بلعم باعورا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۵

2023-02-14T12:35:38Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-10-18T04:50:47Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Zamani: شناسه

2019-05-18T10:13:52Z

شناسه

Zamani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۵۱

2015-07-30T08:51:19Z

عربصالحی: /* منابع */

2014-01-25T07:14:34Z

‏منابع

عربصالحی: /* منابع */

2014-01-25T07:08:01Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۱۸

2013-02-17T13:18:45Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۲

2013-01-16T07:02:04Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۳۸

2012-10-02T10:38:28Z

بهرامی: تعیین رده

2012-07-21T05:18:09Z

تعیین رده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۵۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	بلعم باعورا شخص عابدى از [[بنی اسرائیل]] بود که اسم اعظم را می دانست، ولی مورد فریب [[فرعون]] قرار گرفت و با [[حضرت موسی]] علیه السلام به دشمنی پرداخت.		بلعم باعورا شخص عابدى از [[بنی اسرائیل]] بود که اسم اعظم را می دانست، ولی مورد فریب [[فرعون]] قرار گرفت و با [[حضرت موسی]] علیه السلام به دشمنی پرداخت.

سطر ۴۵:		سطر ۴۶:

	[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]		[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 ==شخصیت بَلعَم باعورا==
 برخى گفته اند: منظور از اين شخص بلعام بن باعور و برخى گفته اند: مردى بود تابع [[دين]] [[حضرت موسی]] و در آن شهرى كه موسى مى خواست برود و مردم آن [[كافر]] بودند، مى زيست و اسم اعظم پيش او بود و هرگاه [[دعا]] مى كرد، [[مستجاب]] مى شد.
@@ سطر ۶: / سطر ۷: @@
 ==بَلعَم باعورا در قرآن==
+در [[قرآن کریم]] در [[سوره اعراف]] آیه 175 و 176 به داستان بلعم باعورا اشاره شده است.
 {{متن قرآن|«وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ × وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَـكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ»}}.
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 بعد به نزد همسر او رفتند و به او هديه اى دادند و از او خواستند از همسرش خواهش كند تا [[بنى اسرائيل]] را نفرين كند، همسرش از او درخواست كرد و او باز هم امتناع كرد، اما آن زن آن قدر اصرار كرد كه بلعم باعورا گفت: بايد از پروردگارم [[استخاره]] كنم، سپس استخاره كرد، پروردگارش در عالم خواب او را از نفرين نهى كرد، بلعم ماجرا را به همسرش گفت.
-زن گفت: دوباره از پروردگارت طلب خير كن، مجددا استخاره كرد و اين بار جوابى نگرفت، همسرش گفت: اگر پروردگارت مى خواست تو را نهى مى كرد، از آن پس آن قدر در گوش او نجوا كرد تا او را مجبور به اجابت قوم كرد، پس بلعم برخاست و سوار بر درازگوش شد تا به جانب كوهى برود كه مشرف بر بنى اسرائيل بود تا در برابر آن ها بايستد و به آن ها نفرين كند، اما درازگوش اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم او را تازيانه زد، دوباره اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم باز هم او را تازيانه زد، و بار سوم حمار كمى حركت كرد و ايستاد، وقتى براى بار سوم بلعم او را تازيانه زد، خداوند حمار را به سخن درآورد و به او گفت: واى بر تو اى بلعم، به كجا مى روى، آيا [[ملائكه]] را نمى بينى كه ما را بازمى گردانند؟ اما بلعم بازنگشت، ولى حمار بازگشت و به جانب بنى اسرائيل رفت، وقتى بلعم اراده كرد كه بر بنى اسرائيل نفرين كند، خداوند زبان او را بازداشت و نتوانست، اما وقتى كه خواست قوم خود را [[دعا]] كند، خداوند زبان او را منقلب كرد و آن ها را نفرين نمود، به او گفتند: اين چه كارى بود كه كردى؟ بلعم گفت: اين امرى بود كه خداوند جارى نمود، از آن پس زبانش تا روى سينه اش آويزان شد، آن گاه گفت: اكنون در [[دنيا]] و [[آخرت]] زيانكار شدم.<ref> [[قصص الأنبياء]] ([[قصص قرآن]])، ص453.</ref>
+زن گفت: دوباره از پروردگارت طلب خير كن، مجددا استخاره كرد و اين بار جوابى نگرفت، همسرش گفت: اگر پروردگارت مى خواست تو را نهى مى كرد، از آن پس آن قدر در گوش او نجوا كرد تا او را مجبور به اجابت قوم كرد، پس بلعم برخاست و سوار بر درازگوش شد تا به جانب كوهى برود كه مشرف بر بنى اسرائيل بود تا در برابر آن ها بايستد و به آن ها نفرين كند، اما درازگوش اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم او را تازيانه زد، دوباره اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم باز هم او را تازيانه زد، و بار سوم حمار كمى حركت كرد و ايستاد، وقتى براى بار سوم بلعم او را تازيانه زد، خداوند حمار را به سخن درآورد و به او گفت: واى بر تو اى بلعم، به كجا مى روى، آيا [[ملائكه]] را نمى بينى كه ما را بازمى گردانند؟ اما بلعم بازنگشت، ولى حمار بازگشت و به جانب بنى اسرائيل رفت، وقتى بلعم اراده كرد كه بر بنى اسرائيل نفرين كند، خداوند زبان او را بازداشت و نتوانست، اما وقتى كه خواست قوم خود را [[دعا]] كند، خداوند زبان او را منقلب كرد و آن ها را نفرين نمود، به او گفتند: اين چه كارى بود كه كردى؟ بلعم گفت: اين امرى بود كه خداوند جارى نمود.<ref> [[قصص الأنبياء]] ([[قصص قرآن]])، ص453.</ref>
 ==بلعم باعورا در روايات==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''شخصیت بَلعَم باعورا'''
+==شخصیت بَلعَم باعورا==
 برخى گفته اند: منظور از اين شخص بلعام بن باعور و برخى گفته اند: مردى بود تابع [[دين]] [[حضرت موسی]] و در آن شهرى كه موسى مى خواست برود و مردم آن [[كافر]] بودند، مى زيست و اسم اعظم پيش او بود و هرگاه [[دعا]] مى كرد، [[مستجاب]] مى شد.
@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[ابوحمزه ثمالى]] گويد: او بلعم بن باعور از بنى هاب بن [[لوط]] است.<ref> ترجمه [[مجمع البيان]]، ج10، ص114.</ref> و برخی در مورد نسب او می گویند او بلعم بن بعورا بن ستوم بن فواسيم بن ماب بن لوط ابن هارن بن تارخ بن ناحور می باشد.<ref> [[بحارالأنوار]]، ج13، ص379.</ref>
-'''بَلعَم باعورا در قرآن'''
+==بَلعَم باعورا در قرآن==
 بلعم باعورا شخص عابدى  از [[بنی اسرائیل]] بود که اسم اعظم را می دانست، ولی مورد فریب [[فرعون]] قرار گرفت و با [[حضرت موسی]] علیه السلام به دشمنی پرداخت. در [[قرآن کریم]] درباره او در [[سوره اعراف]] آیه 175 و 176 اشاره شده است.
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 زن گفت: دوباره از پروردگارت طلب خير كن، مجددا استخاره كرد و اين بار جوابى نگرفت، همسرش گفت: اگر پروردگارت مى خواست تو را نهى مى كرد، از آن پس آن قدر در گوش او نجوا كرد تا او را مجبور به اجابت قوم كرد، پس بلعم برخاست و سوار بر درازگوش شد تا به جانب كوهى برود كه مشرف بر بنى اسرائيل بود تا در برابر آن ها بايستد و به آن ها نفرين كند، اما درازگوش اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم او را تازيانه زد، دوباره اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم باز هم او را تازيانه زد، و بار سوم حمار كمى حركت كرد و ايستاد، وقتى براى بار سوم بلعم او را تازيانه زد، خداوند حمار را به سخن درآورد و به او گفت: واى بر تو اى بلعم، به كجا مى روى، آيا [[ملائكه]] را نمى بينى كه ما را بازمى گردانند؟ اما بلعم بازنگشت، ولى حمار بازگشت و به جانب بنى اسرائيل رفت، وقتى بلعم اراده كرد كه بر بنى اسرائيل نفرين كند، خداوند زبان او را بازداشت و نتوانست، اما وقتى كه خواست قوم خود را [[دعا]] كند، خداوند زبان او را منقلب كرد و آن ها را نفرين نمود، به او گفتند: اين چه كارى بود كه كردى؟ بلعم گفت: اين امرى بود كه خداوند جارى نمود، از آن پس زبانش تا روى سينه اش آويزان شد، آن گاه گفت: اكنون در [[دنيا]] و [[آخرت]] زيانكار شدم.<ref> [[قصص الأنبياء]] ([[قصص قرآن]])، ص453.</ref>
-'''بلعم باعورا در روايات'''
+==بلعم باعورا در روايات==
 * تفسير (على بن ابراهيم) از [[امام رضا]] علیه السلام نقل مى كند: [[اسم اعظم الهى]] به بلعم باعورا كه از زهاد و [[عابدان]] بود داده شده و او بواسطه آن اسم مستجاب الدعوة گشته بود، اما به [[فرعون]] تمايل يافت و زمانى كه فرعون در طلب [[حضرت موسی]] با اصحاب خود روان بود از كنار او گذشت و به او گفت: موسى و يارانش را نفرين كن تا زندانى ما شوند، بلعم باعورا هم سوار بر حمار خود شد تا در طلب موسى علیه السلام حركت كند، حمار او از رفتن امتناع كرد، بلعم باعورا حمار را ضربه اى زد، حمار به خواست خدا به سخن درآمد و گفت: واى بر تو، آيا من را براى اين كه نمى خواهم همراه تو بيايم تا پيامبر خدا و قوم [[مؤمن]] او را تعقيب و نفرين كنى، كتك مى زنى؟ امّا بلعم باعورا آنقدر آن حيوان را تازيانه زد كه به قتل رسيد و خداوند هم اسم اعظم خود را از زبان او منفك نمود و جدا كرد. در همين رابطه خداى تعالى مى فرمايد: {{متن قرآن|«فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ  وَلَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَلكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَواهُ...»}}.<ref>قصص الأنبياء (قصص قرآن)، ص452.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۴
سطر ۴۵:		سطر ۴۵:

	[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]		[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]
−	~~[[رده:واژگان قرآنی]]~~

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۸
سطر ۴۵:		سطر ۴۵:

	[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]		[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]
		+	[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 بلعم باعورا شخص عابدى  از [[بنی اسرائیل]] بود که اسم اعظم را می دانست، ولی مورد فریب [[فرعون]] قرار گرفت و با [[حضرت موسی]] علیه السلام به دشمنی پرداخت. در [[قرآن کریم]] درباره او در [[سوره اعراف]] آیه 175 و 176 اشاره شده است.
-{{متن قرآن|«وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذِى ءَاتَیْنَهُ ءَایَتِنَا فَانسلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشیْطنُ فَکانَ مِنَ الْغَاوِینَ × وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَهُ بهَا وَلَکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلى الاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکلْبِ إِن تحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَث أَوْ تَترُکهُ یَلْهَث ذَّلِک مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِئَایَتِنَا فَاقْصصِ الْقَصص لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ»}}.
+{{متن قرآن|«وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ × وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَـكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ»}}.
 در اين آيه بلعم باعورا، را معرفى مى كند و مى افزايد كه اگر ما مى خواستيم با آن [[آيات]] كه به او داده بوديم او را بالا مى برديم و به مقام بلندى مى رسانديم ولى او به زمين چسبيد يعنى دنياپرستى كرد و با پيروى از [[خواهش هاى نفسانى]]، خود را زمين  گير نمود و شايستگى بالا رفتن را از دست داد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''شخصیت بَلعَم باعورا'''
 برخى گفته اند: منظور از اين شخص بلعام بن باعور و برخى گفته اند: مردى بود تابع [[دين]] [[حضرت موسی]] و در آن شهرى كه موسى مى خواست برود و مردم آن [[كافر]] بودند، مى زيست و اسم اعظم پيش او بود و هرگاه [[دعا]] مى كرد، [[مستجاب]] مى شد.
-[[ابوحمزه ثمالى]] گويد: او بلعم بن باعور از بنى هاب بن [[لوط]] است.<ref> ترجمه [[مجمع البيان]]، ج  10، ص: 114.</ref> و برخی در مورد نسب او می گویند او بلعم بن بعورا بن ستوم بن فواسيم بن ماب بن لوط ابن هارن بن تارخ بن ناحور می باشد.<ref> [[بحارالأنوار]]، ج  13، ص: 379.</ref>
+[[ابوحمزه ثمالى]] گويد: او بلعم بن باعور از بنى هاب بن [[لوط]] است.<ref> ترجمه [[مجمع البيان]]، ج10، ص114.</ref> و برخی در مورد نسب او می گویند او بلعم بن بعورا بن ستوم بن فواسيم بن ماب بن لوط ابن هارن بن تارخ بن ناحور می باشد.<ref> [[بحارالأنوار]]، ج13، ص379.</ref>
 '''بَلعَم باعورا در قرآن'''
@@ سطر ۱۱: / سطر ۹: @@
 بلعم باعورا شخص عابدى  از [[بنی اسرائیل]] بود که اسم اعظم را می دانست، ولی مورد فریب [[فرعون]] قرار گرفت و با [[حضرت موسی]] علیه السلام به دشمنی پرداخت. در [[قرآن کریم]] درباره او در [[سوره اعراف]] آیه 175 و 176 اشاره شده است.
-«وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذِى ءَاتَیْنَهُ ءَایَتِنَا فَانسلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشیْطنُ فَکانَ مِنَ الْغَاوِینَ × وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَهُ بهَا وَلَکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلى الاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکلْبِ إِن تحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَث أَوْ تَترُکهُ یَلْهَث ذَّلِک مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِئَایَتِنَا فَاقْصصِ الْقَصص لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ».
+{{متن قرآن|«وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذِى ءَاتَیْنَهُ ءَایَتِنَا فَانسلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشیْطنُ فَکانَ مِنَ الْغَاوِینَ × وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَهُ بهَا وَلَکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلى الاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکلْبِ إِن تحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَث أَوْ تَترُکهُ یَلْهَث ذَّلِک مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِئَایَتِنَا فَاقْصصِ الْقَصص لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ»}}.
 در اين آيه بلعم باعورا، را معرفى مى كند و مى افزايد كه اگر ما مى خواستيم با آن [[آيات]] كه به او داده بوديم او را بالا مى برديم و به مقام بلندى مى رسانديم ولى او به زمين چسبيد يعنى دنياپرستى كرد و با پيروى از [[خواهش هاى نفسانى]]، خود را زمين  گير نمود و شايستگى بالا رفتن را از دست داد.
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۷: @@
 در ادامه آيات درباره اين شخص مَثَلى مى زند و او را تشبيه به سگ مى كند، آن هم سگى كه هميشه زبانش بيرون است اگر به او حمله كنى زبانش را بيرون مى آورد و اگر حمله نكنى باز هم زبانش را بيرون مى آورد. اين شخص را هم اگر پند دهى يا ندهى به حال او تفاوت نمى كند و او در پستى و حقارت مانند چنين سگى است.
-سپس مى فرمايد: اين مَثَل گروهى است كه آيات ما را [[تكذيب]] كردند. اين قصه ها را برخوان شايد كه بينديشند و چه بد است مثل آنان و آنان بر خويشتن ستم مى كنند. منظور از مثلى كه براى تكذيب كنندگان آيات خدا زده شده، همان شخصى است كه از [[آيات خدا]] بيرون رفت و همان گونه كه او با وجود علم به آيات الهى گمراه شد، اينان نيز با وجود ديدن آيات الهى و [[معجزات]] [[پیامبر اسلام]] آن را تكذيب مى كنند. سقوط چنين افرادى در چاله گمراهى نتيجه اعمال خود آنهاست و آن ها در واقع بر خويشتن ستم روا مى دارند و با مصالح واقعى خود دشمنى مى كنند.<ref> كوثر، ج  4، ص: 279.</ref>
+سپس مى فرمايد: اين مَثَل گروهى است كه آيات ما را [[تكذيب]] كردند. اين قصه ها را برخوان شايد كه بينديشند و چه بد است مثل آنان و آنان بر خويشتن ستم مى كنند. منظور از مثلى كه براى تكذيب كنندگان آيات خدا زده شده، همان شخصى است كه از [[آيات خدا]] بيرون رفت و همان گونه كه او با وجود علم به آيات الهى گمراه شد، اينان نيز با وجود ديدن آيات الهى و [[معجزات]] [[پیامبر اسلام]] آن را تكذيب مى كنند. سقوط چنين افرادى در چاله گمراهى نتيجه اعمال خود آنهاست و آن ها در واقع بر خويشتن ستم روا مى دارند و با مصالح واقعى خود دشمنى مى كنند.<ref> كوثر، ج4، ص279.</ref>
 صاحب (الكامل) مى گويد: وقتى موسى و [[هارون]] عليهماالسلام در تيه وفات يافتند، خداوند تعالى به [[يوشع بن نون]] [[وحى]] كرد تا به جانب [[اريحا]] در سرزمين [[شام ]] برود و آن جا را فتح نمايد و ساير مفسران گفته اند: موسى تا زمان خروج از تيه و فتح اريحا زنده ماند و يوشع بن نون و [[كالب بن يوحنا]] از سپاهيان موسى بودند (كالب همسر خواهر موسى، [[مريم بنت عمران]] بود)، وقتى سپاه موسى به اريحا رسيدند، جباران گرد بلعم باعورا كه از اولاد [[لوط]] علیه السلام بود اجتماع كردند و به او گفتند:
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۵: @@
 بعد به نزد همسر او رفتند و به او هديه اى دادند و از او خواستند از همسرش خواهش كند تا [[بنى اسرائيل]] را نفرين كند، همسرش از او درخواست كرد و او باز هم امتناع كرد، اما آن زن آن قدر اصرار كرد كه بلعم باعورا گفت: بايد از پروردگارم [[استخاره]] كنم، سپس استخاره كرد، پروردگارش در عالم خواب او را از نفرين نهى كرد، بلعم ماجرا را به همسرش گفت.
-زن گفت: دوباره از پروردگارت طلب خير كن، مجددا استخاره كرد و اين بار جوابى نگرفت، همسرش گفت: اگر پروردگارت مى خواست تو را نهى مى كرد، از آن پس آن قدر در گوش او نجوا كرد تا او را مجبور به اجابت قوم كرد، پس بلعم برخاست و سوار بر درازگوش شد تا به جانب كوهى برود كه مشرف بر بنى اسرائيل بود تا در برابر آن ها بايستد و به آن ها نفرين كند، اما درازگوش اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم او را تازيانه زد، دوباره اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم باز هم او را تازيانه زد، و بار سوم حمار كمى حركت كرد و ايستاد، وقتى براى بار سوم بلعم او را تازيانه زد، خداوند حمار را به سخن درآورد و به او گفت: واى بر تو اى بلعم، به كجا مى روى، آيا [[ملائكه]] را نمى بينى كه ما را بازمى گردانند؟ اما بلعم بازنگشت، ولى حمار بازگشت و به جانب بنى اسرائيل رفت، وقتى بلعم اراده كرد كه بر بنى اسرائيل نفرين كند، خداوند زبان او را بازداشت و نتوانست، اما وقتى كه خواست قوم خود را [[دعا]] كند، خداوند زبان او را منقلب كرد و آن ها را نفرين نمود، به او گفتند: اين چه كارى بود كه كردى؟ بلعم گفت: اين امرى بود كه خداوند جارى نمود، از آن پس زبانش تا روى سينه اش آويزان شد، آن گاه گفت: اكنون در [[دنيا]] و [[آخرت]] زيانكار شدم .<ref> [[قصص الأنبياء]] ([[قصص قرآن]])، ص: 453.</ref>
+زن گفت: دوباره از پروردگارت طلب خير كن، مجددا استخاره كرد و اين بار جوابى نگرفت، همسرش گفت: اگر پروردگارت مى خواست تو را نهى مى كرد، از آن پس آن قدر در گوش او نجوا كرد تا او را مجبور به اجابت قوم كرد، پس بلعم برخاست و سوار بر درازگوش شد تا به جانب كوهى برود كه مشرف بر بنى اسرائيل بود تا در برابر آن ها بايستد و به آن ها نفرين كند، اما درازگوش اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم او را تازيانه زد، دوباره اندكى راه رفت و ايستاد، بلعم باز هم او را تازيانه زد، و بار سوم حمار كمى حركت كرد و ايستاد، وقتى براى بار سوم بلعم او را تازيانه زد، خداوند حمار را به سخن درآورد و به او گفت: واى بر تو اى بلعم، به كجا مى روى، آيا [[ملائكه]] را نمى بينى كه ما را بازمى گردانند؟ اما بلعم بازنگشت، ولى حمار بازگشت و به جانب بنى اسرائيل رفت، وقتى بلعم اراده كرد كه بر بنى اسرائيل نفرين كند، خداوند زبان او را بازداشت و نتوانست، اما وقتى كه خواست قوم خود را [[دعا]] كند، خداوند زبان او را منقلب كرد و آن ها را نفرين نمود، به او گفتند: اين چه كارى بود كه كردى؟ بلعم گفت: اين امرى بود كه خداوند جارى نمود، از آن پس زبانش تا روى سينه اش آويزان شد، آن گاه گفت: اكنون در [[دنيا]] و [[آخرت]] زيانكار شدم.<ref> [[قصص الأنبياء]] ([[قصص قرآن]])، ص453.</ref>
 '''بلعم باعورا در روايات'''
-* تفسير (على بن ابراهيم) از [[امام رضا]] علیه السلام نقل مى كند: [[اسم اعظم الهى]] به بلعم باعورا كه از زهاد و [[عابدان]] بود داده شده و او بواسطه آن اسم مستجاب الدعوة گشته بود، اما به [[فرعون]] تمايل يافت و زمانى كه فرعون در طلب [[حضرت موسی]] با اصحاب خود روان بود از كنار او گذشت و به او گفت: موسى و يارانش را نفرين كن تا زندانى ما شوند، بلعم باعورا هم سوار بر حمار خود شد تا در طلب موسى علیه السلام حركت كند، حمار او از رفتن امتناع كرد، بلعم باعورا حمار را ضربه اى زد، حمار به خواست خدا به سخن درآمد و گفت: واى بر تو، آيا من را براى اين كه نمى خواهم همراه تو بيايم تا پيامبر خدا و قوم [[مؤمن]] او را تعقيب و نفرين كنى، كتك مى زنى؟ امّا بلعم باعورا آنقدر آن حيوان را تازيانه زد كه به قتل رسيد و خداوند هم اسم اعظم خود را از زبان او منفك نمود و جدا كرد. در همين رابطه خداى تعالى مى فرمايد: «فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ  وَلَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَلكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَواهُ...».<ref> قصص الأنبياء (قصص قرآن)، ص: 452.</ref>
+* تفسير (على بن ابراهيم) از [[امام رضا]] علیه السلام نقل مى كند: [[اسم اعظم الهى]] به بلعم باعورا كه از زهاد و [[عابدان]] بود داده شده و او بواسطه آن اسم مستجاب الدعوة گشته بود، اما به [[فرعون]] تمايل يافت و زمانى كه فرعون در طلب [[حضرت موسی]] با اصحاب خود روان بود از كنار او گذشت و به او گفت: موسى و يارانش را نفرين كن تا زندانى ما شوند، بلعم باعورا هم سوار بر حمار خود شد تا در طلب موسى علیه السلام حركت كند، حمار او از رفتن امتناع كرد، بلعم باعورا حمار را ضربه اى زد، حمار به خواست خدا به سخن درآمد و گفت: واى بر تو، آيا من را براى اين كه نمى خواهم همراه تو بيايم تا پيامبر خدا و قوم [[مؤمن]] او را تعقيب و نفرين كنى، كتك مى زنى؟ امّا بلعم باعورا آنقدر آن حيوان را تازيانه زد كه به قتل رسيد و خداوند هم اسم اعظم خود را از زبان او منفك نمود و جدا كرد. در همين رابطه خداى تعالى مى فرمايد: {{متن قرآن|«فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ  وَلَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَلكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَواهُ...»}}.<ref>قصص الأنبياء (قصص قرآن)، ص452.</ref>
-* امام رضا علیه السلام فرمودند: از حيوانات فقط سه رأس داخل [[بهشت]] مى شوند، [[الاغ بلعم باعورا]]، [[سگ اصحاب كهف]] و گرگى كه به خاطر ظلم و جفاى بى حد پاسبانی فرزند او را طعمه خويش ساخت.<ref> داستان [[پیامبران]] يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، ص: 443.</ref>
+* امام رضا علیه السلام فرمودند: از حيوانات فقط سه رأس داخل [[بهشت]] مى شوند، [[الاغ بلعم باعورا]]، [[سگ اصحاب كهف]] و گرگى كه به خاطر ظلم و جفاى بى حد پاسبانی فرزند او را طعمه خويش ساخت.<ref>داستان [[پیامبران]] يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم، ص443.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۵:۱۸
سطر ۵۷:		سطر ۵۷:

	(5). داستان پيامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم؛ يوسف عزيزى، تهران: انتشارات هاد، چاپ اول، 1380 ش.		(5). داستان پيامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم؛ يوسف عزيزى، تهران: انتشارات هاد، چاپ اول، 1380 ش.
		+	[[رده:شخصیت‌های منفی در قرآن]]