تلاش تبلیغاتی اسرای کربلا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱

2025-09-12T17:01:51Z

Mohammadi: /* تبلیغ در شام */

2025-06-17T13:02:45Z

‏تبلیغ در شام

Mohammadi: /* تبلیغ در کوفه */

2025-06-17T12:56:47Z

‏تبلیغ در کوفه

Mohammadi: /* تبلیغ در کربلا */

2025-06-17T12:51:44Z

‏تبلیغ در کربلا

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ تلاش تبليغاتى اهل بيت امام حسين عليه السلام را به تلاش تبلیغاتی اسرای کربلا منتقل کرد

2022-10-26T08:17:55Z

مهدی موسوی صفحهٔ تلاش تبليغاتى اهل بيت امام حسين عليه السلام را به تلاش تبلیغاتی اسرای کربلا منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷

2022-10-26T08:17:24Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2020-08-31T11:33:50Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-11T06:04:36Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۴۹

2013-01-08T11:49:34Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۶

2013-01-06T06:16:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	[[پرونده:Tablyq.jpg\|thumb\|330px\|left\|حضرت زینب سلام الله در قصر یزید]]
	{{مقاله از یک نشریه}}		{{مقاله از یک نشریه}}
−
	بعد از حادثه [[عاشورا]]، کاروان [[اسرای اهل بیت علیهم السلام\|اسیران کربلا]] در [[کوفه]]، [[شام]] و سپس [[مدینه]]، با خواندن [[خطبه]]، سرودن [[شعر]]، پاسخگویی به مخالفان و سوگواری، پیام حماسه حسینی را به مردمان این نواحی انتقال دادند و بزرگترین تأثیر را بر جای نهادند. اثری که سخنان فرزندان و خواهران [[امام حسین]] علیه السلام در اجتماع کوفه و شام برجای گذاشت، از اثر کشته شدن شهیدان [[کربلا]] کمتر نبود.		بعد از حادثه [[عاشورا]]، کاروان [[اسرای اهل بیت علیهم السلام\|اسیران کربلا]] در [[کوفه]]، [[شام]] و سپس [[مدینه]]، با خواندن [[خطبه]]، سرودن [[شعر]]، پاسخگویی به مخالفان و سوگواری، پیام حماسه حسینی را به مردمان این نواحی انتقال دادند و بزرگترین تأثیر را بر جای نهادند. اثری که سخنان فرزندان و خواهران [[امام حسین]] علیه السلام در اجتماع کوفه و شام برجای گذاشت، از اثر کشته شدن شهیدان [[کربلا]] کمتر نبود.

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 در مجلسی که با حضور [[یزید بن معاویه|یزید]]، سران حکومت، مردم و اهل بیت علیهم السلام در [[مسجد اموی دمشق|مسجد شام]] برقرار شد، فرزند معاویه در حالی که نسبت به [[سر امام حسین علیه السلام|سر مقدس امام حسین]] علیه السلام اسائه ادب می نمود، به خطیبی دستور داد بر منبر پانهد و خاندان عصمت و طهارت را مورد ناسزا قرار دهد.
-در این حال [[امام سجاد]] علیه السلام فریاد زد: «ویلک ایها الخاطب، اشتریت مرضاة المخلوق بسخط الخالق فتبوّأ مقعدک من النار؛ وای بر تو ای سخنگو! خشنودی مخلوق را با سخط و خشم خداوند بدست آوردی؛ پس جایگاهت از آتش پر باد».
+در این حال [[امام سجاد]] علیه السلام فریاد زد: {{متن حدیث|«ویلک ایها الخاطب، اشتریت مرضاة المخلوق بسخط الخالق فتبوّأ مقعدک من النار»}}؛ وای بر تو ای سخنگو! خشنودی مخلوق را با سخط و خشم خداوند بدست آوردی؛ پس جایگاهت از آتش پر باد.
-سپس رو به یزید کرد و فرمود: «یا یزید! ائذن لی حتی اصعد هذه الاعواد فاتکلم بکلمات لله فیهن رضی ولهؤلاء الجلساء فیهن اجر وثواب؛ ای یزید! به من اجازه بده بالای این چوبها بروم و سخنانی بگویم که رضایت خدا در آن باشد و برای حاضران، در آن اجر و ثوابی باشد».
+سپس رو به یزید کرد و فرمود: {{متن حدیث|«یا یزید! ائذن لی حتی اصعد هذه الاعواد فاتکلم بکلمات لله فیهن رضی ولهؤلاء الجلساء فیهن اجر وثواب»}}؛ ای یزید! به من اجازه بده بالای این چوبها بروم و سخنانی بگویم که رضایت خدا در آن باشد و برای حاضران، در آن اجر و ثوابی باشد.
 یزید که بر حالات معنوی و مقام علمی امام واقف بود امتناع کرد ولی با اصرار مردم قبول کرد که امام بر منبر رود. امام در سخنان خویش محورهای ذیل را مطرح فرمود:

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] با آن که با ایجاد اختناق و فشار سیاسی بر اوضاع کوفه مسلط شده است، اما از این واقعیت هراس دارد که مبادا مردم از خواب مرگبار خویش بیدار شوند و حرکتی عمومی ریشه های حیات ننگین او را قطع کند؛ به همین دلیل دستور حکومت نظامی داد. آنگاه به فرمان وی خاندان فضیلت در حالی که [[سرهای شهدای کربلا|سرهای شهیدان]] بر بالای نیزه در پیشاپیش آنان بود وارد کوفه شدند.
-زینب کبری گرچه در شرایط نگران کننده ای قرار داشت ولی از فرصت پیش آمده استفاده و شروع به سخنرانی کرد. در آغاز نسب خویش را معرفی کرد تا نگاههای تحقیرآمیز کوفیان را به دیده احترام مبدل سازد. سپس تماشاگران را که در حال گریستن بودند مذمت نمود و گفت: «یا اهل الکوفة یا اهل الختل والغدر اتبکون فلا رقات الدمعة ولا هدات الرنة؛ ای مردم کوفه! ای اهل فریب و خدعه! آیا می گریید؟ هنوز اشک(های ما) خشک نشده و ناله ها (یمان) خاموش نگردیده است» و بعد جنایات و اعمال زشت آنان را در خصوص حوادث کربلا افشا نمود.<ref>ناسخ التواریخ، مرحوم سپهر، حالات سیدالشهداء، ج۳۲، ص۳۵.</ref>
+زینب کبری گرچه در شرایط نگران کننده ای قرار داشت ولی از فرصت پیش آمده استفاده و شروع به سخنرانی کرد. در آغاز نسب خویش را معرفی کرد تا نگاههای تحقیرآمیز کوفیان را به دیده احترام مبدل سازد. سپس تماشاگران را که در حال گریستن بودند مذمت نمود و گفت: '''«یا اهل الکوفة یا اهل الختل والغدر اتبکون فلا رقات الدمعة ولا هدات الرنة»'''؛ ای مردم کوفه! ای اهل فریب و خدعه! آیا می گریید؟ هنوز اشک(های ما) خشک نشده و ناله ها (یمان) خاموش نگردیده است. بعد جنایات و اعمال زشت آنان را در خصوص حوادث کربلا افشا نمود.<ref>ناسخ التواریخ، مرحوم سپهر، حالات سیدالشهداء، ج۳۲، ص۳۵.</ref>
 دختر بزرگوار علی علیه السلام این [[خطبه]] آتشین را چنان عالی و کوبنده بیان کرد که راوی می گوید: به خدا سوگند من زنی را در نهایت عفت ندیدم که بهتر از زینب سخن بگوید، آن گونه خطابه خواند که گویا این کلمات از زبان علی بن ابی طالب شنیده می شود. <ref>نک:لهوف، ص ۶۹.</ref>
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 #تذکر به مردم [[کوفه]] در مورد نامه نگاری و دعوت از [[امام حسین]] علیه السلام و بی وفایی آنان نسبت به امام.
-پس از خاتمه [[خطبه امام سجاد(ع) در کوفه|خطبه امام سجاد]] علیه السلام صدای گریه از هر سو بلند شد و مردم به یکدیگر می گفتند: هلاک شدید در حالی که نمی دانید و چون امام علیه السلام فرمود: «رحم الله إمرا قبل نصیحتی وحفظ وصیتی فی الله وفی رسوله وفی اهل بیته فان لنا فی رسول الله اسوة حسنة؛ خدا رحمت کند کسی را که پند مرا بپذیرد و سفارشم را در راه خدا و رسولش و اهل بیت او مراعات کند؛ زیرا برای ما در (پیروی) از رسول خدا سرمشقی نیکوست»، جمعیت یکپارچه گفتند: ای فرزند رسول خدا! همه گوش به فرمانت هستیم. حرمت و حقتان را پاس می داریم و از تو روی نمی گردانیم، ما را به فرمان خود مامور کن... آماده ایم که خونخواهی و انتقام شما و خود را از آنان که به ما و شما ستم کردند بگیریم. اما امام علیه السلام به حیله گری آنان و رفتارشان با امام حسین علیه السلام اشاره نمودند و از کوفیان خواستند: لاتکونوا لنا و لا علینا؛ نه با ما باشید و نه بر ضد ما.<ref>اللهوف، ص ۶۸؛ الاحتجاج، طبرسی، ص ۳۰۵؛ بحارالانوار، ج ۴۵، صص ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>
+پس از خاتمه [[خطبه امام سجاد(ع) در کوفه|خطبه امام سجاد]] علیه السلام صدای گریه از هر سو بلند شد و مردم به یکدیگر می گفتند: هلاک شدید در حالی که نمی دانید و چون امام علیه السلام فرمود: {{متن حدیث|«رحم الله إمرا قبل نصیحتی وحفظ وصیتی فی الله وفی رسوله وفی اهل بیته فان لنا فی رسول الله اسوة حسنة»}}؛ خدا رحمت کند کسی را که پند مرا بپذیرد و سفارشم را در راه خدا و رسولش و اهل بیت او مراعات کند؛ زیرا برای ما در (پیروی) از رسول خدا سرمشقی نیکوست؛ جمعیت یکپارچه گفتند: ای فرزند رسول خدا! همه گوش به فرمانت هستیم. حرمت و حقتان را پاس می داریم و از تو روی نمی گردانیم، ما را به فرمان خود مامور کن... آماده ایم که خونخواهی و انتقام شما و خود را از آنان که به ما و شما ستم کردند بگیریم. اما امام علیه السلام به حیله گری آنان و رفتارشان با امام حسین علیه السلام اشاره نمودند و از کوفیان خواستند: {{متن حدیث|«لاتکونوا لنا و لا علینا»}}؛ نه با ما باشید و نه بر ضد ما.<ref>اللهوف، ص ۶۸؛ الاحتجاج، طبرسی، ص ۳۰۵؛ بحارالانوار، ج ۴۵، صص ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>
-مواضع اهل بیت در کوفه این نتایج را در برداشت:
+مواضع اهل بیت علیهم السلام در کوفه این نتایج را در برداشت:
 خطبه ها و سخنان [[اهل البیت|اهل بیت]] علیهم السلام و گفتار آن گویندگان شجاع، فصیح و بلیغ در سینه های مردم جای گرفت و دلهایشان را تکان داد و پرده های گمراه کننده را بالا زد و تشخیص مردم را به کلی تغییر داد و آنان را به ارزش این قیام مقدس متوجه ساخت و مجال تحریف و تفسیر چهره این واقعه تاریخی را از دشمن گرفت.<ref>بررسی تاریخ عاشورا، دکتر آیتی، ص ۱۶۱.</ref>

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==تبلیغ در کربلا==
-در خود [[کربلا]] حضرت [[حضرت زینب سلام الله علیها|زینب کبری]] علیهاالسلام از راه [[گریه]]، تبلیغات خود را آغاز نمود. چون زینب علیهاالسلام بر بالین پیکر پاک حضرت [[امام حسین]] علیه السلام رسید، سخنی بر زبان جاری نمود که با شنیدن آن دوست و دشمن به گریه و زاری پرداخت و چنان ماتم سرایی در صحرای نینوا برای [[شهدای کربلا|شهیدان کربلا]] صورت گرفت که چشمه اشک را در آن کویر غم جاری ساخت. «قروة بن قیس حنظلی» نقل می کند: به خدا سوگند زینب را هرگز فراموش نمی کنم که برای برادرش ندبه می کرد و با صوت حزین و قلب داغدار می گفت: «وا محمداه! صلی علیک ملیک السماء هذا حسین مرمّل بالدماء مقطّع الاعضاء وبناتک سبایا الی الله المشتکی والی محمد المصطفی والی علی المرتضی؛ <ref>بحارالانوار، ج۴۵، ص۵۹-۵۸.</ref> ای محمد! فرشتگان آسمان بر تو درود فرستند، این حسین علیه السلام است که به خون آغشته و اعضایش قطع شده است و دخترانت اسیرند. به خدا و محمد مصطفی و علی مرتضی شکایت می برم».
+در خود [[کربلا]] حضرت [[حضرت زینب سلام الله علیها|زینب کبری]] علیهاالسلام از راه [[گریه]]، تبلیغات خود را آغاز نمود. چون زینب علیهاالسلام بر بالین پیکر پاک حضرت [[امام حسین]] علیه السلام رسید، سخنی بر زبان جاری نمود که با شنیدن آن دوست و دشمن به گریه و زاری پرداخت و چنان ماتم سرایی در صحرای نینوا برای [[شهدای کربلا|شهیدان کربلا]] صورت گرفت که چشمه اشک را در آن کویر غم جاری ساخت. «قروة بن قیس حنظلی» نقل می کند: به خدا سوگند زینب را هرگز فراموش نمی کنم که برای برادرش ندبه می کرد و با صوت حزین و قلب داغدار می گفت: '''«وا محمداه! صلی علیک ملیک السماء هذا حسین مرمّل بالدماء مقطّع الاعضاء وبناتک سبایا الی الله المشتکی والی محمد المصطفی والی علی المرتضی»'''؛ <ref>بحارالانوار، ج۴۵، ص۵۹-۵۸.</ref> ای محمد! فرشتگان آسمان بر تو درود فرستند، این حسین علیه السلام است که به خون آغشته و اعضایش قطع شده است و دخترانت اسیرند. به خدا و محمد مصطفی و علی مرتضی شکایت می برم.
-این نوحه و ماتم داری، خود حرکتی تبلیغی بود. همچنین وقتی [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] علیه السلام بدن مطهر امام حسین علیه السلام را در میان قبر نهاد، خطاب به پدرش گفت: «طوبی لأرض تضمنت جسدک الشریف اما الدنیا فبَعد مُظلمة والآخرة فبنورک مُشرقة. اما الحزن فسرمد واللیل فمُسهّد حتی یختارالله الی دارک التی انت مقیم بها فعلیک منی السلام یابن رسول الله ورحمة الله»<ref>ذریة النجاة، گرمرودی، ص ۱۶۹.</ref>؛ خوشا به حال زمینی که بدن شریف تو را در برگیرد. دنیا بعد از این تاریک و آخرت به نور تو روشن است. اما اندوه، همیشگی و شب [من]، بی خواب است، تا خداوند به سوی خانه تو که در آن جای گرفته ای اختیار کند (و مرا به آنجا بیاورد). پس ای فرزند رسول خدا! سلام من و رحمت خداوند بر تو باد».
+این نوحه و ماتم داری، خود حرکتی تبلیغی بود. همچنین وقتی [[امام سجاد علیه السلام|امام سجاد]] علیه السلام بدن مطهر امام حسین علیه السلام را در میان قبر نهاد، خطاب به پدرش گفت: {{متن حدیث|«طوبی لأرض تضمنت جسدک الشریف اما الدنیا فبَعد مُظلمة والآخرة فبنورک مُشرقة. اما الحزن فسرمد واللیل فمُسهّد حتی یختارالله الی دارک التی انت مقیم بها فعلیک منی السلام یابن رسول الله ورحمة الله»}}<ref>ذریة النجاة، گرمرودی، ص ۱۶۹.</ref>؛ خوشا به حال زمینی که بدن شریف تو را در برگیرد. دنیا بعد از این تاریک و آخرت به نور تو روشن است. اما اندوه، همیشگی و شب [من]، بی خواب است، تا خداوند به سوی خانه تو که در آن جای گرفته ای اختیار کند (و مرا به آنجا بیاورد). پس ای فرزند رسول خدا! سلام من و رحمت خداوند بر تو باد.
 این عبارات نیز کاملا بار تبلیغی دارند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۰۴
سطر ۱۳۵:		سطر ۱۳۵:
	[[رده:اسیران کربلا در شام]]		[[رده:اسیران کربلا در شام]]
	[[رده:اسیران کربلا در کوفه]]		[[رده:اسیران کربلا در کوفه]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۱۶
سطر ۱۰۹:		سطر ۱۰۹:

	[[رده:واقعه عاشورا]]		[[رده:واقعه عاشورا]]
		+	[[رده:اسیران کربلا در شام]]
		+	[[رده:اسیران کربلا در کوفه]]