تخلیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۹

2025-05-21T19:19:09Z

Mohammadi در ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۸

2025-05-21T19:18:37Z

مهدی موسوی در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۲

2022-07-11T07:02:31Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۱۶

2014-04-07T04:16:43Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} تخليه، يعنى پاك سازى باطن و روان از رذايل اخلاقی. پاك...' ایجاد کرد

2014-04-06T11:44:41Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} تخليه، يعنى پاك سازى باطن و روان از رذايل اخلاقی. پاك...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
تخليه، يعنى پاك سازى باطن و روان از رذايل اخلاقی.

پاك سازى باطن و تصفيه روان از صفات رذیله و تطهير نفس از اَرجاس (پليدىها) و اَدناس (ناپاكىها)، تخلیه است.

تخليه در برابر [[تحليه]] است؛ تخليه در مقام دفع و پيراستن است و نيز در مقام تبرّى، يعنى با رذايل اخلاقی ستيز كردن و آنها را از كانون وجود خود زدودن.

در اين باره كه حسنات و سيئات همديگر را از بين می برند، قرآن شريف صراحت كامل دارد و می فرمايد:

«اِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيئاتِ<ref> هود (11) آيه 114. </ref>؛ حسنات سيئات را از بين مىبرد». و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مىكند و در جاى ديگر مىفرمايد:

«لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالمَنِّ و الاَذْى؛<ref> بقره (2) آيه 264. </ref> صدقاتتان را با منّت گذارى و اذيّت باطل نكنيد».

در نتيجه، انسان اگر عمل خوبى انجام داد، بايد سعى كند تا با گناه آن را نابود نكند و اگر احيانا گناهى مرتكب شد، بايد اعمال خوبى انجام دهد تا آلودگى گناه را بشويد.

== پانویس ==

{{پانویس}}
== منابع ==
*مختار امینیان، مبانی اخلاق اسلامی.
[[رده:صفات پسندیده]]
[[رده:اخلاق فردی]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 «تخلیه» در برابر «[[تحلیه]]» است؛ تخلیه در مقام دفع و پیراستن است و نیز در مقام تبرّى، یعنى با رذایل اخلاقی ستیزکردن و آنها را از کانون وجود خود زدودن.
-در این باره که حسنات و سیئات همدیگر را از بین می برند، [[قرآن]] شریف صراحت کامل دارد؛ در جایی می فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ...»}}<ref>[[آیه 114 سوره هود|سوره هود، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ حسنات، سیئات را از بین مى برد؛ و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مى کند. و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«... لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِکمْ بِالمَنِّ والاَذَى ...»}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ صدقاتتان را با منّت گذارى و اذیت باطل نکنید.
+در این باره که حسنات و سیئات همدیگر را از بین می برند، [[قرآن]] شریف صراحت کامل دارد؛ در جایی می فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ...»}}<ref>[[آیه 114 سوره هود|سوره هود، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ حسنات، سیئات را از بین مى برد؛ و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مى کند. و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«... لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ ...»}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ صدقاتتان را با منّت گذارى و اذیت باطل نکنید.
 در نتیجه، [[انسان]] اگر عمل خوبى انجام داد، باید سعى کند تا با [[گناه]] آن را نابود نکند و اگر احیاناً گناهى مرتکب شد، باید اعمال خوبى انجام دهد تا آلودگى گناه را بشوید.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 «تخلیه» در برابر «[[تحلیه]]» است؛ تخلیه در مقام دفع و پیراستن است و نیز در مقام تبرّى، یعنى با رذایل اخلاقی ستیزکردن و آنها را از کانون وجود خود زدودن.
-در این باره که حسنات و سیئات همدیگر را از بین می برند، [[قرآن]] شریف صراحت کامل دارد؛ در جایی می فرماید: {{متن قرآن|«اِنَّ الْحَسَناتِ یذْهِبْنَ السَّیئاتِ»}}؛<ref>[[سوره هود]]، آیه ۱۱۴.</ref> (حسنات، سیئات را از بین مى برد) و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مى کند. و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِکمْ بِالمَنِّ والاَذَى»}}؛<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۲۶۴.</ref> (صدقاتتان را با منّت گذارى و اذیت باطل نکنید).
+در این باره که حسنات و سیئات همدیگر را از بین می برند، [[قرآن]] شریف صراحت کامل دارد؛ در جایی می فرماید: {{متن قرآن|«... إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ...»}}<ref>[[آیه 114 سوره هود|سوره هود، آیه ۱۱۴.]]</ref>؛ حسنات، سیئات را از بین مى برد؛ و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مى کند. و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«... لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِکمْ بِالمَنِّ والاَذَى ...»}}<ref>[[آیه 264 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۶۴.]]</ref>؛ صدقاتتان را با منّت گذارى و اذیت باطل نکنید.
 در نتیجه، [[انسان]] اگر عمل خوبى انجام داد، باید سعى کند تا با [[گناه]] آن را نابود نکند و اگر احیاناً گناهى مرتکب شد، باید اعمال خوبى انجام دهد تا آلودگى گناه را بشوید.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-* تخليه، يعنى پاكسازى باطن و روان از رذايل اخلاقی.
+«تخلیه» در اصطلاح علم [[اخلاق]]، یعنى پاکسازى باطن و روان از رذایل اخلاقی. به عبارت دیگر، پاکسازى باطن و تصفیه روان از صفات رذیله و تطهیر [[نفس]] از اَرجاس (پلیدى ها) و اَدناس (ناپاکى ها)، «تخلیه» است.
-در اين باره كه حسنات و سيئات همديگر را از بين می برند، [[قرآن]] شريف صراحت كامل دارد و می فرمايد: {{متن قرآن|«اِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيئاتِ»}}؛<ref>[[سوره هود]](11)، آيه114.</ref> حسنات، سيئات را از بين مى برد.
+«تخلیه» در برابر «[[تحلیه]]» است؛ تخلیه در مقام دفع و پیراستن است و نیز در مقام تبرّى، یعنى با رذایل اخلاقی ستیزکردن و آنها را از کانون وجود خود زدودن.
-و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مى كند و در جاى ديگر مى فرمايد: {{متن قرآن|«لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالمَنِّ والاَذْى»}}؛<ref>[[سوره بقره]](2)، آيه264.</ref> صدقاتتان را با منّت گذارى و اذيت باطل نكنيد.
+در این باره که حسنات و سیئات همدیگر را از بین می برند، [[قرآن]] شریف صراحت کامل دارد؛ در جایی می فرماید: {{متن قرآن|«اِنَّ الْحَسَناتِ یذْهِبْنَ السَّیئاتِ»}}؛<ref>[[سوره هود]]، آیه ۱۱۴.</ref> (حسنات، سیئات را از بین مى برد) و ظاهر جمع محلّى به الف و لام افاده عموم مى کند. و در جاى دیگر مى فرماید: {{متن قرآن|«لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِکمْ بِالمَنِّ والاَذَى»}}؛<ref>[[سوره بقره]]، آیه ۲۶۴.</ref> (صدقاتتان را با منّت گذارى و اذیت باطل نکنید).
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
-* مختار امینیان، مبانی اخلاق اسلامی.
+*مبانی اخلاق اسلامی، مختار امینیان.
+== مطالب مرتبط ==
 [[رده:صفات پسندیده]]
 [[رده:اخلاق فردی]]