بسمله - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۱

2026-04-08T13:31:56Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۸

2026-04-08T12:48:55Z

نمایش تغییرات

Mohammadi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۱۶

2026-01-21T19:16:07Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:54:55Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۷

2023-01-31T12:37:56Z

نمایش تغییرات

Zamani: برداشتن لینک غیر فعال

2020-06-20T12:57:16Z

برداشتن لینک غیر فعال

Aghajani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۴

2020-01-28T07:34:02Z

Aghajani در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۳۲

2020-01-28T07:32:49Z

Zamani در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۲۲

2017-02-18T06:22:05Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۳۴

2014-04-24T07:34:43Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 درباره [[سنت]] پیامبر صلی الله علیه و آله در استفاده از «بسم الله الرحمن الرحیم» روایات مختلفی نقل شده است. به نقل [[محمد بن سعد|ابن سعد]]<ref>ج۱، ص۲۶۳.</ref> و [[مسعودی]]،<ref>ص۲۲۵.</ref> شعبی، [[اعمش]]، ابومالک و قَتاده روایت کرده اند که [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله در ابتدای [[مبعث حضرت محمد صلی الله علیه و آله|بعثت]] به رسم آن روزگار «بسمک اللهم» بکار می برد.
-از گزارش [[ابن هشام حمیری|ابن هشام]]<ref>ج۲، ص۷۸۴.</ref> - مبنی بر این که در آغاز معاهده [[صلح حدیبیه]]، سهیل بن عمرو از سوی [[قریش]] درخواست نمود تا «بسمک اللهم» به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود - برمی آید که رسم معمول عرب نگارش «بسمک اللهم» بوده است و در ادامه روایت آمده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زمانی که آیه ۴۱ [[سوره هود]] {{متن قرآن|«وَقَالَ ارْکبُوا فِیهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا»}} نازل شد، «بسم الله» گفت و پس از نزول آیه ۱۱۰ [[سوره اسراء]]، {{متن قرآن|«قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ»}}، «بسم الله الرحمن» را بکار برد و بعد از نزول آیه ۳۰ [[سوره نمل]] {{متن قرآن|«إِنَّهُ مِنْ سُلَیمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ»}} صورت نهایی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به آن داد. اما این گزارش بعید به نظر می رسد، زیرا سوره نمل متعلق به اواسط دوره [[سوره های مکی و مدنی|مکی]] است و احتمال کاربرد عبارت کامل بسمله پیش از این زمان بسیار زیاد است.
+از گزارش [[ابن هشام حمیری|ابن هشام]]<ref>ج۲، ص۷۸۴.</ref> - مبنی بر این که در آغاز معاهده [[صلح حدیبیه]]، سهیل بن عمرو از سوی [[قریش]] درخواست نمود تا «بسمک اللهم» به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود - برمی آید که رسم معمول عرب نگارش «بسمک اللهم» بوده است و در ادامه روایت آمده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زمانی که آیه ۴۱ [[سوره هود]] {{متن قرآن|«وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا...»}}<ref>[[آیه 41 سوره هود| سوره هود،آیه ۴۱.]]</ref>؛ نازل شد، «بِسْمِ اللَّهِ» گفت و پس از نزول آیه ۱۱۰ [[سوره اسراء]]، {{متن قرآن|«قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ...»}}<ref>[[آیه 110 سوره اسراء|سوره اسراء،آیه ۱۱۰ .]]</ref>، «بسم الله الرحمن» را بکار برد و بعد از نزول آیه ۳۰ [[سوره نمل]] {{متن قرآن|«إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ»}}<ref>[[آیه 30 سوره نمل|سوره نمل،آیه ۳۰ .]]</ref>، صورت نهایی «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ» را به آن داد. اما این گزارش بعید به نظر می رسد، زیرا سوره نمل متعلق به اواسط دوره [[سوره های مکی و مدنی|مکی]] است و احتمال کاربرد عبارت کامل بسمله پیش از این زمان بسیار زیاد است.
 گذشته از این، بنابر روایتی که [[محمد بن جریر طبری|طبری]]<ref>جامع البیان، ج۱، ص۳۸.</ref> و [[واحدی نیشابوری]]<ref>ص۶-۱۱.</ref> از قول [[ابن عباس]] و دیگران نقل کرده اند، عبارت «بسم اللّه الرحمن الرحیم» نخستین عبارت قرآن است که در اول [[سوره علق]]<ref>اقرا.</ref> بر پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شد و در احادیث [[شیعه|شیعی]] این عبارت سرآغاز قرآن معرفی شده است. از روایتی که [[شیخ کلینی|کلینی]]<ref>ج۲، ص۶۲۸.</ref> به اسناد خود از [[امام صادق]] علیه السلام نقل می کند، آغاز همه کتب آسمانی «بسم الله الرحمن الرحیم» بوده است. این عبارت در ابتدای تمام سوره های [[قرآن]] جز [[سوره برائت]]<ref>[[سوره توبه]]</ref> آمده است.<ref>برای آگاهی از وجوه نیامدن بسمله در اول این سوره رجوع کنید به برائت، سوره.</ref>

@@ سطر ۹۹: / سطر ۹۹: @@
 ==منابع==
 *دانشنامه جهان اسلام، مدخل "بسمله" از لیلا هوشنگی.
 [[رده:قرآن]]
 [[رده:معارف قرآن]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:اذکار]]

@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 ==منابع==
-* [http://www.encyclopaediaislamica.com/ دانشنامه جهان اسلام]، "مدخل بسمله" از لیلا هوشنگی.
+* دانشنامه جهان اسلام، مدخل "بسمله" از لیلا هوشنگی.
 [[رده:قرآن]]

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 درباره سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم در استفاده از «بسم الله الرحمن الرحیم» روایات مختلفی نقل شده است. به نقل ابن سعد<ref>ج1، ص263.</ref> و مسعودی <ref>ص225.</ref> شعبی، اعمش، ابومالک و قَتاده روایت کرده اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در ابتدای بعثت به رسم آن روزگار «بسمک اللهم» بکار می برد.
-از گزارش ابن هشام<ref>ج2، ص784.</ref> مبنی بر این که در آغاز معاهدة صلح حدیبیه سهیل بن عمرو از سوی قریش درخواست نمود تا «بسمک اللهم» به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود برمی آید که رسم معمول عرب نگارش «بسمک اللهم» بوده است و در ادامة روایت آمده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زمانی که آیة 41 [[سوره هود]] {{متن قرآن|«وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا»}} نازل شد، «بسم الله» گفت و پس از نزول آیة 110 [[سوره اسراء]]، {{متن قرآن|«قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ»}}، «بسم الله الرحمن» را بکار برد و بعد از نزول آیة 30 [[سوره نمل]] {{متن قرآن|«إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ»}} صورت نهایی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به آن داد. اما این گزارش بعید به نظر می رسد. زیرا [[سوره نمل]] متعلق به اواسط دورة مکی است و احتمال کاربرد عبارت کامل بسمله پیش از این زمان بسیار زیاد است .
+از گزارش ابن هشام<ref>ج2، ص784.</ref> مبنی بر این که در آغاز معاهدة صلح حدیبیه سهیل بن عمرو از سوی قریش درخواست نمود تا «بسمک اللهم» به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود برمی آید که رسم معمول عرب نگارش «بسمک اللهم» بوده است و در ادامة روایت آمده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زمانی که آیة41 [[سوره هود]] {{متن قرآن|«وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا»}} نازل شد، «بسم الله» گفت و پس از نزول آیة 110 [[سوره اسراء]]، {{متن قرآن|«قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ»}}، «بسم الله الرحمن» را بکار برد و بعد از نزول آیة 30 [[سوره نمل]] {{متن قرآن|«إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ»}} صورت نهایی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به آن داد. اما این گزارش بعید به نظر می رسد. زیرا [[سوره نمل]] متعلق به اواسط دورة مکی است و احتمال کاربرد عبارت کامل بسمله پیش از این زمان بسیار زیاد است .
 گذشته از این ، بنابر روایتی که طبری<ref>جامع البیان، ج1، ص38.</ref> و واحدی نیشابوری<ref>ص6-11.</ref> از قول ابن عباس و دیگران نقل کرده اند، عبارت «بسم اللّه الرحمن الرحیم» نخستین عبارت قرآن است که در اول [[سوره علق]] <ref>اقرا.</ref> بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم نازل شد و در احادیث شیعی این عبارت سرآغاز قرآن معرفی شده است. از روایتی که کلینی<ref>ج2، ص628.</ref> به اسناد خود از [[امام صادق]] علیه السلام نقل می کند، آغاز همه کتب آسمانی «بسم الله الرحمن الرحیم» بوده است. این عبارت در ابتدای تمام سوره های قرآن جز سورة برائت<ref>[[سوره توبه]]</ref>، آمده است.<ref>برای آگاهی از وجوه نیامدن بسمله در اول این سوره رجوع کنید به برائت، سوره.</ref>

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 درباره سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم در استفاده از «بسم الله الرحمن الرحیم» روایات مختلفی نقل شده است. به نقل ابن سعد<ref>ج1، ص263.</ref> و مسعودی <ref>ص225.</ref> شعبی، اعمش، ابومالک و قَتاده روایت کرده اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در ابتدای بعثت به رسم آن روزگار «بسمک اللهم» بکار می برد.
-از گزارش ابن هشام<ref>ج2، ص784.</ref> مبنی بر این که در آغاز معاهدة صلح حدیبیه سهیل بن عمرو از سوی قریش درخواست نمود تا «بسمک اللهم» به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود برمی آید که رسم معمول عرب نگارش «بسمک اللهم» بوده است و در ادامة روایت آمده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زمانی که آیة 41 [[سوره هود]] «و قالَ ارکَبُوا فیه'ا بِسم اللّه مَجری'ها و مُرس'یه'ا» نازل شد، «بسم الله» گفت و پس از نزول آیة 110 [[سوره اسراء]]، «قُلِ ادعُواللّهَ اَوِ ادعُوا الرَّحم'ن»، «بسم الله الرحمن» را بکار برد و بعد از نزول آیة 30 [[سوره نمل]] «انَّه مِن سُلَیمان و اءِنَّهُ بِسم اللّه الرحمن الرحیم» صورت نهایی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به آن داد. اما این گزارش بعید به نظر می رسد. زیرا [[سوره نمل]] متعلق به اواسط دورة مکی است و احتمال کاربرد عبارت کامل بسمله پیش از این زمان بسیار زیاد است .
+از گزارش ابن هشام<ref>ج2، ص784.</ref> مبنی بر این که در آغاز معاهدة صلح حدیبیه سهیل بن عمرو از سوی قریش درخواست نمود تا «بسمک اللهم» به جای «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود برمی آید که رسم معمول عرب نگارش «بسمک اللهم» بوده است و در ادامة روایت آمده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از زمانی که آیة 41 [[سوره هود]] {{متن قرآن|«وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا»}} نازل شد، «بسم الله» گفت و پس از نزول آیة 110 [[سوره اسراء]]، {{متن قرآن|«قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ»}}، «بسم الله الرحمن» را بکار برد و بعد از نزول آیة 30 [[سوره نمل]] {{متن قرآن|«إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ»}} صورت نهایی «بسم الله الرحمن الرحیم» را به آن داد. اما این گزارش بعید به نظر می رسد. زیرا [[سوره نمل]] متعلق به اواسط دورة مکی است و احتمال کاربرد عبارت کامل بسمله پیش از این زمان بسیار زیاد است .
 گذشته از این ، بنابر روایتی که طبری<ref>جامع البیان، ج1، ص38.</ref> و واحدی نیشابوری<ref>ص6-11.</ref> از قول ابن عباس و دیگران نقل کرده اند، عبارت «بسم اللّه الرحمن الرحیم» نخستین عبارت قرآن است که در اول [[سوره علق]] <ref>اقرا.</ref> بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم نازل شد و در احادیث شیعی این عبارت سرآغاز قرآن معرفی شده است. از روایتی که کلینی<ref>ج2، ص628.</ref> به اسناد خود از [[امام صادق]] علیه السلام نقل می کند، آغاز همه کتب آسمانی «بسم الله الرحمن الرحیم» بوده است. این عبارت در ابتدای تمام سوره های قرآن جز سورة برائت<ref>[[سوره توبه]]</ref>، آمده است.<ref>برای آگاهی از وجوه نیامدن بسمله در اول این سوره رجوع کنید به برائت، سوره.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۲۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{عالی}}
	{{مدخل دائرة المعارف\|دانشنامه جهان اسلام}}		{{مدخل دائرة المعارف\|دانشنامه جهان اسلام}}