بِرّ و نیکی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* برّ در احادیث */

2025-04-11T09:15:49Z

‏برّ در احادیث

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2025-04-11T09:13:14Z

‏برّ در قرآن

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T12:58:42Z

افزودن الگوی قرآن

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2024-10-08T11:57:06Z

‏برّ در قرآن

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2024-10-08T11:44:09Z

‏برّ در قرآن

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2024-10-08T11:41:53Z

‏برّ در قرآن

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2024-10-08T10:34:04Z

‏برّ در قرآن

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2024-10-08T10:26:06Z

‏برّ در قرآن

Mohammadi: /* برّ در قرآن */

2024-10-08T10:25:18Z

‏برّ در قرآن

Mohammadi در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۵

2024-10-08T09:45:28Z

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ==برّ در احادیث==
-به گفته‌ی [[علامه مجلسی]] برّ در [[احادیث]] بیشتر به معنای احسان به والدین، نزدیکان و برادران ایمانی به کار می‌رود (از جمله: «وَ مِنْ صالِحِ الاَْعْمالِ البِّرُ بِالاِخْوان») نیز به روایتی، [[پیامبر اکرم]] صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم بِرّ را به «حُسن خلق» معنا کرده‌اند. بِرّ در احادیث از ویژگی‌ها و اخلاق انبیا، از گنج‌های بهشت، موجب افزایش طول عمر و ازدیاد روزی و از پایه‌های ایمان دانسته‌ شده است؛ بویژه بر برِّ و نیکی به پدر و مادر، فرزندان و مؤمنان تأکید شده است.
+به گفته‌ی [[علامه مجلسی]] برّ در [[احادیث]] بیشتر به معنای احسان به والدین، نزدیکان و برادران ایمانی به کار می‌رود (از جمله: {{متن حدیث|«وَ مِنْ صالِحِ الاَْعْمالِ البِّرُ بِالاِخْوان»}}) نیز به روایتی، [[پیامبر اکرم]] صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم بِرّ را به «حُسن خلق» معنا کرده‌اند. بِرّ در احادیث از ویژگی‌ها و اخلاق انبیا، از گنج‌های بهشت، موجب افزایش طول عمر و ازدیاد روزی و از پایه‌های ایمان دانسته‌ شده است؛ بویژه بر برِّ و نیکی به پدر و مادر، فرزندان و مؤمنان تأکید شده است.
 در احادیث، گاه برِّ به معنایی وسیع‌تر از [[احسان]] یعنی «مطلق نیکوکاری و کار نیک» به کار رفته به‌ گونه‌ای که به تصریح احادیث ـ علاوه بر برِّ به والدین و مؤمنان ـ شامل صفات پسندیده‌ی دیگری مانند [[سخاوت]]، [[صبر]] بر آزار، نیکو سخن گفتن و جز اینها می‌شود.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 روایات متعددی در فضیلت برّ از [[اهل بیت]] علیهم السلام وارد شده است، از جمله:
-*عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام، قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ وَضَعَ الْإِیمَانَ عَلَى سَبْعَةِ أَسْهُمٍ عَلَى الْبِرِّ وَالصِّدْقِ وَالْیقِینِ وَالرِّضَا وَالْوَفَاءِ وَالْعِلْمِ وَالْحِلْمِ؛ [[امام صادق]] علیه السلام: خداوند قرار داده ایمان را بر هفت سهم: نیکى، صداقت و راستى، یقین راضى بودن به رضاى الهى، وفاى به عهد، علم و آگاهى، حلم و بردبارى.<ref>الکافی، ج۲ ص۴۲.</ref>
+*{{متن حدیث|«عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام، قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ وَضَعَ الْإِیمَانَ عَلَى سَبْعَةِ أَسْهُمٍ عَلَى الْبِرِّ وَالصِّدْقِ وَالْیقِینِ وَالرِّضَا وَالْوَفَاءِ وَالْعِلْمِ وَالْحِلْمِ»}}؛ [[امام صادق]] علیه السلام: خداوند قرار داده ایمان را بر هفت سهم: نیکى، صداقت و راستى، یقین راضى بودن به رضاى الهى، وفاى به عهد، علم و آگاهى، حلم و بردبارى.<ref>الکافی، ج۲ ص۴۲.</ref>
-*وَ قَالَ علیه السلام یدْخُلُ عَلَى الْمَیتِ فِی قَبْرِهِ الصَّلَاةُ وَالصَّوْمُ وَالْحَجُّ وَالصَّدَقَةُ وَالْبِرُّ وَالدُّعَاءُ وَ یکتَبُ أَجْرُهُ لِلَّذِی یفْعَلُهُ وَ لِلْمَیتِ؛ امام صادق علیه السلام: وارد مى شود بر میت در قبرش [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] و [[صدقه]] و نیکى و دعاء و نوشته مى شود اجر و ثواب براى کسى که این کارها را براى میت انجام داده و براى میت.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۱۸۵.</ref>
+*{{متن حدیث|«وَ قَالَ علیه السلام یدْخُلُ عَلَى الْمَیتِ فِی قَبْرِهِ الصَّلَاةُ وَالصَّوْمُ وَالْحَجُّ وَالصَّدَقَةُ وَالْبِرُّ وَالدُّعَاءُ وَ یکتَبُ أَجْرُهُ لِلَّذِی یفْعَلُهُ وَ لِلْمَیتِ»}}؛ امام صادق علیه السلام: وارد مى شود بر میت در قبرش [[نماز]] و [[روزه]] و [[حج]] و [[صدقه]] و نیکى و دعاء و نوشته مى شود اجر و ثواب براى کسى که این کارها را براى میت انجام داده و براى میت.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۱۸۵.</ref>
-*قَالَ الصَّادِقُ علیه السلام خِیارُکمْ سُمَحَاؤُکمْ وَ شِرَارُکمْ بُخَلَاؤُکمْ وَ مِنْ خَالِصِ الْإِیمَانِ الْبِرُّ بِالْإِخْوَانِ وَ السَّعْی فِی حَوَائِجِهِمْ وَ إِنَّ الْبَارَّ بِالْإِخْوَانِ لَیحِبُّهُ الرَّحْمَنُ وَ فِی ذَلِک مَرْغَمَةُ الشَّیطَانِ وَ تَزَحْزُحٌ عَنِ النِّیرَانِ وَ دُخُولُ الْجِنَانِ ثُمَّ قَالَ لِجَمِیلٍ یا جَمِیلُ أَخْبِرْ بِهَذَا غُرَرَ أَصْحَابِک قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاک مَنْ غُرَرُ أَصْحَابِی قَالَ هُمُ الْبَارُّونَ بِالْإِخْوَانِ فِی الْعُسْرِ وَالْیسْر؛ امام صادق علیه السلام: بهترین شما سخاوتمندان شمایند و بدترین شما بخیلانند و از نشانه هاى ایمان خالص نیکى به برادران و سعى دربرآوردن حوائج آنان است و همانا نیکوکار خداوند رحمن او را دوست مى دارد و نیکوکارى سبب دورى [[شیطان]] و [[جهنم]] و دخول در [[بهشت]] مى شود. سپس حضرت به جمیل فرمودند یا جمیل برسان این را به بزرگان اصحابت. جمیل عرض کرد بزرگان کیانند؟ حضرت فرمودند: آنان نیکوکاران به برادرانند در سختى و در راحتى.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱.</ref>
+*{{متن حدیث|«قَالَ الصَّادِقُ علیه السلام خِیارُکمْ سُمَحَاؤُکمْ وَ شِرَارُکمْ بُخَلَاؤُکمْ وَ مِنْ خَالِصِ الْإِیمَانِ الْبِرُّ بِالْإِخْوَانِ وَ السَّعْی فِی حَوَائِجِهِمْ وَ إِنَّ الْبَارَّ بِالْإِخْوَانِ لَیحِبُّهُ الرَّحْمَنُ وَ فِی ذَلِک مَرْغَمَةُ الشَّیطَانِ وَ تَزَحْزُحٌ عَنِ النِّیرَانِ وَ دُخُولُ الْجِنَانِ ثُمَّ قَالَ لِجَمِیلٍ یا جَمِیلُ أَخْبِرْ بِهَذَا غُرَرَ أَصْحَابِک قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاک مَنْ غُرَرُ أَصْحَابِی قَالَ هُمُ الْبَارُّونَ بِالْإِخْوَانِ فِی الْعُسْرِ وَالْیسْر»}}؛ امام صادق علیه السلام: بهترین شما سخاوتمندان شمایند و بدترین شما بخیلانند و از نشانه هاى ایمان خالص نیکى به برادران و سعى دربرآوردن حوائج آنان است و همانا نیکوکار خداوند رحمن او را دوست مى دارد و نیکوکارى سبب دورى [[شیطان]] و [[جهنم]] و دخول در [[بهشت]] مى شود. سپس حضرت به جمیل فرمودند یا جمیل برسان این را به بزرگان اصحابت. جمیل عرض کرد بزرگان کیانند؟ حضرت فرمودند: آنان نیکوکاران به برادرانند در سختى و در راحتى.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۱.</ref>
-*وَ قَالَ أَبُوجَعفَرٍ علیه السلام الْبِرُّ وَالصَّدَقَةُ ینْفِیانِ الْفَقْرَ وَ یزِیدَانِ فِی الْعُمُرِ وَ یدْفَعَانِ عَنْ صَاحِبِهِمَا سَبْعِینَ مِیتَةَ سَوْءٍ؛ [[امام باقر]] علیه السلام: نیکى و صدقه فقر را نابود مى کنند و عمر را زیاد می کنند و از صاحبش هفتاد مرگ بد را دور مى کنند.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۶.</ref>
+*{{متن حدیث|«وَ قَالَ أَبُوجَعفَرٍ علیه السلام الْبِرُّ وَالصَّدَقَةُ ینْفِیانِ الْفَقْرَ وَ یزِیدَانِ فِی الْعُمُرِ وَ یدْفَعَانِ عَنْ صَاحِبِهِمَا سَبْعِینَ مِیتَةَ سَوْءٍ»}}؛ [[امام باقر]] علیه السلام: نیکى و صدقه فقر را نابود مى کنند و عمر را زیاد می کنند و از صاحبش هفتاد مرگ بد را دور مى کنند.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۶.</ref>
-*أَسْرَعُ الْخَیرِ ثَوَاباً الْبِرُّ؛ رسول خدا صلى الله علیه و آله: ثواب نیکى زودتر از کارهاى خیر دیگر مى رسد.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۳۷۹.</ref>
+*{{متن حدیث|«أَسْرَعُ الْخَیرِ ثَوَاباً الْبِرُّ»}}؛ رسول خدا صلى الله علیه و آله: ثواب نیکى زودتر از کارهاى خیر دیگر مى رسد.<ref>من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۳۷۹.</ref>
-*قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ علیه السلام فَتَقَرَّبُوا إِلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بِالْبِرِّ وَ صِلَةِ الرَّحِمِ؛ امام صادق علیه السلام: تقرب بجوئید به خداوند عزوجل با کار نیک و [[صله رحم]].<ref>الکافی ج۴ ص۲۷.</ref>
+*{{متن حدیث|«قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ علیه السلام فَتَقَرَّبُوا إِلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بِالْبِرِّ وَ صِلَةِ الرَّحِمِ»}}؛ امام صادق علیه السلام: تقرب بجوئید به خداوند عزوجل با کار نیک و [[صله رحم]].<ref>الکافی ج۴ ص۲۷.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 * مفهوم قرآنی بِرّ و به تعبیر دقیق‌تر اَبرار در [[سوره بقره]] ([[آیه بِرّ|آیه بر]]) بتفصیل بیان شده است:
-{{متن قرآن|«لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_177_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%82%D8%B1%D9%87 سوره بقره، آیه 177.]</ref> نیکی این نیست که روی خود را به سوی مشرق و مغرب کنید، بلکه نیکی [واقعی و کامل، که شایسته است در همه امور شما ملاک و میزان قرار گیرد، منش و رفتار و حرکات] کسانی است که به خدا و روز قیامت و فرشتگان و کتاب آسمانی و پیامبران ایمان آورده اند، و مال و ثروتشان را با آنکه دوست دارند به خویشان و یتیمان و درماندگان و در راه ماندگان و سائلان و [در راه آزادی] بردگان می دهند، و نماز را [با همه شرایطش] برپای می دارند، و زکات می پردازند، و چون پیمان بندند وفاداران به پیمان خویشند، و در تنگدستی و تهیدستی و رنج و بیماری و هنگام جنگ شکیبایند؛ اینانند که [در دین داری و پیروی از حق] راست گفتند، و اینانند که پرهیزکارند.
+{{متن قرآن|«لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ»}}<ref>[[آیه 177 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۷۷.]]</ref>؛ نیکی این نیست که روی خود را به سوی مشرق و مغرب کنید، بلکه نیکی [واقعی و کامل، که شایسته است در همه امور شما ملاک و میزان قرار گیرد، منش و رفتار و حرکات] کسانی است که به خدا و روز قیامت و فرشتگان و کتاب آسمانی و پیامبران ایمان آورده اند، و مال و ثروتشان را با آنکه دوست دارند به خویشان و یتیمان و درماندگان و در راه ماندگان و سائلان و [در راه آزادی] بردگان می دهند، و نماز را [با همه شرایطش] برپای می دارند، و زکات می پردازند، و چون پیمان بندند وفاداران به پیمان خویشند، و در تنگدستی و تهیدستی و رنج و بیماری و هنگام جنگ شکیبایند؛ اینانند که [در دین داری و پیروی از حق] راست گفتند، و اینانند که پرهیزکارند.
 به گفته‌ی [[علامه طباطبایی]] اوصاف ابرار در این آیه در بر دارنده‌ی تمامی مراتب سه گانه‌ی اعتقاد، عمل و [[اخلاق]] است. همچنین نقل شده است که [[پیامبر اکرم]] صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم در پاسخ به سؤالی درباره‌ی مفهوم این واژه، آیه‌ی ۱۷۷ بقره را تلاوت فرمودند. مفسّران در بیشتر آیات راجع به بِرّ، آن را «توسّع در کار خیر» معنی کرده‌اند.
 *[[امام على]] عليه‌السلام می فرمایند: اين آيه درباره قضات و خطيبان نازل گرديده كه بر خدا و رسول و كتاب او [[دروغ]] مى بندند<ref> تفسير على بن ابراهيم و تفسير البرهان از خاصه.</ref>.
-{{متن قرآن|«أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_44_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%82%D8%B1%D9%87#%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 سوره بقره، آیه 44.]</ref> آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را [در ارتباط با نیکی] فراموش می کنید؟
+{{متن قرآن|«أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ»}}<ref>[[آیه 44 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۴۴‬.]]</ref>؛ آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را [در ارتباط با نیکی] فراموش می کنید؟
 *وقتى حضرت [[فاطمه زهرا]] عليها السلام را در شب عروسى به خانه شوهر مى‌بردند، فقيرى از حضرت پيراهن كهنه‌اى درخواست كرد. فاطمه زهرا عليها السلام به ياد آيه‌ ذیل افتاد و همان پيراهن عروسيش را به او بخشيد.<ref>صحيح‌بخارى، ج 2، ص 81.</ref>
-{{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_92_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آل عمران، آیه 92.]</ref> هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید.
+{{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»}}<ref>[[آیه 92 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۲.]]</ref>؛ هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید.
 *به جاى حمايت از قبيله، منطقه، نژاد و زبان، بايد از «حقّ» حمايت كرد و به «بِرّ» يارى رساند. این یک اصل انسانی و فطری است.
-{{متن قرآن|«وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_2_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%85%D8%A7%D8%A6%D8%AF%D9%87 سوره مائده، آیه 2.]</ref> و یکدیگر را بر انجام کارهای خیر و پرهیزکاری یاری نمایید.
+{{متن قرآن|«... وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ  ...»}}<ref>[[آیه 2 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۲.]]</ref>؛ و یکدیگر را بر انجام کارهای خیر و پرهیزکاری یاری نمایید.
 ==برّ در احادیث==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۸
سطر ۶۲:		سطر ۶۲:
	\|رده= دارد		\|رده= دارد
	}}		}}
		+	{{قرآن}}

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 *وقتى حضرت [[فاطمه زهرا]] عليها السلام را در شب عروسى به خانه شوهر مى‌بردند، فقيرى از حضرت پيراهن كهنه‌اى درخواست كرد. فاطمه زهرا عليها السلام به ياد آيه‌ ذیل افتاد و همان پيراهن عروسيش را به او بخشيد.<ref>صحيح‌بخارى، ج 2، ص 81.</ref>
 {{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_92_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آل عمران، آیه 92.]</ref> هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید.
 ==برّ در احادیث==

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 {{متن قرآن|«أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_44_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%82%D8%B1%D9%87#%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 سوره بقره، آیه 44.]</ref> آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را [در ارتباط با نیکی] فراموش می کنید؟
-*وقتى [[فاطمه زهرا]] عليها السلام را در شب عروسى به خانه شوهر مى‌بردند، فقيرى از حضرت پيراهن كهنه‌اى درخواست كرد. فاطمه زهرا عليها السلام به ياد آيه‌ ذیل افتاد و همان پيراهن عروسيش را به او بخشيد.
+*وقتى حضرت [[فاطمه زهرا]] عليها السلام را در شب عروسى به خانه شوهر مى‌بردند، فقيرى از حضرت پيراهن كهنه‌اى درخواست كرد. فاطمه زهرا عليها السلام به ياد آيه‌ ذیل افتاد و همان پيراهن عروسيش را به او بخشيد.<ref>صحيح‌بخارى، ج 2، ص 81.</ref>
 {{متن قرآن|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_92_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آل عمران، آیه 92.]</ref> هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۱
سطر ۲۱:		سطر ۲۱:

	{{متن قرآن\|«أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_44_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%82%D8%B1%D9%87#%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 سوره بقره، آیه 44.]</ref> آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را [در ارتباط با نیکی] فراموش می کنید؟		{{متن قرآن\|«أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_44_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%82%D8%B1%D9%87#%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 سوره بقره، آیه 44.]</ref> آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را [در ارتباط با نیکی] فراموش می کنید؟
		+	*وقتى [[فاطمه زهرا]] عليها السلام را در شب عروسى به خانه شوهر مى‌بردند، فقيرى از حضرت پيراهن كهنه‌اى درخواست كرد. فاطمه زهرا عليها السلام به ياد آيه‌ ذیل افتاد و همان پيراهن عروسيش را به او بخشيد.
		+	{{متن قرآن\|«لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_92_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D9%84_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%86 سوره آل عمران، آیه 92.]</ref> هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید.

	==برّ در احادیث==		==برّ در احادیث==

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 برای بِرّ معانیِ قرآنیِ دیگری نیز بیان شده است، از جمله: طاعت، صدق و ثواب. [[راغب اصفهانی]] ـ که معنای اصلیِ برّ را توسّع در کار خیر می‌داند ـ هر گاه بِرّ به خداوند منسوب شود، آن را به معنای «ثواب» و هر گاه به بنده نسبت داده شود، به معنای «طاعت» شمرده که بنا به آیه‌ی ۱۷۷ بقره شامل اعتقاد و اعمال فریضه و نافله است. <span class="tooltiptext"><span class="outlink"></span></span><span class="tooltiptext"></span><span class="tooltiptext"><span class="outlink"></span></span><span class="tooltiptext"></span>از جمله معانیِ اصلیِ بِرّ در قرآن «توسّع در احسان و نیکی» نسبت به پدر و مادر، خویشاوندان نزدیک و تمامی مردم است که در لغت، ضِدّ «[[عقوق والدین|عُقُوق]]» (بدرفتاری و تباه ساختن حق) است. مفسران این معنی را در بعضی موارد، از جمله آیات ۸ [[سوره ممتحنه]] و ۴۴ سوره بقره ذکر کرده‌اند.
 ==برّ در قرآن==
-واژه «بِرّ» با مشتقّاتش در مجموع، بیست بار در [[قرآن کریم]] به کار رفته است. *مفهوم قرآنی بِرّ و به تعبیر دقیق‌تر اَبرار در آیه ۱۷۷ [[سوره بقره]] (آیه بر) بتفصیل بیان شده است:
+واژه «بِرّ» با مشتقّاتش در مجموع، بیست بار در [[قرآن کریم]] به کار رفته است.
 {{متن قرآن|«لَیسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰکنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْیوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِکةِ وَالْکتَابِ وَالنَّبِیینَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبَىٰ وَالْیتَامَىٰ وَالْمَسَاکینَ وَابْنَ السَّبِیلِ وَالسَّائِلِینَ وَفِی الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّکاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِینَ فِی الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِینَ الْبَأْسِ أُولَٰئِک الَّذِینَ صَدَقُواوَأُولَٰئِک هُمُ الْمُتَّقُونَ»}}؛ «نیکى (تنها) این نیست (که به هنگام نماز) صورت خود را به سوى مشرق و مغرب کنید، بلکه نیکى (و نیکوکار) کسانى هستند که به خدا و روز رستاخیز و [[فرشتگان]] و کتاب آسمانى و پیامبران ایمان آورده اند و مال (خود) را با علاقه اى که به آن دارند به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان [[انفاق]] مى کنند، [[نماز]] را برپا مى دارند و [[زکات]] را مى پردازند و به عهد خود ـ به هنگامى که عهد بستند ـ وفا مى کنند، در برابر محرومیت ها و بیماری ها و در میدان جنگ استقامت به خرج مى دهند، این ها کسانى هستند که راست مى گویند و این ها هستند پرهیزگاران».

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 از نظر علمای لغت تعریف و تفسیر برّ به «خیر» جامع‌ترین تفسیر است، امّا بِرّ دقیقاً مترادف خیر نیست؛ زیرا بِرّ آن خیری است که با قصد و اختیار انسان به دیگری برسد، ولی در «خیر» به هر نوع نیکى که به دیگرى بشود اگر چه بدون توجه باشد، اطلاق مى گردد و وجود قصد برای خَیِّر شرط نیست.
 ==برّ در قرآن==
 واژه «بِرّ» با مشتقّاتش در مجموع، بیست بار در [[قرآن کریم]] به کار رفته است. مفهوم قرآنی بِرّ و به تعبیر دقیق‌تر اَبرار در آیه ۱۷۷ [[سوره بقره]] بتفصیل بیان شده است: {{متن قرآن|«لَیسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰکنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْیوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِکةِ وَالْکتَابِ وَالنَّبِیینَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبَىٰ وَالْیتَامَىٰ وَالْمَسَاکینَ وَابْنَ السَّبِیلِ وَالسَّائِلِینَ وَفِی الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّکاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِینَ فِی الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِینَ الْبَأْسِ أُولَٰئِک الَّذِینَ صَدَقُواوَأُولَٰئِک هُمُ الْمُتَّقُونَ»}}؛ «نیکى (تنها) این نیست (که به هنگام نماز) صورت خود را به سوى مشرق و مغرب کنید، بلکه نیکى (و نیکوکار) کسانى هستند که به خدا و روز رستاخیز و [[فرشتگان]] و کتاب آسمانى و پیامبران ایمان آورده اند و مال (خود) را با علاقه اى که به آن دارند به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان [[انفاق]] مى کنند، [[نماز]] را برپا مى دارند و [[زکات]] را مى پردازند و به عهد خود ـ به هنگامى که عهد بستند ـ وفا مى کنند، در برابر محرومیت ها و بیماری ها و در میدان جنگ استقامت به خرج مى دهند، این ها کسانى هستند که راست مى گویند و این ها هستند پرهیزگاران».
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۶: @@
 به گفته‌ی [[علامه طباطبایی]] اوصاف ابرار در این آیه در بر دارنده‌ی تمامی مراتب سه گانه‌ی اعتقاد، عمل و [[اخلاق]] است. همچنین نقل شده است که [[پیامبر اکرم]] صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم در پاسخ به سؤالی درباره‌ی مفهوم این واژه، آیه‌ی ۱۷۷ بقره را تلاوت فرمودند. مفسّران در بیشتر آیات راجع به بِرّ، آن را «توسّع در کار خیر» معنی کرده‌اند.
-برای بِرّ معانیِ قرآنیِ دیگری نیز بیان شده است، از جمله: طاعت، صدق و ثواب. [[راغب اصفهانی]] ـ که معنای اصلیِ برّ را توسّع در کار خیر می‌داند ـ هر گاه بِرّ به خداوند منسوب شود، آن را به معنای «ثواب» و هر گاه به بنده نسبت داده شود، به معنای «طاعت» شمرده که بنا به آیه‌ی ۱۷۷ بقره شامل اعتقاد و اعمال فریضه و نافله است. <span class="tooltiptext"><span class="outlink"></span></span><span class="tooltiptext"></span><span class="tooltiptext"><span class="outlink"></span></span><span class="tooltiptext"></span>از جمله معانیِ اصلیِ بِرّ در قرآن «توسّع در احسان و نیکی» نسبت به پدر و مادر، خویشاوندان نزدیک و تمامی مردم است که در لغت، ضِدّ «[[عقوق والدین|عُقُوق]]» (بدرفتاری و تباه ساختن حق) است. مفسران این معنی را در بعضی موارد، از جمله آیات ۸ [[سوره ممتحنه]] و ۴۴ سوره بقره ذکر کرده‌اند.
 <span class="tooltiptext"></span><span class="tooltiptext"></span>
 ==برّ در احادیث==