بعث - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۶

2026-04-08T11:26:19Z

Mohammadi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۹

2026-01-21T16:09:57Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-26T12:17:12Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۱

2023-02-07T11:11:12Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۱

2014-01-29T07:01:37Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۲۰

2013-07-06T08:20:35Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani: ایجاد

2013-05-28T12:01:56Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{مدخل دائرة المعارف|[[نثر طوبی]]}}

'''برانگیختن، برگزیدن به پیغمبری و غیر آن'''

«اذ بعث فیهم رسولا» برگزید در آنها پیغمبری (سوره آل عمران/آیه164)
برگزیدن بمنصبی معین «بعثنا منهم اثنی عشر نقیبا». (مائده12)
«ابعث لنا ملکا» (سوره بقره/آیه246)
برانگیختن برای جنگ و غیر آن «بعثنا علیکم عباداً لنا» اشاره به بخت نصر و لشکر او است (سوره اسراء/آیه5)
«بعث الله غرابا» برانگیخت کلاغی (سوره مائده/آیه315)
«یبعث علیکم عذاباً» (سوره انعام/آیه65).
زنده کردن و برانگیختن مردگان «من بعثنا من مرقدنا» (سوره یس /آیه52)
بیدار کردن از خواب. «ثم بعثناهم لنعلم» بیدار کردیم اصحاب کهف را (سوره کهف/آیه12) «ثم یبعثکم فیه» آنگاه شما را بیدار می کند در روز رستاخیز(سوره انعام/آیه60).

==بعث اخروی==

«قالوا ان هی الا حیاتنا الدنیا و ما نحن بمبعوثین» (سوره انعام/آیه29) گفتند غیر این زندگی پست ما زندگی دیگر نیست و ما زنده شدنی نیستیم.

قوله تعالی «ان هی الا حیاتنا الدنیا» یعنی عالم دیگر وجود ندارد. «و ما نحن بمبعوثین» ما زنده نمی شویم. کسانی که قائل به آخرتند گویند هم اکنون که این عالم دنیا هست عالم آخرت هم هست و بهشت و جهنم اکنون موجودند. گروهی تناسخی معتقد بودند عالم دیگر نیست اما روح انسان جاوید است از بدنی به بدن دیگر می رود آنها نیز وجود آخرت را منکرند اما زنده شدن و بعث مردم را در بدن دیگر انکار ندارند پس «ان هی الا حیاتنا الدنیا» می گفتند «و ما نحن بمبعوثین» نمی گفتند. آخرت آن نیست که در این دنیا بار دیگر زنده شوند اگر دنیا را در زمان متاخر آخرت بنامیم باید زمان ما نسبت به زمان پیغمبر صلی الله علیه و آله آخرت باشد و زمان آن حضرت نسبت به زمان حضرت ابراهیم آخرت و هکذا.

عالم آخرت نوعی دیگر است اجسام آن نه از سنخ اجسام دنیا و ارواح آن نه از سنخ نفوس این جهان غذا و خوراک و حرکت و لذات و عذاب آن نه مانند دنیا است چنانکه از آیات و احادیث معلوم می گردد. فرق میان آخرت و تناسخ بسیار است اجسام دنیا به آتش می سوزد و نابود می شود و زنده در آتش نمی ماند اما در آخرت می ماند. اجسام دنیا فاسد و از هم گسیخته و پیر می شود و از آن آخرت بی تغییرند اجسام حیوان و نبات در دنیا مرکب از عناصر خاصی است با اکسیژن تنفس می کند و به آب زنده است و سموم آن را می گسلد و حرارت می گدازد و سرما می فسرد و با روح در جنگ است اما بدن آخرتی تابع روح است اگر روح بخواهد هر جا بپرد و برود بدن مانع او نیست بلکه با او می رود و روح از بدن اعراض نمی کند چون بدن آخرت فاسد نمی شود هر چه در عالم آخرت و احوال آن دقت بیشتر کنی فرق آن با دنیا بیشتر هویدا می گردد. در روایت آمده است که در نزدیکی شام راهب نصرانی از حضرت امام محمد باقر صلوات الله علیه سه مسئله پرسید: یکی آنکه چگونه مردم بهشت طعام می خورند و مدفوع ندارند. دوم آنکه چگونه از میوه های بهشتی هر چه بچینند چیزی کاسته نمی شود و سیم مربوط به فرض ما نیست. آن حضرت جواب داد غذای بهشتیان مانند غذای جنین در رحم مادر مدفوع ندارد و میوه های بهشتی هر چه بچینند مانند چراغ است که هر چه از روشنی آن بردارند و چراغ دیگر روشن کنند تمام نمی شود

«ان کنتم فی ریب من البعث فانا خلقنا کم من تراب –الایة» (سوره حج/آیه5)اگر در بعث شک دارید ما شما را از خاک آفریدیم الخ باید دانست بعث در نزد اصحاب ملل و پیغمبران بازگشت همان شخص است که در دنیا عمل نیک یا زشت کرد برای مکافات عمل خود پس باید با همان روح و شخصیت باز گردد و انکار کفار نیزبه همان راجع است که مؤمنین معتقدند. اگر از پیکر مرده کرم یا سایر حشرات پدید آید عقاب آن حیوانات به گناه شخص مرده صحیح نیست چون تشخیص هر کس به روح اواست و باید برای مکافات همان روح اول به تن باز گردد و پس از زنده شدن همان کس باشد که اول بود و چون به خاطرش آورند تو چنان کردی و چنان گفتی به یاد آورد گر چه صورتش دگرگونه شود مثلا زیبا و سفید بود زشت و سیاه شود و دندانش بزرگ مانند کوه احد و چنان سهمگین و قبیح باشد که بوزینه و خوک نزد او زیبا نمایند چنانکه در روایت است یا کسی به صورت حیوانات محشور شود و ظاهرش از آنچه بود بگردد و دیگرگون شود باید روحش همان باشد که بود. انکار معاد بر دو وجه است یکی آن که ترکیب عناصر را بار دیگر به طوریکه قبول روح کند محال دانند دوم آنکه ترکیب بدن را محال ندانند اما بازگشت همان روح اول را به بدن تازه محال شمارند. کفار مکه بوجه اول انکار می کردند خداوند بر آنها حجت آورده است به اینکه ما شما را از خاک آفریدیم و به تدریج نطفه و علقه و مضغه و عظام و گوشت و پوست ساختیم و روح در شما دمیدیم و انسان شدید، اگر محال باشد اجسام جامده پس از ترکیب روح پذیرند شما آفریده نمی شدید و اگر محال نباشد در رستاخیز هم محال نیست. اما اگر کسی بر وجه دوم انکار کند و گوید ما زنده شدن خاک را انکار نمی کنیم و یقین داریم می شود از بدن مرده حیوانی حیوان دیگر بوجود آید مانند کرم از تن حیوان مرده اما بازگشت روح اول را به بدن تازه انکار داریم چون روح تابع ترکیب و مزاج اول است وقتی آن مزاج و ترکیب بر هم خورد و ترکیب تازه از همان عناصر پدید آید روحی که اکنون در جسم تازه دمیده می شود غیر آن است که پیشتر بود مانند کرم از بدن مرده که پیشتر مثل زدیم. از کلام خداوند در جواب اینان نیز حجتی استنباط می توان کرد چنان که فرمود در آیه مزبور

«نخرجکم طفلا ثم لتبلغوا اشدکم و منکم من یتوفی و منکم من یرد الی ارذل العمر لکیلا یعلم من بعد علم شیئا» شما رابه حال کودکی بیرون می آوریم [از شکم مادر] آن گاه به نیرو و قوت می رسید بعضی از شما می میرد و بعضی تا بدترین هنگام زندگی و فرتوتی می مانند تا هیچ ندانند پس از دانستن. در مدت عمر خصوصاً آنکه به پایان پیری رسد چند گونه بدنش تغییر می کند از آن هنگام که کودک خرد بود تا جوانی و بزرگی چند بار اجزاء تن او عوض می شود و از جوانی تا پیری نیز چنانکه می توان گفت از اجزای نخستین بدن هیچ نمانده است اما تشخیص او همان است که بود و خود به خاطر می آورد که خود همان است و اگر همه اعضای رئیسه او را بردارند و جای آن عضو دیگر گذارند و پیوند بزنند شخص او همان شخص است که با عضو اول بود پس تشخص روح بسته به ترکیب و مزاج اول نیست تا وقتی ترکیب نو شود روح نیز نو شود. بلکه پیر فرتوت که خرف و نادان شده است و بسیاری از خواطر خود را از دست داده باز همان شخص است که بوده، نه به تغییر اعضای بدن و نه به فراموشی اندیشه های گذشته تشخص روح انسان باطل نمی شود و پیش خود احساس می کند که همان است. پس انکار معاد از جهت آنکه تشخص روح بسته به همان ترکیب اول بدن است نیز صحیح نیست.

==منبع==
* نثر طوبی، علامه شعرانی، کتابفروشی اسلامیه، 86 و 87

[[رده:واژگان قرآنی]]

[[رده:معاد]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 «بَعْث» در لغت، مفهوم وسیعى دارد، بعضى آن را به معناى «فرستادن»، بعضى «رسانیدن» و بعضى به معناى «پراکندن» تفسیر کرده اند. ولى به طورى که از موارد مختلفِ استعمال آن به دست مى آید، مفهوم آن همان چیزى است که در فارسى از آن به عنوان «برانگیختن» تعبیر مى کنیم، منتهی در هر موردى به تناسب آن مورد مفهوم خاصى دارد، مانند برانگیختن پیامبران براى تبلیغ، برانگیختن لشکر براى جهاد، یا برانگیختن مردگان براى حساب و... . برخی از موارد کاربرد واژه «بَعْث» در [[قرآن کریم]] چنین است:
-*برگزیدن به منصبی معین:{{متن قرآن|«...إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا...}}<ref>[[آیه 164 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.]]</ref>؛... برگزید در آنها پیغمبری...».{{متن قرآن|«...بَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا...»}}<ref>[[آیه 12 سوره مائده|سوره مائده،آیه ۱۲.]]</ref>.{{متن قرآن|«...ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا...»}}<ref>[[آیه 246 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۶.]]</ref>.
+*برگزیدن به منصبی معین: «{{متن قرآن|... إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا ...}}<ref>[[آیه 164 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.]]</ref>؛ ... برگزید در آنها پیغمبری ...». {{متن قرآن|«... بَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا ...»}}<ref>[[آیه 12 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۱۲.]]</ref>. {{متن قرآن|«... ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا ...»}}<ref>[[آیه 246 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۴۶.]]</ref>.
-*برانگیختن برای جنگ و غیر آن:{{متن قرآن|«...بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا...»}}<ref>[[آیه 5 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۵.]]</ref>.اشاره به [[بخت نصر]] و لشکر او است ؛{{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا...»}}<ref>[[آیه 31 سوره مائده|سوره مائده،آیه ۳۱.]]</ref>.برانگیخت کلاغی؛{{متن قرآن|«يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا»}}<ref>[[آیه 65 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۶۵.]]</ref>.
+*برانگیختن برای جنگ و غیر آن: {{متن قرآن|«... بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا ...»}}<ref>[[آیه 5 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۵.]]</ref>؛ اشاره به [[بخت نصر]] و لشکر او است ؛{{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا ...»}}<ref>[[آیه 31 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۳۱.]]</ref>؛ برانگیخت کلاغی؛{{متن قرآن|«يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا»}}<ref>[[آیه 65 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۶۵.]]</ref>.
-*زنده کردن و برانگیختن مردگان:{{متن قرآن|«...مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا...»}}<ref>[[آیه 52 سوره یس|سوره یس،آیه ۵۲.]]</ref>.{{متن قرآن|«... ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ...}}<ref>[[آیه 60 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۶۰.]]</ref>؛آنگاه شما را بیدار می کند، در روز رستاخیز».
+*زنده کردن و برانگیختن مردگان:{{متن قرآن|«... مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا ...»}}<ref>[[آیه 52 سوره یس|سوره یس، آیه ۵۲.]]</ref>؛ «{{متن قرآن|... ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ...}}<ref>[[آیه 60 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۶۰.]]</ref>؛ آنگاه شما را بیدار می کند، در روز رستاخیز».
-*بیدارکردن از خواب:{{متن قرآن|«ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ...}}<ref>[[آیه 12 سوره کهف|سوره کهف،آیه ۱۲.]]</ref>؛ بیدار کردیم [[اصحاب کهف]] را...».
+*بیدارکردن از خواب: «{{متن قرآن|ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ ...}}<ref>[[آیه 12 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۲.]]</ref>؛ بیدار کردیم [[اصحاب کهف]] را...».
 ==بعث اخروی==
-{{متن قرآن|«وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ}}<ref>[[آیه 29 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۲۹.]]</ref>؛ گفتند: غیر این زندگی پست ما زندگی دیگر نیست و ما زنده شدنی نیستیم».
+«{{متن قرآن|وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ}}<ref>[[آیه 29 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۲۹.]]</ref>؛ گفتند: غیر این زندگی پست ما زندگی دیگر نیست و ما زنده شدنی نیستیم».
 قوله تعالی: {{متن قرآن|«إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا»}} یعنی عالم دیگر وجود ندارد. {{متن قرآن|«وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ»}} ما زنده نمی شویم. کسانی که قائل به [[آخرت]] هستند گویند: هم اکنون که این عالم دنیا هست، عالم آخرت هم هست و [[بهشت]] و [[جهنم]] اکنون موجودند. گروهی تناسخی معتقد بودند، عالم دیگر نیست اما [[روح]] انسان جاوید است و از بدنی به بدن دیگر می رود. آنها نیز وجود آخرت را منکرند اما زنده شدن و بعث مردم را در بدن دیگر انکار ندارند پس {{متن قرآن|«إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا»}} می گفتند {{متن قرآن|«وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ»}} نمی گفتند.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 در روایت آمده است که در نزدیکی [[شام]] راهب نصرانی از [[امام باقر علیه السلام|حضرت امام محمدباقر]] صلوات الله علیه سه مسئله پرسید: یکی آن که چگونه مردم [[بهشت]] طعام می خورند و مدفوع ندارند. دوم آن که چگونه از میوه های بهشتی هر چه بچینند چیزی کاسته نمی شود و سیم مربوط به فرض ما نیست. آن حضرت جواب داد غذای بهشتیان مانند غذای جنین در رحم مادر مدفوع ندارد و میوه های بهشتی هر چه بچینند مانند چراغ است که هر چه از روشنی آن بردارند و چراغ دیگر روشن کنند، تمام نمی شود.
-{{متن قرآن|«...إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ...}}<ref>[[آیه 5  سوره حج| سوره حج،آیه ۵.]]</ref>؛...اگر در بعث شک دارید ما شما را از خاک آفریدیم ...». باید دانست بعث در نزد اصحاب ملل و پیغمبران بازگشت همان شخص است که در دنیا عمل نیک یا زشت کرد برای مکافات عمل خود، پس باید با همان روح و شخصیت بازگردد و انکار کفار نیز به همان راجع است که مؤمنین معتقدند.
+«{{متن قرآن|... إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ...}}<ref name=":۰">[[آیه 5  سوره حج| سوره حج، آیه ۵.]]</ref>؛ ... اگر در بعث شک دارید ما شما را از خاک آفریدیم ...». باید دانست بعث در نزد اصحاب ملل و پیغمبران بازگشت همان شخص است که در دنیا عمل نیک یا زشت کرد برای مکافات عمل خود، پس باید با همان روح و شخصیت بازگردد و انکار کفار نیز به همان راجع است که مؤمنین معتقدند.
 اگر از پیکر مرده کرم یا سایر حشرات پدید آید عقاب آن حیوانات به گناه شخص مرده صحیح نیست چون تشخیص هر کس به [[روح]] او است و باید برای مکافات همان روح اول به تن بازگردد و پس از زنده شدن همان کس باشد که اول بود و چون به خاطرش آورند تو چنان کردی و چنان گفتی به یاد آورد گرچه صورتش دگرگونه شود. مثلاً زیبا و سفید بود زشت و سیاه شود و دندانش بزرگ مانند کوه احد و چنان سهمگین و قبیح باشد که بوزینه و خوک نزد او زیبا نمایند چنانکه در روایت است، یا کسی به صورت حیوانات محشور شود و ظاهرش از آنچه بود بگردد و دیگرگون شود باید روحش همان باشد که بود.
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 اما اگر کسی بر وجه دوم انکار کند و گوید ما زنده شدن خاک را انکار نمی کنیم و یقین داریم می شود از بدن مرده حیوانی حیوان دیگر بوجود آید مانند کرم از تن حیوان مرده، اما بازگشت روح اول را به بدن تازه انکار داریم چون روح تابع ترکیب و مزاج اول است وقتی آن مزاج و ترکیب بر هم خورد و ترکیب تازه از همان عناصر پدید آید، روحی که اکنون در جسم تازه دمیده می شود غیر آن است که پیشتر بود مانند کرم از بدن مرده که پیشتر مثل زدیم.
-از کلام خداوند در جواب اینان نیز حجتی استنباط می توان کرد چنان که فرمود در آیه مزبور: {{متن قرآن|«...نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّىٰ وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئًا...}}<ref>[[آیه 5 سوره حج|همان.]]</ref>؛... شما را به حال کودکی بیرون می آوریم (از شکم مادر) آنگاه به نیرو و قوت می رسید بعضی از شما می میرد و بعضی تا بدترین هنگام زندگی و فرتوتی می مانند تا هیچ ندانند پس از دانستن...».
+از کلام خداوند در جواب اینان نیز حجتی استنباط می توان کرد چنان که فرمود در آیه مزبور: «{{متن قرآن|... نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّىٰ وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئًا ...}}<ref name=":۰" />؛ ... شما را به حال کودکی بیرون می آوریم (از شکم مادر) آنگاه به نیرو و قوت می رسید بعضی از شما می میرد و بعضی تا بدترین هنگام زندگی و فرتوتی می مانند تا هیچ ندانند پس از دانستن...».
 در مدت عمر خصوصاً آن که به پایان پیری رسد چند گونه بدنش تغییر می کند از آن هنگام که کودک خرد بود تا جوانی و بزرگی چند بار اجزاء تن او عوض می شود و از جوانی تا پیری نیز، چنانکه می توان گفت: از اجزای نخستین بدن هیچ نمانده است، اما تشخیص او همان است که بود و خود به خاطر می آورد که خود همان است و اگر همه اعضای رئیسه او را بردارند و جای آن عضو دیگر گذارند و پیوند بزنند، شخص او همان شخص است که با عضو اول بود، پس تشخص روح بسته به ترکیب و مزاج اول نیست تا وقتی ترکیب نو شود روح نیز نو شود. بلکه پیر فرتوت که خرف و نادان شده است و بسیاری از خواطر خود را از دست داده، باز همان شخص است که بوده، نه به تغییر اعضای بدن و نه به فراموشی اندیشه های گذشته تشخص روح انسان باطل نمی شود و پیش خود احساس می کند که همان است. پس انکار [[معاد]] از جهت آن که تشخص روح بسته به همان ترکیب اول بدن است نیز صحیح نیست.
 ==منابع==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 «بَعْث» در لغت، مفهوم وسیعى دارد، بعضى آن را به معناى «فرستادن»، بعضى «رسانیدن» و بعضى به معناى «پراکندن» تفسیر کرده اند. ولى به طورى که از موارد مختلفِ استعمال آن به دست مى آید، مفهوم آن همان چیزى است که در فارسى از آن به عنوان «برانگیختن» تعبیر مى کنیم، منتهی در هر موردى به تناسب آن مورد مفهوم خاصى دارد، مانند برانگیختن پیامبران براى تبلیغ، برانگیختن لشکر براى جهاد، یا برانگیختن مردگان براى حساب و... . برخی از موارد کاربرد واژه «بَعْث» در [[قرآن کریم]] چنین است:
-*برگزیدن به منصبی معین: {{متن قرآن|«إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولاً»}} برگزید در آنها پیغمبری ([[سوره آل عمران]]، ۱۶۴)؛ {{متن قرآن|«بَعَثْنَا مِنهُمُ اثْنَی عَشَرَ نَقِیبًا»}} ([[سوره مائده]]، ۱۲)؛ {{متن قرآن|«ابْعَثْ لَنَا مَلِکا»}} ([[سوره بقره]]، ۲۴۶).
+*برگزیدن به منصبی معین:{{متن قرآن|«...إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا...}}<ref>[[آیه 164 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۶۴.]]</ref>؛... برگزید در آنها پیغمبری...».{{متن قرآن|«...بَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا...»}}<ref>[[آیه 12 سوره مائده|سوره مائده،آیه ۱۲.]]</ref>.{{متن قرآن|«...ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا...»}}<ref>[[آیه 246 سوره بقره|سوره بقره،آیه ۲۴۶.]]</ref>.
-*برانگیختن برای جنگ و غیر آن: {{متن قرآن|«بَعَثْنَا عَلَیکمْ عِبَادًا لَّنَا»}} اشاره به [[بخت نصر]] و لشکر او است ([[سوره اسراء]]، ۵)؛ {{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللّهُ غُرَابًا»}} برانگیخت کلاغی ([[سوره مائده]]، ۳۱)؛ {{متن قرآن|«یبْعَثَ عَلَیکمْ عَذَابًا»}} ([[سوره انعام]]، ۶۵).
+*برانگیختن برای جنگ و غیر آن:{{متن قرآن|«...بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا...»}}<ref>[[آیه 5 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۵.]]</ref>.اشاره به [[بخت نصر]] و لشکر او است ؛{{متن قرآن|«فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا...»}}<ref>[[آیه 31 سوره مائده|سوره مائده،آیه ۳۱.]]</ref>.برانگیخت کلاغی؛{{متن قرآن|«يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا»}}<ref>[[آیه 65 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۶۵.]]</ref>.
-*زنده کردن و برانگیختن مردگان: {{متن قرآن|«مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا»}} ([[سوره یس]]، ۵۲)؛ {{متن قرآن|«ثُمَّ یبْعَثُکمْ فِیهِ»}} آنگاه شما را بیدار می کند، در روز رستاخیز ([[سوره انعام]]، ۶۰).
+*زنده کردن و برانگیختن مردگان:{{متن قرآن|«...مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَرْقَدِنَا...»}}<ref>[[آیه 52 سوره یس|سوره یس،آیه ۵۲.]]</ref>.{{متن قرآن|«... ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ...}}<ref>[[آیه 60 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۶۰.]]</ref>؛آنگاه شما را بیدار می کند، در روز رستاخیز».
-*بیدارکردن از خواب: {{متن قرآن|«ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ»}} بیدار کردیم [[اصحاب کهف]] را ([[سوره کهف]]، ۱۲).
+*بیدارکردن از خواب:{{متن قرآن|«ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ...}}<ref>[[آیه 12 سوره کهف|سوره کهف،آیه ۱۲.]]</ref>؛ بیدار کردیم [[اصحاب کهف]] را...».
 ==بعث اخروی==
-{{متن قرآن|«وَقَالُواْ إِنْ هِی إِلاَّ حَیاتُنَا الدُّنْیا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِینَ»}} ([[سوره انعام]]، ۲۹) گفتند: غیر این زندگی پست ما زندگی دیگر نیست و ما زنده شدنی نیستیم.
+{{متن قرآن|«وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ}}<ref>[[آیه 29 سوره انعام|سوره انعام،آیه ۲۹.]]</ref>؛ گفتند: غیر این زندگی پست ما زندگی دیگر نیست و ما زنده شدنی نیستیم».
-قوله تعالی: {{متن قرآن|«ان هی الا حیاتنا الدنیا»}} یعنی عالم دیگر وجود ندارد. {{متن قرآن|«و ما نحن بمبعوثین»}} ما زنده نمی شویم. کسانی که قائل به [[آخرت]] هستند گویند: هم اکنون که این عالم دنیا هست، عالم آخرت هم هست و [[بهشت]] و [[جهنم]] اکنون موجودند. گروهی تناسخی معتقد بودند، عالم دیگر نیست اما [[روح]] انسان جاوید است و از بدنی به بدن دیگر می رود. آنها نیز وجود آخرت را منکرند اما زنده شدن و بعث مردم را در بدن دیگر انکار ندارند پس {{متن قرآن|«ان هی الا حیاتنا الدنیا»}} می گفتند {{متن قرآن|«و ما نحن بمبعوثین»}} نمی گفتند.
+قوله تعالی: {{متن قرآن|«إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا»}} یعنی عالم دیگر وجود ندارد. {{متن قرآن|«وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ»}} ما زنده نمی شویم. کسانی که قائل به [[آخرت]] هستند گویند: هم اکنون که این عالم دنیا هست، عالم آخرت هم هست و [[بهشت]] و [[جهنم]] اکنون موجودند. گروهی تناسخی معتقد بودند، عالم دیگر نیست اما [[روح]] انسان جاوید است و از بدنی به بدن دیگر می رود. آنها نیز وجود آخرت را منکرند اما زنده شدن و بعث مردم را در بدن دیگر انکار ندارند پس {{متن قرآن|«إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا»}} می گفتند {{متن قرآن|«وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ»}} نمی گفتند.
 آخرت آن نیست که در این دنیا بار دیگر زنده شوند، اگر دنیا را در زمان متاخر آخرت بنامیم باید زمان ما نسبت به زمان [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله آخرت باشد و زمان آن حضرت نسبت به زمان [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام آخرت و هکذا.
@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 در روایت آمده است که در نزدیکی [[شام]] راهب نصرانی از [[امام باقر علیه السلام|حضرت امام محمدباقر]] صلوات الله علیه سه مسئله پرسید: یکی آن که چگونه مردم [[بهشت]] طعام می خورند و مدفوع ندارند. دوم آن که چگونه از میوه های بهشتی هر چه بچینند چیزی کاسته نمی شود و سیم مربوط به فرض ما نیست. آن حضرت جواب داد غذای بهشتیان مانند غذای جنین در رحم مادر مدفوع ندارد و میوه های بهشتی هر چه بچینند مانند چراغ است که هر چه از روشنی آن بردارند و چراغ دیگر روشن کنند، تمام نمی شود.
-{{متن قرآن|« إِن کنتُمْ فِی رَیبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاکم مِّن تُرَابٍ»}} ([[سوره حج]]، ۵) اگر در بعث شک دارید ما شما را از خاک آفریدیم ...؛ باید دانست بعث در نزد اصحاب ملل و پیغمبران بازگشت همان شخص است که در دنیا عمل نیک یا زشت کرد برای مکافات عمل خود، پس باید با همان روح و شخصیت بازگردد و انکار کفار نیز به همان راجع است که مؤمنین معتقدند.
+{{متن قرآن|«...إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ...}}<ref>[[آیه 5  سوره حج| سوره حج،آیه ۵.]]</ref>؛...اگر در بعث شک دارید ما شما را از خاک آفریدیم ...». باید دانست بعث در نزد اصحاب ملل و پیغمبران بازگشت همان شخص است که در دنیا عمل نیک یا زشت کرد برای مکافات عمل خود، پس باید با همان روح و شخصیت بازگردد و انکار کفار نیز به همان راجع است که مؤمنین معتقدند.
 اگر از پیکر مرده کرم یا سایر حشرات پدید آید عقاب آن حیوانات به گناه شخص مرده صحیح نیست چون تشخیص هر کس به [[روح]] او است و باید برای مکافات همان روح اول به تن بازگردد و پس از زنده شدن همان کس باشد که اول بود و چون به خاطرش آورند تو چنان کردی و چنان گفتی به یاد آورد گرچه صورتش دگرگونه شود. مثلاً زیبا و سفید بود زشت و سیاه شود و دندانش بزرگ مانند کوه احد و چنان سهمگین و قبیح باشد که بوزینه و خوک نزد او زیبا نمایند چنانکه در روایت است، یا کسی به صورت حیوانات محشور شود و ظاهرش از آنچه بود بگردد و دیگرگون شود باید روحش همان باشد که بود.
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 اما اگر کسی بر وجه دوم انکار کند و گوید ما زنده شدن خاک را انکار نمی کنیم و یقین داریم می شود از بدن مرده حیوانی حیوان دیگر بوجود آید مانند کرم از تن حیوان مرده، اما بازگشت روح اول را به بدن تازه انکار داریم چون روح تابع ترکیب و مزاج اول است وقتی آن مزاج و ترکیب بر هم خورد و ترکیب تازه از همان عناصر پدید آید، روحی که اکنون در جسم تازه دمیده می شود غیر آن است که پیشتر بود مانند کرم از بدن مرده که پیشتر مثل زدیم.
-از کلام خداوند در جواب اینان نیز حجتی استنباط می توان کرد چنان که فرمود در آیه مزبور: {{متن قرآن|«نُخرجکم طفلا ثم لتبلغوا اشدّکم و منکم من یتوفی و منکم من یردّ الی ارذل العمر لکیلا یعلم من بعد علم شیئا»}} شما را به حال کودکی بیرون می آوریم (از شکم مادر) آنگاه به نیرو و قوت می رسید بعضی از شما می میرد و بعضی تا بدترین هنگام زندگی و فرتوتی می مانند تا هیچ ندانند پس از دانستن.
+از کلام خداوند در جواب اینان نیز حجتی استنباط می توان کرد چنان که فرمود در آیه مزبور: {{متن قرآن|«...نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّىٰ وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئًا...}}<ref>[[آیه 5 سوره حج|همان.]]</ref>؛... شما را به حال کودکی بیرون می آوریم (از شکم مادر) آنگاه به نیرو و قوت می رسید بعضی از شما می میرد و بعضی تا بدترین هنگام زندگی و فرتوتی می مانند تا هیچ ندانند پس از دانستن...».
 در مدت عمر خصوصاً آن که به پایان پیری رسد چند گونه بدنش تغییر می کند از آن هنگام که کودک خرد بود تا جوانی و بزرگی چند بار اجزاء تن او عوض می شود و از جوانی تا پیری نیز، چنانکه می توان گفت: از اجزای نخستین بدن هیچ نمانده است، اما تشخیص او همان است که بود و خود به خاطر می آورد که خود همان است و اگر همه اعضای رئیسه او را بردارند و جای آن عضو دیگر گذارند و پیوند بزنند، شخص او همان شخص است که با عضو اول بود، پس تشخص روح بسته به ترکیب و مزاج اول نیست تا وقتی ترکیب نو شود روح نیز نو شود. بلکه پیر فرتوت که خرف و نادان شده است و بسیاری از خواطر خود را از دست داده، باز همان شخص است که بوده، نه به تغییر اعضای بدن و نه به فراموشی اندیشه های گذشته تشخص روح انسان باطل نمی شود و پیش خود احساس می کند که همان است. پس انکار [[معاد]] از جهت آن که تشخص روح بسته به همان ترکیب اول بدن است نیز صحیح نیست.

@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۸: @@
 *نثر طوبی، علامه شعرانی، کتابفروشی اسلامیه، ص ۸۶-۸۷.
 *[https://makarem.ir/maaref/fa/article/index/403869/%d9%85%d8%b9%d9%86%d8%a7%db%8c-%c2%ab%d8%a8%d9%8e%d8%b9%d9%92%d8%ab%c2%bb "منظور از واژه بَعْث در آيات قرآن"، آیین رحمت].
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:قیامت]]
 [[رده:معاد]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۱
سطر ۴۲:		سطر ۴۲:

	[[رده:واژگان قرآنی]]		[[رده:واژگان قرآنی]]
−	[[رده:~~معاد~~]]	+	[[رده:قیامت]]