تعاون - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* تعاون و همدلی در آیات */

2025-03-13T18:31:00Z

‏تعاون و همدلی در آیات

مهدی موسوی در ‏۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹

2022-08-09T09:29:09Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳

2022-08-09T08:33:51Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۲۹

2018-09-30T09:29:20Z

Zamani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۹

2018-09-30T09:19:59Z

Zamani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۱۸

2018-09-30T09:18:21Z

Zamani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۷:۳۳

2018-09-30T07:33:09Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۱۸

2018-09-30T06:18:01Z

سید مهدی خدایی در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۳۸

2016-01-19T12:38:06Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۴۷

2013-05-15T05:47:55Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==تعاون و همدلی در آیات==
-خداوند در [[سوره مائده]] می فرماید: {{متن قرآن|«وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ»}}؛ و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید و (هرگز) در راه گناه و تعدی همکاری ننمایید.<ref>[[سوره مائده]]، ۲.</ref>
+خداوند در [[سوره مائده]] می فرماید: {{متن قرآن|«... وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ ۖ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ...»}}<ref>[[آیه 2 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۲.]]</ref>؛ و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید و (هرگز) در راه گناه و تعدی همکاری ننمایید.
-در آیه دیگری مصادیق «بِرّ» را شمرده شده است: {{متن قرآن|«لَیسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلکنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْیوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلائِکةِ وَالْکتابِ وَالنَّبِیینَ وَ آتَى الْمالَ عَلى‌ حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبى‌ وَالْیتامى‌ وَالْمَساکینَ وَابْنَ السَّبِیلِ وَالسَّائِلِینَ وَ فِی الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّکاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَالصَّابِرِینَ فِی الْبَأْساءِ وَالضَّرَّاءِ وَ حِینَ الْبَأْسِ أُولئِک الَّذِینَ صَدَقُوا وَ أُولئِک هُمُ الْمُتَّقُونَ»}}؛ نیکى آن نیست که روى خود را به طرف مشرق کنید (که چون مسیحى هستید) و یا به طرف مغرب (که چون یهودى هستید) بلکه نیکى براى کسى است که به خدا و روز آخرت و ملائکه و کتاب آسمانى و پیغمبران [[ایمان]] داشته باشد و مال خود را با آن که دوستش مى‌دارد به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و راه ماندگان و دریوزگان و بردگان بدهد و نماز را بپا دارد و [[زکات]] بدهد و کسانی اند که به عهد خود وقتى عهدى مى‌بندند، وفا مى‌کنند و از فقر و بیمارى و جنگ، خویشتن دارند. اینان هستند که راست گفتند و همینهایند که تقوى دارند.<ref>[[سوره بقره]]، ۱۷۷.</ref>
+در آیه دیگری مصادیق «بِرّ» را شمرده شده است: {{متن قرآن|«لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ»}}<ref>[[آیه 177 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۷۷.]]</ref>؛ نیکى آن نیست که روى خود را به طرف مشرق کنید (که چون مسیحى هستید) و یا به طرف مغرب (که چون یهودى هستید) بلکه نیکى براى کسى است که به خدا و روز آخرت و ملائکه و کتاب آسمانى و پیغمبران [[ایمان]] داشته باشد و مال خود را با آن که دوستش مى‌دارد به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و راه ماندگان و دریوزگان و بردگان بدهد و نماز را بپا دارد و [[زکات]] بدهد و کسانی اند که به عهد خود وقتى عهدى مى‌بندند، وفا مى‌کنند و از فقر و بیمارى و جنگ، خویشتن دارند. اینان هستند که راست گفتند و همینهایند که تقوى دارند.
 لیکن آنچه در این آیه گفته شده مصادیق بارز «برّ» است و برّ و نیکوکاری به اصطلاح فقهاء عنوانی اولی است، مانند معروف و [[احسان]] و [[تقوا|تقوی]] هرگاه عقل تشخیص دهد. کاری برّ و معروف و احسان است که خداوند بدان امر کرده است و هر عملی که در عقل قبیح و منکر و اثم و فحشا باشد از آن نهی کرده است.<ref>علامه شعرانی، نثر طوبی، ذیل واژه «برّ».</ref>
 و " تقوا" مراقب امر و نهى خداست، با این توضیح تعاون و تقوی به معنای اجتماع بر ایمان و عمل صالح بر اساس تقوای الهی است و این صلاح و تقواى اجتماعى است، و در مقابل آن، تعاون بر [[گناه]] - یعنى عمل زشت که موجب عقب افتادگى از زندگى سعیده است - و بر "عدوان" که تعدى بر حقوق حقه مردم و سلب امنیت از جان و مال و ناموس آنان است، قرار مى‌گیرد؛<ref>تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، ج‌۵، ص۱۶۳.</ref> که خدا از آن نهی فرموده است.
 ==تعاون و همدلی در روایات==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{عالی}}
-تعاون و همکاری به معناي «يکديگر را ياري کردن» يا «ياري کردن برخي، برخي ديگر را» آمده است.<ref>دهخدا، علي اكبر؛ لغت نامه دهخدا، تهران، موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1379 هـ.ش، ذیل واژه تعاون.</ref>
+تعاون و همکاری به معناي «يکديگر را ياري کردن» يا «ياري کردن برخي، برخي ديگر را» آمده است.<ref>دهخدا، علي اكبر؛ لغت نامه دهخدا، تهران، موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1379 هـ.ش، ذیل واژه تعاون.</ref> قرآن و ائمه معصومین علیهم السلام بر همدلی و تعاون مومنان تاکید نموده اند.
 ==تعاون و همدلی در آیات==

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 از سویی تعاون و همکاری در کارهای زشت، مورد نفرت [[اسلام]] است تا جايی که مرتکب آن را به دوزخ تهديد کرده و گفته شده اينان در روز قيامت مشمول عذاب خدا خواهند بود. تا خدا تکليف ساير بندگان را تعيين فرمايد و سپس به کيفر آنان رسيدگی کند.
-از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده است که: «روز قيامت، دستياران ستمگران در سراپردهای آتشين جای میگيرند تا خداوند ميان بندگان داوری کند».<ref>کلینی، محمد بن یعقوب؛ فروع کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365ه.ق، ج5، ص107.</ref> و فرمود: «هر كه اعانت كند ظالمى را در ظلمى كه مى‏كند، خدا ظالمى را بر او مسلّط مى‏سازد كه او را ظلم كند. و او هر چه دعا كند به اجابت نرسد. و بر ظلمى كه بر او مى‏شود اجرى از براى او نباشد».<ref>معراج السعادة، ملا احمد نراقی، ص 484</ref>
+از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده است که: «روز قيامت، دستياران ستمگران در سراپردهای آتشين جای میگيرند تا خداوند ميان بندگان داوری کند».<ref>کلینی، محمد بن یعقوب؛ فروع کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365ه.ق، ج5، ص107.</ref> و فرمود: «هر كه اعانت كند ظالمى را در ظلمى كه مى‏ كند، خدا ظالمى را بر او مسلّط مى‏ سازد كه او را ظلم كند. و او هر چه دعا كند به اجابت نرسد. و بر ظلمى كه بر او مى ‏شود اجرى از براى او نباشد».<ref>معراج السعادة، ملا احمد نراقی، ص 484</ref>
 ==موانع تعاون==

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 روايات  با عناوين مختلفي مسلمانان را به ياري يکديگر فراخوانده و در بعضي از امور، آن را واجب و ضروري دانسته است. امام علی علیه السلام در این باره میفرماید: «بر شماست که یکدیگر را نصیحت کنید و نیکو همکاری نمایید. درست است که هیچ کس نمی تواند حق اطاعت خداوندی را چنان که باید بگذارد. لکن باید به قدر توان، حقوق الهی را رعایت کند که یکی از واجبات الهی، یکدیگر را به اندازه توان نصیحت کردن و برپا داشتن حق و یاری دادن به یکدیگر است».<ref>دشتی، محمد؛ نهج البلاغه، قم، موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمومنین، پاییز1381، خطبه216.</ref>
 از سویی تعاون و همکاری در کارهای زشت، مورد نفرت [[اسلام]] است تا جايی که مرتکب آن را به دوزخ تهديد کرده و گفته شده اينان در روز قيامت مشمول عذاب خدا خواهند بود. تا خدا تکليف ساير بندگان را تعيين فرمايد و سپس به کيفر آنان رسيدگی کند.
-[[امام صادق]] علیه السلام میفرمايد: «روز قيامت، دستياران ستمگران در سراپردهای آتشين جای میگيرند تا خداوند ميان بندگان داوری کند».<ref>کلینی، محمد بن یعقوب؛ فروع کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365ه.ق، ج5، ص107.</ref>
+از [[امام صادق]] علیه السلام روایت شده است که: «روز قيامت، دستياران ستمگران در سراپردهای آتشين جای میگيرند تا خداوند ميان بندگان داوری کند».<ref>کلینی، محمد بن یعقوب؛ فروع کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365ه.ق، ج5، ص107.</ref> و فرمود: «هر كه اعانت كند ظالمى را در ظلمى كه مى‏كند، خدا ظالمى را بر او مسلّط مى‏سازد كه او را ظلم كند. و او هر چه دعا كند به اجابت نرسد. و بر ظلمى كه بر او مى‏شود اجرى از براى او نباشد».<ref>معراج السعادة، ملا احمد نراقی، ص 484</ref>
 ==موانع تعاون==

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ==حکم فقهی تعاون==
-علامه شعرانی در این مورد می گوید: فقهای عهد ما در معنی اعانت و فروع آن سخن بسیار گفته اند که ذکر آن مناسی نیست به آنچه به نظر ما صحیحتر و موافق قول بزرگان علمای [[شیعه]] است اکتفا می کنیم: هر عمل که بدانی بگناه منتهی می شود مانند آن که کارد را به دست قاتل دهی هنگامی که می خواند کسی را بکشد اعانت بر گناه است و حرام و اگر دانی منتهی به عمل خیر و ثواب دارد مانند دادن مصحف و کتاب دعا به کسی که می خواهد قرائت کند و هر عمل که ندانی به چه منتهی خواهد شد و احتمال هر دو دارد مانند تجارت و خرید و فروش انگور و چوب که ندانی خریدار با آنها چه می سازد شاید منبر بسازند یا طنبور و شاید سرکه کنند یا خمر حلال یا حرام بودن خرید و فروش بسته به نیت است.
+علامه شعرانی در این مورد می گوید: فقهای عهد ما در معنی اعانت و فروع آن سخن بسیار گفته اند که ذکر آن مناسب نیست به آنچه به نظر ما صحیحتر و موافق قول بزرگان علمای [[شیعه]] است اکتفا می کنیم: هر عمل که بدانی بگناه منتهی می شود مانند آن که کارد را به دست قاتل دهی هنگامی که می خواند کسی را بکشد اعانت بر گناه است و حرام و اگر دانی منتهی به عمل خیر و ثواب دارد مانند دادن مصحف و کتاب دعا به کسی که می خواهد قرائت کند و هر عمل که ندانی به چه منتهی خواهد شد و احتمال هر دو دارد مانند تجارت و خرید و فروش انگور و چوب که ندانی خریدار با آنها چه می سازد شاید منبر بسازند یا طنبور و شاید سرکه کنند یا خمر حلال یا حرام بودن خرید و فروش بسته به نیت است.
-و این سخن در تمام نظائر آن جاری است مثلاً قتل مؤمن حرام است و دو احتمال ندارد و قتل کافر حربی در جنگ جائز است و یک احتمال بیش نیست اما برداشتن مال مؤمن و بیرون بردن از محل خطر اگر به نیت سرقت باشد، حرام است و اگر برای حفظ باشد مباح است و آوازی که هم ممکن باشد حرام است در لهو خواند و هم در غیر لهو اگر به نیت لهو باشد حرام است وگرنه حلال و امثله این بسیار است حتی در تعلیم فقه نیز اگر بدانی خواننده آن را در باطل بکار می برد، حرام است و اگر ندانی جائز.<ref>علامه شعرانی، نثر طوبی، ذیل واژه «برّ».</ref>
+و این سخن در تمام نظائر آن جاری است مثلاً قتل مؤمن حرام است و دو احتمال ندارد و قتل کافر حربی در جنگ جائز است و یک احتمال بیش نیست اما برداشتن مال مؤمن و بیرون بردن از محل خطر اگر به نیت سرقت باشد، حرام است و اگر برای حفظ باشد مباح است و آوازی که هم ممکن باشد در لهو خواند و هم در غیر لهو اگر به نیت لهو باشد حرام است وگرنه حلال و امثله این بسیار است حتی در تعلیم فقه نیز اگر بدانی خواننده آن را در باطل بکار می برد، حرام است و اگر ندانی جائز.<ref>علامه شعرانی، نثر طوبی، ذیل واژه «برّ».</ref>
 ==تعاون و همدلی در روایات==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۳۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{عالی}}
	تعاون و همکاری به معناي «يکديگر را ياري کردن» يا «ياري کردن برخي، برخي ديگر را» آمده است.<ref>دهخدا، علي اكبر؛ لغت نامه دهخدا، تهران، موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1379 هـ.ش، ذیل واژه تعاون.</ref> لازم است در ابتدا به این نکته اشاره کنیم که تعاون و همدلی بر پایه خودآگاهی بنا میشود، یعنی هر قدر نسبت به شناخت احساسات خودمان آگاهتر باشیم، در دریافتن احساسات دیگران و یاری کردن آنها نیز ماهرتر خواهیم بود.		تعاون و همکاری به معناي «يکديگر را ياري کردن» يا «ياري کردن برخي، برخي ديگر را» آمده است.<ref>دهخدا، علي اكبر؛ لغت نامه دهخدا، تهران، موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1379 هـ.ش، ذیل واژه تعاون.</ref> لازم است در ابتدا به این نکته اشاره کنیم که تعاون و همدلی بر پایه خودآگاهی بنا میشود، یعنی هر قدر نسبت به شناخت احساسات خودمان آگاهتر باشیم، در دریافتن احساسات دیگران و یاری کردن آنها نیز ماهرتر خواهیم بود.