بنی سلیم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۶

2023-02-26T12:26:45Z

مهدی موسوی در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۰

2023-02-26T11:20:21Z

بهرامی: افزودن 1 رده

2014-02-17T07:52:37Z

افزودن 1 رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۴۹

2014-02-13T05:49:08Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{نیازمند ویرایش فنی}} بنى‌سليم، فرزندان سلي...' ایجاد کرد

2014-02-12T11:00:25Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{نیازمند ویرایش فنی}} بنى‌سليم، فرزندان سلي...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
{{نیازمند ویرایش فنی}}
بنى‌سليم، فرزندان سليم بن منصور از قبايل عدنانى ساكن در حجاز بودند.<ref> كتاب النسب، ص‌253؛ جمهرة انساب‌العرب، ص‌261. </ref>
براساس روايتى، مقصود از مرتدان در آيه 54 مائده(5) قبايلى چند، از جمله بنى‌سليم دانسته شده است.<ref> غررالتبيان، ص‌248؛ تفسير مبهمات القرآن، ج‌1، ص‌404. </ref>

برخى مفسّران، نزول آيه 25 توبه(9) را درباره بنى‌سليم و ديگر قبايلى دانستند كه در غزوه حنين پس از هجوم دشمن از ميدان نبرد فرار كردند.<ref> مجمع‌البيان، ج 5 - 6‌، ص 29. </ref> بنا به نقل ابن‌عباس، آيه 158 صافّات(37) درباره پندار باطل قبايلى چون بنى‌سليم نازل شده كه بين خداوند و جنيان پيوند خويشاوندى قائل بودند.<ref> الدرالمنثور، ج‌7، ص‌133. </ref>

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 6.
[[رده:قبایل]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+«بنى‌ سُلیم»، فرزندان «سُلیم بن منصور» از قبایل عدنانى ساکن در [[حجاز]] بودند.<ref>کتاب النسب، ص‌۲۵۳؛ جمهرة انساب‌العرب، ص‌۲۶۱.</ref> «[[غزوه کدر|غزوه کُدر]]» در دفع فتنه این قبیله گزارش شده است. به نظر برخی مفسران، [[شأن نزول]] بعضی آیات [[قرآن کریم]] در رابطه با قبیله بنى‌سلیم می‌باشد.
-«بنى‌ سُليم»، فرزندان «سليم بن منصور» از قبايل عدنانى ساكن در [[حجاز]] بودند.<ref>كتاب النسب، ص‌253؛ جمهرة انساب‌العرب، ص‌261.</ref> بنی سلیم عمدتاً در مناطق بالای [[نجد]]، نزدیک [[مدینه]] و سپس خیبر در همسایگی [[غطفان]] (در شمال نجد) و هوازن (در جنوب نجد) و در میان حرّه‌هایی (زمینهای سنگی) با آبهای فراوان و معادن متعدد و زمینهای حاصلخیز زندگی می‌کردند، از این رو مردمانی ثروتمند و در ارتباط کامل با [[یهود|یهودیان]] مدینه و بزرگان [[مکه]] بودند، به ویژه آنکه منازل سُلمیها در مسیر عبور کاروانهای تجاری عرب بود.
+== تاریخ بنی‌سلیم ==
-در تاریخ صدر اسلام، «[[غزوه کدر]]» در دفع فتنه این قبیله انجام شد. به [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله خبر داده شد که گروهی از قبیله "[[غطفان]]" و "[[بنی سلیم|بنی‌ سُلیم]]" در مکانی به نام "قرارة الکدر" گرد آمده و آماده نبرد با مسلمانان گردیدند. آن حضرت برای خاموش کردن شعله‌های فتنه و فساد، مسلمانان را بسیج و خود فرماندهی آنان را بر عهده گرفت و به سوی قرارة الکدر حرکت کرد. در این [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوه]]، پیامبر اکرم و مسلمانان، بدون هیچ گونه درگیری با دشمنان به همراه غنایم جنگی به [[مدینه]] مراجعت کردند.<ref>المغازی (واقدی)، ج ۱، ص ۱۸۲؛ تاریخ ابن خلدون، ج ۱، ص ۴۱۴؛ فروغ ابدیت (جعفر سبحانی)، ج ۱، ص ۵۳۳.</ref>
+سُلمی‌ها همچون بسیاری از قبایل [[شبه جزیره عربستان]]، [[بت پرستی|بت پرست]] بودند. در برخی منابع از بت [[سواع|سُواع]] به عنوان بت بنی سلیم یاد شده است.<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۱۴۹.    </ref> آنان همچنین مسئولیت نگهداری از بت [[عزّی|عُزّی]] را (که بتخانه‌ای در نزدیکی [[مکه]] داشت) نیز بر عهده داشتند.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۳۴۰.</ref>
-سُلمیها همچون بسیاری از قبایل [[شبه جزیره عربستان]]، [[بت پرستی|بت پرست]] بودند. در برخی منابع<ref>اسدالغابه، ج۲، ص۱۴۹.    </ref> از بت [[سواع|سُواع]] به عنوان بت بنی سلیم یاد شده است. بنی سلیم همچنین معتقد بودند که فرشتگان دختران خداوند هستند که از [[ازدواج]] خدا با [[جن|جنيان]] متولد شده‌اند. بنا به نقل [[ابن عباس]]، آيه 158 [[سوره صافات]] «وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ» درباره پندار باطل قبايلى چون بنى‌سليم نازل شده كه بين خداوند و جنیان پيوند خويشاوندى قائل بودند.<ref>الدرالمنثور، ج‌7، ص‌133.</ref>
+در تاریخ صدر اسلام، «[[غزوه کدر|غزوه کُدر]]» در دفع فتنه این قبیله انجام شد. به [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله خبر داده شد که گروهی از قبیله "[[غطفان]]" و "بنی‌ سُلیم" در مکانی به نام "قرارة الکُدر" گرد آمده و آماده نبرد با مسلمانان گردیدند. آن حضرت برای خاموش کردن شعله‌های فتنه و فساد، مسلمانان را بسیج و خود فرماندهی آنان را بر عهده گرفت و به سوی قرارة الکدر حرکت کرد. در این [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوه]]، پیامبر اکرم و مسلمانان، بدون هیچ گونه درگیری با دشمنان به همراه غنایم جنگی به [[مدینه]] مراجعت کردند.<ref>المغازی (واقدی)، ج ۱، ص ۱۸۲؛ تاریخ ابن خلدون، ج ۱، ص ۴۱۴؛ فروغ ابدیت (جعفر سبحانی)، ج ۱، ص ۵۳۳.</ref>
-از دیگر [[بدعت|بدعتهای]] اینان، به تأخیر انداختن ماههای حرام بود. چون ترک جنگ در سه ماه متوالی حرام یعنی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرّم]] بر آنان سخت بود، سلیم در کنار [[غطفان]] و هوازن گاه با جابجایی دو ماه محرم و [[ماه صفر|صفر]]، ایام پس از ذی الحجه را ماه صفر اعلام می‌کردند و بدین شکل حرمت جنگ را در ماه پس از ذی الحجه (محرم) برمی داشتند و این امر را یک سال در میان انجام می‌دادند. خداوند با نزول آیه ۳۷ [[سوره توبه]]: «اِنَّمَا النَّسِیءُ زیادَةٌ فِی الکُفرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَروا یُحِلّونَهُ عامـًا ویُحَرِّمونَهُ عامـًا لِیواطِئوا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللّهُ فَیُحِلّوا ما حَرَّمَ اللّهُ زُیِّنَ لَهُم سوءُ اَعمالِهِم واللّهُ لا یَهدِی القَومَ الکافِرین»، چنین بدعتی را کفری افزون بر دیگر کفرهای آنان دانسته است.<ref>جامع البیان، مج ۶، ج۱۰، ص۱۶۹.</ref>
+از [[اسلام]] بنی سلیم نیز گزارشهایی موجود است. بنابر گزارشی قیس بن نسیبه، سُلمی پس از [[جنگ خندق]]، در [[مدینه]] نزد [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله آمد. وی که فردی آگاه و پارسا بود پس از طرح پرسشهایی درباره آسمانهای هفت گانه و ساکنان آنها از حضرت، هنگامی که با پاسخهای پیامبر مواجه شد به حقانیت او [[ایمان]] آورد و در بازگشت به نزد بنی سلیم کلام پیامبر را از سخنان رومیان، [[ایران|ایرانیان]]، اشعار عرب و پیشگویی کاهنان برتر شمرد و آنان را به اسلام فرا خواند. برخی منابع از این واقعه به «وفد (هیئت) سلیم» یاد کرده‌اند.<ref>الطبقات، ابن سعد، ج۱، ص۳۰۷.</ref>
-بر اساس روايتى، مقصود از [[ارتداد|مرتدان]] در آيه 54 [[سوره مائده]] «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ...» قبايلى چند، از جمله بنى‌سليم دانسته شده است.<ref>غررالتبيان، ص‌248؛ تفسير مبهمات القرآن، ج‌1، ص‌404.</ref>
+با [[رحلت پیامبر اسلام]] و [[ارتداد]] بسیاری از نومسلمانان، گروهی از بنی سلیم بر اسلام خود ماندند و حتی در سرکوب سپاه مرتد طُلیحه به همراه مُعَنِ بن حاجز، امیر خود که از سوی [[ابوبکر]] منصوب شده بود به [[خالد بن ولید]] پیوستند. در مقابل این گروه، بسیاری از بنی سلیم و از جمله بزرگان آنان از اسلام بازگشتند.<ref>تاریخ طبری، ج۲، ص۴۹۳. </ref><br />پس از آن در حوادث و جریانات دوره [[خلفای نخستین|خلفا]] نیز از بنی سلیم گزارشهای متعددی در دست است. برخی از آنان از کارگزاران خلفا شدند. برخی نیز در فتوحات شرکت کردند. برخی از آنان در [[شام]] و در سپاه [[بنی امیه|اموی]] قرار گرفتند که حضور بنی سلیم در [[جنگ صفین|صفین]] و جنگ مَرْج راهط (طرفداران [[مروان بن حکم|مروان]] و [[عبدالله بن زبیر|ابن زبیر]]) از این موارد است.<ref>الطبقات، ابن سعد، ج۲، ص۶۶.</ref>
-برخى مفسران، نزول آيه 25 [[سوره توبه]] «لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئًا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ» را درباره بنى‌سليم و ديگر قبايلى دانستند كه در [[غزوه حنين]] پس از هجوم دشمن از ميدان نبرد فرار كردند.<ref>مجمع‌البيان، ج5-6‌، ص29.</ref>
+== بنی‌سلیم در شأن نزول ==
-<br />
+از دیگر [[بدعت|بدعتهای]] اینان، به تأخیر انداختن ماههای [[حرام]] بود. چون ترک جنگ در سه ماه متوالی حرام یعنی [[ذی القعده]]، [[ذی الحجه]] و [[ماه محرم|محرّم]] بر آنان سخت بود، سلیم در کنار [[غطفان]] و هوازن گاه با جابجایی دو ماه محرم و [[ماه صفر|صفر]]، ایام پس از ذی الحجه را ماه صفر اعلام می‌کردند و بدین شکل حرمت جنگ را در ماه پس از ذی الحجه (محرم) برمی داشتند و این امر را یک سال در میان انجام می‌دادند. خداوند با نزول آیه ۳۷ [[سوره توبه]]: {{متن قرآن|«اِنَّمَا النَّسِیءُ زیادَةٌ فِی الکُفرِ یُضَلُّ بِهِ الَّذینَ کَفَروا یُحِلّونَهُ عامـًا ویُحَرِّمونَهُ عامـًا لِیواطِئوا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللّهُ فَیُحِلّوا ما حَرَّمَ اللّهُ زُیِّنَ لَهُم سوءُ اَعمالِهِم واللّهُ لا یَهدِی القَومَ الکافِرین»}}، چنین بدعتی را کفری افزون بر دیگر کفرهای آنان دانسته است.<ref>جامع البیان، مج ۶، ج۱۰، ص۱۶۹.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 ==منابع==
+*فرهنگ قرآن، جلد ۶.
 *"بنی سلیم"، دائرةالمعارف قرآن کریم.
 *تاریخ پیامبر اسلام، محمدابراهیم آیتی.
 [[رده:قبایل]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-بنى‌سليم، فرزندان سليم بن منصور از قبايل عدنانى ساكن در حجاز بودند.<ref>كتاب النسب، ص‌253؛ جمهرة انساب‌العرب، ص‌261.</ref>
+«بنى‌ سُليم»، فرزندان «سليم بن منصور» از قبايل عدنانى ساكن در [[حجاز]] بودند.<ref>كتاب النسب، ص‌253؛ جمهرة انساب‌العرب، ص‌261.</ref> بنی سلیم عمدتاً در مناطق بالای [[نجد]]، نزدیک [[مدینه]] و سپس خیبر در همسایگی [[غطفان]] (در شمال نجد) و هوازن (در جنوب نجد) و در میان حرّه‌هایی (زمینهای سنگی) با آبهای فراوان و معادن متعدد و زمینهای حاصلخیز زندگی می‌کردند، از این رو مردمانی ثروتمند و در ارتباط کامل با [[یهود|یهودیان]] مدینه و بزرگان [[مکه]] بودند، به ویژه آنکه منازل سُلمیها در مسیر عبور کاروانهای تجاری عرب بود.
-برخى مفسران، نزول آيه 25 [[سوره توبه]](9) را درباره بنى‌سليم و ديگر قبايلى دانستند كه در [[غزوه حنين]] پس از هجوم دشمن از ميدان نبرد فرار كردند.<ref>مجمع‌البيان، ج5-6‌، ص29.</ref> بنا به نقل ابن‌عباس، آيه 158 [[سوره صافات]](37) درباره پندار باطل قبايلى چون بنى‌سليم نازل شده كه بين خداوند و جنيان پيوند خويشاوندى قائل بودند.<ref>الدرالمنثور، ج‌7، ص‌133.</ref>
+در تاریخ صدر اسلام، «[[غزوه کدر]]» در دفع فتنه این قبیله انجام شد. به [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله خبر داده شد که گروهی از قبیله "[[غطفان]]" و "[[بنی سلیم|بنی‌ سُلیم]]" در مکانی به نام "قرارة الکدر" گرد آمده و آماده نبرد با مسلمانان گردیدند. آن حضرت برای خاموش کردن شعله‌های فتنه و فساد، مسلمانان را بسیج و خود فرماندهی آنان را بر عهده گرفت و به سوی قرارة الکدر حرکت کرد. در این [[غزوات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله|غزوه]]، پیامبر اکرم و مسلمانان، بدون هیچ گونه درگیری با دشمنان به همراه غنایم جنگی به [[مدینه]] مراجعت کردند.<ref>المغازی (واقدی)، ج ۱، ص ۱۸۲؛ تاریخ ابن خلدون، ج ۱، ص ۴۱۴؛ فروغ ابدیت (جعفر سبحانی)، ج ۱، ص ۵۳۳.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۹: @@
 ==منابع==
-* فرهنگ قرآن، جلد6.
 [[رده:قبایل]]
 [[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۵۲
سطر ۱۳:		سطر ۱۳:

	[[رده:قبایل]]		[[رده:قبایل]]
		+	[[رده:شخصیت‌های شان نزول آیات قرآن]]