توّاب (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۵ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۲

2026-04-05T09:52:29Z

Mohammadi در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۴

2026-01-20T11:04:29Z

Mohammadi در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۷

2026-01-20T10:57:04Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T08:33:23Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۹

2022-11-29T06:19:49Z

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۱۴

2014-08-24T04:14:00Z

Zamani: توّاب را به توّاب (اسم الله) منتقل کرد

2014-08-20T07:19:33Z

توّاب را به توّاب (اسم الله) منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۳

2013-02-27T07:13:31Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} توّاب، از اسما و ...' ایجاد کرد

2013-02-17T13:22:25Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} توّاب، از اسما و ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

توّاب، از اسما و صفات ويژه خداوند<ref> التّبيان، ج‌1، ص‌172. </ref> و به معناى رجوع‌كننده به بنده‌اش با فضل و رحمت خويش است، هر گاه بنده‌اش به طاعت او باز گردد و از گناهش پشيمان شود، و هر اندازه توبه بنده تكرار شود، پذيرش او تكرار مى‌شود.<ref> الأسماء و الصّفات، بيهقى، ص‌78. </ref>

...اِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيم. بقره‌(2)‌37

...اِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيم. بقره‌(2)‌54

...اِنَّكَ اَنتَ التَّوّابُ الرَّحيم. بقره‌(2)‌128

...واَنَا التَّوّابُ الرَّحيم. بقره‌(2)‌160

...اِنَّ اللّهَ كَانَ تَوّابـًا رَحيما. نساء‌(4)‌16

...لَوَجَدوا اللّهَ تَوّابـًا رَحيمـا. نساء‌(4)‌64

...واَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيم. توبه‌(9)‌104

...اِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيم. توبه‌(9)‌118

...واَنَّ اللّهَ تَوّابٌ حَكيم. نور‌(24)‌10

...اِنَّ اللّهَ تَوّابٌ رَحيم. حجرات‌(49)‌12

...اِنَّهُ كانَ تَوّابا. نصر‌(110)‌3

== پانویس ==
{{پانویس}}

== منابع ==
فرهنگ قرآن، ج 9 .

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «توّاب»، از اسماء و صفات ویژه [[خداوند]] سبحان<ref>التّبیان، ج‌۱، ص‌۱۷۲.</ref> و به معناى رجوع‌کننده به بنده‌اش با فضل و رحمت خویش است، هر گاه بنده‌اش به طاعت او بازگردد و از گناهش پشیمان شود و هر اندازه [[توبه]] بنده تکرار شود، پذیرش او تکرار مى‌شود.<ref>الأسماء والصّفات، بیهقى، ص‌۷۸.</ref>
-واژه تواب در [[قرآن|قرآن کریم]]، یازده بار آمده و در همه موارد به عنوان وصف خدا به کار رفته است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>[[آیه 37 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۳۷.]]</ref>؛آدم کلماتى را از خدا اخذ کرد، و خدا از طریق رحمت به او بازگشت، او توبه پذیر و مهربان است».<ref>فاعل «تابَ» ضمیر مستتر است که به خدا بر مى گردد و مقصود از ضمیر مجرور یعنى «علیه» خود آدم است.</ref>
+واژه تواب در [[قرآن|قرآن کریم]]، یازده بار آمده و در همه موارد به عنوان وصف خدا به کار رفته است، چنان که مى فرماید: «{{متن قرآن|فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>[[آیه 37 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۳۷.]]</ref>؛ آدم کلماتى را از خدا اخذ کرد، و خدا از طریق رحمت به او بازگشت، او توبه پذیر و مهربان است».<ref>فاعل «تابَ» ضمیر مستتر است که به خدا بر مى گردد و مقصود از ضمیر مجرور یعنى «علیه» خود آدم است.</ref>
 [[ابن فارس]] مى گوید: واژه «توب» حاکى از «رجوع» است؛ مى گویند: «تاب من ذنبه» از [[گناه]] خود بازگشت، و کلمه «توب» و «توبه» به یک معنى است، چنان که مى گویند: «و قابل التوب».
-حقیقت توبه همان وداع با گذشته است، همراه با پشیمانى و ندامت، آن گاه که ندامت سود بخشد. هرگاه فعل «تاب» با حرف «مِن» یا «إلى» استعمال شود، به معنى توبه کردن است؛ چنان که در [[حدیث]] وارد شده: «التائب مِن ذنبه کمَن لا ذنبَ لَه» و در قرآن نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«...وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}<ref>[[آیه 31 سوره نور|سوره نور،آیه ۳۱.]]</ref>.
+حقیقت توبه همان وداع با گذشته است، همراه با پشیمانى و ندامت، آن گاه که ندامت سود بخشد. هرگاه فعل «تاب» با حرف «مِن» یا «إلى» استعمال شود، به معنى توبه کردن است؛ چنان که در [[حدیث]] وارد شده: «التائب مِن ذنبه کمَن لا ذنبَ لَه» و در قرآن نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}<ref>[[آیه 31 سوره نور|سوره نور، آیه ۳۱.]]</ref>.
-اما هرگاه با حرف «عَلى» به کار رود، به معنى رجوع با رحمت است که کنایه از توبه پذیرى مى باشد و در [[آیه]] مربوط به توبه [[حضرت آدم]]، جمله «فتاب علیه» به همین معنى است؛ همچنان که «تواب» در مورد خدا به معنى توبه پذیرى است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>[[آیه 54 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۵۴.]]</ref>؛...این کار براى شما نزد آفریدگارتان نیک است،او از در مهربانى به سوى شما بازگشته (توبه شما را پذیرفته است)، او بسیار توبه پذیر و مهربان است».<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج۲ ص۱۶۷.</ref>
+اما هرگاه با حرف «عَلى» به کار رود، به معنى رجوع با رحمت است که کنایه از توبه پذیرى مى باشد و در [[آیه]] مربوط به توبه [[حضرت آدم]]، جمله «فتاب علیه» به همین معنى است؛ همچنان که «تواب» در مورد خدا به معنى توبه پذیرى است، چنان که مى فرماید: «{{متن قرآن|... ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>[[آیه 54 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۵۴.]]</ref>؛... این کار براى شما نزد آفریدگارتان نیک است،او از در مهربانى به سوى شما بازگشته (توبه شما را پذیرفته است)، او بسیار توبه پذیر و مهربان است».<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج۲ ص۱۶۷.</ref>
 تعابیر دیگر از «توّاب» به عنوای وصف خداوند متعال در قرآن کریم عبارتند از:
-*{{متن قرآن|«...إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 128 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۱۲۸.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 128 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۲۸.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«... وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 160 سوره بقره|همان،آیه ۱۶۰.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 160 سوره بقره|همان، آیه ۱۶۰.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 16 سوره نساء|سوره نساء،آیه ۱۶.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 16 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۱۶.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 64 سوره نساء|همان،آیه ۶۴.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 64 سوره نساء|همان، آیه ۶۴.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 104 سوره توبه|سوره توبه،آیه ۱۰۴.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 104 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۱۰۴.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 118 سوره توبه|همان،آیه ۱۱۸.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 118 سوره توبه|همان، آیه ۱۱۸.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ»}}<ref>[[آیه 10 سوره نور|سوره نور،آیه ۱۰.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ»}}<ref>[[آیه 10 سوره نور|سوره نور، آیه ۱۰.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ»}}<ref>[[آیه 12 سوره حجرات|سوره حجرات،آیه ۱۲.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ»}}<ref>[[آیه 12 سوره حجرات|سوره حجرات، آیه ۱۲.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا»}}<ref>[[آیه 3  سوره نصر|سوره نصر،آیه ۳.]]</ref>.
+*{{متن قرآن|«... إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا»}}<ref>[[آیه 3  سوره نصر|سوره نصر، آیه ۳.]]</ref>.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 *{{متن قرآن|«... وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 160 سوره بقره|همان،آیه ۱۶۰.]]</ref>.
 *{{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 16 سوره نساء|سوره نساء،آیه ۱۶.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 64 سوره نساء|همان،آیه ۶۴.]]</ref>.. ([[سوره نساء]]/۶۴)
+*{{متن قرآن|«...لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 64 سوره نساء|همان،آیه ۶۴.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...واَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیم»}}. ([[سوره توبه]]/۱۰۴)
+*{{متن قرآن|«...وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 104 سوره توبه|سوره توبه،آیه ۱۰۴.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیم»}}. ([[سوره توبه]]/۱۱۸)
+*{{متن قرآن|«... إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 118 سوره توبه|همان،آیه ۱۱۸.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...واَنَّ اللّهَ تَوّابٌ حَکیم»}}. ([[سوره نور]]/۱۰)
+*{{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ»}}<ref>[[آیه 10 سوره نور|سوره نور،آیه ۱۰.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ تَوّابٌ رَحیم»}}. ([[سوره حجرات]]/۱۲)
+*{{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ»}}<ref>[[آیه 12 سوره حجرات|سوره حجرات،آیه ۱۲.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...اِنَّهُ کانَ تَوّابا»}}. ([[سوره نصر]]/۳)
+*{{متن قرآن|«...إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا»}}<ref>[[آیه 3  سوره نصر|سوره نصر،آیه ۳.]]</ref>.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 «توّاب»، از اسماء و صفات ویژه [[خداوند]] سبحان<ref>التّبیان، ج‌۱، ص‌۱۷۲.</ref> و به معناى رجوع‌کننده به بنده‌اش با فضل و رحمت خویش است، هر گاه بنده‌اش به طاعت او بازگردد و از گناهش پشیمان شود و هر اندازه [[توبه]] بنده تکرار شود، پذیرش او تکرار مى‌شود.<ref>الأسماء والصّفات، بیهقى، ص‌۷۸.</ref>
-واژه تواب در [[قرآن|قرآن کریم]]، یازده بار آمده و در همه موارد به عنوان وصف خدا به کار رفته است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَتَلَقّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کلِمات فَتابَ عَلَیهِ إِنَّهُ هُوَ التَوّابُ الرَّحیم»}}.([[سوره بقره]]/۳۷) آدم کلماتى را از خدا اخذ کرد، و خدا از طریق رحمت به او بازگشت، او توبه پذیر و مهربان است».<ref>فاعل «تابَ» ضمیر مستتر است که به خدا بر مى گردد و مقصود از ضمیر مجرور یعنى «علیه» خود آدم است.</ref>
+واژه تواب در [[قرآن|قرآن کریم]]، یازده بار آمده و در همه موارد به عنوان وصف خدا به کار رفته است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>[[آیه 37 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۳۷.]]</ref>؛آدم کلماتى را از خدا اخذ کرد، و خدا از طریق رحمت به او بازگشت، او توبه پذیر و مهربان است».<ref>فاعل «تابَ» ضمیر مستتر است که به خدا بر مى گردد و مقصود از ضمیر مجرور یعنى «علیه» خود آدم است.</ref>
 [[ابن فارس]] مى گوید: واژه «توب» حاکى از «رجوع» است؛ مى گویند: «تاب من ذنبه» از [[گناه]] خود بازگشت، و کلمه «توب» و «توبه» به یک معنى است، چنان که مى گویند: «و قابل التوب».
-حقیقت توبه همان وداع با گذشته است، همراه با پشیمانى و ندامت، آن گاه که ندامت سود بخشد. هرگاه فعل «تاب» با حرف «مِن» یا «إلى» استعمال شود، به معنى توبه کردن است؛ چنان که در [[حدیث]] وارد شده: «التائب مِن ذنبه کمَن لا ذنبَ لَه» و در قرآن نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«... تُوبُوا إِلَى اللّهِ جَمیعاً أَیهَا المُؤْمِنُونَ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ»}} ([[سوره نور]]/۳۱).
+حقیقت توبه همان وداع با گذشته است، همراه با پشیمانى و ندامت، آن گاه که ندامت سود بخشد. هرگاه فعل «تاب» با حرف «مِن» یا «إلى» استعمال شود، به معنى توبه کردن است؛ چنان که در [[حدیث]] وارد شده: «التائب مِن ذنبه کمَن لا ذنبَ لَه» و در قرآن نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«...وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»}}<ref>[[آیه 31 سوره نور|سوره نور،آیه ۳۱.]]</ref>.
+اما هرگاه با حرف «عَلى» به کار رود، به معنى رجوع با رحمت است که کنایه از توبه پذیرى مى باشد و در [[آیه]] مربوط به توبه [[حضرت آدم]]، جمله «فتاب علیه» به همین معنى است؛ همچنان که «تواب» در مورد خدا به معنى توبه پذیرى است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«...ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>[[آیه 54 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۵۴.]]</ref>؛...این کار براى شما نزد آفریدگارتان نیک است،او از در مهربانى به سوى شما بازگشته (توبه شما را پذیرفته است)، او بسیار توبه پذیر و مهربان است».<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج۲ ص۱۶۷.</ref>
 تعابیر دیگر از «توّاب» به عنوای وصف خداوند متعال در قرآن کریم عبارتند از:
-*{{متن قرآن|«...اِنَّک اَنتَ التَّوّابُ الرَّحیم»}}. ([[سوره بقره]]/۱۲۸)
+*{{متن قرآن|«...إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 128 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۱۲۸.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...و اَنَا التَّوّابُ الرَّحیم»}}. ([[سوره بقره]]/ ۱۶۰)
+*{{متن قرآن|«... وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»}}<ref>[[آیه 160 سوره بقره|همان،آیه ۱۶۰.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ کانَ تَوّابـًا رَحیما»}}. ([[سوره نساء]]/۱۶)
+*{{متن قرآن|«...إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 16 سوره نساء|سوره نساء،آیه ۱۶.]]</ref>.
-*{{متن قرآن|«...لَوَجَدوا اللّهَ تَوّابـًا رَحیمـا»}}. ([[سوره نساء]]/۶۴)
+*{{متن قرآن|«...لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»}}<ref>[[آیه 64 سوره نساء|همان،آیه ۶۴.]]</ref>.. ([[سوره نساء]]/۶۴)
 *{{متن قرآن|«...واَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیم»}}. ([[سوره توبه]]/۱۰۴)
 *{{متن قرآن|«...اِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحیم»}}. ([[سوره توبه]]/۱۱۸)

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 * [[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج۹.
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+«توّاب»، از اسماء و صفات ویژه [[خداوند]] سبحان<ref>التّبیان، ج‌۱، ص‌۱۷۲.</ref> و به معناى رجوع‌کننده به بنده‌اش با فضل و رحمت خویش است، هر گاه بنده‌اش به طاعت او بازگردد و از گناهش پشیمان شود و هر اندازه [[توبه]] بنده تکرار شود، پذیرش او تکرار مى‌شود.<ref>الأسماء والصّفات، بیهقى، ص‌۷۸.</ref>
-توّاب، از اسما و صفات ويژه خداوند<ref>التّبيان، ج‌1، ص‌172.</ref> و به معناى رجوع‌كننده به بنده‌اش با فضل و رحمت خويش است، هر گاه بنده‌اش به طاعت او بازگردد و از گناهش پشيمان شود و هر اندازه توبه بنده تكرار شود، پذيرش او تكرار مى‌شود.<ref>الأسماء والصّفات، بيهقى، ص‌78.</ref>
+واژه تواب در [[قرآن|قرآن کریم]]، یازده بار آمده و در همه موارد به عنوان وصف خدا به کار رفته است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَتَلَقّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کلِمات فَتابَ عَلَیهِ إِنَّهُ هُوَ التَوّابُ الرَّحیم»}}.([[سوره بقره]]/۳۷) آدم کلماتى را از خدا اخذ کرد، و خدا از طریق رحمت به او بازگشت، او توبه پذیر و مهربان است».<ref>فاعل «تابَ» ضمیر مستتر است که به خدا بر مى گردد و مقصود از ضمیر مجرور یعنى «علیه» خود آدم است.</ref>
-* {{متن قرآن|«...اِنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيم»}}. ([[سوره بقره]](2)‌/37)
+[[ابن فارس]] مى گوید: واژه «توب» حاکى از «رجوع» است؛ مى گویند: «تاب من ذنبه» از [[گناه]] خود بازگشت، و کلمه «توب» و «توبه» به یک معنى است، چنان که مى گویند: «و قابل التوب».
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-فرهنگ قرآن، ج9.
+* [[منشور جاوید (کتاب)|منشور جاوید]]، آیت الله جعفر سبحانی، ج۲.
+* [[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج۹.
 {{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۹
(بدون تفاوت)