تلبیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۴

2022-10-27T07:34:39Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۸

2022-10-26T12:28:18Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۰ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۴

2014-05-10T07:14:14Z

بهرامی در ‏۶ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۱۱

2014-05-06T05:11:32Z

بهرامی در ‏۶ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۱۶

2014-05-06T04:16:43Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} == تلبیه در لغت == ۱. اجابت ‌کردن؛ لبیک گفتن در جواب کس...' ایجاد کرد

2014-05-05T11:33:14Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} == تلبیه در لغت == ۱. اجابت ‌کردن؛ لبیک گفتن در جواب کس...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

== تلبیه در لغت ==

۱. اجابت ‌کردن؛ لبیک گفتن در جواب کسی.
۲. لبیک گفتن در حج.

== تلبیه در فقه ==

تَلبيه به معنای لَبَّيْك گفتن، از واجبات [[احرام]] است و بدون آن احرام عمرهو حج منعقد نمى‌شود<ref> جواهر الكلام 18/ 215 </ref> جز در حج قِران كه حاجى ـ بنابر قول مشهور ـ مخيّر است بين تلبيه، اِشعار و تقليد<ref> جواهر الكلام 18/ 225 </ref> . در اينكه تلبيه ركن است و ترك عمدى آن موجب بطلان عمل مى‌شود، يا آنكه ركن نيست، اختلاف است.<ref> الحدائق الناضرة 15/ 65 </ref>

تلبيه به لحاظ كيفيت به واجب و مستحب تقسيم مى‌گردد. در كيفيت تلبيه واجب، سه قول است:

1.{لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك. }

2. كيفيت نخست به اضافه{إِنَّ الحَمْدَ وَ النَِّعْمَةَ لَكَ وَ المُلْكَ لاشَرِيكَ لَكَ }.

3.{لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْك، لَبَّيْكَ، إِنَّ الحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ و المُلْكَ لاشَرِيكَ لَك }.برخى جمله{وَالمُلْك }را مقدّم بر{لَك }آورده‌اند.<ref> جواهرالكلام 18/ 228ـ 231 </ref>

تلبيه مستحب، تلبيه‌هايى است كه پس از تلبيه واجب گفته مى‌شود، مانند{لَبَّيْكَ ذَا المَعارِجِ لَبَّيْك، لَبَّيْكَ داعِياً إِلى دارِ السَّلام... }.<ref> الكافى فى الفقه/ 193 ؛ المهذب 1/ 215 ؛ وسائل الشيعة 12/ 382 </ref>

== زمان تلبيه ==

زمان تلبيه پس از نيّت احرام است و در وجوب هم‌زمانى تلبيه با نيّت اختلاف است.<ref> الحدائق الناضرة 15/ 40 </ref> قول عدم وجوب به مشهور نسبت داده شده است.<ref> مهذب‌الاحكام 13/ 105 </ref> بنابر قول به عدم وجوب تقارن، در اينكه تأخير آن از ميقات مطلقا جايز نيست يا جايز بلكه افضل است تأخير آن تا بيداء براى كسى كه از ذوالحليفه محرم مى‌شود، و تا رَقْطاء براى كسى كه در مكّه محرم مى‌شود، اختلاف است.<ref> مستند الشيعة11/ 315 ـ 319 ؛ فقه‌الصادق 10/ 249 ـ254 </ref>

== احکام تلبیه ==

مقدار واجب تلبيه يك بار است؛ ليكن تكرارش مستحب است و قطع آن در احرام عمره تمتّع هنگام مشاهده خانه‌هاى مكّه و در احرام حج، ظهر روز عرفه واجب است. در محل قطع تلبيه در احرام عمره مفرده چهار قول است: هنگام دخول حرم، زمان مشاهده كعبه، تفصيل بين كسى كه خارج حرم محرم شده و كسى كه براى احرام عمره از حرم بيرون رفته است، كه براى اوّلى هنگام دخول حرم و براى دومى زمان مشاهده كعبه، و قول چهارم تخيير بين قطع، هنگام دخول حرم و زمان ديدن كعبه. قول سوم به مشهور نسبت داده شده است.<ref> مستند الشيعة 11/ 322 ـ 326 </ref>

بلند كردن صدا به تلبيه هنگام اشراف بر وادى ابطح(-->ابطح)براى كسى كه از مكّه محرم شده و نيز براى سواره‌اى كه از راه مدينه براى حج آمده، هنگامى كه به وادى بيداء برسد، مستحب است. اين حكم اختصاص به مرد دارد.(10)<ref> مستند الشيعة 11/ 319 ـ 321</ref> محرمات احرام پيش ازگفتن تلبيه بر محرم حرام نمى‌شود.(11)<ref> الحدائق الناضرة 15/ 71. </ref> براى محرم پاسخ دادن ديگرى به تلبيه مكروه است.<ref> جواهر الكلام 18/ 432 . </ref>

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==
*فرهنگ لغت عمید.
*فرهنگ فقه فارسی، جلد 2، صص 614-613.
[[رده:حج]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==تلبیه در لغت==
+«تلبیه» یا «لبیک گفتن» «تلبیه» در [[فقه]]، از واجبات [[احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است برای تحقق احرام در حج و عمره تمتع و حج اِفراد و عمره مفرده، یک‌بار تلبیه واجب و شرط صحت احرام است که باید به هنگام نیت احرام، به زبان عربی صحیح ادا شود.
-# اجابت ‌کردن؛ لبیک گفتن در جواب کسی.
+==تلبیه در لغت و اصطلاح==
-# لبیک گفتن در حج.
+«تَلبیه» از ریشه «ل - ب - ی» یا «ل - ب - ب» در لغت یعنی ثابت بودن، مقیم شدن و ماندن در یک مکان است. این مصدر به معنای اجابت ‌کردن، پاسخ مثبت دادن و لبّیک گفتن است.<ref>فراهیدی، العین، ج8، ص341، «لبی».</ref> افزون بر این، ماده «ل ـ ب ـ ب» به معنای خالص و چکیده یک چیز  است.<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج5، ص200، «لبب».</ref> بر این اساس، معنای واژه «لبّیک» در پاسخ هر ندا دهنده، این است: «اخلاص من برای تو است» یا «من مقیم بر طاعتِ تو هستم.»<ref>القاموس المحیط، ج1، ص127، «الب».</ref>
-==تلبیه در فقه==
+در اصطلاح فقیهان، «تَلبِیَه» یعنی بر زبان راندن جملاتی ویژه، شامل «لَبَّیک» به [[خداوند]] است که هنگام [[احرام|اِحرام]] در [[حج]] و [[عمره]] یاد می‌شود<ref>مستطرفات السرائر، ص590؛ العده، ج1، ص161؛ غایة المراد، ص392.</ref> و با گفتن آن، حج‌گزار باید از محرمات احرام اجتناب کند. عبارت تلبیه به این شکل است: «لَبَّیکَ الّلهُمَّ لَبَّیکَ، لَبَّیکَ لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ، انَّ الحَمدَ وَالنِّعمَةَ لَکَ وَالمُلکَ، لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ.»<ref>من لا یحضره الفقیه، ج2، ص326-327؛ وسائل الشیعه، ج12، ص379.</ref> (خداوندا رو به سوی تو آورده‌ام و دعوت و ندای تو را اجابت می‌کنم، اجابت کردنی پس از اجابت کردن، شریک و یاوری نداری، رو به سوی تو آورده و مُقیم آستان بندگی تو می‌شوم، تمام حمد و ثنایم مخصوص تو است، همه نعمتها و پادشاهی عالَم از آنِ توست، هیچ شریکی نداری، دعوتت را لبیک گویم).
-تَلبيه به معنای لَبَّيْك گفتن، از واجبات [[احرام]] است و بدون آن احرام عمره و حج منعقد نمى‌شود<ref>جواهرالكلام 18/215.</ref> جز در حج قِران كه حاجى ـ بنابر قول مشهور ـ مخيّر است بين تلبيه، اِشعار و تقليد<ref>جواهرالكلام 18/225.</ref> در اين كه تلبيه ركن است و ترك عمدى آن موجب بطلان عمل مى‌شود يا آنكه ركن نيست، اختلاف است.<ref>الحدائق الناضرة 15/65.</ref>
+در خصوص حکمت تلبیه گفته‌اند تلبیه پاسخ بندگان به ندای [[خداوند]] در رهایی احرام‌گزاران از آتش [[دوزخ]]،<ref>علل الشرائع، ج2، ص416؛ من لا یحضره الفقیه، ج2، ص196.</ref> یا پاسخ بندگان به ندای [[حضرت ابراهیم]] (علیه السلام) است که به فرمان خداوند، مردم را به حج فراخواند و تجدید عهد بندگی با خدا است.<ref>حمیری، قرب الاسناد، ص239.</ref> و یا تصمیم به سخن گفتن برای خدا در راه اطاعت او و خودداری از هر‌گونه [[گناه]].<ref>مستدرک الوسائل، ج10، ص167.</ref>
-تلبيه به لحاظ كيفيت به واجب و مستحب تقسيم مى‌گردد. در كيفيت تلبيه واجب، سه قول است:
+==زمان آغاز و اتمام تلبيه==
-# {لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك}.
+شماری از فقیهان [[امامیه]] برآنند که تأخیر تلبیه از هنگام پوشیدن لباس [[احرام]] و نیت آن جایز است.<ref>مستند الشیعه، ج11، ص259؛ الحدائق، ج15، ص41؛ العروة الوثقی، ج4، ص667.</ref> در برابر، شماری دیگر، از جمله بسیاری از معاصران، بر این باورند که تلبیه باید هم‌زمان با [[نیت]] احرام باشد و با تقدّم بر آن یا تاخّر از آن، احرام منعقد نمی‌شود.<ref>الدروس، ج1، ص347؛ مدارک الاحکام، ج7، ص263.</ref> بعضی برآنند که تلبیه باید هم‌زمان با پوشیدن لباس احرام باشد.<ref>ذخیرة المعاد، ج1، ص578؛ الحدائق، ج15، ص40.</ref>
-تلبيه مستحب، تلبيه‌هايى است كه پس از تلبيه واجب گفته مى‌شود، مانند {لَبَّيْكَ ذَاالمَعارِجِ لَبَّيْك، لَبَّيْكَ داعِياً إِلى دارِالسَّلام...}.<ref>الكافى فى الفقه/193؛ المهذب 1/215؛ وسائل الشيعة 12/382.</ref>
+فقیهان [[شافعی]] و شماری از فقیهان [[حنبلی]] تلبیه را هنگام سوار شدن بر مرکب مستحب شمرده‌اند و فقیهان حنفی آن را پس از گزاردن دو رکعت [[نماز]]، مستحب دانسته‌اند. فقیهان مالکی و شماری از فقیهان حنبلی به استحباب تلبیه بی‌درنگ پس از احرام باور دارند.
-==زمان تلبيه==
+فقیهان [[امامیه|امامی]] و نیز مشهور فقیهان [[مالکی]] برآنند که حج‌‌گزار باید تکرار تلبیه حج را هنگام ظهر [[روز عرفه]] قطع کند؛ ولی فقیهان [[شافعی]] و [[حنفی]] و [[حنبلی]] هنگام قطع تلبیه را آغاز رَمْی [[جمره عقبه‌‌|جَمَره عقبه]] در روز [[عید قربان]] دانسته‌اند. شماری از فقیهان مالکی زمان پایان تلبیه را هنگام آغاز [[طواف]] در حج می‌دانند. به باور مشهور فقیهان امامی، زمان قطع تلبیه در [[عمره تمتع]]، هنگام مشاهده خانه‌های [[مکه]] است.<ref>الخلاف، ج2، ص331؛ جواهر الکلام، ج18، ص276.</ref>
-زمان تلبيه پس از نيّت احرام است و در وجوب همزمانى تلبيه با نيّت اختلاف است.<ref>الحدائق الناضرة 15/40.</ref> قول عدم وجوب به مشهور نسبت داده شده است.<ref>مهذب‌الاحكام 13/105.</ref> بنابر قول به عدم وجوب تقارن، در اين كه تأخير آن از ميقات مطلقا جايز نيست يا جايز بلكه افضل است تأخير آن تا بيداء براى كسى كه از ذوالحليفه محرم مى‌شود و تا رَقْطاء براى كسى كه در مكه محرم مى‌شود، اختلاف است.<ref>مستند الشيعة، 11/ 315ـ319؛ فقه‌الصادق 10/ 249ـ254.</ref>
+در روایات شیعیان، برای قطع تلبیه در [[عمره مفرده]]، چند زمان یاد شده است؛ از جمله: هنگام رسیدن به عقبه مدنیین، ورود به حرم، مشاهده [[کعبه]]، مشاهده [[مسجدالحرام]]، و هنگام عبور از منطقه ذی‌طوی. از این‌رو، به باور مشهور فقیهان امامی، در صورتی که احرام‌گزار عمره مفرده از بیرون حرم مُحرم شده باشد، هنگام ورود به حرم، تلبیه وی قطع می‌گردد؛ اما اگر در مکه و از اَدنَی الحِلّ مُحرِم شده باشد، زمان قطع تلبیه او، هنگام مشاهده کعبه است.<ref>تحریر الاحکام، ج1، ص571؛ مجمع الفائده، ج6، ص238.</ref>
 ==احکام تلبیه==
-مقدار واجب تلبيه يكبار است؛ ليكن تكرارش مستحب است و قطع آن در احرام عمره تمتع هنگام مشاهده خانه‌هاى [[مكه]] و در احرام حج، ظهر روز عرفه واجب است. در محل قطع تلبيه در احرام عمره مفرده چهار قول است: هنگام دخول حرم، زمان مشاهده كعبه، تفصيل بين كسى كه خارج حرم محرم شده و كسى كه براى احرام عمره از حرم بيرون رفته است كه براى اوّلى هنگام دخول حرم و براى دومى زمان مشاهده كعبه و قول چهارم تخيير بين قطع، هنگام دخول حرم و زمان ديدن كعبه. قول سوم به مشهور نسبت داده شده است.<ref>مستند الشيعة، 11/ 322ـ326.</ref>
+بدون تلبیه احرام [[عمره]] و [[حج]] منعقد نمى‌شود؛<ref>جواهرالكلام 18/215.</ref> جز در [[حج قران‌‌‌|حج قِران]] كه حاجى ـ بنابر قول مشهور ـ مخيّر است بين تلبيه، [[اِشعار و تقليد]].<ref>جواهرالكلام 18/225.</ref> در اين كه تلبيه ركن است و ترك عمدى آن موجب بطلان عمل مى‌شود يا آنكه ركن نيست، اختلاف است.<ref>الحدائق الناضرة 15/65.</ref>
-بلندكردن صدا به تلبيه هنگام اشراف بر وادى [[ابطح]] براى كسى كه از مكه محرم شده و نيز براى سواره‌اى كه از راه [[مدينه]] براى حج آمده، هنگامى كه به وادى بيداء برسد، مستحب است. اين حكم اختصاص به مرد دارد.<ref>مستندالشيعة 11/ 319ـ321.</ref> محرمات احرام پيش از گفتن تلبيه بر محرم حرام نمى‌شود.<ref>الحدائق الناضرة 15/71.</ref> براى محرم پاسخ دادن ديگرى به تلبيه مكروه است.<ref>جواهرالكلام 18/432.</ref>
+مقدار واجب تلبيه يكبار است؛ ليكن تكرارش مستحب است و قطع آن در احرام عمره تمتع هنگام مشاهده خانه‌هاى [[مكه]] و در احرام حج، ظهر روز عرفه واجب است.<ref>مستند الشيعة، 11/ 322ـ326.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۴: @@
 ==منابع==
-* فرهنگ لغت عمید.
-* فرهنگ فقه فارسی، جلد2، صص614-613.
+*[https://wikihaj.com/view/%D8%AA%D9%84%D8%A8%DB%8C%D9%87 "تلبیه"، ویکی حج].
 [[رده:حج]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
+==تلبیه در لغت==
-== تلبیه در لغت ==
+# اجابت ‌کردن؛ لبیک گفتن در جواب کسی.
-۱. اجابت ‌کردن؛ لبیک گفتن در جواب کسی.
+==تلبیه در فقه==
-== تلبیه در فقه ==
+تَلبيه به معنای لَبَّيْك گفتن، از واجبات [[احرام]] است و بدون آن احرام عمره و حج منعقد نمى‌شود<ref>جواهرالكلام 18/215.</ref> جز در حج قِران كه حاجى ـ بنابر قول مشهور ـ مخيّر است بين تلبيه، اِشعار و تقليد<ref>جواهرالكلام 18/225.</ref> در اين كه تلبيه ركن است و ترك عمدى آن موجب بطلان عمل مى‌شود يا آنكه ركن نيست، اختلاف است.<ref>الحدائق الناضرة 15/65.</ref>
 تلبيه به لحاظ كيفيت به واجب و مستحب تقسيم مى‌گردد. در كيفيت تلبيه واجب، سه قول است:
-.{لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك. }
+# {لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك}.
-. كيفيت نخست به اضافه{إِنَّ الحَمْدَ وَ النَِّعْمَةَ لَكَ وَ المُلْكَ لاشَرِيكَ لَكَ }.
+تلبيه مستحب، تلبيه‌هايى است كه پس از تلبيه واجب گفته مى‌شود، مانند {لَبَّيْكَ ذَاالمَعارِجِ لَبَّيْك، لَبَّيْكَ داعِياً إِلى دارِالسَّلام...}.<ref>الكافى فى الفقه/193؛ المهذب 1/215؛ وسائل الشيعة 12/382.</ref>
-.{لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْك، لَبَّيْكَ، إِنَّ الحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ و المُلْكَ لاشَرِيكَ لَك }.برخى جمله{وَالمُلْك }را مقدّم بر{لَك }آورده‌اند.<ref> جواهرالكلام 18/ 228ـ 231 </ref>
+==زمان تلبيه==
-تلبيه مستحب، تلبيه‌هايى است كه پس از تلبيه واجب گفته مى‌شود، مانند{لَبَّيْكَ ذَا المَعارِجِ لَبَّيْك، لَبَّيْكَ داعِياً إِلى دارِ السَّلام... }.<ref> الكافى فى الفقه/ 193 ؛ المهذب 1/ 215 ؛ وسائل الشيعة 12/ 382 </ref>
+زمان تلبيه پس از نيّت احرام است و در وجوب همزمانى تلبيه با نيّت اختلاف است.<ref>الحدائق الناضرة 15/40.</ref> قول عدم وجوب به مشهور نسبت داده شده است.<ref>مهذب‌الاحكام 13/105.</ref> بنابر قول به عدم وجوب تقارن، در اين كه تأخير آن از ميقات مطلقا جايز نيست يا جايز بلكه افضل است تأخير آن تا بيداء براى كسى كه از ذوالحليفه محرم مى‌شود و تا رَقْطاء براى كسى كه در مكه محرم مى‌شود، اختلاف است.<ref>مستند الشيعة، 11/ 315ـ319؛ فقه‌الصادق 10/ 249ـ254.</ref>
-== زمان تلبيه ==
+==احکام تلبیه==
-زمان تلبيه پس از نيّت احرام است و در وجوب هم‌زمانى تلبيه با نيّت اختلاف است.<ref> الحدائق الناضرة 15/ 40 </ref> قول عدم وجوب به مشهور نسبت داده شده است.<ref> مهذب‌الاحكام 13/ 105 </ref> بنابر قول به عدم وجوب تقارن، در اينكه تأخير آن از ميقات مطلقا جايز نيست يا جايز بلكه افضل است تأخير آن تا بيداء براى كسى كه از ذوالحليفه محرم مى‌شود، و تا رَقْطاء براى كسى كه در مكّه محرم مى‌شود، اختلاف است.<ref> مستند الشيعة11/ 315 ـ 319 ؛ فقه‌الصادق 10/ 249 ـ254 </ref>
+مقدار واجب تلبيه يكبار است؛ ليكن تكرارش مستحب است و قطع آن در احرام عمره تمتع هنگام مشاهده خانه‌هاى [[مكه]] و در احرام حج، ظهر روز عرفه واجب است. در محل قطع تلبيه در احرام عمره مفرده چهار قول است: هنگام دخول حرم، زمان مشاهده كعبه، تفصيل بين كسى كه خارج حرم محرم شده و كسى كه براى احرام عمره از حرم بيرون رفته است كه براى اوّلى هنگام دخول حرم و براى دومى زمان مشاهده كعبه و قول چهارم تخيير بين قطع، هنگام دخول حرم و زمان ديدن كعبه. قول سوم به مشهور نسبت داده شده است.<ref>مستند الشيعة، 11/ 322ـ326.</ref>
-== احکام تلبیه ==
+بلندكردن صدا به تلبيه هنگام اشراف بر وادى [[ابطح]] براى كسى كه از مكه محرم شده و نيز براى سواره‌اى كه از راه [[مدينه]] براى حج آمده، هنگامى كه به وادى بيداء برسد، مستحب است. اين حكم اختصاص به مرد دارد.<ref>مستندالشيعة 11/ 319ـ321.</ref> محرمات احرام پيش از گفتن تلبيه بر محرم حرام نمى‌شود.<ref>الحدائق الناضرة 15/71.</ref> براى محرم پاسخ دادن ديگرى به تلبيه مكروه است.<ref>جواهرالكلام 18/432.</ref>
-مقدار واجب تلبيه يك بار است؛ ليكن تكرارش مستحب است و قطع آن در احرام عمره تمتّع هنگام مشاهده خانه‌هاى مكّه و در احرام حج، ظهر روز عرفه واجب است. در محل قطع تلبيه در احرام عمره مفرده چهار قول است: هنگام دخول حرم، زمان مشاهده كعبه، تفصيل بين كسى كه خارج حرم محرم شده و كسى كه براى احرام عمره از حرم بيرون رفته است، كه براى اوّلى هنگام دخول حرم و براى دومى زمان مشاهده كعبه، و قول چهارم تخيير بين قطع، هنگام دخول حرم و زمان ديدن كعبه. قول سوم به مشهور نسبت داده شده است.<ref> مستند الشيعة 11/ 322 ـ 326 </ref>
+==پانویس==
-بلند كردن صدا به تلبيه هنگام اشراف بر وادى [[ابطح]] براى كسى كه از مكّه محرم شده و نيز براى سواره‌اى كه از راه مدينه براى حج آمده، هنگامى كه به وادى بيداء برسد، مستحب است. اين حكم اختصاص به مرد دارد.<ref> مستند الشيعة 11/ 319 ـ 321</ref> محرمات احرام پيش ازگفتن تلبيه بر محرم حرام نمى‌شود.<ref> الحدائق الناضرة 15/ 71. </ref> براى محرم پاسخ دادن ديگرى به تلبيه مكروه است.<ref> جواهر الكلام 18/ 432 . </ref>
+==منابع==
+* فرهنگ لغت عمید.
-== پانویس ==
+* فرهنگ فقه فارسی، جلد2، صص614-613.
 [[رده:حج]]

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 مقدار واجب تلبيه يك بار است؛ ليكن تكرارش مستحب است و قطع آن در احرام عمره تمتّع هنگام مشاهده خانه‌هاى مكّه و در احرام حج، ظهر روز عرفه واجب است. در محل قطع تلبيه در احرام عمره مفرده چهار قول است: هنگام دخول حرم، زمان مشاهده كعبه، تفصيل بين كسى كه خارج حرم محرم شده و كسى كه براى احرام عمره از حرم بيرون رفته است، كه براى اوّلى هنگام دخول حرم و براى دومى زمان مشاهده كعبه، و قول چهارم تخيير بين قطع، هنگام دخول حرم و زمان ديدن كعبه. قول سوم به مشهور نسبت داده شده است.<ref> مستند الشيعة 11/ 322 ـ 326 </ref>
-بلند كردن صدا به تلبيه هنگام اشراف بر وادى ابطح براى كسى كه از مكّه محرم شده و نيز براى سواره‌اى كه از راه مدينه براى حج آمده، هنگامى كه به وادى بيداء برسد، مستحب است. اين حكم اختصاص به مرد دارد.<ref> مستند الشيعة 11/ 319 ـ 321</ref> محرمات احرام پيش ازگفتن تلبيه بر محرم حرام نمى‌شود.<ref> الحدائق الناضرة 15/ 71. </ref> براى محرم پاسخ دادن ديگرى به تلبيه مكروه است.<ref> جواهر الكلام 18/ 432 . </ref>
+بلند كردن صدا به تلبيه هنگام اشراف بر وادى [[ابطح]] براى كسى كه از مكّه محرم شده و نيز براى سواره‌اى كه از راه مدينه براى حج آمده، هنگامى كه به وادى بيداء برسد، مستحب است. اين حكم اختصاص به مرد دارد.<ref> مستند الشيعة 11/ 319 ـ 321</ref> محرمات احرام پيش ازگفتن تلبيه بر محرم حرام نمى‌شود.<ref> الحدائق الناضرة 15/ 71. </ref> براى محرم پاسخ دادن ديگرى به تلبيه مكروه است.<ref> جواهر الكلام 18/ 432 . </ref>
 == پانویس ==