بنای مسجد مدینه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۳

2023-02-20T07:33:08Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ بنای مسجد مدينه را به بنای مسجد مدینه منتقل کرد

2020-10-29T11:13:27Z

مهدی موسوی صفحهٔ بنای مسجد مدينه را به بنای مسجد مدینه منتقل کرد

Aghajani در ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۰

2019-08-17T08:00:49Z

Zamani در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۳

2018-02-04T11:03:59Z

Zamani در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۴:۵۴

2015-05-30T04:54:47Z

Ali hoghooghi: /* منابع */

2015-05-28T06:23:49Z

‏منابع

Ali hoghooghi: /* مشارکت زنان در بنای مسجد */

2015-05-28T06:23:16Z

‏مشارکت زنان در بنای مسجد

Ali hoghooghi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۲۲

2015-05-28T06:22:41Z

Ali hoghooghi در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۱۷

2015-05-28T06:17:02Z

کریمی در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۷:۳۳

2014-10-20T17:33:20Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-تأسيس مسجد، بايد يکي از نخستين اقدامات رسول خدا(ص) در مدينه شناخته شود. «مسجد» که پيش از آن نيز در قبا تأسيس شده بود با ساده‌ترين امکانات سرپا شده و بعدها نقش مهمي را در فرهنگ و تمدن اسلامي ايفا کرد.
+تأسیس «[[مسجد]]»، یکی از نخستین اقدامات [[رسول خدا]] (صلی الله علیه وآله) در [[مدینه]] بود. «[[مسجد قبا]]» نیز که پیش از آن در منطقه «[[قبا]]» تأسیس شده بود، با ساده‌ترین امکانات سرپا شده و بعدها نقش مهمی را در فرهنگ و تمدن اسلامی ایفا کرد.
-==خرید زمین مسجد ==
+==خرید زمین مسجد==
-رسول خدا (ص) زمين مسجد را كه مربدى بود، از آن دو يتيم خزرجى به نام‌هاى سهل و سهيل پسران عمرو، به ده دينار خريد. روايت ديگر بر آن است كه دو يتيم تحت سرپرستى اسعد بن زراره يا كسى ديگر، زمين را بدون دريافت قيمت، براى ساخت مسجد در اختيار پيامبر اكرم (ص) قرار دادند.مرْبد زمینی است که حيوانات اهلي را در آن نگاه مي ‌دارند.
+[[رسول خدا]] (صلی الله علیه وآله)، زمین [[مسجد النبی (ص)|مسجد مدینه]] را که مرْبدى بود (زمینی که حیوانات اهلی را در آن نگاه می ‌دارند)، از آن دو یتیم خزرجى به نام‌هاى سهل و سهیل پسران عمرو، به ده دینار خرید.
-لئن قعدنا و النبى يعمل لذاك منّا العمل المضلّل‌
+روایت دیگر بر آن است که دو یتیم تحت سرپرستى [[اسعد بن زراره]] یا کسى دیگر، زمین را بدون دریافت قیمت، براى ساخت مسجد در اختیار پیامبر اکرم (ص) قرار دادند.
-از سوى ديگر مشاركت پيامبر (ص) به كار ارزش خاصى داد و بدين ترتيب خط كلى شخصيت رهبرى در اسلام را معرفى كرد. اين اقدام حضرت گوياى اين مطلب است كه احساس مسئوليت رهبرى در قبال كار خصوصا زمانى كه در ارتباط با اهداف بلند و مصالح عالى اسلام و مسلمين است؛ بايد فراتر از امر و نهى باشد.
+از سوى دیگر مشارکت پیامبر (ص) به کار ارزش خاصى داد و بدین ترتیب خط کلى شخصیت رهبرى در اسلام را معرفى کرد. این اقدام حضرت گویاى این مطلب است که احساس مسئولیت رهبرى در قبال کار خصوصا زمانى که در ارتباط با اهداف بلند و مصالح عالى اسلام و مسلمین است؛ باید فراتر از امر و نهى باشد.
-==عمار بن یاسر و داستان عثمان بن عفان ==
+مسلمانان به هنگام ساختن مسجد [[شعر]] نیز مى‌خواندند؛ مثل:
-مى‌گويند عثمان به نظافت و پاكيزگى اهميّت فراوان مى ‌داد. هنگام ساختن مسجد، خشت مى‌ آورد و گرد و خاك را از لباسش دور مى‌ كرد. هرگاه خشت را بر زمين مى ‌گذاشت، آستين خود را تكان مى ‌داد و به لباسش نگاه مى‌ كرد تا اگر گرد و خاكى بر آن نشسته، بتكاند. على (ع) نظرى به او افكند و شعرى سرود:
+اللهم انّ الاجر اجر الآخره * فارحم الانصار و المهاجره؛
-{{بیت|لا يستوى من يعمر المساجد| ايدأب فيها قائما و قاعدا}}
+خدایا، همانا پاداش حقیقى، پاداش آخرت است، خدایا انصار و مهاجرین را رحمت کن.
-{{بیت|| و من يرى عن التراب حائدا}}
-كسى كه مساجد را تعمير مى ‌كند و ايستاده و نشسته در آن رنج مى‌ برد، با كسى كه از خاك روى گردان است، برابر نمى باشد.
+مساحت مسجد را حدود صد ذراع در صد ذراع گرفتند.
-عمّار همين سرود را از على فراگرفت و مى ‌خواند و تكرار مى‌ كرد، امّا نمى‌ دانست كه منظور كيست؟ در همين حال از كنار عثمان گذشت. عثمان گفت: اى پسر سميه به كه تعرّض مى ‌كنى؟ يا از اين سرودخوانى دست برمى‌ دارى يا با همين عصا بر بينى تو مى‌كوبم. پيامبر (ص) كه در سايه خانه امّ سلمه نشسته بود، با شنيدن اين سخن پسر عفّان به خشم آمد و فرمود:
+مطابق یک روایت دیگر، هفتاد در شصت ذراع انتخاب شد. احتمال دارد که هر دو درست باشد، بدین ترتیب که ابتدا شصت در هفتاد بود، ولى در ساخت دوم، توسعه دادند و صد در صد ذراع شد. پیامبر (ص) و [[صحابی|اصحاب]]، خانه‌هاى خود را در اطراف مسجد ساختند و از هر کدام یک در به داخل مسجد باز مى‌شد؛ هرچند بعدا، به فرمان الهى همه درها بسته شد، مگر در خانه [[امام علی علیه السلام|حضرت على]] (علیه السلام).
-همانا عمّار بن ياسر پوست ميان چشم و بينى من است.
-مردم دست از اين كار برداشتند و به عمّار گفتند: پيامبر (ص) درباره تو خشم گرفت، مى‌ ترسيم درباره ما چيزى در قرآن نازل شود. عمّار گفت: من او را چنان كه خشم گرفت، خشنود مى ‌كنم.
+در برخى از متون تاریخى آمده که زنان نیز در ساختن مسجد مشارکت فعّال داشتند. آنان شبانه سنگ مى‌ آوردند و مردها روز. در این باره دو نکته را مورد توجّه قرار مى‌دهیم؛
-از اين رو گفت: يا رسول اللّه؛ اصحاب تو با من چه كار دارند؟ فرمود: عمّار؛ چه شده؟ پاسخ داد: مى ‌خواهند مرا بكشند. خودشان يك خشت يك خشت مى‌ برند، امّا دو تا سه خشت بر دوش من بار مى ‌كنند. پيامبر (ص) دست عمّار را گرفت و او را در مسجد گرداند و در حالى كه گرد و غبار صورت او را با دست خود پاك مى‌ كرد، فرمود:پسر سميه ياران من ترا نمى‌كشند، بلكه گروه باغى ترا خواهند كشت.
 ==منابع==
-*سيرت جاودانه / ترجمه‌ الصحيح من سيرة النبي الأعظم‌،جعفر مرتضى العاملى / مترجم محمد سپهرى‌، پژوشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى‌، 1384 ش‌
-*سیره رسول خدا(ص)،رسول جعفریان،انتشارات دلیل ما،1389
+*سیرت جاودانه، ترجمه‌ الصحیح من سیرة النبی الأعظم‌، جعفر مرتضى عاملى، مترجم محمد سپهرى‌، پژوشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامى‌، ۱۳۸۴ ش‌.
 ==پیوندها==
 [[دیوار مسجد مدینه و تانژانت]]
 [[رده:سال ۱ هجری قمری]]
 [[رده:تاریخ صدر اسلام]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۰
سطر ۱:		سطر ۱:
	{{خوب}}		{{خوب}}
−
−	'''کلیدواژه: مسجد النبی، رسول خدا صلي الله عليه و آله، وقايع پس از هجرت پیامبر، بناء مسجد مدینه، مساجد، عمار، عثمان'''

	تأسيس مسجد، بايد يکي از نخستين اقدامات رسول خدا(ص) در مدينه شناخته شود. «مسجد» که پيش از آن نيز در قبا تأسيس شده بود با ساده‌ترين امکانات سرپا شده و بعدها نقش مهمي را در فرهنگ و تمدن اسلامي ايفا کرد.		تأسيس مسجد، بايد يکي از نخستين اقدامات رسول خدا(ص) در مدينه شناخته شود. «مسجد» که پيش از آن نيز در قبا تأسيس شده بود با ساده‌ترين امکانات سرپا شده و بعدها نقش مهمي را در فرهنگ و تمدن اسلامي ايفا کرد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۰۳
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
		+
	'''کلیدواژه: مسجد النبی، رسول خدا صلي الله عليه و آله، وقايع پس از هجرت پیامبر، بناء مسجد مدینه، مساجد، عمار، عثمان'''		'''کلیدواژه: مسجد النبی، رسول خدا صلي الله عليه و آله، وقايع پس از هجرت پیامبر، بناء مسجد مدینه، مساجد، عمار، عثمان'''

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 *سيرت جاودانه / ترجمه‌ الصحيح من سيرة النبي الأعظم‌،جعفر مرتضى العاملى / مترجم محمد سپهرى‌، پژوشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى‌، 1384 ش‌
 *سیره رسول خدا(ص)،رسول جعفریان،انتشارات دلیل ما،1389
 [[رده:سال ۱ هجری قمری]]
 [[رده:تاریخ صدر اسلام]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 البته برخی این داستان را مربوط به گسترش مسجد در سال هفتم می دانند و معتقند در این زمان عثمان در حبشه بوده.
 ==منابع==
-سيد علي اكبر قرشي، از هجرت تا رحلت.
+*سيرت جاودانه / ترجمه‌ الصحيح من سيرة النبي الأعظم‌،جعفر مرتضى العاملى / مترجم محمد سپهرى‌، پژوشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى‌، 1384 ش‌
 [[رده:سال ۱ هجری قمری]]
 [[رده:تاریخ صدر اسلام]]
 [[رده:پیامبر اکرم از بعثت تا رحلت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۳
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 در برخى از متون تاريخى آمده كه زنان نيز در ساختن مسجد مشاركت فعّال داشتند. آنان شبانه سنگ مى‌ آوردند و مردها روز.  در اين باره دو نكته را مورد توجّه قرار مى‌دهيم؛
 # مشاركت زنان در چنين كارى كه ارتباط تنگاتنگى با وضعيت سياسى، اجتماعى و عبادى مردم دارد، يك مسأله كاملا مهم و قابل توجّه است. مى‌ دانيم كه نه تنها زن در جامعه عرب جاهلى هيچ گونه نقشى در زندگى نداشت، بلكه مرد عرب او را به شدّت تحقير مى‌ كرد و زشت‌ترين رفتار ممكن را با او داشت.
 ==عمار بن یاسر و داستان عثمان بن عفان ==
 مى‌گويند عثمان به نظافت و پاكيزگى اهميّت فراوان مى ‌داد. هنگام ساختن مسجد، خشت مى‌ آورد و گرد و خاك را از لباسش دور مى‌ كرد. هرگاه خشت را بر زمين مى ‌گذاشت، آستين خود را تكان مى ‌داد و به لباسش نگاه مى‌ كرد تا اگر گرد و خاكى بر آن نشسته، بتكاند. على (ع) نظرى به او افكند و شعرى سرود:

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 مساحت مسجد را صد ذراع در صد ذراع يا چيزى در همين حدود گرفتند.
 مطابق يك روايت ديگر، هفتاد در شصت ذراع انتخاب شد. ما احتمال مى‌دهيم كه هر دو درست باشد. بدين ترتيب كه ابتدا شصت در هفتاد بود، ولى در ساخت دوم، توسعه دادند و صد در صد ذراع شد. پيامبر (ص) و اصحاب، خانه‌هاى خود را در اطراف مسجد ساختند و از هر كدام يك در به داخل مسجد باز مى‌شد. چنان كه بيايد، به فرمان الهى همه درها بسته شد، مگر در خانه على (ع).
 ==عمار بن یاسر و داستان عثمان بن عفان ==
 مى‌گويند عثمان به نظافت و پاكيزگى اهميّت فراوان مى ‌داد. هنگام ساختن مسجد، خشت مى‌ آورد و گرد و خاك را از لباسش دور مى‌ كرد. هرگاه خشت را بر زمين مى ‌گذاشت، آستين خود را تكان مى ‌داد و به لباسش نگاه مى‌ كرد تا اگر گرد و خاكى بر آن نشسته، بتكاند. على (ع) نظرى به او افكند و شعرى سرود:

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''کلیدواژه: مسجد النبی، رسول خدا صلي الله عليه و آله، وقايع پس از هجرت پیامبر، بناء مسجد مدینه، مساجد، عمار، عثمان'''
-==بناء مسجد مدينه==
+تأسيس مسجد، بايد يکي از نخستين اقدامات رسول خدا(ص) در مدينه شناخته شود. «مسجد» که پيش از آن نيز در قبا تأسيس شده بود با ساده‌ترين امکانات سرپا شده و بعدها نقش مهمي را در فرهنگ و تمدن اسلامي ايفا کرد.
+==خرید زمین مسجد ==
-سومين عمل [[رسول الله]] صلى الله عليه و آله در اولين سال هجرت، بناء مسجد [[مدينه]] بود كه [[مسجد الرسول]] ناميده شد و پايگاه توحيد گرديد، آن حضرت بعد از ورود به مدينه در جايى كه محل خشكاندن خرما بود براى مردم [[نماز]] مى خواند، بعد به [[اسعد بن زراره]] فرمود: اين جا را از صاحبانش بخر، و چون او مى خواست اين كار را بكند، گفتند: به رسول الله بخشيدم.
+رسول خدا (ص) زمين مسجد را كه مربدى بود، از آن دو يتيم خزرجى به نام‌هاى سهل و سهيل پسران عمرو، به ده دينار خريد. روايت ديگر بر آن است كه دو يتيم تحت سرپرستى اسعد بن زراره يا كسى ديگر، زمين را بدون دريافت قيمت، براى ساخت مسجد در اختيار پيامبر اكرم (ص) قرار دادند.مرْبد زمینی است که حيوانات اهلي را در آن نگاه مي ‌دارند.
+== ساخت مسجد مدینه ==
-حضرت فرمود: نه با پول بخر، بالاخره به ده دينار خريده شد. حضرت دستور ساختن مسجد را در آن محل صادر فرمود: مسلمانان از حره  سنگ مى آوردند، ديوارهاى مسجد بالا مى رفت و حضرت خودش نيز در اين كار شركت فرمود؛ حتى وقتى سنگى مى آورد، [[اسيدبن حفير]] گفت: يا رسول الله بدهيد من ببرم.
+كار ساخت مسجد شروع شد و از منطقه حرّه سنگ مى ‌آوردند. رسول خدا (ص) در ساختن مسجد و آوردن سنگ با مسلمانان همكارى مى‌ كرد.كار باعث تشويق و جدّيت ياران بود. چنان كه يكى از ايشان گفت:
+لئن قعدنا و النّبى يعمل لذاك منّا العمل المضلّل
-فرمود: نه؛ تو برو سنگ ديگرى بياور، مسلمانان ديگر نيز اعم از [[مهاجر]] و [[انصار]] مشتاقانه كار مى  كردند و براى سرگرمى و رفع خستگى خود رجزهايى انشا كرده مى  خواندند كه از آن جمله اين رجز است: لئن قعدنا و النبى يعمل × لذاك منا العمل المضلل / اگر ما بنشينيم و پيامبر كار كند براستى كه كار زشت و ناروايى انجام داده ايم.
+اگر ما بنشينيم در حالى كه رسول خدا كار مى‌كند؛ كار ما بسى گمراهانه خواهد بود.
+مسلمانان به هنگام ساختن مسجد سرود مى‌خواندند؛ مثل:
-ديگرى مى  گفت: لاعيش الا عيش الاخرة × اللهم ارحم الانصار و المهاجرة / عيش و خوشى در زندگى نيست مگر در [[آخرت]]، خدايا انصار و مهاجرين را مورد رحمت  خويش قرار ده.
+اللهم انّ الاجر اجر الآخره فارحم الانصار و المهاجره
+خدايا؛ همانا پاداش حقيقى، پاداش آخرت است، خدايا؛ انصار و مهاجرين را رحمت كن.
-پيغمبر صلی الله علیه و آله نيز همين رجز را مى  خواند جز آن كه به صورت شعرى نمى  خواند و مى  گفت: لاعيش الا عيش الآخرة × اللهم ارحم المهاجرين والانصار.
+مساحت مسجد را صد ذراع در صد ذراع يا چيزى در همين حدود گرفتند.
+مطابق يك روايت ديگر، هفتاد در شصت ذراع انتخاب شد. ما احتمال مى‌دهيم كه هر دو درست باشد. بدين ترتيب كه ابتدا شصت در هفتاد بود، ولى در ساخت دوم، توسعه دادند و صد در صد ذراع شد. پيامبر (ص) و اصحاب، خانه‌هاى خود را در اطراف مسجد ساختند و از هر كدام يك در به داخل مسجد باز مى‌شد. چنان كه بيايد، به فرمان الهى همه درها بسته شد، مگر در خانه على (ع).
-و در پاره اى از روايات نيز آمده است كه [[امام علی]] علیه السلام نيز اين ارجوزه را مى  خواند: لايستوى من يعمر المساجدا × يداب فيه قائما و قاعدا × و من يرى عن الغبار حائدا / هيچ گاه كسى كه با كوشش و جديت تمام در حال قيام و قعود به كار ساختمان مسجد مشغول است  با كسى كه روى خود را از خاك و غبار مى  گرداند مساوى و برابر نيست.
+==عمار بن یاسر و داستان عثمان بن عفان ==
+مى‌گويند عثمان به نظافت و پاكيزگى اهميّت فراوان مى ‌داد. هنگام ساختن مسجد، خشت مى‌ آورد و گرد و خاك را از لباسش دور مى‌ كرد. هرگاه خشت را بر زمين مى ‌گذاشت، آستين خود را تكان مى ‌داد و به لباسش نگاه مى‌ كرد تا اگر گرد و خاكى بر آن نشسته، بتكاند. على (ع) نظرى به او افكند و شعرى سرود:
-گويند: [[عمار یاسر]] نيز اين ارجوزه را از على علیه السلام ياد گرفته بود و مى  خواند، [[عثمان بن عفان]] كه گوشه اى نشسته و عصايى در دست داشت اين ارجوزه را از عمار شنيد و پيش خود خيال كرد عمار به او گوشه مى  زند و منظورش از جمله آخر اوست، از اين رو بر آشفته پيش آمد و گفت: اى پسر سميه من شنيدم كه چه گفتى و چنان كه گفتارت را ادامه دهى با اين عصا بينى تو را خرد خواهم كرد.
+{{بیت|لا يستوى من يعمر المساجد| ايدأب فيها قائما و قاعدا}}
+{{بیت|| و من يرى عن التراب حائدا}}
-پيغمبر صلی الله علیه و آله كه اين سخن را از عثمان شنيد غضبناك شده فرمود: اينان را با عمار چه كار؟ عمار آن ها را به سوى [[بهشت]] مى  خواند و آن ها او را به طرف [[آتش دوزخ]] دعوت مى  كنند، همانا عمار پوست ميان دو چشم من است...
+كسى كه مساجد را تعمير مى ‌كند و ايستاده و نشسته در آن رنج مى‌ برد، با كسى كه از خاك روى گردان است، برابر نمى باشد.
+عمّار همين سرود را از على فراگرفت و مى ‌خواند و تكرار مى‌ كرد، امّا نمى‌ دانست كه منظور كيست؟ در همين حال از كنار عثمان گذشت. عثمان گفت: اى پسر سميه به كه تعرّض مى ‌كنى؟ يا از اين سرودخوانى دست برمى‌ دارى يا با همين عصا بر بينى تو مى‌كوبم. پيامبر (ص) كه در سايه خانه امّ سلمه نشسته بود، با شنيدن اين سخن پسر عفّان به خشم آمد و فرمود:
-آن گاه فرمود: از اين پس اگر سخنى از آن مرد (يعنى عثمان) شنيديد به وى اعتنا نكرده و از او دورى كنيد!
+همانا عمّار بن ياسر پوست ميان چشم و بينى من است.
+مردم دست از اين كار برداشتند و به عمّار گفتند: پيامبر (ص) درباره تو خشم گرفت، مى‌ ترسيم درباره ما چيزى در قرآن نازل شود. عمّار گفت: من او را چنان كه خشم گرفت، خشنود مى ‌كنم.
-به هر حال مسجد ساخته شد، و در ابتدا فقط چهار ديوار بود، بعدها مسلمانان از حرارت خورشيد ناراحت شده، از حضرتش خواستند سايبانى در آن باشد، لذا به امر رسول الله صلى الله عليه و آله ستون هايى در آن نصب گرديد و شاخه هاى درخت خرما در آن انداخته شد و مسقف گرديد.
+از اين رو گفت: يا رسول اللّه؛ اصحاب تو با من چه كار دارند؟ فرمود: عمّار؛ چه شده؟ پاسخ داد: مى ‌خواهند مرا بكشند. خودشان يك خشت يك خشت مى‌ برند، امّا دو تا سه خشت بر دوش من بار مى ‌كنند. پيامبر (ص) دست عمّار را گرفت و او را در مسجد گرداند و در حالى كه گرد و غبار صورت او را با دست خود پاك مى‌ كرد، فرمود:پسر سميه ياران من ترا نمى‌كشند، بلكه گروه باغى ترا خواهند كشت.
 ==منابع==
 سيد علي اكبر قرشي، از هجرت تا رحلت.

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 به هر حال مسجد ساخته شد، و در ابتدا فقط چهار ديوار بود، بعدها مسلمانان از حرارت خورشيد ناراحت شده، از حضرتش خواستند سايبانى در آن باشد، لذا به امر رسول الله صلى الله عليه و آله ستون هايى در آن نصب گرديد و شاخه هاى درخت خرما در آن انداخته شد و مسقف گرديد.
-از روايت كافى فهميده مى شود در اثر كثرت مسلمانان مسجد را توسعه مى دادند تا وقت رحلت آن حضرت وسعت مسجد حدود هزار متر مربع بود الفى ذراع آن گاه پيوسته در طول تاريخ به وسعت آن افزوده شد تا اين كه وسعت آن امروزه كه 1409 هجرى قمرى، شانزده هزار و سيصد و بيست و شش (16326) متر مربع است. گويند در صدد آن هستند كه بر وسعت آن به قدرى اضافه كنند تا قسمتى از يقيع نيز در آن قرار گيرد، كيفيت توسعه اين پايگاه توحيد در اصل تاريخ داستان مفصلى دارد كه طالبان تفصيل بايد در كتب ديگر مطالعه كنند.
+از روايت [[كافى]] فهميده مى شود در اثر كثرت مسلمانان مسجد را توسعه مى دادند تا وقت رحلت آن حضرت وسعت مسجد حدود هزار متر مربع بود الفى ذراع آن گاه پيوسته در طول تاريخ به وسعت آن افزوده شد تا اين كه وسعت آن امروزه كه 1409 هجرى قمرى، شانزده هزار و سيصد و بيست و شش (16326) متر مربع است. گويند در صدد آن هستند كه بر وسعت آن به قدرى اضافه كنند تا قسمتى از يقيع نيز در آن قرار گيرد، كيفيت توسعه اين پايگاه توحيد در اصل تاريخ داستان مفصلى دارد كه طالبان تفصيل بايد در كتب ديگر مطالعه كنند.
 ناگفته نماند كه تمام مساجد دنيا، كه اكنون مانند مراكز جاذبه، موحدين را به سوى خود مى كشند و محل ارتباط بندگان مؤمن با خدا هستند، در اثر تبعيت از اقدام اولى حضرت رسول الله صلى الله عليه و آله به وجود آمده و خواهند آمد.