تهوّر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ بی باکی را به تهوّر منتقل کرد

2023-03-15T07:07:10Z

مهدی موسوی صفحهٔ بی باکی را به تهوّر منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۶

2023-03-15T07:06:48Z

Aghajani در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۲۵

2020-02-27T05:25:43Z

Zamani: رده اولویت مقاله

2019-05-04T10:15:43Z

رده اولویت مقاله

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۰۶

2016-01-23T12:06:36Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۹ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۸:۰۰

2014-04-09T08:00:26Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} از رذايل اخلاقى ...' ایجاد کرد

2014-04-07T09:42:41Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} از رذايل اخلاقى ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
از رذايل اخلاقى تهور و بى باکى و افراط خشم است.

تهور در لغت به معناى بى باکى، بى پروايى و گستاخى، است و در اصطلاح به حد افراط در خشم مى‌آيد در اين حالت شخص اقدام به کارهايى مى‌کند

قوه ی غضبیه اگر به طرف افراط برود آن همان بی‌باکی بی‌جهت است که در اصطلاح اخلاق اسلامی «تهوّر» نام دارد و عبارت است از اقدام بی‌باکانه در امورى كه نابود کننده‌ی جسم و یا جان و روان انسان است و چه بسا موجبات هلاکت و نابودى وى را فراهم مى‌سازد و از نظر شرع و عقل بايد از آنها پرهيز كرد. و طرف تفريط آن [[ترس]] و بزدلى است و طرف اعتدال آن که صفتى پسنديده است [[شجاعت]] می باشد.

امام علی عليه‌السّلام در خطبه‌ی معروف همام، فرمودند: مومن اگر دنبال چیزی برود در راه رسیدن به آن تهور نمی‌ورزد.<ref> كلينى، ابو جعفر محمد بن يعقوب؛ الكافي، دار الكتب الإسلامية، تهران، چ‌چهارم، 1407 ق، ج 2، ص 228. </ref>

همچنین ایشان تهور را نتیجه‌ی از دست دادن احتیاط دانستند.<ref> آمدى، عبدالواحد بن محمد تميمى؛ غررالحكم و دررالكلم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامى قم، 1366 ش، ص 474. </ref>
== درمان تهور ==

بعد از به ياد آوردن مفاسد دنیوی و اخروی تهور که ذکر شدند و تلقین این آثار منفی به نفس که سبب انزجار و تا حدی ترک این رذیله شود، باید انسان اخلاقْ‌جو متوجه باشد و مراقبت کند که هر كارى مى‌خواهد بكند ابتدا درباره آن تأمّل و فكر كند، اگر عقل و شرع آن را تجويز مى كنند بدان دست يازد وگرنه از آن اجتناب نمايد و بسا هست كه در معالجه آن بر اساس قاعدهی علاج به ضد، بايد از بعضى كارها كه احتراز از آن لازم نيست احتراز كند تا به سوى تفريط بيفتد و چون به زوال تهوّر و بىباكى علم پيدا كرد طرف تفريط را رها كند و بر حدّ وسط كه شجاعت است بايستد.<ref> نراقی، ملامحمدمهدی؛ علم اخلاق اسلامى (ترجمه جامع السعادات)، ترجمهی سيدجلال الدين مجتبوی، انتشارات حكمت، چ چهارم، 1377، ج 1، ص 252. </ref>

== پانویس ==

{{پانویس}}
== منابع ==
*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ بی باکی، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: 18 فروردین 1393.
*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=45847#_ftn40 شجاعت، مصطفی همدانی، سایت پژوهه] بازیابی: 18 فروردین 1393.
[[رده:صفات ناپسند]]
[[رده:اخلاق فردی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{متوسط}}
+{{خوب}}
-{{منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
+«تهوّر» در مقابل «[[جبن|جُبن]]»، به معنای بى باکى و افراط در [[خشم]]، از رذایل اخلاقى است. «تهوّر» عبارت است از اقدام به کارى که نباید کرد و انداختن خود در مهلکه‌‏هایى که در [[عقل]] و [[شرع]] منع شده است.
-از رذايل اخلاقى تهور و بى باکى و افراط خشم است. تهور در لغت به معناى بى باکى، بى پروايى و گستاخى است و در اصطلاح به حد افراط در خشم مى‌آيد. در اين حالت شخص اقدام به کارهايى مى‌کند.
+== تهور در لغت و اصطلاح ==
-قوه ی غضبیه اگر به طرف افراط برود آن همان بی‌باکی بی‌جهت است که در اصطلاح اخلاق اسلامی «تهوّر» نام دارد و عبارت است از اقدام بی‌باکانه در امورى كه نابود کننده‌ی جسم و یا جان و روان انسان است و چه بسا موجبات هلاکت و نابودى وى را فراهم مى‌سازد و از نظر شرع و عقل بايد از آنها پرهيز كرد. و طرف تفريط آن [[ترس]] و بزدلى است و طرف اعتدال آن که صفتى پسنديده است، [[شجاعت]] می باشد.
+قوه غضبیه اگر به طرف افراط برود، آن همان بی‌باکی بی‌جهت است که در اصطلاح [[اخلاق]] اسلامی «تهوّر» نام دارد و عبارت است از اقدام بی‌باکانه در امورى که نابود کننده‌ی جسم و یا جان و روان انسان است و چه بسا موجبات هلاکت و نابودى وى را فراهم مى‌سازد و از نظر [[شرع]] و [[عقل]] باید از آنها پرهیز کرد. طرف تفریط تهوّر، «[[جبن|جُبن]]» و ترس و بزدلى است و طرف اعتدال آن که صفتى پسندیده است، «[[شجاعت]]» می باشد.
-امام علی عليه‌السلام در خطبه‌ی معروف همام، فرمودند: مومن اگر دنبال چیزی برود در راه رسیدن به آن تهور نمی‌ورزد.<ref> كلينى، ابوجعفر محمد بن يعقوب؛ الكافي، دارالكتب الإسلامية، تهران، چ‌چهارم، 1407 ق، ج2، ص228.</ref>
+[[ملا احمد نراقی]] در این مورد می گوید: «و دانستی که جمیع رذایل متعلق به این قوه (غضبیه)، و منشا آنها نیز دو صفت خبیثه است، وهر کدام متضمن صفاتی چندند و آن دو، یکی «تهور» است و دیگر «جُبن». اما تهور: که طرف افراط شجاعت است، عبارت است از: احتراز نکردن از آنچه باید از آن بپرهیزد، و انداختن خود به مهالکی که عقلا و شرعا ممنوع باشد. و شکی نیست که این صفت از مهلکات دنیویه و [[آخرت|اخرویه]] است. و آیات و اخبار در وجوب محافظت خود از حد و حصر متجاوز است و همین قدر کافی است که - حق سبحانه و تعالی - می فرماید: «و لا تُلقوا بأیدیکم الی التهلُکة»<ref>سوره بقره، ۱۹۵.</ref> یعنی: خود را به هلاکت نیندازید. و حق آن است که هر که صاحب این صفت باشد و خود را از آنچه عقل حکم کند به لزوم محافظت از آن، نگاه ندارد، از شایبه جنون و دیوانگی خالی نیست. و چگونه چنین نباشد و حال اینکه کسی که احتراز نکند از موضعی که ظن هلاکت باشد و هلاک شود به حکم [[شریعت]] مقدسه باعث قتل خود شده است و به هلاکت ابدیه و شقاوت سرمدیه گرفتار گشته است.»<ref>نراقی، ملا احمد، معراج السعادة، ص ۱۲۲.</ref>
 ==درمان تهور==
-بعد از به ياد آوردن مفاسد دنیوی و اخروی تهور که ذکر شدند و تلقین این آثار منفی به نفس که سبب انزجار و تا حدی ترک این رذیله شود، باید انسان اخلاقْ‌جو متوجه باشد و مراقبت کند که هر كارى مى‌خواهد بكند ابتدا درباره آن تأمّل و فكر كند، اگر عقل و شرع آن را تجويز مى كنند، بدان دست يازد وگرنه از آن اجتناب نمايد و بسا هست كه در معالجه آن بر اساس قاعدهی علاج به ضد، بايد از بعضى كارها كه احتراز از آن لازم نيست احتراز كند تا به سوى تفريط بيفتد و چون به زوال تهوّر و بىباكى علم پيدا كرد طرف تفريط را رها كند و بر حدّ وسط كه شجاعت است بايستد.<ref>نراقی، ملا محمدمهدی؛ علم اخلاق اسلامى (ترجمه جامع السعادات)، ترجمهی سيدجلال الدين مجتبوی، انتشارات حكمت، چ چهارم، 1377، ج1، ص252.</ref>
+«بعد از به یاد آوردن مفاسد دنیوی و اخروی تهور که ذکر شدند و تلقین این آثار منفی به [[نفس]] که سبب انزجار و تا حدی ترک این رذیله شود، باید [[انسان]] اخلاقْ‌جو متوجه باشد و مراقبت کند که هر کارى مى‌خواهد بکند ابتدا درباره آن تأمّل و فکر کند، اگر عقل و شرع آن را تجویز مى کنند، بدان دست یازد وگرنه از آن اجتناب نماید و بسا هست که در معالجه آن بر اساس قاعده علاج به ضد، باید از بعضى کارها که احتراز از آن لازم نیست احتراز کند تا به سوى تفریط بیفتد و چون به زوال تهوّر و بى باکى علم پیدا کرد طرف تفریط را رها کند و بر حدّ وسط که [[شجاعت]] است بایستد».<ref>نراقی، ملا محمدمهدی؛ علم اخلاق اسلامى (ترجمه جامع السعادات)، ترجمه سیدجلال الدین مجتبوی، ج۱، ص۲۵۲.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ بی باکی، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: 18 فروردین 1393.
+*[http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ "بی باکی"، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: ۱۸ فروردین ۱۳۹۳.
-*مصطفی همدانی، شجاعت، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 18 فروردین 1393.
+*"شجاعت"، [http://www.pajoohe.ir دانشنامه پژوهه]، مصطفی همدانی، بازیابی: ۱۸ فروردین ۱۳۹۳.
+*[https://hawzah.net/fa/Book/View/45278/25933/%D8%AA%D9%87%D9%88%D8%B1 "تهور"، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه].
 [[رده:صفات ناپسند]]
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 ==منابع==
 * [http://thesaurus.islamicdoc.org/thesaurus/ بی باکی، اصطلاحنامه جامع علوم اسلامی]، بازیابی: 18 فروردین 1393.
-*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=45847#_ftn40 شجاعت، مصطفی همدانی، سایت پژوهه]، بازیابی: 18 فروردین 1393.
+*مصطفی همدانی، شجاعت، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 18 فروردین 1393.
 [[رده:صفات ناپسند]]
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۵
سطر ۲۳:		سطر ۲۳:
	[[رده:صفات ناپسند]]		[[رده:صفات ناپسند]]
	[[رده:اخلاق فردی]]		[[رده:اخلاق فردی]]
		+	[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{متوسط}}
	{{منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}		{{منبع الکترونیکی معتبر\|ماخذ=پایگاه}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۷
(بدون تفاوت)