بنیامین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ بنيامين را به بنیامین که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2023-02-22T11:12:39Z

مهدی موسوی صفحهٔ بنيامين را به بنیامین که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۲

2023-02-22T11:12:26Z

Zamani: رتبه مقاله

2018-07-01T04:25:27Z

رتبه مقاله

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2014-02-13T07:50:41Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۸

2013-05-01T07:28:33Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|دانشنامه جهان اسلام}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} بِنْیامی...' ایجاد کرد

2013-04-23T09:10:20Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|دانشنامه جهان اسلام}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} بِنْیامی...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}
{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
بِنْیامین ، کوچکترین پسر یعقوب و تنها برادر تنی یوسف . نام وی در قرآن نیامده ، اما از زبان یوسف با عنوان برادرم (اخی ) از دیگر برادران متمایز شده است (یوسف : 90). در داستانِ سفر برادران یوسف به مصر و باز شناختن یوسف که در نهایت سبب کوچ یعقوب و خانواده اش از کنعان به مصر شد چندین مرتبه ، از بنیامین با همین تعبیر یاد شده است (یوسف : 58 ـ90). در عهد عتیق ، در چندین باب (پیدایش ، باب 35، 42،49) از بنیامین و سبط وی ، به عنوان یکی از قبایل دوازده گانة بنی اسرائیل ، سخن رفته است .

دربارة وجه تسمیة بنیامین آمده است که مادرش ، راحیل همسر محبوب یعقوب ، به هنگام تولد وی درد و رنج بسیار متحمل شد؛ ازینرو فرزندش را «بن اونی » نامید که در عبری «پسر رنج من » معنا می دهد (البته معنای «پسر توانمندی من » نیز برای آن ذکر کرده اند). گفته اند که راحیل ، اندکی پس از ولادت فرزندش بر اثر سختیهایی که تحمل کرده بود، درگذشت . اما پدرش وی را «بن یامین »، به معنای تحت اللفظیِ «پسر دست راست » نام نهاد، که بر پیروزی او در آینده نیز اِشعار داشت . «بن یامین » را به معنای «پسرجنوب » نیز گفته اند، زیرا او تنها پسر یعقوب بود که در جنوب یعنی کنعان زاده شد. همچنین نام او را «بن یمیم » گفته اند، یعنی فرزند روزگاران ؛ چون تولد او در سن پیری یعقوب بود ( د. جودائیکا ؛ بستانی ، ذیل مادّه ؛ هاکس ، ص 190ـ 191). در آثار اسلامی (به عنوان نمونه رجوع کنید به طبرسی ، ج 4، ص 82 ـ 86، 94؛ قطب راوندی ، ص 130) نام وی به صورت «ابن یامین » نوشته شده که احتمالاً نادرست است (دهخدا، ذیل مادّه ). امروزه نام بنیامین در بسیاری از زبانهای اروپایی رواج دارد (برای نمونه ها رجوع کنید به دایرة المعارف فارسی ، ذیل مادّه ).

در عهد عتیق (همانجاها) از نسب خاندان بنیامین ، سرزمین کوچک اما سوق الجیشی که در شمال فلسطین به ایشان به ارث رسیده و خصایصِ قوم وی ـ جنگجویی و مهارت در استعمال سلاح ـ سخن رفته است . بنیامین خود نیز جنگجویی شجاع توصیف شده که یعقوب در حق وی گفته است : «بنیامین گرگی است که می درد. صبحگاهان شکار را خواهد خورد و شامگاهان غارت را تقسیم خواهد کرد» (پیدایش ، باب 49: 27). معروفترین فرد خاندان بنیامین شائول ، اولین پادشاه اسرائیل ، بود. بعدها سلیمان ، معبد (هیکل قدس ) را در سرزمین همین سبط ساخت . گفته اند، این امتیاز بدین جهت بدیشان تعلق گرفت که بنیامین تنها برادری بود که در افکندن یوسف به چاه (یا فروختن او) که در آن زمان بسیار کم سن بود شرکت نداشت ( د. جودائیکا ، همانجا).

برجسته ترین نکته در قصة یوسف در قرآن ، محبت یعقوب و یوسف به بنیامین است . یعقوب رایحة یوسف را از بنیامین حس می کرد و تسلی می یافت . ازینرو وی را در زمان قحطی برای تهیة غذا به همراه دیگر برادرانش به مصر نفرستاد. هنگامی که یوسف برادرانش را شناخت و آنها وی را نشناختند (فَعَرَفهم و هُم لَه منکرون ؛ یوسف : 58) از ایشان سراغ برادر کوچکتر را گرفت و با پافشاری خواست که وی را نیز به همراه خود به مصر بیاورند (ابن کثیر، ص 252ـ253؛ قرطبی ، ج 9، ص 221ـ222). به رغم میل یعقوب و پس از این که برادر بزرگتر مسئولیت بنیامین را برعهده گرفت ، وی عازم مصر شد. با دیدن وی یوسف منقلب شد و او را مورد تفقد و محبت خاص قرار داد (طبری ، تاریخ ، ج 1، جزء 1، ص 179؛ قطب راوندی ، همانجا). یوسف با اجرای نقشه ای از این قرار که خادمش جام نقرة سلطنتی را در کوله بار بنیامین قرار دهد و به وی اتهام دزدی زند او را نزد خود نگه داشت . برخی گفته اند، پیش از آن ، یوسف خود را به بنیامین معرفی کرده بود. بزرگ ایشان ـ که به اختلاف یهودا، شمعون یا رؤبیل ذکر شده ـ از یوسف خواست تا وی را به جای بنیامین دستگیر کند تا بیش از این بر حزن یعقوب افزوده نشود، اما یوسف نپذیرفت . بدین ترتیب ، مخالفت برادران با دستگیری بنیامین به نوعی بر یوسف آشکار ساخت که اینان دگرگون شده اند و حتی از فروختن یوسف دچار ندامت شده و توبه کرده اند (طبری ، جامع البیان ، ج 7، جزء 13، ص 7، 11، 22؛ همو، تاریخ ، ج 1، جزء 1، ص 179ـ181؛ ابن کثیر، ص 255). البته هنگامی که بنیامین متهم به دزدی شد، برادران ، یوسف را نیز متهم به این امر کردند (فَقَد سرقَ اَخٌ له مِن قبل ؛ یوسف : 77) اما در عین حال برای آزادی بنیامین کوشیدند.

در متون عرفانی ، از این داستان و اشخاص آن تأویلات گوناگونی شده و هر یک از عناصر داستان به عنوان نمادهایی از قوایِ باطنی و درونی معرفی شده اند (رجوع کنید به قشیری ، ج 2، ص 191ـ 192؛ ابن عربی ، ج 1، ص 590 ـ591؛ د. اسلام ، چاپ دوم ، ذیل مادّه ).

== منابع ==

دانشنامه جهان اسلام، ج 4، ذیل مدخل ''بنیامین'' از لیلا هوشنگی .
[[رده:قصه‌های قرآنی]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}
-بِنْیامین، کوچکترین پسر یعقوب و تنها برادر تنی یوسف. نام وی در [[قرآن]] نیامده اما از زبان یوسف با عنوان برادرم (اخی) از دیگر برادران متمایز شده است.([[سوره یوسف]]: 90)
+«بِنْیامین»، کوچکترین پسر [[حضرت یعقوب]] علیه السلام و تنها برادر تنی [[حضرت یوسف]] علیه السلام است. نام وی در [[قرآن]] نیامده، اما از زبان حضرت یوسف با عنوان «أخی» (برادرم) از دیگر برادران او متمایز شده است ([[سوره یوسف]]: ۹۰). در داستان سفر برادران یوسف به [[مصر]] و بازشناختن یوسف که در نهایت سبب کوچ حضرت یعقوب و خانواده اش از کنعان به مصر شد، چندین مرتبه، از بنیامین با همین تعبیر «أخی» یاد شده است (سوره یوسف: ۵۸ـ۹۰).
-در داستانِ سفر برادران یوسف به [[مصر]] و بازشناختن یوسف که در نهایت سبب کوچ یعقوب و خانواده اش از کنعان به مصر شد چندین مرتبه، از بنیامین با همین تعبیر یاد شده است. ([[سوره یوسف]]: 58ـ90)
+== وجه تسمیه ==
+درباره وجه تسمیه «بنیامین» آمده است که مادرش، راحیل همسر محبوب [[حضرت یعقوب]] علیه السلام، به هنگام تولد وی درد و رنج بسیار متحمل شد؛ از این رو فرزندش را «بن اونی» نامید که در عبری «پسر رنج من» معنا می دهد. (البته معنای «پسر توانمندی من» نیز برای آن ذکر کرده اند.)
 گفته اند که راحیل اندکی پس از ولادت فرزندش بر اثر سختی هایی که تحمل کرده بود، درگذشت. اما پدرش وی را «بن یامین»، به معنای تحت اللفظیِ «پسر دست راست» نام نهاد که بر پیروزی او در آینده نیز اِشعار داشت.
-«بن یامین» را به معنای «پسرجنوب» نیز گفته اند، زیرا او تنها پسر یعقوب بود که در جنوب یعنی کنعان زاده شد. همچنین نام او را «بن یمیم» گفته اند، یعنی فرزند روزگاران؛ چون تولد او در سن پیری یعقوب بود. (د. جودائیکا؛ بستانی، ذیل مادّه؛ هاکس، ص190ـ 191)
+«بن یامین» را به معنای «پسرجنوب» نیز گفته اند، زیرا او تنها پسر یعقوب بود که در جنوب یعنی کنعان زاده شد. همچنین نام او را «بن یمیم» گفته اند، یعنی فرزند روزگاران؛ چون تولد او در سن پیری یعقوب بود.<ref>دائرةالمعارف جودائیکا؛ بستانی، ذیل مادّه.</ref>
-در آثار اسلامی (به عنوان نمونه رجوع کنید به طبرسی، ج4، ص82ـ86، 94؛ قطب راوندی، ص 130) نام وی به صورت «ابن یامین» نوشته شده که احتمالاً نادرست است. (دهخدا، ذیل مادّه) امروزه نام بنیامین در بسیاری از زبانهای اروپایی رواج دارد. (برای نمونه ها رجوع کنید به دایرة المعارف فارسی، ذیل مادّه)
+در آثار اسلامی<ref>به عنوان نمونه رجوع کنید به طبرسی، ج۴، ص۸۲ـ۸۶، ۹۴؛ قطب راوندی، ص ۱۳۰.</ref> نام وی به صورت «ابن یامین» نوشته شده که احتمالاً نادرست است.<ref>دهخدا، ذیل مادّه.</ref> امروزه نام بنیامین در بسیاری از زبانهای اروپایی رواج دارد.<ref>رجوع کنید به دایرة المعارف فارسی، ذیل مادّه.</ref>
-در عهد عتیق (همانجاها) از نسب خاندان بنیامین، سرزمین کوچک اما سوق الجیشی که در شمال فلسطین به ایشان به ارث رسیده و خصایصِ قوم وی ـ جنگجویی و مهارت در استعمال سلاح ـ سخن رفته است.
+== بنیامین در عهد عتیق ==
-بنیامین خود نیز جنگجویی شجاع توصیف شده که یعقوب در حق وی گفته است: «بنیامین گرگی است که میدرد. صبحگاهان شکار را خواهد خورد و شامگاهان غارت را تقسیم خواهد کرد». (پیدایش، باب 49:27)
+بنیامین خود نیز جنگجویی شجاع توصیف شده که یعقوب در حق وی گفته است: «بنیامین گرگی است که میدرد. صبحگاهان شکار را خواهد خورد و شامگاهان غارت را تقسیم خواهد کرد».<ref>پیدایش، باب ۴۹:۲۷.</ref>
-معروفترین فرد خاندان بنیامین شائول، اولین پادشاه اسرائیل بود. بعدها سلیمان، معبد (هیکل قدس) را در سرزمین همین سبط ساخت. گفته اند، این امتیاز بدین جهت بدیشان تعلق گرفت که بنیامین تنها برادری بود که در افکندن یوسف به چاه (یا فروختن او) که در آن زمان بسیار کم سن بود شرکت نداشت. (د. جودائیکا، همانجا)
+معروفترین فرد خاندان بنیامین شائول، اولین پادشاه [[اسرائیل]] بود. بعدها [[حضرت سلیمان]] علیه السلام، معبد (هیکل قدس) را در سرزمین همین سبط ساخت. گفته اند، این امتیاز بدین جهت بدیشان تعلق گرفت که بنیامین تنها برادری بود که در افکندن [[حضرت یوسف]] علیه السلام به چاه (یا فروختن او) که در آن زمان بسیار کم سن بود شرکت نداشت.<ref>دائرةالمعارف جودائیکا، ذیل مادّه.</ref>
-برجسته ترین نکته در قصه یوسف در [[قرآن]]، محبت یعقوب و یوسف به بنیامین است. یعقوب رایحة یوسف را از بنیامین حس می کرد و تسلی می یافت. از این رو وی را در زمان قحطی برای تهیه غذا به همراه دیگر برادرانش به [[مصر]] نفرستاد. هنگامی که یوسف برادرانش را شناخت و آنها وی را نشناختند. ({{متن قرآن|«فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنكِرُونَ»}}؛ [[سوره یوسف]]: 58)
+== بنیامین در قصص قرآن ==
-از ایشان سراغ برادر کوچکتر را گرفت و با پافشاری خواست که وی را نیز به همراه خود به مصر بیاورند. (ابن کثیر، ص 252ـ253؛ قرطبی، ج9، ص 221ـ222)
+به رغم میل یعقوب و پس از این که برادر بزرگتر مسئولیت بنیامین را بر عهده گرفت، وی عازم [[مصر]] شد. با دیدن وی، یوسف منقلب شد و او را مورد تفقد و محبت خاص قرار داد.<ref>تاریخ طبری، ج۱، جزء۱، ص۱۷۹.</ref> یوسف با اجرای نقشه ای از این قرار که خادمش جام نقره سلطنتی را در کوله بار بنیامین قرار دهد و به وی اتهام دزدی زند، او را نزد خود نگه داشت. برخی گفته اند، پیش از آن یوسف خود را به بنیامین معرفی کرده بود. بزرگ ایشان ـ که به اختلاف یهودا، شمعون یا رؤبیل ذکر شده ـ از یوسف خواست تا وی را به جای بنیامین دستگیر کند تا بیش از این بر حزن یعقوب افزوده نشود، اما یوسف نپذیرفت. بدین ترتیب مخالفت برادران با دستگیری بنیامین به نوعی بر یوسف آشکار ساخت که اینان دگرگون شده اند و حتی از فروختن یوسف دچار ندامت شده و [[توبه]] کرده اند.<ref>طبری، جامع البیان، ج۷، جزء۱۳، ص۷، ۱۱، ۲۲؛ تاریخ طبری، ج۱، جزء۱، ص۱۷۹ـ۱۸۱.</ref> البته هنگامی که بنیامین متهم به دزدی شد، برادران، یوسف را نیز متهم به این امر کردند: ({{متن قرآن|«فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَّهُ مِن قَبْلُ»}}؛ [[سوره یوسف]]: ۷۷) اما در عین حال برای آزادی بنیامین کوشیدند.
 ==منابع==
-دانشنامه جهان اسلام، ج4، ذیل مدخل ''بنیامین'' از لیلا هوشنگی.
+* دانشنامه جهان اسلام، ج۴، ذیل مدخل "بنیامین" از لیلا هوشنگی.
 {{قرآن}}
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۲۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}

@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۷: @@
 ==منابع==
 دانشنامه جهان اسلام، ج4، ذیل مدخل ''بنیامین'' از لیلا هوشنگی.
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۲
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[دانشنامه جهان اسلام]]}}
-دربارة وجه تسمیة بنیامین آمده است که مادرش ، راحیل همسر محبوب یعقوب ، به هنگام تولد وی درد و رنج بسیار متحمل شد؛ ازینرو فرزندش را «بن اونی » نامید که در عبری «پسر رنج من » معنا می دهد (البته معنای «پسر توانمندی من » نیز برای آن ذکر کرده اند). گفته اند که راحیل ، اندکی پس از ولادت فرزندش بر اثر سختیهایی که تحمل کرده بود، درگذشت . اما پدرش وی را «بن یامین »، به معنای تحت اللفظیِ «پسر دست راست » نام نهاد، که بر پیروزی او در آینده نیز اِشعار داشت . «بن یامین » را به معنای «پسرجنوب » نیز گفته اند، زیرا او تنها پسر یعقوب بود که در جنوب یعنی کنعان زاده شد. همچنین نام او را «بن یمیم » گفته اند، یعنی فرزند روزگاران ؛ چون تولد او در سن پیری یعقوب بود ( د. جودائیکا ؛ بستانی ، ذیل مادّه ؛ هاکس ، ص 190ـ 191). در آثار اسلامی (به عنوان نمونه رجوع کنید به طبرسی ، ج 4، ص 82 ـ 86، 94؛ قطب راوندی ، ص 130) نام وی به صورت «ابن یامین » نوشته شده که احتمالاً نادرست است (دهخدا، ذیل مادّه ). امروزه نام بنیامین در بسیاری از زبانهای اروپایی رواج دارد (برای نمونه ها رجوع کنید به دایرة المعارف فارسی ، ذیل مادّه ).
+بِنْیامین، کوچکترین پسر یعقوب و تنها برادر تنی یوسف. نام وی در [[قرآن]] نیامده اما از زبان یوسف با عنوان برادرم (اخی) از دیگر برادران متمایز شده است.([[سوره یوسف]]: 90)
-در عهد عتیق (همانجاها) از نسب خاندان بنیامین ، سرزمین کوچک اما سوق الجیشی که در شمال فلسطین به ایشان به ارث رسیده و خصایصِ قوم وی ـ جنگجویی و مهارت در استعمال سلاح ـ سخن رفته است . بنیامین خود نیز جنگجویی شجاع توصیف شده که یعقوب در حق وی گفته است : «بنیامین گرگی است که می درد. صبحگاهان شکار را خواهد خورد و شامگاهان غارت را تقسیم خواهد کرد» (پیدایش ، باب 49: 27). معروفترین فرد خاندان بنیامین شائول ، اولین پادشاه اسرائیل ، بود. بعدها سلیمان ، معبد (هیکل قدس ) را در سرزمین همین سبط ساخت . گفته اند، این امتیاز بدین جهت بدیشان تعلق گرفت که بنیامین تنها برادری بود که در افکندن یوسف به چاه (یا فروختن او) که در آن زمان بسیار کم سن بود شرکت نداشت ( د. جودائیکا ، همانجا).
+در داستانِ سفر برادران یوسف به [[مصر]] و بازشناختن یوسف که در نهایت سبب کوچ یعقوب و خانواده اش از کنعان به مصر شد چندین مرتبه، از بنیامین با همین تعبیر یاد شده است. ([[سوره یوسف]]: 58ـ90)
-برجسته ترین نکته در قصة یوسف در قرآن ، محبت یعقوب و یوسف به بنیامین است . یعقوب رایحة یوسف را از بنیامین حس می کرد و تسلی می یافت . ازینرو وی را در زمان قحطی برای تهیة غذا به همراه دیگر برادرانش به مصر نفرستاد. هنگامی که یوسف برادرانش را شناخت و آنها وی را نشناختند (فَعَرَفهم و هُم لَه منکرون ؛ یوسف : 58) از ایشان سراغ برادر کوچکتر را گرفت و با پافشاری خواست که وی را نیز به همراه خود به مصر بیاورند (ابن کثیر، ص 252ـ253؛ قرطبی ، ج 9، ص 221ـ222). به رغم میل یعقوب و پس از این که برادر بزرگتر مسئولیت بنیامین را برعهده گرفت ، وی عازم مصر شد. با دیدن وی یوسف منقلب شد و او را مورد تفقد و محبت خاص قرار داد (طبری ، تاریخ ، ج 1، جزء 1، ص 179؛ قطب راوندی ، همانجا). یوسف با اجرای نقشه ای از این قرار که خادمش جام نقرة سلطنتی را در کوله بار بنیامین قرار دهد و به وی اتهام دزدی زند او را نزد خود نگه داشت . برخی گفته اند، پیش از آن ، یوسف خود را به بنیامین معرفی کرده بود. بزرگ ایشان ـ که به اختلاف یهودا، شمعون یا رؤبیل ذکر شده ـ از یوسف خواست تا وی را به جای بنیامین دستگیر کند تا بیش از این بر حزن یعقوب افزوده نشود، اما یوسف نپذیرفت . بدین ترتیب ، مخالفت برادران با دستگیری بنیامین به نوعی بر یوسف آشکار ساخت که اینان دگرگون شده اند و حتی از فروختن یوسف دچار ندامت شده و توبه کرده اند (طبری ، جامع البیان ، ج 7، جزء 13، ص 7، 11، 22؛ همو، تاریخ ، ج 1، جزء 1، ص 179ـ181؛ ابن کثیر، ص 255). البته هنگامی که بنیامین متهم به دزدی شد، برادران ، یوسف را نیز متهم به این امر کردند (فَقَد سرقَ اَخٌ له مِن قبل ؛ یوسف : 77) اما در عین حال برای آزادی بنیامین کوشیدند.
+در عهد عتیق، در چندین باب (پیدایش، باب 35، 42، 49) از بنیامین و سبط وی به عنوان یکی از قبایل دوازده گانه بنی اسرائیل، سخن رفته است.
-در متون عرفانی ، از این داستان و اشخاص آن تأویلات گوناگونی شده و هر یک از عناصر داستان به عنوان نمادهایی از قوایِ باطنی و درونی معرفی شده اند (رجوع کنید به قشیری ، ج 2، ص 191ـ 192؛ ابن عربی ، ج 1، ص 590 ـ591؛ د. اسلام ، چاپ دوم ، ذیل مادّه ).
+درباره وجه تسمیة بنیامین آمده است که مادرش، راحیل همسر محبوب یعقوب به هنگام تولد وی درد و رنج بسیار متحمل شد؛ از این رو فرزندش را «بن اونی» نامید که در عبری «پسر رنج من» معنا می دهد. (البته معنای «پسر توانمندی من» نیز برای آن ذکر کرده اند.)
-== منابع ==
+گفته اند که راحیل اندکی پس از ولادت فرزندش بر اثر سختی هایی که تحمل کرده بود، درگذشت. اما پدرش وی را «بن یامین»، به معنای تحت اللفظیِ «پسر دست راست» نام نهاد که بر پیروزی او در آینده نیز اِشعار داشت.
 [[رده:قصه‌های قرآنی]]