تشهد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۴

2022-08-02T11:44:13Z

Zamani در ‏۲ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۳۱

2019-03-02T10:31:25Z

سید مهدی خدایی: حذف زوائد

2018-07-30T09:44:36Z

حذف زوائد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۶

2013-07-07T07:46:19Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام}} {{الگو:نیازمن...' ایجاد کرد

2013-06-15T07:34:51Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام}} {{الگو:نیازمن...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

'''تشهّد: از اجزاء و واجبات نماز.'''

از آن در باب صلات سخن رفته است.

مفاد:مفاد تشهّد عبارت است از شهادت به يگانگى خداوند و نفى شريك براى او، شهادت به مقام عبوديت و رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و درود و صلوات بر آن حضرت و خاندان پاك او.<ref> جواهر الكلام 10/ 245 ـ 246 </ref>

جايگاه:تشهّد در نمازهاى دو ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم، در نماز سه ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و سوم و در نمازهاى چهار ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و چهارم و در نماز يك ركعتىِ وتر بعد از سجده دوم از ركعت اوّل انجام مى‌شود.

حكم:تشهّد در نماز دو ركعتى يك بار و در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى دو بار واجب است خوانده شود؛ ليكن ركن نيست؛ از اين‌رو، ترك سهوى آن موجب بطلان نماز نمى‌شود؛(2)<ref> 246 ـ 248 </ref>ليكن در اين صورت اگر پيش از ركوع ركعت سوم متذكّر آن شود بايد بنشيند و تشهّد را بخواند و چنانچه بعد از ركوع يادآور شود بعد از فراغ از نماز بنابر مشهور بايد قضاى آن را به اضافه دو سجده سهو به‌جا آورد.

در ترك سهوىِ تشهّد آخر، چنانچه پيش از اتمام سلام يا پس از آن ليكن قبل از انجام دادن منافيات نماز متذكّر شود بايد آن را تدارك كند، سپس سلام را بگويد و دو سجده سهو به‌جا آورد و اگر بعد از انجام دادن منافيات يادآور شود، در صحّت نماز و وجوب قضاى تشهّد يا بطلان نماز و اعاده آن، اختلاف است.<ref> 12/ 286 ـ 290 ؛ الحدائق الناضرة 9/ 139 ـ 144 ؛ العروة الوثقى (و حواشى) 2/ 39 ـ 41 </ref>

واجبات:نشستن به مقدار تشهّد <ref> جواهر الكلام 10/ 248 </ref>و شهادت به توحيد و رسالت <ref> همان/ 250 </ref>و صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آل او، <ref> همان/ 253 </ref> ترتيب بين اجزاى واجب آن (ابتدا توحيد، سپس رسالت، پس از آن صلوات <ref> همان/ 267 </ref> در تشهّد واجب است.

گفتن تشهّد به صورت زير:{أَشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ }به اتّفاق همه فقها و نيز گفتن آن به صورت بالا با حذف{وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ }و{عَبْدُهُ }بنابر قول مشهور كفايت مى‌كند.<ref> 264 ـ 268 ؛ العروة الوثقى 1/ 690 </ref>

واجب است تشهّد به زبان عربى ادا شود. در صورت عدم امكان آن و تنگى وقت ـ بنابر تصريح جمعى ـ ترجمه آن كفايت مى‌كند.<ref> جواهر الكلام 10/ 268 ـ 269 </ref>

آداب:نشستن به حالت تورّك براى مرد<ref> همان/ 272 </ref>و تربّع ـ نهادن باسن بر زمين و بلند كردن ران و ساق پا ـ براى زن<ref> 182 ؛ مصباح الفقيه (ق) (صلاة)/ 527 </ref> ، افزودن{بِسْمِ اللّهِ و بِاللّه }و{الحَمْدُ لِلّه }و ثنا گفتن خداوند و سلام بر انبيا و ملائكه <ref> جواهر الكلام 10/ 273 </ref>و غير آن از دعاهايى كه از معصومين عليهم السّلام وارد شده، <ref> وسائل الشيعة 6/ 393 ـ 394 </ref>تكرار{الحَمْدُ لِلّـهِ }، دو يا سه مرتبه در پايان تشهّد، <ref> جواهر الكلام 10/ 277 </ref>گذاردن دستها بر روى رانها، چسباندن انگشتان دست به يكديگر و نگاه كردن به دامان خود <ref> توضيح المسائل مراجع 1/ 621 م 1103 </ref>در حال تشهّد مستحب است.

نشستن به حالت اقعاء در حال تشهّد كراهت دارد. <ref> جواهر الكلام 10/ 191 ـ 192 . </ref>

==پانویس==
{{پانویس}}

==منابع==
* جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد ‌4، صص 495-494.

[[رده:واجبات نماز]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==معنای تشهد==
-تشهّد عبارت است از شهادت به يگانگى خداوند و نفى شريك براى او، شهادت به مقام عبوديت و رسالت پيامبر صلى اللّه عليه و آله و درود و صلوات بر آن حضرت و خاندان پاك او.<ref>جواهرالكلام 10/ 245ـ246.</ref> تشهد یکی از اجزای نماز به حساب می آید.
+تشهّد عبارت است از شهادت به يگانگى خداوند و نفى شريك براى او، شهادت به مقام عبوديت و رسالت پيامبر صلى اللّه عليه و آله و درود و صلوات بر آن حضرت و خاندان پاك او.<ref>جواهرالكلام، ج۱۰، ص ۲۴۵-۲۴۶.</ref> تشهد یکی از اجزای نماز به حساب می آید.
 ==تشهّد در نماز==
-تشهد در نمازهاى دو ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم، در نماز سه ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و سوم و در نمازهاى چهار ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و چهارم و در نماز يك ركعتىِ وتر بعد از سجده دوم از ركعت اول انجام مى‌شود.تشهد در نماز ركن نيست؛ از اين‌رو، ترك سهوى آن موجب بطلان نماز نمى‌شود.<ref>همان، 246ـ248.</ref>
+تشهد در نمازهاى دو ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم، در نماز سه ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و سوم و در نمازهاى چهار ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و چهارم و در نماز يك ركعتىِ وتر بعد از سجده دوم از تنها ركعت این نماز انجام مى‌شود. تشهد در نماز ركن نيست؛ از اين‌رو، ترك سهوى آن موجب بطلان نماز نمى‌شود.<ref>جواهرالكلام، ج۱۰، ص ۲۴۶-۲۴۸.</ref>
-این عمل در نماز به صورت نشسته<ref>جواهرالكلام 10/248.</ref> و با گفتن این عبارات انجام می شود: {{متن حدیث|«أَشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحْدَهُ لاشَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»}}
+این عمل در نماز به صورت نشسته<ref>جواهرالكلام، ج۱۰، ص ۲۴۸.</ref> و با گفتن این عبارات انجام می شود: {{متن حدیث|«أَشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحْدَهُ لاشَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
-از آن در باب صلات سخن رفته است.
+==معنای تشهد==
-جايگاه: تشهد در نمازهاى دو ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم، در نماز سه ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و سوم و در نمازهاى چهار ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و چهارم و در نماز يك ركعتىِ وتر بعد از سجده دوم از ركعت اول انجام مى‌شود.
+==تشهّد در نماز==
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
-==معنای تشهد==
+تشهد در نمازهاى دو [[رکعت|رکعتى]] بعد از [[سجده]] دوم از رکعت دوم؛ و در نماز سه رکعتى بعد از سجده دوم از رکعت دوم و سوم؛ و در نمازهاى چهار رکعتى بعد از سجده دوم از رکعت دوم و چهارم؛ و در نماز یک رکعتىِ وتر بعد از سجده دوم از تنها رکعت این نماز انجام مى‌شود.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جلد ‌4، صص 495-494.
+*[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]، جمعى از پژوهشگران، ج ‌۴، صص ۴۹۵-۴۹۴.
 [[رده:واجبات نماز]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام]]}}
-'''تشهّد: از اجزاء و واجبات نماز.'''
+==تشهّد: از اجزاء و واجبات نماز==
 از آن در باب صلات سخن رفته است.
-مفاد:مفاد تشهّد عبارت است از شهادت به يگانگى خداوند و نفى شريك براى او، شهادت به مقام عبوديت و رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و درود و صلوات بر آن حضرت و خاندان پاك او.<ref> جواهر الكلام 10/ 245 ـ 246 </ref>
+مفاد: مفاد تشهّد عبارت است از شهادت به يگانگى خداوند و نفى شريك براى او، شهادت به مقام عبوديت و رسالت پيامبر صلى اللّه عليه و آله و درود و صلوات بر آن حضرت و خاندان پاك او.<ref>جواهرالكلام 10/ 245ـ246.</ref>
-جايگاه:تشهّد در نمازهاى دو ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم، در نماز سه ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و سوم و در نمازهاى چهار ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و چهارم و در نماز يك ركعتىِ وتر بعد از سجده دوم از ركعت اوّل انجام مى‌شود.
+جايگاه: تشهد در نمازهاى دو ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم، در نماز سه ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و سوم و در نمازهاى چهار ركعتى بعد از سجده دوم از ركعت دوم و چهارم و در نماز يك ركعتىِ وتر بعد از سجده دوم از ركعت اول انجام مى‌شود.
-حكم:تشهّد در نماز دو ركعتى يك بار و در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى دو بار واجب است خوانده شود؛ ليكن ركن نيست؛ از اين‌رو، ترك سهوى آن موجب بطلان نماز نمى‌شود؛(2)<ref> 246 ـ 248 </ref>ليكن در اين صورت اگر پيش از ركوع ركعت سوم متذكّر آن شود بايد بنشيند و تشهّد را بخواند و چنانچه بعد از ركوع يادآور شود بعد از فراغ از نماز بنابر مشهور بايد قضاى آن را به اضافه دو سجده سهو به‌جا آورد.
+حكم: تشهد در [[نماز]] دو ركعتى يكبار و در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى دو بار واجب است خوانده شود؛ ليكن ركن نيست؛ از اين‌رو، ترك سهوى آن موجب بطلان نماز نمى‌شود.<ref>همان، 246ـ248.</ref>
-در ترك سهوىِ تشهّد آخر، چنانچه پيش از اتمام سلام يا پس از آن ليكن قبل از انجام دادن منافيات نماز متذكّر شود بايد آن را تدارك كند، سپس سلام را بگويد و دو سجده سهو به‌جا آورد و اگر بعد از انجام دادن منافيات يادآور شود، در صحّت نماز و وجوب قضاى تشهّد يا بطلان نماز و اعاده آن، اختلاف است.<ref> 12/ 286 ـ 290 ؛ الحدائق الناضرة 9/ 139 ـ 144 ؛ العروة الوثقى (و حواشى) 2/ 39 ـ 41 </ref>
+ليكن در اين صورت اگر پيش از ركوع ركعت سوم متذكّر آن شود بايد بنشيند و تشهّد را بخواند و چنانچه بعد از ركوع يادآور شود بعد از فراغ از نماز بنابر مشهور بايد قضاى آن را به اضافه دو سجده سهو به‌ جا آورد.
-واجبات:نشستن به مقدار تشهّد <ref> جواهر الكلام 10/ 248 </ref>و شهادت به توحيد و رسالت <ref> همان/ 250 </ref>و صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آل او، <ref> همان/ 253 </ref> ترتيب بين اجزاى واجب آن (ابتدا توحيد، سپس رسالت، پس از آن صلوات <ref> همان/ 267 </ref> در تشهّد واجب است.
+در ترك سهوىِ تشهّد آخر، چنانچه پيش از اتمام سلام يا پس از آن ليكن قبل از انجام دادن منافيات نماز متذكر شود بايد آن را تدارك كند، سپس سلام را بگويد و دو سجده سهو به‌جا آورد و اگر بعد از انجام دادن منافيات يادآور شود، در صحّت نماز و وجوب قضاى تشهد يا بطلان نماز و اعاده آن، اختلاف است.<ref> 12/ 286ـ290؛ الحدائق الناضرة 9/ 139ـ144؛ العروة الوثقى (و حواشى) 2/ 39ـ41.</ref>
-گفتن تشهّد به صورت زير:{أَشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ }به اتّفاق همه فقها و نيز گفتن آن به صورت بالا با حذف{وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ }و{عَبْدُهُ }بنابر قول مشهور كفايت مى‌كند.<ref> 264 ـ 268 ؛ العروة الوثقى 1/ 690 </ref>
+واجبات: نشستن به مقدار تشهّد<ref>جواهرالكلام 10/248.</ref> و شهادت به [[توحيد]] و رسالت<ref>همان/ 250.</ref> و صلوات بر پيامبر صلى الله عليه و آله و آل او<ref>همان، 253.</ref> ترتيب بين اجزاى واجب آن (ابتدا توحيد، سپس رسالت پس از آن صلوات.<ref> همان/267.</ref> در تشهّد واجب است.
-واجب است تشهّد به زبان عربى ادا شود. در صورت عدم امكان آن و تنگى وقت ـ بنابر تصريح جمعى ـ ترجمه آن كفايت مى‌كند.<ref> جواهر الكلام 10/ 268 ـ 269 </ref>
+گفتن تشهّد به صورت زير: {أَشْهَدُ أَنْ لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحْدَهُ لاشَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ} به اتفاق همه فقها و نيز گفتن آن به صورت بالا با حذف {وَحْدَهُ لاشَرِيكَ لَهُ} و {عَبْدُهُ} بنابر قول مشهور كفايت مى‌كند.<ref> 264ـ268؛ العروة الوثقى 1/690.</ref>
-آداب:نشستن به حالت تورّك براى مرد<ref> همان/ 272 </ref>و تربّع ـ نهادن باسن بر زمين و بلند كردن ران و ساق پا ـ براى زن<ref> 182 ؛ مصباح الفقيه (ق) (صلاة)/ 527 </ref> ، افزودن{بِسْمِ اللّهِ و بِاللّه }و{الحَمْدُ لِلّه }و ثنا گفتن خداوند و سلام بر انبيا و ملائكه <ref> جواهر الكلام 10/ 273 </ref>و غير آن از دعاهايى كه از معصومين عليهم السّلام وارد شده، <ref> وسائل الشيعة 6/ 393 ـ 394 </ref>تكرار{الحَمْدُ لِلّـهِ }، دو يا سه مرتبه در پايان تشهّد، <ref> جواهر الكلام 10/ 277 </ref>گذاردن دستها بر روى رانها، چسباندن انگشتان دست به يكديگر و نگاه كردن به دامان خود <ref> توضيح المسائل مراجع 1/ 621 م 1103 </ref>در حال تشهّد مستحب است.
+واجب است تشهّد به زبان عربى ادا شود. در صورت عدم امكان آن و تنگى وقت ـ بنابر تصريح جمعى ـ ترجمه آن كفايت مى‌كند.<ref>جواهرالكلام 10/ 268ـ269.</ref>
-نشستن به حالت اقعاء در حال تشهّد كراهت دارد. <ref> جواهر الكلام 10/ 191 ـ 192 . </ref>
+آداب: نشستن به حالت تورّك براى مرد<ref>همان/272.</ref> و تربّع ـ نهادن باسن بر زمين و بلند كردن ران و ساق پا ـ براى زن<ref> 182؛ مصباح الفقيه (ق) (صلاة)/ 527 </ref>، افزودن{بِسْمِ اللّهِ و بِاللّه} و {الحَمْدُلِلّه} و ثناگفتن خداوند و سلام بر انبيا و ملائكه <ref>جواهرالكلام 10/273.</ref> و غير آن از دعاهايى كه از معصومين عليهم السّلام وارد شده،<ref>وسائل الشيعة 6/393ـ394.</ref> تكرار {الحَمْدُلِلّهِ}، دو يا سه مرتبه در پايان تشهّد، <ref>جواهرالكلام 10/277</ref> گذاردن دستها بر روى رانها، چسباندن انگشتان دست به يكديگر و نگاه كردن به دامان خود<ref>توضيح المسائل مراجع 1/621 م 1103</ref> در حال تشهّد مستحب است.
 ==پانویس==