بقیة الله - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۹

2026-04-08T10:29:56Z

Mohammadi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۷

2026-01-21T11:37:55Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T12:57:10Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۷

2023-02-12T12:17:39Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-10-18T04:48:25Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

سید مهدی خدایی: درج الگوی متن حدیث و اصلاح عنوانها

2018-07-28T11:38:07Z

درج الگوی متن حدیث و اصلاح عنوانها

History of islam در ‏۱ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۲۳

2018-05-01T06:23:57Z

Zamani در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۳۸

2017-02-05T06:38:32Z

Zamani در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۱۹

2017-02-04T11:19:37Z

Zamani در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۱:۱۸

2017-02-04T11:18:21Z

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==بقیةالله در قرآن و احادیث==
-تعبیر «بقیةاللّه» در آیه ۸۶ [[سوره هود]]، پس از آنکه [[حضرت شعیب]] علیه السلام قوم خود را به پرستش خداوند دعوت کرده و از کم فروشی و تباهکاری نهی می کند، بدین صورت آمده است: {{متن قرآن|«بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ...»}}<ref>[[آیه 86 سوره هود|سوره هود،آیه ۸۶ .]]</ref>.مفسران «بقیةاللّه» در این [[آیه]] را به چند معنی گرفته اند:
+تعبیر «بقیةاللّه» در آیه ۸۶ [[سوره هود]]، پس از آنکه [[حضرت شعیب]] علیه السلام قوم خود را به پرستش خداوند دعوت کرده و از کم فروشی و تباهکاری نهی می کند، بدین صورت آمده است: {{متن قرآن|«بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ...»}}<ref>[[آیه 86 سوره هود|سوره هود،آیه ۸۶ .]]</ref>. مفسران «بقیةاللّه» در این [[آیه]] را به چند معنی گرفته اند:
 *بقیةاللّه، یعنی آنچه پس از پیمانه کردن و سنجیدنِ درست برای شما بماند یا خداوند برای شما نگاه دارد؛ این برای شما بهتر از آن است که نادرستی و کم فروشی کنید. این معنی را با ارتباط دادن آیه به آیه ۸۵ همین سوره بیان نموده اند که توصیه به پُر داشتن پیمانه و ابزار سنجش («مکیال» و «میزانِ») نموده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، مدخل بقیة الله.</ref>
@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 در احادیث [[شیعه]]، بقیةاللّه در این آیه به [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام [[تأویل|تأویل]] شده است. [[علامه مجلسى|علامه مجلسی]]<ref>بحار الانوار، ج ۲۴، ص ۲۱۱.</ref> از [[مناقب ابن شهر آشوب (کتاب)|مناقب ابن شهرآشوب]] نقل می کند که «بقیةاللّه خیرٌ لکم نَزَلَت فیهم»، یعنی آیة بقیةاللّه... درباره ائمه نازل شده است. علامه مجلسی در تفسیر خود بر این [[حدیث]] که «امامان بقیةالله اند» می‌گوید: مقصود کسانی از انبیا و اوصیا هستند که خداوند ایشان را بر روی زمین برای هدایت مردم نگاه می دارد، یا اوصیا و امامانی که بازماندگان انبیا در میان امت خود هستند. بنابراین، وی «بقیة» را به معنای «مَن اَبْقاه» می داند، یعنی کسی که خداوند او رانگاه داشته است.
-از احادیث دیگری نیز استفاده می شود که این لقب بر همه خاندان [[رسالت]] اطلاق می شود و همه آنها بقیة الله هستند. در [[زیارت جامعه کبیره|زیارت جامعه]] به همه آن ذوات مقدس به این عنوان عرض سلام داریم: {{متن حدیث|«السلام علی الائمة الدعاة والقادة الهداة والسادة الولاة والذادة الحماة و اهل الذکر و اولی الامر و بقیة الله و خیرته...»}}.<ref>مفاتیح الجنان.</ref>
+از احادیث دیگری نیز استفاده می شود که این لقب بر همه خاندان [[رسالت]] اطلاق می شود و همه آنها بقیة الله هستند. در [[زیارت جامعه کبیره|زیارت جامعه]] به همه آن ذوات مقدس به این عنوان عرض سلام داریم: {{متن حدیث|«السلام علی الائمة الدعاة والقادة الهداة والسادة الولاة والذادة الحماة و اهل الذکر و اولی الامر و بقیة الله و خیرته...»}}<ref>مفاتیح الجنان.</ref>.
 علاوه بر این جهت کلی، در قسمتی از روایات این لقب شریف به خصوص به بعضی از [[ائمه اطهار]] علیهم السلام نسبت داده شده است و خود را به عنوان بقیة الله معرفی نموده اند. از جمله وقتی [[امام باقر]] علیه السلام از مسافرت پرماجرای [[شام]] که به الزام خلیفه مروانی صورت گرفته بود بازگشتند، و با بسته شدن دروازه های شهر توسط مردم به دستور [[هشام بن عبدالملک|هشام]] مواجه شدند، بالای کوهی که مشرف به شهر بود رفته و با صدای بلند فریاد برآوردند: ای اهل شهری که ساکنانش ستم پیشه اند! من بقیة الله هستم. خداوند می فرماید: بقیة الله برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید...<ref>الکافی، ج۱، ص۴۷۱، ح۵.</ref>
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 [[امام‌ صادق]] (علیه السلام) فرمود: هرگاه خواستید به او خطاب کنید بگویید: «السلام علیک یا بقیة اللّه». سپس به آیه شریفه «بقیة‌‌الله خیر لکم» استشهاد فرمودند.<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۱۱-۴۱۲.</ref>
-در حدیث دیگری آمده است: مردی از امام صادق ‌علیه السلام پرسید: آیا بر امام [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|قائم‌]] می‌توان با عنوان «[[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]]» سلام کرد؟ فرمود: {{متن حدیث|«لاذاکَ اِسْمٌ سَمَّی اللّهُ بِهِ اَمیرَالمؤمِنینَ لَمْ یُسَمَّ بِهِ اَحَدٌ قَبْلَهُ وَلا یتَسَمَّی بِهِ بَعْدَهُ اِلاّ کافِرٌ قُلتُ جُعِلْتُ فِداکَ کَیفَ یسَلِّمُ عَلیهِ؟ قالَ: یقُولُونَ السَّلامُ عَلَیکَ یا بَقیةَ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأ بَقیتُ‌اللهِ خَیرٌ لَکُم اِنْ کنتُم مُؤمنین»}}؛ خیر، خداوند این نام را به [[امام علی علیه السلام|حضرت علی‌]] علیه السلام اختصاص داده است. پیش از او کسی این نام بر خود ننهاده و پس از او نیز - مگر کافر - این نام به خود نبندد. راوی گوید: پرسیدم: فدایت گردم پس چگونه بر او سلام کنند؟ فرمود: می‌گویند: سلام بر تو ای بقیةاللّه».<ref>اصول کافی، ج۱، ص۴۱۱-۴۱۲.</ref>
+در حدیث دیگری آمده است: مردی از امام صادق ‌علیه السلام پرسید: آیا بر امام [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|قائم‌]] می‌توان با عنوان «[[امیرالمومنین|امیرمؤمنان]]» سلام کرد؟ فرمود: «{{متن حدیث|لاذاکَ اِسْمٌ سَمَّی اللّهُ بِهِ اَمیرَالمؤمِنینَ لَمْ یُسَمَّ بِهِ اَحَدٌ قَبْلَهُ وَلا یتَسَمَّی بِهِ بَعْدَهُ اِلاّ کافِرٌ قُلتُ جُعِلْتُ فِداکَ کَیفَ یسَلِّمُ عَلیهِ؟ قالَ: یقُولُونَ السَّلامُ عَلَیکَ یا بَقیةَ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأ بَقیتُ‌اللهِ خَیرٌ لَکُم اِنْ کنتُم مُؤمنین}}<ref>اصول کافی، ج۱، ص۴۱۱-۴۱۲.</ref>؛ خیر، خداوند این نام را به [[امام علی علیه السلام|حضرت علی‌]] علیه السلام اختصاص داده است. پیش از او کسی این نام بر خود ننهاده و پس از او نیز - مگر کافر - این نام به خود نبندد. راوی گوید: پرسیدم: فدایت گردم پس چگونه بر او سلام کنند؟ فرمود: می‌گویند: سلام بر تو ای بقیةاللّه».
-در روایت است وقتی [[احمد بن اسحاق اشعری|احمد بن اسحاق‌ اشعری]] محضر [[امام حسن عسکری]] ‌علیه السلام شرفیاب شد، درباره جانشین آن حضرت سؤال کرد؛ حضرتش کودکی خردسال همچون قرص ماه به او نشان داد. احمد بن اسحاق پرسید: آیا نشانه‌ای هست تا قلبم اطمینان یابد؟ آن کودک زبان گشود و با زبان عربی فصیح چنین فرمود: {{متن حدیث|«اَنَا بَقِیةُ اللّهِ فِی اَرْضِهِ وَالمُنْتَقِمُ مِنْ اَعْدائِهِ فَلا تَطْلُبْ اَثَراً بَعْدَ عَینٍ یا اَحْمَدَ بنَ اِسْحاقَ»}}؛<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، باب ۳۸، حدیث ۱.</ref> من بقیةالله بر روی زمین هستم و من منتقم از دشمنان اویم. ای احمد بن‌ اسحاق! بعد از دیدن اثری طلب نکن.
+در روایت است وقتی [[احمد بن اسحاق اشعری|احمد بن اسحاق‌ اشعری]] محضر [[امام حسن عسکری]] ‌علیه السلام شرفیاب شد، درباره جانشین آن حضرت سؤال کرد؛ حضرتش کودکی خردسال همچون قرص ماه به او نشان داد. احمد بن اسحاق پرسید: آیا نشانه‌ای هست تا قلبم اطمینان یابد؟ آن کودک زبان گشود و با زبان عربی فصیح چنین فرمود: «{{متن حدیث|اَنَا بَقِیةُ اللّهِ فِی اَرْضِهِ وَالمُنْتَقِمُ مِنْ اَعْدائِهِ فَلا تَطْلُبْ اَثَراً بَعْدَ عَینٍ یا اَحْمَدَ بنَ اِسْحاقَ}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین، باب ۳۸، حدیث ۱.</ref>؛ من بقیةالله بر روی زمین هستم و من منتقم از دشمنان اویم. ای احمد بن‌ اسحاق! بعد از دیدن اثری طلب نکن».
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==بقیةالله در قرآن و احادیث==
-تعبیر «بقیةاللّه» در آیه ۸۶ [[سوره هود]]، پس از آنکه [[حضرت شعیب]] علیه السلام قوم خود را به پرستش خداوند دعوت کرده و از کم فروشی و تباهکاری نهی می کند، بدین صورت آمده است: {{متن قرآن|«بَقِیتُ اللَّهِ خَیرٌ لَکمْ إِنْ کنْتُمْ مُؤْمِنِینَ»}}؛ مفسران «بقیةاللّه» در این [[آیه]] را به چند معنی گرفته اند:
+تعبیر «بقیةاللّه» در آیه ۸۶ [[سوره هود]]، پس از آنکه [[حضرت شعیب]] علیه السلام قوم خود را به پرستش خداوند دعوت کرده و از کم فروشی و تباهکاری نهی می کند، بدین صورت آمده است: {{متن قرآن|«بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ...»}}<ref>[[آیه 86 سوره هود|سوره هود،آیه ۸۶ .]]</ref>.مفسران «بقیةاللّه» در این [[آیه]] را به چند معنی گرفته اند:
 *بقیةاللّه، یعنی آنچه پس از پیمانه کردن و سنجیدنِ درست برای شما بماند یا خداوند برای شما نگاه دارد؛ این برای شما بهتر از آن است که نادرستی و کم فروشی کنید. این معنی را با ارتباط دادن آیه به آیه ۸۵ همین سوره بیان نموده اند که توصیه به پُر داشتن پیمانه و ابزار سنجش («مکیال» و «میزانِ») نموده است.<ref>دانشنامه جهان اسلام، مدخل بقیة الله.</ref>

@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 |رده= دارد
 }}
 <references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۴۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
		+
	بقيّةاللّه ، تعبير قرآني و نيز از القاب معروف [[حضرت مهدی]] علیه السلام است. واژه «بقيه»؛ يعني بازمانده و پاينده و آنچه از چيزي باقي گذاشته شود و آن مصدري است که به جاي اسم فاعل يا اسم مفعول بکار مي‌رود.		بقيّةاللّه ، تعبير قرآني و نيز از القاب معروف [[حضرت مهدی]] علیه السلام است. واژه «بقيه»؛ يعني بازمانده و پاينده و آنچه از چيزي باقي گذاشته شود و آن مصدري است که به جاي اسم فاعل يا اسم مفعول بکار مي‌رود.

سطر ۳۹:		سطر ۴۱:

	[[رده:القاب و کنیه های حضرت مهدی (عج)]]		[[رده:القاب و کنیه های حضرت مهدی (عج)]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==بقیة الله در قرآن==
-اين تعبير در آية هشتادوششم سورة هود، پس از آنكه شعيب پيامبر قوم خود را به پرستش خداوند دعوت و از كم فروشي و تباهكاري نهي ميكند، بدينصورت آمده است: {{متن قرآن|«بَقيَّت اللّهِ خَيرٌ لكُم اِن كُنتم مؤمنين»}} مفسران بقيّةاللّه را، در اين آيه را به چند معنی گرفته اند:
+اين تعبير در آية هشتادوششم سورة هود، پس از آنكه شعيب پيامبر قوم خود را به پرستش خداوند دعوت و از كم فروشي و تباهكاري نهي ميكند، بدينصورت آمده است: {{متن قرآن|«بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»}} مفسران بقيّةاللّه را، در اين آيه را به چند معنی گرفته اند:
 #بقيّةاللّه، يعني آنچه پس از پيمانه كردن و سنجيدنِ درست براي شما بماند يا خداوند براي شما نگاه دارد؛ اين براي شما بهتر از آن است كه نادرستي و كمفروشي كنيد. این معنی را با ارتباط دادن آیه به آية هشتاد و پنجم همين سوره بیان نموده اند که توصیه به پُرداشتن پيمانه و ابزار سنجشِ («مكيال» و «ميزانِ») نموده است. <ref>دانشنامه جهان اسلام، مدخل بقیة الله</ref>
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==بقیة الله در احادیث شیعه==
 در احاديث شيعه، بقيّةاللّه در اين آيه به ائمه تأويل شده است. مجلسي<ref>بحار الانوار، ج 24، ص 211</ref> از مناقب ابن شهرآشوب نقل ميكند كه «بقيةاللّه خيرلكم نَزَلَت فيهم»، يعني آية بقيةاللّه... دربارة ائمه نازل شده است. مجلسي (همانجا) در تفسيرخود بر اين حديث كه «امامان بقيةالله اند» مي‌گويد: مقصود كساني از انبيا و اوصيا هستند كه خداوند ايشان را بر روي زمين برای هدايت مردم نگاه ميدارد، يا اوصيا و اماماني كه بازماندگان انبيا در ميان امت خود هستند. بنابراين، وي «بقية» را به معناي «مَن اَبْقاه» ميداند، يعني كسي كه خداوند او رانگاه داشته است.
-از احادیث دیگری نیز استفاده می شود که این لقب بر همه خاندان [[رسالت]] اطلاق می شود و همه آنها بقیه الله هستند. در [[زیارت]] جامعه به همه آن ذوات مقدس به این عنوان عرض سلام داریم:
+از احادیث دیگری نیز استفاده می شود که این لقب بر همه خاندان [[رسالت]] اطلاق می شود و همه آنها بقیه الله هستند. در [[زیارت]] جامعه به همه آن ذوات مقدس به این عنوان عرض سلام داریم:{{متن حدیث|«السلام علی الائمه الدعاة والقادة الهداة والسادة الولاة والذادة الحماة و اهل الذکر و اولی الامر و بقیة الله و خیرته...»}}<ref>[[سوره هود]](11)، آيه 86.</ref>
 علاوه بر این جهت کلی، در قسمتی از روایات این لقب شریف به خصوص به بعضی از [[ائمه اطهار]] علیهم السلام نسبت داده شده است و خود را به عنوان بقیة الله معرفی نموده اند. از جمله وقتی حضرت [[امام باقر]] علیه السلام از مسافرت پرماجرای شام که به الزام خلیفه مروانی صورت گرفته بود بازگشتند، و با بسته شدن دروازه های شهر توسط مردم به دستور هشام مواجه شدند، بالای کوهی که مشرف به شهر بود رفته و با صدای بلند فریاد برآوردند: ای اهل شهری که ساکنانش ستم پیشه اند! من بقیة الله هستم. خداوند می فرماید: بقیة الله برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید...<ref>الکافي، ج1، ص471، ح5.</ref>
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۲: @@
 در بسیاری از [[احادیث]] این لقب شریف به خصوص به حضرت صاحب الامر علیه السلام اطلاق شده است آنچنانکه گفته شده حضرت مهدي عجلالله تعالي فرجه به هنگام ظهور، آية «بقيةاللّه خيرلكم...» را خواهد خواند و خواهد گفت: «انا بقية اللّه و حجّته» و هيچ مسلماني بر او سلام نميدهد مگر آنكه بگويد : «السلام عليك يا بقيّةاللّهِ في ارضه.» <ref>کمال الدین، باب 32، حدیث 16.</ref>
-در حديثي آمده است: مردي از [[امام صادق]] ‌عليه السلام پرسيد: آيا بر امام قائم‌ عليه السلام مي‌توان با عنوان «اميرمؤمنان» سلام کرد؟ فرمود: «لاذاکَ اِسْمٌ سَمَّي اللّهُ بِهِ اَميرَالمؤمِنينَ لَمْ يُسَمَّ بِهِ اَحَدٌ قَبْلَهُ وَلا يَتَسَمَّي بِهِ بَعْدَهُ اِلاّ کافِرٌ قُلتُ جُعِلْتُ فِداکَ کَيْفَ يُسَلِّمُ عَليهِ؟ قالَ: يَقُولُونَ السَّلامُ عَلَيکَ يا بَقيَّةَ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأ بَقيَّتُ‌اللهِ خَيرٌ لَکُم اِنْ کنتُم مُؤمنين»؛ خير، خداوند اين نام را به حضرت اميرالمؤمنين علي‌ عليه السلام اختصاص داده است. پيش از او کسي اين نام بر خود ننهاده و پس از او نيز - مگر کافر - اين نام به خود نبندد. راوي گويد: پرسيدم: فدايت گردم پس چگونه بر او سلام کنند؟ فرمود: مي‌گويند: سلام بر تو اي بقيةاللّه».<ref>اصول کافی، ج1، ص411-412.</ref>
+در حديثي آمده است: مردي از [[امام صادق]] ‌عليه السلام پرسيد: آيا بر امام قائم‌ عليه السلام مي‌توان با عنوان «اميرمؤمنان» سلام کرد؟ فرمود: {{متن حدیث|«لاذاکَ اِسْمٌ سَمَّي اللّهُ بِهِ اَميرَالمؤمِنينَ لَمْ يُسَمَّ بِهِ اَحَدٌ قَبْلَهُ وَلا يَتَسَمَّي بِهِ بَعْدَهُ اِلاّ کافِرٌ قُلتُ جُعِلْتُ فِداکَ کَيْفَ يُسَلِّمُ عَليهِ؟ قالَ: يَقُولُونَ السَّلامُ عَلَيکَ يا بَقيَّةَ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأ بَقيَّتُ‌اللهِ خَيرٌ لَکُم اِنْ کنتُم مُؤمنين»}} خير، خداوند اين نام را به حضرت اميرالمؤمنين علي‌ عليه السلام اختصاص داده است. پيش از او کسي اين نام بر خود ننهاده و پس از او نيز - مگر کافر - اين نام به خود نبندد. راوي گويد: پرسيدم: فدايت گردم پس چگونه بر او سلام کنند؟ فرمود: مي‌گويند: سلام بر تو اي بقيةاللّه».<ref>اصول کافی، ج1، ص411-412.</ref>
-در روايت است وقتي احمد بن اسحاق‌ بن سعد اشعري محضر [[امام حسن عسکری]] ‌عليه السلام شرفياب شد، درباره جانشين آن حضرت سؤال کرد؛ حضرتش کودکي خردسال همچون قرص ماه به او نشان داد. احمد بن اسحاق پرسيد: آيا نشانه‌اي هست تا قلبم اطمينان يابد؟ آن کودک زبان گشود و با زبان عربي فصيح چنين فرمود: «اَنَا بَقِيَّةُ اللّهِ فِي اَرْضِهِ وَالمُنْتَقِمُ مِنْ اَعْدائِهِ فَلا تَطْلُبْ اَثَراً بَعْدَ عَيْنٍ يا اَحْمَدَ بنَ اِسْحاقَ».<ref>کمال الدین، شیخ صدوق، باب 38، حدیث 1</ref>؛ من بقيةالله بر روي زمين هستم و من منتقم از دشمنان اويم. اي احمد بن‌ اسحاق! بعد از ديدن اثري طلب نکن.
+در روايت است وقتي احمد بن اسحاق‌ بن سعد اشعري محضر [[امام حسن عسکری]] ‌عليه السلام شرفياب شد، درباره جانشين آن حضرت سؤال کرد؛ حضرتش کودکي خردسال همچون قرص ماه به او نشان داد. احمد بن اسحاق پرسيد: آيا نشانه‌اي هست تا قلبم اطمينان يابد؟ آن کودک زبان گشود و با زبان عربي فصيح چنين فرمود: {{متن حدیث|«اَنَا بَقِيَّةُ اللّهِ فِي اَرْضِهِ وَالمُنْتَقِمُ مِنْ اَعْدائِهِ فَلا تَطْلُبْ اَثَراً بَعْدَ عَيْنٍ يا اَحْمَدَ بنَ اِسْحاقَ»}}.<ref>کمال الدین، شیخ صدوق، باب 38، حدیث 1</ref>؛ من بقيةالله بر روي زمين هستم و من منتقم از دشمنان اويم. اي احمد بن‌ اسحاق! بعد از ديدن اثري طلب نکن.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 بقيّةاللّه ، تعبير قرآني و نيز از القاب معروف [[حضرت مهدی]] علیه السلام است. واژه «بقيه»؛ يعني بازمانده و پاينده و آنچه از چيزي باقي گذاشته شود و آن مصدري است که به جاي اسم فاعل يا اسم مفعول بکار مي‌رود.
@@ سطر ۴۰: / سطر ۳۹: @@
 * کمال الدین و تمام النعمة، شیخ صدوق، تهران، اسلامیه، 1395 ق
 * تفسیر المیزان، علامه طباطبائی ره
 [[رده:القاب و کنیه های حضرت مهدی (عج)]]

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 * فرهنگ نامه مهدویت، خدامراد سلیمیان/ ص79.
 * دانشنامه جهان اسلام، ج1، مدخل "بقیة الله" از عباس زریاب
 [[رده:القاب و کنیه های حضرت مهدی (عج)]]

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 ===بقیة الله لقب امام مهدی عج الله تعالی فرجه===
-در بسیاری از [[احادیث]] این لقب شریف به خصوص به حضرت صاحب الامر علیه السلام اطلاق شده است آنچنانکه گفته شده حضرت مهدي عجلالله تعالي فرجه به هنگام ظهور، آية «بقيةاللّه خيرلكم...» را خواهد خواند و خواهد گفت: «انا بقية اللّه و حجّته» و هيچ مسلماني بر او سلام نميدهد مگر آنكه بگويد : «السلام عليك يا بقيّةاللّهِ في ارضه.» <ref>کمال الدین، ص384.</ref>
+در بسیاری از [[احادیث]] این لقب شریف به خصوص به حضرت صاحب الامر علیه السلام اطلاق شده است آنچنانکه گفته شده حضرت مهدي عجلالله تعالي فرجه به هنگام ظهور، آية «بقيةاللّه خيرلكم...» را خواهد خواند و خواهد گفت: «انا بقية اللّه و حجّته» و هيچ مسلماني بر او سلام نميدهد مگر آنكه بگويد : «السلام عليك يا بقيّةاللّهِ في ارضه.» <ref>کمال الدین، باب 32، حدیث 16.</ref>
 در حديثي آمده است: مردي از [[امام صادق]] ‌عليه السلام پرسيد: آيا بر امام قائم‌ عليه السلام مي‌توان با عنوان «اميرمؤمنان» سلام کرد؟ فرمود: «لاذاکَ اِسْمٌ سَمَّي اللّهُ بِهِ اَميرَالمؤمِنينَ لَمْ يُسَمَّ بِهِ اَحَدٌ قَبْلَهُ وَلا يَتَسَمَّي بِهِ بَعْدَهُ اِلاّ کافِرٌ قُلتُ جُعِلْتُ فِداکَ کَيْفَ يُسَلِّمُ عَليهِ؟ قالَ: يَقُولُونَ السَّلامُ عَلَيکَ يا بَقيَّةَ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأ بَقيَّتُ‌اللهِ خَيرٌ لَکُم اِنْ کنتُم مُؤمنين»؛ خير، خداوند اين نام را به حضرت اميرالمؤمنين علي‌ عليه السلام اختصاص داده است. پيش از او کسي اين نام بر خود ننهاده و پس از او نيز - مگر کافر - اين نام به خود نبندد. راوي گويد: پرسيدم: فدايت گردم پس چگونه بر او سلام کنند؟ فرمود: مي‌گويند: سلام بر تو اي بقيةاللّه».<ref>اصول کافی، ج1، ص411-412.</ref>