیکن خدای مهربان چنین بندگانی را مشمول فضل و کرم خویش قرار داده و برای اعمال نیک آنان پاداش مقرّر کرده است.<ref>المقنعة/ 30 و 284.</ref>
+==ثواب دهنده و گیرنده==
-==پاداش گیرنده==
+[[الله|خدای متعال]] در راستای مصلحت بندگان، تکالیفی الزامی و غیرالزامی بر عهده آنان نهاده است. بندگان با عمل به این تکالیف هیچ گونه حقی بر خدا پیدا نمی‌کنند؛ لیکن خدای مهربان چنین بندگانی را مشمول فضل و کرم خویش قرار داده و برای اعمال نیک آنان پاداش مقرّر کرده است.<ref>المقنعة/ 30 و 284.</ref>
-هر کسی که توفیق انجام دادن عمل نیک و محبوب خداوند متعال را پیدا کند، مستحق پاداش است؛<ref>المیزان 3/127 و 8/107.</ref>لیکن پاداش اخروی تنها به مؤمنان اختصاص دارد.<ref>المقنعة/701؛ النهایة/666.</ref>
+هر کسی که توفیق انجام دادن عمل نیک و محبوب خداوند متعال را پیدا کند، مستحق پاداش است؛<ref>المیزان 3/127 و 8/107.</ref> لیکن پاداش اخروی تنها به مؤمنان اختصاص دارد.<ref>المقنعة/701؛ النهایة/666.</ref>
-==عمل مورد پاداش==
+==عمل مورد ثواب==
-هر عمل صالح و محبوب و مطلوب خداوند از عبادات و طاعات، خواه واجب باشد یا مستحب؛ از افعال جوارحی باشد همچون [[نماز]] یا از افعال قلبی همچون اعتقادات صحیح و محبوب خداوند.
+هر عمل صالح و محبوب و مطلوب خداوند از عبادات و طاعات، خواه [[واجب]] باشد یا [[مستحب]]؛ از افعال جوارحی باشد همچون [[نماز]] یا از افعال قلبی همچون اعتقادات صحیح و محبوب خداوند.
-نیّت کار خیر، هر چند نیت کننده توفیق به جا آوردن آن را نیابد، پاداش دارد؛<ref>وسائل الشیعة 1/49.</ref>بلکه اعمال مباحی که به قصد قربت انجام می‌گیرد مانند خوردن برای توانمندی بر عبادت، خوابیدن جهت رفع خستگی و کسب نشاط برای طاعت نیز دارای ثواب است.<ref>اصطلاحات الاصول/ 276.</ref>
+[[نیت|نیّت]] کار خیر، هر چند نیت کننده توفیق به جا آوردن آن را نیابد، پاداش دارد؛<ref>وسائل الشیعة 1/49.</ref> بلکه اعمال [[مباح|مباحی]] که به قصد قربت انجام می‌گیرد، مانند خوردن برای توانمندی بر [[عبادت]]، خوابیدن جهت رفع خستگی و کسب نشاط برای طاعت، نیز دارای ثواب است.<ref>اصطلاحات الاصول/ 276.</ref>
 ==شرایط ثواب==
-قصد قربت و [[ایمان]] دو شرط پاداش است و بدون آن دو پاداشی به صاحب عمل تعلّق نمی‌گیرد.<ref>وسائل‌الشیعة 1/46 و 118.</ref> بنده اگر به قصد ثواب عبادتی انجام دهد از دو صورت بیرون نیست؛ زیرا تحصیل ثواب یا داعی بر [[عبادت]] است؛ یعنی عبادت به قصد اطاعت و امتثال انجام می‌گیرد و داعی و باعث آن تحصیل ثواب است و یا عبادت به قصد ثواب بردن به‌جا آورده می‌شود نه به قصد امتثال. عبادت در صورت اوّل، صحیح و دارای ثواب است؛ لیکن در صورت دوم، بطلان عمل و عدم ترتّب ثواب بر آن به مشهور نسبت داده شده است.<ref>جواهرالکلام 2/87.</ref>
+قصد قربت و [[ایمان]]، دو شرط پاداش است و بدون آن دو پاداشی به صاحب عمل تعلّق نمی‌گیرد.<ref>وسائل‌الشیعة 1/46 و 118.</ref> بنده اگر به قصد ثواب عبادتی انجام دهد از دو صورت بیرون نیست؛ زیرا تحصیل ثواب یا داعی بر [[عبادت]] است؛ یعنی عبادت به قصد اطاعت و امتثال انجام می‌گیرد و داعی و باعث آن تحصیل ثواب است و یا عبادت به قصد ثواب بردن به‌جا آورده می‌شود نه به قصد امتثال. عبادت در صورت اوّل، صحیح و دارای ثواب است؛ لیکن در صورت دوم، بطلان عمل و عدم ترتّب ثواب بر آن به مشهور نسبت داده شده است.<ref>جواهرالکلام 2/87.</ref>
 ==مراتب ثواب==
-افزایش یا کاهش ثواب معلول عواملی چند است، از جمله: نیّت که میزان خلوص آن در افزایش یا کاهش ثواب دخیل است؛<ref>وسائل الشیعة 1/62.</ref> دشواری عمل. عمل دشوارتر دارای ثواب برتر است؛<ref>المراسم العلویة/263.</ref>زمان، مانند [[عبادت]] در ماه [[رمضان]]، به ویژه [[شب قدر]]<ref>وسائل الشیعة 15/303.</ref>شب [[عید فطر]] و [[عید قربان]]<ref>7/ 478</ref>و هنگام سحر<ref>الجامع للشرائع/ 635؛ عدة الداعی/ 193</ref>که موجب افزایش پاداش می‌گردد و مکان، همچون مسجد،<ref>وسائل الشیعة 5/ 239 و251.</ref>بویژه مسجدالحرام و مشاهد مشرّفه<ref>العروة‌الوثقی 1/596؛ وسائل الشیعة 5/262.</ref> که عبادت در آنها ثواب بیشتری دارد.
+افزایش یا کاهش ثواب معلول عواملی چند است، از جمله:
 ==اهدای ثواب==
-انجام دادن [[عبادت]] و اهدای ثواب آن به مؤمنان، به ویژه معصومان علیهم السّلام و عالمان ربّانی مستحب است و ثواب عمل اهدایی به ایشان خواهد رسید.<ref>مختلف الشیعة 3/453؛ الدروس‌الشرعیة2/17؛ کشف‌الغطاء3/464-465.</ref>انشاءاللّه.
+انجام دادن [[عبادت]] و اهدای ثواب آن به مؤمنان، به ویژه [[اهل البیت|معصومان]] علیهم السّلام و عالمان ربّانی، مستحب است و ثواب عمل اهدایی به ایشان خواهد رسید.<ref>مختلف الشیعة 3/453؛ الدروس‌الشرعیة2/17؛ کشف‌الغطاء3/464-465.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۶: @@
 ==منابع==
-* جمعى از پژوهشگران زیر نظر [[سید محمود هاشمى شاهرودى]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]، جلد 2، صص 695-694.
-* [[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قران کریم، [[علامه شعرانی]]، ذیل واژه "ثوب"
+*[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]، ج 2، ص 695-694.
-* [[قاموس قرآن]]، [[سید علی اکبر قرشی]]
+*[[نثر طوبی (کتاب)|نثر طوبی؛ دائرة المعارف لغات قران کریم]]، علامه شعرانی، ذیل واژه "ثوب".
 [[رده:اعتقادات]]
@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۹: @@
 |رده= دارد
 }}

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 و جزای اعمال بد مثل :
-{{متن قرآن|«هل ثوب الکفار ما کانوا یعلمون»}} ([[سوره مطففین]]/آیه36)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند.
+{{متن قرآن|«هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ»}} ([[سوره مطففین]]/آیه36)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند.
-{{متن قرآن|«فاثابکم غماً بغم»}} (سوره آل عمران /آیه145)؛ جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی
+{{متن قرآن|«فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ»}} (سوره آل عمران /آیه153)؛ جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی
 اما بیشتر در [[قرآن]] بر جزای نیکو اطلاق شده است.<ref> [[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قران کریم، [[علامه شعرانی]]، ذیل واژه "ثوب" (ج1، ص120)/ [[قاموس قرآن]]، سید علی اکبر قرشی، ج‌1، ص321</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ثواب در لغت جزا است بر عمل نیک یا بد، و در اصطلاح جزای نیک است.
@@ سطر ۵۸: / سطر ۶۰: @@
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:معاد]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==ثواب در قرآن==
-ثواب بجزاى اعمال نيك و بد هر دو اطلاق شده است.
+ثواب به جزاى اعمال نيک و بد هر دو اطلاق شده است.
 جزای اعمال نیک مثل :
-وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً ... ([[سوره كهف|کهف]]/46)؛ و كردارهاى نيك كه همواره بر جاى مى‌مانند نزد پروردگارت بهتر و اميد بستن به آنها نيكوتر است.
+وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً ... ([[سوره كهف|کهف]]/46)؛ و كردارهاى نيک كه همواره بر جاى می‌مانند نزد پروردگارت بهتر و اميد بستن به آنها نيكوتر است.
 وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّواب‌ ([[سوره آل عمران|آل عمران]]/195)؛ و آنان را در بهشتهايى كه در آن نهرها جارى است داخل مى‌كنم. اين پاداشى است از جانب خدا و پاداش نيكو نزد خداست.
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 و جزای اعمال بد مثل :
-«هل ثوب الکفار ما کانوا یعلمون» ([[سوره مطففین]]/آیه36)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند
+«هل ثوب الکفار ما کانوا یعلمون» ([[سوره مطففین]]/آیه36)؛ آیا جزا داده شدند کفار آنچه عمل می کردند.
 «فاثابکم غماً بغم» (سوره آل عمران /آیه145)؛ جزا داد شما را اندوهی در مقابل اندوهی
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==ثواب در اصطلاح متکلمین==
-در اصطلاح اهل کلام آنچه در برابر اعمال به بندگان می دهند سه قسم است. اگر بنده مستحق آن نباشد [[تفضل]] است و اگر مستحق باشد بر عمل اختیاری ثواب است و بر غیر اختیاری [[عوض]] مثلا عبادتی که زندگان برای اموات بجای آرند آنچه بمیت رسد تفضل است چون استحقاق ندارد و آنچه به زنده که خود عمل کرده است دهند ثواب است و آنچه در برابر فقر و بیماری و امثال آن دهند عوض است. استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به اختیار خود بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود «کتب علی نفسه الرحمة» [[اشاعره]] گویند ثواب مطلقا تفضل است و هیچکس استحقاق ندارد مبنی بر اصل خویش که حسن و قبح عقلی را انکار دارند و چون اصل آنان را قبول نکرده ایم فرع را نیز نمی پذیریم.<ref> [[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قران کریم، علامه شعرانی، ذیل واژه "ثوب" (ج1، ص120) </ref>
+در اصطلاح اهل کلام آنچه در برابر اعمال به بندگان می دهند سه قسم است. اگر بنده مستحق آن نباشد [[تفضل]] است و اگر مستحق باشد بر عمل اختیاری ثواب است و بر غیر اختیاری [[عوض]] مثلا عبادتی که زندگان برای اموات به جای آرند آنچه به میت رسد تفضل است چون استحقاق ندارد و آنچه به زنده که خود عمل کرده است دهند ثواب است و آنچه در برابر فقر و بیماری و امثال آن دهند عوض است. استحقاق ثواب از آن جهت است که چون بنده برای اطاعت امر مولی رنجی کشد به اختیار خود بر مولاست آن رنج را پاداش دهد و در مذهب کریمان این پاداش واجب است و خداوند فرمود «کتب علی نفسه الرحمة» [[اشاعره]] گویند ثواب مطلقا تفضل است و هیچ کس استحقاق ندارد مبنی بر اصل خویش که حسن و قبح عقلی را انکار دارند و چون اصل آنان را قبول نکرده ایم فرع را نیز نمی پذیریم.<ref> [[نثر طوبی]]: دائرة المعارف لغات قران کریم، علامه شعرانی، ذیل واژه "ثوب" (ج1، ص120) </ref>
 ==پاداش دهنده==