بنی قینقاع - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* پیمان‌شکنی بنی‌قینقاع */

2026-04-07T08:22:34Z

‏پیمان‌شکنی بنی‌قینقاع

Mohammadi در ‏۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۲

2026-04-07T08:22:00Z

مهدی موسوی در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۹

2023-02-28T10:09:32Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۳

2021-06-29T08:03:22Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۵

2021-06-29T07:35:55Z

Aghajani در ‏۲ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۲۸

2020-03-02T07:28:38Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ قينقاع را به بنی قینقاع منتقل کرد

2020-02-24T11:46:25Z

مهدی موسوی صفحهٔ قينقاع را به بنی قینقاع منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2019-11-13T10:06:05Z

ویرایش

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-10-18T07:19:59Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani در ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۵۷

2016-07-05T06:57:09Z

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 آتش [[فتنه]] زمانی روشن شد که یهودیان، یکی از زنان مسلمان را در بازارشان به گونه‌ای بسیار زننده به [[استهزاء]] گرفتند و به وی بی حرمتی کردند و یکی از مسلمانان به هواداری از وی برخاست و مرد یهودی، که عامل این فضاحت بود را کشت. یهودیان نیز این مرد مسلمان را کشتند و کار بالا گرفت.<ref> موسوی بجنوردی، کاظم؛ دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایره المعارف اسلامی، ۱۳۸۳، اول، ج ۱۲، ص ۶۸۲. </ref>
-گویند [[آیه]] زیر در پی نگرانی [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله از پیمان شکنی قوم یهود، دربارۀ بنی قینقاع نازل شد:<ref> طبرسی، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۶۰ اول، ج ۱۰، ص ۲۴۷. </ref> {{متن قرآن|«{{آیه|8|58}}»}}<ref>[[آیه 58 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۵۸.]]</ref>؛ و هرگاه (با ظهور نشانه‌هایی) از خیانت گروهی بیم داشتی (که عهد خود را شکسته، حمله غافلگیرانه کنند) به طور عادلانه به آنها اعلام کن که پیمانشان لغو شده است، زیرا خداوند خائنان را دوست نمی‌دارد.
+گویند [[آیه]] زیر در پی نگرانی [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله از پیمان شکنی قوم یهود، دربارۀ بنی قینقاع نازل شد:<ref> طبرسی، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۶۰ اول، ج ۱۰، ص ۲۴۷. </ref> «{{متن قرآن|{{آیه|8|58}}}}<ref>[[آیه 58 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۵۸.]]</ref>؛ و هرگاه (با ظهور نشانه‌هایی) از خیانت گروهی بیم داشتی (که عهد خود را شکسته، حمله غافلگیرانه کنند) به طور عادلانه به آنها اعلام کن که پیمانشان لغو شده است، زیرا خداوند خائنان را دوست نمی‌دارد».
 ==سرانجام بنی‌قینقاع==

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 آتش [[فتنه]] زمانی روشن شد که یهودیان، یکی از زنان مسلمان را در بازارشان به گونه‌ای بسیار زننده به [[استهزاء]] گرفتند و به وی بی حرمتی کردند و یکی از مسلمانان به هواداری از وی برخاست و مرد یهودی، که عامل این فضاحت بود را کشت. یهودیان نیز این مرد مسلمان را کشتند و کار بالا گرفت.<ref> موسوی بجنوردی، کاظم؛ دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایره المعارف اسلامی، ۱۳۸۳، اول، ج ۱۲، ص ۶۸۲. </ref>
-گویند [[آیه]] زیر در پی نگرانی [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله از پیمان شکنی قوم یهود، دربارۀ بنی قینقاع نازل شد:<ref> طبرسی، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۶۰ اول، ج ۱۰، ص ۲۴۷. </ref> {{متن قرآن|«وَاِمّا تَخافَنَّ مِنْ قَومٍ خیانَةً فَانبذْ اِلَیهِم عَلی سَواءٍ اِنَّ اللهَ لایُحِبّ الخائنینَ»}} ([[سوره انفال]]، ۵۸)؛
+گویند [[آیه]] زیر در پی نگرانی [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله از پیمان شکنی قوم یهود، دربارۀ بنی قینقاع نازل شد:<ref> طبرسی، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۶۰ اول، ج ۱۰، ص ۲۴۷. </ref> {{متن قرآن|«{{آیه|8|58}}»}}<ref>[[آیه 58 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۵۸.]]</ref>؛ و هرگاه (با ظهور نشانه‌هایی) از خیانت گروهی بیم داشتی (که عهد خود را شکسته، حمله غافلگیرانه کنند) به طور عادلانه به آنها اعلام کن که پیمانشان لغو شده است، زیرا خداوند خائنان را دوست نمی‌دارد.
 ==سرانجام بنی‌قینقاع==
-بعد از این پیمان شکنی بنی قینقاع، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله آنها را در بازار جمع کرد و از ایشان خواست [[اسلام]] آورند، اما آنها این درخواست را رد کردند و به قلعه‌های خود رفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله به سوی ایشان لشکر کشی کرد و قلعه‌های آنان را محاصره نمود، بعد از ۱۵ روز محاصره، سرانجام تسلیم شدند.<ref>دایرة المعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۷، اول، ج ۳، ص ۴۸۶. </ref> بعد از اسارت این طایفۀ پیمان شکن، [[عبدالله بن ابی سلول|عبدالله بن ابی]] بزرگ [[منافقان]] مدینه که هم پیمان آنها بود، از پیامبر صلی الله علیه و آله خواست از ایشان درگذرد. با اصرار او، پیامبر اکرم به تبعید آنان رضایت داد.<ref> حداد عادل، غلامعلی، دانش نامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۷، اول، ج ۴، ص ۴۷۱.</ref>
+بعد از این پیمان شکنی بنی قینقاع، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله آنها را در بازار جمع کرد و از ایشان خواست [[اسلام]] آورند، اما آنها این درخواست را رد کردند و به قلعه‌های خود رفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله به سوی ایشان لشکر کشی کرد و قلعه‌های آنان را محاصره نمود، بعد از ۱۵ روز محاصره، سرانجام تسلیم شدند.<ref>دایرة المعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۷، اول، ج ۳، ص ۴۸۶. </ref> بعد از اسارت این طایفۀ پیمان شکن، [[عبدالله بن ابی سلول|عبدالله بن ابی]] بزرگ [[منافقان]] مدینه که هم پیمان آنها بود، از پیامبر صلی الله علیه و آله خواست از ایشان درگذرد. با اصرار او، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به تبعید آنان رضایت داد.<ref> حداد عادل، غلامعلی، دانش نامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۷، اول، ج ۴، ص ۴۷۱.</ref>
 به نظر می‌رسد که برخی از آنها قبل از تبعید، اسلام آورده‌اند، این کار برای حفظ منافع اقتصادی و اقدامات فرهنگی و سیاسی بر ضد پیامبر صلی الله علیه و آله و برای ماندن در مدینه انجام گرفت، اما بقیه به منطقه اذرعات [[شام]] تبعید شدند.<ref> مرکز فرهنگ و معارف قرآن، اعلام قرآن، قم بوستان کتاب، ۱۳۸۶، ج ۳، ص ۴۰۲-۴۰۱. </ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-بنی قینقاع یکی از قبائل [[یهود]] ساکن در [[مدینه]] در زمان [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله هستند که پیمان خود با پیامبر را شکستند و طی غزوه ای محاصره و تسلیم و تبعید شدند.
+«بنی‌قینقاع» یکی از قبائل [[یهود]] ساکن در [[مدینه]] در زمان [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله بودند. آنان پیمان صلح خود با پیامبر را شکستند و طی [[غزوه بنی قینقاع|غزوه‌ای]] در سال دوم هجری، توسط سپاه مسلمین محاصره گشته و تسلیم و تبعید شدند.
-==بنی قینقاع در مدینه==
+==بنی‌قینقاع در مدینه==
-در مدینه بازارى بوده که به آن بازار بنى‌قینقاع مى گفتند و در قسمت عوالى مدینه قرار داشته است. آنان برخلاف دیگر یهودیان در مدینه زمین کشاورزی و نخلستان نداشتند، و زرگری، آهنگری و کفشگری از پیشه های مهم آنان بود.
+بنى‌قینقاع در جنوب‌غربی‌ [[مدینه‌]] می‌زیستند و دژ و بازاری‌ داشتند.<ref>تاریخ بلعمی‌، ج‌ ۱، ص‌ ۱۵۱.</ref> بازار بنی قینقاع معروف بوده و افزون بر داد و ستد، مرکز تجمع اهالی [[یثرب]] بوده و محل اطلاع رسانی محسوب می‌شد.<ref>اعلام قرآن، ص ۳۹۵.</ref> آنان برخلاف دیگر [[یهود|یهودیان]] در مدینه زمین کشاورزی و نخلستان نداشتند، و زرگری، آهنگری و کفشگری از پیشه های مهم آنان بود.
-==بنی قینقاع و شکستن پیمان==
+مدتی‌ پس‌ از تسلّط‌ قبایل‌ یهود بر مدینه‌، قدرت‌ آنان‌ به‌ عربهای‌ بنوقیله‌ انتقال‌ یافت‌ و یهودیان‌ ناگزیر با دیگر قبایل‌ عرب‌ هم‌پیمان‌ شدند و بنی‌قینقاع‌ به‌ رغم‌ دو قبیله دیگر ([[بنی قریظه|بنی‌قریظه‌]] و [[بنی نضیر|بنی‌نضیر]]) که‌ به‌ [[اوس|اوس‌]] پیوستند، با [[خزرج|خزرج‌]] پیمان‌ بستند.<ref>تاریخ طبری‌، ج‌ ۳، ص‌ ۱۳۶۱.</ref>
-«وَاِمّا تَخافَنَّ مِنْ قَومٍ خیانَةً فَانبذْ اِلَیهِم عَلی سَواءٍ اِنَّ اللهَ لایحِبّ الخائنینَ»<ref> انفال/ ۵۸ ترجمه آیات از آیت الله مکارم شیرازی می‌باشد </ref>
+بنى‌قینقاع از فرصتهای گوناگون برای تردید افکنی در باورهای مسلمانان بهره می‌بردند، تردید در نزول [[وحی]] بر پیامبر (ص)، در خواست برخی [[معجزه|معجزه‌ها]]، هدایت مردم به آئین یهود، بر شمردن خود به عنوان دوستان خدا و خود را امت برتر دانستن، از جمله این موارد می‌باشد.<ref>اعلام قرآن، ص ۳۹۷.</ref>
-==سرانجام بنی قینقاع==
+==پیمان‌شکنی بنی‌قینقاع ==
-بعد از این پیمان شکنی بنی قینقاع، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله و سلم آنها را در بازار جمع کرد و از ایشان خواست [[اسلام]] آورند اما آنها این درخواست را رد کردند و به قلعه‌های خود رفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به سوی ایشان لشکر کشی کرد و قلعه‌های آنان را محاصره نمود، بعد از ۱۵ روز محاصره، سرانجام تسلیم شدند.<ref>  صدر حاج حسین سید جوادی، احمد و بهاء الدین خرمشاهی، کاران فانی، دایرة المعارف تشیع، تهران، موسسه دایره‌المعارف تشیع، ۱۳۷۷، اول، ج ۳، ص ۴۸۶ </ref> بعد از اسارت این طایفۀ پیمان شکن، [[عبدالله بن ابی سلول|عبدالله بن ابی]] بزرگ [[منافقان]]، که هم پیمان آنها بود از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  خواست از ایشان درگذرد. با اصرار او، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  به تبعید آنان رضایت داد.<ref> حداد عادل، غلامعلی، دانش نامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۷، اول، ج ۴، ص ۴۷۱</ref>
+آتش [[فتنه]] زمانی روشن شد که یهودیان، یکی از زنان مسلمان را در بازارشان به گونه‌ای بسیار زننده به [[استهزاء]] گرفتند و به وی بی حرمتی کردند و یکی از مسلمانان به هواداری از وی برخاست و مرد یهودی، که عامل این فضاحت بود را کشت. یهودیان نیز این مرد مسلمان را کشتند و کار بالا گرفت.<ref> موسوی بجنوردی، کاظم؛ دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایره المعارف اسلامی، ۱۳۸۳، اول، ج ۱۲، ص ۶۸۲. </ref>
-به نظر می‌رسد که برخی از آنها قبل از تبعید، اسلام آورده‌اند، این کار برای حفظ منافع اقتصادی و اقدامات فرهنگی و سیاسی بر ضد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و برای ماندن در مدینه انجام گرفت، اما بقیه به منطقه اذراعات [[شام]] تبعید شدند.<ref> مرکز فرهنگ و معارف قرآن، اعلام قرآن، قم بوستان کتاب، ۱۳۸۶، ج ۳، ص ۴۰۲-۴۰۱ </ref>
+گویند [[آیه]] زیر در پی نگرانی [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله از پیمان شکنی قوم یهود، دربارۀ بنی قینقاع نازل شد:<ref> طبرسی، تفسیر مجمع البیان، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۶۰ اول، ج ۱۰، ص ۲۴۷. </ref> {{متن قرآن|«وَاِمّا تَخافَنَّ مِنْ قَومٍ خیانَةً فَانبذْ اِلَیهِم عَلی سَواءٍ اِنَّ اللهَ لایُحِبّ الخائنینَ»}} ([[سوره انفال]]، ۵۸)؛
-اموال ایشان به دست مسلمانان افتاد و حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم پس از برگرفتن [[خمس]] غنائم، بقیه را میان مسلمین تقسیم کرد. گفته می‌شود این نخستین بار بود که خمس غنائم گرفته شد.<ref>  دایرة المعارف تشیع، پیشین، ص ۴۸۶</ref>
+بعد از این پیمان شکنی بنی قینقاع، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله آنها را در بازار جمع کرد و از ایشان خواست [[اسلام]] آورند، اما آنها این درخواست را رد کردند و به قلعه‌های خود رفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله به سوی ایشان لشکر کشی کرد و قلعه‌های آنان را محاصره نمود، بعد از ۱۵ روز محاصره، سرانجام تسلیم شدند.<ref>دایرة المعارف تشیع، تهران، ۱۳۷۷، اول، ج ۳، ص ۴۸۶. </ref> بعد از اسارت این طایفۀ پیمان شکن، [[عبدالله بن ابی سلول|عبدالله بن ابی]] بزرگ [[منافقان]] مدینه که هم پیمان آنها بود، از پیامبر صلی الله علیه و آله خواست از ایشان درگذرد. با اصرار او، پیامبر اکرم به تبعید آنان رضایت داد.<ref> حداد عادل، غلامعلی، دانش نامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۷، اول، ج ۴، ص ۴۷۱.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
+*"بنی قینقاع"، [http://pajoohe.ir/%D8%A8%D9%86%DB%8C-%D9%82%DB%8C%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B9__a-31317.aspx دانشنامه پژوهه]، علی محمودی، بازیابی: ۲ اسفند ۱۳۹۱.
-*علی محمودی، بنی قینقاع، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 2 اسفند 1391.
+*فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى، محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی.
-*محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.
+*"بنی قینقاع"، [https://rch.ac.ir/article/Details/11779 دانشنامه جهان اسلام]، ج ۴، از مهدی فرهانی منفرد.
 [[رده:قبایل]]
 [[رده:یهودیت]]
 [[رده: مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-بنی قینقاع یکی از قبائل یهود ساکن در مدینه در زمان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله هستند که پیمان خود با پیامبر را شکستند و طی غزوه ای محاصره و تسلیم و تبعید شدند.
+بنی قینقاع یکی از قبائل [[یهود]] ساکن در [[مدینه]] در زمان [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله هستند که پیمان خود با پیامبر را شکستند و طی غزوه ای محاصره و تسلیم و تبعید شدند.
 ==بنی قینقاع در مدینه==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-نام قومى از [[یهود]] است که زمین [[مدینه]] را غصب کرده بودند اما خداوند آن‌ها را از این سرزمین بیرون راند. در مدینه بازارى بوده که به آن بازار بنى‌قینقاع مى گفتند و در قسمت عوالى مدینه قرار داشته است. آنان برخلاف دیگر یهودیان در مدینه زمین کشاورزی و نخلستان نداشتند، و زرگری، آهنگری و کفشگری از پیشه های مهم آنان بود.
+==بنی قینقاع در مدینه==
-این قبیله پیمانی را که با [[پیامبر اسلام]] داشتند شکستند و سرانجام طی غزوه ای محاصره، تسلیم و تبعید شدند.
+در مدینه بازارى بوده که به آن بازار بنى‌قینقاع مى گفتند و در قسمت عوالى مدینه قرار داشته است. آنان برخلاف دیگر یهودیان در مدینه زمین کشاورزی و نخلستان نداشتند، و زرگری، آهنگری و کفشگری از پیشه های مهم آنان بود.
 [[پیامبر اسلام]] صلّی اللّه علیه وآله وسلّم پس از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]] به مدینه با یهودیان پیمانی بست و به آنان اجازه داد در [[مدینه]] بمانند به شرط آنکه کسی را بر ضد پیامبر یاری نکنند. بنی قینقاع نخستین قبیله ای بود که این پیمان را شکست و با مسلمانان به ستیز برخاست؛ بعد از بازگشت پیروزمندانۀ مسلمانان از [[جنگ بدر]]، [[حسد]] و کینه یهودیان، به ویژه بنی قینقاع برانگیخته شد و بنای سرکشی نهادند. آتش [[فتنه]] زمانی روشن شد که یهودیان، یکی از زنان مسلمان را در بازارشان به گونه‌ای بسیار زننده به استهزاء گرفتند و به وی بی حرمتی کردند و یکی از مسلمانان به هواداری از وی برخاست و مرد یهودی، که عامل این فضاحت بود را کشت، یهودیان نیز این مرد مسلمان را کشتند و کار بالا گرفت.<ref> موسوی بجنوردی، کاظم؛ دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایره المعارف اسلامی، ۱۳۸۳، اول، ج ۱۲، ص ۶۸۲ </ref>
 گویند آیه زیر در پی نگرانی [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله و سلم از پیمان شکنی قوم یهود، دربارۀ بنی قینقاع نازل شد:<ref> طبرسی، فضل بن حسن، [[تفسیر مجمع البیان]]، ترجمه علی کرمی، تهران، فراهانی، ۱۳۶۰ اول، ج ۱۰، ص ۲۴۷ </ref>
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ==سرانجام بنی قینقاع==
-بعد از این پیمان شکنی، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله و سلم بنی قینقاع را در بازار جمع کرد و از ایشان خواست [[اسلام]] آورند اما آنها این درخواست را رد کردند و به قلعه‌های خود رفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به سوی ایشان لشکر کشی کرد و قلعه‌های آنان را محاصره نمود، بعد از ۱۵ روز محاصره، سرانجام تسلیم شدند.<ref>  صدر حاج حسین سید جوادی، احمد و بهاء الدین خرمشاهی، کاران فانی، دایرة المعارف تشیع، تهران، موسسه دایره‌المعارف تشیع، ۱۳۷۷، اول، ج ۳، ص ۴۸۶ </ref> بعد از اسارت این طایفۀ پیمان شکن، [[عبدالله بن ابی سلول|عبدالله بن ابی]] بزرگ [[منافقان]]، که هم پیمان آنها بود از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  خواست از ایشان درگذرد. با اصرار او، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  به تبعید آنان رضایت داد.<ref> حداد عادل، غلامعلی، دانش نامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۷، اول، ج ۴، ص ۴۷۱</ref>
+بعد از این پیمان شکنی بنی قینقاع، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله و سلم آنها را در بازار جمع کرد و از ایشان خواست [[اسلام]] آورند اما آنها این درخواست را رد کردند و به قلعه‌های خود رفتند، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به سوی ایشان لشکر کشی کرد و قلعه‌های آنان را محاصره نمود، بعد از ۱۵ روز محاصره، سرانجام تسلیم شدند.<ref>  صدر حاج حسین سید جوادی، احمد و بهاء الدین خرمشاهی، کاران فانی، دایرة المعارف تشیع، تهران، موسسه دایره‌المعارف تشیع، ۱۳۷۷، اول، ج ۳، ص ۴۸۶ </ref> بعد از اسارت این طایفۀ پیمان شکن، [[عبدالله بن ابی سلول|عبدالله بن ابی]] بزرگ [[منافقان]]، که هم پیمان آنها بود از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  خواست از ایشان درگذرد. با اصرار او، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  به تبعید آنان رضایت داد.<ref> حداد عادل، غلامعلی، دانش نامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرة المعارف اسلامی، ۱۳۷۷، اول، ج ۴، ص ۴۷۱</ref>
 به نظر می‌رسد که برخی از آنها قبل از تبعید، اسلام آورده‌اند، این کار برای حفظ منافع اقتصادی و اقدامات فرهنگی و سیاسی بر ضد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و برای ماندن در مدینه انجام گرفت، اما بقیه به منطقه اذراعات [[شام]] تبعید شدند.<ref> مرکز فرهنگ و معارف قرآن، اعلام قرآن، قم بوستان کتاب، ۱۳۸۶، ج ۳، ص ۴۰۲-۴۰۱ </ref>
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 *علی محمودی، بنی قینقاع، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 2 اسفند 1391.
 *محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.
-*[[دانشنامه جهان اسلام (کتاب)|دانشنامه جهان اسلام]]، ج 4، ذیل مدخل «بنی قینقاع» از مهدی فرهانی منفرد .
+*[[دانشنامه جهان اسلام (کتاب)|دانشنامه جهان اسلام]]، ج 4، مدخل «بنی قینقاع» از مهدی فرهانی منفرد .
 [[رده:اماکن تاریخ صدر اسلام]]
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۶: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= متوسط
+|شناسه= خوب
 |عنوان بندی مناسب= خوب
 |کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۶
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==منابع==
-*[http://www.pajoohe.com/FA/index.php?Page=definition&UID=31317 بنی قینقاع، علی محمودی، [[[http://www.pajoohe.com/fa/]سایت پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]] (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)] تاریخ بازیابی : 2 اسفند 1391 .
+*[http://www.pajoohe.com/FA/index.php?Page=definition&UID=31317 بنی قینقاع، علی محمودی، سایت پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام، (بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی: 2 اسفند 1391 .
 *محمد محمدحسن شرّاب ، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.
 *دانشنامه جهان اسلام، ج 4، ذیل مدخل «بنی قینقاع» از مهدی فرهانی منفرد .